Κυανό του μεθυλενίου και ύπνος: τι κατέγραψαν οι δοκιμές και τι δεν μέτρησε κανείς

Μία μόνο γραμμή σε έναν πίνακα ανεπιθύμητων συμβάντων αποτελεί το σημαντικότερο στοιχείο που υπάρχει για τον ύπνο σε αυτή την οικογένεια φαρμάκων. Σε μια τυχαιοποιημένη δοκιμή διάρκειας 52 εβδομάδων στη συμπεριφορική παραλλαγή της μετωποκροταφικής άνοιας, αϋπνία αναφέρθηκε από 3 από τους 110 ασθενείς που λάμβαναν 8 mg την ημέρα και από 7 από τους 108 που λάμβαναν 200 mg την ημέρα. Οι συγγραφείς κατατάσσουν την αϋπνία στα ανεπιθύμητα συμβάντα που αυξήθηκαν με τη δόση, μαζί με την αναιμία, τη διάρροια, τη ναυτία, τη δυσουρία, τη συχνουρία και τον έμετο.

Η εικοσιπενταπλάσια δόση προκάλεσε περίπου δυόμισι φορές περισσότερη αϋπνία. Πρόκειται για ένα μικρό σήμα σε έναν μικρό πίνακα, το οποίο κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση από τον λόγο για τον οποίο οι περισσότεροι αναζητούν πληροφορίες για αυτό το θέμα.

Καμία τυχαιοποιημένη δοκιμή του κυανού του μεθυλενίου ή της αναγμένης μορφής του, της μεσυλικής υδρομεθυλοθειονίνης, δεν έχει μετρήσει τον ύπνο ως έκβαση. Οι αναζητήσεις για αυτό το άρθρο δεν εντόπισαν καμία μελέτη που να χρησιμοποιεί ερωτηματολόγιο ύπνου, ακτιγραφία ή μια νύχτα σε εργαστήριο ύπνου. Αυτό που υπάρχει είναι ό,τι έτυχε να αναφέρει ένας ασθενής και ό,τι έτυχε να κωδικοποιήσει ένας κλινικός γιατρός, μια μέθοδος λιγότερο αξιόπιστη απ’ όσο ακούγεται.

Τι κατέγραψαν τα προγράμματα τυχαιοποιημένων δοκιμών

Τρία σύνολα δεδομένων περιέχουν όλες τις καταγραφές που εντοπίστηκαν σχετικά με τον ύπνο. Τα δύο είναι τυχαιοποιημένες δοκιμές της υδρομεθυλοθειονίνης, της αναγμένης μορφής του ίδιου φαινοθειαζινικού πυρήνα, σταθεροποιημένης ως άλας. Το τρίτο είναι οι πληροφορίες συνταγογράφησης των ΗΠΑ για το ενδοφλέβιο προϊόν.

Δύο λεπτομέρειες στη δεύτερη γραμμή έχουν μεγαλύτερη σημασία από τους αριθμούς. Πρώτον, το σκέλος ελέγχου λάμβανε χλωριούχο μεθυλοθειονίνιο, την ίδια ένωση που πωλείται ως κυανό του μεθυλενίου, σε δόση 4 mg δύο φορές την εβδομάδα. Χορηγούνταν ως ανενεργός χρωστική των ούρων, ώστε οι συμμετέχοντες να μην μπορούν να διακρίνουν τα δύο σκέλη κοιτάζοντας τη λεκάνη της τουαλέτας. Δεύτερον, κανένα από τα οκτώ περιστατικά αϋπνίας στα ενεργά σκέλη δεν κρίθηκε από τον ερευνητή ως σχετικό με το φάρμακο. Τρία περιστατικά υπνηλίας στους 332 κρίθηκαν σχετικά.

Ένα ανεπιθύμητο συμβάν δεν είναι μέτρηση. Είναι κάτι που ανέφερε κάποιος, καταγεγραμμένο με διαφορετικό λεξιλόγιο από αυτό που χρησιμοποιεί ο αναγνώστης, σε έναν πληθυσμό ατόμων με νευροεκφυλιστική νόσο, πολλά από τα οποία λαμβάνουν επίσης κατασταλτικά και αντικαταθλιπτικά. Η ερμηνεία του «δεν αναφέρεται» στην τρίτη γραμμή ως «δεν συμβαίνει» θα ήταν λάθος για τον αντίθετο λόγο: οι 31 ασθενείς αποτελούν δείγμα τόσο μικρό ώστε μπορεί να μην ανιχνεύσει σχεδόν οτιδήποτε, και οι πληροφορίες συνταγογράφησης δηλώνουν ξεκάθαρα ότι η σχέση έκθεσης–απόκρισης και έκθεσης–ασφάλειας για το φάρμακο είναι άγνωστη.

Από πού προέρχονται οι ισχυρισμοί για τον ύπνο

Σχεδόν κάθε άρθρο, βίντεο και σελίδα προϊόντος που συνδέει αυτή την ένωση με τον ύπνο καταλήγει να παραπέμπει σε ένα αποτέλεσμα. Το 2007, ο Oxenkrug και οι συνεργάτες του μέτρησαν τη δραστηριότητα της μονοαμινοξειδάσης και τις ινδόλες της επίφυσης αρουραίων μετά από μία εφάπαξ υποδόρια δόση.

Το κυανό του μεθυλενίου ήταν αναστρέψιμος ανταγωνιστικός αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης τύπου A με Ki περίπου 180 νανομόρια και του τύπου B με περίπου 1,400 νανομόρια, δηλαδή περίπου οκταπλάσια προτίμηση για τη μορφή A. Πέντε αρουραίοι ανά ομάδα, 10 mg/kg κάτω από το δέρμα, αφαίρεση των επιφύσεων 90 λεπτά αργότερα. Η μελατονίνη αυξήθηκε από 0.17 σε 0.71 νανογραμμάρια ανά αδένα. Η N-ακετυλοσεροτονίνη, ο άμεσος πρόδρομος της μελατονίνης, αυξήθηκε από τιμή κάτω από το όριο ανίχνευσης σε 0.86. Η σεροτονίνη της επίφυσης αυξήθηκε από 79 σε 118, ενώ το 5-HIAA, το προϊόν διάσπασης, μειώθηκε από 10.9 σε 4.1.

Το σκεπτικό που ακολουθεί είναι χημικά βάσιμο. Η σεροτονίνη είναι η πρώτη ύλη για τη μελατονίνη και η νοραδρεναλίνη προάγει το στάδιο ακετυλίωσης που μετατρέπει τη σεροτονίνη σε N-ακετυλοσεροτονίνη. Αν ανασταλεί το ένζυμο που διασπά και τις δύο, η επίφυση έχει περισσότερη πρώτη ύλη κατά τη φωτεινή φάση και περισσότερο διαθέσιμο πρόδρομο όταν αρχίζει η σκοτεινή φάση.

Αυτό απέχει επίσης πολύ από το να κοιμάται καλύτερα ένας άνθρωπος. Η μέτρηση αφορά το περιεχόμενο ενός αδένα σε ένα αναισθητοποιημένο ζώο σε μία μόνο χρονική στιγμή, και τίποτα σε αυτόν τον σχεδιασμό δεν καταγράφει πόση ώρα κοιμήθηκε ο αρουραίος, πόσο γρήγορα αποκοιμήθηκε ή πώς αισθανόταν το επόμενο πρωί. Η δημοσίευση αφορούσε αντικαταθλιπτικούς μηχανισμούς, και στην ενότητα συζήτησης προτείνεται ότι η αύξηση της μελατονίνης κατά τη διάρκεια της ημέρας θα μπορούσε να διορθώσει έναν μετατοπισμένο κιρκάδιο ρυθμό σε ασθενείς με κατάθλιψη. Πρόκειται για μια υπόθεση σε μια ενότητα συζήτησης, και αυτή είναι η πηγή του ισχυρισμού για τον ύπνο.

Ο ισχυρισμός για έντονα όνειρα δεν έχει δημοσιευμένη πηγή

Οι αναζητήσεις για αυτό το άρθρο δεν εντόπισαν καμία αναφορά περιστατικού, καμία σειρά περιστατικών, καμία καταγραφή σε δοκιμή και καμία μελέτη στην οποία το κυανό του μεθυλενίου να συνδέεται με έντονα όνειρα, εφιάλτες ή αλλαγή στην ανάκληση ονείρων. Ο ισχυρισμός υπάρχει σε διαδικτυακές συζητήσεις, όχι στη βιβλιογραφία.

Τα δεδομένα για αυτή την κατηγορία φαρμάκων δείχνουν την αντίθετη κατεύθυνση κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Όταν χορηγήθηκαν κλοργυλίνη και παργυλίνη, εκλεκτικοί αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης τύπων A και B, για τέσσερις εβδομάδες σε ασθενείς με συναισθηματικές διαταραχές, ο ύπνος REM καταστάλθηκε σχεδόν πλήρως και ο συνολικός χρόνος ύπνου μειώθηκε. Μια συστηματική ανασκόπηση για τα αντικαταθλιπτικά και τα όνειρα, που κάλυπτε 21 κλινικές μελέτες και 25 αναφορές περιστατικών, διαπίστωσε ότι η συχνότητα ανάκλησης ονείρων μειώνεται με τη φαινελζίνη, τον κλασικό αναστολέα της μονοαμινοξειδάσης. Οι εφιάλτες σε αυτή τη βιβλιογραφία εμφανίζονται κατά τη διακοπή, όταν ο ύπνος REM αυξάνεται αντιδραστικά, όχι κατά τη λήψη του φαρμάκου.

Επομένως, ο μηχανισμός που συνήθως αναφέρεται ως αιτία των έντονων ονείρων προβλέπει, στη συνήθη περίπτωση, λιγότερο ύπνο REM και λιγότερη ανάκληση ονείρων, με μια δυσάρεστη αντιδραστική αύξηση όταν διακόπτεται η αγωγή. Δεν έχει εξεταστεί αν το κυανό του μεθυλενίου προκαλεί οποιοδήποτε από αυτά στον άνθρωπο. Η αναστολή του είναι αναστρέψιμη, είναι πολύ ασθενέστερος αναστολέας από τη φαινελζίνη και οι μελέτες σε ανθρώπους που θα απαντούσαν στο ερώτημα δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ.

Ο ισχυρισμός για το τζετ λαγκ έχει πράγματι πραγματική αφετηρία

Πίσω του βρίσκεται μία δημοσίευση. Οι Oxenkrug και Requintina δημιούργησαν ένα μοντέλο τζετ λαγκ σε αρουραίους μετατοπίζοντας τον κύκλο φωτός και στη συνέχεια μέτρησαν τη σεροτονίνη, την N-ακετυλοσεροτονίνη και τη μελατονίνη της επίφυσης με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης και ανίχνευση φθορισμού.

Αναφέρθηκαν δύο ευρήματα. Οι ενέσεις μελατονίνης στην αρχή μιας νέας σκοτεινής περιόδου επιτάχυναν την αποκατάσταση των ρυθμών της N-ακετυλοσεροτονίνης και της μελατονίνης. Επίσης, η N-ακετυλοσεροτονίνη και το κυανό του μεθυλενίου, το οποίο περιγράφεται στη δημοσίευση ως αναστολέας της μονοαμινοξειδάσης A, περιόρισαν τη διαταραχή της N-ακετυλοσεροτονίνης που προκαλούσε το φως, αλλά όχι της μελατονίνης.

Διαβάστε το προσεκτικά. Στο ζωικό μοντέλο της ίδιας ακριβώς κατάστασης που αφορά ο ισχυρισμός, το κυανό του μεθυλενίου επηρέασε έναν πρόδρομο δείκτη και δεν επηρέασε τον ρυθμό της μελατονίνης. Τα συμπεράσματα της ίδιας της δημοσίευσης αφορούν την προτιμότερη ώρα άφιξης σε μια πτήση προς ανατολάς και τον κατάλληλο χρόνο χορήγησης της μελατονίνης. Δεν προτείνει το κυανό του μεθυλενίου ως θεραπεία για το τζετ λαγκ και καμία μελέτη σε ανθρώπους δεν το έχει εξετάσει ως τέτοια.

Η στέρηση ύπνου σε ποντίκια δεν είναι μέτρηση του ύπνου

Το πείραμα που αναφέρεται συχνότερα ως στοιχείο ότι το κυανό του μεθυλενίου βοηθά στη στέρηση ύπνου δεν μέτρησε τον ύπνο. Ο Marzabadi και οι συνεργάτες του τοποθέτησαν 60 αρσενικά ποντίκια BALB/c σε μια τροποποιημένη διάταξη πολλαπλών πλατφορμών, στην οποία ένα ζώο πάνω σε μια στενή πλατφόρμα αναγκάζεται να παραμένει ξύπνιο. Συνέκριναν μια ομάδα ελέγχου σε πλατιά πλατφόρμα με ζώα που υπέστησαν στέρηση ύπνου, ζώα που έλαβαν μόνο κυανό του μεθυλενίου, ζώα που υποβλήθηκαν μόνο σε παλμικό λέιζερ 810 νανομέτρων και ζώα που έλαβαν τον συνδυασμό των δύο.

Το κυανό του μεθυλενίου χορηγήθηκε με ένεση σε δόση 0.5 mg/kg για δέκα συνεχόμενες ημέρες πριν αρχίσει η στέρηση, ενώ το λέιζερ εφαρμοζόταν μέρα παρά μέρα. Η μάθηση και η μνήμη αξιολογήθηκαν με λαβύρινθο T, δοκιμασία κοινωνικής αλληλεπίδρασης και θάλαμο αποφυγής, και στη συνέχεια μετρήθηκαν τα επίπεδα των PSD-95, GAP-43 και συναπτοφυσίνης στον ιππόκαμπο.

Η στέρηση ύπνου μείωσε τα ποσοστά εναλλαγής, την κοινωνικότητα, την προτίμηση για κοινωνική καινοτομία και τον δείκτη μνήμης. Καμία από τις μεμονωμένες παρεμβάσεις δεν ανέστρεψε τις περισσότερες από αυτές τις μεταβολές. Ο συνδυασμός το έκανε και αύξησε και τους τρεις συναπτικούς δείκτες. Το εύρημα είναι ότι ένας συνδυασμός παρεμβάσεων πριν από τη στέρηση προστάτευσε τη μνήμη σε ζώα των οποίων ο ύπνος είχε διαταραχθεί. Η στέρηση είναι ο βλαπτικός παράγοντας στον σχεδιασμό, όχι η έκβαση. Δεν καταγράφηκε χρόνος μέχρι την έλευση του ύπνου, διάρκεια ύπνου ή αρχιτεκτονική ύπνου, και η ανάγνωση της δημοσίευσης ως στοιχείου για το πόσο καλά κοιμάται κάποιος αντιστρέφει αυτό που μετρήθηκε.

Πρωί ή βράδυ: οι αριθμοί δεν δίνουν απάντηση

Οι συμβουλές για τον χρόνο λήψης επαναλαμβάνονται με βεβαιότητα και δεν έχουν εξεταστεί ποτέ. Καμία δοκιμή δεν έχει συγκρίνει πρωινή με βραδινή χορήγηση, σε οποιονδήποτε πληθυσμό, για οποιαδήποτε έκβαση σχετική με τον ύπνο.

Αυτό που έχει μετρηθεί είναι πόσο αργά κινείται η ένωση στον οργανισμό. Σε μια μελέτη εφάπαξ δόσης σε υγιείς εθελοντές, 200 mg που ελήφθησαν από το στόμα μετά από προετοιμασία του εντέρου προκάλεσαν συγκεντρώσεις στο αίμα που αυξάνονταν για δώδεκα ώρες και έφτασαν στη μέγιστη τιμή τους σε διάμεσο χρόνο 16 ωρών. Ο χρόνος ημίσειας ζωής κυμαινόταν από 14 έως 27 ώρες σε αυτή τη δόση και από 6 έως 26 ώρες στα 400 mg. Το ενδοφλέβιο προϊόν στις πληροφορίες συνταγογράφησης έχει χρόνο ημίσειας ζωής περίπου 24 ώρες και περίπου 40% απεκκρίνεται αμετάβλητο στα ούρα, ενώ η έκθεση αυξάνεται σημαντικά όταν η νεφρική λειτουργία είναι μειωμένη.

Επομένως, μια δόση από το στόμα που λαμβάνεται στο πρωινό φτάνει στη μετρημένη μέγιστη συγκέντρωσή της γύρω στα μεσάνυχτα. Αξίζει να σταθεί κανείς σε αυτό, επειδή δύο συμβουλές που κυκλοφορούν ευρέως προϋποθέτουν ότι δεν ισχύει. Το «πάρτε το το πρωί για να μη διαταράξει τον ύπνο» υποθέτει μια επίδραση που έχει υποχωρήσει μέχρι την ώρα του ύπνου. Το «πάρτε το το βράδυ επειδή η δράση του περνά γρήγορα» υποθέτει το αντίθετο. Η μοναδική διαθέσιμη φαρμακοκινητική μελέτη σε ανθρώπους δεν υποστηρίζει μια σύντομη βραδινή επίδραση, ενώ το πείραμα σε αρουραίους πίσω από την ιστορία της μελατονίνης συνηγορεί υπέρ της χορήγησης στην αρχή της φωτεινής περιόδου για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο: την αύξηση του προδρόμου της μελατονίνης κατά τη διάρκεια της ημέρας. Υπάρχει ξεχωριστός οδηγός για το πόσο παραμένει η ένωση στον οργανισμό, αν αυτό που αναζητάτε είναι οι αριθμοί για την αποβολή της.

Η ειλικρινής απάντηση στο ερώτημα του χρόνου λήψης είναι ότι κανείς δεν γνωρίζει, και οι μετρημένες συγκεντρώσεις δεν επιτρέπουν να προσποιούμαστε το αντίθετο.

Η μοναδική αναφορά σε άνθρωπο όπου άλλαξε μια διαταραχή ύπνου

Εντοπίστηκε ακριβώς μία δημοσίευση σε άνθρωπο στην οποία χορηγήθηκε κυανό του μεθυλενίου σε άτομο με διαταραχή ύπνου, και αφορά ένα μόνο περιστατικό.

Μια αναφορά περιστατικού του 2021 στο Cureus περιγράφει έναν 15χρονο άρρενα με σύνδρομο Kleine-Levin, μια σπάνια πάθηση με επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερυπνίας που διαρκούν από ημέρες έως εβδομάδες και συνοδεύονται από σύγχυση, αποπραγματοποίηση και αλλαγή συμπεριφοράς. Είχε λάβει θεραπεία με λίθιο για τρία χρόνια, ενώ η μοδαφινίλη, η μεθυλπρεδνιζολόνη, τα άτυπα αντιψυχωσικά και η αμανταδίνη δεν είχαν επιφέρει βελτίωση. Στα 18 εμφάνισε ένα επεισόδιο που διήρκεσε σχεδόν έξι μήνες. Με τη συγκατάθεση των γονέων του, έλαβε 10 mg κυανού του μεθυλενίου από το στόμα μία ώρα πριν από 25 λεπτά ενδορρινικής εφαρμογής ερυθρού φωτός κάθε βράδυ, στα 633 νανόμετρα, με 11.4 τζάουλ ανά τετραγωνικό εκατοστό. Μέσα σε μία εβδομάδα, η υπερυπνία και τα συμπτώματα συμπεριφοράς υποχώρησαν. Δύο χρόνια αργότερα δεν είχε υποτροπιάσει και δεν λάμβανε κανένα άλλο φάρμακο.

Οι συγγραφείς αναφέρουν οι ίδιοι τον περιορισμό: ένα άτομο, όχι διαχρονική μελέτη, και τα επεισόδια Kleine-Levin είναι γνωστό ότι αραιώνουν με την πάροδο των ετών, κάτι που καθιστά αδύνατη την απόδοση της ύφεσης στη θεραπεία. Υπάρχει και ένας δεύτερος περιορισμός τον οποίο δεν τονίζουν. Η έκθεση αφορούσε δύο παρεμβάσεις ταυτόχρονα, και η μία ήταν ερυθρό φως που εφαρμοζόταν μέσα στη ρινική κοιλότητα μαζί με μια ένωση της οποίας ολόκληρη η φωτοδυναμική χρήση εξαρτάται από την ενεργοποίησή της μέσω φωτός. Ο αναγνώστης δεν μπορεί να διαχωρίσει τη χρωστική από το φως και από την πάροδο του χρόνου, και η αναφορά δεν αποτελεί λόγο να δοκιμάσει κανείς κυανό του μεθυλενίου για πρόβλημα ύπνου.

Η κατεύθυνση για την οποία υπάρχουν δεδομένα σε ανθρώπους είναι η καταστολή

Όπου υπάρχουν μετρήσεις του κεντρικού νευρικού συστήματος σε ανθρώπους, δείχνουν κυρίως προς την καταστολή και όχι την εγρήγορση.

Μια μελέτη του 2008 στο Anaesthesia συνέκρινε 11 ασθενείς που είχαν λάβει εκ των προτέρων κυανό του μεθυλενίου με 11 αντίστοιχους ασθενείς ελέγχου κατά την εισαγωγή στην αναισθησία και τη χειρουργική επέμβαση, χρησιμοποιώντας τον διφασματικό δείκτη και έγχυση προποφόλης ελεγχόμενη ως προς τον στόχο συγκέντρωσης. Σε προβλεπόμενη συγκέντρωση προποφόλης στο σημείο δράσης 2 μικρογραμμάρια ανά χιλιοστόλιτρο, οι βαθμολογίες καταστολής και οι τιμές του δείκτη ήταν σημαντικά χαμηλότερες στην ομάδα που είχε λάβει το φάρμακο. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, οι ασθενείς που είχαν λάβει προηγουμένως το φάρμακο χρειάστηκαν κατά μέσο όρο 50% λιγότερη προποφόλη για να επιτευχθεί το ίδιο βάθος αναισθησίας. Η δημοσίευση ξεκινά επισημαίνοντας ότι είχαν ήδη αναφερθεί καθυστερημένη αφύπνιση από την αναισθησία και νευρολογικές διαταραχές σε ασθενείς που υποβάλλονταν σε χειρουργική επέμβαση παραθυρεοειδών και είχαν λάβει κυανό του μεθυλενίου εκ των προτέρων. Καταλήγει συνιστώντας προσεκτική τιτλοποίηση κάθε φορά που το φάρμακο εγχέεται περιεγχειρητικά.

Οι πληροφορίες συνταγογράφησης λένε το ίδιο με διαφορετικά λόγια. Η θεραπεία μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, ζάλη και διαταραχές της όρασης, και συνιστάται στους ασθενείς να αποφεύγουν την οδήγηση ή τον χειρισμό επικίνδυνων μηχανημάτων μέχρι να υποχωρήσουν αυτά τα συμπτώματα, μια οδηγία που δεν έχει προφανή σχέση με μια ένωση που πωλείται ως βοήθημα ύπνου.

Υπάρχει επίσης η χρήση που πράγματι αντιμετωπίζει μια κατάσταση παρόμοια με τον ύπνο. Η ιφοσφαμίδη, ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο, μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλοπάθεια με κύρια χαρακτηριστικά την έντονη υπνηλία, τη διέγερση και τη σύγχυση, που μπορεί να εξελιχθούν σε κώμα. Το κυανό του μεθυλενίου είναι μία από τις θεραπείες που χορηγούνται γι’ αυτήν. Σε μια ανασκόπηση 24 περιστατικών στο MD Anderson Cancer Center, 20 ασθενείς έλαβαν κυανό του μεθυλενίου και τα συμπτώματα υποχώρησαν στους 19, με υποτροπή σε τρεις από τους πέντε που αργότερα εκτέθηκαν ξανά στην ιφοσφαμίδη ενώ το λάμβαναν προληπτικά.

Ένα φάρμακο που εμβαθύνει την αναισθησία, προκαλεί ζάλη και σύγχυση και χρησιμοποιείται για την αναστροφή μιας κατάστασης υπερβολικής υπνηλίας που προκαλείται από χημειοθεραπεία δεν είναι προφανώς βοήθημα ύπνου. Είναι ένα φάρμακο με πραγματικές επιδράσεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα, των οποίων η κατεύθυνση εξαρτάται από το τι άλλο έχει χορηγηθεί.

Βραδινά φάρμακα και αναπνοή τη νύχτα

Δύο καταχωρίσεις στις πληροφορίες συνταγογράφησης αξίζουν την προσοχή οποιουδήποτε λαμβάνει κυανό του μεθυλενίου το βράδυ μαζί με κάτι άλλο.

Η πρώτη είναι ο κατάλογος αλληλεπιδράσεων. Οι πληροφορίες του προϊόντος αναφέρουν SSRIs, SNRIs, MAOIs, βουπροπιόνη, βουσπιρόνη, κλομιπραμίνη, μιρταζαπίνη, λινεζολίδη, οπιοειδή και δεξτρομεθορφάνη, και συνιστούν να μη λαμβάνεται κανένα σεροτονινεργικό φάρμακο εντός 72 ωρών από την τελευταία δόση. Δύο από αυτά βρίσκονται συχνά στα κομοδίνα. Η μιρταζαπίνη είναι κατασταλτικό αντικαταθλιπτικό που συνήθως λαμβάνεται το βράδυ. Η δεξτρομεθορφάνη είναι το αντιβηχικό στα σκευάσματα κρυολογήματος για τη νύχτα και πωλείται χωρίς συνταγή. Κανένας από τους δύο συνδυασμούς δεν είναι θεωρητικός: οι πληροφορίες του προϊόντος καταγράφουν περιστατικά συνδρόμου σεροτονίνης από προϊόντα της κατηγορίας του κυανού του μεθυλενίου, ορισμένα από τα οποία ήταν θανατηφόρα. Ένα δημοσιευμένο περιεγχειρητικό περιστατικό περιγράφει έναν 67χρονο άνδρα του οποίου η διέγερση, ο κλόνος και η υπερθερμία έγιναν εμφανή μόνο κατά την αφύπνισή του από τη γενική αναισθησία, αφού είχε χορηγηθεί κυανό του μεθυλενίου κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

Η μελατονίνη, οι βενζοδιαζεπίνες, τα υπνωτικά τύπου z όπως η ζοπικλόνη και η διφαινυδραμίνη δεν είναι σεροτονινεργικά, επομένως η ανησυχία εδώ δεν είναι το σύνδρομο σεροτονίνης. Είναι εκείνη που μέτρησε η μελέτη αναισθησίας: αθροιστική καταστολή σε μια δόση που κανείς δεν έχει χαρακτηρίσει.

Η δεύτερη καταχώριση αφορά το αναπνευστικό. Μεταξύ των ανεπιθύμητων αντιδράσεων που έχουν αναφερθεί για προϊόντα της κατηγορίας του κυανού του μεθυλενίου, οι πληροφορίες συνταγογράφησης περιλαμβάνουν ρινική συμφόρηση, στοματοφαρυγγικό πόνο, ρινόρροια και φτέρνισμα. Πρόκειται για αυθόρμητες αναφορές χωρίς ποσοστά συχνότητας και χωρίς δηλωμένη οδό χορήγησης, και είναι το είδος μεταβολής που θα μπορούσε να γίνει αντιληπτό ως ξύπνημα με ξηροστομία και με την αίσθηση ότι η αναπνοή από τη μύτη ήταν διαφορετική κατά τη διάρκεια της νύχτας. Μία αναφορά αναγνώστη για ξαφνική μετάβαση σε αναπνοή από το στόμα κατά τον ύπνο υπάρχει σε μια συζήτηση φόρουμ χωρίς εξέταση, ιστορικό φαρμακευτικής αγωγής ή οποιαδήποτε μέτρηση. Αυτό αποδεικνύει μόνο ότι έγινε μια αναφορά και τίποτα περισσότερο.

Όποιος έχει ως πρόβλημα ύπνου το ροχαλητό, παύσεις στην αναπνοή που έχουν παρατηρηθεί από άλλους ή ημερήσια υπνηλία αρκετά έντονη ώστε να αποκοιμιέται στην οδήγηση, θα πρέπει να εξετάζει το ζήτημα της υπνικής άπνοιας και όχι κάποιο συμπλήρωμα. Η άπνοια μπορεί να διαγνωστεί, μπορεί να αντιμετωπιστεί και κανένα από τα παραπάνω δεδομένα δεν την αφορά.

Και η ίδια η ουσία είναι μεταβλητή εδώ

Οι δόσεις σε κάθε παραπάνω μελέτη ήταν μετρημένες ποσότητες μιας καθορισμένης ένωσης από φαρμακευτικό παρασκευαστή, με πιστοποιητικό ανάλυσης που τις τεκμηρίωνε. Ένα μπουκάλι από μη επαληθευμένο πωλητή δεν είναι το ίδιο, και η διαφορά δεν είναι επιφανειακή. Ο χαρακτηρισμός USP είναι το πρότυπο που μπορεί να ελέγξει ο αγοραστής, ενώ η ουσία που δεν συμμορφώνεται είναι πιθανό να προορίζεται για κλωστοϋφαντουργική χρήση και μπορεί να περιέχει οργανικές προσμείξεις όπως το Azure B, υπολειμματικούς διαλύτες και βαρέα μέταλλα σε επίπεδα που περιορίζονται από τις φαρμακευτικές προδιαγραφές.

Οι περισσότεροι πωλητές που περιγράφουν ένα προϊόν ως ελεγμένο από τρίτο φορέα εξετάζουν μόνο βαρέα μέταλλα και παρουσιάζουν αυτό το ένα σύνολο ελέγχων ως πλήρη συμμόρφωση. Η Blupreme ελέγχει το σύνολο των προδιαγραφών USP: ταυτότητα, καθαρότητα, οργανικές προσμείξεις, υπολειμματικούς διαλύτες, στοιχειακές προσμείξεις, υπόλειμμα μετά από αποτέφρωση, μικροβιακά όρια και βακτηριακές ενδοτοξίνες. Κάθε παρτίδα αποστέλλεται με πιστοποιητικό ανάλυσης, και η σωστή ανάγνωσή του σημαίνει ότι αντιστοιχίζετε τον αριθμό παρτίδας και το εργαστήριο με το μπουκάλι που κρατάτε.

Τίποτα από αυτά δεν δημιουργεί όφελος για τον ύπνο και δεν αποτελεί λόγο να λάβει κανείς αυτή την ένωση. Αν τη λαμβάνετε ούτως ή άλλως, το ελάχιστο είναι να γνωρίζετε τι υπάρχει στην κάψουλα, ενώ ο οδηγός αναφοράς για την ασφάλεια και ο οδηγός αλληλεπιδράσεων καλύπτουν τα ερωτήματα που προηγούνται οποιασδήποτε συζήτησης για τον χρόνο λήψης.

Συμπέρασμα

Καμία τυχαιοποιημένη δοκιμή δεν έχει μετρήσει τον ύπνο κατά τη διάρκεια θεραπείας με κυανό του μεθυλενίου. Οι μόνες καταγραφές για τον ύπνο στα τυχαιοποιημένα δεδομένα είναι γραμμές ανεπιθύμητων συμβάντων, και στη μεγαλύτερη διαθέσιμη σύγκριση δόσεων το ποσοστό αϋπνίας ήταν 2.7% στα 8 mg την ημέρα έναντι 6.5% στα 200 mg την ημέρα.

Ο ισχυρισμός για έντονα όνειρα δεν έχει δημοσιευμένη πηγή και η βιβλιογραφία για τη μονοαμινοξειδάση προβλέπει το αντίθετο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Το ερώτημα της πρωινής έναντι της βραδινής λήψης δεν έχει εξεταστεί ποτέ, και μια δόση από το στόμα φτάνει στη μέγιστη συγκέντρωσή της στο αίμα σε διάμεσο χρόνο 16 ωρών, δηλαδή πιο κοντά στα μεσάνυχτα παρά στο μεσημεριανό για όποιον τη λαμβάνει στο πρωινό. Το πείραμα στέρησης ύπνου που κυκλοφορεί ως αποδεικτικό στοιχείο είναι μια μελέτη μνήμης στην οποία δεν καταγράφηκε καθόλου ύπνος, και η μοναδική αναφορά σε άνθρωπο για βελτίωση διαταραχής ύπνου αφορά έναν ασθενή χωρίς τυφλοποίηση, ο οποίος λάμβανε δύο θεραπείες ταυτόχρονα.

Η επισκόπηση των δεδομένων σε ανθρώπους συγκεντρώνει όσα πράγματι τεκμηριώνουν αυτές οι δοκιμές, η ανασκόπηση για τη μνήμη και τη συγκέντρωση εξετάζει τα γνωστικά καταληκτικά σημεία που σχετίζονται στενότερα με τον ύπνο στις ίδιες μελέτες και η ερευνητική βιβλιοθήκη καταλογογραφεί τις δημοσιεύσεις πίσω από κάθε ισχυρισμό αυτής της σελίδας.