ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਾ ਸੋਖਣ ਅਤੇ ਵੰਡ: ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਅਧਿਐਨ ਕੀ ਮਾਪਦੇ ਹਨ

ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੂਨ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ’ਤੇ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਿਮਾਗ ਸਮੇਤ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵੰਡ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਕਿ ਹਰ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ਇੱਕੋ ਸੰਘਣਤਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਤੇਜ਼ ਦੱਸ ਕੇ ਪ੍ਰਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਹਤਰ ਕਲੀਨੀਕੀ ਨਤੀਜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਲਾਭਦਾਇਕ ਸਵਾਲ ਖਾਸ ਹੈ: ਕਿਹੜੇ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ਨੂੰ, ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਣ ’ਤੇ, ਕਿਹੜੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ, ਕਿਹੜਾ ਮਾਪ ਮਿਲਿਆ? ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਸੰਘਣਤਾ, ਦਿਮਾਗ ਦਾ ਸਕੈਨ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ’ਤੇ ਨੀਲਾ ਧੱਬਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸੋਖਣ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦਾ ਇੱਕ ਪੜਾਅ ਹੈ

ਸੋਖਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਖੂਨ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣਾ। ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਇਨਫਿਊਜ਼ਨ ਇਸ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਿੱਧਾ ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਵੰਡ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਖੂਨ ਅਤੇ ਟਿਸ਼ੂਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਦਾਰਥ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ।

ਨਿਰਪੇਖ ਜੈਵ-ਉਪਲਬਧਤਾ ਨਾੜੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤੀ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਲਈ ਸਮਾਯੋਜਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੰਘਣਤਾ-ਸਮਾਂ ਵਕਰ ਹੇਠਲੇ ਖੇਤਰਫਲ, ਜਾਂ AUC, ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। AUC ਮਾਪੀ ਗਈ ਸੰਘਣਤਾ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਘਣਤਾ ਜਾਂ ਉਹ ਪਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇ।

ਸੋਖਿਆ ਗਿਆ ਪਦਾਰਥ ਸਰੀਰ ਦੇ ਮੁੱਖ ਖੂਨ ਸੰਚਾਰ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਚਯਾਪਚਯ ਰਾਹੀਂ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਆਂਤ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਮਾਪੇ ਗਏ ਯੋਗਿਕ ਦੀ ਜੈਵ-ਉਪਲਬਧਤਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਇੱਕੋ ਹੋਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ। ਸ਼ਿਨ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਦੇ ਚੂਹੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ, ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਪੀ ਗਈ ਘੱਟ ਜੈਵ-ਉਪਲਬਧਤਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜਠਰ-ਆਂਤ ਰਾਹੀਂ ਲਗਭਗ ਪੂਰੇ ਸੋਖਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਚਯਾਪਚਯ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਚੂਹੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਕਿਸੇ ਉਤਪਾਦ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨਹੀਂ।

ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਤੇ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਤੁਲਨਾ

ਇਹ ਤੁਲਨਾ ਸੰਘਣਤਾ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਮਾਪਾਂ ਨੂੰ ਜੈਵਿਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਖੋਜ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਜਾਂ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਹਦਾਇਤਾਂ।

ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਖੂਨ ਨੂੰ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ

ਪੂਰੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਅਤੇ ਖੂਨ ਦੇ ਸੈੱਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਦੇ ਮਾਪ ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਚੇ ਤਰਲ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਯੋਗਿਕ ਸੈੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਸੰਘਣਤਾ ਇਸ ਗੱਲ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਕਿਹੜੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੀ ਹੈ।

PROVAYBLUE ਦੀ ਦਵਾਈ ਤਜਵੀਜ਼ ਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਬਦਲਾਅ ਗੁਣਕ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਲੀਨੀਕੀ IV ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਖੂਨ-ਤੋਂ-ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਅਨੁਪਾਤ ਪੰਜ ਮਿੰਟਾਂ ’ਤੇ 5.1 ± 2.8 ਸੀ ਅਤੇ ਚਾਰ ਘੰਟਿਆਂ ’ਤੇ 0.6 ਦੇ ਸਥਿਰ ਪੱਧਰ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਇਹ ਸੰਬੰਧ ਸਮੇਂ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ।

ਉਸੇ ਲੇਬਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਪ੍ਰੋਟੀਨਾਂ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 94% ਬੰਨ੍ਹਣ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਟੀਨਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ 94% ਸੋਖਿਆ ਨਹੀਂ ਗਿਆ, ਜਾਂ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹਿੱਸਾ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਕੁੱਲ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਸੰਘਣਤਾ ਵਿੱਚ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਨਾ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੋਗਿਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਵੀ ਨਮੂਨੇ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਪਾਣੀ-ਆਧਾਰਿਤ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ਵਾਲੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਕਲੋਰੋਕੁਇਨ ਨੇ ਪਲਾਜ਼ਮਾ ਵਿੱਚ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਸੰਘਣਤਾ ਵਧਾਈ, ਪਰ ਪੂਰੇ ਖੂਨ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ। ਵਿਹਾਰਕ ਸਬਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਤੀਜਾ ਦੱਸਣ ਵੇਲੇ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਕਿਸਮ ਵੀ ਨਾਲ ਦੱਸੀ ਜਾਵੇ, ਨਾ ਕਿ ਵੱਖਰੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਚੁਣ ਲਿਆ ਜਾਵੇ।

ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਦਿਮਾਗ ਲਈ ਲਾਭ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ

ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੇ ਖੂਨ-ਦਿਮਾਗ ਰੁਕਾਵਟ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਣ ਦੇ ਸਬੂਤ ਕੇਂਦਰੀ ਤੰਤੂ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਆਧਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਦਿਮਾਗ ਦੇ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਤੱਕ ਕਿੰਨੀ ਮਾਤਰਾ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਪਹੁੰਚ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਰਜਾਤਮਕ ਜੁੜਾਅ ਦੇ ਟ੍ਰਾਇਲ ਵਿੱਚ 28 ਸਿਹਤਮੰਦ ਬਾਲਗ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਅਤੇ MRI ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਪਲੇਸੀਬੋ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਦੇ ਨਿਰੀਖਣ ਦਿਮਾਗੀ ਸਰਗਰਮੀ ਅਤੇ ਜੁੜਾਅ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਨ, ਨਾ ਕਿ ਦਿਮਾਗ ਅੰਦਰ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਰਸਾਇਣਕ ਮਾਪ ਨਾਲ।

ਇੱਕ ਵੱਖਰੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਚੂਹਿਆਂ ਵਿੱਚ IV ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਹਾਲਤਾਂ ਹੇਠ ਦਿਮਾਗੀ ਖੂਨ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਅਤੇ ਚਯਾਪਚਯ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਮਿਲੀ। ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਇਸ ਧਾਰਨਾ ਤੋਂ ਸਾਵਧਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦੀ ਊਰਜਾ ਵਰਤੋਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਵਧਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣ ਅਤੇ IV ਦੇਣ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਰੱਖ ਸਕਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਅਧਿਐਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖਰੇ ਭਾਗੀਦਾਰ ਸਮੂਹ, ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ-ਮਾਪ ਵਰਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਅਪਚਯਨ, ਮੁੜ ਆਕਸੀਕਰਨ ਅਤੇ ਵੰਡ ਰਾਹੀਂ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਦੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਸੰਵਰਧਿਤ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਯੋਗਿਕ ਦਾ ਦਾਖਲ ਹੋਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਕਲੀਨੀਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮਾਡਲਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਹੈ ਵਿੱਚ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜੀਭ ਹੇਠਾਂ, ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ, ਸਾਹ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦੇ ਪਾਰ ਦੇਣ ਦੇ ਦਾਅਵੇ

ਜੀਭ ਹੇਠਾਂ ਦੇਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਜੀਭ ਹੇਠਲੇ ਟਿਸ਼ੂ ਰਾਹੀਂ ਸੋਖਣ। ਤਰਲ ਦਾ ਕੁਝ ਹਿੱਸਾ ਨਿਗਲਣ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹਿੱਸਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲੇਖ ਲਈ ਲੱਭੇ ਗਏ ਸਰੋਤ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਭ ਹੇਠਾਂ ਦੇਣ ਦੀ ਜੈਵ-ਉਪਲਬਧਤਾ ਦਾ ਕੋਈ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਜਾਂ ਨਿਗਲਣ ਨਾਲੋਂ ਕੋਈ ਸਾਬਤ ਲਾਭ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਜੀਭ ਹੇਠਾਂ ਰੰਗ ਲੱਗਣਾ ਲੇਸਦਾਰ ਝਿੱਲੀ ਰਾਹੀਂ ਸੋਖਣ ਨੂੰ ਨਿਗਲੀ ਗਈ ਮਾਤਰਾ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਨੱਕ ਰਾਹੀਂ ਦੇਣਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਸਵਾਲ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਚੂਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਬੇਹੋਸ਼ੀ ਹੇਠ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਬੂੰਦਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਸ ਦੇ ਵਿਹਾਰਕ ਅਤੇ ਟਿਸ਼ੂ ਸੰਬੰਧੀ ਨਤੀਜੇ ਨੱਕ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਰਾਹੀਂ ਸੋਖੇ ਗਏ ਹਿੱਸੇ, ਨੱਕ ਤੋਂ ਸਿੱਧੇ ਦਿਮਾਗ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਹਿੱਸੇ ਜਾਂ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਸਪ੍ਰੇ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾਅਵਿਆਂ ਲਈ ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਘਣਤਾ ਦੇ ਮਾਪ ਅਤੇ ਢੁਕਵੇਂ ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਵਿਕਲਪ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ।

ਨੈਬੁਲਾਈਜ਼ਰ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹ ਨਾਲ ਅੰਦਰ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਉਪਕਰਣ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਐਰੋਸੋਲ ਬਣਨਾ ਅਤੇ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਨਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਜਮ੍ਹਾਂ ਹੋਣਾ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। COVID ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨੈਬੁਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਪਾਇਲਟ ਰਿਪੋਰਟ ਫੇਫੜਿਆਂ ਦੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਆਕਸੀਜਨ ਮਿਲਣ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣਾ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂ IV ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਨੈਬੁਲਾਈਜ਼ਰ ਲਈ ਬਦਲਣ ਦਾ ਆਧਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਆਕਸੀਜਨ ਹਿਊਮਿਡੀਫਾਇਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਖਰਾ ਉਪਕਰਣ ਹੈ; ਨਾ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੇ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਪਾਇਲਟ ਅਧਿਐਨ ਇਸ ਦੇ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਵਰਤਣ ਜਾਂ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਲਈ ਬਣੇ ਘੋਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਉਪਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਣ ਲਈ ਨਾ ਬਦਲੋ।

ਚਮੜੀ ਦੇ ਪਾਰ ਦੇਣ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਚਮੜੀ ਰਾਹੀਂ ਸਰੀਰ ਦੇ ਖੂਨ ਸੰਚਾਰ ਵੱਲ ਪਦਾਰਥ ਦਾ ਲੰਘਣਾ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਲਗਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੂੰ ਚਮੜੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸੂਰ ਦੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਾਪਣਾ ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੈਂਸਰ ਸੈੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ-ਕਾਰਨ ਵਿਸ਼ਾਕਤਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਪੈਚ ਜਾਂ ਕਰੀਮ ਤੋਂ ਕਿਸੇ ਇਲਾਜੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਭੋਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੀ ਤੁਲਨਾ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ

ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਕੀਤੇ ਅਧਿਐਨ ਤੋਂ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਸੋਖਣ ਸੁਧਰਦਾ ਹੈ। ਭੋਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਦਾਅਵੇ ਲਈ ਇੱਕੋ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਦੇ ਢੁਕਵੇਂ ਮਾਪਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਖਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਲੋੜੀਂਦੀ ਹੈ।

ਭੋਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਾਰੇ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ LMTB ਅਧਿਐਨ ਇੱਕ ਸੰਬੰਧਿਤ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨ ਬਾਰੇ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰੀ ਮੈਥਿਲਥਾਇਓਨੀਨੀਅਮ ਕਲੋਰਾਈਡ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਮ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਘੋਲ ਉੱਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਮੀਖਿਆ ਕੀਤੇ ਸਬੂਤ ਇਸ ਸਰਬਵਿਆਪੀ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਨਹੀਂ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਕਿ ਭੋਜਨ ਸੋਖਣ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਖਾਲੀ ਪੇਟ ਰਹਿਣਾ ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਭਾਵ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਰੰਗ ਅਤੇ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਰੰਗ ਲੱਗਣਾ ਸੰਘਣਤਾ-ਸਮਾਂ ਦੇ ਮਾਪਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦੇ। ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਅੱਧੀ-ਉਮਰ ਅਤੇ ਮਿਆਦ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ। ਕਲੀਨੀਕੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੇਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਚੋਣ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਟੀਕੇ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਫਾਰਮੂਲੇਸ਼ਨਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ’ਤੇ ਵੀ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਸਿਰਫ਼ ਜੈਵ-ਉਪਲਬਧਤਾ ’ਤੇ ਨਹੀਂ।