Penyerapan dan Pengagihan Metilena Biru Mengikut Laluan Pemberian

Metilena biru boleh memasuki peredaran darah selepas pemberian oral, dan eksperimen haiwan menunjukkan pengagihan ke dalam organ, termasuk otak. Penemuan tersebut tidak membuktikan bahawa setiap formulasi mencapai kepekatan yang sama, atau bahawa laluan yang diiklankan sebagai lebih cepat memberikan hasil klinikal yang lebih baik.

Soalan yang berguna perlu khusus: formulasi manakah, diberikan melalui laluan mana, menghasilkan ukuran apa dalam populasi mana? Kepekatan dalam darah, imbasan otak dan tompokan biru pada kulit menjawab soalan yang berbeza.

Penyerapan ialah satu langkah dalam proses yang lebih panjang

Penyerapan menerangkan pergerakan dari tempat pemberian ke dalam peredaran darah. Infusi intravena memasuki aliran darah secara langsung, tanpa melalui langkah tersebut. Pengagihan menerangkan pergerakan seterusnya antara darah dengan tisu.

Bioavailabiliti mutlak membandingkan pendedahan sistemik selepas dos bukan intravena dengan pendedahan selepas dos intravena, dengan pelarasan bagi jumlah berbeza yang diberikan. Kajian lazimnya menggunakan luas di bawah lengkung kepekatan-masa, atau AUC. AUC menggabungkan kepekatan yang diukur dengan masa; ia bukan sekadar kepekatan tertinggi atau saat seseorang menyedari sesuatu kesan.

Bahan yang diserap boleh mengalami metabolisme sebelum mencapai peredaran sistemik. Oleh itu, pergerakan keluar dari usus dan bioavailabiliti sebatian yang diukur tidak semestinya mempunyai peratusan yang sama. Dalam eksperimen mencit oleh Shin dan rakan-rakan, penulis menganggarkan penyerapan gastrousus yang hampir lengkap walaupun bioavailabiliti oral yang diukur rendah, dan mentafsirkan metabolisme sebagai penjelasannya. Itu ialah penemuan pada mencit, bukan peratusan yang boleh ditetapkan untuk produk manusia.

Perbandingan laluan dan sampel

Perbandingan ini memisahkan pengukuran kepekatan secara langsung daripada tindak balas biologi. Jumlah yang digunakan dalam kajian menerangkan keadaan penyelidikan, bukan dos yang boleh saling digantikan atau arahan penggunaan.

Laluan dan kajian	Populasi dan formulasi	Sampel atau titik akhir	Perkara yang dibuktikan oleh penemuan
Oral berbanding IV, Walter-Sack et al.	16 orang dewasa sihat; dos oral tunggal 500 mg dalam larutan akueus berbanding 50 mg IV dalam kajian silang	Lengkung kepekatan-masa plasma	Purata bioavailabiliti oral mutlak ialah 72.3%, dengan sisihan piawai 23.9 mata peratusan. Anggaran ini khusus kepada formulasi dan protokol yang diuji.
Oral berbanding IV, Peter et al.	Tujuh sukarelawan; 100 mg melalui setiap laluan; butiran formulasi oral tidak dinyatakan dalam abstrak	Metilena biru dalam darah penuh yang diukur dengan HPLC	AUC darah penuh bagi pemberian oral jauh lebih rendah daripada AUC bagi IV. Sampel dan protokol ini berbeza daripada kajian formulasi akueus.
Intraduodenum berbanding IV, Peter et al.	Tikus; metilena biru diberikan ke dalam duodenum atau vena	Kepekatan dalam tisu dan darah penuh	Pemberian ke duodenum menghasilkan kepekatan yang lebih tinggi dalam dinding usus dan hati, tetapi kepekatan yang lebih rendah dalam otak dan darah penuh berbanding pemberian IV. Ini ialah pengukuran tisu tikus.
Pengagihan tisu selepas pemberian oral, Shin et al.	Mencit; metilena biru dilarutkan dalam air suling, diberikan melalui gavaj gastrik; perbandingan IV berasingan	Plasma dan homogenat tisu yang dikeluarkan, menggunakan kromatografi cecair–spektrometri jisim	Pengagihan ke hati ketara. Kepekatan dalam tisu tidak membuktikan manfaat rawatan pada manusia.
Intranasal, Peng et al.	Tikus yang berenang hingga keletihan; metilena biru dalam larutan salin, diberikan sebagai titisan hidung di bawah anestesia	Tingkah laku, penanda tisu otak dan morfologi mitokondria	Eksperimen tersebut melaporkan kesan biologi. Ia tidak membuktikan bioavailabiliti melalui hidung pada manusia atau kelebihan berbanding pemberian oral atau IV.
Sapuan pada kulit, kajian nanopartikel dan sonoforesis 2023	Kulit telinga babi yang dikeluarkan; metilena biru akueus berbanding nanopartikel polimer, dengan atau tanpa prarawatan ultrabunyi	Pewarna dalam lapisan kulit dan cecair penerima selepas 16 jam	Pengekalan dalam kulit dapat diukur, manakala metilena biru dalam cecair penerima berada di bawah had kuantifikasi kaedah tersebut. Penembusan setempat dan pengangkutan merentasi kulit merupakan hasil yang berbeza.

Plasma dan darah penuh tidak boleh dianggap setara

Darah penuh mengandungi plasma dan sel darah. Pengukuran plasma meneliti pecahan cecair selepas sel dipisahkan. Apabila sesuatu sebatian teragih ke dalam sel, kepekatan yang dilaporkan bergantung pada pecahan yang dianalisis oleh makmal.

Maklumat preskripsi PROVAYBLUE menunjukkan sebab penukaran menggunakan nilai tetap tidak boleh diandalkan. Dalam satu kajian klinikal IV, nisbah darah kepada plasma ialah 5.1 ± 2.8 pada lima minit dan mencapai paras mendatar 0.6 pada empat jam. Hubungan itu berubah mengikut masa.

Label yang sama melaporkan pengikatan kepada protein plasma kira-kira 94% in vitro. Ini menerangkan pengikatan dengan protein dalam keadaan makmal. Ia tidak bermakna bahawa 94% gagal diserap, atau bahawa suatu pecahan baki yang tetap memasuki otak. Jumlah kepekatan plasma merangkumi sebatian yang terikat dan tidak terikat.

Malah, hasil interaksi ubat boleh bergantung pada sampel. Dalam kajian oral akueus, klorokuin meningkatkan kepekatan metilena biru dalam plasma tetapi bukan dalam darah penuh. Pengajaran praktikalnya ialah menyatakan jenis sampel apabila memetik sesuatu hasil, bukannya memilih peratusan tertinggi daripada kajian yang berbeza.

Pendedahan otak tidak membuktikan manfaat kepada otak

Bukti bahawa metilena biru boleh merentasi sawar darah-otak menyokong penyiasatan kesan pada sistem saraf pusat. Ia tidak menentukan jumlah yang sampai ke kawasan otak tertentu pada seseorang, mahupun sama ada pendedahan itu bermanfaat bagi sesuatu penyakit.

Percubaan ketersambungan fungsian dengan pemberian oral melibatkan 28 orang dewasa sihat dan membandingkan metilena biru dengan plasebo menggunakan MRI. Pemerhatiannya berkaitan dengan aktiviti dan ketersambungan otak, bukan pengukuran kimia secara langsung terhadap metilena biru di dalam otak.

Satu kajian IV berasingan pada manusia sihat dan tikus menemukan pengurangan aliran darah serebrum dan ukuran metabolik dalam keadaan eksperimennya. Hasil ini mengingatkan kita agar tidak menganggap bahawa bahan yang sampai ke otak semestinya meningkatkan penggunaan tenaganya. Hasil tersebut juga tidak boleh menentukan kedudukan pemberian oral berbanding IV kerana kajian-kajian itu menggunakan populasi, protokol dan titik akhir yang berbeza.

Kemasukan ke dalam sel melalui penurunan, pengoksidaan semula dan pembahagian menyentuh skala lain bagi persoalan ini. Kemasukan sesuatu sebatian ke dalam sel yang dikultur tidak dengan sendirinya membuktikan keberkesanan klinikal. Perbezaan antara model diterangkan dalam cara membaca penyelidikan metilena biru.

Dakwaan tentang pemberian sublingual, melalui hidung, penyedutan dan transdermal

Pemberian sublingual bermaksud penyerapan merentasi tisu di bawah lidah. Menelan sebahagian cecair menambahkan komponen oral. Sumber yang ditemukan untuk artikel ini tidak membuktikan peratusan bioavailabiliti sublingual manusia yang boleh diandalkan atau kelebihan yang terbukti berbanding menelan. Pewarnaan di bawah lidah tidak dapat membezakan penyerapan mukosa daripada pendedahan akibat cecair yang ditelan.

Pemberian intranasal ialah persoalan yang berasingan. Kajian tikus di atas menggunakan titisan hidung terkawal di bawah anestesia. Penemuan tingkah laku dan tisunya tidak membuktikan pecahan yang diserap melalui tisu hidung, pecahan yang bergerak terus dari hidung ke otak, atau prestasi semburan pengguna. Dakwaan tersebut memerlukan pengukuran kepekatan khusus untuk laluan berkenaan dan pembanding yang sesuai.

Penyedutan melalui nebulizer melibatkan penghasilan aerosol yang bergantung pada peranti serta pemendapan dalam saluran pernafasan. Satu laporan rintis tentang nebulisasi pasca-COVID membincangkan hasil fungsi paru-paru dan pengoksigenan. Kewujudan laporan itu tidak menyediakan kaedah penukaran daripada pendedahan oral atau IV kepada nebulizer rumah. Pelembap oksigen pula ialah peranti yang berbeza; kajian oral mahupun kajian rintis tersebut tidak mengesahkan penambahan metilena biru ke dalam takungannya. Jangan gunakan semula larutan oral atau makmal untuk peralatan pernafasan.

Pemberian transdermal bermaksud pengangkutan merentasi kulit menuju peredaran sistemik. Sebaliknya, formulasi topikal boleh mengekalkan metilena biru di dalam kulit. Eksperimen kulit babi menunjukkan sebab kedua-duanya mesti diukur secara berasingan. Eksperimen fototoksisiti sel kanser yang dijalankan bersama kajian itu juga tidak membuktikan kesan terapeutik daripada tampalan atau krim pada manusia.

Kesan makanan memerlukan perbandingan tersendiri

Kajian yang dilakukan selepas berpuasa membuktikan perkara yang berlaku dalam keadaan berpuasa. Ia tidak membuktikan bahawa berpuasa meningkatkan penyerapan. Dakwaan tentang kesan makanan memerlukan perbandingan antara keadaan selepas makan dengan keadaan berpuasa, menggunakan formulasi yang sama dan pengukuran pendedahan yang relevan.

Kajian kesan makanan LMTB yang berdaftar berkaitan dengan formulasi yang seumpamanya, yang dibezakan oleh daftar tersebut daripada metiltioninium klorida. Huraian kajiannya bukan hasil kajian kesan makanan bagi larutan metilena biru biasa. Bukti yang diteliti di sini tidak menyokong dakwaan sejagat bahawa makanan mengurangkan penyerapan atau berpuasa meningkatkannya.

Masa mula kesan yang dirasakan, warna air kencing dan pewarnaan lidah tidak boleh menggantikan pengukuran kepekatan-masa. Soalan tentang tempoh bahan kekal dalam badan dibincangkan dalam separuh hayat dan tempoh metilena biru. Pemilihan laluan pemberian secara klinikal juga bergantung pada indikasi dan keperluan formulasi suntikan, bukan bioavailabiliti semata-mata.