Κυανό του μεθυλενίου, τυραμίνη και τρόφιμα ζύμωσης

Το κυανό του μεθυλενίου αναστέλλει τη μονοαμινοξειδάση, επομένως τα ερωτήματα για τα ωριμασμένα τυριά, τα λαχανικά ζύμωσης και άλλα τρόφιμα που περιέχουν τυραμίνη έχουν φαρμακολογική βάση. Ωστόσο, αυτό το εύρημα δεν τεκμηριώνει έναν καθολικό κατάλογο τροφίμων προς αποφυγή με το κυανό του μεθυλενίου ούτε ένα ασφαλές διάστημα αναμονής. Οι διατροφικές οδηγίες για έναν άλλο αναστολέα ΜΑΟ δεν μπορούν απλώς να μεταφερθούν αυτούσιες.

Δύο ερωτήματα χρειάζονται ξεχωριστές απαντήσεις: θα μπορούσε η μειωμένη διάσπαση της τυραμίνης να ενισχύσει μια απόκριση της αρτηριακής πίεσης που σχετίζεται με τρόφιμα και θα μπορούσε η μειωμένη διάσπαση της σεροτονίνης να προκαλέσει τοξικότητα σε συνδυασμό με σεροτονινεργικά φάρμακα; Η αποφυγή τροφίμων ζύμωσης δεν απαντά στο δεύτερο ερώτημα.

Γιατί η τυραμίνη μπαίνει στη συζήτηση

Η τυραμίνη είναι μια βιογενής αμίνη που ορισμένοι μικροοργανισμοί παράγουν από το αμινοξύ τυροσίνη. Το ερευνητικό έργο του ETH Zurich για την τυραμίνη στα τρόφιμα ζύμωσης περιγράφει αυτή τη διαδικασία στο τυρί και στο κρέας ζύμωσης. Η ζύμωση είναι επομένως σχετική με το θέμα, αλλά η λέξη «ζυμωμένο» δεν προσδιορίζει πόση τυραμίνη περιέχει μια μερίδα.

Τα μικροβιακά στελέχη, τα συστατικά, η ωρίμανση, η αποθήκευση και το μέγεθος της μερίδας επηρεάζουν την έκθεση. Σε μια πειραματική μελέτη του τυριού Όλομουτς, οι ερευνητές μέτρησαν βιογενείς αμίνες με χρωματογραφία, μεταβάλλοντας τη θερμοκρασία και τη διάρκεια αποθήκευσης. Οι συγκεντρώσεις τυραμίνης διέφεραν σημαντικά μεταξύ των συνθηκών που εξετάστηκαν. Αυτές οι μετρήσεις περιγράφουν το συγκεκριμένο πείραμα με τυρί, όχι μια αξιόπιστη τιμή για κάθε τυρί, ξινολάχανο ή γιαούρτι σε μια κουζίνα.

Κανονικά, η μονοαμινοξειδάση στον πεπτικό σωλήνα βοηθά στη διάσπαση των αμινών που προσλαμβάνονται με την τροφή, πριν φτάσουν σημαντικές ποσότητες στην κυκλοφορία. Αν αυτή η προστασία μειωθεί αρκετά, η τυραμίνη που απορροφάται μπορεί να διεγείρει την απελευθέρωση νοραδρεναλίνης από τα συμπαθητικά νεύρα και να αυξήσει την αρτηριακή πίεση. Οι πληροφορίες συνταγογράφησης του EMSAM εξηγούν αυτόν τον μηχανισμό της τυραμίνης. Αναδεικνύουν επίσης μια ουσιώδη διάκριση: ο μηχανισμός εξηγεί γιατί είναι δυνατή μια αλληλεπίδραση· οι μελέτες για το συγκεκριμένο φάρμακο καθορίζουν πώς αυτός αποτυπώνεται στις οδηγίες του.

Ο όρος «MAOI» δεν περιγράφει έναν ενιαίο διατροφικό κανόνα

Η μονοαμινοξειδάση έχει δύο μορφές, MAO-A και MAO-B. Τα φάρμακα διαφέρουν ως προς τη μορφή που αναστέλλουν, την ένταση της αναστολής σε δεδομένη έκθεση και το αν η αναστολή είναι αναστρέψιμη. Διαφέρουν επίσης ως προς τη μεταφορά τους στο έντερο, στο ήπαρ και σε άλλους ιστούς.

Οι παλαιότεροι μη εκλεκτικοί, μη αναστρέψιμοι αναστολείς ΜΑΟ, όπως η τρανυλκυπρομίνη, διαφέρουν από έναν αναστρέψιμο αναστολέα MAO-A όπως η μοκλοβεμίδη. Η αναστρέψιμη αναστολή μπορεί να περιορίσει την ενίσχυση της δράσης της τυραμίνης, αλλά «αναστρέψιμη» δεν σημαίνει χωρίς αλληλεπιδράσεις. Οι πληροφορίες προϊόντος της μοκλοβεμίδης γενικά δεν απαιτούν ειδική διατροφή, ενώ εξακολουθούν να συνιστούν την αποφυγή μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων πλούσιων σε τυραμίνη.

Μια διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη σε 16 υγιείς εθελοντές συνέκρινε άμεσα τη μοκλοβεμίδη με την τρανυλκυπρομίνη κατά την επαναλαμβανόμενη θεραπεία. Οι ερευνητές χορήγησαν αυξανόμενες ποσότητες τυραμίνης μαζί με ένα γεύμα και μέτρησαν την ποσότητα που χρειαζόταν για να αυξηθεί η συστολική πίεση κατά τουλάχιστον 30 mmHg. Η τρανυλκυπρομίνη ενίσχυσε την απόκριση αύξησης της πίεσης πολύ περισσότερο από τη μοκλοβεμίδη. Επρόκειτο για ένα ελεγχόμενο πείραμα πρόκλησης απόκρισης, όχι για μια δοκιμή τροφίμων στο σπίτι ούτε για μια μελέτη του κυανού του μεθυλενίου.

Η οδός χορήγησης και η έκθεση έχουν επίσης σημασία ακόμη και για το ίδιο φάρμακο. Οι πληροφορίες του επιθέματος σελεγιλίνης διακρίνουν τις περιεκτικότητες που έχουν μελετηθεί: τα στοιχεία υποστηρίζουν ότι δεν χρειάζεται τροποποίηση της διατροφής στα 6 mg ανά 24 ώρες, ενώ τα συστήματα των 9 και 12 mg ανά 24 ώρες συνοδεύονται από διατροφικούς περιορισμούς. Αυτοί οι αριθμοί αφορούν το συγκεκριμένο επίθεμα. Δεν αποτελούν όρια που μπορούν να μεταφερθούν στο από του στόματος κυανό του μεθυλενίου.

Τι τεκμηριώνει η έρευνα για το κυανό του μεθυλενίου

Στην ενζυμική μελέτη του Ramsay και των συνεργατών του το 2007, οι ερευνητές εξέτασαν καθαρισμένη ανθρώπινη ΜΑΟ με κινητικές και φασματοσκοπικές μεθόδους. Το κυανό του μεθυλενίου ανέστειλε ισχυρά και αναστρέψιμα τη MAO-A· η αναστολή της MAO-B απαιτούσε υψηλότερες συγκεντρώσεις. Αυτό τεκμηριώνει μια μοριακή αλληλεπίδραση. Δεν μετρά την απόκριση της αρτηριακής πίεσης σε ένα γεύμα με τρόφιμα ζύμωσης σε ανθρώπους που λαμβάνουν ένα προϊόν από το στόμα.

Υπάρχουν επίσης παλαιότερα πειραματικά στοιχεία που αφορούν την ίδια την τυραμίνη. Σε πειράματα με ιστό μεσεντέριας αρτηρίας σκύλου, το κυανό του μεθυλενίου μείωσε την απαμίνωση της τυραμίνης σε ομογενοποιήματα ιστού και μετέβαλε τη διαχείριση της νοραδρεναλίνης. Το ομογενοποίημα είναι αποδιοργανωμένος ιστός που μελετάται εκτός του ζώου. Η συγκέντρωση που μετρήθηκε σε αυτό δεν μπορεί να μετατραπεί σε ασφαλή ποσότητα για λήψη από το στόμα ή σε μερίδα τροφίμου.

Στις πηγές που εξέτασα εδώ, δεν εντόπισα αποτέλεσμα δοκιμασίας πρόκλησης με τρόφιμα σε ανθρώπους που να επικυρώνει μια γενική διατροφή ή ένα διάστημα αποφυγής για τα συνήθη προϊόντα κυανού του μεθυλενίου. Αυτό είναι περιορισμός των στοιχείων που εντοπίστηκαν, όχι απόδειξη ότι κάθε συνδυασμός τροφίμων είναι ασφαλής ή ότι δεν υπάρχει σχετική έρευνα. Ένα συναφές σκεύασμα, μια διαφορετική οδός χορήγησης ή μια ενζυμική δοκιμασία θα χρειάζονταν το καθένα ξεχωριστή αξιολόγηση της δυνατότητας εφαρμογής των ευρημάτων.

Πίνακας στοιχείων: τρόφιμα, φάρμακα και οδός χορήγησης

Διαβάστε κάθε γραμμή οριζόντια. Τα στοιχεία για μία έκβαση δεν απαντούν αυτόματα στο γειτονικό ερώτημα.

Έκθεση ή ερώτημα	Διαθέσιμα στοιχεία	Τι υποστηρίζουν	Τι παραμένει αδιευκρίνιστο
Τυραμίνη μαζί με παλαιότερα αντικαταθλιπτικά MAOI	Ειδικές πληροφορίες για κάθε φάρμακο και ελεγχόμενες δοκιμασίες πρόκλησης με τυραμίνη σε ανθρώπους	Μια αλληλεπίδραση που αυξάνει την πίεση και σχετίζεται με τρόφιμα μπορεί να έχει κλινική σημασία	Αυτές οι οδηγίες δεν τεκμηριώνουν μια διατροφή για το κυανό του μεθυλενίου
Κυανό του μεθυλενίου μαζί με τυραμίνη σε εργαστηριακά συστήματα	Πειράματα με καθαρισμένα ένζυμα και ζωικούς ιστούς που περιγράφονται παραπάνω	Μια εύλογη ανησυχία για μειωμένη διάσπαση των αμινών	Η απόκριση σε γεύματα στον άνθρωπο, τα όρια κατανάλωσης τροφίμων και η διάρκεια ανά σκεύασμα και οδό χορήγησης
Ενδοφλέβιο κυανό του μεθυλενίου μαζί με σεροτονινεργικά φάρμακα	Κλινικές αναφορές και η προειδοποίηση σε πλαίσιο του PROVAYBLUE	Μια σοβαρή, δυνητικά θανατηφόρα αλληλεπίδραση που προκαλεί σεροτονινεργική τοξικότητα	Αυτές οι αναφορές δεν ποσοτικοποιούν τον κίνδυνο από τρόφιμα με τυραμίνη
Από του στόματος φάρμακο που περιέχει κυανό του μεθυλενίου μαζί με σεροτονινεργικά φάρμακα	Δημοσιευμένη μεμονωμένη αναφορά περιστατικού	Δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η από του στόματος χορήγηση εξαλείφει τον κίνδυνο σεροτονινεργικής τοξικότητας	Η συχνότητα και η σχέση έκθεσης–απόκρισης μεταξύ των από του στόματος προϊόντων
Εφαρμογή στο δέρμα, τοπική έκθεση ιστών ή προϊόντα που περιγράφονται ως «χαμηλής δόσης»	Οι πηγές που εξετάστηκαν εδώ δεν τεκμηριώνουν γενικό κανόνα ασφάλειας τροφίμων	Η οδός χορήγησης, το σκεύασμα, η απορρόφηση, η ποσότητα και η επαναλαμβανόμενη χρήση απαιτούν ξεχωριστή αξιολόγηση	Ένα επικυρωμένο διάστημα αποφυγής τροφίμων ή ένα όριο χωρίς αλληλεπιδράσεις

Οι τρέχουσες πληροφορίες του PROVAYBLUE αφορούν ενδοφλέβια ένεση. Η προειδοποίηση σε πλαίσιο αφορά το σύνδρομο σεροτονίνης με σεροτονινεργικά φάρμακα και οπιοειδή. Δεν παρέχει χρονοδιάγραμμα διατροφικών περιορισμών για την τυραμίνη. Ούτε αυτή η απουσία ούτε οι οδηγίες για τα χρονικά διαστήματα λήψης φαρμάκων πρέπει να μετατρέπονται σε εγγύηση ασφάλειας των τροφίμων.

Η από του στόματος έκθεση έχει επίσης κλινική σημασία: ο Zuschlag και οι συνεργάτες του ανέφεραν σεροτονινεργική τοξικότητα μετά την έναρξη λήψης ενός από του στόματος αναλγητικού του ουροποιητικού που περιείχε κυανό του μεθυλενίου σε άτομο που λάμβανε πολλά σεροτονινεργικά φάρμακα. Ένα μεμονωμένο περιστατικό δεν μπορεί να εκτιμήσει τη συχνότητα εμφάνισης ούτε να απομονώσει κάθε παράγοντα που συνέβαλε. Αντικρούει όμως την υπόθεση ότι η από του στόματος χορήγηση καθιστά αυτή την αλληλεπίδραση άνευ σημασίας.

Τα συμπτώματα της αρτηριακής πίεσης και η σεροτονινεργική τοξικότητα είναι διαφορετικά ζητήματα

Μια αντίδραση αύξησης της πίεσης λόγω τυραμίνης αφορά υπερβολική αδρενεργική δραστηριότητα και δυνητικά σοβαρή υπέρταση. Η σεροτονινεργική τοξικότητα αφορά υπερβολική σεροτονινεργική δραστηριότητα και μπορεί να περιλαμβάνει διέγερση, πυρετό, εφίδρωση, μυϊκή δυσκαμψία ή τινάγματα και ασταθή αρτηριακή πίεση. Τα συμπτώματά τους μπορεί να επικαλύπτονται. Ένας πονοκέφαλος μετά από ένα γεύμα δεν αρκεί από μόνος του για να προσδιοριστεί ο μηχανισμός.

Ζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια για αιφνίδιο έντονο πονοκέφαλο, πόνο στο στήθος, νέα εμφάνιση αδυναμίας ή δυσκολίας στην ομιλία, κατάρρευση ή πυρετό με σύγχυση και έντονη μυϊκή δυσκαμψία ή τινάγματα μετά από πιθανή αλληλεπίδραση. Μην περιμένετε να εντοπίσετε το τρόφιμο ή να αναπαραγάγετε την αντίδραση. Πάρτε μαζί σας τη συσκευασία του προϊόντος και τον κατάλογο των φαρμάκων σας, αν είναι άμεσα διαθέσιμα.

Για προγραμματισμένη χρήση, το χρήσιμο ερώτημα είναι συγκεκριμένο: «Για αυτό το σκεύασμα, την οδό χορήγησης, την ποσότητα και τη διάρκεια θεραπείας, ποιες διατροφικές οδηγίες ισχύουν και ποια στοιχεία υποστηρίζουν τη διάρκειά τους;» Μη διακόπτετε συνταγογραφημένα φάρμακα για να ακολουθήσετε ένα σχήμα από το διαδίκτυο και μη συμπεραίνετε ότι υπάρχει ασφάλεια από τη φράση «χαμηλή δόση».

Χρησιμοποιήστε τη λίστα ελέγχου για τη συζήτηση με τον γιατρό για να καταγράψετε το προϊόν και τις εκθέσεις. Οι ξεχωριστοί οδηγοί για τις φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις του κυανού του μεθυλενίου και τις επιδράσεις στην αρτηριακή πίεση εξηγούν αυτά τα κλινικά ζητήματα πιο αναλυτικά. Τα ερωτήματα για το αλκοόλ, την καφεΐνη και τα συμπληρώματα αφορούν επιπλέον μηχανισμούς, ενώ η έρευνα για τους νευροδιαβιβαστές εξηγεί γιατί ένα ενζυμικό αποτέλεσμα δεν μπορεί να προβλέψει τα επίπεδα νευροδιαβιβαστών ενός ατόμου.