ဆောင်းပါး

မီသလင်းဘလူး အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြုကုထုံးကို မည်သို့လေ့လာသုတေသနပြုကြသနည်း

မီသလင်းဘလူး အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြုကုထုံးကို မည်သို့လေ့လာသုတေသနပြုကြသနည်း

မီသလင်းဘလူးဖြင့် အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြုကုထုံးဟု ဆိုလိုက်လျှင် အဆင့်နှစ်ဆင့်သာရှိသလို ထင်ရတတ်သည်။ အပြာရောင်ဆိုးဆေးလိမ်းပြီး အနီရောင်အလင်းထိုးပေးရုံဟု ယူဆကြသည်။ ထိုသို့နားလည်ထားခြင်းသည် မှားယွင်းပြီး ဤကုထုံးနှင့်ပတ်သက်သော ရှုပ်ထွေးမှုအများစု၏ အရင်းခံဖြစ်သည်။ လေ့လာထားသည့် လုပ်ငန်းစဉ်တွင် တစ်နေရာတည်း၌ တစ်ချိန်တည်း အတူရှိနေရမည့် အစိတ်အပိုင်းသုံးခုပါဝင်သည်။ ၎င်းတို့မှာ အလင်းစုပ်ယူနိုင်သောပုံစံဖြင့် ရှိနေသည့် အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်း၊ သင့်လျော်သောလှိုင်းအလျားရှိပြီး ပမာဏကို တိုင်းတာထားသည့် ဖိုတွန်များနှင့် လွှဲပြောင်းလာသောစွမ်းအင်ကို လက်ခံမည့် မော်လီကျူးအောက်ဆီဂျင်တို့ဖြစ်သည်။ တစ်ခုခုကို ဖယ်ရှားလိုက်လျှင် ဆိုထားသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်စေမည့် ယန္တရားမရှိတော့ပါ။

သုတေသီများက ထိုအစိတ်အပိုင်းသုံးခုစနစ်ကို မည်သို့ဖော်ပြကြသည်၊ မည်သည့်အချက်များကို ထိန်းချုပ်ကြသည်၊ ထုတ်ဝေထားသော လှိုင်းအလျားနှင့် စွမ်းအင်ကိန်းဂဏန်းတို့ကို အိမ်တွင်လုပ်ဆောင်မည့် လုပ်ငန်းစဉ်အဖြစ် အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲအသုံးမချနိုင်သည်တို့ကို ဤဆောင်းပါးတွင် ရှင်းပြထားသည်။ ကင်ဆာဆိုင်ရာ ရလဒ်များကို သီးခြားဖြစ်သော မီသလင်းဘလူးနှင့် ကင်ဆာသုတေသန သုံးသပ်ချက် တွင် ဖော်ပြထားပြီး သွားဘက်ဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုများကို ခံတွင်းနှင့်သွားဘက်ဆိုင်ရာ အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုသုတေသနတွင် စုစည်းထားသည်။ ထိုအကြောင်းအရာနှစ်ခုလုံးကို ဤနေရာတွင် ထပ်မံမဖော်ပြထားပါ။

ဆိုးဆေးသည် အရောင်စွန်းစေသည့်ပစ္စည်းမျှ မဟုတ်ဘဲ အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းဖြစ်သည်

မီသလင်းဘလူးသည် အနီရောင်အလင်းကို အားကောင်းစွာ စုပ်ယူသည်။ မိုနိုမာ၏ စုပ်ယူမှုအမြင့်ဆုံးနေရာသည် 664 မှ 666 nm အနီးတွင်ရှိပြီး မိုးလ်အလိုက် အလင်းစုပ်ယူနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားသည်။ ထိုစုပ်ယူမှုလှိုင်းအလျားအပိုင်းအခြားကြောင့် မီသလင်းဘလူး အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြုကုထုံး လေ့လာမှုများတွင် အနီရောင်အလင်းရင်းမြစ်များကို အသုံးပြုကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် 630 မှ 680 nm ခန့်အတွင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအပိုင်းအခြားပြင်ပမှ မီးလုံးသည် တောက်ပနေပုံရသော်လည်း အသုံးဝင်သော စွမ်းအင်လှုံ့ဆော်မှုကို မပေးနိုင်သလောက် ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ထိုရွေးချယ်မှု၏ နောက်ကွယ်ရှိ လှိုင်းအလျားဆိုင်ရာ အခြေခံစည်းမျဉ်းများကို မီသလင်းဘလူးက အနီရောင်အလင်းကို မည်သို့စုပ်ယူသနည်း တွင် ရှင်းပြထားသည်။

အလင်းစုပ်ယူခြင်းသည် ပထမအဆင့်သာဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်ရရှိ၍ လှုံ့ဆော်ခံထားရသော ဆိုးဆေးသည် သက်တမ်းပိုကြာသည့် ထရစ်ပလက်အခြေအနေသို့ ကူးပြောင်းသွားပြီး ထိုနေရာမှ အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုလမ်းကြောင်းနှစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။ Type I ဓာတုတုံ့ပြန်မှုတွင် လှုံ့ဆော်ခံထားရသော ဆိုးဆေးသည် အနီးရှိ တုံ့ပြန်ပစ္စည်းများနှင့် အီလက်ထရွန်များ သို့မဟုတ် ဟိုက်ဒရိုဂျင်အက်တမ်များကို ဖလှယ်ပြီး လွတ်လပ်ရယ်ဒီကယ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ နောက်ဆက်တွဲတုံ့ပြန်မှုများတွင် စူပါအောက်ဆိုဒ်ဆိုင်ရာ ဓာတုတုံ့ပြန်မှုများလည်း ပါဝင်သည်။ Type II ဓာတုတုံ့ပြန်မှုတွင် ထရစ်ပလက်အခြေအနေရှိ ဆိုးဆေးသည် အခြေခံစွမ်းအင်အခြေအနေရှိ အောက်ဆီဂျင်ထံ စွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်လွှဲပေးပြီး စင်ဂလက်အောက်ဆီဂျင်ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အောက်ဆီဂျင်ရှိသော အခြေအနေများတွင် မီသလင်းဘလူးသည် အဓိကအားဖြင့် စင်ဂလက်အောက်ဆီဂျင် ဖြစ်ပေါ်စေသော လှုံ့ဆော်ပစ္စည်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ရေထဲတွင် ကွမ်တမ်အထွက်နှုန်း 0.5 ခန့်ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားပြီး Type I ၏ ပါဝင်သက်ရောက်မှုမှာ ဒေသတွင်းပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေပေါ်မူတည်၍ တိုးလာနိုင်သလို လျော့သွားနိုင်သည်။ ဇီဝပစ္စည်းများနှင့် မီသလင်းဘလူး၏ အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုဆိုင်ရာ 1993 သုံးသပ်ချက် တွင် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုလုံးကို ဖော်ပြထားပြီး ၎င်းတို့၏ အချိုးအစားကို ဆိုးဆေးတံဆိပ်ပေါ်မှ ဖတ်ရုံဖြင့် အဘယ်ကြောင့် မသိနိုင်ကြောင်း ရှင်းပြထားသည်။

ထိုသုံးသပ်ချက်တွင်ပင် နျူကလိယစ်အက်ဆစ်ဆိုင်ရာ အဓိကပစ်မှတ်ကို ဖော်ပြထားသည်။ DNA ဘေ့စ်များအနက် ဂွါနင်းသည် အောက်ဆီဒေးရှင်းပင်တင်ရှယ် အနိမ့်ဆုံးရှိသဖြင့် စင်ဂလက်အောက်ဆီဂျင်က ၎င်းကို ဦးစားပေး အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်စေပြီး 8-oxo-deoxyguanosine ကဲ့သို့သော ထွက်ကုန်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ထိုပျက်စီးမှုဖြစ်ရန် DNA ဘေ့စ်အလွှာများအကြား ဝင်ရောက်ညှပ်နေဖို့ မလိုအပ်ပါ။ သို့သော် ထိုသုံးသပ်ချက်က DNA တစ်ခုတည်းကိုသာ အကြောင်းအရာတစ်ခုလုံးအဖြစ် မယူဆရန်လည်း သတိပေးထားသည်။ မီသလင်းဘလူးသည် ပရိုတင်းများ၊ လစ်ပစ်များနှင့် အမြှေးပါးများကို အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်စေပြီး စမ်းသပ်မှုတစ်ခုစီတွင် သေဆုံးမှုဖြစ်စေသည့် ပစ်မှတ်သည် ဆိုးဆေး စုဝေးတည်ရှိရာနေရာပေါ် မူတည်သည်။ ထို့ကြောင့် စိမ်ထားသည့်ပျော်ရည်ထဲက ပြင်းအားသည် ပစ်မှတ်၌ အမှန်တကယ်ရောက်ရှိသည့်ပမာဏကို ခန့်မှန်းရန် အားနည်းသော အညွှန်းသာဖြစ်သည်။ ဤအလင်းဖြင့်မောင်းနှင်သော ဓာတုတုံ့ပြန်မှုကို ဆိုးဆေး၏ အလင်းမရှိချိန် ရီဒေါက်စ်အခန်းကဏ္ဍများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖတ်ရှုသူများသည် မီသလင်းဘလူးက ဆဲလ်များအတွင်း မည်သို့အလုပ်လုပ်သနည်း ဆိုသည့်အကြောင်းအရာတွင် ရှင်းပြထားသကဲ့သို့ နှစ်မျိုးကို သီးခြားခွဲခြားထားသင့်သည်။

အကောင်းဆုံးပြုပြင်ဖော်စပ်ပြီးသော ဆေးမဟုတ်ဘဲ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် အခြေခံဒြပ်ပေါင်းဖြစ်သည်

ဒုတိယအဓိကကိုးကားရင်းမြစ်မှာ ဖီနိုသိုင်အဇီနီယမ် အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းများ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးဆိုင်ရာ 2005 သုံးသပ်ချက် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက မီသလင်းဘလူးကို အပြီးသတ်ဖော်စပ်ပြီးသော အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းအဖြစ် မယူဆဘဲ အားနည်းချက်များကို သိရှိထားသည့် အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ ဖွဲ့စည်းပုံအနည်းငယ် ပြောင်းလဲခြင်းက အဆီတွင်ပျော်ဝင်လိုသည့် သဘောသဘာဝ၊ ဆဲလ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်မှု၊ ဆဲလ်အတွင်း တည်ရှိရာနေရာ၊ စင်ဂလက်အောက်ဆီဂျင် ထွက်ရှိမှု၊ အလင်းမရှိချိန် အဆိပ်သင့်မှုနှင့် ရီဒတ်ရှင်းကို ခံနိုင်ရည်တို့ကို ပြောင်းလဲစေသည်။ ဥပမာအားဖြင့် အရောင်ဖြစ်စေသည့် ခရိုမိုဖိုးတွင် မီသိုင်းအုပ်စုများ ထည့်ခြင်းက အဆီတွင်ပျော်ဝင်လိုမှုနှင့် စင်ဂလက်အောက်ဆီဂျင် ထုတ်လုပ်မှုကို မြင့်တက်စေပြီး လှုပ်ရှားမှုမရှိသော လျူကိုပုံစံသို့ ရီဒတ်ရှင်းဖြစ်ခြင်းကို နှေးကွေးစေသည်။ ကိုးကားထားသည့် မူလသုတေသနတွင် မီသိုင်းအုပ်စုထည့်ထားသော အလားတူဒြပ်ပေါင်းများသည် 7.2 J per square cm ခန့်၌ အလင်းကြောင့် အဆိပ်သင့်မှု ပိုမြင့်မားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အဆီတွင်ပိုပျော်ဝင်လိုခြင်းသည် အလိုအလျောက် ပိုကောင်းခြင်းမဟုတ်ပါ။ ရေကို အလွန်အမင်းရှောင်သော သဘောသဘာဝက ပျော်ဝင်နိုင်စွမ်းကို လျော့ကျစေပြီး မော်လီကျူးများ စုဖွဲ့မှုကို အားပေးကာ အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအတွက် လိုအပ်သည့် ဖွဲ့စည်းပုံအနေအထားကို ပျက်ယွင်းစေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

လျူကိုပုံစံဆိုင်ရာ အချက်ကို မျက်စိဖြင့် မသိသာနိုင်သောကြောင့် အထူးအလေးထားဖော်ပြသင့်သည်။ အောက်ဆီဒေးရှင်းဖြစ်ထားသော မီသလင်းဘလူးသည် အပြာရောင်ရှိပြီး အနီရောင်အလင်းကို စုပ်ယူသည်။ ရီဒတ်ရှင်းဖြစ်ထားသော လျူကို-မီသလင်းဘလူးသည် အရောင်မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး ထိုလှိုင်းအလျားအပိုင်းအခြား၌ပင် စုပ်ယူမှုအားနည်းသည်။ ထို့ကြောင့် ဆဲလ်အတွင်း သို့မဟုတ် အောက်ဆီဂျင်နည်းသော တစ်ရှူးတွင် ရီဒတ်ရှင်းဖြစ်သွားသည့် ဆိုးဆေးသည် ပြန်လည်အောက်ဆီဒေးရှင်း မဖြစ်မချင်း အလင်းတုံ့ပြန်နိုင်သော ပစ္စည်းအစုထဲမှ ယာယီထွက်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် အသုံးပြုထားသည့် ပြင်းအားကို ပုံသေထားသော်လည်း တစ်ရှူး၏ ရီဒေါက်စ်အခြေအနေက အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်နိုင်သည့် အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းပြင်းအားကို ပြောင်းလဲစေသည်။ ဤဆိုးဆေးအုပ်စု၏ အစောပိုင်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းသုံး အသုံးပြုမှုများအပါအဝင် ဖော်စပ်ပုံသမိုင်းကို ဆေးပညာတွင် မီသလင်းဘလူး၏ သမိုင်းကြောင်း တွင် ဖော်ပြထားသည်။

သုတေသနဇယား — မည်သည့်အချက်များ ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး မည်သည့်အဓိပ္ပာယ်ရှိသနည်း

အောက်ပါဇယားသည် ဤဆောင်းပါးအတွက် မူလပြုစုထားသော နှိုင်းယှဉ်ချက်ဖြစ်သည်။ အတန်းတစ်တန်းစီတွင် လေ့လာမှုများက မဖြစ်မနေ ဖော်ပြရမည့် ကုထုံးဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲကိန်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုကို ပြောင်းလိုက်ခြင်းက အခြားသတ်မှတ်ချက်အားလုံး၏ အဓိပ္ပာယ်ကို အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲစေကြောင်း သိနိုင်ရန် အတန်းလိုက်ဖတ်ပါ။

ပြောင်းလဲကိန်းလေ့လာမှုများတွင် ဖော်ပြသည့်အချက်ရလဒ်ကို ပြောင်းလဲစေသည့် အကြောင်းရင်း
အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်း၏ ဖော်စပ်ပုံရေ၊ ဆားရည် သို့မဟုတ် ဘပ်ဖာပျော်ရည်ထဲရှိ လွတ်လပ်ဆိုးဆေး၊ တိရစ္ဆာန်သုတေသနတွင် အီသနောနှင့် Cremophor ပျော်ရည်ခံများ၊ စမ်းသပ်သုတေသနတွင် လစ်ပိုဆိုမ်များ၊ ပေါ်လီမာအမှုန်များ သို့မဟုတ် ဆိုက်ကလိုဒက်စထရင် သယ်ဆောင်ပစ္စည်းများပျော်ရည်ခံနှင့် သယ်ဆောင်ပစ္စည်းတို့က ဆဲလ်ထဲဝင်ရောက်မှု၊ တည်ရှိရာနေရာနှင့် ဘိုင်အိုဖလင်ဖွဲ့စည်းခံ သို့မဟုတ် အကျိတ်တစ်ရှူးကဲ့သို့ အတားအဆီးများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုအား ပြောင်းလဲစေသည်
အသုံးပြုထားသည့် ပြင်းအားလူတွင် ပိုးမွှားဆန့်ကျင်ရေးလေ့လာမှုများ၌ 0.0003 မှ 0.06 M ခန့်နှင့် ဆေးသုံးချိန်မှ အလင်းထိုးချိန်အထိ 1 မှ 5 minute ကြားကာလကို ဖော်ပြထားသည်၊ တိရစ္ဆာန်အကျိတ်သုတေသနတွင် အကျိတ်အတွင်း 500 micrograms per mL ခန့် အသုံးပြုသည့် ဥပမာများ ပါဝင်သည်ပျော်ရည်တစ်ခုလုံး၏ ပြင်းအားပိုမြင့်လာခြင်းက 590 nm အနီး၌ အလင်းစုပ်ယူသော ဒိုင်မာများ ဖြစ်ပေါ်မှုကို တိုးစေပြီး အသုံးဝင်သည့် မိုနိုမာအလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုကို လျော့စေနိုင်သဖြင့် ပြင်းအားနှစ်ဆတိုးလျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှု နှစ်ဆတိုးရန် မလိုအပ်ပါ
ဆေးသုံးချိန်မှ အလင်းထိုးချိန်အထိ ကြားကာလလိမ်းသုံး ပိုးမွှားဆန့်ကျင်ရေး စမ်းသပ်ပုံများတွင် မိနစ်အလိုက်၊ အကျိတ်မော်ဒယ်များတွင် ပိုကြာပြီး ပျော်ရည်ခံပေါ်မူတည်သည်ဤကြားကာလက အလင်းရောက်လာချိန်၌ ဆိုးဆေး မည်သည့်နေရာတွင် ရှိနေမည်ကို ဆုံးဖြတ်ပြီး ထိုနေရာက အဓိကဇီဝပစ်မှတ်ကို ဆုံးဖြတ်သည်
လှိုင်းအလျားပုံမှန်အားဖြင့် 630 မှ 680 nm ခန့်မိုနိုမာ၏ အလင်းစုပ်ယူမှုအပိုင်းအခြားနှင့် ထပ်နေဖို့လိုသည်၊ ဒိုင်မာများသော ပျော်ရည်များတွင် ထိရောက်သော စုပ်ယူမှုအပိုင်းအခြား ပြောင်းရွေ့သွားသည်
တစ်ယူနစ်ဧရိယာအပေါ် အလင်းစွမ်းအားလူတွင် ပိုးမွှားဆန့်ကျင်ရေးအစီရင်ခံချက်များ၌ 50 မှ 750 mW per square cm ခန့်ရှိသည်၊ တိရစ္ဆာန်အနာသုတေသနများတွင် ယေဘုယျအားဖြင့် 100 mW per square cm သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းသည်အလင်းစွမ်းအားမြင့်ခြင်းက သွေးစီးဆင်းမှုမှ အောက်ဆီဂျင်ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်သည်ထက် ပိုမြန်စွာ ဒေသတွင်းအောက်ဆီဂျင်ကို ကုန်ခန်းစေနိုင်သဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော စုစုပေါင်းအလင်းစွမ်းအင်တူညီသော်လည်း ထိရောက်မှု လျော့ကျစေသည်
တစ်ယူနစ်ဧရိယာအပေါ် စုစုပေါင်းအလင်းစွမ်းအင်လူတွင် ပိုးမွှားဆန့်ကျင်ရေးအစီရင်ခံချက်များ၌ 8 seconds မှ 10 minutes အတွင်း 6 မှ 18 J per square cm ခန့်ရှိသည်၊ တိရစ္ဆာန်အနာသုတေသနများ၌ 12 မှ 360 J per square cm ခန့်ရှိသည်အလင်းစွမ်းအား၊ အချိန်နှင့် အလင်းထိုးပုံအနေအထားတို့ မပါဘဲ စုစုပေါင်းစွမ်းအင်တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖော်ပြသော ပမာဏသည် မပြည့်စုံပါ
အောက်ဆီဂျင်ရရှိမှုတိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်လေ့ မရှိသလောက်ဖြစ်ပြီး တစ်ရှူးအမျိုးအစား၊ အလင်းစွမ်းအင်ပေးပို့နှုန်းနှင့် အပိုင်းခွဲအလင်းပေးမှုတို့မှ ခန့်မှန်းကြသည်Type II ဓာတုတုံ့ပြန်မှုက အောက်ဆီဂျင်ကို သုံးစွဲသောကြောင့် အလင်းသတ်မှတ်ချက်တူညီသော်လည်း သွေးကောင်းစွာရောက်ရှိသော ပစ်မှတ်နှင့် အောက်ဆီဂျင်နည်းသော ပစ်မှတ်တို့တွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု မတူနိုင်ပါ
ပစ်မှတ်နှင့် စမ်းသပ်အခြေအနေအရေပြားနှင့် အနာပိုးဝင်မှုမော်ဒယ်များ၊ ခံတွင်းဘိုင်အိုဖလင်မော်ဒယ်များ၊ မွေးမြူထားသော ကာစီနိုမာနှင့် မယ်လနိုမာစနစ်များ၊ ကြွက်အကျိတ်များ၊ သမိုင်းဝင်အရေပြားအကျိတ်အစီရင်ခံချက်များအနေအထား၊ အနက်၊ အလင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများနှင့် လက်ခံနိုင်သည့် အိမ်ရှင်တစ်ရှူးပျက်စီးမှုတို့ အလွန်ကွာခြားသဖြင့် ပိုးမွှားဆန့်ကျင်ရေး ကိန်းဂဏန်းများကို အကျိတ်သုတေသနအတွက် ပမာဏအရ တိုက်ရိုက်အသုံးမချနိုင်ပါ

အထက်ပါအပိုင်းအခြားများသည် လေ့လာမှုများတွင် တွေ့ရှိထားသည့် အပိုင်းအခြားများသာဖြစ်ပြီး အကြံပြုလုပ်ထုံးလုပ်နည်း မဟုတ်ပါ။ ထိုကွာခြားချက်ကို ပြသခြင်းသည် ဤဇယား၏ ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်သည်။ ဖော်ပြထားသော အလင်းပမာဏများ အလွန်ကျယ်ပြန့်နေခြင်းကိုယ်တိုင်က အခြားအခြေအနေများသို့ တိုက်ရိုက်ပြောင်းသုံးနိုင်သည့် မီသလင်းဘလူးအလင်းပမာဏ မရှိကြောင်း သက်သေဖြစ်သည်။ အလင်းဖြင့်လှုံ့ဆော်သော ဘိုင်အိုဖလင်သုတေသနနှင့် ဆက်စပ်သည့် ဓာတ်ခွဲခန်းနောက်ခံကို ဘိုင်အိုဖလင်များအပေါ် မီသလင်းဘလူး တွင် ဖော်ပြထားပြီး အရေပြားနှင့် အလင်းကုထုံးဆိုင်ရာ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော နောက်ခံအကြောင်းအရာကို အရေပြား၏ အလင်းတုံ့ပြန်လွယ်မှုနှင့် အလင်းပမာဏအခြေခံများတွင် ဖော်ပြထားသည်။

စွမ်းအင်ကိန်းဂဏန်းတူညီသော်လည်း ဇီဝတုံ့ပြန်မှု မတူနိုင်သည့် အကြောင်းရင်း

ထုတ်ဝေထားသော သတ်မှတ်ချက်များကို မူလအခြေအနေမပါဘဲ ကိုးကားသည့်အခါတိုင်း နားလည်မှုလွဲမှားချက် လေးခု ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်။

ပထမအချက်မှာ တစ်ယူနစ်ဧရိယာအပေါ် စုစုပေါင်းအလင်းစွမ်းအင်သည် ကုထုံးပမာဏနှင့် မတူပါ။ လှိုင်းအလျားတူညီပြီး J per square cm လည်းတူညီသော အလင်းထိတွေ့မှုနှစ်ခုတွင် တစ်ခုကို မြန်မြန်ပေး၍ နောက်တစ်ခုကို နှေးနှေးပေးလျှင် ကွာခြားသွားသည်။ အောက်ဆီဂျင်ကုန်ခန်းမှု၊ အလင်းထိတွေ့နေစဉ် ပြုပြင်မှုနှင့် ဆိုးဆေး၏ အလင်းကြောင့် အရောင်ပျက်ယွင်းမှုတို့အားလုံးသည် နှုန်းနှင့်အချိန်ပေါ် မူတည်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အလင်းစွမ်းအားနှင့် ထိတွေ့ချိန်မပါဘဲ စွမ်းအင်ကိုသာ ဖော်ပြလျှင် စမ်းသပ်မှုကို ပြည့်စုံစွာ မဖော်ပြရာရောက်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ တစ်ရှူး၏ အလင်းဆိုင်ရာဂုဏ်သတ္တိများက မီးလုံးတွင်သတ်မှတ်ထားသော တန်ဖိုးကို ပြောင်းလဲစေသည်။ စုပ်ယူမှု၊ ပြန့်ကျဲမှု၊ မျက်နှာပြင်အနေအထားနှင့် နောက်ပြန်ပြန့်ကျဲမှုတို့ကြောင့် တစ်ရှူးအတွင်းရှိ တစ်ယူနစ်ဧရိယာအပေါ် စုစုပေါင်းအလင်းစွမ်းအင်သည် မီးလုံး၏ အလင်းထွက်ပေါက်၌ တိုင်းတာထားသောတန်ဖိုးနှင့် သိသာစွာကွာခြားနိုင်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပမာဏတိုင်းတာရေးစာပေများအရ အချို့အခြေအနေများတွင် နှစ်ဆနီးပါးအထိ ကွာခြားနိုင်သည်။ စာတမ်းမှ ကူးယူထားသော ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုသည် ထိုစာတမ်း၏ စမ်းသပ်အနေအထားကို ဖော်ပြခြင်းသာဖြစ်ပြီး အနေအထားအားလုံးကို ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ပါ။

တတိယအချက်မှာ တည်ရှိရာနေရာက ပစ်မှတ်ကို ဆုံးဖြတ်သည်။ အပေါင်းဓာတ်ဆောင် ဆိုးဆေးတစ်မျိုးသည် ဖော်စပ်ပုံ၊ လျှပ်စစ်ဓာတ်၊ အဆီတွင်ပျော်ဝင်လိုမှု၊ ကြားကာလနှင့် တစ်ရှူးတို့ပေါ်မူတည်၍ အမြှေးပါးများ၊ မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားများ၊ လိုင်ဆိုဆိုမ်များ၊ ဘက်တီးရီးယား၏ အပြင်အလွှာများ သို့မဟုတ် ဆဲလ်ပြင်ပ ဖွဲ့စည်းခံထဲတွင် ခွဲဝေတည်ရှိသည်။ 1993 အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှု သုံးသပ်ချက် တွင် နျူကလိယစ်အက်ဆစ်များ၊ ပရိုတင်းများ၊ လစ်ပစ်များ၊ အမြှေးပါးများ၊ ဆဲလ်အင်္ဂါငယ်များ၊ ဗိုင်းရပ်စ်များ၊ ဘက်တီးရီးယားများ၊ နို့တိုက်သတ္တဝါဆဲလ်များနှင့် အကျိတ်စနစ်များအနှံ့ ဖြစ်ပေါ်သော ပျက်စီးမှုကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဆိုးဆေးနှင့် အလင်းတွဲဖက်မှု တူညီသော်လည်း စမ်းသပ်ပုံမတူလျှင် မတူညီသော လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် သေဆုံးမှုဖြစ်စေနိုင်သည်။

စတုတ္ထအချက်မှာ အောက်ဆီဂျင်သည် သုံးစွဲလျှင် ကုန်ခန်းသည့်အရာဖြစ်သည်။ အလင်းစွမ်းအင်ပေးပို့နှုန်းမြင့်လျှင် ပျံ့နှံ့မှုနှင့် သွေးစီးဆင်းမှုတို့မှ ပြန်ဖြည့်ပေးနိုင်သည့်နှုန်းကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ပြီး အလင်းထိတွေ့နေစဉ် အောက်ဆီဂျင် ယာယီနည်းပါးမှုကို ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထိုအခါ အလင်းထပ်ပေးခြင်းသည် Type II အကျိုးသက်ရောက်မှုကို အနည်းငယ်သာ ထပ်တိုးစေသည် သို့မဟုတ် လုံးဝမတိုးစေပါ။ အပိုင်းခွဲ၍ အလင်းပေးခြင်းနှင့် အလင်းစွမ်းအားနည်းနည်းသုံးခြင်းတို့ကို ဤကန့်သတ်ချက်အား ဖြေရှင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းများအဖြစ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လေ့လာကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ဘေးကင်းရေးအတွက် ချန်ထားရမည့် အကွာအဝေးများနှင့် တစ်ရှူးအောက်ဆီဂျင်ရရှိမှုတို့ကို မီးလုံးအသုံးပြုလမ်းညွှန်ထဲတွင် မဟုတ်ဘဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ဘေးကင်းရေးနှင့် ကြီးကြပ်မှုစံနှုန်းများထဲတွင် ထည့်သွင်းရခြင်းဖြစ်သည်။

အိမ်တွင်းလုပ်နည်းမဟုတ်ဘဲ ဆရာဝန်ဦးဆောင်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်

လေ့လာထားသော ကုထုံးကို ရောဂါခွဲခြားသတ်မှတ်မှု၊ ပမာဏတိုင်းတာမှုနှင့် ကြီးကြပ်မှုတို့ အတူရှိသည့်နေရာတွင် ဆောင်ရွက်သည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက တစ်ရှူးပြောင်းလဲမှုသည် ဘာဖြစ်သည်၊ မည်မျှနက်သည်အထိ ရောက်ရှိနေသည်တို့ကို အတည်ပြုရမည်။ ထိုပစ်မှတ်နှင့်ကိုက်ညီသော ဖော်စပ်ပုံနှင့် ဆေးသုံးချိန်မှ အလင်းထိုးချိန်အထိ ကြားကာလကို ရွေးချယ်ရမည်။ သတ်မှတ်ထားသော အနေအထားရှိ သတ်မှတ်ဧရိယာတစ်ခုအပေါ် အလင်းရင်းမြစ်ကို ချိန်ညှိစစ်ဆေးရမည်။ အရေပြား၊ မျက်လုံး၊ နာကျင်မှုနှင့် ဒေသတွင်းတစ်ရှူးတုံ့ပြန်မှုတို့ကို စောင့်ကြည့်ရမည်။ အခြေခံကိုးကားထားသော ဖီနိုသိုင်အဇီနီယမ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေး သုံးသပ်ချက် က ဤနယ်ပယ်တစ်ခုလုံးကို ဆိုးဆေးနှင့် သာမန်အနီရောင်အလင်း တွဲသုံးခြင်းအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ ထိန်းချုပ်ထားသော အခြေအနေများအောက်တွင် ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် လုပ်ဆောင်မှုဆက်နွယ်ချက်ကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် ပြုပြင်ခြင်းအဖြစ် ရှုမြင်ထားသည်။

အိမ်တွင်တုပလုပ်ဆောင်ခြင်းသည် ထိန်းချုပ်ရမည့် အချက်အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် မထိန်းနိုင်ပါ။ လူသုံးမီးလုံးများသည် ကုထုံးပြုလုပ်မည့် အကွာအဝေး၌ လှိုင်းအလျားအလိုက် ချိန်ညှိစစ်ဆေးထားသော အလင်းစွမ်းအားကို ဖော်ပြလေ့ မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။ အသုံးပြုထားသော ဆိုးဆေးပြင်းအားက မိုနိုမာအချိုးအစား သို့မဟုတ် ဆဲလ်အတွင်း တည်ရှိရာနေရာအကြောင်း ဘာမျှမပြောနိုင်ပါ။ တစ်ရှူးအောက်ဆီဂျင်ရရှိမှုကို မသိရသည့်အပြင် အလင်းထိတွေ့နေစဉ်တွင်လည်း ပြောင်းလဲနေသည်။ ကိုးကားထားသော အပိုင်းအခြားတစ်ခုမျှ အိမ်တွင်းလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် အထောက်အပံ့မပေးပါ။ ဤဆောင်းပါးသည် အသုံးချနိုင်သော လုပ်နည်းတစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မဖော်ပြထားပါ။ ယေဘုယျသက်သေအထောက်အထား အရည်အသွေးကို ချိန်ဆဖတ်ရှုသူများသည် စာတမ်းတစ်စောင်တည်းမှ ကောက်ချက်မချမီ မီသလင်းဘလူး လေ့လာမှုတစ်ခုကို မည်သို့ဖတ်ရှုရမည် ကို အသုံးပြုသင့်သည်။ အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်း မပါဘဲ အလင်းတစ်ခုတည်းသုံးသည့် နည်းလမ်းများကို စိတ်ဝင်စားသူများသည် အလင်းတုံ့ပြန်မှုလှုံ့ဆော်ပစ္စည်းမပါသော အနီရောင်အလင်းကုထုံး မှ စတင်ဖတ်ရှုသင့်သည်။

ဤဆောင်းပါးက မည်သည့်အချက်များကို အတည်မပြုထားသနည်း

မီသလင်းဘလူး အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြုကုထုံးက မည်သည့်အရေပြားအခြေအနေကိုမဆို ပျောက်ကင်းစေသည်၊ မည်သည့်ပိုးဝင်မှုကိုမဆို ရှင်းလင်းစေသည် သို့မဟုတ် မည်သည့်အကျိတ်ကိုမဆို ကုသနိုင်သည်ဟု ဤဆောင်းပါးက အတည်မပြုထားပါ။ ဤနေရာတွင် ကိုးကားထားသော ယန္တရားဆိုင်ရာ သုံးသပ်ချက်များသည် အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုကို တိုင်းတာပြီး ဆိုးဆေးဖွဲ့စည်းပုံများကို နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပြင်းအား သို့မဟုတ် တစ်ယူနစ်ဧရိယာအပေါ် စုစုပေါင်းအလင်းစွမ်းအင်ကို သတ်မှတ်ညွှန်ကြားခြင်း မရှိခဲ့ပါ။ အထက်တွင် ကိုးကားထားသော သတ်မှတ်ချက်အပိုင်းအခြားများသည် ပစ်မှတ်၊ အနက်၊ ဖော်စပ်ပုံနှင့် အကဲဖြတ်ရလဒ်တို့ မတူညီသည့် လူဆိုင်ရာအစီရင်ခံချက်မျိုးစုံနှင့် တိရစ္ဆာန်မော်ဒယ်များမှ ရရှိထားခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပျမ်းမျှတွက်၍ လမ်းညွှန်ချက်အဖြစ် မသုံးနိုင်ပါ။ ဘေဆယ်ဆဲလ်ကာစီနိုမာ၊ ကပိုစီဆာကိုမာနှင့် မယ်လနိုမာတို့ဆိုင်ရာ အစောပိုင်း ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအစီရင်ခံချက်များ၏ ကန့်သတ်ချက်များအပါအဝင် အကျိတ်သီးသန့် သက်သေအထောက်အထားများကို ကင်ဆာသုတေသန စုစည်းမှုတွင် သီးခြားအကဲဖြတ်ထားသည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းသုံးအဆင့် ပစ္စည်း၏ သန့်စင်မှုနှင့် ရင်းမြစ်ရွေးချယ်မှုဆိုင်ရာ မေးခွန်းများသည် ကုထုံးနှင့် သီးခြားဖြစ်ပြီး မီသလင်းဘလူးထုတ်ကုန်ကို မည်သို့ရွေးချယ်ရမည် တွင် ဆွေးနွေးထားသည်။