Methylenblo a Behaaptungen iwwer Sonnecrème: UV-Fuerschung an hir Grenzen

E Bäitrag op de soziale Medie behaapt, Methylenblo géif als Sonnecrème funktionéieren. E berifft sech op eng reell Etüd, an där de Faarfstoff ultraviolett Liicht absorbéiert a Schied u kultivéierten Hautzelle reduzéiert huet. D'Etüd gëtt et. Déi doraus gezunn Schlussfolgerung léisst sech awer net doraus ofleeden.

De Problem ass bei gesondheetsbezunne Behaaptunge bekannt. Eng Labormiessung gëtt wéi e Produkttest behandelt. Fir Behaaptungen iwwer Methylenblo a Sonnenexpositioun richteg ze liesen, muss een dräi Froen auserneenhalen: Absorbéiert d'Moleküll UV, schützt se lieweg Haut virun der Sonn, an ass se en zougeloossene Sonneschutzwierkstoff an engem fäerdege Produkt? D'Fuerschung vun 2021 beäntwert déi éischt Fro deelweis, liwwert Usätz zur zweeter nëmmen op Zelleniveau a beäntwert déi drëtt guer net.

Wat déi dacks zitéiert Etüd getest huet

Déi am heefegsten zitéiert Publikatioun ass d'Etüd vun 2021 vum Xiong a senge Mataarbechter iwwer d'UV-Schutzpotenzial vu Methylenblo, déi op PubMed opgelëscht ass. D'Auteuren hu Methylenblo als méigleche Sonneschutzwierkstoff virgeschloen, ënner anerem als méiglech Alternativ zu Oxybenzon. Si hunn net behaapt, e Sonneschutz mat Methylenblo fir de Gebrauch beim Mënsch validéiert ze hunn. An hirer Diskussioun steet, datt weider Sécherheetsënnersichunge néideg wieren, ier eng Opnam an eng Sonneschutzmonographie ugestrieft kéint ginn.

D'Experimenter ware komplett preklinesch. Et hu keng lieweg mënschlech Versuchspersounen deelgeholl, a keng fäerdeg Sonnecrème gouf op mënschlech Haut opgedroen. Zwee Auteure ware mat Mblue Labs verbonnen, an d'Universitéit an d'Entreprise haten eng gemeinsam Patentanmeldung fir Methylenblo als Sonneschutzwierkstoff agereecht. En offegeluechte kommerziellen Interessi mécht d'Donnéeën net ongëlteg, mee et ass en zousätzleche Grond, d'Endpunkten exakt ze liesen.

Als Éischt koum d'Spektroskopie vu Léisungen. D'Ekipp huet Methylenblo an enger Salzléisung mat Oxybenzon an engem Léisungsmëttel iwwer de Beräich vun 200 bis 400 Nanometer verglach. Methylenblo huet ënner ongeféier 310 Nanometer méi staark absorbéiert, wärend Oxybenzon bei méi laange Wellelängte méi staark absorbéiert huet. Dat ass eng Eegenschaft vu Moleküllen, déi an enger Flëssegkeet opgeléist sinn. Et ass keng Miessung vun enger Crème, déi als Film op der Haut verdeelt ass.

Duerno koumen Zellexperimenter. Normal mënschlech Keratinozyte goufen zwou Woche laang mat 100 nanomolarem Methylenblo virbehandelt an duerno UVB mat engem Maximum bei 302 Nanometer ausgesat. Déi behandelt Kulturen hunn eng méi niddreg Äntwert op DNA-Schied gewisen, gemooss iwwer Gamma-H2AX, zesumme mat enger besserer Liewensfäegkeet a manner Seneszenzfierwung. Parallel Ënnersichungen u Keratinozyten a véier mënschleche Fibroblastelinnen hunn eng Reduktioun vum mitochondriale Superoxid an eng erhéicht Proliferatioun erginn. En zousätzleche Verglach huet gewisen, datt 100 nanomolart Oxybenzon bei där Konzentratioun net dee selwechten Notze fir d'Zellen hat. Mee eng nanomolar Léisung, an där isoléiert Zelle leien, test, wéi Zellen op Schied reagéieren, wärend e Sonneschutzfilm op der Haut d'Liicht offänkt, ier et d'Zellen erreecht. A béide Situatioune gëtt d'Wuert Schutz benotzt, mee et gi verschidde Mechanisme getest.

D'Korallenexperiment war kleng a qualitativ. Fragmenter vun der mëller Korall Xenia umbellata louchen ongeféier eng Woch am Mierwaasser mat 1 mikromolarem Methylenblo oder 1 mikromolarem Oxybenzon. Den Zoustand vun der Oxybenzon-Grupp huet sech verschlechtert, dee vun der Methylenblo-Grupp net. Dat betrëfft nëmmen dat kuerzfristegt Iwwerliewe vun de Fragmenter. Et ass keng Bewäertung vun der Sécherheet fir Koralleriffer a seet näischt iwwer de Sonneschutz fir Mënschen aus.

E sproochlechen Detail verdéngt Opmierksamkeet. De Resumé ernimmt d'Eliminatioun vu reaktive Sauerstoffspezies an Zellen, déi duerch UVA entstane sinn, mee d'Methode beschreiwen en UVB-Bestralungsprotokoll ouni entspriechend kontrolléiert UVA-Experiment. Déi virsiichteg Interpretatioun ass, datt d'Etüd manner Schied no experimenteller UVB-Expositioun a kultivéierten Zellen an en antioxidatiivt Verhale gewisen huet. Si huet net direkt nogewisen, datt d'Entstoe vun UVA-induzéierte ROS bei enger kontrolléierter UVA-Expositioun verhënnert gëtt.

Wie méi Hannergrond dozou wëllt, wéi déi verwandten Experimenter iwwer Hautalterung sech vu mënschleche Studie ënnerscheeden, kann dat mat der Evidenz fir Hautfleegformuléierungen vergläichen. Do gëtt tëscht Zellkultur, rekonstruéierter Haut an Tester vu fäerdege Produkter ënnerscheet.

Evidenzverglach: Zort vum UV-Test a wat en noweise kann

Dës Tabell ass de Kär vum Artikel. Benotzt se, fir all Behaaptung iwwer Methylenblo als Sonnecrème anzeuerdnen. All Zeil nennt en Test, erkläert, wat e positiivt Resultat noweise kann, a weist, wat nach en aneren Test erfuerdert.

D'Muster ass an allen Zeile konsequent. Déi éischt Zeilen teste Bestanddeeler oder Zellen. Nëmmen déi lescht Zeil test Sonneschutz. Eng Behaaptung iwwer Methylenblo als Sonnecrème brauch déi lescht Zeil.

Photoprotektioun ass net de Géigendeel vu Photosensibiliséierung, mee et ass en anert Verhalen

Methylenblo huet zwou Rollen am Zesummenhang mat Liicht, déi widderspréchlech kléngen an allebéid reell sinn. A verschiddenen Zellsystemer verhält et sech als Redox-Mediateur mat antioxidativen Effekter. Ënner gëeegenter Beliichtung verhält et sech als Photosensibilisator, dee reaktiv Sauerstoffspezies produzéiert, dorënner Singulett-Sauerstoff. Photodynamesch Therapie notzt dat zweet Verhale bewosst, fir Zilzellen oder Mikroben ze schiedegen, wéi am Iwwerbléck iwwer photodynamesch Uwendunge vu Methylenblo beschriwwen. Dat ass och de Grond, firwat Methylenblo zesumme mat Apparater fir rout Liicht separat bewäert muss ginn, wéi an eisem Guide iwwer kombinéiert Liichtbehandlungen erkläert.

Den Ënnerscheed hänkt vun de Bedéngungen of: Wellelängt, Liichtdosis, Konzentratioun, Aggregatiounszoustand, Sauerstoffverfügbarkeet an der Positioun vum Faarfstoff par rapport zum liewege Geweebe. Rout Liicht bei ongeféier 630 bis 670 Nanometer gëtt dacks benotzt, fir Methylenblo bei photodynameschen Uwendungen ze aktivéieren. Sonneliicht enthält gläichzäiteg UV-, siichtbar an Infraroutberäicher. E Film op der Haut wier also enger gemëschter Beliichtung ausgesat an net enger eenzeger Wellelängt aus dem Labo.

E Sonneschutzfilter sollt schiedlecht UV offänken an d'Energie iwwer vergläichsweis harmlos Weeër ofbauen, wärend e stabil bleift. E Photosensibilisator benotzt d'Energie vun absorbéierte Photonen, fir cheemesch Reaktiounen unzedreiwen, déi reaktiv Spezies bilden. UV ze absorbéieren ass dofir néideg fir e méiglechen UV-Filter, mee bei Wäitem net genuch. D'Publikatioun vun 2021 huet net getest, ob e Methylenblo-Film op der Haut ënner Sonneliicht Singulett-Sauerstoff no bei liewensfäeger Haut produzéiert, wéi eng Photoprodukter entstinn oder wéi déi oxidéiert a reduzéiert Forme sech verhalen. Wie Behaaptungen iwwer Methylenblo als Sonneschutz bewäert, sollt déi Froen als oppe betruechten, bis eng fäerdeg Formuléierung ënner enger Expositioun getest gëtt, déi Sonneliicht gläicht.

Methylenblo ass keen zougeloossene Sonneschutzwierkstoff

De regulatoresche Status ass eppes anescht wéi villverspriechend Laboresultater. An den USA sinn d'Sonneschutzwierkstoffer fir rezeptfräi Produkter an der OTC Monograph M020 opgelëscht. Methylenblo steet net dran. An der Europäescher Unioun mussen UV-Filteren, déi a Kosmetik benotzt ginn, am Annex VI vun der Veruerdnung 1223/2009 opgelëscht sinn. Methylenblo ass keen zougeloossenen UV-Filter am Annex VI.

Eng Zoulassung an engem anere Beräich léisst sech net iwwerdroen. Intravenéist Methylenblo huet zougeloossen Uwendungen als Medikament, an de Faarfstoff huet diagnostesch a prozedurbezunne Rollen, déi an eisem Iwwerbléck iwwer zougeloossen Uwendungen an Uwendungen an der Fuerschung beschriwwe ginn. Näischt dovu mécht et zu engem zougeloossene Sonneschutzwierkstoff. Eng Sonneschutzzoulassung betrëfft e spezifesche Bestanddeel, an enger spezifescher Produktzort, ënner spezifesche Gebrauchsbedéngungen.

Wat validéierte Sonneschutz erfuerdere géif

E fäerdegt Methylenblo-Produkt, dat mat SPF oder Breetbandschutz géif werben, misst déi üblech Sonneschutz-Testrei duerchlafen, an zwar mat där fäerdeger Formuléierung. SPF gëtt u Mënsche gemooss: D'Produkt gëtt mat 2 Milligramm pro Quadratzentimeter opgedroen an engem Sonnesimulator mat 290 bis 400 Nanometer ausgesat, no Methode wéi ISO 24444 fir in vivo SPF. Den Endpunkt ass Erythem, haaptsächlech eng UVB-Reaktioun. Keen Zellexperiment kann dat ersetzen.

UVA-Schutz brauch eng eege Miessung an däerf net aus dem Spektrum vun enger Léisung ofgeleet ginn. An der internationaler Praxis gëtt den UVA-Schutzfaktor in vivo no ISO 24442 getest, eng in vitro Charakteriséierung no ISO 24443 duerchgefouert oder béides kombinéiert. Europäesch Richtlinne verlaangen en UVA-Schutz vun op d'mannst engem Drëttel vum SPF, deen um Etikett steet.

Déi kritesch Wellelängt moosst, wéi wäit de Schutz an den UVA-Beräich erareecht. Si gëtt aus der Absorptioun vum fäerdege Film bestëmmt, mat 370 Nanometer als Grenzwäert fir eng Bezeechnung als Breetbandschutz am Verfare vun der Sonneschutzmonographie. E Faarfstoff, deen an enger Salzléisung opgeléist ass, kann dëse Wäert net liwweren. Och d'Photostabilitéit muss direkt gepréift ginn, andeems de Produktfilm am Viraus bestralt an duerno gemooss gëtt, wéi vill Schutz nach bleift. Bis déi Tester mat der tatsächlecher Crème duerchgefouert sinn, bleift d'Ried vun enger stabiler Methylenblo-Sonnecrème Spekulatioun.

Tester u Mënschen erfaassen och dat, wat Laboaarbecht net ofdeckt: ob de Film sech gläichméisseg formt, ob Schweess en ewechhëlt, ob d'Fierwung eng korrekt Uwendung onwarscheinlech mécht an ob Phototoxizitéit optrëtt. Eng blo Fierwung ass hei keen onwichtegen Detail. Eng ongläich siichtbar Faarf kann op en ongläichméissegt Opdroen hiweisen, an ongläichméissegt Opdroen reduzéiert de Schutz.

Wéi ee mat Behaaptungen iwwer Sonnenexpositioun an der Praxis ëmgeet

Betruecht Methylenblo als en interessante Kandidat fir d'UV-Fuerschung, hannert deem kee validéiert Sonnecrème-Produkt steet. Ersetzt eng getest Sonnecrème net duerch eng Léisung, e Laboresultat oder eng Korallenobservatioun. Mëscht kee Faarfstoff an eng Fiichtegkeetscrème oder en Ueleg, fir eng selwergemaachte Sonnecrème ze preparéieren. Dësen Artikel gëtt kee Rezept, well Verdënnung, Gläichméissegkeet, Stabilitéit, Konservéierung, opgedroe Quantitéit a Photochemie net doheem kontrolléiert kënne ginn. De Guide iwwer d'Bestanddeeler vu Léisungen erkläert, firwat eng fäerdeg Flëssegkeet méi ass wéi Faarfstoff plus Waasser. Fir tatsächleche Sonneschutz benotzt Schiet, schützend Kleedung an eng Sonnecrème, op där hirem Etikett e getesteten SPF an, wou zoutreffend, Breetband- oder UVA-Schutz uginn ass.

Fir tatsächleche Sonneschutz benotzt Moossname mat direkter Evidenz: Schiet, schützend Kleedung an eng Sonnecrème, op där hirem Etikett e getesteten SPF an, wou zoutreffend, Breetband- oder UVA-Schutz uginn ass. Bei Froen iwwer Methylenblo, déi d'Schlécke vum Faarfstoff fir Sonneschutz betreffen, ass ze bedenken, datt mëndlech Photoprotektioun eng eegestänneg Behaaptung ass, déi eege Studie verlaangt, an datt systemesche Gebrauch Froen zu Medikamenteninteraktiounen a Kontraindikatioune mat sech bréngt, déi an eisen Iwwerblécker iwwer Sécherheet an Interaktiounen zesummegefaasst sinn. Wien kombinéiert Liichtprotokoller bewäert, sollt d'Bewäertung vum Sonneschutz vun der Evidenz fir photodynamesch Therapie trennen. Do sollen d'Liicht an de Faarfstoff zesummen eng Zilstruktur schiedegen, an net d'Haut ofschiermen.