Methylenblo an d'Siicht: wat d'Netzhautfuerschung weist a wou se ophält

E Lieser fënnt eng Studie, an där Methylenblo d'Netzhaut geschützt huet, a stellt sech dann déi naheliegend Fro: soll een et an d'A maachen? D'Fuerschung iwwer Methylenblo an d'Siicht beäntwert dës Fro net, well keng vun de wichtegste Studien dës Uwendung getest huet. An enger gouf de Faarfstoff zesumme mat engem Toxin an de Glaskierper vu Mais gesprëtzt. An enger anerer gouf en an de Medium bäigefüügt, an deem isoléiert Zellen an enger Kulturschuel louchen. An enger drëtter gouf en an d'Drénkwaasser vu mutante Mais ginn. All Resultat gehéiert zu sengem Wee vun der Verabreichung a sengem Modell.

Dësen Artikel geet duerch dräi preklinesch Studien, zwee Zelltype vun der Netzhaut an d'Grenz tëscht Schutz am Laboratoire a klinescher Aenbehandlung. D'Muster ass konsequent: Methylenblo kann ënner kontrolléierte Bedéngunge mitochondriale Stress an Netzhautzelle veränneren, an dëse Befund rechtfäerdegt net, Léisungen aus dem Handel um A unzewenden.

Zwee Zelltypen, zwou verschidde Krankheeten

D'Netzhaut besteet aus Schichten, an et mécht en Ënnerscheed, ëm wéi eng Schicht et geet. D'Liicht trëfft fir d'éischt op d'Fotorezeptoren an der baussenzeger Netzhaut. Hir Signaler ginn iwwer tëschegeschalt Neuronen un d'Ganglienzellen an der bannenzeger Netzhaut weidergeleet, deenen hir Axonen duerch de Sehnerv erausféieren. D'Diagramm hei ënnendrënner nennt d'Schichten an hirer Reiefolleg.

D'Ganglienzelle vun der Netzhaut sinn déi Zellen, déi bei Glaukom an optescher Neuropathie betraff sinn. Wann a Sichufroe vu Methylenblo a Glaukom rieds ass, ass normalerweis dës bannenzeg Schicht mat hiren Axone gemengt. Fotorezeptore sinn déi Zellen, déi bei der Degeneratioun vun der baussenzeger Netzhaut betraff sinn. Si hunn den héchsten Energiebedarf an der Netzhaut a funktionéieren no un der Grenz vun hirer Zellootmung, soudatt si wéineg Reserven hunn, wann de mitochondriale Komplex I ausfält. E Resultat bei engem Zelltyp léisst sech net op deen aneren iwwerdroen, an déi dräi Studien hei ënnendrënner halen dës Zelltypen auserneen. Wéi ee generell Modeller vu Schlussfolgerungen ënnerscheet, gëtt an wéi ee Fuerschung iwwer Methylenblo liest erkläert.

Ganglienzellen am liewege Maus-A

An der eelster vun den dräi Studien hunn Fuerscher eng optesch Neuropathie modelléiert, andeems si Rotenon an de Glaskierper vun engem Maus-A mikroinjizéiert hunn. Dat anert A huet als Kontroll mat der Trägerléisung gedéngt. Rotenon blockéiert de mitochondriale Komplex I, den Agankspunkt, deen Elektrone vum NADH weiderleet. Eng Dysfunktioun vum Komplex I ass och dat Merkmal, dat dëse Modell mat der Leber senger hereditärer optescher Neuropathie verbënnt, enger Krankheet vun de Ganglienzellen a vum Sehnerv.

Véieranzwanzeg Stonne méi spéit war d'Ganglienzellschicht an den Ae mat Rotenon méi dënn an hat manner Zelle wéi d'Kontrollaen. Wann Methylenblo zesumme mat Rotenon gesprëtzt gouf, gouf dëse Schued op eng dosisofhängeg Manéier verhënnert. Déi héchst getest Dosis (0.07 mg/kg, wäit ënner der LD50 bei Mais) huet souwuel d'Déckt wéi och d'Zellzuel erhalen. Parallel Tester a Gehirhomogenater hunn zwee Effekter gewisen: Methylenblo huet den duerch Rotenon ausgeléisten oxidative Stress an de Réckgang vum Sauerstoffverbrauch réckgängeg gemaach. D'Auteuren hunn en excitotoxesche Mechanismus virgeschloen, bei deem Rotenon moduléierend amakrin Zelle schiedegt, Ganglienzellen ze staark aktivéiert ginn an eng antioxidant Wierkung de Schued ënnerbrécht, deen doraus entsteet. Déi proposéiert chemesch Mechanismen hannert dësem Schutz ginn an mitochondrial Mechanisme vu Methylenblo am Detail beschriwwen.

Dëst Resultat huet dräi Grenzen. De Faarfstoff gouf zesumme mam Toxin direkt an d'A gesprëtzt; dat ass eng Method vun der Verabreichung, kee Behandlungsplang. D'Observatiounszäit war 24 Stonnen. An d'Moosswäerter vun der Cytochromoxidase sinn a béide geschiedegte Gruppe geklommen, wat d'Auteuren als Iwweraktivitéit interpretéiert hunn an net als Beweis fir eng restauréiert Zellootmung an der lieweger Netzhaut.

Isoléiert Ganglienzellen an enger Kulturschuel

Déi zweet Studie huet d'A ganz aus dem Modell erausgeholl. Fuerscher hunn primär Ganglienzelle vun der Netzhaut vu jonke Raten isoléiert a se Rotenon, dem Apoptose-Ausléiser Staurosporin oder 72 Stonne mat wéineg Sauerstoff ausgesat. Duerno hunn si d'Iwwerliewe mat enger Fierwung fir lieweg an dout Zelle gemooss. Methylenblo bei 1 an 10 micromolar am Kulturmedium huet d'Iwwerliewe bei all schiedlechem Afloss verbessert, jee no Bedéngung ongeféier ëm de Faktor 1.5 bis 1.9. En zousätzlechen Test huet gewisen, datt Methylenblo d'Aktivitéit vun der Cytochrom-c-Oxidase bei enger Belaaschtung mat Waasserstoffperoxid erhalen huet.

Dat ass Pharmakologie un isoléierten Zellen. D'Verbindung huet d'Zellen duerch Diffusioun duerch de Kulturmedium an enger definéierter Konzentratioun erreecht, ouni Hornhaut, Tréinefilm, Lëns, Glaskierper, Bluttversuergung oder Immunsystem am Wee. Dës Einfachheet ass de Sënn vum Modell: e weist, datt d'Ganglienzelle selwer geschützt kënne ginn, wann d'Verbindung se erreecht. E seet näischt doriwwer aus, ob eng Drëps op der Uewerfläch vun der Hornhaut eng definéiert Konzentratioun an déi bannenzeg Netzhaut brénge géif. Konzentratiounen iwwer 10 micromolar goufe vermeit, well se fir déiselwecht Zelle gëfteg waren. Dat erënnert drun, datt d'Dosis-Wierkungs-Bezéiung an enger Kulturschuel a béid Richtunge geet.

Fotorezeptore bei mutante Mais an an enger Zelllinn

Déi drëtt Studie betrëfft déi baussenzeg Netzhaut. Fuerscher hunn Harlequin-Mais benotzt, déi e Mangel un Apoptose-induzéierendem Faktor hunn, duerch deen de Komplex I net komplett zesummegesat gëtt. Si hunn d'Struktur vun de Fotorezeptoren, Markere vun de baussenzegte Segmenter an d'Integritéit vun de Mitochondrien am Alter vun 11 Méint ënnersicht. Methylenblo gouf nom Ofsetze vun der Mamm systemesch iwwer d'Drénkwaasser verabreicht, mat ongeféier 10 mg/kg pro Dag. Behandelt Mutanten hunn eng méi grouss Netzhautdéckt, méi Rhodopsin- an Opsin-Marker an eng méi gesond mitochondrial Struktur behale wéi onbehandelt Mutanten.

Déi begleedend Zellversich hunn 661W-Zelle benotzt, eng immortaliséiert Zelllinn vu Mais, déi Fotorezeptoren änelt. Dës goufe fir 24 Stonne Rotenon mat oder ouni Methylenblo ausgesat. D'Iwwerliewen huet sech bei 30 micromolar verbessert, a méi niddreg Konzentratiounen hunn d'Verhältnis vun NADH zu NAD+ normaliséiert an den oxidative Stress reduzéiert. Dat opfällegt Detail ass, wat Methylenblo net gemaach huet: et huet ATP net restauréiert. De Schutz goung mat enger Reduktioun vum Redoxstress a manner aktive Stressweeër an, dorënner d'mitochondrial Äntwert op ongefaalte Proteinen an d'Mitophagie-Marker, an net mat enger restauréierter Energieversuergung.

Dësen Ënnerscheed ass wichteg fir Aussoen iwwer Methylenblo an d'Netzhaut. Eng Verbindung kann e gestresste Fotorezeptor um Liewen halen, ouni säin Energiedefizit ze behiewen. Dat limitéiert all therapeutesch Interpretatioun op Redoxstress amplaz op eng ëmfaassend Verjéngung.

Déi dräi Studien niefteneen

De Verglach hei ënnendrënner kennzeechent all Studie no Modell a Wee vun der Verabreichung, well dës zwou Kolonne bestëmmen, wat d'Resultat ënnerstëtze kann.

All Zeil ass preklinesch. Keng Zeil huet Patienten abezunn, d'Siicht gemooss oder eng ophthalmesch Formuléierung getest.

Firwat dat keng Glaukombehandlung ass

D'Behandlung vu Glaukom senkt den Aendrock. Neuroprotektioun verfollegt en anert Zil: Ganglienzellen an hir Axonen ënner Stress um Liewen ze halen. Déi uewe genannte Studie gehéieren zum zweete Projet, net zum éischten. Keng dovun huet den Drock gesenkt, a keng huet Methylenblo mat enger drocksenkender Behandlung verglach. Dofir bleiwen etabléiert Approchë fir Glaukom an Drockkontroll eng separat Fro vun der Redox-Neuroprotektioun, an dofir kann e Resultat iwwer d'Iwwerliewe vun Zellen net als gerett Siicht interpretéiert ginn.

D'Ënnerscheeder am Wee vun der Verabreichung ënnersträichen dëse Punkt. Eng intravitreal Koinjektioun bréngt eng bekannt Quantitéit nieft d'Netzhaut am Moment vun der Schiedegung. Eng Verabreichung iwwer d'Drénkwaasser setzt dat ganzt Déier iwwer Méint der Substanz aus, mat enger onbekannter Konzentratioun an der Netzhaut. De Kulturmedium setzt fräi Zellen direkt der Substanz aus. Keng vun dëse Methoden seet viraus, wéi en Undeel vun enger topescher Dosis duerch d'Hornhaut géif goen, net duerch d'Tréinen ewechgespullt géif ginn, d'Lëns an de Glaskierper duerchquere géif an eng vun de Netzhautschichten an enger hëllefräicher Konzentratioun erreeche géif. Dëse Problem vun der Verabreichung ass Deel vun der méi breeder Fro iwwer Weeër vun der Verabreichung a Verdeelung vu Methylenblo, bei där all Wee seng eege Konzentratiounsmiessunge brauch.

Ënnerscheeder am Gewëss stellen eng zweet Barrière duer. E Faarfstoff, deen de viischten Deel vum A erreecht, huet domat nach net den hënneschten Deel erreecht, an eng Konzentratioun, déi enger Schicht hëlleft, kann eng aner schiedegen. Léisungen aus dem Handel ginn net als ophthalmesch Preparatiounen hiergestallt, steriliséiert, gepuffert oder konservéiert, a Rengheet, pH, Osmolalitéit an Hëllefsstoffer sinn all wichteg, wann d'Hornhaut an den Interieur vum A hinnen ausgesat ginn. Näischt an dëse Befunde vun der Netzhautfuerschung rechtfäerdegt, esou Léisungen an oder op d'A ze maachen. Froe zu Preparatiounsstandarde gehéieren zum Thema Sécherheet an Ëmgang mat Methylenblo.

Wou d'Beweiser ophalen

Zesumme gelies ënnerstëtzen déi dräi Publikatiounen eng enk begrenzt Ausso: ënner kontrolléierte Bedéngunge kann Methylenblo mitochondriale Redoxstress an Neurone vun der Netzhaut reduzéieren an hir Struktur erhalen. D'Ausso hält do op, wou d'Bedéngungen ophalen. Toxinmodeller a genetesch Komplex-I-Modeller si kee Glaukom, keng Drusen a keng diabetesch Erkrankung. Kuerz Observatiounszäiten a strukturell Endpunkte si keng dauerhaft Siicht. An eng schützend Konzentratioun an engem Kompartiment ass keng Dosis fir en anert.

Fir eng méi staark Beweislag wiere separat Elementer néideg: eng definéiert Expositioun vun der Netzhaut no engem klinesch benotzbare Wee vun der Verabreichung, funktionell Endpunkte vun der Siicht bei Déieren, e vum Drock onofhängege Virdeel an engem fir Glaukom relevante Modell an duerno Donnéeën zu Sécherheet a Wierksamkeet beim Mënsch. Bis dës existéieren, bleift Methylenblo an d'Siicht eng Fuerschungshypothees mat kloere Grenzen: plausibel mitochondrial Pharmakologie an der Netzhaut, nëmmen un Zellen an Déiere gewisen, ouni datt dës Studien e Wee zu enger Aenbehandlung opweisen.