ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਅਤੇ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ: ਦਾਵਿਆਂ ਦੀ ਜਾਂਚ

ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦੇ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਲੇਖ ਲਈ ਕੀਤੀਆਂ ਖੋਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕੋਈ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਅਧਿਐਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਹੋਵੇ ਕਿ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਸਿਹਤਮੰਦ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦੀ ਘਾਟ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਬੂਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਟ ਦੇ ਮਾਡਲ, ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਪਿਟਿਊਟਰੀ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਖੋਜਾਤਮਕ ਨਤੀਜਾ ਅਤੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਇਸ ਪਦਾਰਥ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇਹ ਆਮ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਕਿ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਮੱਥਾ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਦਾਅਵੇ ਲਈ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਨਤੀਜੇ ਦਾ ਮਾਪ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।

ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦਾ ਸਬੂਤ ਕਿਸ ਨੂੰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ?

ਇੱਕ ਲਾਭਕਾਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ, ਤਿਆਰੀ ਦੇ ਰੂਪ, ਦੇਣ ਦੇ ਰਸਤੇ, ਤੁਲਨਾ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਸਮੂਹ, ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਹਾਰਮੋਨ ਮਾਪਣ ਦੀ ਜਾਂਚ ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੁੱਲ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਪਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਕਾਇਮ ਰਹੀ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਲੱਛਣਾਂ, ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਵਧੇਰੇ ਚੁਸਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦਾ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੀ ਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਵੀ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦਾ ਮਾਪ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਬਣਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨਲਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਲੇਡਿਗ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕਾਰਜ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਮਨੁੱਖੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੇ ਲਾਭਾਂ ਦੀ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਸਮੀਖਿਆ ਆਮ ਸਿਹਤ ਦਾਵਿਆਂ ਬਾਰੇ ਚਰਚਾ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਦਾਅਵੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਸੰਬੰਧੀ ਦਾਵਿਆਂ ਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਦੀ ਸਾਰਣੀ

ਇਹ ਸਾਰਣੀ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਦਾਅਵੇ ਵਾਸਤੇ ਲੋੜੀਂਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਮਾਤਰਾਵਾਂ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਨਹੀਂ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਤਾਰਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਦੀ ਹੇਠਾਂ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਖੋਜ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਇਨ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਸਿਸਪਲੈਟਿਨ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੀ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ

ਘੋਲਾਮੀ ਜੌਰਾਬੀ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ ਚੂਹਿਆਂ ਉੱਤੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ, ਜੋ 2020 ਵਿੱਚ ਆਨਲਾਈਨ ਅਤੇ 2021 ਵਿੱਚ Andrologia ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਸਿਸਪਲੈਟਿਨ ਨੇ ਸੀਰਮ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੇ ਮਾਪ ਘਟਾਏ। ਲੇਖਕਾਂ ਨੇ ਸਿਸਪਲੈਟਿਨ ਸਮੂਹ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਟਿਸ਼ੂ ਦੀ ਬਣਤਰ ਸੰਬੰਧੀ ਅਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਵੀ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਘੱਟ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਸਨ।

ਮੁੱਖ ਤੁਲਨਾ ਰਸਾਇਣਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨਾਲ ਹੈ। ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸਮੂਹ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਮੁੱਲ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਲਾਜ ਸਿਹਤਮੰਦ ਮੂਲ ਪੱਧਰ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉੱਪਰ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਵੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਾਰ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸਿਸਪਲੈਟਿਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ; ਬਿਨਾਂ ਇਲਾਜ ਵਾਲੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸਮੂਹ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਵਾਧਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਟੀਕਿਆਂ ਦਾ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਲਈ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਹਸਤਖੇਪ ਜਾਂ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਮਰੱਥਾ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਾਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸਬੂਤ ਦੂਜੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮਜ਼ਰੋਆ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ 2016 ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਟੀਕੇ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਚੂਹਿਆਂ ਦੇ ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਾ ਟੀਕਾ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਬਣਤਰਾਤਮਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਸੀਰਮ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਘਟਿਆ। ਅੰਡਕੋਸ਼ ਦੇ ਆਵਰਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਟੀਕੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸੀਮਿਤ ਸਥਾਨਕ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਲੈਣ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਦੀ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ, ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਅਤੇ DHT ਵੱਖਰੇ ਸਵਾਲ ਹਨ

ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਬਾਰੇ ਅਕਸਰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨਤੀਜਾ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਬਦਲੀ ਗਈ ਅੰਦਰਸ੍ਰਾਵੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰਾਈਬਰ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ 1993 ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਨਰ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਐਸਟ੍ਰਾਡਾਇਓਲ ਬੈਂਜ਼ੋਏਟ ਦੇ ਟੀਕੇ, ਭੋਜਨ ਵਿੱਚ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ, ਦੋਵੇਂ ਜਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਨੇ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਦਾ ਐਸਟ੍ਰਾਡਾਇਓਲ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਾਧਾ ਘਟਾਇਆ। ਇਕੱਲੇ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੇ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ।

ਖ਼ੂਨ ਅਤੇ ਟਿਸ਼ੂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ: ਇਲਾਜ ਨੇ ਪਿਟਿਊਟਰੀ ਗ੍ਰੰਥੀ ਦੇ ਅਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਦੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ। ਇਸ ਲਈ ਅਧਿਐਨ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਦਾ ਸਧਾਰਨ, ਇਕਸਾਰ ਦਮਨ ਨਹੀਂ ਦਿਖਾਉਂਦਾ।

ਨਿਊਰੋਪੈਥਿਕ ਦਰਦ ਦੇ ਦਸ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 2015 ਦਾ ਬੇਤਰਤੀਬ ਵੰਡ ਵਾਲਾ, ਦੋਹਰਾ-ਅੰਨ੍ਹਾ ਅਧਿਐਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸੀਮਿਤ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮਾਪਿਆ ਨਤੀਜਾ ਦਰਦ ਸੀ। ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਨਾੜੀ ਰਾਹੀਂ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਟੀਨਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਪਿਆ ਅਤੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਮਾਤਰਾ ਦੇ ਦੋ ਪੱਧਰਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਕੀਤੀ। ਦੋਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਘਟਿਆ ਅਤੇ ਇਲਾਜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਫ਼ਰਕ ਸੀ। ਜਾਂਚ ਨੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੇ ਸਾਪੇਖ ਮਾਪ ਦਿੱਤੇ, ਹਾਰਮੋਨ ਦੀਆਂ ਨਿਰਪੇਖ ਕਲੀਨਿਕਲ ਸੰਘਣਤਾਵਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਖੋਜਾਤਮਕ ਨਤੀਜਾ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਵਿੱਚ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਕਮੀ, ਹਾਈਪਰਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨੀਮੀਆ ਦੇ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਸੰਬੰਧੀ ਲਾਭ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਬਾਹਰੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਐਸਟ੍ਰਾਡਾਇਓਲ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਵੀ ਇਹ ਸਾਬਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਕਿ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦਾ ਐਸਟ੍ਰੋਜਨ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਐਰੋਮਾਟੇਜ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। DHT, ਜਾਂ ਡਾਈਹਾਈਡ੍ਰੋਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਖਰਾ ਹਾਰਮੋਨ ਨਤੀਜਾ ਹੈ। ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਬਾਰੇ ਨਤੀਜਾ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ DHT ਨਤੀਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਾਰਮੋਨ ਬਾਰੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਲਈ ਵਰਤੋਂ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਹਾਲਤਾਂ ਹੇਠ ਸਿੱਧੇ ਮਾਪ ਲੋੜੀਂਦੇ ਹਨ।

ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਬਾਰੇ ਸਬੂਤ ਹਾਰਮੋਨ ਦੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ

ਸ਼ੇਨਕਿਨ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦੇ 1999 ਦੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂ ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਿੱਚ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਵੀਰਜ ਦੇ ਨਮੂਨਿਆਂ ਦੇ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸੰਬੰਧੀ ਸਰਜਰੀ ਦੌਰਾਨ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ। ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨਾਲ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਦੀ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਵਿੱਚ ਤੁਰੰਤ ਭਾਰੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ, ਜਾਂਚੇ ਗਏ ਪਤਲੇ ਘੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵੀ। ਲੈਕਟੇਟ ਵਾਲੇ ਰਿੰਗਰ ਘੋਲ ਨੇ ਗਤੀਸ਼ੀਲਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਨਮੂਨਿਆਂ ਉੱਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਦਾ ਸਬੂਤ ਹੈ। ਭਾਗੀਦਾਰਾਂ ਨੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜਾਂਚਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ, ਗਰਭਧਾਰਣ ਜਾਂ ਜੀਵਤ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮਾਪਿਆ। ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਪੂਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਲਾਭ ਜਾਂ ਜੋਖਮ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਪਰ ਇਹ ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ “ਮਨੁੱਖੀ ਸ਼ੁਕਰਾਣੂਆਂ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ” ਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਵੀ “ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਜਨਨ ਸਮਰੱਥਾ ਸੁਧਾਰਦਾ ਹੈ” ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਿਸੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਗੱਲ ਲਈ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ

ProvayBlue ਦੀ ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਨੂੰ ਸਬਸਟ੍ਰੇਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤ ਕੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ CYP3A4/5 ਦੀ ਸੰਭਾਵਿਤ ਸਮੇਂ-ਨਿਰਭਰ ਰੋਕਥਾਮ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਐਨਜ਼ਾਈਮ ਦੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਜਾਂਚਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸਮੱਗਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਰਮੋਨ ਦੇ ਵੱਧ ਉਤਪਾਦਨ ਜਾਂ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਸੰਘਣਤਾ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ।

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕੋਸ਼ਿਕਾਈ ਊਰਜਾ ਦੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਹਾਰਮੋਨ ਦੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਦਾ। ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਵਰਤੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮਾਪੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਹੈ।

ਜੇ ਚਿੰਤਾ ਘੱਟ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦੀ ਹੈ

ਅਮਲੀ ਕੰਮ ਇਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ ਕਿ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦੀ ਘਾਟ ਮੌਜੂਦ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਕੀ ਹੈ। ਐਂਡੋਕ੍ਰਾਈਨ ਸੋਸਾਇਟੀ ਦੀਆਂ ਨਿਦਾਨ ਸੰਬੰਧੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਘਾਟ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੇ ਲੱਛਣ ਅਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਮਾਪਣ 'ਤੇ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦਾ ਲਗਾਤਾਰ ਘੱਟ ਹੋਣਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਸਵੇਰੇ ਖ਼ਾਲੀ ਪੇਟ ਜਾਂਚ ਦੁਹਰਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੋਰ ਮੁਲਾਂਕਣ ਅੰਡਕੋਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਾਰਨਾਂ ਨੂੰ ਪਿਟਿਊਟਰੀ ਜਾਂ ਹਾਈਪੋਥੈਲਾਮਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਕਾਰਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਕੱਲਾ ਨਤੀਜਾ ਜਾਂ ਊਰਜਾ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੂੰ ਡਾਕਟਰ ਵੱਲੋਂ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਅੰਦਰਸ੍ਰਾਵੀ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਅਸਧਾਰਨ ਪ੍ਰੋਲੈਕਟਿਨ ਜਾਂ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਦੇ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹਾਰਮੋਨਾਂ ਬਾਰੇ ਇਸ ਦਾ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਲਾਭ ਇਸ ਦੇ ਸਥਾਪਿਤ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ: ਦਵਾਈ ਲਿਖਣ ਸੰਬੰਧੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਸੈਰੋਟੋਨਿਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸੈਰੋਟੋਨਿਨ ਸਿੰਡਰੋਮ ਬਾਰੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਲਾਲ ਖ਼ੂਨ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਦੇ ਜੋਖਮ ਕਾਰਨ G6PD ਦੀ ਘਾਟ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਨਾਹੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਿਕਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਦਰਭ ਸਮੇਤ ਸਮਝਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਬਾਰੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਾਅਵੇ ਲਈ ਪੁੱਛੋ ਕਿ ਕੀ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ, ਕਿਸ ਵਿੱਚ, ਕਿਸ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਅਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਕੇ। ਮੌਜੂਦਾ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟੋਸਟੇਰੋਨ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੱਕ ਨਹੀਂ।