ਕੀ ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਟੈਸਟ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ?

ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਟੈਸਟ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਜੈਵਿਕ ਅਮਲ ਮਾਪੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਮੈਟਾਬੋਲਾਈਟ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਾਚਕ ਰੋਗਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਜਾਇਜ਼ ਵਰਤੋਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਕਿਸੇ ਪਦਾਰਥ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਾਪਣਾ, ਅਸਧਾਰਨ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪਛਾਣਨਾ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦਵਾਈ ਤੋਂ ਲਾਭ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਾ ਤਿੰਨ ਵੱਖਰੇ ਕੰਮ ਹਨ।

ਇਸ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਲਈ ਪਰਖੇ ਗਏ ਸਰੋਤਾਂ ਨੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਪੈਟਰਨ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜੋ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨਾਲ ਇਲਾਜ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਸੇ ਰਿਪੋਰਟ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਅਸਧਾਰਨਤਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਉਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਲਾਜ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਸਬੂਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦਾ ਟੈਸਟ ਕੀ ਮਾਪਦਾ ਹੈ

ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਮਾਰਗਾਂ ਤੋਂ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪਦਾਰਥ ਅਤੇ ਟੁੱਟਣ ਨਾਲ ਬਣੇ ਉਤਪਾਦ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਜਾਂਚ ਇਹ ਪਰਖਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਨਮੂਨੇ ਵਿੱਚ ਕੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਮਾਸਪੇਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ATP ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਨਹੀਂ ਮਾਪਦੀ।

ਮੇਓ ਕਲੀਨਿਕ ਲੈਬੋਰਟਰੀਜ਼ ਦੀ ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦੀ ਸਕ੍ਰੀਨਿੰਗ ਮਾਸ ਸਪੈਕਟ੍ਰੋਮੀਟਰੀ ਨਾਲ ਗੈਸ ਕ੍ਰੋਮੈਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਦੀਆਂ ਜਨਮਜਾਤ ਖਾਮੀਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਲਈ ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਦੇ ਅਸਧਾਰਨ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀ ਗੁਣਾਤਮਕ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਓ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵਿਆਖਿਆ ਅਚਾਨਕ ਹੋਈ ਬਿਮਾਰੀ, ਪੂਰਕਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਵਰਗੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਰੀਰ ਟਿਸ਼ੂ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਦੇ ਭੰਡਾਰ ਤੋੜ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇਹ ਕਲੀਨਿਕਲ ਵਰਤੋਂ ਹਰ ਵਪਾਰਕ ਪੈਨਲ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀ ਹਰ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। “OAT” ਵਜੋਂ ਵੇਚੀ ਜਾਂਦੀ ਜਾਂਚ ਵੱਖਰੇ ਯੋਗਿਕਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਵਾਲਾ ਹੱਦਾਂ ਵਰਤ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੋਸ਼ਕ ਤੱਤਾਂ, ਸੂਖਮਜੀਵਾਂ ਜਾਂ ਨਿਊਰੋਟ੍ਰਾਂਸਮੀਟਰਾਂ ਬਾਰੇ ਵਾਧੂ ਦਾਅਵੇ ਜੋੜ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਸੰਖੇਪ ਨਾਂ ਨਾਲੋਂ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਰਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ।

ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਤੁਲਨਾ ਹੈ, ਨਿਦਾਨ ਨਹੀਂ

ਪੂਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੋ: ਮਾਪੇ ਗਏ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਨਾਂ, ਨਮੂਨਾ, ਇਕਾਈਆਂ, ਹਵਾਲਾ ਹੱਦ, ਨਮੂਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ। ਸੰਘਣਤਾ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਕ੍ਰਿਏਟਿਨੀਨ ਦੇ ਸਾਪੇਖ ਦਰਸਾਇਆ ਮੁੱਲ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਹਨ। ਨਤੀਜੇ ਕਿਸ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਦਰਸਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਂਚੇ ਬਿਨਾਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ।

ਹਵਾਲਾ ਹੱਦ ਨਿਰਧਾਰਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਅਧੀਨ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵੱਲੋਂ ਤੁਲਨਾ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਲੋਕ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਲਾਜ ਦੀ ਸੀਮਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਜਾਂਦੀ। ਥੋੜ੍ਹਾ ਉੱਚਾ ਨਤੀਜਾ ਇਹ ਸਵਾਲ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੁੱਲ ਵੱਖਰਾ ਕਿਉਂ ਹੈ; ਇਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਪਛਾਣਦਾ। ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੀ ਹੱਦ ਨਾਲੋਂ ਤੰਗ “ਸਰਵੋਤਮ” ਹੱਦ ਲਈ ਵੱਖਰਾ ਜਾਇਜ਼ ਆਧਾਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਬਾਇਓਮਾਰਕਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕਰਨ ਬਾਰੇ FDA-NIH ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕਰਨ—ਕੀ ਟੈਸਟ ਆਪਣੇ ਨਿਰਧਾਰਤ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਮਾਪਦਾ ਹੈ—ਨੂੰ ਕਲੀਨਿਕਲ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕਰਨ—ਕੀ ਨਤੀਜਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕਲੀਨਿਕਲ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਚੰਗਾ ਮਾਪ ਉਸ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕੀਤੇ ਹਰ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਵੈਧ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ।

ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਮੈਲੇਟ ਦਾ ਉੱਚਾ ਨਤੀਜਾ ਡਾਕਟਰ ਨੂੰ ਮੈਟਾਬੋਲਾਈਟਾਂ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਪੈਟਰਨ, ਲੱਛਣਾਂ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਵਿਕਲਪੀ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਪਾਚਕ ਮਾਰਗ ਦੇ ਚਿੱਤਰ ਵਿੱਚ ਮੈਲੇਟ ਤੋਂ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਕਥਿਤ ਲੋੜ ਤੱਕ ਸਿੱਧਾ ਸੰਬੰਧ ਜੋੜਨਾ ਉਸ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਤੁਲਨਾ ਲਈ, ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਮਾਪ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਅੰਤਿਮ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਮਿਲਿਆ

ਬਰੂਸ ਬਾਰਸ਼ਾਪ ਦੇ 2004 ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ 3,646 ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਪਰਖੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਆਕਸੀਡੇਟਿਵ ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਾਲੇ 67 ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ 258 ਨਮੂਨੇ ਅਤੇ ਜੈਵਿਕ ਐਸਿਡੀਮੀਆ ਵਾਲੇ 21 ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੇ 176 ਨਮੂਨੇ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਹ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੈ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਮੂਨਾ-ਆਕਾਰ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।

ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਲੈਕਟੇਟ ਅਤੇ ਕ੍ਰੇਬਜ਼ ਚੱਕਰ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਪਦਾਰਥ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਕਰਨ ਲਈ ਕਮਜ਼ੋਰ ਸੂਚਕ ਸਨ। ਫਿਊਮਰੇਟ ਅਤੇ ਮੈਲੇਟ ਵੱਧ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਪਰ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਰੋਗ ਵਾਲੇ ਕੇਵਲ ਲਗਭਗ 25–30% ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਗਲਤ-ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਦਰ 5% ਸੀ। ਖੋਜ ਦੀਆਂ ਉਹ ਸੀਮਾਵਾਂ ਅੱਜ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪੈਨਲ ਲਈ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਨਿਦਾਨਕ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਇਹ ਜਾਂਚ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਿਦਾਨਕ ਸਹਿ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਇਸ ਦੀ ਪਲੇਸੀਬੋ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਰਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਕੋਈ ਪੈਟਰਨ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦਾ ਸੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਮੈਟਾਬੋਲਾਈਟਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਲਾਜ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਚੁਣਨ ਦਾ।

ਲੈਕਟੇਟ ਲਈ ਆਪਣਾ ਸੰਦਰਭ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ

ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਲੈਕਟੇਟ, ਖੂਨ ਦਾ ਲੈਕਟੇਟ ਅਤੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਲੈਕਟੇਟ-ਤੋਂ-ਪਾਇਰੂਵੇਟ ਅਨੁਪਾਤ ਵੱਖਰੇ ਨਿਰੀਖਣ ਹਨ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਵਿੱਚ ਲੈਕਟੇਟ ਨੂੰ ਅਸਧਾਰਨ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।

ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਮੈਡੀਸਿਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦਾ ਸਹਿਮਤੀ ਬਿਆਨ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖੂਨ ਦਾ ਲੈਕਟੇਟ ਨਮੂਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਈਆਂ ਵਿਗਾੜਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਰੋਗ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਸਥਿਤੀਆਂ ਕਾਰਨ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲੈਕਟੇਟ-ਤੋਂ-ਪਾਇਰੂਵੇਟ ਅਨੁਪਾਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਦੋਂ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਲੈਕਟੇਟ ਵਧਿਆ ਹੋਵੇ। ਆਮ ਲੈਕਟੇਟ ਪੱਧਰ ਵੀ ਮਾਇਟੋਕੌਂਡਰੀਅਲ ਰੋਗ ਨੂੰ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਉਹੀ ਬਿਆਨ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਜੈਵਿਕ ਅਮਲਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਜਾਂਚ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖੂਨ ਦੇ ਟੈਸਟ ਅਤੇ ਜੈਨੇਟਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ੱਕ ਕੀਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਵਿਕਾਰ ਅਤੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਨਤੀਜਿਆਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸ਼ੱਕੀ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਲੈਣ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਦੂਰ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਰੋਗ ਦੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਲਈ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੇ ਟੈਸਟ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਕਦਮ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

“ਨਿਊਰੋਟ੍ਰਾਂਸਮੀਟਰ ਮਾਰਕਰਾਂ” ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਲੀਨਿਕਲ ਵਰਤੋਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ

ਹੋਮੋਵੈਨਿਲਿਕ ਅਮਲ, ਜਾਂ HVA, ਡੋਪਾਮੀਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮੈਟਾਬੋਲਾਈਟ ਹੈ। ਇਹ ਜੀਵ-ਰਸਾਇਣਕ ਸੰਬੰਧ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ HVA ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਡੋਪਾਮੀਨ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਮਾਪ ਜਾਂ ਮੋਨੋਅਮੀਨ ਦੀ ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਨੁਸਖ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦਾ।

ਮੇਓ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ HVA ਟੈਸਟ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵਰਤੋਂਆਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੈਟੀਕੋਲਾਮੀਨ ਛੱਡਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਸੌਲੀਆਂ ਅਤੇ ਕੈਟੀਕੋਲਾਮੀਨ ਦੀ ਪਾਚਕ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਕੁਝ ਚੁਣੇ ਵਿਰਾਸਤੀ ਵਿਕਾਰਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਨਤੀਜਿਆਂ ’ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖ਼ਾਸ ਨਿਦਾਨਕ ਸਥਿਤੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਥਕਾਵਟ ਜਾਂ ਮਨੋਦਸ਼ਾ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਲਈ ਆਮ “ਘੱਟ ਨਿਊਰੋਟ੍ਰਾਂਸਮੀਟਰ” ਵਾਲੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਾ ਪ੍ਰਮਾਣੀਕਰਨ।

ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੇ ਮਾਰਕਰ ਤੋਂ ਕਿਹੜੇ ਵਿਕਾਰ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਤੁਲਨਾਯੋਗ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸ ਚੀਜ਼ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਕਿਸੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਨਾਂ ਇੱਕ ਪਰਿਕਲਪਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਕੱਲੇ ਘੱਟ ਜਾਂ ਉੱਚੇ ਮੁੱਲ ਦਾ ਕਲੀਨਿਕਲ ਅਰਥ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਟੈਸਟ ਤੋਂ ਇਲਾਜ ਤੱਕ ਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ-ਸੂਚੀ

ਟੈਸਟ-ਆਧਾਰਿਤ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ ਇਹ ਸਾਰਣੀ ਵਰਤੋ। ਹਰ ਜਵਾਬ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਸਲ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਜਾਂ ਅਧਿਐਨ ਦਰਜ ਕਰੋ। ਅਣਜਾਣ ਜਵਾਬ ਅਣਜਾਣ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕੋਈ ਅੰਕ-ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨਹੀਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੰਦੀ ਹੋਵੇ।

ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਇਓਮਾਰਕਰ ਦੀ FDA-NIH ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਲਾਜਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕਿਉਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਮਾਰਕਰ ਵਾਲੇ ਇਲਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਹਤਰ ਨਤੀਜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਗ ਦੇ ਮੂਲ ਸੰਭਾਵੀ ਭਵਿੱਖੀ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਾਰਕਰ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਲਾਜ ਦੀ ਕੰਟਰੋਲ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਕੇਵਲ ਮਾਰਕਰ-ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸਫਲ ਟ੍ਰਾਇਲ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਲਾਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਉਸ ਮਾਰਕਰ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਪੂਰੀ ਰਿਪੋਰਟ ਅਤੇ ਹਵਾਲੇ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ ਅਧਿਐਨ ਲੱਛਣਾਂ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰ ਰਹੇ ਡਾਕਟਰ ਕੋਲ ਲੈ ਜਾਓ। ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਸਬੂਤ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਂਚ-ਸੂਚੀ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਆਨਲਾਈਨ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਦੀ ਤਸਦੀਕ ਲਈ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ ਵਰਤੋ ਕਿ ਕੀ ਕਿਸੇ ਨਿਦਾਨਕ ਖੋਜ-ਪੱਤਰ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਦੇ ਸਬੂਤ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ME/CFS ਲਈ, ਲਾਭਕਾਰੀ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਕਾਰਜ-ਸਮਰੱਥਾ ’ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਹਨਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤਬੀਅਤ ਵਿਗੜਨਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਜਾਂ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਊਰਜਾ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣਾ ਉਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ।

ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਪੈਨਲ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। PROVAYBLUE ਦੀ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਗੰਭੀਰ ਸੈਰੋਟੋਨਰਜਿਕ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਮਨਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲੇ ਸਵਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਨੂੰ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿਧੀ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੀ ਡਿਪਸਟਿਕ ਨਾਲ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਹਰ ਮਾਸ-ਸਪੈਕਟ੍ਰੋਮੀਟਰੀ ਜਾਂਚ ਨਾਲ ਦਖ਼ਲਅੰਦਾਜ਼ੀ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਟੈਸਟ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਡਾਕਟਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਨੂੰ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਨਮੂਨਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਿਵੇਂ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।