মিথিলিন ব্লু আৰু হাৰ্পিছভাইৰাছ সম্পৰ্কীয় দাবী: ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘা, EBV আৰু ভাইৰাছ নিষ্ক্ৰিয়কৰণ

এই বিতৰ্কত এটা শব্দই দুটা ধাৰণা বহন কৰে, আৰু সিহঁতক পৃথক নাম দিয়া প্ৰয়োজন। প্ৰথম ধাৰণাটো হৈছে ভাইৰাছ কণাৰ নিষ্ক্ৰিয়কৰণ: তৰলত থকা এটা ভাইৰাছ কণাৰ সংস্পৰ্শলৈ ৰঞ্জক, অক্সিজেন আৰু পোহৰ আহে আৰু কণাটো এনেদৰে ক্ষতিগ্ৰস্ত কৰে যে ই আৰু প্ৰতিলিপি সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। দ্বিতীয় ধাৰণাটো হৈছে এজন ব্যক্তিৰ সংক্ৰমণৰ চিকিৎসা: ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘা কম হোৱা, সোনকালে ভাল হোৱা, ভাইৰাছৰ নিৰ্গমন কম হোৱা বা এপষ্টাইন-বাৰ ভাইৰাছৰ পৰিমাণ হ্ৰাস হোৱা। প্ৰথমটো হাৰ্পিছ ছিমপ্লেক্স ভাইৰাছৰ ক্ষেত্ৰত পৰীক্ষাগাৰত বাৰে বাৰে দেখুওৱা হৈছে। দ্বিতীয়টো মুখেৰে গ্ৰহণ কৰা মিথিলিন ব্লুৰ ক্ষেত্ৰত হাৰ্পিছ ছিমপ্লেক্স বা এপষ্টাইন-বাৰ—কোনোটো ভাইৰাছৰ বিৰুদ্ধেই দেখুওৱা হোৱা নাই। এই পাৰ্থক্য স্পষ্ট হ’লে গৱেষণা-সাহিত্য শ্ৰেণীবদ্ধ কৰাটো সহজ হয়।

ইয়াৰ সমান্তৰালভাৱে আন এটা বিভ্ৰান্তিও আছে। HSV আৰু EBV একেটা বৃহৎ ভাইৰাছ পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত যদিও সিহঁতে পৃথক কলাত পৃথক ৰোগ সৃষ্টি কৰে। ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘা হৈছে পৃষ্ঠীয় ক্ষত, য’ত স্থানীয়ভাৱে লাইটিক প্ৰতিলিপিকৰণ ঘটে: তাত ৰঞ্জক লগাব পাৰি আৰু সেই একে স্থানতে পোহৰ পেলাব পাৰি। EBV তেজ আৰু লিম্ফয়ড কলাত বিয়পি থকা B কোষৰ আধাৰত সুপ্ত অৱস্থাত থাকে; কোনো স্থানীয় ৰঞ্জক বা ৰঙা বাতিয়ে সেই সমগ্ৰ আধাৰ সামৰি ল’ব নোৱাৰে। এটা পৰিস্থিতিৰ ফলাফল আনটোত প্ৰযোজ্য নহয়। এই শ্ৰেণীবিভাজনৰ আঁৰৰ সাধাৰণ পদ্ধতি জানিব বিচৰা পাঠকে মিথিলিন ব্লুৰ গৱেষণা পঢ়াৰ নিৰ্দেশিকা চাব পাৰে।

পৰীক্ষাগাৰৰ আলোক-নিষ্ক্ৰিয়কৰণ: কোষৰ বাহিৰত থকা HSV, পোহৰ অপৰিহাৰ্য

আটাইতকৈ পুৰণি প্ৰত্যক্ষ পৰীক্ষাটোত পৰীক্ষাগাৰৰ এটা ষ্ট্ৰেইনৰ সলনি সদ্য সংগৃহীত ক্লিনিকেল পৃথকীকৃত নমুনা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। হাৰ্পিছভাইৰাছ হোমিনিছৰ ফটোডাইনামিক নিষ্ক্ৰিয়কৰণৰ 1975 চনৰ অধ্যয়নত যৌনাংগ আৰু মুখৰ ক্ষতৰ পৰা সংগৃহীত 37টা পৃথকীকৃত নমুনা 10 micromolar মিথিলিন ব্লুৰ সৈতে মিহলাই এঘণ্টা অন্ধকাৰত ৰখা হৈছিল। তাৰ পিছত সিহঁতক অন্ধকাৰ আৰু পোহৰৰ বাবে দুটা ভাগত ভাগ কৰা হৈছিল; পোহৰৰ ভাগটো 15 cm দূৰত্বত থকা দুটা 15 watt ফ্লুৰ’ছেণ্ট টিউবৰ পোহৰত পাঁচ মিনিট ৰখা হৈছিল। 37টা নমুনাৰ ভিতৰত 27টাৰ কেৱল পোহৰতহে শনাক্তযোগ্য সংক্ৰমণক্ষমতা নোহোৱা হৈছিল আৰু 4টাৰ সংক্ৰমণক্ষমতা 100 গুণতকৈও অধিক হ্ৰাস পাইছিল। অন্ধকাৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ নমুনাবোৰে সংক্ৰমণক্ষমতা অক্ষুণ্ণ ৰাখিছিল: পোহৰ অবিহনে এই ঘনত্বই নমুনাটো সম্পূৰ্ণ সংক্ৰমণমুক্ত কৰা নাছিল।

পৰৱৰ্তী এটা অধ্যয়নে দেখুৱাইছিল যে কিছুমান পৰিস্থিতিত কেৱল ৰঞ্জক আৰু পোহৰৰ প্ৰভাৱ কিমান সীমিত হ’ব পাৰে। HSV-1 আৰু HSV-2ৰ ওপৰত মিথিলিন ব্লু, পোহৰ আৰু বিদ্যুতৰ 1979 চনৰ পৰীক্ষাত 10 micromolar ৰঞ্জক আৰু 180 ছেকেণ্ডৰ ইনকেণ্ডেচেণ্ট পোহৰে সংক্ৰামক HSV-1 প্ৰায় 60 percent, অৰ্থাৎ প্ৰায় 0.4 log হ্ৰাস কৰিছিল। কেৱল সামান্য প্ৰত্যক্ষ বিদ্যুৎপ্ৰবাহ যোগ কৰাৰ পিছতহে একেটা ব্যৱস্থাত হ্ৰাস 99.99 percent অতিক্ৰম কৰিছিল। কেৱল পোহৰ, কেৱল বিদ্যুৎপ্ৰবাহ আৰু ৰঞ্জক অবিহনে পোহৰ তথা বিদ্যুৎপ্ৰবাহৰ প্ৰভাৱ অতি সামান্য আছিল। বৃহৎ প্ৰভাৱটোৰ বাবে বৈদ্যুতিক সঁজুলি প্ৰয়োজন হৈছিল। গতিকে সাধাৰণ ৰঞ্জক আৰু বাতিয়ে নিয়মিতভাৱে চাৰি log পৰিমাণৰ ভাইৰাছ ধ্বংস কৰে বুলি প্ৰমাণ হিচাপে এই গৱেষণা-পত্ৰ উদ্ধৃত কৰা উচিত নহয়।

ইয়াৰ পিছত কাৰ্যপদ্ধতিৰ গৱেষণাই পৰীক্ষা কৰিছিল যে প্ৰক্ৰিয়াকৃত কণাবোৰে এতিয়াও কি কৰিব পাৰে। HSV-ৰ ফটোডাইনামিক কাৰ্যপদ্ধতিৰ বিষয়ে Journal of Clinical Investigation-ত প্ৰকাশিত 1980 চনৰ অধ্যয়নত ভাইৰাছৰ DNA-ৰ একক সূত্ৰত ভাঙন পোৱা গৈছিল, কিন্তু দ্বৈত সূত্ৰৰ ভাঙন প্ৰধান নাছিল: প্ৰক্ৰিয়াকৃত ভাইৰাছ কণাবোৰ এতিয়াও কোষত সংলগ্ন হৈছিল আৰু প্ৰৱেশ কৰিছিল, কিন্তু সিহঁতৰ পৰিপক্বতা বাধাগ্ৰস্ত হৈছিল। মিথিলিন ব্লু আৰু পোহৰ প্ৰয়োগৰ পিছৰ সংক্ৰমণ চক্ৰৰ 1997 চনৰ অধ্যয়নত 1 micromolar ৰঞ্জক আৰু ৰঙা পোহৰ ব্যৱহাৰ কৰি এই ফল নিশ্চিত কৰা হৈছিল: আৱৰণৰ ডাঙৰ ধৰণৰ ধ্বংস হোৱা নাছিল, প্ৰৱেশ আৰু DNA মুক্ত হোৱা অক্ষুণ্ণ আছিল, কিন্তু পোহৰৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল DNA অৱক্ষয়ৰ সৈতে প্ৰতিলিপিকৰণ সম্পূৰ্ণ বন্ধ হৈছিল। ছিংলেট অক্সিজেনৰ 1995 চনৰ তুলনামূলক অধ্যয়নত ছিংলেট অক্সিজেনৰ ভূমিকা আৰু সম্ভৱতঃ অতিৰিক্ত ৰেডিকেল ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়াৰ ইংগিত পোৱা গৈছিল। মিথিলিন ব্লুৱে কেনেকৈ পোহৰ শোষণ কৰে আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন সৃষ্টি কৰে তাৰ বিৱৰণে বুজায় কিয় লক্ষ্যস্থানত ৰঞ্জক, অক্সিজেন আৰু ফ’টন একেলগে উপস্থিত থাকিব লাগে।

আটাইতকৈ স্পষ্ট পৰিমাণগত প্ৰমাণ তেজজাত সামগ্ৰীৰ গৱেষণাৰ পৰা আহে; ফলাফলৰ পৰা অত্যধিক সিদ্ধান্ত লোৱাৰ বিৰুদ্ধে এইটোৱেই আটাইতকৈ স্পষ্ট সতৰ্কতাও। 627 nm ৰঙা LED ব্যৱহাৰ কৰা প্লাজমাৰ ৰোগজীৱাণু হ্ৰাসৰ 2013 চনৰ অধ্যয়নত প্লাজমাত যোগ কৰা HSV 60 মিনিটৰ পিছত 1 micromolar-ত প্ৰায় 5.2 log আৰু 10 micromolar-ত 6.0 log হ্ৰাস পাইছিল। এইটো হৈছে পোহৰ পেলোৱা তৰলৰ পৰা সংক্ৰামক দূষণ আঁতৰোৱা, স্নায়ুকোষত থকা সুপ্ত সংক্ৰমণৰ চিকিৎসা নহয়। ই গিলি খোৱা দ্ৰৱণে পোহৰ নোপোৱা শৰীৰৰ ভিতৰত কি কৰে, সেয়াও পূৰ্বানুমান নকৰে।

ক্ষতৰ স্থানীয় চিকিৎসা: সৰু, পুৰণি আৰু মিশ্ৰ ফলাফল

স্থানীয় প্ৰয়োগৰ প্ৰতিবেদনবোৰত ক্ষতত ৰঞ্জক লগাই পোহৰ পেলোৱা হয়, যিয়ে অন্ততঃ পৰীক্ষাগাৰৰ স্থানিক বিন্যাস অক্ষুণ্ণ ৰাখে। আটাইতকৈ পুৰণিটো হৈছে একজিমা হাৰ্পেটিকামৰ এটা ব্যক্তিগত ঘটনা-প্ৰতিবেদন; এই অৱস্থাত একজিমাৰ ওপৰত বিস্তৃত HSV সংক্ৰমণ হয়। মিথিলিন ব্লু আৰু পোহৰৰ বিষয়ে একজিমা হাৰ্পেটিকামৰ 1975 চনৰ প্ৰতিবেদনত স্থানীয় ৰঞ্জক আৰু পোহৰ প্ৰয়োগৰ পিছত দ্ৰুত উন্নতিৰ বৰ্ণনা দিয়া হৈছিল; 10 micromolar ৰঞ্জকে পোহৰত ভাইৰাছ নিষ্ক্ৰিয় কৰিছিল, কিন্তু অন্ধকাৰত কৰা নাছিল। মন্তব্যত উল্লেখ কৰা হৈছিল যে একেজন ৰোগীৰ ভিতৰতে তুলনা কৰিবলৈ আক্ৰান্ত অংশৰ আধাত 0.1 percent দ্ৰৱণ লগোৱা হৈছিল। ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘাৰ প্ৰমাণ হিচাপে ই সেই সময়ৰ এজন ৰোগীৰ পৰ্যবেক্ষণহে, য’ত প্ৰয়োগৰ মাত্ৰা আৰু আলোক-শক্তিৰ পৰিমাপ দুৰ্বল আছিল।

অধিক ডাঙৰ ঐতিহাসিক শৃংখলাটোৱে যৌনাংগৰ ক্ষত সামৰি লৈছিল। 56জন ৰোগীৰ যৌনাংগৰ হাৰ্পিছৰ 1975 চনৰ শৃংখলাত 36জনে মিথিলিন ব্লু লাভ কৰিছিল, কিন্তু কেৱল প্ৰথম 35জনকহে তিনিটা ৰঞ্জকৰ মাজত যাদৃচ্ছিকভাৱে ভাগ কৰা হৈছিল। গতিকে এই ৰোগী-দলটো এটা সুসংগঠিত পৰীক্ষা নাছিল। চিকিৎসা কৰা পুনৰাবৃত্ত ঘটনাৰ প্ৰায় 70 percent-ত প্ৰায় 48 ঘণ্টাৰ ভিতৰত উন্নতি হোৱা বুলি জনোৱা হৈছিল, কিন্তু পুনৰ দেখা দিয়াৰ হাৰ উল্লেখযোগ্যভাৱে হ্ৰাস পোৱা নাছিল। ঘৰতে ফ্লুৰ’ছেণ্ট পোহৰ বা সূৰ্যৰ পোহৰ ব্যৱহাৰৰ কোনো নিয়ন্ত্ৰণ নাছিল। পুনৰাবৃত্তি কম নোহোৱাকৈ তাৎক্ষণিক উন্নতি হোৱাটো এনে এটা স্থানীয় পদ্ধতিৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ, যিয়ে বৰ্তমানৰ ক্ষতত প্ৰভাৱ পেলায় কিন্তু সুপ্ত ভাইৰাছৰ আধাৰত নেপেলায়। মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ কৰা ফটোডাইনামিক চিকিৎসাৰ প্ৰট’কলৰ ক্ষেত্ৰতো একে সাৱধানতা প্ৰযোজ্য।

ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘাৰ আধুনিক পৰীক্ষাবোৰ সৰু আৰু সিহঁতৰ ফলাফল একমত নহয়। হাৰ্পিছ লেবিয়েলিছ থকা চাৰিজন ৰোগীৰ 2009 চনৰ এটা শৃংখলাত 0.01 percent ৰঞ্জকৰ সৈতে 660 nm লেজাৰ, প্ৰতি বৰ্গ cm-ত 120 J, ব্যৱহাৰ কৰি দ্ৰুত নিৰাময় হোৱা বুলি জনোৱা হৈছিল। কিন্তু কোনো নিয়ন্ত্ৰণ গোট নাছিল আৰু তাৰ পিছত ফটোবায়’মডুলেচন কৰা হৈছিল, যিদৰে হাৰ্পিছ লেবিয়েলিছৰ ফটোডাইনামিক চিকিৎসাৰ 2009 চনৰ ঘটনা-শৃংখলাত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 75জন ৰোগীক যাদৃচ্ছিকভাৱে ফটোডাইনামিক চিকিৎসা, স্থানীয় এচাইক্ল’ভিৰ বা দুয়োটাৰে চিকিৎসালৈ ভাগ কৰা এটা পৰীক্ষাত নিৰাময়ৰ সময় বা বিষৰ কোনো পাৰ্থক্য পোৱা নগ’ল; এই ফল ফটোডাইনামিক চিকিৎসা আৰু এচাইক্ল’ভিৰৰ 2021 চনৰ পৰীক্ষাত প্ৰকাশিত। HSV-1 qPCR ব্যৱহাৰ কৰা 24জন ৰোগীৰ এটা যাদৃচ্ছিক পৰীক্ষাত ক্ষত সাৰি যোৱা বা এবছৰৰ ভিতৰত পুনৰাবৃত্তিৰ কোনো পাৰ্থক্য পোৱা নগ’ল, যিদৰে হাৰ্পিছ ছিমপ্লেক্সৰ বাবে জীৱাণুৰোধী ফটোডাইনামিক চিকিৎসাৰ 2025 চনৰ যাদৃচ্ছিক পৰীক্ষাত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। 60জন ৰোগীৰ 2025 চনৰ এটা পৰীক্ষাত ৰঞ্জকৰ ফটোডাইনামিক চিকিৎসা, ফটোবায়’মডুলেচন আৰু ফোঁহাৰ তৰল নিষ্কাশন একেলগে ব্যৱহাৰ কৰি সোনকালে বিষ কমা বুলি জনোৱা হৈছিল। কিন্তু সেই ফল ৰঞ্জকৰ বাবে হোৱা বুলি পৃথককৈ ক’ব নোৱাৰি; এই কথা সংযুক্ত ফটোডাইনামিক আৰু ফটোবায়’মডুলেচনৰ 2025 চনৰ প্ৰতিবেদনৰ পৰা বুজা যায়।

ইয়াত বিৰূপ প্ৰভাৱৰ প্ৰতিবেদন সীমিত। 1975 চনৰ গৱেষণা-পত্ৰবোৰত আধুনিক পদ্ধতিৰে বিৰূপ প্ৰভাৱ চিনাক্ত আৰু নিশ্চিত কৰা হোৱা নাছিল। পিছৰ সৰু অধ্যয়নবোৰত তাৎক্ষণিক প্ৰভাৱ কম বা একেবাৰে নোহোৱা বুলি জনোৱা হৈছিল, কিন্তু নীলা দাগ পৰাটো স্বাভাৱিক আৰু স্থানীয় আলোক-বিষাক্ত জ্বালা হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে। ৰঞ্জক লগাই বাতিৰ পোহৰ পেলোৱাটো ৰঞ্জক গিলি খোৱাৰ পৰা পৃথক; সেই কাৰণেই মিথিলিন ব্লুৰ সুৰক্ষা-তথ্যত প্ৰয়োগৰ পথবোৰ পৃথককৈ বিবেচনা কৰা হয়।

EBV: মিথিলিন ব্লুৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণ নাই

EBV-ৰ ক্ষেত্ৰত অনুসন্ধানত প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণৰ অনুপস্থিতি দেখা যায়। এই পৰ্যালোচনাৰ বাবে পোৱা কোনো বিশেষজ্ঞ-সমীক্ষিত পৰীক্ষা বা নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষাই দেখুৱাব পৰা নাই যে পোহৰৰ সৈতে বা পোহৰ অবিহনে মিথিলিন ব্লুৱে EBV-ৰ সংক্ৰমণক্ষমতা কমায়, পুনঃসক্ৰিয়কৰণ দমন কৰে বা মানুহৰ শৰীৰত ভাইৰাছৰ পৰিমাণ হ্ৰাস কৰে। EBV-পজিটিভ নাক-গলবিলৰ কাৰ্চিনোমা কোষৰ গৱেষণাত আন সংবেদনশীলকাৰী পদাৰ্থ ব্যৱহাৰ কৰা হয় আৰু টিউমাৰ কোষৰ জীৱনক্ষমতা জোখা হয়, মিথিলিন ব্লুৱে ভাইৰাছ আঁতৰায় নে নাই সেয়া নহয়। পৰ্যালোচনাবোৰে EBV-ক ভৱিষ্যৎ পৰীক্ষা প্ৰয়োজন হোৱা ভাইৰাছৰ তালিকাত ৰাখে, প্ৰতিষ্ঠিত চিকিৎসা-ব্যৱহাৰৰ তালিকাত নহয়।

জীৱবিজ্ঞানে বুজায় কিয় HSV-ৰ পৰীক্ষানলীৰ ফলাফল ইয়াত প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰি। ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘাৰ চিকিৎসাত তিনিওটা প্ৰয়োজনীয় উপাদান—ৰঞ্জক, অক্সিজেন আৰু ফ’টন—এখন সহজে উপলব্ধ পৃষ্ঠত ৰখা হয়। EBV-ৰ সুপ্ত অৱস্থা মূলতঃ তেজ আৰু লিম্ফয়ড কলাত বিয়পি থকা B কোষত থাকে। স্থানীয়ভাৱে প্ৰয়োগ কৰা ৰঙা পোহৰে সেই বিয়পি থকা আধাৰ সামৰি ল’ব নোৱাৰে, আৰু গিলি খোৱা ৰঞ্জকে সেই স্থানবোৰত লক্ষ্যভিত্তিক পোহৰ যোগান নধৰে। অন্য সংবেদনশীলকাৰী পদাৰ্থেৰে EBV-পজিটিভ টিউমাৰ কোষ ধ্বংস কৰাটো কোষ ধ্বংস কৰাহে, ভাইৰাছৰোধী কাৰ্যৰ প্ৰমাণ নহয়। ভাইৰাছৰ পৰিমাণ আৰু পুনঃসক্ৰিয়কৰণৰ সূচকবোৰ প্ৰকৃততে কেনেকৈ জোখা হয়, সেয়া পঢ়োঁতে এই প্ৰমাণৰ ব্যৱধান গুৰুত্বপূৰ্ণ।

মুখেৰে গ্ৰহণৰ চিকিৎসা আৰু পুনৰাবৃত্তিহীন সময়ক লৈ হোৱা ভুল সিদ্ধান্ত

এই পৰ্যালোচনাৰ বাবে পোৱা মানুহৰ ওপৰত কৰা কোনো নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষাই দেখুৱাব পৰা নাই যে সমগ্ৰ শৰীৰত প্ৰভাৱ পেলোৱা বা মুখেৰে গ্ৰহণ কৰা মিথিলিন ব্লুৱে ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘাৰ পুনৰাবৃত্তি কমায়, নিৰাময়ৰ সময় চমু কৰে, ভাইৰাছৰ নিৰ্গমন হ্ৰাস কৰে বা EBV-ৰ কোনো ফলাফল-সূচক সলনি কৰে—যেনে তেজ বা লালতিত DNA-ৰ প্ৰতিলিপিৰ সংখ্যা বা নিৰ্দিষ্ট লাইটিক সূচক। মানুহৰ হাৰ্পিছ সম্পৰ্কীয় গৱেষণা-সাহিত্যত স্থানীয় ৰঞ্জকৰ সৈতে স্থানীয় পোহৰ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। লক্ষ্যভিত্তিক পোহৰ অবিহনে সমগ্ৰ শৰীৰত প্ৰভাৱ পেলোৱা মাত্ৰা প্ৰয়োগ কৰাটো এটা পৃথক হস্তক্ষেপ আৰু তাৰ বাবে নিজস্ব পৰীক্ষা লাগে: যাদৃচ্ছিক, অন্ধ আৰু প্লাচিবো-নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষা, য’ত নিশ্চিত পুনৰাবৃত্ত ঘটনাৰ ৰোগী, প্ৰাৰম্ভিক হাৰ নিৰ্ধাৰণৰ বাবে আগতীয়া পৰ্যবেক্ষণকাল, পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত প্ৰয়োগ-যাচাই, ছয়ৰ পৰা বাৰ মাহৰ অনুসৰণ, qPCR-সহ ধাৰাবাহিক স্বাব নমুনা, পুনৰাবৃত্তি উদ্দীপিত কৰা কাৰকৰ নথি আৰু সুৰক্ষা নিৰীক্ষণ থাকে। মিথিলিন ব্লুৰ মুখেৰে গ্ৰহণৰ মাত্ৰা আৰু শোষণৰ সাধাৰণ নীতিয়ে সেই ফলাফল-সূচকবোৰৰ বিকল্প হ’ব নোৱাৰে।

এটা সঘনাই শুনা কাহিনী এইখিনিতে ভুল হয়। কোনোবাই একেলগে কেইবাটাও হস্তক্ষেপ আৰম্ভ কৰে, কেইবামাহো ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘা নোহোৱা বুলি জনায় আৰু তাৰে এটাক কৃতিত্ব দিয়ে। HSV-ৰ পৰ্ববোৰ একে সময়তে ঘনকৈ দেখা দিব পাৰে আৰু তাৰ পিছত কেইবামাহো নেদেখা হ’ব পাৰে, যদিও সংবেদী স্নায়ুগুচ্ছৰ পৰা ভাইৰাছ নিৰ্মূল নহয়। উদ্দীপক কাৰক সলনি হয়, প্ৰত্যাশাই প্ৰতিবেদন সলনি কৰে আৰু কেৱল দৈৱসংযোগেও এনে বিৰতি সৃষ্টি কৰে। একেলগে কেইবাটাও পৰিৱৰ্তন হ’লে, কোনো এটা উপাদান নথকা অৱস্থাত কি হ’লহেঁতেন তাৰ তুলনা নাথাকে; সেয়েহে বিৰতিটো এটা উপাদানৰ ফল বুলি নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰি। যৌনাংগৰ হাৰ্পিছৰ 1975 চনৰ শৃংখলাত ইয়াৰ ওলোটা আৰ্হি দেখা গৈছিল: তাৎক্ষণিক উন্নতি হৈছিল, কিন্তু পুনৰ দেখা দিয়াৰ হাৰ উন্নত হোৱা নাছিল। এইবাৰৰ প্ৰাদুৰ্ভাৱ সাৰি যোৱা আৰু পৰৱৰ্তীটো প্ৰতিৰোধ কৰা একে ধাৰণা নহয়।

ভাইৰাছ আৰু পৰিস্থিতি অনুসৰি প্ৰমাণৰ তালিকা

এই প্ৰমাণ কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব

প্ৰতিটো উদ্ধৃতিৰ ক্ষেত্ৰত চাৰিটা প্ৰশ্ন সোধক। পোহৰ নে অন্ধকাৰ, কাৰণ ফটোডাইনামিক প্ৰক্ৰিয়াৰে ধ্বংস হোৱাটোৱে সমগ্ৰ শৰীৰত ধ্বংস হ’ব বুলি পূৰ্বানুমান নকৰে। মুক্ত ভাইৰাছ কণা, বৰ্তমানৰ ক্ষত নে সুপ্ত ভাইৰাছৰ আধাৰ, কাৰণ দাবীৰ সৈতে মিলা লক্ষ্যইহে সেই দাবীৰ উত্তৰ দিব পাৰে। সংক্ৰমণক্ষমতা, নিৰাময়, পুনৰাবৃত্তি নে ভাইৰাছৰ পৰিমাণ, কাৰণ সংক্ৰমণক্ষমতাৰ এটা সংখ্যাই পুনৰাবৃত্তিৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিব নোৱাৰে। HSV নে EBV, কাৰণ সহজে উপলব্ধ ক্ষত আৰু বিয়পি থকা B কোষৰ আধাৰ পৃথক সমস্যা। তথ্যসমূহে এটা সীমিত বক্তব্যহে সমৰ্থন কৰে: কোষৰ বাহিৰত থকা HSV-ৰ সংস্পৰ্শলৈ ৰঞ্জক, অক্সিজেন আৰু উপযুক্ত পোহৰ আহিলে মিথিলিন ব্লুৱে শক্তিশালীভাৱে আলোক-নিষ্ক্ৰিয়কৰণ কৰিব পাৰে। পুনৰাবৃত্ত ক্ষতৰ ক্লিনিকেলভাৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ চিকিৎসাৰ প্ৰমাণ সীমিত আৰু মিশ্ৰ, মুখেৰে গ্ৰহণ কৰি প্ৰতিৰোধ কৰাৰ প্ৰমাণ নাই আৰু EBV-বিৰোধী প্ৰভাৱৰ প্ৰত্যক্ষ প্ৰমাণো নাই। একাধিক চিকিৎসা চলি থকা সময়ত ঠোঁটৰ হাৰ্পিছৰ ঘা নোহোৱাকৈ পাৰ হোৱা এটা শান্ত সময়ে এইবোৰৰ কোনো কথাই সলনি নকৰে।