ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਅਤੇ G6PD ਦੀ ਘਾਟ: ਜੋਖਮ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਉਂ ਹੈ

ਗਲੂਕੋਜ਼-6-ਫਾਸਫੇਟ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨੇਜ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਘਾਟ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। PROVAYBLUE ਦੀ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹੀਮੋਲਾਇਟਿਕ ਅਨੀਮੀਆ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਸਰੀਰ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਨਵੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹੀ ਘਾਟ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਮੀਦ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵੀ ਰੋਕ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੂੰ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਅੰਦਰ ਅਪਚਯ ਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। G6PD ਇਸ ਸਪਲਾਈ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਆਕਸੀਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਵੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਐਂਜ਼ਾਈਮ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਵਿੱਚ G6PD ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈ

G6PD ਪੈਂਟੋਜ਼ ਫਾਸਫੇਟ ਮਾਰਗ ਦਾ ਇੱਕ ਐਂਜ਼ਾਈਮ ਹੈ; ਇਹ ਮਾਰਗ ਗਲੂਕੋਜ਼ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮਾਰਗ ਤੋਂ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ NADPH ਹੈ, ਜੋ ਦੂਜੀਆਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਅਣੂ ਹੈ। ਇਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨ ਕਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਚੱਲਦੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ G6PD ਜੀਨੋਟਾਈਪ ਬਾਰੇ CPIC ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਿਉਂ ਹੈ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ NADPH ਦਾ ਉਪਲਬਧ ਸਰੋਤ ਪੈਂਟੋਜ਼ ਫਾਸਫੇਟ ਮਾਰਗ ਹੈ। G6PD ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਐਂਜ਼ਾਈਮ, 6-ਫਾਸਫੋਗਲੂਕੋਨੇਟ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨੇਜ਼, ਇਸ ਮਾਰਗ ਅੰਦਰ NADPH ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। G6PD ਦੀ ਘੱਟ ਸਰਗਰਮੀ ਆਕਸੀਕਰਨ ਤਣਾਅ ਵਧਣ ਵੇਲੇ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਦੀ ਉਸ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

NADPH ਦੀ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਆਤਮਕ ਵਰਤੋਂ ਗਲੂਟਾਥਾਇਓਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਵਰਤੋਂਯੋਗ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਗਲੂਟਾਥਾਇਓਨ ਰਿਡਕਟੇਜ਼, NADPH ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਗਲੂਟਾਥਾਇਓਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਅਪਚਯਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਗਲੂਟਾਥਾਇਓਨ ਪੈਰੌਕਸੀਡੇਜ਼ ਨੂੰ ਪੈਰੌਕਸਾਈਡ ਹਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। PharmGKB ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਲੋੜੀਂਦੀ ਅਪਚਯ ਸਮਰੱਥਾ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਆਕਸੀਕਾਰਕ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਸੰਬੰਧ ਕਿਸੇ ਚੁਣੌਤੀ ਨੂੰ ਸਹਿਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਿ ਹਰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਅਨੀਮੀਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਉਹ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਬਿਮਾਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਉਸੇ ਸਪਲਾਈ ਉੱਤੇ ਕਿਉਂ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ

ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲੋਹਾ ਫੈਰਸ ਅਵਸਥਾ, Fe²⁺, ਵਿੱਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਆਕਸੀਕਰਨ ਇਸ ਨੂੰ ਫੈਰਿਕ ਅਵਸਥਾ, Fe³⁺, ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਬਦਲੀ ਹੋਈ ਅਵਸਥਾ ਵਾਲਾ ਲੋਹਾ ਆਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਆਕਸੀਜਨ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹ ਸਕਦਾ। ਜਦੋਂ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਉਲਟਾਉਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਇੱਕ ਕਦਮ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਅੰਦਰ, NADPH ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਅਪਚਯ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੂੰ ਲਿਊਕੋਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਲਿਊਕੋਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦਾ ਅਪਚਯ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਵੱਲ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਕ੍ਰਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਦਵਾਈ ਦੇ ਲੇਬਲ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਮ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਮਾਰਗ ਵੀ ਹੈ: NADH ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਸਾਇਟੋਕ੍ਰੋਮ b5 ਰਿਡਕਟੇਜ਼ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਬਣਦੇ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਅਪਚਯ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ। NADH ਅਤੇ NADPH ਵੱਖਰੇ ਅਣੂ ਹਨ। G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਦਿੰਦੀ। ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿਸੇ ਆਕਸੀਕਾਰਕ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਮੰਗ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਲਈ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਬਾਰੇ ਸਾਡੀ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਕਾ ਇਸ ਦੇ ਕਲੀਨੀਕਲ ਸੰਦਰਭ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਨਾਕਾਫ਼ੀ NADPH ਦੇ ਦੋ ਨਤੀਜੇ

ਚਿੱਤਰ 1. ਨਿਰਭਰਤਾਵਾਂ ਦਾ ਸਰਲ ਨਕਸ਼ਾ। ਮਾਰਗ ਦੇ ਡੱਬਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲੇ ਤੀਰ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਈ ਸਹਾਇਤਾ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਰਸਾਇਣਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਸਮੂਹ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਦਵਾਈ ਵਾਲੀ ਸ਼ਾਖਾ ਵਿੱਚ, ਲਿਊਕੋਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ Fe³⁺ ਤੋਂ Fe²⁺ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਅਪਚਯ ਸ਼ਕਤੀ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਖ਼ੁਦ ਆਕਸੀਕਰਨ ਤਣਾਅ ਵਧਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਧਾਰਣਾਤਮਕ ਚਿੱਤਰ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਲਿੰਕ ਕੀਤੇ PharmGKB ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।

EHA ਅਤੇ EuroBloodNet ਦੀਆਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਅਸਰਦਾਰਤਾ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਨੁਕਸਾਨ, ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ:

1. ਇਲਾਜ ਨਾਕਾਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਨਾਕਾਫ਼ੀ NADPH ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਅਪਚਯ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਨੂੰ ਸੀਮਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦਾ ਪੱਧਰ ਢੁੱਕਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
2. ਆਕਸੀਕਰਨ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਨੁਕਸਾਨ ਵਧ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਖ਼ੁਦ ਇੱਕ ਆਕਸੀਕਾਰਕ ਹੈ। ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਹੀਮੋਲਾਇਸਿਸ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਗਾੜ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਨਤੀਜੇ ਇਕੱਠੇ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ: ਸਲਾਮਤ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਜਨ ਦਾ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਘੱਟ ਅਸਰਦਾਰ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਨਾਕਾਫ਼ੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਹੋਰ ਮਾਤਰਾ ਲੈਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਚੰਗਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ

MedlinePlus Genetics ਮੁਤਾਬਕ, G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਾਲੇ ਕਈ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਲੱਛਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਘਾਟ ਹੈ। ਲਾਗਾਂ, ਕੁਝ ਦਵਾਈਆਂ ਅਤੇ ਆਕਸੀਕਰਨ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹੋਰ ਕਾਰਕ ਇਸ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਅਵਸਥਾ X-ਲਿੰਕਡ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਮਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਆਮ ਹੈ, ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਲੀਨੀਕਲ ਤੌਰ ’ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘਾਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲਾਭਦਾਇਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਵੇਰਵਾ ਆਰਾਮ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਅਤੇ ਤਣਾਅ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬੋਜ਼ੀ, ਪੈਰੀਸੀ ਅਤੇ ਸਟ੍ਰੋਮ ਦੇ 1996 ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਗੰਭੀਰ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਾਲੀਆਂ ਮਨੁੱਖੀ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਤਾਜ਼ਾ ਲਏ ਨਮੂਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਪਚਯਿਤ ਗਲੂਟਾਥਾਇਓਨ ਦੇ ਪੱਧਰ ਆਮ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਸਨ। ਪਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਪੈਰੌਕਸਾਈਡ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਘਾਟ ਵਾਲੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਗਲੂਟਾਥਾਇਓਨ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਕਮੀ ਅਤੇ ਮੁੜ ਬਹਾਲ ਹੋਣ ਦੀ ਘੱਟ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤੀ। ਇਹ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਕੀਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਸਨ, ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖ਼ੁਰਾਕ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਰਖ-ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਥਿਤੀ ਸੰਪਰਕ ਦੌਰਾਨ ਸਹਿਣ-ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਭਰੋਸੇਯੋਗ ਸੰਕੇਤ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ।

ਇਸ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ

ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਦੀ ਤਸ਼ਖ਼ੀਸ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਡਾਕਟਰ ਜਾਂ ਫਾਰਮਾਸਿਸਟ ਨੂੰ ਦੱਸੋ। CPIC ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੂੰ ਉੱਚ-ਜੋਖਮ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਵਰਗੀਕ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਕਰੇਤਾ ਵੱਲੋਂ ਇਸ ਨੂੰ ਘੱਟ ਖ਼ੁਰਾਕ ਵਾਲਾ ਦੱਸਣਾ ਜਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਸਮੱਸਿਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਣਾ, ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਸਥਿਤੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ, ਤਾਂ ਗੱਲਬਾਤ ਵੇਲੇ G6PD ਦੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਿਛਲੀ ਜਾਂਚ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਪਰਿਵਾਰਕ ਸਿਹਤ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਲਿਆਓ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੀਮੋਲਾਇਸਿਸ ਜਾਂ ਖ਼ੂਨ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਜਾਣਾ ਐਂਜ਼ਾਈਮ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। G6PD ਦੀ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂਚ ਬਾਰੇ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਕਾ ਇਸ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ; ਸਿਰਫ਼ ਆਮ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਗਿਣਤੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਉਸੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। G6PD ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਆਪਕ ਮੈਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦਾ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਵੀਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਕਮਜ਼ੋਰੀ, ਸਾਹ ਫੁੱਲਣਾ, ਪੀਲੀਆ, ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦਾ ਪਿਸ਼ਾਬ ਜਾਂ ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਮੁਸ਼ਕਲ, ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਡਿੱਗ ਪੈਣਾ ਜਾਂ ਮਾਨਸਿਕ ਉਲਝਣ ਹੋਣ ’ਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਉਤਪਾਦ ਦਾ ਡੱਬਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਨਾਲ ਲਿਆਓ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਘਣਤਾ, ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸੰਪਰਕ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ। ਸਿਰਫ਼ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਰੰਗ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇਹ ਫ਼ੈਸਲਾ ਨਾ ਕਰੋ ਕਿ ਲਾਲ ਰਕਤ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਟੁੱਟ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਜਦੋਂ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵਿਅਕਤੀ ਵਿੱਚ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਲਾਜ ਦੀ ਚੋਣ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਟੀਮ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਮਾਹਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਵਿਕਲਪਾਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਕੋਰਬਿਕ ਐਸਿਡ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਐਕਸਚੇਂਜ ਟ੍ਰਾਂਸਫਿਊਜ਼ਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਵਰਤੇ ਜਾ ਸਕਣ ਵਾਲੇ ਘਰੇਲੂ ਉਪਾਅ ਨਹੀਂ ਹਨ: ਐਸਕੋਰਬਿਕ ਐਸਿਡ ਹੌਲੀ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮਰੀਜ਼ ਦੀ ਆਕਸੀਜਨ ਸਪਲਾਈ, ਹੀਮੋਲਾਇਸਿਸ ਅਤੇ ਕਲੀਨੀਕਲ ਹਾਲਤ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਿਹੜੀ ਸਹਾਇਤਾ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।