Evnafrøðin hjá metýlenbláum: bygging, formil, eginleikar og heiti

Metýlenblátt merkir vanliga metýltioniniumklorid, eitt salt, sum inniheldur eitt positivt løtt lívrunnið litarevni og eina kloridmótjón. Vatnfría saltið hevur formilin C₁₆H₁₈ClN₃S og ein formilmassa á umleið 319.85 g/mol. Kristallvatn broytir massan á einum vigaðum tilfari uttan at broyta samleikan hjá litarevniskatiónini.

Hesin munur greiðir fleiri mótsagnir, sum síggjast í evnafrøðiligum vøruskráum. Ein skráseting kann við rætti siga, at nettoløðingin hjá saltinum er null, samstundis sum litarevnið verður lýst sum katióniskt. Ein onnur vøruskrá kann upplýsa 373.90 g/mol, tí tilfarið í henni er trihydratið. Áðrenn tú brúkar ein eginleika, mást tú staðfesta, hvat talið lýsir.

Heiti eyðmerkja ymisk stig av tilfarinum

ChEBI-skrásetingin fyri metýlenblátt eyðmerkir kloridsaltið, upplýsir CAS 61-73-4 og hevur heitini metýltioniniumklorid, Basic Blue 9 og C.I. 52015. Systematiska heitið er 3,7-bis(dimetýlamino)fenotiazin-5-iumklorid.

Heitið metýltioninium uttan „klorid“ eyðmerkir lívrunnu katiónina. Eitt hydratheiti leggur enn ein mun afturat: metýlenblátt klorid bundið at eini tilskilaðari nøgd av vatni í fasta evninum. Í eini innkeypskravlýsing skalt tú skráseta fulla evnafrøðiliga heitið, formilin, hydratformin og eyðmerkingina hjá veitaranum saman. Lít ikki bert á orðið fyri litin. Samanberingin av metýlbláum og litarevnum við líknandi heitum greiðir frá, hví lík heiti kunnu eyðmerkja ymisk evni.

Les sameindabyggingarnar

Bygging A: metýltioniniumkatiónin

Merkingar: blá N-tekn eyðmerkja tríggjar nitrogenatomir; gula S-teknið eyðmerkir svávul; tær báðar ytstu nitrogenatomirnar bera hvør sínar tveir metýlbólkar. Ómerktar linjuendar á hesum bólkum standa fyri kolevnisatomir við teirra óvístu hydrogenatomum. Teir tríggir samanvaksnu ringarnir mynda konjugeraða kjarnan í byggingini. Henda upprunatekningin vísir eina framseting av formligari løðing.

Katiónbyggingin í ChEBI hevur formilin C₁₆H₁₈N₃S⁺, nettoløðingina +1 og miðalmassan 284.408. Á støðunum 3 og 7 sita dimetýlaminosubstituentarnir. Eitt formligt positivt tekin á eini atom í eini tekning er ein háttur at halda roknskap við løðingini í júst teirri framsetingini; tað skal ikki tulkast sum eitt kort av allari elektronbýtinum.

Bygging B: kloridsaltið

Merkingar: grøna Cl⁻ er kloridmótjónin. Hon er við vilja teknað leys av lívrunnu byggingini. Ein +1 katión og ein −1 anión geva eina neutrala formileind. Báðar byggingartekningarnar eru endurgivnar úr ChEBI og umgjørdar til WebP uttan at broyta bindini ella atommerkingarnar.

PubChem-skrásetingin fyri CID 6099 brúkar eitt annað systematiskt heiti og eina aðra staðseting av dupultbindum og formligari løðing. Í hesum framsetingum eru atomirnar bundnar saman á sama hátt. Tær staðfesta ikki, at eitt annað hydrat ella eitt eyka innihaldsevni er til staðar.

Talva við eginleikum og keldutilvísingum

Formilmassarnir niðanfyri fylgja forsýningini av USP-monografiini um metýlenblátt. Alisligu mátingarnar eru dømi úr eini tilskilaðari skráseting av einum trihydrati í handli, og tær upplýstu umstøðurnar eru varðveittar.

Vøruskrásetingin hjá framleiðaranum stuðlar teimum vøruserstøku røðunum. Hesar upplýsingar eru gagnlig samanberingarvirði, ikki kravlýsingar fyri øll pulvur ella allar lidnar vætur. Smáir munir millum formilmassar í dátugrunnum kunnu eisini koma av ymiskum atomvektarvenjum og avrunding; hetta er eitt annað mál enn nógv størri munurin, sum hydratini elva til.

Hví hydratering broytir eina útrokning

Ein millimol av fullkomiliga vatnfríum kloridi vigar 319.85 mg; ein millimol av fullkomiliga reinum trihydrati vigar 373.90 mg. Hvørt inniheldur eina millimol av litarevniskatiónum. Roknað eftir talvuni er massin hjá trihydratinum umleið 16.9% størri fyri somu nøgd av litarevni.

Tí svarar 1.000 g/L av reinum vatnfríum kloridi til umleið 3.13 mmol/L, meðan 1.000 g/L av reinum trihydrati svarar til umleið 2.67 mmol/L. Hetta eru dømi grundað á formlar, áðrenn leiðrétt verður fyri veruliga mátað evnisinnihald ella mátað vatninnihald. Brúka molaritetsroknaran fyri metýlenblátt fyri at gera greitt, hvør evnaformur er valdur.

USP-skilmarkingin tilskilar evnisinnihaldið á turrum grundarlagi. Tí má eitt prosenttal á turrum grundarlagi tulkast saman við massanum á pulvrinum, soleiðis sum tað verður móttikið. Kristallvatn er ikki sjálvvirkandi tekin um dálking. Tann nágreiniliga samanberingin av trihydrati og vatnfríum evni lýsir, hvussu hesar merkingar skulu lesast.

Løðing staðfestir ikki eitt kolloid

„Løðing hjá einum soli av metýlenbláum“ blandar tveir ymiskar spurningar saman. Litarevnisjónin hevur løðingina +1. Fyri at vita, um ein tilgerð er eitt sol, krevjast upplýsingar um skipanina, har evnið er spjatt.

IUPAC-skilmarkingin av einum soli snýr seg um eina flótandi kolloidala skipan. Hon ger ikki allar loysnir av einum løddum litarevni til kolloid. Ein neutral saltformil merkir heldur ikki, at jónirnar í loysn hvør sær eru neutralar. Ein pástandur um agnaløðing ella zetapotential krevur upplýsingar um ta veruligu tilgerðina og mátiumstøðurnar, heldur enn bert sameindaformilin.

pH, pKa og polaritetur svara ymiskum spurningum

IUPAC skilmarkar pH við virkseminum hjá hydrogenjónum í loysn. Tí hevur turt metýlenblátt pulvur ikki eitt sjálvstøðugt pH í vatni. Ein gagnlig pH-upplýsing tilskilar loysingarevnið, styrkina, hitastigið og samansetingina. Ein buffari kann broyta pH í loysnini uttan at broyta samleikan, sum stendur á litarevnismerkinum.

Hinvegin lýsir ein sýrudissosiatiónskonstantur eina ávísa javnvág, og pKa er negativa 10-talslogaritman av hesum konstanti. Eitt brúkilig „pKa fyri metýlenblátt“ má tilskila protoneraða og deprotoneraða evnisformin og miðilin. Eitt einsamalt tal sigur ikki, um tað vísir til oxideraða litarevnið ella ein annan evnaform. Protonflyting og elektronflyting eru ymiskar tilgongdir; sí redoxevnafrøðina hjá metýlenbláum og leukometýlenbláum fyri ta seinna.

„Polart ella ópolart?“ krevur eisini eitt skilmarkað endamál. Metýlenblátt klorid er jóniskt, meðan lívrunna katiónin inniheldur eina víðfevnda kolevnisbygging. Henda lýsingin er gagnligari enn at geva øllum evninum eitt einstakt polaritetstal. Sum umrøðan hjá IUPAC av polariteti hjá loysingarevnum greiðir frá, er solvatering treytað av fleiri sínámillum ávirkanum. Til tilgerðararbeiði skalt tú brúka mátað loysingarevni í ætlaða loysingarmiðlinum og umstøðurnar í vegleiðingini um loysingarevni og tilgerð av loysn.

Hvør tættleiki skal brúkast í eini umrokning?

Hóast 1 g/cm³ er tað sama sum 1 g/mL, broytir ein broytt eind ikki tað, sum varð mátað. Tættleikin hjá einum føstum evni kann ikki brúkast til at umrokna millilitrar av eini tunnari loysn til gramm av teirri loysnini. Rúmtættleikin hjá pulvri svarar enn einum øðrum spurningi, tí pakkingin letur luft vera millum agnirnar.

Tá ið tú umroknar frá massa fyri rúmmál til massa fyri massa, mást tú hava tættleikan hjá lidnu loysnini við einum tilskilaðum hitastigi. Til vigan og molaritetsútrokning skalt tú vátta formilin hjá tilfarinum og grundarlagið fyri mátaða evnisinnihaldinum. Tá ið eginleikin samsvarar við tað, sum verður mátað, fyribyrgir tað mistøkum, sum fleiri desimalar ikki kunnu rætta.