Κυανό του μεθυλενίου έναντι προσεγγίσεων NAD+: μηχανισμοί, τεκμηρίωση και ισχυρισμοί για συνδυασμούς

Το κυανό του μεθυλενίου και τα συμπληρώματα που πωλούνται ως ενισχυτές του NAD+ περιγράφονται και τα δύο με τις λέξεις μιτοχόνδρια και κυτταρική ενέργεια. Καμία από αυτές τις περιγραφές δεν σας λέει τι κάνει πραγματικά το προϊόν.

Οι δύο προσεγγίσεις δρουν σε διαφορετικές μεταβλητές. Η μία προσπαθεί να αλλάξει την ποσότητα NAD+ που περιέχουν τα κύτταρά σας. Η άλλη αλλάζει την αναλογία μεταξύ των δύο μορφών του. Δεν πρόκειται για δύο δρόμους προς τον ίδιο προορισμό.

Δύο αριθμοί που συγχέονται συνεχώς

Το NAD+ είναι συνένζυμο. Δέχεται ένα ζεύγος ηλεκτρονίων, με τη μορφή ιόντος υδριδίου, και μετατρέπεται σε NADH. Όταν το NADH μεταβιβάζει αυτά τα ηλεκτρόνια, μετατρέπεται ξανά σε NAD+. Τα κύτταρα χρησιμοποιούν συνεχώς αυτόν τον κύκλο: έτσι η ενέργεια που εξάγεται από την τροφή φτάνει στον πρωτεϊνικό μηχανισμό που παράγει ATP.

Επειδή το NAD+ και το NADH είναι δύο καταστάσεις του ίδιου μορίου, σε ένα κύτταρο υπάρχουν δύο ξεχωριστά μεγέθη που αξίζει να παρακολουθούνται. Το πρώτο είναι η συνολική δεξαμενή: πόσο NAD+ και NADH υπάρχει συνολικά. Το δεύτερο είναι η αναλογία μεταξύ τους, η οποία περιγράφει πόσο φορτισμένοι με ηλεκτρόνια είναι οι φορείς τους τη δεδομένη στιγμή.

Ένας ταμιευτήρας νερού κάνει τη διάκριση απτή. Ο όγκος πίσω από το φράγμα είναι η δεξαμενή. Η κατανομή μεταξύ του νερού που συγκρατείται ανάντη και του νερού που απελευθερώνεται κατάντη είναι η αναλογία. Μπορείτε να αυξήσετε αυτή την αναλογία χωρίς να προσθέσετε ούτε ένα λίτρο, ανοίγοντας μια πύλη. Αυτό δεν είναι μεταφορά για το τι κάνει το κυανό του μεθυλενίου. Είναι πιο κοντά σε μια κυριολεκτική περιγραφή.

Η προσέγγιση της παροχής

Τα συμπληρώματα πρόδρομων ενώσεων του NAD+, όπως το ριβοσίδιο νικοτιναμίδης, το μονονουκλεοτίδιο νικοτιναμίδης και η νικοτιναμίδη, είναι δομικό υλικό. Τα κύτταρα συνθέτουν NAD+ μέσω μιας οδού ανακύκλωσης που ονομάζεται οδός διάσωσης, και οι πρόδρομες ενώσεις την τροφοδοτούν. Στόχος είναι η διεύρυνση της δεξαμενής.

Στα ζώα, αυτό είναι καλά τεκμηριωμένο: το NAD+ στους ιστούς μειώνεται με την ηλικία και τη μεταβολική νόσο σε πολλά μοντέλα, και η χορήγηση πρόδρομων ενώσεων τείνει να το αυξάνει. Στους ανθρώπους, η εικόνα είναι πιο περιορισμένη. Οι μελέτες σε ανθρώπους πράγματι δείχνουν ότι αυτές οι ενώσεις αυξάνουν τα μετρούμενα επίπεδα NAD+ στο αίμα. Αυτό που δεν έχουν δείξει είναι μια συνεπής βελτίωση σε κάποιο κλινικό καταληκτικό σημείο, δηλαδή σε όσα θα παρατηρούσε ένα άτομο ή σε όσα έχει σχεδιαστεί να μετρά μια μελέτη.

Η φράση «τα επίπεδα NAD+ αυξήθηκαν» αφορά μια μέτρηση μέσα στον οργανισμό. Δεν αποτελεί εύρημα για το πώς ένιωθε, κινούνταν ή ανάρρωνε κάποιος.

Τι κάνει αντί γι’ αυτό το κυανό του μεθυλενίου

Το κυανό του μεθυλενίου δεν είναι πρόδρομη ένωση. Είναι μια οξειδοαναγωγική χρωστική, με ιστορία αρκετά μακρά ώστε να χρησιμοποιείται στην ιατρική για πολύ περισσότερο από έναν αιώνα, και οι εγκεκριμένες χρήσεις του είναι πιο περιορισμένες από τις υπό διερεύνηση χρήσεις του.

Μέσα σε ένα κύτταρο, ένζυμα που εξαρτώνται από φλαβίνες το ανάγουν σε μια άχρωμη μορφή, το λευκοκυανό του μεθυλενίου, η οποία στη συνέχεια επανοξειδώνεται. Ηλεκτρόνια που θα περνούσαν από το σύμπλοκο I, τον πρώτο σταθμό της αναπνευστικής αλυσίδας, μπορούν αντί γι’ αυτό να απομακρυνθούν από το NADH μέσω του κυανού του μεθυλενίου. Το NADH μετατρέπεται σε NAD+.

Η αναλογία αυξάνεται. Η δεξαμενή δεν μεγαλώνει.

Μια μελέτη σε αρουραίους με διαβητική καρδιά το μέτρησε άμεσα σε απομονωμένα καρδιακά μιτοχόνδρια. Η προσθήκη κυανού του μεθυλενίου σε συγκεντρώσεις από 6 έως 18 μικρομοριακές κατά την οξείδωση λιπαρών οξέων προκάλεσε δοσοεξαρτώμενη πτώση του NADH και της αναλογίας NADH προς NAD+. Η απόλυτη ποσότητα NAD+ ανταποκρίθηκε πολύ λιγότερο από το NADH, όπως θα περίμενε κανείς από μια ένωση που μετατρέπει τη μία μορφή στην άλλη αντί να παράγει περισσότερη ποσότητα κάποιας από τις δύο.

Ο προορισμός αυτών των ηλεκτρονίων έχει σημασία. Σε απομονωμένα μιτοχόνδρια εγκεφάλου, το κυανό του μεθυλενίου σε συγκεντρώσεις από 100 νανομοριακές έως 1 μικρομοριακή βελτίωσε την παραγωγή ενέργειας όταν η αναπνευστική αλυσίδα είχε ανασταλεί και, ταυτόχρονα, αύξησε την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου ενώ μείωσε την απομάκρυνσή του, σε κάθε συνθήκη που εξετάστηκε. Οι συγγραφείς αποδίδουν το υπεροξείδιο του υδρογόνου στην άμεση αναγωγή του οξυγόνου από το ανηγμένο κυανό του μεθυλενίου. Τα ηλεκτρόνια που εγκαταλείπουν το NADH μέσω αυτής της οδού δεν εξαφανίζονται. Καταλήγουν στο οξυγόνο.

Μια ξεχωριστή μελέτη σε ιστό Αχίλλειου τένοντα διατυπώνει το σημείο με σαφήνεια. Το κυανό του μεθυλενίου αποκατέστησε την ισορροπία NAD+/NADH και αύξησε την παραγωγή ATP σε τραυματισμένα τενοντοκύτταρα και σε ένα μοντέλο τενοντοπάθειας σε αρουραίους, ενώ η δημοσίευση καταγράφει ότι η συνολική δεξαμενή NAD δεν παρουσίασε σημαντική μεταβολή.

Τι τεκμηριώνουν τα πειράματα σε ιστούς και ζώα

Τέσσερα πειράματα σε διάστημα τεσσάρων δεκαετιών ακολουθούν την ίδια ιδέα και επανειλημμένα προσδιορίζουν τα όριά της.

Σε χρόνια χορήγηση αλκοόλ σε αρουραίους, η αιθανόλη μείωσε τόσο την κυτταροπλασματική όσο και τη μιτοχονδριακή αναλογία NAD+/NADH στο ήπαρ. Η προσθήκη κυανού του μεθυλενίου στη διατροφή απέτρεψε σε μεγάλο βαθμό αυτή τη μεταβολή. Δεν μείωσε τη λιπώδη διήθηση του ήπατος που προκάλεσε η αιθανόλη. Η διόρθωση της αναλογίας δεν διόρθωσε την έκβαση. Αξίζει να θυμόμαστε αυτό το αποτέλεσμα του 1985 πριν από οποιονδήποτε ισχυρισμό ότι μια οξειδοαναγωγική μεταβολή είναι ο μηχανισμός πίσω από ένα όφελος.

Σε ηπατικά κύτταρα και ποντίκια με διατροφή υψηλή σε λιπαρά, το κυανό του μεθυλενίου αύξησε την αναλογία NAD+/NADH, αύξησε τη SIRT1, μείωσε την ακετυλίωση της PGC-1alpha, ενεργοποίησε την AMPK και μείωσε τη συσσώρευση λίπους στο ήπαρ. Εδώ η έκβαση πράγματι μεταβλήθηκε μαζί με την αναλογία. Η ίδια δημοσίευση δείχνει ότι η επίδραση δεν είναι μονοτονική: τρία χιλιοστόγραμμα ανά κιλό ανά ημέρα αύξησαν την περιεκτικότητα σε μιτοχονδριακό DNA αποτελεσματικότερα από ό,τι δέκα, ενώ η κατανάλωση οξυγόνου και η σηματοδότηση της AMPK αυξάνονταν με τη δόση.

Στη διαβητική καρδιά, το κυανό του μεθυλενίου που χορηγήθηκε στο πόσιμο νερό για έντεκα εβδομάδες μείωσε την αναλογία NADH προς NAD+ στα καρδιακά μιτοχόνδρια και αύξησε τη δραστικότητα της σιρτουίνης 3. Η ακετυλίωση λυσίνης μειώθηκε σε 83 θέσεις σε 34 πρωτεΐνες, κυρίως στη μεταφορά και την οξείδωση λιπαρών οξέων. Το κλάσμα εξώθησης βελτιώθηκε. Όμως η αναπνοή που υποστηρίζεται από το σύμπλοκο I δεν αποκαταστάθηκε. Και ένα πείραμα γονιδιακής απενεργοποίησης διαχώρισε δύο επιδράσεις που εύκολα συγχέονται: η μεταβολή της αναλογίας συνέβη σε μεγάλο βαθμό χωρίς τη σιρτουίνη 3, ενώ η αποακετυλίωση εξαρτιόταν από αυτήν.

Στη μελέτη του τένοντα, το κυανό του μεθυλενίου εφαρμόστηκε ενώ το σύμπλοκο I ήταν χημικά αποκλεισμένο με ροτενόνη. Εξακολουθούσε να αποκαθιστά την ισορροπία του NAD+, αλλά εξακολουθούσε να μην αποτρέπει το οξειδωτικό στρες, την εκφύλιση της εξωκυττάριας θεμέλιας ουσίας και την απώλεια κυτταρικής βιωσιμότητας. Η αποκατάσταση της αναλογίας δεν ήταν αρκετή για να ανακάμψει ο ιστός.

Ένα εκτυπώσιμο φύλλο με τις πλήρεις βιβλιογραφικές παραπομπές χρησιμοποιεί τις ίδιες γραμμές.

Γιατί οι σιρτουίνες μπαίνουν στη συζήτηση

Οι σιρτουίνες αφαιρούν ακετυλομάδες από πρωτεΐνες και καταναλώνουν NAD+ για να το κάνουν. Η δραστικότητά τους ανταποκρίνεται στη διαθεσιμότητα του NAD+, οπότε κάθε ένωση που αλλάζει αυτή τη διαθεσιμότητα μεταβάλλει στη συνέχεια τη δραστικότητα των σιρτουινών.

Αυτό είναι το σημείο στο οποίο στηρίζεται το μεγαλύτερο μέρος της εμπορικής προώθησης του «κυανού του μεθυλενίου για το NAD+». Είναι επίσης το σημείο όπου η λογική χωλαίνει. Η μεταβολή της αναλογίας μπορεί να αυξήσει τη δραστικότητα των σιρτουινών. Δεν συνεπάγεται ότι το προϊόν παρέχει NAD+, ούτε ότι η επίδραση ισοδυναμεί με τη λήψη μιας πρόδρομης ένωσης. Η οξειδοαναγωγική ερμηνεία αυτών των μετρήσεων έχει τις δικές της παγίδες, τις οποίες αξίζει να διαβάσετε πριν αποδεχτείτε οποιαδήποτε από τις δύο ερμηνείες.

Τι έχει εξεταστεί σε ανθρώπους

Το κυανό του μεθυλενίου έχει δεκαετίες κλινικής χρήσης σε οξείες καταστάσεις υπό παρακολούθηση: μεθαιμοσφαιριναιμία, νευροτοξικότητα σχετιζόμενη με την ιφοσφαμίδη και σοβαρή υπόταση κατά τη χειρουργική επέμβαση. Πρόκειται για περιορισμένες, επιβλεπόμενες εφαρμογές, όχι για τεκμηρίωση καθημερινής από του στόματος χρήσης ως βοηθήματος απόδοσης.

Οι αναζητήσεις για αυτό το άρθρο δεν εντόπισαν μελέτη σε ανθρώπους που να μετρά μεταβολίτες του NAD+ μετά τη χορήγηση κυανού του μεθυλενίου σε υγιείς εθελοντές. Τα παραπάνω ευρήματα προέρχονται από απομονωμένα μιτοχόνδρια, καλλιεργημένα κύτταρα, ιστό αρουραίων και εκφυτεύματα ανθρώπινων ιστών. Ένας εκφυτευμένος τένοντας που διατηρείται ζωντανός σε ένα τρυβλίο είναι ένα χρήσιμο βήμα πέρα από μια κυτταρική σειρά. Εξακολουθεί όμως να μην είναι ένας άνθρωπος.

Η βιβλιογραφία για τις πρόδρομες ενώσεις πράγματι περιλαμβάνει ανθρώπους, και τα αποτελέσματά της είναι μέτρια. Το NAD+ στο αίμα αυξάνεται. Τα κλινικά καταληκτικά σημεία είναι ανάμεικτα και γενικά μικρού μεγέθους.

Επομένως, ο ισχυρισμός για τον συνδυασμό θέτει ένα εύλογο ερώτημα με μια μη ικανοποιητική απάντηση: καμία δημοσιευμένη μελέτη, κλινική δοκιμή ή σειρά περιστατικών που εντοπίστηκε για αυτό το άρθρο δεν έχει εξετάσει το κυανό του μεθυλενίου μαζί με ριβοσίδιο νικοτιναμίδης, μονονουκλεοτίδιο νικοτιναμίδης ή έγχυση NAD+. Όποιος περιγράφει τον συνδυασμό ως τεκμηριωμένο ή συνεργιστικό επεκτείνει συμπεράσματα από δύο ξεχωριστά σύνολα στοιχείων.

Αυτή η επέκταση συμπερασμάτων μπορεί να αποτύχει προς δύο κατευθύνσεις. Μπορεί να είναι υπερβολικά αισιόδοξη, αν η δεξαμενή δεν αποτελούσε ποτέ την περιοριστική μεταβλητή μετά την αποκατάσταση της αναλογίας. Μπορεί επίσης να είναι υπερβολικά απλουστευτική, επειδή το κυανό του μεθυλενίου έχει μια σχέση δόσης-απόκρισης που αντιστρέφεται. Οι ίδιοι οι ερευνητές του περιγράφουν την ένωση ως ορμητική: οι χαμηλότερες συγκεντρώσεις ευνοούν την αναγωγή, ενώ οι υψηλότερες εκτρέπουν ηλεκτρόνια μακριά από την αναπνευστική αλυσίδα και μπορούν να έχουν προοξειδωτική δράση. Η προσθήκη περισσότερου υποστρώματος δεν κάνει αυτή την καμπύλη ασφαλέστερη.

Υπάρχουν επίσης ανησυχίες για αλληλεπιδράσεις που δεν έχουν καμία σχέση με το NAD+. Το κυανό του μεθυλενίου αναστέλλει τη μονοαμινοξειδάση A, γι’ αυτό ενέχει κίνδυνο σχετιζόμενο με τη σεροτονίνη όταν συνδυάζεται με ορισμένα αντικαταθλιπτικά· μια ανασκόπηση αναφερόμενης τοξικότητας στο κεντρικό νευρικό σύστημα διαπίστωσε ότι 13 από τα 14 περιστατικά πληρούσαν τα κριτήρια Hunter για τοξικότητα σεροτονίνης. Μπορεί επίσης να προκαλέσει μεθαιμοσφαιριναιμία σε υψηλή έκθεση. Αν λαμβάνετε συνταγογραφούμενα φάρμακα, το ερώτημα για τον συνδυασμό που πρέπει να θέσετε στον γιατρό σας αφορά αυτές τις οδούς, όχι την οξειδοαναγωγική ισορροπία. Η ίδια αυστηρότητα ισχύει και για συνηθισμένους συνδυασμούς: άλλα συμπληρώματα που λαμβάνονται μαζί με κυανό του μεθυλενίου έχουν τη δική τους βάση τεκμηρίωσης, η οποία σε μεγάλο βαθμό δεν έχει ελεγχθεί.

Γιατί η καθαρότητα καθορίζει ποιο πείραμα διεξάγετε πραγματικά

Ένα προϊόν κυανού του μεθυλενίου είναι μείγμα μέχρι ένα εργαστήριο να αποδείξει το αντίθετο. Η πρόσμειξη που έχει σημασία εδώ είναι το Azure B, μια απομεθυλιωμένη φαινοθειαζίνη που δεν είναι αδρανής. Είναι μια οξειδοαναγωγικά ενεργή χρωστική με την ίδια βασική ηλεκτροχημεία, οπότε ένα προϊόν που περιέχει αξιόλογη ποσότητα Azure B δεν είναι μια καθαρότερη ή λιγότερο καθαρή εκδοχή της ίδιας παρέμβασης. Είναι ένα διαφορετικό μείγμα που δρα στην ίδια οδό, σε αναλογία που κανείς δεν έχει χαρακτηρίσει.

Η ποιότητα USP είναι ο τρόπος με τον οποίο ο αγοραστής αποκτά μια καθορισμένη ουσία. Ένα προϊόν που δεν είναι ποιότητας USP είναι πιθανότατα χρωστική για υφάσματα, και οι χρωστικές αυτής της ποιότητας περιέχουν προσμείξεις που τις καθιστούν ακατάλληλες για κατανάλωση, συμπεριλαμβανομένων βαρέων μετάλλων και υπολειμματικών διαλυτών.

Το χάσμα δεν υπάρχει μόνο μεταξύ κατηγοριών ποιότητας. Πολλοί πωλητές που ισχυρίζονται συμμόρφωση με το USP ελέγχουν μόνο για βαρέα μέταλλα και τίποτε άλλο, και στη συνέχεια παρουσιάζουν αυτό το μοναδικό σύνολο εξετάσεων ως πλήρη συμμόρφωση. Η πλήρης προδιαγραφή καλύπτει την ταυτοποίηση, την καθαρότητα, τις οργανικές προσμείξεις, τους υπολειμματικούς διαλύτες, τις στοιχειακές προσμείξεις, το υπόλειμμα κατά την πύρωση, τα μικροβιακά όρια και τις βακτηριακές ενδοτοξίνες. Ένα μερικό σύνολο εξετάσεων δεν μπορεί να τεκμηριώσει όσα παραλείπει, και οι παραλείψεις περιλαμβάνουν συγγενείς ουσίες και υπολείμματα διαλυτών.

Η Blupreme προμηθεύεται κυανό του μεθυλενίου από φαρμακευτικό κατασκευαστή και δημοσιεύει πιστοποιητικό ανάλυσης που καλύπτει την πλήρη προδιαγραφή, ώστε η ουσία στο μπουκάλι να είναι η ουσία που περιγράφει η έρευνα. Αν θέλετε να ελέγξετε μόνοι σας το σκεπτικό πριν αγοράσετε, το άρθρο πώς να διαβάζετε την έρευνα για το κυανό του μεθυλενίου εξηγεί τι μπορεί και τι δεν μπορεί να δείξει κάθε τύπος μελέτης.

Η διάκριση που αντέχει στον έλεγχο

Η προσθήκη μιας πρόδρομης ένωσης του NAD+ αλλάζει την ποσότητα NAD+ που υπάρχει. Το κυανό του μεθυλενίου αλλάζει το τι κάνει το υπάρχον NAD+. Το πρώτο είναι ζήτημα παροχής, το δεύτερο είναι ζήτημα ροής, και τα πειράματα που υποστηρίζουν το ένα λένε ελάχιστα για το άλλο.

Το κυανό του μεθυλενίου στηρίζεται σε έναν συνεκτικό μηχανισμό, επιβεβαιωμένο σε απομονωμένα μιτοχόνδρια και σε ζωικούς ιστούς, με μια σαφή και επαναλαμβανόμενη επιφύλαξη: η μεταβολή της αναλογίας δεν είναι το ίδιο με την αποκατάσταση του ιστού. Αυτό που του λείπει είναι μελέτες σε ανθρώπους που να μετρούν την επίδραση στο NAD+. Αυτό που δεν διαθέτει καμία από τις δύο κατηγορίες είναι μια άμεση δοκιμή της λήψης τους μαζί.

Και οι δύο κατηγορίες αξίζουν την ίδια αντιμετώπιση. Ρωτήστε ποια μεταβλητή ισχυρίζεται ότι αλλάζει το προϊόν και μετά ρωτήστε ποιες μετρήσεις υπάρχουν για αυτή τη μεταβλητή σε ανθρώπους. Όταν η απάντηση είναι μια μελέτη σε κύτταρα, ένας αρουραίος ή μια εύλογη βιολογική οδός, αυτό ακριβώς είναι. Δεν είναι ένα τεκμηριωμένο σχήμα συνδυαστικής λήψης.