ဆီးယိုစိမ့်မှုနှင့် ဖစ်စတူလာအတွက် မီသလင်းဘလူး ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုများ — အပြာရောင်ဂွမ်းစက ဘာကို သက်သေပြသလဲ

တင်ပါးဆုံတွင်းခွဲစိတ်မှုအပြီး ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်အကြာတွင် လူနာအမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆီးအဆက်မပြတ်ယိုနေကြောင်း သတိထားမိသည်။ ဆီးအိမ်ပိုးဝင်ခြင်းဟု ယူဆကာ ပဋိဇီဝဆေးတစ်ပတ်လည်ကို အပြီးသောက်သော်လည်း ဆီးယိုမှုက မပြောင်းလဲဘဲ ဆက်ဖြစ်နေသောအခါ နားမလည်ဖြစ်နေသည်။ မူလနားလည်ထားပုံ မှားယွင်းနေသောကြောင့် ပဋိဇီဝဆေးများက အလုပ်ဖြစ်မည့်အရာ မဟုတ်ခဲ့ပါ။ ပိုးဝင်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဏုဇီဝပိုးများက တစ်ရှူးအတွင်း ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဖစ်စတူလာဆိုသည်မှာ အပေါက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သီးခြားစီရှိသင့်သော နေရာနှစ်ခုကို ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဆက်သွယ်ပေးသော လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ဆီးအိမ်နှင့် မိန်းမကိုယ်ကို ဆက်သွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။ အပေါက်တစ်ခုကို မည်သည့်ပဋိဇီဝဆေးကမျှ မပိတ်ပေးနိုင်ပါ။

မီသလင်းဘလူး ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုကို ဤအခြေအနေအတွက် ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုက မည်သည့်အရာကိုမျှ မကုသပါ၊ ပိုးဝင်ခြင်းကိုလည်း မရှာဖွေပါ၊ စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့်လည်း ရောဂါသတ်မှတ်ချက် မထုတ်ပေးပါ။ သီးခြားမေးခွန်းတစ်ခုကိုသာ ဖြေဆိုပေးသည် — မိန်းမကိုယ်အတွင်းရှိ အရည်သည် ဆိုးဆေးဖြည့်ထားသော ဆီးအိမ်မှ ရောက်လာခြင်းလား။ စမ်းသပ်မှု မအောင်မြင်နိုင်သည့် အခြေအနေများအပါအဝင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၏ အချက်အားလုံးသည် ထိုရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုတည်းအပေါ် အခြေခံသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆေးပညာတွင် မီသလင်းဘလူးအသုံးပြုမှု အနှစ်ချုပ် တွင် ဤရောဂါရှာဖွေရေးအသုံးကို ထိုဒြပ်ပေါင်း၏ ခွင့်ပြုထားသော အသုံးများနှင့် သုတေသနပြုဆဲအသုံးများနှင့်အတူ ဖော်ပြထားသည်။

အဓိကသဘောတရား — ထိန်းချုပ်ထားသော အပြာရောင်အရည်ကို ခြေရာခံပစ္စည်းအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း

အခြေခံသဘောတရားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ထားသည်။ အပျော့ဖျော်ထားသော မီသလင်းဘလူးပါဝင်သည့် ပိုးကင်းစင်သော ဆေးကြောရည်ကို ဆီးပိုက်မှတစ်ဆင့် ဆီးစီးရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဦးတည်ချက်အတိုင်း ဆီးအိမ်ထဲ ဖြည့်သွင်းသည်။ မိန်းမကိုယ်အတွင်း၌ အပြာရောင်အရည် မရှိသင့်ပါ။ ထို့နောက် မိန်းမကိုယ်အတွင်း ပုံမှန်မဟုတ်သော နေရာတစ်ခု၌ အပြာရောင်အရည်ပေါ်လာလျှင် ဆီးအိမ် သို့မဟုတ် ဆီးထုတ်ပြွန်နှင့် မိန်းမကိုယ်ကြား ဆက်သွယ်လမ်းကြောင်းရှိနေသည်။ ဆိုးဆေးက ခြေရာခံပစ္စည်းဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်မှုက တည်နေရာရှာဖွေသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

ဤသဘောတရားမှ အကျိုးဆက်နှစ်ခုကို ချက်ချင်းသိနိုင်သည်။ ပထမအချက်မှာ ဆိုးဆေးထည့်ထားသည့် နေရာမှ ဆီးစီးရာအတိုင်း အောက်ဘက်ရှိ ယိုစိမ့်မှုများကိုသာ စမ်းသပ်မှုက ရှာနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆီးအိမ်ထဲရှိ အပြာရောင်ဆိုးဆေးက ဆီးပို့ပြွန်နှင့် မိန်းမကိုယ်ကြား ဖစ်စတူလာကို မည်သည့်အခါမျှ မဖော်ထုတ်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ပြဿနာရှိသော ဆီးပို့ပြွန်မှ ဆီးသည် ဆီးအိမ်ထဲ မဝင်ဘဲ မိန်းမကိုယ်သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ အပေါင်းလက္ခဏာရလဒ်က ယိုစိမ့်ရာနေရာကို ဖော်ပြသော်လည်း တစ်ရှူးအခြေအနေ၊ ဖစ်စတူလာအရွယ်အစား သို့မဟုတ် ပြုပြင်ရမည့်နည်းလမ်းကို မဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ခွဲစိတ်မှုနှင့် ရောဂါရှာဖွေရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတွက် စီမံပြင်ဆင်ခြင်း သည် ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုထက် အမြဲပိုမိုကျယ်ပြန့်သည်။

ဂွမ်းစသုံးခုစမ်းသပ်မှုကို တစ်ဆင့်ချင်း လုပ်ဆောင်ပုံ

စစ်ဆေးမှုသည် ဆိုးဆေးမသုံးမီကတည်းက စတင်သည်။ မိန်းမကိုယ်ဖွင့်ကြည့်ကိရိယာဖြင့် စစ်ဆေးကာ ကြည်လင်သောဆီး စုပုံနေမှုနှင့် မြင်နိုင်လျှင် မိန်းမကိုယ်ဘက်ရှိ ဖစ်စတူလာအပေါက်ကို ရှာဖွေသည်။ ဆီးလမ်းကြောင်းဖစ်စတူလာဆိုင်ရာ ဥရောပဆီးလမ်းကြောင်းလမ်းညွှန်တွင် ရောဂါရာဇဝင်မေးမြန်းခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်ရာအချက်များကို ဦးတည်စစ်ဆေးခြင်းကို အလေးအနက် အကြံပြုထားပြီး ဆိုးဆေးရလဒ်မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မျက်စိဖြင့် တိုက်ရိုက်မြင်ရသည့်အရာကို ပယ်ဖျက်မပေးနိုင်ပါ။

ICS/IUGA ဝေါဟာရသတ်မှတ်ချက်အစီရင်ခံစာ တွင် သတ်မှတ်ထားသော တရားဝင်ဂွမ်းစသုံးခုစမ်းသပ်မှုကို အောက်ပါအတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။ ခြောက်သွေ့သော ရေမြှုပ်ဂွမ်းစသုံးခုကို မိန်းမကိုယ်အတွင်း အစဉ်လိုက်ထည့်သည် — အပေါ်ပိုင်း၌ တစ်ခု၊ အလယ်ပိုင်း၌ တစ်ခု၊ အောက်ပိုင်း၌ တစ်ခုဖြစ်သည်။ နည်းလမ်းအမျိုးကွဲများတွင် ပိတ်ကျဲစထုပ်၊ ဝါဂွမ်းလုံး သို့မဟုတ် မိန်းမကိုယ်ထဲထည့်သည့် စုပ်ယူဂွမ်းတောင့်ကို အသုံးပြုသော်လည်း သီးခြားဂွမ်းစသုံးခုကို သုံးခြင်းက စံသတ်မှတ်ထားသော ပုံစံဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဆီးပိုက်မှတစ်ဆင့် အပြာရောင်ဆေးကြောရည်အပျော့ကို ဆီးအိမ်ထဲ ဖြည့်သွင်းပြီး ဖြည့်နေစဉ် မိန်းမကိုယ်အပေါက်တစ်ခုမှ အပြာရောင်အရည်ထွက်လာခြင်း ရှိမရှိ ဆေးကုသသူက စောင့်ကြည့်သည်။ မဖြည့်မီ ဂွမ်းစများထည့်ထားရန် အရေးကြီးသည်။ မိန်းမကိုယ်ဝန်းကျင်၌ ဆိုးဆေးဖိတ်ပြီးမှ စုပ်ယူဂွမ်းတောင့်ထည့်ပါက ဆိုးဆေးညစ်ပေမှု မလွဲမသွေဖြစ်ပြီး ရလဒ်က အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါ။

နေရာတိုင်းအတွက် တစ်မျိုးတည်းသတ်မှတ်ထားသော ပမာဏ၊ ပြင်းအား သို့မဟုတ် ဆီးအိမ်ထဲထားရမည့်ကြာချိန် မရှိပါ။ တိကျရိုးသားသော ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်တွင် ဤအချက်ကို ဖော်ပြသင့်သည်။ FIGO ဖစ်စတူလာခွဲစိတ်သင်တန်းလက်စွဲတွင် အပျော့ဖျော်ထားသော ဆိုးဆေး 60 မှ 100 mL ကို သုံးပြီး ချက်ချင်းစစ်ဆေးရန် ဖော်ပြထားသည်။ ဘာမျှမတွေ့လျှင် ဆိုးဆေးကို ဆီးအိမ်ထဲ ဆက်ထားကာ 30 မှ 60 မိနစ်အတွင်း လမ်းလျှောက်ခြင်းနှင့် အရည်သောက်ခြင်း ပြုလုပ်စေသည်။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် အသုံးပြုသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုတွင် 250 မှ 300 mL ကို သုံးခဲ့ပြီး လုံလောက်စွာ မဖြည့်ပါက ဖစ်စတူလာအသေးများတွင် ရှိလျက်နှင့် မရှိဟုထွက်သော ရလဒ်များ ဖြစ်စေကြောင်း အထူးသတိပေးထားသည်။ ICS/IUGA သတ်မှတ်ချက်အရ 10 မိနစ်အကြာတွင် ဂွမ်းစများကို ထုတ်သော်လည်း အလွန်သေးငယ်သော သို့မဟုတ် ကွေ့ကောက်သော လမ်းကြောင်းအတွက် 30 မိနစ်အထိ ခွင့်ပြုထားသည်။ ကျိုးကြောင်းခိုင်လုံသော ညွှန်ကြားချက်မှာ နေရာတိုင်းအတွက် တစ်မျိုးတည်းသော ဖျော်စပ်နည်းသတ်မှတ်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဒေသဆိုင်ရာလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်း အပျော့ရည်ဖြင့် လုံလောက်စွာဖြည့်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဂွမ်းစရလဒ်များကို ဖတ်ရှုခြင်း

ဂွမ်းစတစ်ခုချင်းစီကို သီးခြားထုတ်ယူပြီး စိုစွတ်မှုနှင့် အရောင်ကို မှတ်တမ်းတင်သည်။ ICS/IUGA သတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း စံအဓိပ္ပာယ်ဖော်ပုံမှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။

အန္တရာယ်အရှိဆုံး အတန်းမှာ ဒုတိယအတန်းဖြစ်သည်။ အောက်ဆုံးဂွမ်းစတစ်ခုတည်း အပြာရောင်ဖြစ်ခြင်းသည် ဖစ်စတူလာလုံးဝမရှိဘဲ အလွယ်ဆုံးဖြစ်ပေါ်နိုင်သော တွေ့ရှိချက်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ဆီးထုတ်ပြွန်မှ ဆီးယိုခြင်း သို့မဟုတ် ဆီးထွက်ဝမှ အပြာရောင်အရည် နောက်ဘက်သို့ ဖိတ်စီးခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။ အောက်ဘက်ဂွမ်းစတစ်ခုတည်း အပြာရောင်ဖြစ်ရုံဖြင့် စစ်ဆေးမှုကို မည်သည့်အခါမျှ အဆုံးသတ်၍မရပါ။

ဆိုးဆေးနှစ်မျိုးစမ်းသပ်မှု — ဆီးအိမ်နှင့် ဆီးပို့ပြွန်မှ လာခြင်းကို ခွဲခြားခြင်း

မိန်းမကိုယ်အတွင်း ဆီးဆက်လက်ပေါ်လာသော်လည်း ဆီးအိမ်ထဲရှိ ဆိုးဆေးကို ထိုဆီးတွင် လုံးဝမတွေ့ရလျှင် ဆီးစီးရာ၏ အထက်ဘက်ရှိ ဆီးပို့ပြွန်ကို သံသယပြောင်းထားရသည်။ ဆိုးဆေးနှစ်မျိုးစမ်းသပ်မှုက ဤရင်းမြစ်နှစ်ခုကို အမြင်ဖြင့် ခွဲခြားနိုင်အောင် လုပ်ပေးသည်။ လူနာက ဆီးလိမ္မော်ရောင်တောက်တောက်ဖြစ်လာသည်အထိ phenazopyridine ကို ပါးစပ်မှသောက်သည်။ တရားဝင်သတ်မှတ်ချက်တွင် 200 mg ကို တစ်နေ့သုံးကြိမ်၊ တစ်ရက်မှ နှစ်ရက်အထိ သုံးထားသော်လည်း ဆေးခန်းလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအချို့တွင် တစ်ကြိမ်သာ သုံးသည်။ ထို့နောက် ယခင်အတိုင်း အပြာရောင်ဆေးကြောရည်ကို ဆီးအိမ်ထဲ ဖြည့်သွင်းသည်။

အကြောင်းပြချက်မှာ အရည်စီးဆင်းရာလမ်းကြောင်းကို အခြေခံသည့် ရိုးရှင်းသော စဉ်းစားပုံဖြစ်သည်။ မိန်းမကိုယ်အတွင်း အပြာရောင်စွန်းခြင်းက အရည်သည် ဆီးအိမ် သို့မဟုတ် ဆီးထုတ်ပြွန်မှ လာကြောင်း ဆိုလိုသည်။ အပြာမပါဘဲ လိမ္မော်ရောင်စွန်းခြင်းက အရည်သည် ဆီးအိမ်အထက်ဘက်ရှိ ဆီးပို့ပြွန်များမှ လာကြောင်း ဆိုလိုသည်။ အရောင်နှစ်မျိုးလုံးရှိလျှင် နေရာနှစ်ခုလုံးတွင် ဆက်သွယ်လမ်းကြောင်းရှိနိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ ဆီးအိမ်ထဲတွင် အပြာရောင်အရည်ရှိသော်လည်း မိန်းမကိုယ်အပေါ်ပိုင်းရှိ ဆီးက ကြည်လင်နေခြင်းသည်လည်း လိမ္မော်ရောင်ကဲ့သို့ပင် အထက်ဘက်ရင်းမြစ်ကို ညွှန်ပြသည်။ ဤသည်မှာ ဆေးကုသသူ၏ ညွှန်ကြားမှုဖြင့် ဆောင်ရွက်သည့် ရောဂါရှာဖွေရေးအစီအစဉ်ဖြစ်ပြီး အိမ်တွင် စမ်းသပ်ရမည့်အရာ မဟုတ်ပါ။

ဆီးအိမ်မှန်ပြောင်းစစ်ဆေးမှုနှင့် ခွဲစိတ်ခန်း

ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုကို အခြားဘက်မှလည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။ တင်ပါးဆုံတွင်းခွဲစိတ်နေစဉ် အပြာရောင်ဆေးကြောရည်ကို ဆီးစီးရာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အတိုင်း ဆီးအိမ်ထဲ ဖြည့်သွင်း၍ ခွဲစိတ်ဧရိယာကို စစ်ဆေးနိုင်သည်။ ခွဲစိတ်ဧရိယာထဲသို့ အပြာရောင်အရည် စိမ့်ထွက်လာခြင်းက ဆီးအိမ်တွင် အပေါက်ရှိရာနေရာကို ဖော်ပြသည်။ ပြုပြင်ပြီးနောက် ပိတ်ထားသည့်နေရာမှ အရည်မယိုဟု မြင်တွေ့ရခြင်းရှိမရှိ စစ်ဆေးရန် ထိုနည်းလမ်းကို ထပ်လုပ်နိုင်သည်။ အစီရင်ခံထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုတွင် ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် 600 mL အထိ သုံးခဲ့သည်။ ယင်းကို ဆီးအိမ်တိုင်းအတွက် မဖြစ်မနေသုံးရမည့် စံပမာဏဟု မယူဆဘဲ ခွဲစိတ်မှုအစီရင်ခံချက်တစ်ခုအဖြစ်သာ ဖတ်ရှုသင့်သည်။

ဆီးအိမ်မှန်ပြောင်းစစ်ဆေးမှုက ဂွမ်းစများ မဖော်ပြနိုင်သော အချက်များကို သတ်မှတ်ပေးသည် — ဆီးအိမ်အပေါက်များ၏ အရေအတွက်၊ အရွယ်အစား၊ တည်နေရာနှင့် ဆီးအိမ်အောက်ခြေရှိ တြိဂံပုံဧရိယာ၊ ဆီးပို့ပြွန်ဝများနှင့် ဆက်နွှယ်ပုံတို့ဖြစ်သည်။ ဥရောပလမ်းညွှန်က ဖစ်စတူလာကို အတည်ပြုရန် ရောင်စုံအရည်ကို နောက်ပြန်ဖြည့်သွင်းခြင်းနှင့်အတူ ဆီးအိမ်မှန်ပြောင်းစစ်ဆေးခြင်းကို အကြံပြုထားသော်လည်း အထောက်အထားအခြေခံမှာ အကန့်အသတ်ရှိကြောင်း မှတ်ချက်ပြုထားသည်။ ဆက်စပ်သော်လည်း မတူသော နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ ဆီးအိမ်မှန်ပြောင်းစစ်ဆေးစဉ် ဆီးပို့ပြွန်ဝများမှ ဆိုးဆေးအရည်ပန်းထွက်လာမှုကို ကြည့်၍ ဆီးပို့ပြွန်များ ပွင့်လင်းနေမှုကို စစ်ဆေးခြင်းဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ခြေရာခံပစ္စည်းသည် သွေးစီးကြောင်း သို့မဟုတ် ဆီးမှတစ်ဆင့် အထက်ဘက်မှ ရောက်လာရမည်။ အကြောင်းမှာ ဆီးအိမ်ထဲထည့်ထားသော ဆိုးဆေးသည် ဆီးပို့ပြွန်များ၏ အောက်ဘက်၌ ရှိနေပြီးသားဖြစ်၍ ထိုပြွန်များကို မစစ်ဆေးနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆိုးဆေးသွားရာလမ်းကြောင်းနှစ်ခုကို ရောထွေးခြင်းသည် ဂွမ်းစရလဒ်ဇယားက ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော သဘောတရားအမှားမျိုး အတိအကျဖြစ်သည်။ ဤခွဲစိတ်နည်းလမ်းများ၏ အသေးစိတ်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ခွဲစိတ်မှုနှင့် ရောဂါရှာဖွေရေးတွင် မီသလင်းဘလူးအသုံးပြုခြင်းဆိုင်ရာ တွဲဖက်လမ်းညွှန် တွင် ဖော်ပြထားသည်။

စမ်းသပ်မှုက အဘယ်ကြောင့် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မှားယွင်းနိုင်သလဲ

ရှိလျက်နှင့် မရှိဟုထွက်သော ရလဒ်၏ ပုံမှန်အကြောင်းရင်းများမှာ အနည်းငယ်သာရှိသည် — ဆီးအိမ်ဖြည့်မှု နည်းလွန်းခြင်း၊ ဆယ်မိနစ်ထက်ပိုကြာရန် လိုအပ်သည့် အလွန်သေးငယ်သော သို့မဟုတ် ကွေ့ကောက်သော လမ်းကြောင်း၊ ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်းဖြစ်သော သို့မဟုတ် ကိုယ်နေဟန်ထားပေါ် မူတည်သော ယိုစိမ့်မှု၊ ဆီးအိမ်ဆိုးဆေး မည်သည့်အခါမျှ မရောက်နိုင်သော ဆီးပို့ပြွန်နှင့် မိန်းမကိုယ်ကြား ဖစ်စတူလာ၊ သို့မဟုတ် ပထမဆုံးတွေ့ရှိသည့် ဖစ်စတူလာနောက်ကွယ်တွင် ဖုံးကွယ်နေသော ဒုတိယဖစ်စတူလာတို့ဖြစ်သည်။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ဖစ်စတူလာဖြစ်သော လူနာ 56 ဦးကို နောက်ကြောင်းပြန်လေ့လာထားသည့် လူနာစုတစ်စုတွင် လွှဲပို့မခံရမီ ပြုလုပ်ခဲ့သော ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှု 13 ခုအနက် 10 ခုမှာ အပေါင်းလက္ခဏာရလဒ် ထွက်ခဲ့သည်။ ထို 13 ခုအနက် 10 ခုဟူသော ကိန်းဂဏန်းကို တစ်ခါတစ်ရံ စမ်းသပ်မှု၏ ရှိသောအခြေအနေကို ရှာတွေ့နိုင်စွမ်းနှုန်းဟု ယူဆကာ ကိုးကားကြသည်။ ထိုသို့မဟုတ်ပါ။ လူနာအစုသည် အထူးရွေးချယ်ထားသော အစုဖြစ်ပြီး လေ့လာမှုကို ရောဂါရှာဖွေတိကျမှု စမ်းသပ်ချက်အဖြစ် မည်သည့်အခါမျှ ဒီဇိုင်းမလုပ်ထားပါ။ 2020 ခွဲစိတ်ပြီးနောက် လူနာစုလေ့လာမှု က ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုကို လျင်မြန်သော ပထမဦးစားပေးနည်းလမ်းအဖြစ် ထောက်ခံခြင်းသာဖြစ်ပြီး ရှာတွေ့နိုင်စွမ်းနှုန်းကို တိုင်းတာဖော်ပြခြင်း မဟုတ်ပါ။

မရှိဘဲ ရှိဟုထွက်သော ရလဒ်များနှင့် လွဲမှားစေသော ရလဒ်များသည် အများအားဖြင့် ညစ်ပေမှုကြောင့်ဖြစ်သည် — စုပ်ယူဂွမ်းတောင့်ထည့်စဉ် ဆိုးဆေးဖိတ်ခြင်း၊ ထည့်ထားသော ဂွမ်းစတစ်လျှောက် ဆီးစိမ့်ပျံ့ခြင်း၊ စမ်းသပ်နေစဉ် ဆီးသွားခြင်း၊ သို့မဟုတ် ဝမ်းဗိုက်ဖိအားကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ဆီးအရေးပေါ်သွားလိုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်စေ ပုံမှန်ဆီးမထိန်းနိုင်မှုက အောက်ဆုံးဂွမ်းစကို စွန်းစေခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ ဤအရာများက ဖစ်စတူလာရှိကြောင်း မညွှန်ပြပါ။ ထို့ကြောင့် ဖြည့်သွင်းနေစဉ် တိုက်ရိုက်ကြည့်ရှုခြင်းနှင့် ဆီးထွက်ဝမှ နောက်ပြန်စီးမှုကို စောင့်ကြည့်ခြင်းတို့သည် ရွေးချယ်လုပ်ဆောင်နိုင်သော အပိုအဆင့်များ မဟုတ်ဘဲ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း၏ အစိတ်အပိုင်းများဖြစ်သည်။

ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှု အပေါင်းလက္ခဏာရလဒ်သည် ဆီးလမ်းကြောင်းပိုးဝင်ခြင်းရလဒ် မဟုတ်သလို ပြောင်းပြန်လည်း မဟုတ်ပါ

ဆီးလမ်းကြောင်းပိုးဝင်ခြင်းသည် ဆီးအိမ်နှင့် မိန်းမကိုယ်ကြား လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို မဖန်တီးပါ။ ထို့ကြောင့် ပိုးဝင်ခြင်းတစ်ခုတည်းက ထိန်းချုပ်ထားသော စမ်းသပ်မှုအောက်တွင် ဆီးထွက်ဝမှမဟုတ်ဘဲ အခြားနေရာမှ အပြာရောင်အရည်ယိုမှုကို မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်စေနိုင်ပါ။ အခြေအနေနှစ်မျိုးတွင် လက္ခဏာများ တူညီနေပြီး တစ်ပြိုင်နက်လည်း ရှိနိုင်သည်။ ယင်းကြောင့်ပင် ၎င်းတို့ကို ရောထွေးကြခြင်းဖြစ်သည်။ ပိုးဝင်ခြင်းကြောင့် ဆီးအရေးပေါ်သွားလိုခြင်းနှင့် ထိုစိတ်ဖြစ်ချိန် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်းတွင် ဆီးသည် ပုံမှန်ဆီးထုတ်ပြွန်မှ ထွက်သည်။ ဖစ်စတူလာကြောင့် ယိုသောဆီးက ထိုလမ်းကြောင်းကို ကျော်လွှားထွက်လာသည်။ ပိုးဝင်ခြင်းကို သံသယရှိလျှင် ဆီးဓာတ်ခွဲစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ပိုးမွေးစစ်ဆေးခြင်းတို့ အရေးပါနေဆဲဖြစ်သည်။ စုယူထားသော မိန်းမကိုယ်အရည်ထဲရှိ creatinine ကို တိုင်းတာခြင်းက ထိုအရည်သည် ဆီးဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သော်လည်း ယင်းတစ်ခုတည်းဖြင့် ယိုစိမ့်ရာနေရာကို မဖော်ပြနိုင်ပါ။ ရလဒ်အဓိပ္ပာယ်ဖော်မှုကို ရောထွေးစေနိုင်သော နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုကို သတိပြုပါ — မီသလင်းဘလူးပါဝင်သော ပေါင်းစပ်ဆီးလမ်းကြောင်းဆေးအချို့ သည် ကိုယ်တိုင် ဆီးအရောင်ကို ပြောင်းစေသဖြင့် ဆိုးဆေးအခြေပြုစစ်ဆေးမှု မပြုလုပ်မီ ဆေးကုသသူကို အသိပေးသင့်သည်။

ဂွမ်းစများစစ်ဆေးပြီးနောက် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများ

ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုက စစ်ဆေးရှာဖွေမှုကို စတင်ပေးသည်၊ အပြီးသတ်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။ တင်ပါးဆုံတွင်းစစ်ဆေးမှုက တစ်ရှူးအခြေအနေ၊ အမာရွတ်ဖြစ်မှုနှင့် ဖစ်စတူလာတည်နေရာကို အကဲဖြတ်သည်။ ပြုပြင်မှုမလုပ်မီ ဆီးအိမ်မှန်ပြောင်းနှင့် ဆီးထုတ်ပြွန်မှန်ပြောင်းစစ်ဆေးမှုတို့က အတွင်းဘက်အပေါက်များ၏ တည်နေရာကို ဖော်ပြပေးသည်။ ဆီးပို့ပြွန်မှ လာသည်ဟု သံသယရှိလျှင် သို့မဟုတ် ခန္ဓာဗေဒဖွဲ့စည်းပုံ မရှင်းလင်းလျှင် ဆန့်ကျင်ဘက်အရောင်ဆေးပါဝင်ပြီး နောက်ကျမှ ဆီးဖြင့်စွန့်ထုတ်သည့်အဆင့်ကို ရိုက်ကူးသော CT သို့မဟုတ် MRI က ဆီးလမ်းကြောင်းအပေါ်ပိုင်းကို ဖော်ပြပေးသည်။ ဆိုးဆေးကို ဆီးပို့ပြွန်အတွင်း နောက်ပြန်သွင်း၍ ကျောက်ကပ်ဆီးစုစနစ်ကို ဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်းက မသေချာသေးသော ဆီးပို့ပြွန်ကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြနိုင်သည်။ အာထရာဆောင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်ချက်များလည်း ရှိသည်။ လူနာဆယ့်နှစ်ဦးပါဝင်သော အသုံးပြုနိုင်ခြေ လေ့လာမှုငယ်တစ်ခုတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်အရောင်ဆေးဖြင့် ပိုမိုထင်ရှားအောင်လုပ်ထားသော ရောင်စုံ Doppler နည်းလမ်းက 12 ဦးအနက် 11 ဦးကို မှန်ကန်စွာ ခွဲခြားနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုရလဒ်သည် အာထရာဆောင်းနည်းလမ်း၏ ရလဒ်ဖြစ်ပြီး ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှု၏ ရလဒ်မဟုတ်ပါ (Volkmer နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ 2000)။

ကုသပြီးနောက်တွင်လည်း ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှုကို ပြန်လည်အသုံးပြုသည်။ FIGO ၏ ကောင်းမွန်သောလက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှု အကြံပြုချက်များက ဖစ်စတူလာပြုပြင်ပြီး 10 မှ 14 ရက်အကြာ၊ ဆီးပိုက်မဖယ်မီ ဆိုးဆေးဖြင့် စစ်ဆေးရန်နှင့် စောင့်ကြည့်နေစဉ် လူနာကို ချောင်းဆိုးစေရန် အကြံပြုထားသည် (Browning နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ 2025)။ ထိုပြန်လည်စစ်ဆေးချိန်တွင် အနုတ်လက္ခဏာရလဒ်ထွက်ခြင်းသည် ထိုအချိန်၌ ဖစ်စတူလာမှ ယိုစိမ့်မှု မတွေ့ရှိကြောင်း ဆိုလိုသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆီးမထိန်းနိုင်ခြင်း၊ ဆီးအိမ်ထဲ ဆီးကျန်ခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်း သို့မဟုတ် လွတ်သွားသော ဆီးပို့ပြွန်ရင်းမြစ်တစ်ခုကြောင့် ဆီးယိုမှု မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်တော့ကြောင်း အာမခံခြင်း မဟုတ်ပါ။

မီသလင်းဘလူးတွင် ဖစ်စတူလာစစ်ဆေးမှုနှင့် သီးခြားခွဲထားသင့်သော နောက်ထပ်ရောဂါရှာဖွေရေးအခန်းကဏ္ဍတစ်ခု ရှိသည်။ သားဥပြွန်များ ပွင့်လင်းနေခြင်းရှိမရှိကိုလည်း စစ်ဆေးရာတွင် အသုံးပြုသည်။ ထိုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးပွားနိုင်မှုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် သားဥပြွန်ပွင့်လင်းမှု အကဲဖြတ်ခြင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန် တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဆိုးဆေးတူသော်လည်း မေးခွန်းက မတူ၊ ခန္ဓာဗေဒဖွဲ့စည်းပုံကလည်း မတူပါ။ မေးခွန်းနှင့် ရလဒ်ကို အမြဲချိတ်ဆက်ထားခြင်းသည် ဆိုးဆေးစမ်းသပ်မှု၏ အခြေခံစည်းကမ်းတစ်ရပ်လုံးဖြစ်သည်။ အပြာရောင်ဂွမ်းစက လမ်းကြောင်းတစ်ခုရှိကြောင်း သက်သေပြသည်။ အရွယ်အစား၊ ပြုပြင်နိုင်မှုနှင့် နောင်အခြေအနေခန့်မှန်းချက်အပါအဝင် ကျန်အရာအားလုံးကို ဆက်လက်စစ်ဆေးရဦးမည်။