ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਅਤੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾ: ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀਆਂ

ਵੱਡੀ ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਜ਼ੁਰਗ ਬਾਲਗਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਕਈ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੰਨੀ ਸਪਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ। ਪਰਿਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਡਾਕਟਰ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਪਦੇ ਹਨ। ਸਵਾਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਿਮਾਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਸਬੂਤ ਇਸ ਸਵਾਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਜਰੀ ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਇਆ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਚੂਹਿਆਂ ਦਾ ਮਾਡਲ ਇਹ ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊਰੋਨਾਂ ਅੰਦਰ ਇਹ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਕੋਈ ਵੀ ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ।

ਪਹਿਲਾ ਕਦਮ ਦੋ ਅਜਿਹੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕੋ ਸਮਝ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਅਤੇ ਮਾਪੀ ਗਈ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਗਿਰਾਵਟ ਵੱਖਰੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਹਨ

ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਾ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਸੂਝ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ, ਉਤਾਰ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਵਾਲੀ ਗੜਬੜ ਹੈ। ਮਰੀਜ਼ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਸਪਸ਼ਟ ਸੋਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਘੰਟੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਸਪਤਾਲ ਇਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਬਿਸਤਰੇ ਕੋਲ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਸਾਧਨਾਂ, ਜਿਵੇਂ 3D-CAM, ਨਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਇਹ ਜਾਂਚ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਕੋ ਜਾਂਚ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਜ਼ਰੋਂ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਖਰਾਬੀ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਇਹ ਰਸਮੀ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਪੀ ਗਈ ਗਿਰਾਵਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਮਰੀਜ਼ ਦੇ ਆਪਣੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਪੱਧਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ, ਧਿਆਨ ਅਤੇ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣ ਤੇ ਕੰਮ ਸੰਭਾਲਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਟੈਸਟ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਜਾਂ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਰੀਜ਼ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਬਿਨਾਂ ਦੂਜੀ ਦੇ।

ਇਹ ਫ਼ਰਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੋਵੇਂ ਨਤੀਜੇ ਵੱਖਰੇ ਸਾਧਨਾਂ ਨਾਲ, ਵੱਖਰੇ ਸਮਿਆਂ ’ਤੇ ਅਤੇ ਵੱਖਰੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਮਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਦਾਵਿਆਂ ਵਜੋਂ ਪੜ੍ਹੋ। ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਪਿਛੋਕੜ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਬਾਰੇ ਖੋਜ ਕਿਵੇਂ ਪੜ੍ਹੀਏ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ

ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਮੁੱਖ ਸਬੂਤ ਹੁਆਸ਼ਾਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਲੇਬਲ ਰੈਂਡਮਾਈਜ਼ਡ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਤੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ 2021 ਵਿੱਚ ਜਰਨਲ ਆਫ ਕਲੀਨਿਕਲ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ 60 ਤੋਂ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ 248 ਮਰੀਜ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਵੱਡੀ, ਗੈਰ-ਦਿਲ ਸੰਬੰਧੀ ਸਰਜਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਨਿਊਰੋਸਰਜਰੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਛਾਤੀ, ਹੱਡੀਆਂ ਤੇ ਜੋੜਾਂ, ਪਿਸ਼ਾਬ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ ਪੇਟ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਸਰਜਰੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਅੱਧੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ 2 mg/kg ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਪਤਲਾ ਕਰਕੇ 50 mL ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ 60 ਮਿੰਟਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਨਫਿਊਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬਾਕੀ ਅੱਧੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਉਸੇ ਸਮਾਂ-ਸਾਰਣੀ ਅਨੁਸਾਰ 50 mL ਸੈਲਾਈਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਮੁੱਖ ਨਤੀਜਾ-ਮਾਪਦੰਡ ਸੀ। ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਿਆਂ ਨੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਿਨ 1 ਤੋਂ 5 ਤੱਕ ਜਾਂ ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਹੋਣ ਤੱਕ, ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਾਰ, ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਛੇ ਘੰਟਿਆਂ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨਾਲ 3D-CAM ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਜਾਂਚਾਂ ਦਾ ਹੋਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਅਸੈਸਮੈਂਟ ਸਕੇਲ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਰਿਕਵਰੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਉਲਝਣ ਨੂੰ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਤੋਂ ਜਾਗਣ ਵੇਲੇ ਦੇ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਵਜੋਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾ ਦੂਜਾ ਨਤੀਜਾ-ਮਾਪਦੰਡ ਸੀ: ਸਰਜਰੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਫਿਰ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਗਭਗ ਦਿਨ 7 ’ਤੇ ਰਸਮੀ ਟੈਸਟਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਦੋ ਟੈਸਟਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਿਆਰੀ ਵਿਚਲਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਰਾਬੀ ਨੂੰ ਗਿਰਾਵਟ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਗਿਰਾਵਟ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਨਿਊਰੋਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਬਹਾਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ’ਤੇ ਖੋਜਕਰਤਿਆਂ ਨੇ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਂਚ, TICS-m, ਵਰਤੀ, ਪਰ ਤੁਲਨਾ ਲਈ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ TICS-m ਮੁੱਢਲਾ ਪੱਧਰ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨਤੀਜੇ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਲੈਣ ਵਾਲੇ 124 ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ 9 (7.3 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਨੂੰ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਹੋਇਆ, ਜਦਕਿ ਕੰਟਰੋਲ ਸਮੂਹ ਦੇ 124 ਵਿੱਚੋਂ 30 (24.2 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਸਮਾਯੋਜਿਤ ਔਡਜ਼ ਅਨੁਪਾਤ 0.24 ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ 95 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਭਰੋਸਾ ਅੰਤਰਾਲ 0.11 ਤੋਂ 0.53 ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਗਿਰਾਵਟ 124 ਵਿੱਚੋਂ 20 (16.1 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਹੋਈ, ਜਦਕਿ ਦੂਜੇ ਸਮੂਹ ਦੇ 122 ਵਿੱਚੋਂ 49 (40.2 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ) ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਰਿਕਵਰੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਤੋਂ ਜਾਗਣ ਵੇਲੇ ਦਾ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਦੋਵਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ-ਜੁਲਦਾ ਸੀ, ਲਗਭਗ 18 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 23 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ। ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ’ਤੇ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਸਕੋਰ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਸਨ (ਮੱਧਿਕਾਂ 34.5 ਅਤੇ 34.0), ਅਤੇ ਕੋਈ ਅੰਕੜਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਵੀ ਦੇਖਣੀਆਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹਨ। ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ’ਤੇ ਓਪਨ-ਲੇਬਲ ਸੀ। ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਮਾਹਿਰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ ਕਿ ਕਿਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਇਲਾਜ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਪਿਸ਼ਾਬ ਨੂੰ ਨੀਲਾ-ਹਰਾ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮੂਹ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਇੱਕੋ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ। ਢੁੱਕਵੇਂ ਮੁੱਢਲੇ ਟੈਸਟਾਂ ਨਾਲ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤਾ ਚੱਲਿਆ; ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਜਾਂਚ ਮੁੱਢਲੇ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਤਬਦੀਲੀ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾ ਸਕਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੁੱਢਲਾ ਟੈਲੀਫ਼ੋਨ ਸਕੋਰ ਮੌਜੂਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਸਾਰਣੀ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਮਤਲੀ, ਉਲਟੀਆਂ ਅਤੇ ਚੱਕਰ ਆਉਣ ਵਰਗੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੋਵਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ-ਜੁਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਰੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਸੈਰੋਟੋਨਿਨ ਸਿੰਡਰੋਮ ਜਾਂ ਡਾਕਟਰੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੀਮੋਲਾਈਟਿਕ ਅਨੀਮੀਆ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਵਾਲੇ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਬੁਖ਼ਾਰ ਵੱਧ ਆਮ ਸੀ (124 ਵਿੱਚੋਂ 16 ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ 124 ਵਿੱਚੋਂ 3)। ਜਿਗਰ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਅਸਧਾਰਨਤਾ ਦੋਵਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖੀ ਅਤੇ ਇਹ ਜਿਗਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਕੱਢਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਰਜਰੀਆਂ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸੀ।

ਬਜ਼ੁਰਗ ਚੂਹਿਆਂ ਦਾ ਮਾਡਲ ਕੀ ਜੋੜਦਾ ਹੈ

18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੇ ਚੂਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਅਧਿਐਨ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, ਡਾਕਟਰੀ ਨਤੀਜਿਆਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ। ਪੈਂਤਾਲੀ ਨਰ C57BL/6J ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਪੰਦਰਾਂ-ਪੰਦਰਾਂ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ: ਸਿਰਫ਼ ਆਕਸੀਜਨ, ਦੋ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ 3 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਸੇਵੋਫਲੂਰੇਨ, ਜਾਂ ਉਹੀ ਸੇਵੋਫਲੂਰੇਨ ਸੰਪਰਕ ਜਿਸ ਤੋਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਾ ਇੱਕੋ 5 mg/kg ਇੰਟਰਾਪੈਰੀਟੋਨੀਅਲ ਟੀਕਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿੱਖਣ ਅਤੇ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਦੀ ਜਾਂਚ ਮੌਰਿਸ ਵਾਟਰ ਮੇਜ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਅਤੇ ਹਿਪੋਕੈਂਪਸ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਮਾਈਟੋਕੌਂਡਰੀਆ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਖੰਡਨ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ।

ਸੇਵੋਫਲੂਰੇਨ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੀਏਜ਼ SENP3 ਵਧਾਇਆ, ਵਿਖੰਡਨ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਕ Drp1 ਤੋਂ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਸੋਧਕ ਪ੍ਰੋਟੀਨ (SUMO2/3) ਹਟਾਇਆ, ਮਾਈਟੋਕੌਂਡਰੀਆ ਨੂੰ ਖੰਡਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਭੁੱਲ-ਭੁਲੱਈਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਖਰਾਬ ਕੀਤਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੇ ਇਸ ਲੜੀ ਦੇ ਹਰ ਪੜਾਅ ਨੂੰ ਉਲਟਾਇਆ: Drp1 ਦਾ ਘੱਟ ਡੀ-SUMOylation, ਘੱਟ ਵਿਖੰਡਨ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਸਕੋਰ। ਲੇਖਕ Drp1 ਦੀ SUMOylation ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਸਵਿੱਚ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਮਾਈਟੋਕੌਂਡਰੀਆ ਅਤੇ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਇੱਕ ਠੋਸ, ਪਰਖਣਯੋਗ ਕਾਰਜ-ਮਾਰਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਘੱਟ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਹ ਵੀ ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਇਸ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ ਕੀ-ਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਹ ਬਜ਼ੁਰਗ ਪਰ ਹੋਰ ਪੱਖੋਂ ਤੰਦਰੁਸਤ ਚੂਹੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਨਾ ਸਰਜਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਨਾਲ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਸੀ। ਦਵਾਈ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਟੀਕੇ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਲਾਜ ਦੇਣ ਦਾ ਇਹ ਢੰਗ, ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਵਿੱਚ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਫਿਊਜ਼ਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੈ। ਚੂਹੇ ਦੇ ਹਿਪੋਕੈਂਪਸ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਸਬੂਤ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵੀ ਉਸੇ ਕਾਰਜ-ਮਾਰਗ ਨਾਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਦੋਵਾਂ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੀ ਨਾਲੋ-ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ

ਇੱਕ ਦੂਜਾ, ਵੱਡਾ ਪ੍ਰੋਟੋਕੋਲ ਇਹ ਹੋਰ ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਖੇਤਰ ਕਿਸ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੈਨਕ੍ਰੀਅਸ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਦੀ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ NCT04529265 ਵਿੱਚ 55 ਤੋਂ 80 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ 314 ਮਰੀਜ਼ਾਂ, ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣਕਰਤਿਆਂ ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਸਮੂਹ-ਵੰਡ ਲੁਕਾਉਣ, ਅਤੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਕੁੱਲ 3 mg/kg ਦੀਆਂ ਦੋ ਖੁਰਾਕਾਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਸੀ। ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੌਰਾਨ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਮੁੱਖ ਨਤੀਜਾ-ਮਾਪਦੰਡ ਸੀ, ਜਦਕਿ ਦਿਨ-7 ਦੀ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾ, ਸੋਜਸ਼ ਦੇ ਸੂਚਕ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਸੰਬੰਧੀ ਲੰਬਾ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ ਦੂਜੇ ਨਤੀਜਾ-ਮਾਪਦੰਡ ਸਨ। ਰਜਿਸਟਰੀ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਦਸੰਬਰ 2024 ਵਿੱਚ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਤੀਜੇ 2026 ਵਿੱਚ ਜਰਨਲ ਆਫ ਕਲੀਨਿਕਲ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਓਪਨ-ਲੇਬਲ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਦਾਅਵਾ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਇਸ ਬਲਾਈਂਡ ਦੁਹਰਾਈ ਵਾਲੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਕਮਰੇ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ

ਉੱਪਰ ਦਿੱਤਾ ਹਰ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਨਤੀਜਾ ਸਰਜਰੀ ਦੌਰਾਨ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ। ਉਸ ਮਾਹੌਲ ਵਿੱਚ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਮਾਹਿਰ, ਮਾਨੀਟਰ, ਮੁੜ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਪਸੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਵੀ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਵਰਤੋਂ ’ਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਦੋ ਖ਼ਾਸ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ ਹਨ। ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਮੋਨੋਅਮੀਨ ਆਕਸੀਡੇਜ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਸ ਨੂੰ ਸੈਰੋਟੋਨਿਨ ’ਤੇ ਅਸਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਡਿਪ੍ਰੈਸ਼ਨ-ਰੋਧੀ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਉਣਾ ਸੈਰੋਟੋਨਿਨ ਸਿੰਡਰੋਮ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਟੀਕੇ ਲਈ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖ਼ਤਰਾ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਹੈ; ਆਪਸੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਵਿੱਚ ਹੈ। G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਖ਼ੂਨ ਦੇ ਸੈੱਲ ਟੁੱਟਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਸ਼ਾਬ ਅਤੇ ਚਮੜੀ ਦਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਹੋਣਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਓਪਨ-ਲੇਬਲ ਅਧਿਐਨ ਨਾਲੋਂ ਬਲਾਈਂਡਿੰਗ ਲਈ ਵੱਧ ਮਿਹਨਤ ਕਰਨੀ ਪਵੇਗੀ। ਸੰਭਾਲਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਸੰਬੰਧੀ ਆਮ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਸੂਲਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਅਸੂਲ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਨਿਸ਼ਕਰਸ਼

ਸਰਜਰੀ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਓਪਨ-ਲੇਬਲ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਨੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਇੱਕੋ ਖੁਰਾਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਡਿਲੀਰੀਅਮ ਅਤੇ ਘੱਟ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮਾਪੀ ਗਈ ਗਿਰਾਵਟ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ। ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ’ਤੇ ਸੰਜਾਣਾਤਮਕ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਬਲਾਈਂਡਿੰਗ ਦੀਆਂ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਵੀ ਦੱਸੀਆਂ ਹਨ। ਬਜ਼ੁਰਗ ਚੂਹਿਆਂ ਦਾ ਐਨੇਸਥੀਸੀਆ ਮਾਡਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਸੰਗਤ ਮਾਈਟੋਕੌਂਡਰੀਆ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਆਖਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਰੱਖਿਆ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਵੱਖਰੇ ਬਿਆਨਾਂ ਵਜੋਂ ਲਓ: ਇੱਕ ਡਾਕਟਰੀ ਸੰਕੇਤ ਜੋ ਬਲਾਈਂਡ ਦੁਹਰਾਈ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਸ਼ਟੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਦੇਖ ਰਹੇ ਪਾਠਕ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਅਤੇ ਵਧਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਯਾਦਦਾਸ਼ਤ ਵੀ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹ ਸਕਦੇ ਹਨ।