Αξιολογήσεις για το κυανό του μεθυλενίου: τι μπορούν και τι δεν μπορούν να σας πουν οι προσωπικές αναφορές

Πληκτρολογήστε «αξιολογήσεις για το κυανό του μεθυλενίου» σε ένα πεδίο αναζήτησης και οι αναφορές εμφανίζονται πριν από τις κλινικές δοκιμές. Κάποιος γράφει ότι ξαναβρήκε τα απογεύματά του. Κάποιος άλλος γράφει ότι δεν συνέβη τίποτα. Ένας τρίτος περιγράφει μια άσχημη νύχτα και σταματά να δημοσιεύει. Είναι δελεαστικό να τις μετρήσετε: αν αρκετοί άνθρωποι περιγράφουν την ίδια αλλαγή, κάτι πρέπει να υπάρχει.

Μια συλλογή προσωπικών αναφορών δεν είναι μια μικρή κλινική δοκιμή. Είναι κάτι διαφορετικό, που συγκροτείται από ανθρώπους οι οποίοι δεν συμφώνησαν ποτέ να αποτελέσουν δείγμα.

Τι περιέχει μια μεμονωμένη αναφορά

Σκεφτείτε μια ρεαλιστική ανάρτηση: «Δύο εβδομάδες με κυανό του μεθυλενίου, δέκα σταγόνες σε νερό κάθε πρωί. Η νοητική ομίχλη έφυγε, νιώθω ξανά ο εαυτός μου.»

Αυτές οι τρεις προτάσεις περιέχουν τέσσερις ισχυρισμούς. Χρησιμοποιήθηκε ένα προϊόν, ελήφθη μια ποσότητα, πέρασε ένα χρονικό διάστημα και κάτι άλλαξε. Διαβάζουμε τον τελευταίο ισχυρισμό και αντιμετωπίζουμε τους πρώτους τρεις σαν διακοσμητικές λεπτομέρειες, ενώ στην πραγματικότητα είναι οι περιορισμοί. Το προϊόν είναι ό,τι περιείχε το μπουκάλι. Η ποσότητα είναι ένας αριθμός σταγόνων, όχι μια μέτρηση. Η αλλαγή είναι μια υποκειμενική εντύπωση, την οποία αξιολογεί το άτομο που περίμενε να συμβεί κάτι, χωρίς σύγκριση και χωρίς καταγραφή της αρχικής κατάστασης. Πρόκειται για μία παρατήρηση, και είναι πραγματική, αφού το άτομο πράγματι ένιωσε διαφορετικά. Δεν αποτελεί ακόμη εξήγηση.

Τέσσερις άλλες εξηγήσεις ταιριάζουν εξίσου καλά στην ίδια πρόταση: η προσδοκία, κάτι άλλο που άλλαξε την ίδια περίοδο, η φυσική διακύμανση του συμπτώματος και η μεταβολή της ίδιας της μέτρησης. Καμία δεν μπορεί να αποκλειστεί μόνο από την αναφορά.

Όσοι δεν ένιωσαν τίποτα έχουν λιγότερους λόγους να γράψουν

Η σαφέστερη ένδειξη ότι οι διαδικτυακές αναφορές αποτελούν στρεβλωμένο δείγμα προέρχεται από μια σύγκριση του 2014, στην οποία 1,901 αξιολογήσεις στο Amazon για θεραπείες απώλειας βάρους και γονιμότητας αντιπαραβλήθηκαν με τα αποτελέσματα κλινικών δοκιμών. Έπειτα από έξι μήνες στη δίαιτα Atkins, το 93% όσων έγραψαν διαδικτυακές αξιολογήσεις (64 από τους 69) ανέφερε απώλεια τουλάχιστον 10 kg, ενώ το 27% των συμμετεχόντων στη δοκιμή (19 από τους 71) πέτυχε την ίδια αλλαγή. Το συμπέρασμα των συγγραφέων είναι η πρόταση που αξίζει να θυμάστε: «Οι διαδικτυακές αξιολογήσεις υπερεκτιμούν τα οφέλη των ιατρικών θεραπειών, πιθανώς επειδή τα άτομα με αρνητικά αποτελέσματα είναι λιγότερο πρόθυμα να μιλήσουν σε άλλους για τις εμπειρίες τους.» Κάποιος που βελτιώθηκε έχει μια ιστορία να πει· κάποιος που αφιέρωσε έξι εβδομάδες και ένιωσε ακριβώς το ίδιο δεν έχει τίποτα να αναφέρει.

Η κατεύθυνση της στρέβλωσης δεν είναι σταθερή, και αυτό είναι διδακτικό. Μια ανάλυση του 2025 για 369 αναρτήσεις στο Reddit σχετικά με συμπληρώματα γονιμότητας διαπίστωσε την αντίθετη αναλογία: από τους 279 συντάκτες που ανέφεραν ότι έπαιρναν συμπληρώματα, το 9.3% περιέγραψε μια θετική αντιληπτή επίδραση και το 12.9% μια αρνητική, ενώ το 21.1% ζήτησε συμβουλές. Σε ένα φόρουμ που επικεντρώνεται στην επίλυση προβλημάτων, αυτό είναι το αναμενόμενο μοτίβο. Μια ξεχωριστή μελέτη διαπίστωσε ότι οι ασθενείς που εντάχθηκαν σε μια διαδικτυακή κοινότητα υγείας είχαν υψηλότερες βαθμολογίες κατάθλιψης και άγχους από όσους δεν ήταν μέλη.

Η σύνθεση των αναφορών είναι χαρακτηριστικό της κοινότητας, όχι απογραφή των αποτελεσμάτων.

Η προσδοκία είναι ένα συστατικό

Η συνηθισμένη ένσταση είναι προσωπική: «Δεν είμαι από τους ανθρώπους που ξεγελιούνται από τις προσδοκίες τους.»

Το 2010, μια ερευνητική ομάδα με επικεφαλής το Harvard έδωσε σε 80 άτομα με σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είτε εικονικά χάπια που τους παρουσιάστηκαν με ειλικρίνεια ως αδρανή είτε καμία θεραπεία, με ίση επαφή με τον επαγγελματία υγείας και στις δύο ομάδες. Στις τρεις εβδομάδες, οι βαθμολογίες συνολικής βελτίωσης ήταν 5.0 ± 1.5 για την ομάδα που γνώριζε ότι λάμβανε εικονικό φάρμακο, έναντι 3.9 ± 1.3 για την ομάδα χωρίς θεραπεία. Μια μεταγενέστερη μετα-ανάλυση έντεκα δοκιμών με 654 συμμετέχοντες βρήκε ένα συγκεντρωτικό μέγεθος επίδρασης 0.72 τυπικών αποκλίσεων. Κάποιος που παίρνει κυανό του μεθυλενίου δεν βρίσκεται καν στη θέση εκείνου που γνωρίζει ότι παίρνει εικονικό φάρμακο: πιστεύει ότι είναι δραστικό, το επέλεξε, το πλήρωσε και καταγράφει ο ίδιος το αποτέλεσμα.

Μεταβάλλονται και οι φυσιολογικές μετρήσεις. Σε μια μελέτη σε δρομείς με σχεδιασμό ισορροπημένου εικονικού φαρμάκου, οι επιδόσεις στις χρονομετρημένες δοκιμασίες 1000 μέτρων βελτιώθηκαν μόνο όταν οι συμμετέχοντες πίστευαν ότι είχαν πάρει καφεΐνη, ανεξάρτητα από το αν η κάψουλα περιείχε καφεΐνη: το μέγεθος επίδρασης ήταν 0.43 στην περίπτωση της παραπλάνησης, έναντι 0.42 με την πραγματική ουσία. Όταν τους έλεγαν ότι είχαν πάρει εικονικό φάρμακο, δεν υπήρχε βελτίωση, ακόμη και αν είχαν πράγματι λάβει καφεΐνη.

Κανείς δεν μπορεί να κρύψει το χρώμα

Με τα περισσότερα συμπληρώματα, ένας φίλος μπορεί να ετοιμάσει πανομοιότυπες κάψουλες. Με το κυανό του μεθυλενίου αυτό δεν γίνεται: όταν λαμβάνεται από το στόμα, χρωματίζει τα ούρα μπλε ή πράσινα και μερικές φορές χρωματίζει και τα κόπρανα.

Μια τυχαιοποιημένη δοκιμή του 2016 στο Radiology χειρίστηκε το θέμα προσεκτικά. Οι συμμετέχοντες έλαβαν είτε 280 mg κυανού του μεθυλενίου ποιότητας USP από το στόμα είτε τη χρωστική τροφίμων FD&C Blue No. 2 σε πανομοιότυπες αδιαφανείς κάψουλες. Τους ζητήθηκε να ουρήσουν πριν από τη χορήγηση, αλλά όχι μετά, μέχρι να ολοκληρωθεί η απεικονιστική εξέταση, ώστε το χρώμα των ούρων να μην αποκαλύψει την κατανομή στις ομάδες. Η προσπάθεια είναι τεκμηριωμένη, όπως και η αποτυχία της: όλοι οι συμμετέχοντες που έλαβαν κυανό του μεθυλενίου ανέφεραν μπλε ούρα στη συνέχεια, ενώ κανείς από την ομάδα εικονικού φαρμάκου δεν το ανέφερε. Οι συγγραφείς χαρακτήρισαν την αλλαγή χρώματος «έναν καθυστερημένο δείκτη που επιβεβαίωνε ότι είχαν λάβει το φάρμακο».

Ένα μεγαλύτερο παράδειγμα δείχνει το τίμημα. Η δοκιμή φάσης 3 του LMTM το 2016 κατανεμήθηκε τυχαία σε 891 ασθενείς με νόσο Alzheimer και δεν περιλάμβανε καθόλου ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η ομάδα ελέγχου έλαβε 4 mg δύο φορές ημερησίως, μια ποσότητα που επιλέχθηκε, όπως αναφέρουν οι συγγραφείς, «για να διατηρηθεί η τυφλοποίηση ως προς την αλλαγή χρώματος των ούρων ή των κοπράνων». Ένα αδρανές δισκίο θα γινόταν αντιληπτό στην τουαλέτα. Η διασταυρούμενη μελέτη για τη διπολική διαταραχή, στην οποία συμμετείχαν 37 ασθενείς και η ομάδα των 15 mg χαρακτηρίστηκε ως ομάδα «εικονικού φαρμάκου», έκανε τον ίδιο συμβιβασμό σε σύγκριση με μια ομάδα δραστικής δόσης 195 mg.

Διαβάστε αυτούς τους σχεδιασμούς ως προειδοποίηση για τα προσωπικά πειράματα. Αν εκατοντάδες ασθενείς σε μια χρηματοδοτούμενη δοκιμή, με αδιαφανείς κάψουλες και μια λίστα τυχαιοποίησης από στατιστικολόγο, μπορούσαν και πάλι να αναγνωρίσουν την ομάδα στην οποία είχαν κατανεμηθεί, τότε κάποιος που μετρά σταγόνες σε ένα ποτήρι νερό στο σπίτι γνωρίζει ήδη τι παίρνει. Εδώ η τυφλοποίηση δεν είναι δύσκολη. Είναι ανέφικτη.

Το σύμπτωμα ακολουθεί τον δικό του ρυθμό

Οι άνθρωποι σπάνια αρχίζουν ένα συμπλήρωμα σε μια καλή εβδομάδα. Το αρχίζουν σε μια κακή, κάτι που εισάγει την παλινδρόμηση προς τον μέσο όρο: οι ακραίες τιμές τείνουν να επιστρέφουν προς τις μέσες τιμές, είτε γίνει κάτι για αυτές είτε όχι.

Αυτή η μεταβολή είναι μετρήσιμη. Σε μια ομάδα ασθενών με χρόνια οσφυαλγία που δεν έλαβαν θεραπεία, ο μέσος πόνος σε κλίμακα από 0 έως 100 μεταβλήθηκε από 56 στην πρώτη επίσκεψη σε 54 δύο μήνες αργότερα και σε 46 μετά από τέσσερις μήνες. Οι συγγραφείς αποδίδουν ένα μέρος αυτής της μεταβολής στην προσοχή που συνεπάγεται η συμμετοχή σε μια μελέτη, έναν ακόμη συγχυτικό παράγοντα που υπάρχει σε κάθε αυτοπειραματισμό.

Η αυθόρμητη βελτίωση είναι συχνή στις παθήσεις που αναφέρουν οι άνθρωποι όταν συζητούν για το κυανό του μεθυλενίου. Από 79 ασθενείς με σύνδρομο χρόνιας κόπωσης διάρκειας μικρότερης των δύο ετών και χωρίς συστηματική παρέμβαση, το 46% ανέφερε βελτίωση στον έναν χρόνο. Σε μια κοόρτη 1,266 ατόμων που είχαν νοσηλευτεί με COVID-19, περίπου το 65% όσων ανέφεραν νοητική ομίχλη, απώλεια μνήμης ή μειωμένη συγκέντρωση κατά μέσο όρο στους 8.4 μήνες δεν τα ανέφερε πλέον στους 13.2 μήνες, ενώ άλλοι εμφάνισαν το σύμπτωμα την ίδια περίοδο. Σε περιπτώσεις μείζονος κατάθλιψης χωρίς θεραπεία από την πρωτοβάθμια φροντίδα, εκτιμάται ότι το 23% παρουσιάζει ύφεση εντός τριών μηνών και το 53% εντός ενός έτους.

Τίποτα από αυτά δεν σημαίνει ότι το κυανό του μεθυλενίου δεν έχει καμία επίδραση. Ορίζει το σημείο αναφοράς που λείπει από μια προσωπική αναφορά, και μια αλλαγή του μεγέθους που συνήθως περιγράφεται σε μια ανάρτηση σε φόρουμ βρίσκεται εντός του εύρους των αλλαγών που συμβαίνουν από μόνες τους.

Η βαθμολογία ακολουθεί τον δικό της ρυθμό

Η επαναλαμβανόμενη μέτρηση αλλάζει τη μέτρηση. Υγιείς ενήλικες που ολοκλήρωσαν μια εκτεταμένη συστοιχία νευροψυχολογικών δοκιμασιών επτά φορές μέσα σε έναν χρόνο βελτιώθηκαν μόνο με την επανάληψη: επιδράσεις εξάσκησης από 0.36 έως 1.19 τυπικές αποκλίσεις κατά τις συχνές εξετάσεις έως τον τρίτο μήνα, μετά τον οποίο η επίδοση σταθεροποιήθηκε. Το μεγαλύτερο άλμα σημειώθηκε στη δεύτερη εξέταση. Μια αυξανόμενη βαθμολογία σε τρεις εβδομάδες καθημερινών τεστ νοητικής εξάσκησης είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα της επανάληψης του τεστ επί τρεις συνεχόμενες εβδομάδες.

Οι κλίμακες αυτοαξιολόγησης δεν εξαιρούνται. Η επαναλαμβανόμενη συμπλήρωση του Ερωτηματολογίου Κατάθλιψης του Beck σε δείγμα φοιτητών οδήγησε σε μείωση των βαθμολογιών κατά 40% μέσα σε οκτώ εβδομάδες, αποδιδόμενη αποκλειστικά στην επαναλαμβανόμενη μέτρηση, η οποία εξηγούσε περίπου το 10% της διακύμανσης. Η πρόταση «Αξιολογώ τη διάθεσή μου κάθε πρωί και ανεβαίνει» αφορά την αξιολόγηση όσο και τη διάθεση.

Συνήθως άλλαξε και κάτι άλλο την ίδια περίοδο

Οι περισσότεροι άνθρωποι που γράφουν μια αναφορά για το κυανό του μεθυλενίου άλλαζαν ήδη και άλλα πράγματα: τον ύπνο, την άσκηση, το αλκοόλ, ένα δεύτερο συμπλήρωμα, την έκθεση στο φως της ημέρας, ή ολοκλήρωναν ένα αγχωτικό έργο. Η αναφορά κατονομάζει το προϊόν επειδή είναι η πιο πρόσφατη προσθήκη στη λίστα, όχι η μοναδική.

Μια αναφορά δεν περιλαμβάνει επαληθευμένη ποσότητα

Οι σταγόνες είναι η καθιερωμένη μονάδα στις αξιολογήσεις για το κυανό του μεθυλενίου, αλλά δεν αποτελούν μονάδα μέτρησης. Μια μελέτη 19 φιαλιδίων πολλαπλών δόσεων με σταγονόμετρο βρήκε ότι ο όγκος μιας σταγόνας κυμαινόταν από 33.8 έως 63.4 μικρολίτρα, δηλαδή σχεδόν διπλάσια διαφορά μεταξύ φιαλιδίων, με τις μικρότερες γωνίες κλίσης να παράγουν μικρότερες σταγόνες. Οι «δέκα σταγόνες» από ένα φιαλίδιο μπορεί να είναι σχεδόν διπλάσιες από τις «δέκα σταγόνες» ενός άλλου, και η ανάρτηση συνήθως παραλείπει τη συγκέντρωση, οπότε ακόμη και ένας καλά μετρημένος όγκος δεν μπορεί να μετατραπεί σε μάζα. Ο οδηγός για τις μονάδες δοσολογίας εξηγεί τι απαιτεί αυτή η μετατροπή.

Η ποσότητα έχει σημασία και με έναν λιγότερο προφανή τρόπο, επειδή η σχέση δόσης–απόκρισης δεν είναι ευθεία γραμμή. Σε πειράματα με αρουραίους, τα 4 mg/kg βελτίωσαν τη συμπεριφορική εξοικείωση και την αναγνώριση αντικειμένων, τα 50 έως 100 mg/kg μείωσαν τη δραστηριότητα στον τροχό τρεξίματος και οι χαμηλές συγκεντρώσεις αύξησαν την κατανάλωση οξυγόνου του εγκεφάλου in vitro και μετά τη χορήγηση in vivo, ένα μοτίβο που οι συγγραφείς περιγράφουν ως δοσοεξαρτώμενο και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η ανασκόπηση για τη μνήμη και τη συγκέντρωση διαχωρίζει τις μελέτες σε ανθρώπους ανά δόση για τον ίδιο λόγο. Επομένως, μια θετική αξιολόγηση δεν προσδιορίζει μια ποσότητα που θα είχε αποτέλεσμα για εσάς, και μια περιγραφή στην οποία κάποιος δεν ένιωσε τίποτα δεν αποκλείει μια απόκριση σε διαφορετική ποσότητα.

Υπάρχει ένα επιπλέον χάσμα μεταξύ ποσότητας και έκθεσης. Σε μια διασταυρούμενη μελέτη 16 υγιών ενηλίκων, η μέση απόλυτη βιοδιαθεσιμότητα μιας από του στόματος δόσης σε υδατικό διάλυμα ήταν 72.3%, με τυπική απόκλιση 23.9 ποσοστιαίων μονάδων. Δύο άνθρωποι που λαμβάνουν την ίδια μετρημένη ποσότητα δεν φτάνουν κατ’ ανάγκη στην ίδια συγκέντρωση στο αίμα, όπως εξηγεί η ανασκόπηση για την απορρόφηση και την κατανομή.

Μια αναφορά δεν περιλαμβάνει επαληθευμένο προϊόν

Κάθε αξιολόγηση αφορά ένα μπουκάλι, και η μετρημένη περιεκτικότητα συχνά διαφέρει από την ετικέτα. Μια ανάλυση 30 προϊόντων μελατονίνης βρήκε ότι περισσότερα από το 71% είχαν απόκλιση μεγαλύτερη από 10% από τη δηλωμένη περιεκτικότητα, από 83% χαμηλότερα έως 478% υψηλότερα από τη δηλωμένη τιμή, με διακύμανση μεταξύ παρτίδων που έφτανε το 465% και παρουσία σεροτονίνης σε οκτώ από αυτά. Σε μια συλλογή 272 φυτικών και διατροφικών συμπληρωμάτων που είχαν συνδεθεί με ηπατική βλάβη, το 51% είχε λανθασμένη επισήμανση, ποσοστό που έφτανε το 82% στα στεροειδή προϊόντα.

Το κυανό του μεθυλενίου έχει τη δική του προδιαγραφή, την οποία δεν απαιτείται να τηρεί το υλικό που παρασκευάζεται για βαφή. Ένα προϊόν που συμμορφώνεται με τη μονογραφία της φαρμακοποιίας ελέγχεται ως προς την ταυτότητα, την καθαρότητα, τις οργανικές προσμείξεις όπως το Azure B, τους υπολειμματικούς διαλύτες, τις στοιχειακές προσμείξεις, το υπόλειμμα κατά την πύρωση, τα μικροβιακά όρια και τις βακτηριακές ενδοτοξίνες. Το άρθρο για τις προσμείξεις και τις μεθόδους ελέγχου παρουσιάζει αυτούς τους ελέγχους και εξηγεί τι καλύπτουν και τι δεν καλύπτουν τα δημοσιευμένα αποτελέσματα δειγμάτων κυανού του μεθυλενίου.

Αυτό είναι το μέρος της απόφασης αγοράς που μπορεί να επαληθεύσει ο αναγνώστης. Πολλοί πωλητές κυανού του μεθυλενίου που διαφημίζουν συμμόρφωση με το USP ελέγχουν μόνο τα βαρέα μέταλλα και το περιγράφουν ως πλήρη συμμόρφωση. Η Blupreme συνεργάζεται με έναν φαρμακευτικό παρασκευαστή κυανού του μεθυλενίου και δημοσιεύει πιστοποιητικά ανάλυσης ανά παρτίδα, συνδέοντας τον αριθμό παρτίδας στο μπουκάλι με την παρτίδα του συστατικού που ελέγχθηκε. Η σελίδα για τον χαρακτηρισμό USP εξηγεί τι καλύπτει η προδιαγραφή, και ο οδηγός ανάγνωσης ενός πιστοποιητικού ανάλυσης δείχνει πώς να αντιστοιχίσετε μια έκθεση στην παρτίδα που παραλάβατε.

Η γνώση του περιεχομένου του μπουκαλιού αφαιρεί έναν συγχυτικό παράγοντα. Δεν μετατρέπει μια μη τυφλοποιημένη αναφορά ενός μόνο ατόμου σε τεκμήριο ότι το προϊόν προκάλεσε την αλλαγή.

Ποιες αναφορές εξακολουθούν να αξίζουν την ανάγνωση

Οι προσωπικές περιγραφές είναι αδύναμα τεκμήρια οφέλους και εύλογα τεκμήρια για κάτι άλλο: ένα πιθανό πρόβλημα. Αν αρκετοί άνθρωποι περιγράφουν ανεξάρτητα την ίδια χαρακτηριστική αντίδραση, αυτό αποτελεί μια υπόθεση προς διερεύνηση από κλινικό γιατρό, και η επισκόπηση των ανεπιθύμητων ενεργειών εξηγεί πώς να περιγράψετε μια έκθεση και πού μπορεί να αναφερθεί μια ύποπτη αντίδραση. Ο οδηγός για την υπερδοσολογία και τη δηλητηρίαση καλύπτει τις επείγουσες περιπτώσεις.

Οι αναφορές σάς δείχνουν επίσης ποιες ερωτήσεις να θέσετε. Ένα νήμα συζήτησης στο οποίο οι άνθρωποι διαφωνούν για το αν το κυανό του μεθυλενίου βοήθησε τον ύπνο τους αποτελεί ένδειξη ότι αξίζει να αναζητήσετε τον ύπνο στη βιβλιογραφία των κλινικών δοκιμών, όχι ένδειξη ότι το κυανό του μεθυλενίου βοηθά τον ύπνο. Η ανασκόπηση των στοιχείων από ανθρώπους δείχνει τι περιέχει αυτή η βιβλιογραφία, και η ερευνητική βιβλιοθήκη συγκεντρώνει τις δοκιμές.

Διαβάζοντας ένα νήμα χωρίς να ξεγελάτε τον εαυτό σας

Η διαδικασία είναι σύντομη. Αντιγράψτε τον ισχυρισμό ακριβώς. Διαχωρίστε αυτό που παρατήρησε το άτομο από αυτό που συμπέρανε. Έπειτα καταγράψτε τις πιθανές εξηγήσεις και αναρωτηθείτε ποια από αυτές αποκλείει η συγκεκριμένη αναφορά. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ειλικρινής απάντηση είναι καμία, και η αναφορά παραμένει ανεπίλυτη, αντί να είναι αληθής ή ψευδής.

Κατεβάστε το φύλλο εργασίας αξιολόγησης προσωπικών μαρτυριών για να κάνετε αυτόν τον έλεγχο σε ένα συγκεκριμένο νήμα. Περιλαμβάνει τα πεδία που συνήθως λείπουν, έναν χώρο καταγραφής των εναλλακτικών εξηγήσεων και ένα πρότυπο ημερολογίου για όποιον αποφασίσει να δοκιμάσει κάτι ούτως ή άλλως.

Αν δοκιμάσετε κάτι στον εαυτό σας, τέσσερις επιλογές κάνουν την καταγραφή πιο χρήσιμη από τη μέση ανάρτηση: καθορίστε την έκβαση και την κλίμακα αξιολόγησης πριν από την πρώτη δόση, κρατήστε μια καταγραφή της αρχικής κατάστασης για αρκετό διάστημα ώστε να φανεί πώς μεταβάλλεται συνήθως το σύμπτωμα, αλλάζετε ένα πράγμα κάθε φορά και καταγράφετε τις ημέρες που πήγαν άσχημα. Ο οδηγός ελέγχου ενός πρωτοκόλλου που βρήκατε στο διαδίκτυο εφαρμόζει την ίδια πειθαρχία στις οδηγίες, αντί στις εμπειρίες.

Δύο συμμετρικές παρατηρήσεις κλείνουν το επιχείρημα. Το να νιώθετε καλύτερα δεν αποδεικνύει ότι ένα προϊόν προκάλεσε τη βελτίωση, και το να μη νιώθετε τίποτα δεν αποδεικνύει ότι το προϊόν δεν έχει καμία επίδραση σε οποιαδήποτε ποσότητα ή μορφή. Και τα δύο σφάλματα προκύπτουν όταν μια μεμονωμένη, μη τυφλοποιημένη παρατήρηση αντιμετωπίζεται ως αποτέλεσμα. Αυτό που μπορούν να προσφέρουν οι αξιολογήσεις είναι ένας λόγος να ψάξετε και μια προειδοποίηση που αξίζει να λάβετε υπόψη.