ခွဲစိတ်မှုနှင့် ရောဂါရှာဖွေရေးလုပ်ငန်းစဉ်များတွင် မီသိုင်လင်းဘလူး အသုံးပြုမှု- တည်နေရာဖော်ထုတ်ခြင်း၊ ယိုစိမ့်မှုစစ်ဆေးခြင်းနှင့် ဆိုးဆေးဖြင့် လမ်းကြောင်းခြေရာခံခြင်း

ရင်သားခွဲစိတ်မှုအတွက် ပြင်ဆင်နေသော လူနာတစ်ဦးက သူမ၏ ပြန်ရည်ကျိတ်များကို “အပြာရောင်ဆိုးဆေး” ဖြင့် တည်နေရာဖော်ထုတ်မည်ဟု ဖတ်ရသည်။ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဆက်သွယ်လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို စစ်ဆေးနေသည့် ဆွေမျိုးတစ်ဦးက “ဖစ်စတူလာဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း” အကြောင်း ကြားရပြီး ဆိုးဆေးပါဝင်မည်ဟု ယူဆသည်။ လည်ပင်းမှတစ်ဆင့် လေပြွန်အပေါက်ဖောက်ထားသူတစ်ဦးကို မျိုချရာတွင် ဘေးကင်းမှုရှိမရှိအတွက် “အပြာရောင်ဆိုးဆေးစစ်ဆေးမှု” ပြုလုပ်ရန် ကမ်းလှမ်းသည်။ သုံးဦးစလုံးက အပြာရောင်ဆိုသော စကားလုံးကို ကြားပြီး ဆိုးဆေးတစ်မျိုးတည်းဖြင့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်မျိုးတည်းကို ပြုလုပ်ခြင်းဟု ယူဆကြသည်။ အမှန်မှာ မတူပါ။

ခွဲစိတ်ခန်းတွင် မီသိုင်လင်းဘလူး အသုံးပြုခြင်းကို တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မသက်ဆိုင်သော နေရာများတွင် အယူအဆတစ်ခုတည်းကို အသုံးချခြင်းဟု နားလည်လျှင် အရှင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ယင်းအယူအဆမှာ မမြင်နိုင်သည့်အရာကို မြင်နိုင်စေသော ဆိုးဆေးဖြစ်ခြင်းပင်။ ၎င်းသည် ပြန်ရည်စီးဆင်းရာလမ်းကြောင်းကို လိုက်ခြေရာခံခြင်း၊ ပစ်မှတ်ဂလင်းကို အရောင်ဆိုးခြင်း၊ ယိုစိမ့်လာသည့် စမ်းသပ်အရည်ကို အရောင်တင်ခြင်း၊ ပေါက်ပြဲနေသော အသက်ရှူလမ်းကြောင်းပြွန်လက်ပတ်ကို အမှတ်အသားပြုခြင်း သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အခေါင်းနှစ်ခုကြား မမြင်ရသော ဆက်သွယ်မှုကို ဖော်ပြခြင်းတို့ ပြုလုပ်နိုင်သည်။ ဤအသုံးပြုမှုများအကြား အထောက်အထား၊ အသုံးပြုသည့်ပမာဏနှင့် အန္တရာယ်တို့မှာ အလွန်ကွာခြားသည်။ ထို့ပြင် “အပြာရောင်ဆိုးဆေးစစ်ဆေးမှု” ဟု ခေါ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်အချို့တွင် လုံးဝကွဲပြားသော အခြားဆိုးဆေးများကို အသုံးပြုကြပြီး ဓာတ်မှန်ဖြင့် ဖစ်စတူလာစစ်ဆေးခြင်းတွင် မီသိုင်လင်းဘလူးကို လုံးဝမသုံးပါ။ ဤဆောင်းပါးသည် အသုံးပြုမှုတစ်ခုချင်းစီကို သီးခြားဖော်ပြထားသည်။ မည်သည့်ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသုံးပြုမှုများကို အတည်ပြုလက်ခံထားပြီး မည်သည့်အသုံးပြုမှုများကို ဆက်လက်သုတေသနပြုနေဆဲဖြစ်သည်ဆိုသည့် ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော မေးခွန်းအတွက် ခွင့်ပြုထားသောနှင့် သုတေသနပြုဆဲ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာအသုံးပြုမှုများ ကို ကြည့်ပါ။

လုပ်ငန်းစဉ်အလိုက် အကျဉ်းချုပ်- ကုသခြင်းမဟုတ်ဘဲ မြင်သာစေခြင်း

ဤလုပ်ငန်းစဉ်များထဲမှ မည်သည့်အရာမျှ မီသိုင်လင်းဘလူးဖြင့် ကုသခြင်းမဟုတ်ပါ။ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုတွင် ဆေးအညွှန်း၌ ဖော်ပြထားသော သွေးကြောသွင်းကုသမှုဆိုင်ရာ အသုံးပြုခွင့်မှာ နောက်မှဖြစ်ပေါ်လာသော မက်ဟီမိုဂလိုဘင်မြင့်တက်မှုဖြစ်ပြီး DailyMed ဆေးညွှန်းအချက်အလက် တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ယေဘုယျအားဖြင့် 1 mg/kg IV ဖြစ်သည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း ခြေရာခံအသုံးပြုမှုများသည် အများအားဖြင့် ဆေးအညွှန်းတွင် မပါဝင်သော အသုံးပြုမှုများ သို့မဟုတ် ကိရိယာတစ်မျိုးချင်းအတွက် သီးခြားအသုံးပြုမှုများဖြစ်ပြီး တူညီသော အရောင်တင်နိုင်သည့် ဂုဏ်သတ္တိကို အသုံးချထားခြင်းဖြစ်သည်။

ရှေ့ပြေးပြန်ရည်ကျိတ် အသားစယူစစ်ဆေးခြင်း- ပြန်ရည်စီးဆင်းရာကို လိုက်ခြေရာခံခြင်း

အကျိတ်အနီးတွင် နေရာကွက်၍ ထိုးသွင်းပြီးနောက် မီသိုင်လင်းဘလူးသည် ပြန်ရည်ကြောများထဲ ဝင်ရောက်ကာ ပြန်ရည်စီးဆင်းရာလမ်းကြောင်းများနှင့် ပထမဆုံးရောက်ရှိသော (ရှေ့ပြေး) ပြန်ရည်ကျိတ်များကို အပြာရောင်ဆိုးပေးသဖြင့် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်က မျက်စိဖြင့် ခွဲခြားသိနိုင်သည်။ ရင်သားကင်ဆာတွင် အပြာရောင်ဆိုးဆေးသည် လက်ခံအသုံးပြုနေသော ခြေရာခံဆေးတစ်မျိုးအဖြစ် ဆက်လက်ရှိနေပြီး အစဉ်အလာအားဖြင့် တက်နီရှီယမ်-99m ရေဒီယိုသတ္တိကြွကော်လွိုက်နှင့် တွဲသုံးသည်။ လက်ရှိ NICE လမ်းညွှန်ချက် ကလည်း အိုင်ဆိုတုပ်နှင့် အပြာရောင်ဆိုးဆေး နှစ်မျိုးတွဲနည်းကို အကြံပြုထားသည်။ လမ်းညွှန်ချက်များတွင် “အပြာရောင်ဆိုးဆေး” ဟု ဆိုခြင်းသည် မီသိုင်လင်းဘလူးကိုသာ အမြဲဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သတိပြုပါ။ ပေးတန့်ဘလူး V နှင့် အိုင်ဆိုဆာလ်ဖန်ဘလူးတို့ကိုလည်း အသုံးပြုကြသည်။

ရင်သားခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ ကိုယ်စားပြုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများတွင် 1% မီသိုင်လင်းဘလူး (10 mg/mL) ကို အသုံးပြုကြပြီး မကြာခဏ 1 mL ခန့် သုံးသည်။ ထိုးသွင်းသည့်နေရာသည် နို့သီးခေါင်းပတ်ဝန်းကျင် အရောင်ရင့်အဝိုင်းအောက်၊ ထိုအဝိုင်းပတ်လည်၊ အရေပြားအတွင်း သို့မဟုတ် အကျိတ်ပတ်လည် စသည်ဖြင့် ကွဲပြားနိုင်သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးတစ်မျိုးတည်းဖြင့် တည်နေရာဖော်ထုတ်နိုင်သော်လည်း လေ့လာမှုများမှ စုပေါင်းအထောက်အထားက ရေဒီယိုသတ္တိကြွခြေရာခံဆေး ထပ်ပေါင်းအသုံးပြုခြင်းကို ပိုမိုထောက်ခံသည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးတစ်မျိုးတည်း အသုံးပြုမှုဆိုင်ရာ ပေါင်းစပ်ခွဲခြမ်းသုံးသပ်မှုတစ်ခုတွင် ရှာတွေ့နှုန်း 91% နှင့် မရှိဟု မှားယွင်းဖော်ပြနှုန်း 13% ရှိကြောင်း တင်ပြခဲ့ပြီး နှစ်မျိုးတွဲနည်းများက ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချစွာ ရှာဖွေပေးနိုင်သည်။ မယ်လာနိုမာတွင် တည်နေရာဖော်ထုတ်ခြင်းသည် အဓိကအားဖြင့် ခွဲစိတ်မတိုင်မီ တက်နီရှီယမ်ဖြင့် ပြန်ရည်ကြောပုံရိပ်ဖော်ခြင်းနှင့် ခွဲစိတ်စဉ် ဂမ်မာရောင်ခြည်တိုင်းကိရိယာ အသုံးပြုခြင်းအပေါ် အခြေခံပြီး အပြာရောင်ဆိုးဆေးသည် အထောက်အကူပြုနည်းဖြစ်သည်။ ASCO/SSO နည်းပညာလမ်းညွှန်ချက် တွင် သက်ရှိတစ်ရှူးအရောင်ဆိုးရန် အပြာရောင်ဆိုးဆေး 1–2 mL ကို အရေပြားအတွင်း ထိုးသွင်းပြီး ပြန်ရည်လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် သွားလာရန် 5–10 မိနစ်ခန့် စောင့်ပေးခြင်းကို ဖော်ပြထားကာ မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် အိုင်ဆိုဆာလ်ဖန်ဘလူးတို့ကို ရွေးချယ်စရာများအဖြစ် စာရင်းပြုထားသည်။

အင်ဒိုဆိုင်းယနင်းဂရင်း (ICG) ဖြင့် အသစ်ပေါ်လာသော အလင်းပြန်ထုတ်မှုသုံး တည်နေရာဖော်ထုတ်နည်းသည် အိုင်ယွန်ဖြစ်စေသော ရောင်ခြည်မသုံးဘဲ ပြန်ရည်ကြောများကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ မြင်နိုင်စေသည်။ သို့သော် အနီအောက်ရောင်ခြည်အနီး လှိုင်းအလျားသုံးကိရိယာ လိုအပ်ပြီး လမ်းညွှန်ချက်များတွင် လက်ခံအသုံးပြုမှုမှာ တစ်သမတ်တည်း မဖြစ်သေးပါ။ လက်တွေ့အဓိပ္ပာယ်မှာ မီသိုင်လင်းဘလူးသည် ဈေးသက်သာပြီး မျက်စိဖြင့် အလွယ်တကူ ခွဲခြားနားလည်နိုင်သော ခြေရာခံဆေးဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏အားနည်းချက်မှာ ပြန်ရည်ကျိတ်များကို ခွဲစိတ်ဖော်ထုတ်ပြီးမှသာ မြင်နိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် မီသိုင်လင်းဘလူး၌ သီးခြားအားနည်းချက်များ ရှိသည်။ အရေပြားနှင့် တစ်ရှူးတွင် အရောင်ကြာရှည်စွဲခြင်း၊ ရောင်ရမ်းပြောင်းလဲမှု၊ အဆီတစ်ရှူးသေဆုံးခြင်းနှင့် ရံဖန်ရံခါ အရေပြားသေဆုံးခြင်းတို့ ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ရင်သားပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးရာတွင် ဆိုးဆေးနှင့်ဆက်နွယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်မမှန်သည့် အနာနေရာများ ပေါ်နိုင်ပြီး ကင်ဆာပြန်ဖြစ်ခြင်းနှင့် ဆင်တူနေနိုင်သည်။ နမူနာတစ်ရှူးထဲ သို့မဟုတ် ၎င်းအနီးတွင် ဆိုးဆေးထိုးထားသည့်အခါတိုင်း ခွဲစိတ်ဆရာဝန်များသည် ဓာတ်မှန်ဌာနနှင့် ရောဂါဗေဒဌာနကို အသိပေးသင့်သည်။ အပြာရောင်ဆိုးဆေးများသည် ချက်ချင်းဖြစ်သော ဓာတ်မတည့်တုံ့ပြန်မှုကိုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ရှေ့ပြေးပြန်ရည်ကျိတ်ဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းစဉ် 60,000 ကျော်ကို ပေါင်းစပ်ခွဲခြမ်းသုံးသပ်ရာတွင် အပြာရောင်ဆိုးဆေးကြောင့် ပြင်းထန်သော ဓာတ်မတည့်တုံ့ပြန်မှုဖြစ်နှုန်းမှာ စုစုပေါင်း 0.061% ခန့်ဖြစ်ပြီး မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် ဆက်နွယ်သည့်နှုန်းမှာ အိုင်ဆိုဆာလ်ဖန်ဘလူးထက် ပိုနိမ့်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပိုမိုကျယ်ပြန့်သော ဘေးကင်းရေးအချက်အလက်များကို ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့် ဘေးကင်းမှု တွင် စုစည်းထားသည်။

ပါရာသိုင်းရွိုက်တည်နေရာရှာခြင်း- ယခင်က ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့စေသုံးခဲ့သည့်နည်း၊ ယခု ရွေးချယ်သုံးစွဲမှုသာ ကျန်ရှိ

ပုံမှန်မဟုတ်သော ပါရာသိုင်းရွိုက်ဂလင်းများကို ရှာဖွေရန် မီသိုင်လင်းဘလူးကို သွေးကြောသွင်းအသုံးပြုခြင်းသည် နည်းလမ်းဟောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ရွေးချယ်ထားသော အခြေအနေများတွင် အထောက်အကူပြုနည်းအဖြစ်သာ ဆက်လက်အသုံးပြုနေသည်။ ယခင်က လည်ပင်းခွဲစိတ်ရှာဖွေမှုမတိုင်မီ ပမာဏအတော်များများကို သွေးကြောသွင်းပေး၍ ပုံမှန်မဟုတ်သော တစ်ရှူးများ အပြာရောင်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထုတ်ဝေထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများတွင် ပမာဏသည် အကြမ်းဖျင်း 3 မှ 7.5 mg/kg IV အထိ ရှိသည်။ စနစ်တကျသုံးသပ်မှုတစ်ခုတွင် စောင့်ကြည့်လေ့လာမှု 39 ခု တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ကျပန်းအုပ်စုခွဲစမ်းသပ်မှု မရှိခဲ့ပါ။ အရောင်စွဲနှုန်း မြင့်မားကြောင်း တင်ပြထားသော်လည်း ခေတ်မီတည်နေရာရှာဖွေနည်းများနှင့် တွဲသုံးရာတွင် ထပ်မံရရှိသော အကျိုးရှိမှုကို အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပါ။

လက်ရှိလက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုတွင် ယင်းအစား ခွဲစိတ်မတိုင်မီ အာထရာဆောင်းနှင့် အခြားပုံရိပ်ဖော်စစ်ဆေးမှုများ၊ ခွဲစိတ်စဉ် မြင်ရသော ခန္ဓာဗေဒဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ခွဲစိတ်စဉ် ပါရာသိုင်းရွိုက်ဟော်မုန်း စောင့်ကြည့်တိုင်းတာမှုတို့ကို အားကိုးသည်။ AAES လမ်းညွှန်ချက် တွင် မီသိုင်လင်းဘလူးကို အဓိကတည်နေရာရှာနည်းအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ မြင်သာစေရန် အသုံးပြုနိုင်သော အထောက်အကူပြုနည်းအချို့ထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် စာရင်းပြုထားသည်။

ဤအသုံးပြုမှုသည် ဆေးအချင်းချင်း ဓာတ်ပြုမှုသတိပေးချက် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သော အသုံးပြုမှုလည်း ဖြစ်သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးသည် မိုနိုအမင်းအောက်ဆီဒေးစ်ကို ပြန်လည်ပြေလျော့နိုင်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တားဆီးသော ဆေးဖြစ်သည်။ စနစ်တကျသုံးသပ်မှုတွင် လူနာ 25 ဦး၌ အာရုံကြောအဆိပ်သင့်မှုရှိကြောင်း တင်ပြခဲ့ပြီး အားလုံးသည် ဆီရိုတိုနင်အပေါ် သက်ရောက်သော ဆေးများ သောက်နေသူများဖြစ်သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် ဆက်နွယ်သော ဆီရိုတိုနင်ရောဂါစုအကြောင်း သီးခြားစာပေသုံးသပ်မှုတစ်ခုတွင် ဖြစ်ရပ် 50 ခု တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အားလုံးတွင် ဆီရိုတိုနင်အပေါ် သက်ရောက်သော စိတ်ကျကုဆေးများ ပါဝင်ကာ အများစုမှာ ပါရာသိုင်းရွိုက်ခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် သွေးကြောတင်းအားကျဆင်းမှုကို ကုသခြင်းနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။ ယခင် ပါရာသိုင်းရွိုက်လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် သုံးခဲ့သော ပမာဏများသည် လက်ရှိကုသမှုအတွက် 1 mg/kg ပမာဏထက် များစွာကျော်လွန်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဆေးအချင်းချင်း ဓာတ်ပြုမှုသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ထိတွေ့မှုနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး တစ်ရှူးပေါ် ဆိုးဆေးတစ်စက်ချခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်ပါ။

ထပ်မံခွဲစိတ်ရမည့် သို့မဟုတ် အမာရွတ်ရှိသော လည်ပင်းများအတွက် ပမာဏများစွာနည်းသော သီးခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို ဖော်ပြထားသည်။ အာထရာဆောင်းအကူအညီဖြင့် သိရှိထားသော ပစ်မှတ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထိုးသွင်းခြင်းဖြစ်ပြီး လူနာအနည်းငယ်ပါသော လေ့လာမှုအုပ်စုများတွင် ခွဲစိတ်မတိုင်မီလေး၌ 1% ဆေးရည်ကို 1:5 အချိုးဖြင့် ပျော့ဖျော့ဖျော်ထားသည့် ဆေးရည် (ခန့်မှန်းခြေ 0.2%) 0.2 mL ခန့်ကို အသုံးပြုထားသည်။ အထောက်အထားမှာ လူနာအနည်းငယ်ပါသော စောင့်ကြည့်လေ့လာမှုအုပ်စုများအထိသာ ကန့်သတ်ထားသည်။

ဆားရည်ဖြည့်စစ်ဆေးခြင်း- စစ်ဆေးမှုကို အလုပ်ဖြစ်စေသောအရာမှာ ဆိုးဆေးမဟုတ်

ဒဏ်ရာကြောင့် အဆစ်အခေါင်းပွင့်သွားခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးသည့် ဆားရည်ဖြည့်စစ်ဆေးမှုတွင် အဆစ်ထဲသို့ ဆားရည်ထိုးသွင်းပြီး ဒဏ်ရာမှ အရည်ယိုထွက်လာခြင်း ရှိမရှိကို စောင့်ကြည့်သည်။ ယိုထွက်လာသည့် အရည်ကို ပိုလွယ်ကူစွာ မြင်နိုင်စေရန်သာ မီသိုင်လင်းဘလူးကို တစ်ခါတစ်ရံ ထည့်သုံးသည်။ အရေးကြီးသော တွေ့ရှိချက်မှာ ဆိုးဆေးက စစ်ဆေးမှုကို ပိုကောင်းစေကြောင်း မပြနိုင်သေးခြင်းဖြစ်သည်။ လူနာ 58 ဦး ပါဝင်သော ဒူးအဆစ်ဆိုင်ရာ ကျပန်းအုပ်စုခွဲ၍ ရှေ့ဆက်လေ့လာသည့် သုတေသနတစ်ခုတွင် မရှိဟု မှားယွင်းဖော်ပြနှုန်းသည် မီသိုင်လင်းဘလူးသုံးပါက 69% ဖြစ်ပြီး ရိုးရိုးဆားရည်သုံးပါက 66% ဖြစ်သည်။ ရှိကြောင်း စစ်ဆေးတွေ့ရှိရန် လိုအပ်သော အရည်ပမာဏများလည်း အလားတူဖြစ်သည်။ 2025 ခုနှစ် စနစ်တကျသုံးသပ်မှုတစ်ခုတွင် ဆားရည်ဖြည့်စစ်ဆေးမှု လေ့လာမှု 23 ခုအနက် 8 ခုက ဆိုးဆေးအသုံးပြုထားကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ စစ်ဆေးမှု၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ဆိုးဆေးထည့်ခြင်းထက် အဆစ်၊ ဒဏ်ရာတည်နေရာ၊ ထိုးသွင်းသည့်ပမာဏနှင့် နည်းစနစ်တို့က သတ်မှတ်ပေးသည်။ ဤရည်ရွယ်ချက်အတွက် အတည်ပြုထားသော စံပြင်းအား မရှိပါ။ ဤနေရာတွင် မီသိုင်လင်းဘလူးသည် ယခင် သို့မဟုတ် စမ်းသပ်ဆဲ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတွင်း ရွေးချယ်ထည့်သုံးနိုင်သည့် အရောင်တင်ဆေးသာဖြစ်ပြီး စစ်ဆေးမှု၏ ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်းကို ဖြစ်စေသော အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ပါ။

လေဆာခွဲစိတ်မှုအတွက် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းပြွန်များ- လက်ပတ်အတွင်း အလုံပိတ်ထားသော ဆိုးဆေး

ဤအသုံးပြုမှုသည် ဤစာမျက်နှာရှိ အခြားအသုံးပြုမှုအားလုံးနှင့် မတူပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဆိုးဆေးကို လူနာထဲမဟုတ်ဘဲ လေပြွန်အတွင်းထည့်ပြွန်၏ လက်ပတ်အတွင်း ထည့်ထားသည်။ အသက်ရှူလမ်းကြောင်း လေဆာခွဲစိတ်မှုအတွက် မေ့ဆေးပေးခြင်းဆိုင်ရာ မီးဘေးကင်းရေးလမ်းညွှန်ချက်များက သင့်လျော်သော လေဆာဒဏ်ခံပြွန်ကို အသုံးပြုရန်နှင့် ဖြစ်နိုင်ပါက လက်ပတ်ကို လေအစား ဆားရည်ဖြည့်ရန် အကြံပြုသည်။ ထိုဆားရည်ကို မီသိုင်လင်းဘလူးဖြင့် အရောင်တင်ထားပါက လေဆာကြောင့် ပေါက်သွားသောအခါ ချက်ချင်းသိသာသည့် အပြာရောင်ယိုစိမ့်မှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ အားလုံးအတွက် သုံးနိုင်သော ပြင်းအားတစ်ခုကို မသတ်မှတ်ထားပါ။ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သော အရောင်တင်မှုဖြစ်ပြီး ASA ခွဲစိတ်ခန်းမီးဘေးဆိုင်ရာ လက်တွေ့အကြံပြုချက် တွင် ဖော်ပြထားသည်။

သတိပြုရန် အချက်နှစ်ချက် အရေးကြီးသည်။ ယခင် လေဆာပြွန်အချို့တွင် ဆိုးဆေးပုံဆောင်ခဲများကို လက်ပတ် သို့မဟုတ် လက်ပတ်ဖြည့်တင်းထိန်းချုပ်စနစ်အတွင်း ထည့်သွင်းထားသည်။ ထုတ်ဝေထားသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခု၌ မပျော်ဝင်သော ပုံဆောင်ခဲများက လက်ပတ်ထိန်းချုပ်ပြွန်ငယ်ကို ပိတ်ဆို့သဖြင့် လက်ပတ်ကို မလျှော့နိုင်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် ကိရိယာတစ်မျိုးချင်း၏ ညွှန်ကြားချက်များက အရေးကြီးသည်။ ထို့ပြင် မီသိုင်လင်းဘလူးကိုယ်တိုင်က ရိုးရိုးပြွန်တစ်ခုကို လေဆာဒဏ်ခံနိုင်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပါ။ မီးလောင်မှုကာကွယ်ခြင်းသည် ပြွန်တည်ဆောက်ပုံ၊ လက်ပတ်ကာကွယ်မှုနှင့် မီးလောင်မှုအားပေးသည့် ပစ္စည်းများ၏ ပါဝင်နှုန်းကို အနည်းဆုံးထားခြင်းတို့အပေါ်လည်း မူတည်သည်။

မျိုချမှုစစ်ဆေးခြင်း- “အပြာရောင်ဆိုးဆေး” သည် မီသိုင်လင်းဘလူး မဟုတ်နိုင်

လည်ပင်းမှတစ်ဆင့် လေပြွန်အပေါက်ဖောက်ထားသော လူနာတစ်ဦးအတွက် ပုံမှန်အိပ်ရာဘေးစစ်ဆေးမှုတွင် အစားအစာ သို့မဟုတ် အရည်ကို အရောင်တင်ပြီး လေပြွန်အတွင်း အရည်အချွဲများ အပြာရောင်ပြောင်းလာခြင်း ရှိမရှိ စစ်ဆေးသည်။ တွေ့ရှိပါက အစာ သို့မဟုတ် အရည် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားခြင်းကို ထောက်ခံသည်။ အသုံးအနှုန်းကို နားလည်မှားရန် လွယ်ကူသည်။ ထုတ်ဝေထားသော “အပြာရောင်ဆိုးဆေးစစ်ဆေးမှု” နှင့် ပြုပြင်ထားသော အီဗန်စ်အပြာရောင်ဆိုးဆေးစစ်ဆေးမှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများတွင် အီဗန်စ်ဘလူး၊ မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် အစားအစာသုံးဆိုးဆေးများကို အသုံးပြုထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် “အပြာရောင်ဆိုးဆေးစစ်ဆေးမှု” ဟုဆိုခြင်းသည် မီသိုင်လင်းဘလူးကို အလိုအလျောက် ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ပါ။

အဓိကပြဿနာမှာ မရှိဟု မှားယွင်းဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်။ မတူညီသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအကြား ဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်းသည် အကြမ်းဖျင်း 38% မှ 95% အထိ ရှိသည်။ လမ်းညွှန်ချက်များက ဤစစ်ဆေးမှုကို ရှိကြောင်းတွေ့သည့်အခါ အစာ သို့မဟုတ် အရည် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားခြင်းကို ထောက်ခံပေးသည့် အပိုညွှန်ပြချက်အဖြစ်သာ အဓိကသဘောထားသည်။ မရှိဟု ထွက်လာခြင်းက အသက်ရှူလမ်းကြောင်းထဲ ဝင်သွားခြင်းမရှိဟု မပယ်ချနိုင်ပါ။ လိုအပ်ပါက အတည်ပြုအကဲဖြတ်မှုအတွက် ဖိုင်ဘာအော့ပတစ်မှန်ပြောင်းဖြင့် မျိုချမှုစစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် ဗီဒီယိုဖလူအိုရိုစကုပ်ဖြင့် စစ်ဆေးခြင်းကဲ့သို့ ကိရိယာအခြေပြု စစ်ဆေးမှုများကို အသုံးပြုသည်။ အတည်ပြုထားသော အကောင်းဆုံးဆိုးဆေးပမာဏ မရှိပါ။

ဤနည်းကို အစာခြေလမ်းကြောင်းမှ ပေးသည့် အစာရည်များအား FD&C Blue No. 1 ဖြင့် အဆက်မပြတ် အရောင်တင်သည့် ယခင်အလေ့အထနှင့် မရောထွေးပါနှင့်။ ယင်းသည် ဆိုးဆေးလည်း မတူ၊ လုပ်ဆောင်မှုလည်း မတူဘဲ အလွန်အမင်းနာမကျန်းသော လူနာများတွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ စုပ်ယူပျံ့နှံ့ခြင်းနှင့် ပြင်းထန်သော အဆိပ်သင့်မှုတို့နှင့် ဆက်နွယ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မလုပ်ဆောင်ရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

ဖစ်စတူလာကို ခြေရာခံခြင်းသည် ဖစ်စတူလာဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်း မဟုတ်

မီသိုင်လင်းဘလူးဖြင့် နေရာကွက်ခြေရာခံခြင်းနှင့် ဓာတ်မှန်ဖြင့် ဖစ်စတူလာစစ်ဆေးခြင်းတို့သည် မကြာခဏ ရောထွေးယူဆခံရသည့် မတူညီသော ရောဂါရှာဖွေရေးနည်းများဖြစ်သည်။ နေရာကွက်ခြေရာခံရာတွင် သံသယရှိသော ဖစ်စတူလာအပေါက် သို့မဟုတ် အင်္ဂါအခေါင်းထဲသို့ ဆိုးဆေးထည့်ပြီး ဆရာဝန်က အခြားနေရာမှ အပြာရောင်ထွက်လာခြင်းကို စောင့်ကြည့်သည်၊ သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်စဉ် အရောင်စွဲနေသော တစ်ရှူးတစ်လျှောက် လိုက်ကြည့်သည်။ ဥပမာများမှာ စအိုဖစ်စတူလာလမ်းကြောင်းကို ရှာရန် အပြင်ဘက်အပေါက်မှ ထိုးသွင်းခြင်း၊ ဆီးအိမ်နှင့် မိန်းမကိုယ်ကြား ဖစ်စတူလာရှိသည်ဟု သံသယရှိပါက မိန်းမကိုယ်ထဲ ယိုစိမ့်မှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ဆီးအိမ်ဆေးကြောရည်ကို အရောင်တင်ခြင်းနှင့် အလားတူ နေရာသီးသန့် အသုံးပြုမှုများဖြစ်သည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများသည် နေရာအလိုက်ကွဲပြားပြီး ပြင်းအားများကို စံမသတ်မှတ်ထားပါ။

တကယ့် ဖစ်စတူလာဂရမ် သို့မဟုတ် ဆိုင်းနိုဂရမ်သည် ပုံရိပ်ဖော်လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်သည်။ ဓာတ်မှန်တွင် ပေါ်စေသော ပုံရိပ်ဖော်ဆေးကို လမ်းကြောင်းထဲ ထိုးသွင်းပြီး ဖလူအိုရိုစကုပ် သို့မဟုတ် CT ဖြင့် ၎င်း၏ ခန္ဓာဗေဒဖွဲ့စည်းပုံကို ဖော်ထုတ်သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးစစ်ဆေးမှု မဟုတ်ပါ။ ရှုပ်ထွေးသော ဖစ်စတူလာတစ်ခုတွင် မည်သည့်နည်းကမျှ MRI၊ CT၊ မှန်ပြောင်းစစ်ဆေးခြင်း သို့မဟုတ် မေ့ဆေးပေးထားစဉ် စစ်ဆေးခြင်းတို့ကို မဖြစ်မနေ အစားထိုးနိုင်သည်ဟု မဆိုနိုင်ပါ။

ပေးသွင်းလမ်းကြောင်းတစ်ခုနှင့် သက်ဆိုင်သည့် မှားယွင်းနားလည်နိုင်သော အချက်တစ်ခုကို အလေးထားသင့်သည်။ အူဖြောင့်မှ ပေးသွင်းသော မီသိုင်လင်းဘလူးသည် စုပ်ယူခံရပြီး နောက်ပိုင်း ဆီးထဲသို့ စွန့်ထုတ်နိုင်သည်။ စေတနာ့ဝန်ထမ်းများပါသော လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် 50-mg ဝမ်းချူဆေးရည်ပေးပြီးနောက် ယင်းအချက်ကို သက်သေပြခဲ့သည်။ ဖစ်စတူလာမရှိဘဲလည်း ဆီးအပြာရောင်ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် အူမကြီးနှင့် ဆီးအိမ်ကြား ဖစ်စတူလာရှိသည်ဟု သံသယရှိမှုကို အတည်ပြုရန် အူဖြောင့်အတွင်းပေးသော ဆိုးဆေးကို မသုံးသင့်ကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ ဖစ်စတူလာဓာတ်မှန်ရိုက်ခြင်းဆိုင်ရာ မေးခွန်းတိုင်းကို စစ်ဆေးမှုတစ်မျိုးတည်းဟု သဘောမထားဘဲ ခန္ဓာဗေဒနေရာနှင့် ပုံရိပ်ဖော်နည်းလမ်းကို တိတိကျကျ ဖော်ပြပါ။

အသုံးပြုမှုအမျိုးမျိုးအတွက် မှတ်သားသင့်သော ကန့်သတ်ချက်များ

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့ထိတွေ့မှုတွင် နေရာကွက်ခြေရာခံခြင်း၌ မရှိသော ဆေးဗေဒဆိုင်ရာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားစရာများ ရှိသည်။ သွေးထဲတွင် မီသိုင်လင်းဘလူး လုံလောက်စွာရှိပါက စောင့်ကြည့်တိုင်းတာကိရိယာများ အသုံးပြုသော အလင်းကို စုပ်ယူသဖြင့် သွေးအောက်ဆီဂျင်တိုင်းကိရိယာက အောက်ဆီဂျင်ပြည့်ဝနှုန်းကို အမှန်ထက် လျော့နည်းဖော်ပြနိုင်သည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့စေသော ပေးသွင်းမှုသည် G6PD ချို့တဲ့သူများတွင် သွေးနီဥများ ပြင်းထန်စွာ ပျက်စီးခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး လက်ရှိထိုးဆေးအညွှန်းတွင် G6PD ချို့တဲ့မှုကို မသုံးရသည့် အခြေအနေအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။ ထပ်မံသတိပြုရမည်မှာ နေရာကွက်၍ အလွန်နည်းသောပမာဏ ထိုးသွင်းခြင်း သို့မဟုတ် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းပြွန်လက်ပတ်အတွင်း အလုံပိတ်ထားသော ဆိုးဆေးမှ အန္တရာယ်သည် သွေးကြောသွင်း၍ mg/kg အများအပြား ပေးခြင်းနှင့် မတူပါ။ သို့သော် “နေရာကွက်” ဟုဆိုခြင်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ စုပ်ယူပျံ့နှံ့မှု လုံးဝမရှိဟု အလိုအလျောက် မဆိုလိုပါ။ ပေးသွင်းလမ်းကြောင်း၊ ပမာဏနှင့် တစ်ရှူး၏ မပျက်မစီးရှိမှုတို့က အရေးကြီးသည်။

နောက်ဆုံးအချက်မှာ ဆိုးဆေးအမျိုးအစားကို သေချာသိရှိခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ ခွဲစိတ်မှုအတွင်း မြင်သာစေရန် ဆေးထိုးပြွန်ထဲရှိ ဆိုးဆေးသည် မည်သည့်ဆိုးဆေးဖြစ်ကြောင်း တိတိကျကျ သိရန်လိုသည်။ မီသိုင်လင်းဘလူး၊ အိုင်ဆိုဆာလ်ဖန်ဘလူး၊ ပေးတန့်ဘလူး V၊ အီဗန်စ်ဘလူးနှင့် အစားအစာသုံးဆိုးဆေးများသည် အပြုအမူမတူဘဲ အန္တရာယ်များလည်း ကွဲပြားသည်။ သို့သော် အားလုံးကို အလွယ်တကူ “အပြာရောင်ဆိုးဆေး” စစ်ဆေးမှုဟု ခေါ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် တွေ့ရသည်။ ဆေးရုံပြင်ပတွင်လည်း ထိုသို့ တိကျစွာခွဲခြားသိရှိရန် လိုအပ်သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးအဖြစ် ရောင်းချသော ထုတ်ကုန်များ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အထောက်အထားစာရွက်စာတမ်းများမှာ များစွာကွာခြားပြီး အထည်အလိပ်သုံးအဆင့် ပစ္စည်းသည် ဖော်ပြထားသည့် ရည်ရွယ်ချက်အတွက် ထုတ်လုပ်စမ်းသပ်ထားသော ပစ္စည်းကို အစားမထိုးနိုင်ပါ။ သန့်စင်မှုက အရေးကြီးသည့်အခါ သတ္တုလေးများစစ်ဆေးချက်တစ်ခုတည်းထက် ဆေးဝါးထုတ်လုပ်မှုစံနှုန်းအတိုင်း ထုတ်လုပ်ထားခြင်း၊ ထုတ်လုပ်မှုအသုတ်အလိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်လက်မှတ်နှင့်အတူ USP စစ်ဆေးမှုအပြည့်အစုံရှိခြင်း၊ သီးခြားလွတ်လပ်သော အတည်ပြုစစ်ဆေးမှုရှိခြင်းတို့ကို ရှာဖွေပါ။ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်လက်မှတ် ဖတ်ရှုနည်းလမ်းညွှန် တွင် မည်သည့်အချက်အလက်ကွက်များကို စစ်ဆေးရမည်ကို ရှင်းပြထားသည်။ ပိုမိုအသေးစိတ်သော ရင်းမြစ်များကို သုတေသနစာကြည့်တိုက် တွင် စာရင်းပြုစုထားသည်။