ဆောင်းပါး
မပျောက်မကင်းဖြစ်နေသော စအိုယားယံမှုအတွက် မက်သလင်းဘလူး: အထောက်အထားနှင့် ကန့်သတ်ချက်များ
အရေပြားကာကွယ်ပေးသည့် လိမ်းဆေးများ၊ မှိုသတ်ဆေးများ၊ စတီးရွိုက်လိမ်းဆေးများနှင့် တစ်ကိုယ်ရေသန့်ရှင်းရေးအလေ့အထ ပြောင်းလဲခြင်းတို့ကို လပေါင်းများစွာ စမ်းသုံးခဲ့သော်လည်း ညစဉ် စအိုယားယံနေဆဲ လူနာတစ်ဦးကို စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အူမကြီးနှင့် အစာဟောင်းအိမ်ဆိုင်ရာ ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးက စအိုပတ်ဝန်းကျင် အရေပြားထဲသို့ အပြာရောင်ဆိုးဆေး ထိုးခြင်းအကြောင်း ပြောလာသည်။ စာဖတ်သူအများစုက အပ်ဖြင့်ထည့်ပေးသည့် အခြားလိမ်းဆေးတစ်မျိုးကဲ့သို့ အရေပြားကို ဖုံးလွှမ်းပြီး သက်သာစေသည့် အရည်တစ်မျိုးဟု မြင်ယောင်ကြသည်။ သို့သော် ဆွေးနွေးနေသည့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းသည် မတူညီသော သဘောတရားပေါ်တွင် အလုပ်လုပ်သည်။ ယားယံ၍ ကုတ်ခြစ်ခြင်းသံသရာကို ဖြတ်တောက်ရန် အရေပြားအတွင်းလွှာရှိ အာရုံခံအာရုံကြောအဆုံးငယ်များကို ထိခိုက်ပျက်စီးစေခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို ထောက်ခံသည့်အထောက်အထားမှာ နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှု မညီမျှသည့်၊ ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုမပါသော ခွဲစိတ်လူနာဖြစ်စဉ်အစုလိုက် လေ့လာမှုအနည်းငယ်သာ ဖြစ်သည်။
ဤဆောင်းပါးတွင် ထိုစာပေများကို သုံးသပ်ထားသည်။ အထူးကုက ဆောင်ရွက်သည့် ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွင် ပါဝင်သည့်အရာများ၊ ယားယံမှုကို အကြောင်းရင်းမသိဟု သတ်မှတ်မီ ဖယ်ထုတ်ရမည့်အရာများ၊ အဓိကကိုးကားချက်နှစ်ခု၏ အစီရင်ခံချက်များနှင့် အထောက်အထား မလုံလောက်သည့်နေရာများကို ဆွေးနွေးထားသည်။ ဤဒြပ်ပေါင်းအကြောင်း နောက်ခံအချက်အလက်အတွက် မက်သလင်းဘလူးက ဆဲလ်အဆင့်တွင် မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို ကြည့်ရှုပါ။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သောစာရင်းအတွက် ခွင့်ပြုထားသည့်နှင့် သုတေသနပြုဆဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသုံးပြုမှုများကို ကြည့်ရှုပါ။
လိမ်းဆေးမဟုတ်ဘဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခု
ကုသမှုကို မတုံ့ပြန်သော၊ အကြောင်းရင်းမသိ စအိုယားယံမှုအတွက် မက်သလင်းဘလူးကို အရေပြားအတွင်း သို့မဟုတ် အရေပြားအောက် ကပ်လျက်နေရာသို့ ထိုးခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ထိုးဖောက်ဆောင်ရွက်ရသည့်၊ ဆေးဘက်ပညာရှင်က ပြုလုပ်ပေးသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဖြစ်သည်။ ထုတ်ဝေထားသော လုပ်ဆောင်မှုအစီအစဉ်များတွင် ပိုးမွှားကင်းစင်သည့်အခြေအနေ၌ ယားယံနေသော စအိုပတ်ဝန်းကျင် အရေပြား၏ အတွင်းလွှာထဲသို့ အရည်ဖျော်ထားသော မက်သလင်းဘလူးကို ထည့်သွင်းကြသည်။ အများအားဖြင့် နေရာကွက်ထုံဆေး သို့မဟုတ် ဒေသအလိုက် အာရုံကြောထုံဆေးကို အသုံးပြုပြီး လူနာကို မှောက်လျက်ထားသည်။ ရည်ရွယ်ထားသည့် လုပ်ဆောင်ပုံမှာ မျက်နှာပြင်အနီးရှိ အာရုံခံအာရုံကြောအဆုံးများကို ဓာတုပစ္စည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးခြင်းဖြစ်သည်။ အမေရိကန် အူမကြီးနှင့် အစာဟောင်းအိမ် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များအသင်းက ယားယံနေသော အရေပြားအတွင်းနှင့် အောက်ဘက်သို့ ဆေးထိုးခြင်းကို ဖော်ပြထားပြီး မျက်နှာပြင်နှင့် အလွန်နီးကပ်စွာ ထိုးမိလျှင် အရေပြားပျက်စီးခြင်း သို့မဟုတ် အနာဖြစ်ခြင်းအန္တရာယ်ရှိကြောင်း သတိပေးထားသည်။
အရေးကြီးသည့် ကွာခြားချက် 3 ခုရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ အရေပြားမျက်နှာပြင်ပေါ် မက်သလင်းဘလူးလိမ်းခြင်းသည် ဤလေ့လာမှုများတွင် အကဲဖြတ်ခဲ့သည့် ကုသမှုမဟုတ်ဘဲ၊ အရေပြားအတွင်း ထိုးသွင်းခြင်းအစား အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း ပြသသည့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော အထောက်အထားလည်း မရှိပါ။ ဒုတိယအချက်မှာ ထုတ်ဝေထားသော လုပ်ဆောင်မှုအစီအစဉ်များမှ ကိုယ်တိုင်ဆေးထိုးနိုင်သည်ဟု ချဲ့ထွင်ကောက်ချက်မချနိုင်ပါ။ ထိုးသွင်းသည့်အနက်ကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် ဘေးကင်းရေးအတွက် အလွန်အရေးကြီးသော အချက်ဖြစ်သည်။ မျက်နှာပြင်နှင့် အလွန်နီးလျှင် အနာဖြစ်ခြင်းနှင့် တစ်ရှူးသေခြင်းအန္တရာယ်ရှိပြီး၊ အလွန်နက်လျှင် သို့မဟုတ် ပိုးမွှားကင်းစင်မှုမရှိသော နည်းစနစ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်လျှင် ပြည်တည်နာနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံများ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရခြင်းအန္တရာယ်ရှိသည်။ တတိယအချက်မှာ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ရောင်းချသော မက်သလင်းဘလူးထိုးဆေးကို နောက်မှဖြစ်ပေါ်လာသည့် မက်ဟီမိုဂလိုဘင်မြင့်တက်မှုအား သွေးကြောထဲထိုး၍ ကုသရန်အတွက်သာ ဆေးအညွှန်းတွင် ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စအိုပတ်ဝန်းကျင် အရေပြားအတွင်း အသုံးပြုခြင်းသည် ဆေးအညွှန်းပြင်ပအသုံးပြုမှုဖြစ်သည်။ ဆီရိုတိုနင်စနစ်အပေါ် သက်ရောက်သည့်ဆေးများ သောက်သုံးနေသူများသည် အောက်တွင် ထပ်မံဆွေးနွေးထားသည့် ဆီရိုတိုနင်ရောဂါစုနှင့် ဆေးအချင်းချင်း အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုဆိုင်ရာ သတိပေးချက်များကိုလည်း သုံးသပ်သင့်သည်။
ဦးစွာ ရောဂါရှာဖွေသတ်မှတ်ပါ: ယားယံမှုအများစုတွင် အကြောင်းရင်းရှိသည်
စအိုယားယံမှုဟူသည် ရောဂါတစ်မျိုးတည်းကို မဆိုလိုဘဲ လက္ခဏာတစ်ခုကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ လမ်းညွှန်ချက်များတွင် နောက်ခံအကြောင်းရင်းများကို စအိုနှင့် အစာဟောင်းအိမ်ဆိုင်ရာ၊ အရေပြားဆိုင်ရာ၊ ကူးစက်ပိုးဆိုင်ရာ၊ တစ်ကိုယ်လုံးဆိုင်ရာ၊ ယားယံလှုံ့ဆော်မှုဆိုင်ရာနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာဟူ၍ ခွဲခြားထားသည်။ အကြောင်းရင်းမသိဟု မသတ်မှတ်မီ လူနာမှတ်တမ်းမေးမြန်းခြင်း၊ စအိုကြည့်ကိရိယာဖြင့် စစ်ဆေးမှုပါဝင်သော စအိုနှင့် အစာဟောင်းအိမ်စစ်ဆေးခြင်း၊ သက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်စစ်ဆေးခြင်းတို့ကို အကြံပြုထားသည်။ အီတလီ အူမကြီးနှင့် အစာဟောင်းအိမ် ခွဲစိတ်ကုသမှုအသင်း၏ လက်တွေ့ဆောင်ရွက်မှုစံညွှန်းများတွင် တွေ့ရှိချက်အလိုက် ရွေးချယ်ဆောင်ရွက်သည့် အဖတ်နမူနာယူခြင်း သို့မဟုတ် ခြစ်ယူခြင်း၊ ဓာတ်ခွဲစမ်းသပ်မှုများ၊ အရေပြားကပ်ခွာဖြင့် ဓာတ်မတည့်မှုစမ်းသပ်ခြင်းနှင့် အသားစယူစစ်ဆေးခြင်းတို့အပါအဝင် ဤစစ်ဆေးမှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို ဖော်ပြထားသည်။
ဖယ်ထုတ်စစ်ဆေးရမည့် အဖြစ်များသောအကြောင်းရင်းများတွင် လိပ်ခေါင်း၊ စအိုကွဲအနာ၊ စအိုပြည်လမ်းကြောင်း၊ အရေပြားအသားပိုများ၊ ဝမ်းစိမ့်ထွက်ခြင်း သို့မဟုတ် ဝမ်းမထိန်းနိုင်ခြင်း၊ အတွင်းပိုင်းကျွံထွက်ခြင်းနှင့် ကြွက်နို့တို့ ပါဝင်သည်။ ဆပ်ပြာ၊ သန့်စင်သုတ်ပဝါ၊ အမွှေးနံ့ပစ္စည်းနှင့် လိမ်းပစ္စည်းများကြောင့် ဖြစ်သော ထိတွေ့အရေပြားရောင်ရမ်းခြင်း၊ စိုစွတ်မှုနှင့် မမြင်သာသော ဝမ်းအညစ်အကြေးကပ်နေခြင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။ ဆင်တူလက္ခဏာဖြစ်စေသော အရေပြားရောဂါများတွင် ဆိုရီယေးစစ်၊ အရေပြားဖြူ၍ မာတင်းလာသော လိုင်ကင်စကလီရိုးဆပ်စ်နှင့် နာတာရှည်ကုတ်ခြစ်မှုကြောင့် အရေပြားထူလာသော လိုင်ကင်ဆင်ပလက်စ်ခရိုနီကပ်စ်တို့ ပါဝင်သည်။ ကူးစက်မှုများတွင် ကန်ဒီဒါမှို၊ အရေပြားမှို၊ သန်ကောင်သေး၊ ဝဲနှင့် လိင်မှတစ်ဆင့် ကူးစက်သောအကြောင်းရင်းများ ပါဝင်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးဆိုင်ရာ ဆက်နွှယ်အခြေအနေများတွင် ဆီးချို၊ သည်းခြေရည်စီးဆင်းမှုနှောင့်နှေးသော အသည်းရောဂါ၊ နာတာရှည်ကျောက်ကပ်ရောဂါနှင့် သိုင်းရွိုက်ချို့ယွင်းမှုတို့ ပါဝင်သည်။ မပျောက်မကင်းဖြစ်သော၊ ပုံမှန်မဟုတ်သော သို့မဟုတ် အနာဖြစ်နေသော နေရာများကို စအိုအပေါ်ယံဆဲလ်လွှာအတွင်း အကျိတ်ပြောင်းလဲမှု သို့မဟုတ် ရင်သားပြင်ပ ပါဂျက်ရောဂါကို ဖယ်ထုတ်နိုင်ရန် အသားစယူစစ်ဆေးသင့်သည်။ ဤစစ်ဆေးမှုများနှင့် ထိုးဖောက်မှုမပါသော သမားရိုးကျစောင့်ရှောက်မှုကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်တွင်ပင် ပြင်းထန်သောလက္ခဏာများ မပျောက်မကင်းဖြစ်နေသော အလွန်နည်းပါးသည့်အုပ်စုကိုသာ ဆေးထိုးကုသရန် စဉ်းစားကြသည်။ ယင်းသည် ASCRS ၏ လူနာလမ်းညွှန်ချက်၏ ရပ်တည်ချက်လည်းဖြစ်သည်။
2023 စုပေါင်းဆန်းစစ်မှုတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည့်အရာများ
အကျယ်ပြန့်ဆုံး ပေါင်းစည်းသုံးသပ်မှုမှာ Jia နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ 2023 ခုနှစ်၊ အုပ်စုတစ်ခုတည်းပါ စုပေါင်းဆန်းစစ်မှုဖြစ်ပြီး လေ့လာမှု 7 ခုနှင့် လူနာ 225 ဦးကို ပေါင်းစည်းထားသည်။ တစ်ကြိမ်ဆေးထိုးပြီးနောက် လက္ခဏာပျောက်ကင်းမှုမှာ 76.1 ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်ပြီး (95 ရာခိုင်နှုန်း ယုံကြည်မှုကြားကာလ 64.9 မှ 87.3)၊ ဒုတိယအကြိမ် ဆေးထိုးပြီးနောက် 85.4 ရာခိုင်နှုန်းအထိ မြင့်တက်ခဲ့သည်။ အစီရင်ခံထားသည့် လက္ခဏာငြိမ်သက်မှုမှာ တစ်နှစ်တွင် 75.3 ရာခိုင်နှုန်းနှင့် သုံးနှစ်တွင် 77.3 ရာခိုင်နှုန်းဖြစ်ပြီး ငါးနှစ်တွင် 24.0 ရာခိုင်နှုန်းသို့ ကျဆင်းခဲ့သည်။
ဤကိန်းဂဏန်းများကို သေချာစွာ ဖတ်ရှုရန်လိုသည်။ ပေါင်းစည်းထားသော လေ့လာမှုများသည် 1979 မှ 2019 အတွင်း ဆောင်ရွက်ခဲ့သော ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုမပါသည့် ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှုများဖြစ်ပြီး နည်းစနစ်၊ ပြင်းအားနှင့် ရလဒ်အကဲဖြတ်စံများ မတူညီကြသဖြင့် စာရင်းအင်းအရ ကွဲပြားမှု မြင့်မားခဲ့သည်။ ရေရှည်ရာခိုင်နှုန်းများသည် ငါးနှစ်တိုင် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်ခဲ့သည့် လူနာအုပ်စုတစ်ခုတည်းမှ ရရှိခြင်းမဟုတ်ပါ။ ကွဲပြားသော လေ့လာမှုငယ်များက မတူညီသောအချိန်အမှတ်များတွင် အချက်အလက်ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ငါးနှစ်ကိန်းဂဏန်း၏ ခိုင်မာမှု အားနည်းသည်။ အဖြစ်များသော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများမှာ ယာယီအပြာရောင် တက်တူးကဲ့သို့ အရောင်စွဲခြင်းနှင့် စအိုပတ်ဝန်းကျင် ထုံကျင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ အစီရင်ခံထားသော ဖြစ်ရပ်များတွင် အရေပြားနှင့် အောက်ခံတစ်ရှူးရောင်ရမ်းခြင်း၊ သွေးစုအဖု၊ ယာယီဝမ်းစိမ့်ထွက်ခြင်း၊ ဆီးမထွက်ဘဲ ပိတ်နေခြင်း၊ မျက်နှာပြင်အနီး ပြည်တည်နာနှင့် အာရုံခံစားမှု ပြောင်းလဲနေခြင်း ကြာရှည်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အထူးသတိပြုရမည်မှာ အတိတ်က အရေပြားတစ်ရှူးသေခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့သော Eusebio နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ လေ့လာမှု (1990) သည် ပေါင်းစည်းထားသည့် လေ့လာမှု 7 ခုတွင် မပါဝင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စုပေါင်းဆန်းစစ်မှုတွင် ဘေးကင်းရေးကို စိတ်ချစေသော စကားအသုံးအနှုန်းများရှိခြင်းက တစ်ရှူးသေခြင်း လုံးဝမဖြစ်ခဲ့ဖူးဟု မဆိုလိုပါ။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မက်သလင်းဘလူး ဘေးကင်းရေးအချက်အလက် အနှစ်ချုပ်တွင် ဤဖြစ်ရပ်များကို သက်ဆိုင်ရာနောက်ခံအခြေအနေနှင့် ယှဉ်တွဲဖော်ပြထားသည်။
အကြီးဆုံး သီးခြားလေ့လာမှုတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည့်အရာများ
အကြီးဆုံး သီးခြားလေ့လာမှုမှာ Kim နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ရှေ့ဆက်ကောက်ယူထားသော အချက်အလက်ဒေတာဘေ့စ်ကို 2019 ခုနှစ်တွင် နောက်ကြောင်းပြန်သုံးသပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ စအိုယားယံမှုဖြင့် လာရောက်သော လူနာ 362 ဦးအနက် 259 ဦးသည် သမားရိုးကျကုသမှုဖြင့် သက်သာလာခဲ့ပြီး၊ ကျန် 103 ဦးမှာ ကုသမှုကို မတုံ့ပြန်သော ပြင်းထန်သည့်လက္ခဏာများရှိသဖြင့် အရေပြားအတွင်း ဆေးထိုးကုသမှု ခံယူခဲ့ကြသည်။ လုပ်ဆောင်မှုအစီအစဉ်တွင် 1 ရာခိုင်နှုန်း မက်သလင်းဘလူး မူလဖျော်ရည် 5 mL ကို 1 ရာခိုင်နှုန်း လိုင်ဒိုကိန်း 15 mL နှင့် ရောစပ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးပြင်းအား အကြမ်းဖျင်း 0.25 ရာခိုင်နှုန်းရှိသော ထိုးသွင်းအရည် 20 mL ရရှိပြီး မြင်းကုန်းနှီးထိတွေ့ရာ ကိုယ်ခန္ဓာဒေသကို ထုံစေသည့် မေ့ဆေးနည်းဖြင့် ထိုးသွင်းခဲ့သည်။ မူလဖျော်ရည်ပြင်းအားနှင့် နောက်ဆုံးပြင်းအားကြား ဤကွာခြားချက်ကို စာပေများတစ်လျှောက် ထပ်တလဲလဲ တွေ့ရသည်။ 1 ရာခိုင်နှုန်းဟု ဖော်ပြသော စာတမ်းများသည် အမှန်တကယ်ထိုးသွင်းခဲ့သည့် အရည်ဖျော်ထားသော အရောအနှောကို မဆိုလိုဘဲ မူလဖျော်ရည်ကို ဖော်ပြလေ့ရှိသည်။
ခြောက်ပတ်တွင် နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်နိုင်ခဲ့သော လူနာ 96 ဦးအနက် 87 ဦး (90.6 ရာခိုင်နှုန်း) ကို သက်သာလာသူများဟု သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း လူနာ ရှစ်ဦးက ထပ်မံဆေးထိုးခဲ့ပြီး ငါးဦးတွင် သက်သာလာခဲ့သည်။ သုံးနှစ်တွင် ရေရှည်အကဲဖြတ်နိုင်ခဲ့သော လူနာ 62 ဦးအနက် 53 ဦး (85.5 ရာခိုင်နှုန်း) သက်သာလာခဲ့ပြီး၊ မူလက တုံ့ပြန်သက်သာခဲ့သူ 53 ဦးအနက် 4 ဦး (7.5 ရာခိုင်နှုန်း) တွင် ပြန်ဖြစ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှုမှ လူနာများ လျော့နည်းသွားခြင်းကြောင့် ဤကိန်းဂဏန်းများကို ကန့်သတ်ချက်နှင့်တကွ နားလည်ရမည်။ မူလ 103 ဦးအနက် 62 ဦးသာ သုံးနှစ်အချက်အလက်တွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ခြောက်ပတ်တွင် 96 ဦးအနက် 84 ဦး (87.5 ရာခိုင်နှုန်း) ၌ အပြာရောင် တက်တူးကဲ့သို့ အရောင်စွဲခြင်း ကျန်ရှိနေခဲ့ပြီး၊ ယေဘုယျအားဖြင့် လေးပတ်ခန့်တွင် အစက်သေးသေးများသာ ကျန်သည်အထိ အရောင်ဖျော့လာခဲ့သည်။ 62 ဦးအနက် 6 ဦး (9.7 ရာခိုင်နှုန်း) တွင် သွေးစုအဖုဖြစ်ခဲ့ပြီး အလိုအလျောက် ပျောက်သွားခဲ့သည်။ စာရေးသူများက ၎င်းတို့၏ လူနာအုပ်စုတွင် ဝမ်းစိမ့်ထွက်ခြင်း၊ အရေပြားနှင့် အောက်ခံတစ်ရှူးရောင်ရမ်းခြင်း၊ တစ်ရှူးသေခြင်း သို့မဟုတ် ပြည်တည်နာ မရှိခဲ့ကြောင်း အစီရင်ခံထားသည်။
လေ့လာမှုအရည်အသွေးနှင့် နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှု ဇယား
အောက်ပါဇယားသည် ဤသုံးသပ်ချက်၏ အဓိကကိုးကားစရာဖြစ်သည်။ စာတမ်းအချို့က မူလဖျော်ရည်ပြင်းအားကိုသာ ဖော်ပြထားသောကြောင့် ကြယ်ပွင့်အမှတ်အသားပါသည့် ပြင်းအားများသည် နောက်ဆုံးအရောအနှော၏ ခန့်မှန်းပြင်းအားများဖြစ်သည်။
| လေ့လာမှု | လေ့လာမှုပုံစံနှင့် လူနာများ | ဆေးထိုးလုပ်ဆောင်မှုအစီအစဉ် | နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှု | ထိရောက်မှုနှင့် ပြန်ဖြစ်မှု | ဆိုးကျိုးရလဒ်များ |
|---|---|---|---|---|---|
| Wolloch နှင့် Dintsman, 1979 | ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှု၊ n=9 | 1% ဖျော်ရည် 10 မှ 15 mL ခန့်၊ အရေပြားအောက်ထိုးသွင်းခြင်း | 3 မှ 15 လ | ပထမအကြိမ်ထိုးပြီးနောက် 9 ဦးအနက် 8 ဦး သက်သာခဲ့၊ ထပ်မံထိုးပြီးနောက် 9 ဦးအနက် 9 ဦး သက်သာခဲ့ | တစ်ရက်ခန့် ဖျားခြင်း၊ 9 ဦးအနက် 1 ဦး |
| Eusebio, Graham နှင့် Mody, 1990 | ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှု၊ n=23 | 0.5% ဖျော်ရည် 30 mL အထိ၊ အရေပြားအတွင်း စိမ့်ဝင်အောင်ထိုးသွင်းခြင်း | တုံ့ပြန်သက်သာသူများကို 12 ပတ်ကျော်၊ အချို့ကို 9 နှစ်အထိ | အစပိုင်းတွင် 23 ဦးအနက် 21 ဦး အပြည့်အဝ သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း တုံ့ပြန်သက်သာခဲ့၊ ပိုကြာသော စောင့်ကြည့်မှုတွင် တုံ့ပြန်သက်သာသူ 18 ဦးအနက် 4 ဦး (22%) ပြန်ဖြစ်ခဲ့ | အရေပြားအလွှာအထူတစ်ခုလုံး တစ်ရှူးသေခြင်း၊ 23 ဦးအနက် 3 ဦး (13%)၊ သေသွားသောတစ်ရှူး ဖယ်ရှားကုသရန် လိုအပ်ခဲ့ |
| Farouk နှင့် Lee, 1997 | ရှေ့ဆက်စောင့်ကြည့်သည့် ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှု၊ n=6 | 1% မူလဖျော်ရည် 10 mL နှင့် ထုံဆေး၊ ဆားရည်၊ နောက်ဆုံးပြင်းအား 0.44% ခန့်* | အလယ်ကိန်း 3 နှစ်၊ အပိုင်းအခြား 2 မှ 5 | 6 ဦးအနက် 5 ဦး အစပိုင်းတွင် သိသိသာသာ သက်သာခဲ့၊ စုစုပေါင်းပြန်ဖြစ်မှုမှာ 1 နှစ်တွင် 20% ခန့်၊ 2 နှစ်တွင် 40%၊ 3 နှစ်တွင် 60% | ဆီးမထွက်ဘဲ ပိတ်နေခြင်း၊ မျက်နှာပြင်အနီး ပြည်တည်နာ၊ ယာယီဝမ်းမထိန်းနိုင်ခြင်း၊ တစ်မျိုးစီအတွက် 6 ဦးအနက် 1 ဦး |
| Botterill နှင့် Sagar, 2002 | ရှေ့ဆက်စောင့်ကြည့်သည့် ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှု၊ n=25 | 1% မူလဖျော်ရည် 5 mL နှင့် လစ်ဂနိုကိန်း၊ ဟိုက်ဒရိုကော်တီဇုန်း၊ နောက်ဆုံးပြင်းအား 0.25% ခန့်* | အလယ်ကိန်း 11 လ၊ အပိုင်းအခြား 2 မှ 25 | တစ်ကြိမ်ထိုးပြီးနောက် 25 ဦးအနက် 16 ဦး လက္ခဏာကင်းခဲ့၊ ထပ်မံထိုးပြီးနောက် 25 ဦးအနက် 22 ဦး (88%) | ယာယီဝမ်းစိမ့်ထွက်ခြင်း၊ 25 ဦးအနက် 1 ဦး၊ 2 ရက်ခန့် |
| Mentes နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ, 2004 | ရှေ့ဆက်စောင့်ကြည့်သည့်၊ ကျပန်းခွဲဝေမှုမပါသော လေ့လာမှု၊ n=30 | 2% မူလဖျော်ရည်ကို 1:1 ခန့် အရည်ဖျော်၍ နောက်ဆုံးပြင်းအား 1% ဖြင့် 15 mL ခန့်၊ အရေပြားအတွင်းနှင့် အရေပြားအောက် မျက်နှာပြင်အနီး ထိုးသွင်းခြင်း | အများစုအတွက် 12 လ၊ 5 မှ 24 လ | 1 လတွင် 30 ဦးအနက် 24 ဦး လက္ခဏာကင်းခဲ့၊ ထပ်မံကုသပြီးနောက် 30 ဦးအနက် 28 ဦးခန့်၊ 12 လတွင် 30 ဦးအနက် 23 ဦး၊ ပြန်ဖြစ်မှုမှာ 28 ဦးအနက် 5 ဦးခန့် (18%) | အလိုအလျောက် သက်သာသွားသော အရေပြားနှင့် အောက်ခံတစ်ရှူးရောင်ရမ်းခြင်း၊ 30 ဦးအနက် 2 ဦး (7%) |
| Sutherland, Faragher နှင့် Frizelle, 2009 | ခွဲစိတ်ဆရာဝန်တစ်ဦးတည်း၏ ရှေ့ဆက်စောင့်ကြည့်သည့် ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှု၊ n=49 | 1% မူလဖျော်ရည် 10 mL နှင့် အဒရီနလင်ပါသော ဘူပီဗာကိန်း၊ မက်သိုင်းပရက်ဒနီဆိုလုန်း၊ နောက်ဆုံးပြင်းအား 0.32% ခန့်* | အဓိကအားဖြင့် 4 နှင့် 8 ပတ် | 49 ဦးအနက် 47 ဦး (96%) သက်သာခဲ့၊ တစ်ကြိမ်ထိုးပြီးနောက် 49 ဦးအနက် 28 ဦး အပြည့်အဝပျောက်ကင်းခဲ့၊ ထပ်မံထိုးပြီးနောက် 49 ဦးအနက် 32 ဦး (65%) | ဝမ်းထိန်းနိုင်စွမ်း ပြောင်းလဲခြင်း 49 ဦးအနက် 7 ဦး (14%)၊ 10 ရက်ခန့်မှ 6 ပတ်အတွင်း ပျောက်သွားခဲ့၊ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အာရုံခံစားမှုလျော့နည်းခြင်း 49 ဦးအနက် 2 ဦး (4%) |
| Samalavicius နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ, 2012 | ရှေ့ဆက်စောင့်ကြည့်သည့် ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှု၊ n=10 | 1% ဖျော်ရည် 15 mL ဟု အစီရင်ခံထား၊ အရေပြားအတွင်း ထိုးသွင်းခြင်း | အလယ်ကိန်း 47 လ၊ အပိုင်းအခြား 29 မှ 60 | 4 ပတ်အတွင်း 10 ဦးအနက် 10 ဦး ပျောက်ကင်းခဲ့၊ ကြာရှည်စောင့်ကြည့်မှုတွင် 10 ဦးအနက် 8 ဦး (80%) ပြန်ဖြစ်ခဲ့ | ယာယီထုံကျင်ခြင်းနှင့် တက်တူးကဲ့သို့ အရောင်စွဲခြင်း၊ ရောင်ရမ်းဖောင်းခြင်း 2 လခန့်အထိ၊ တစ်ရှူးသေခြင်း အစီရင်ခံထားမှုမရှိ |
| Kim, Kim နှင့် Lee, 2019 | ရှေ့ဆက်ကောက်ယူထားသော ဒေတာဘေ့စ်ကို နောက်ကြောင်းပြန်သုံးသပ်ခြင်း၊ ကုသမှုခံယူသူ n=103 | 1% မူလဖျော်ရည် 5 mL နှင့် 1% လိုင်ဒိုကိန်း 15 mL၊ နောက်ဆုံးပြင်းအား 0.25% ခန့်* | 6 ပတ် (103 ဦးအနက် 96 ဦး) နှင့် 3 နှစ် (103 ဦးအနက် 62 ဦး) | 6 ပတ်တွင် 96 ဦးအနက် 87 ဦး သက်သာခဲ့ (91%)၊ 3 နှစ်တွင် 62 ဦးအနက် 53 ဦး သက်သာခဲ့ (86%)၊ တုံ့ပြန်သက်သာသူ 53 ဦးအနက် 4 ဦး ပြန်ဖြစ်ခဲ့ (8%) | 6 ပတ်တွင် တက်တူးကဲ့သို့ အရောင်စွဲခြင်း 96 ဦးအနက် 84 ဦး (88%)၊ သွေးစုအဖု 62 ဦးအနက် 6 ဦး (10%)၊ ဝမ်းစိမ့်ထွက်ခြင်း၊ အရေပြားနှင့် အောက်ခံတစ်ရှူးရောင်ရမ်းခြင်း၊ တစ်ရှူးသေခြင်း သို့မဟုတ် ပြည်တည်နာ မရှိ |
ဇယားအတန်းများတစ်လျှောက် တွေ့ရသည့်ပုံစံမှာ တူညီသည်။ အစောပိုင်း တုံ့ပြန်သက်သာမှုမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် မြင့်မားသော်လည်း ပြန်ဖြစ်မှုခန့်မှန်းချက်များသည် လူနာများကို မည်မျှကြာကြာ စောင့်ကြည့်ခဲ့သည်နှင့် နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှုတွင် မည်မျှကျန်ရှိခဲ့သည်တို့အပေါ် အလွန်မူတည်သည်။ Samalavicius က အစောပိုင်းပျောက်ကင်းမှု 100 ရာခိုင်နှုန်းရှိသော်လည်း အလယ်ကိန်း 47 လတွင် နောက်ဆုံးပြန်ဖြစ်မှု 80 ရာခိုင်နှုန်းရှိကြောင်း အစီရင်ခံခဲ့သည်။ Kim က နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှုတွင် ဆက်လက်ပါဝင်နေသော တုံ့ပြန်သက်သာသူများအကြား သုံးနှစ်တွင် ပြန်ဖြစ်မှု 8 ရာခိုင်နှုန်းအောက်ရှိကြောင်း အစီရင်ခံခဲ့သည်။ နမူနာအရေအတွက်နည်းခြင်း၊ ထပ်မံဆေးထိုးခြင်း၊ ရလဒ်အကဲဖြတ်စံများ မတူညီခြင်းနှင့် စောင့်ကြည့်မှုမှ လူနာများ လျော့နည်းသွားခြင်းတို့ကြောင့် တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်မှုကို ယုံကြည်စိတ်ချ၍ မရပါ။
စာဖတ်သူ မှတ်သားထားသင့်သည့် ကန့်သတ်ချက်များ
ဤလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ထောက်ခံသည့် ကျပန်းခွဲဝေစမ်းသပ်မှု မရှိပါ။ အထက်ပါ ထိရောက်မှုခန့်မှန်းချက်တိုင်းသည် ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုမပါသော ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှုများ သို့မဟုတ် နောက်ကြောင်းပြန် လူနာအုပ်စုလေ့လာမှုတစ်ခုမှ ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးအာနိသင်မရှိသော ကုသမှုအပေါ် တုံ့ပြန်သက်သာမှု၊ ပုံမှန်ပျမ်းမျှအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းခြင်းနှင့် တစ်ပြိုင်တည်း ဆောင်ရွက်သည့် သန့်ရှင်းရေးအစီအမံများ၏ သက်ရောက်မှုကို ကုသမှုအကျိုးသက်ရောက်မှုနှင့် ခွဲခြားမရနိုင်ပါ။ လုပ်ဆောင်မှုအစီအစဉ်များတွင် ထိုးသွင်းသည့်အလွှာ၊ ပမာဏ၊ ပြင်းအားဖော်ပြပုံ၊ ထုံဆေးရောစပ်မှုနှင့် စတီးရွိုက်အသုံးပြုမှုတို့ မတူညီကြသဖြင့် စံသတ်မှတ်ထားသော ဆေးပမာဏ မရှိပါ။ မူလဖျော်ရည်ဆေးအညွှန်းများကို မနှိုင်းယှဉ်ဘဲ နောက်ဆုံးအရောအနှောပြင်းအားများကို နှိုင်းယှဉ်ပါ။ လူနာ 6 မှ 103 ဦးပါသော ဖြစ်စဉ်အစုလိုက်လေ့လာမှုများဖြင့် ပြင်းထန်ဓာတ်မတည့်တုံ့ပြန်မှု သို့မဟုတ် တစ်ကိုယ်လုံးဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုကဲ့သို့ ရှားပါးဖြစ်ရပ်များ၏ ဖြစ်ပွားနှုန်းကို အတည်ပြုမရနိုင်ပါ။ လေ့လာမှုအများစုတွင် နောက်ကျပြန်ဖြစ်မှုအတွက် နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်ခြင်းလည်း မပြည့်စုံပါ။
တစ်ရှူးသေခြင်းဆိုင်ရာ သမိုင်းကြောင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြရန်လိုသည်။ 1990 Eusebio လေ့လာမှုတွင် လူနာ 23 ဦးအနက် သုံးဦး၌ အရေပြားအလွှာအထူတစ်ခုလုံး တစ်ရှူးသေခြင်းဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး သေသွားသောတစ်ရှူးများ ဖယ်ရှားကုသရန် လိုအပ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ နည်းစနစ်သည် နောက်ဆုံးအရောအနှောကို ပိုမိုအရည်ဖျော်ပြီး နက်ရှိုင်းသောနေရာအစား အရေပြားအတွင်း ထိုးသွင်းခြင်းဘက်သို့ ပြောင်းလဲလာခဲ့ကာ နောက်ပိုင်းလေ့လာမှုများတွင် ပိုမိုပျော့ပျောင်းသော နောက်ဆက်တွဲပြဿနာများကို အစီရင်ခံထားသည်။ သို့သော် ယခင်ဖြစ်ရပ်သည် မှတ်တမ်း၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ လက်ခံအသုံးပြုခြင်း မပြုရန် သတိပေးနေသည်။
တစ်ကိုယ်လုံးဆိုင်ရာ ဆေးသတိပေးချက်များလည်း သဘောတရားအရ အကျုံးဝင်သည်။ လက်ရှိ မက်သလင်းဘလူးထိုးဆေး ညွှန်းဆိုအသုံးပြုမှုအချက်အလက်တွင် ဆီရိုတိုနင်စနစ်အပေါ် သက်ရောက်သည့်ဆေးများနှင့် အိုပီယွိုက်ဆေးများနှင့် တွဲသုံးလျှင် အသက်သေဆုံးနိုင်သော ဆီရိုတိုနင်ရောဂါစု ဖြစ်နိုင်ကြောင်း အထူးအကွက်ဖြင့် သတိပေးထားသည်။ ပြင်းထန်ဓာတ်မတည့်မှုဖြစ်ရပ် အစီရင်ခံချက်များကို ဖော်ပြထားပြီး G6PD ချို့တဲ့မှုနှင့် သိုင်ယာဇင်းဆိုးဆေးကို ပြင်းထန်စွာ ဓာတ်မတည့်မှုရှိသူများတွင် အသုံးမပြုရန် တားမြစ်ထားသည်။ ဤသတိပေးချက်များသည် အဓိကအားဖြင့် သွေးကြောအတွင်းထိုး၍ တစ်ကိုယ်လုံးသို့ သက်ရောက်စေသော အသုံးပြုမှုမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ စအိုပတ်ဝန်းကျင် ဆေးထိုးပြီးနောက် တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ရောက်ရှိထိတွေ့မှုကို ကောင်းစွာ အရေအတွက်သတ်မှတ်မထားနိုင်သေးပါ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ မသက်ဆိုင်ဟု ယူဆ၍ မရပါ။ မက်သလင်းဘလူးပါဝင်သည့် မည်သည့်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းမဆို မဆောင်ရွက်မီ သောက်သုံးနေသော စိတ်ကျရောဂါကုဆေးအားလုံး၊ အိုပီယွိုက်ဆေးများနှင့် G6PD အခြေအနေကို အသိပေးပါ။
မည်သူက ဆေးဘက်ပညာရှင်နှင့် ဆွေးနွေးနိုင်သနည်း
စဉ်းစားနိုင်သည့်လူနာအုပ်စုမှာ ကျဉ်းမြောင်းသည်။ နောက်ခံအကြောင်းရင်းများကို ရှာဖွေပြီး သမားရိုးကျအစီအမံများ မအောင်မြင်ခဲ့သော်လည်း အကြောင်းရင်းမသိ ယားယံမှု ဆက်လက်ရှိနေသူများဖြစ်သည်။ ထိုယားယံမှုသည် တက်တူးကဲ့သို့ အရောင်စွဲခြင်း၊ ထုံကျင်ခြင်းနှင့် ကူးစက်မှု သို့မဟုတ် ဝမ်းထိန်းနိုင်စွမ်း အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နိုင်သည့် အန္တရာယ်အနည်းငယ်ကို လက်ခံနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်နေရမည်။ လက္ခဏာဖြစ်ပေါ်မှု အချိန်မှတ်တမ်း၊ ရက်စွဲများပါသော ယခင်ကုသမှုများ၊ စအိုကြည့်ကိရိယာဖြင့် စစ်ဆေးမှုနှင့် အသားစယူစစ်ဆေးမှုရှိပါက ယင်းတို့အပါအဝင် စမ်းသပ်ချက်အစီရင်ခံစာများ၊ ဆေးစာရင်းအပြည့်အစုံတို့ကို ယူဆောင်သွားပါ။ အသုံးဝင်သော မေးခွန်းများကို ကျွန်ုပ်တို့၏ မက်သလင်းဘလူးအကြောင်း ဆေးဘက်ပညာရှင်ကို မေးသင့်သည့်မေးခွန်းများတွင် စုစည်းထားသည်။ ရောဂါရှာဖွေစစ်ဆေးမှုအဆင့်များကို ချန်လှပ်သွားသည့် ကုသပေးသူထံတွင် ဆေးထိုးကုသမှု မခံယူပါနှင့်။ ကိုယ်တိုင်ဆေးထိုးရန်လည်း မည်သည့်အခါမျှ မကြိုးစားပါနှင့်။