প্ৰবন্ধ
মিথিলিন ব্লু আৰু হৃদ্স্বাস্থ্য: কলাৰ অধ্যয়ন, প্ৰাণীৰ আৰ্হি আৰু চিকিৎসাগত প্ৰসংগ

এজন পাঠকে একেটা সপ্তাহতে দুটা বক্তব্য পঢ়িলে। এটাত কোৱা হৈছে যে মিথিলিন ব্লুৱে ডায়েবেটিছ থকা নিগনিৰ হৃদ্যন্ত্ৰত মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ শ্বসন উন্নত কৰে। আনটোত কোৱা হৈছে যে হৃদ্যন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ সময়ৰ আশে-পাশে চিকিৎসালয়ত ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ পৰা স্বাভাৱিকতে এনে অনুমান হ’ব পাৰে যে মিথিলিন ব্লুৱে হৃদ্বিফলতা বা হৃদ্যন্ত্ৰৰ সাধাৰণ সুৰক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত উপকাৰ কৰে।
এই অনুমানত তিনিটা পৃথক ধাৰণা মিহলি হৈ যায়। প্ৰথমটো হৈছে পৃথক কৰা মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ভিতৰত হোৱা জৈৱৰাসায়নিক প্ৰভাৱ। দ্বিতীয়টো হৈছে শৰীৰৰ বাহিৰত ৰখা কলাৰ ৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তন। তৃতীয়টো হৈছে ৰোগীৰ চিকিৎসাগত ফলাফল, যেনে লক্ষণ কমা, চিকিৎসালয়লৈ কমকৈ যাবলগীয়া হোৱা বা অধিক দিন জীয়াই থকা। প্ৰতিটোৰ নিজস্ব কাৰ্যগত নীতি আছে। এটা স্তৰৰ ফলাফল স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে পৰৱৰ্তী স্তৰলৈ প্ৰযোজ্য নহয়।
এই প্ৰবন্ধত সেই স্তৰবোৰ পৃথক কৰি ৰখা হৈছে। ইয়াত হৃদ্যন্ত্ৰৰ মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ গৱেষণা, মানুহৰ হৃদ্যন্ত্ৰ আৰু ৰক্তনলীৰ কলাৰ গৱেষণা, অক্ষত জীৱিত প্ৰাণীৰ ওপৰত কৰা গৱেষণা আৰু মিথিলিন ব্লুৱে ৰক্তসঞ্চালনত প্ৰভাৱ পেলোৱা পৃথক চিকিৎসালয়ৰ পৰিস্থিতি পৰ্যালোচনা কৰা হৈছে।
হৃদ্যন্ত্ৰ-সম্পৰ্কীয় প্ৰমাণৰ তুলনামূলক তালিকা
এই বিষয়টোৰ মূল ৰূপৰেখা তলৰ তালিকাখনত দিয়া হৈছে। ইয়াত পৃথক কৰা কলাৰ প্ৰস্তুতি, অক্ষত জীৱিত প্ৰাণী আৰু চিকিৎসাগত পৰিস্থিতি পৃথক কৰা হৈছে, কাৰণ এইবোৰে ভিন্ন প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়ে।
| প্ৰমাণৰ স্তৰ | কি পৰীক্ষা কৰা হৈছিল | কি সলনি হৈছিল | ই কি প্ৰতিষ্ঠা নকৰে |
|---|---|---|---|
| পৃথক কৰা হৃদ্যন্ত্ৰৰ মাইট’কণ্ড্ৰিয়া, ডায়েবেটিছ থকা আৰু সুস্থ নিগনি | কমপ্লেক্স I বা কমপ্লেক্স II-ৰ ছাবষ্ট্ৰেট যোগান ধৰা মাইট’কণ্ড্ৰিয়াত স্বল্পকালীনভাৱে 0.1 micromolar মিথিলিন ব্লু যোগ কৰা হৈছিল | দুয়ো ধৰণৰ ছাবষ্ট্ৰেটৰ সৈতে অক্সিজেনৰ ব্যৱহাৰ বাঢ়িছিল। কমপ্লেক্স I-ৰ ছাবষ্ট্ৰেটৰ সৈতে হাইড্ৰজেন পেৰক্সাইডৰ নিৰ্গমন বাঢ়িছিল আৰু কমপ্লেক্স II-ৰ ছাবষ্ট্ৰেট ছাক্সিনেটৰ সৈতে কমিছিল। কেলচিয়াম ধৰি ৰখাৰ ক্ষমতা সলনি হোৱা নাছিল। | ইয়াৰ পৰা জীৱিত ৰোগীৰ হৃদ্যন্ত্ৰৰ পাম্প কৰাৰ ক্ষমতা, লক্ষণ বা বাচি থকাৰ ক্ষেত্ৰত উন্নতি হোৱা বুলি ক’ব নোৱাৰি। এই প্ৰস্তুতিত কৰোনাৰী ৰক্তপ্ৰবাহ, ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ, বৃক্ক, স্নায়ু বা ঔষধৰ পাৰস্পৰিক প্ৰতিক্ৰিয়া নাথাকে। |
| ডায়েবেটিছ থকা নিগনিৰ অক্ষত হৃদ্যন্ত্ৰ, দীৰ্ঘকালীন মাত্ৰা প্ৰয়োগ | 10 mg per kg per day মাত্ৰাত মিথিলিন ব্লুৰ সৈতে ইক’কাৰ্ডিঅ’গ্ৰাফি, ৰক্তসঞ্চালনৰ গতিবিদ্যাৰ অধ্যয়ন, ৰেছপিৰ’মেট্ৰি আৰু প্ৰ’টিঅ’মিক্স | NADH-ৰ জাৰণ বাঢ়িছিল, NAD বাঢ়িছিল, ছাৰ্টুইন 3-ৰ সক্ৰিয়তা বাঢ়িছিল আৰু 34টা মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ প্ৰ’টিনৰ 83টা স্থানত লাইছিনৰ এছিটাইলেচন কমিছিল। ফেটি এচিডৰ জাৰণৰ ধৰণ সলনি হৈছিল আৰু ডায়েবেটিছ থকা প্ৰাণীৰ হৃদ্যন্ত্ৰৰ কাৰ্যক্ষমতা উন্নত হৈছিল। ডায়েবেটিছ-সম্পৰ্কীয় কমপ্লেক্স I-ৰ ত্ৰুটিটো নিজে সংশোধিত হোৱা নাছিল। | ইয়াৰ পৰা মানুহৰ হৃদ্বিফলতাৰ চিকিৎসা হিচাপে মিথিলিন ব্লুৰ ভূমিকা প্ৰতিষ্ঠা নহয়। প্ৰজাতি, ডায়েবেটিছৰ আৰ্হি, মাত্ৰা আৰু পৰোক্ষ ফলাফলৰ সূচকৰ পাৰ্থক্যৰ বাবে এই ফলাফল পোনপটীয়াকৈ মানুহৰ হৃদ্বিফলতাত প্ৰযোজ্য কৰিব নোৱাৰি। |
| মানুহৰ হৃদ্যন্ত্ৰ আৰু ৰক্তনলীৰ চাৰিওফালৰ চৰ্বি, শৰীৰৰ বাহিৰত | হৃদ্যন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰ কৰোৱা 25জন হৃদ্বিফলতাৰ ৰোগীৰ এপিকাৰ্ডিয়েল আৰু পেৰিভাস্কুলাৰ চৰ্বি 0.1 micromolar মিথিলিন ব্লুৰ সৈতে 24 hours ইনকিউবেট কৰা হৈছিল | মনোএমাইন অক্সিডেজৰ দুয়োটা ৰূপ উপস্থিত আছিল, মূলতঃ MAO-A। মিথিলিন ব্লুৱে MAO-ৰ প্ৰকাশ আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতি কমাইছিল। যোগ কৰা ছেৰ’ট’নিনে MAO-A-ৰ জৰিয়তে হাইড্ৰজেন পেৰক্সাইড বঢ়াইছিল আৰু মিথিলিন ব্লুৱে সেই বৃদ্ধি আংশিকভাৱে হ্ৰাস কৰিছিল। | শৰীৰৰ বাহিৰত ৰখা কলাৰ অধ্যয়ন চিকিৎসাৰ পৰীক্ষণ নহয়। মিথিলিন ব্লু গ্ৰহণ কৰিলে হৃদ্যন্ত্ৰৰ নিলয়ৰ কাৰ্যক্ষমতা বা চিকিৎসাগত ফলাফল উন্নত হয় বুলি ই নেদেখুৱায়। |
| ব্যায়ামৰ সময়ত অক্ষত, সচেতন কুকুৰ | ট্ৰেডমিলত ব্যায়ামৰ সময়ত নতুন মিথিলিন ব্লুৰ আৰম্ভণিৰ মাত্ৰা আৰু তাৰ পিছত অবিৰত ইনফিউজন, ছেলাইনৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল | ধমনীৰ ৰক্তত লেক্টেট আৰু পাইৰুভেটৰ অনুপাত কমিছিল, যিয়ে ৰেডক্সৰ পৰিৱৰ্তন দেখুৱায়। কিন্তু ব্যায়ামৰ সময়ত হৃদ্যন্ত্ৰই পাম্প কৰা ৰক্তৰ পৰিমাণ, হৃদ্স্পন্দনৰ হাৰ, সংকোচনক্ষমতা, ধমনীৰ চাপ আৰু কেটেক’লামিনৰ প্ৰতিক্ৰিয়া সলনি হোৱা নাছিল। | ৰেডক্সৰ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত ব্যায়ামৰ ক্ষমতা বা হৃদ্যন্ত্ৰৰ কাৰ্যদক্ষতা উন্নত হয় বুলি ই সমৰ্থন নকৰে। কুকুৰবোৰৰ চিকিৎসাগত হৃদ্বিফলতা নাছিল। |
| চিকিৎসালয়ত ৰক্তসঞ্চালনৰ গতিবিদ্যা-সম্পৰ্কীয় পৰিস্থিতি | হৃদ্যন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছৰ ভেছ’প্লেজিয়া, ছেপটিক শ্বকৰ সহায়ক চিকিৎসা আৰু অৰ্জিত মেথিম’গ্ল’বিনেমিয়াৰ অনুমোদিত চিকিৎসাৰ বাবে শিৰাৰ ভিতৰেৰে মিথিলিন ব্লু | নিৰ্বাচিত ৰক্তনলী-প্ৰসাৰণজনিত শ্বকত গড় ধমনীৰ চাপ আৰু ৰক্তনলীৰ প্ৰতিৰোধ বাঢ়িব পাৰে আৰু ভেছ’প্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন কমিব পাৰে। মেথিম’গ্ল’বিনেমিয়াত মেথিম’গ্ল’বিন কমে, যাৰ ফলত অক্সিজেন বহন কৰাৰ ক্ষমতা পুনৰুদ্ধাৰ হয়। | চাপ বা অক্সিজেন বহনত স্বল্পকালীন শিৰাগত সহায় দিয়া মানেই কৰোনাৰী ৰোগ, এথেৰ’স্ক্লেৰ’ছিছ বা হৃদ্বিফলতাৰ দীৰ্ঘকালীন মৌখিক চিকিৎসাৰ প্ৰমাণ নহয়। প্ৰয়োগৰ পথ, মাত্ৰা, সময়কাল আৰু ৰোগ পৃথক। |
প্ৰথমে শেষৰ স্তম্ভটো পঢ়ক। মিথিলিন ব্লুৰ হৃদ্যন্ত্ৰ-সম্পৰ্কীয় দাবীৰ অধিকাংশ আলোচনাই বাদ দিয়া ধাৰণাগত সংশোধনটো সেই স্তম্ভতে আছে।
পৃথক কৰা হৃদ্যন্ত্ৰৰ মাইট’কণ্ড্ৰিয়াই কি দেখুৱায়
ডায়েবেটিছ থকা হৃদ্যন্ত্ৰৰ অধ্যয়নটোত সুস্থ নিগনি আৰু ষ্ট্ৰেপ্ট’জ’ট’চিনৰ দ্বাৰা ডায়েবেটিছ সৃষ্টি কৰা নিগনিৰ পৰা উলিয়াই লোৱা মাইট’কণ্ড্ৰিয়া পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। উচ্চ-বিভেদন ৰেছপিৰ’মেট্ৰিৰে অক্সিজেনৰ ব্যৱহাৰ জোখা হৈছিল। ফ্লুৰ’চেণ্ট পৰীক্ষাৰে হাইড্ৰজেন পেৰক্সাইড আৰু কেলচিয়ামৰ পৰিচালনা জোখা হৈছিল।
গুৰুত্বপূৰ্ণ অপ্ৰত্যাশিত দিশটো হৈছে ছাবষ্ট্ৰেটৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীলতা। কমপ্লেক্স I-ক যোগান ধৰা গ্লুটামেট আৰু মেলেটৰ সৈতে মিথিলিন ব্লুৱে শ্বসন বঢ়াইছিল, কিন্তু হাইড্ৰজেন পেৰক্সাইডৰ নিৰ্গমনো বঢ়াইছিল। কমপ্লেক্স II-ক যোগান ধৰা ছাক্সিনেটৰ সৈতে ই শ্বসন বঢ়াইছিল আৰু হাইড্ৰজেন পেৰক্সাইড কমাইছিল। সেয়ে কেৱল এণ্টিঅক্সিডেণ্ট বুলি ক’লে ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ আচৰণ বৰ্ণনা নহয়। প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতি বাঢ়িব নে কমিব, সেয়া কোনটো শ্বসন-পথ সক্ৰিয় আৰু ক’এনজাইম Q-ৰ ৰেডক্স অৱস্থা কেনে, তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।
ডায়েবেটিছ থকা নিগনিৰ আন এটা সম্পৰ্কিত অধ্যয়নে এই কাৰ্যপদ্ধতি অধিক স্পষ্ট কৰে। মিথিলিন ব্লুৱে বিকল্প ইলেক্ট্ৰন বাহক হিচাপে কাম কৰে। ই NADH-ক NAD-লৈ জাৰিত কৰাত সহায় কৰে, যাৰ ফলত মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ডিএছিটাইলেজ ছাৰ্টুইন 3-ৰ সক্ৰিয়তা বাঢ়ে। এই এনজাইমে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ প্ৰ’টিনৰ লাইছিন অৱশিষ্টৰ পৰা এছিটাইল গোট আঁতৰায়। প্ৰ’টিঅ’মিক্সত ফেটি এচিডৰ পৰিবহণ আৰু জাৰণ, ট্ৰাইকাৰ্বক্সিলিক এচিড চক্ৰ, ইলেক্ট্ৰন পৰিবহণ, এমিন’ এচিডৰ বিপাক আৰু পৰিবহণকাৰী প্ৰ’টিনত এছিটাইলেচন কম হোৱা দেখা গৈছিল। চিকিৎসা দিয়া ডায়েবেটিছ থকা নিগনিৰ হৃদ্যন্ত্ৰৰ কাৰ্যক্ষমতা উন্নত হৈছিল, যদিও মূল কমপ্লেক্স I-ৰ ত্ৰুটি ৰৈ গৈছিল।
ইয়াক কেৱল মুক্ত মূলক নিষ্ক্ৰিয় কৰা বুলি নাভাবি ইলেক্ট্ৰনৰ পথ সলনি কৰা বুলি ভাবক। মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ইলেক্ট্ৰন পৰিবহণৰ নিৰ্দেশিকা-এ পথ সলনি কৰাৰ এই ধাৰণাক বৃহত্তৰ শৃংখলৰ প্ৰসংগত ৰাখে। ই এতিয়াও কলাৰ স্তৰৰ ব্যাখ্যাহে, চিকিৎসাৰ নিৰ্দেশ নহয়।
মানুহৰ হৃদ্যন্ত্ৰৰ কলাই কি যোগ কৰে, আৰু কি যোগ কৰিব নোৱাৰে
মানুহৰ ওপৰত কৰা অধ্যয়নটোৱে ৰোগীৰ বাস্তৱ পৰিস্থিতিৰ দিশে এখোজ আগবাঢ়ে, কিন্তু চিকিৎসাৰ পৰীক্ষণ হৈ নুঠে। শল্যচিকিৎসকে হৃদ্বিফলতা থকা ৰোগীৰ পৰা হৃদ্যন্ত্ৰৰ পৃষ্ঠত পোনপটীয়াকৈ থকা এপিকাৰ্ডিয়েল চৰ্বি আৰু ৰক্তনলীৰ চাৰিওফালে থকা পেৰিভাস্কুলাৰ চৰ্বি সংগ্ৰহ কৰিছিল। পৰীক্ষাগাৰত নমুনাবোৰ মিথিলিন ব্লুৰ কম ঘনত্বৰ সৈতে এদিন ইনকিউবেট কৰা হৈছিল।
দুয়োবিধ কলাতে মনোএমাইন অক্সিডেজ এনজাইমৰ প্ৰকাশ দেখা গৈছিল, মূলতঃ MAO-A ৰূপৰ। এই এনজাইমবোৰে স্থানীয়ভাৱে প্ৰতিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতি সৃষ্টি কৰিব পাৰে। মিথিলিন ব্লুৱে MAO-ৰ প্ৰকাশ কমাইছিল আৰু অক্সিডেটিভ চাপৰ সংকেত হ্ৰাস কৰিছিল। গৱেষকে MAO-A-ৰ ছাবষ্ট্ৰেট ছেৰ’ট’নিন যোগ কৰাত হাইড্ৰজেন পেৰক্সাইড বাঢ়িছিল। মিথিলিন ব্লুৱে সেই বৃদ্ধি আংশিকভাৱে হ্ৰাস কৰিছিল।
এইটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, কাৰণ হৃদ্যন্ত্ৰ আৰু ৰক্তনলীৰ চাৰিওফালৰ চৰ্বিক এতিয়া কেৱল নিষ্ক্ৰিয় আৱৰণ বুলি গণ্য কৰা নহয়; হৃদ্যন্ত্ৰ আৰু বিপাক-সম্পৰ্কীয় ৰোগত ইয়াক প্ৰদাহজনিত আৰু অক্সিডেটিভ সংকেতৰ সক্ৰিয় উৎস হিচাপে দেখা হয়। অধ্যয়নটোৱে মানুহৰ প্ৰকৃত কলাৰ সেই অংশত মিথিলিন ব্লুৰ এটা সম্ভাৱ্য প্ৰভাৱ চিনাক্ত কৰে।
তথাপি সীমাটো অটুট থাকে। অস্ত্ৰোপচাৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা পঁচিশটা নমুনা শৰীৰৰ বাহিৰত 24 hours মিথিলিন ব্লুৰে পৰিচৰ্যা কৰিলে, মুখেৰে গ্ৰহণ কৰা মিথিলিন ব্লু সেই অংশত কাৰ্যকৰী ঘনত্বত উপস্থিত হয় নে নহয়, তাত নিৰাপদে থাকে নে নহয়, হৃদ্যন্ত্ৰৰ কাৰ্যক্ষমতা সলনি কৰে নে নহয় বা ফলাফলত প্ৰভাৱ পেলায় নে নহয়, সেয়া দেখুৱাব নোৱাৰে। সেই সীমাৰ আঁৰৰ সাধাৰণ নীতিবোৰৰ বাবে মিথিলিন ব্লুৰ গৱেষণা কেনেকৈ পঢ়িব চাওক।
অক্ষত জীৱিত প্ৰাণীৰ ব্যায়ামৰ অধ্যয়নে কি দেখুৱায়
কুকুৰৰ অধ্যয়নটো মূলতঃ প্ৰত্যাশিত লাভ নোপোৱাৰ ফলাফল হিচাপে মূল্যৱান। সচেতন কুকুৰবোৰে দুটা পৰিশ্ৰমৰ স্তৰত ট্ৰেডমিলত দৌৰিছিল। এটা গোটক ছেলাইন দিয়া হৈছিল। আন এটা গোটক মিথিলিন ব্লুৰ আৰম্ভণিৰ মাত্ৰা আৰু তাৰ পিছত অবিৰত ইনফিউজন দিয়া হৈছিল। তৃতীয় এটা গোটক ব্যায়াম নকৰাকৈ মিথিলিন ব্লু দিয়া হৈছিল।
মিথিলিন ব্লুৱে ধমনীৰ ৰক্তত লেক্টেট আৰু পাইৰুভেটৰ অনুপাত সঁচাকৈয়ে কমাইছিল; এই সূচকটো NADH আৰু NAD-ৰ ভাৰসাম্যৰ সৈতে জড়িত। বিশ্ৰামৰ সময়ত হৃদ্যন্ত্ৰই পাম্প কৰা ৰক্তৰ পৰিমাণ, হৃদ্স্পন্দনৰ হাৰ, চাপ আৰু সংকোচনক্ষমতাৰ মাপত সামান্যহে পৰিৱৰ্তন হৈছিল। ব্যায়ামৰ সময়ত ছেলাইন আৰু মিথিলিন ব্লু দুয়োটা গোটতে হৃদ্যন্ত্ৰই পাম্প কৰা ৰক্তৰ পৰিমাণ দুগুণ হৈছিল আৰু সমগ্ৰ শৰীৰৰ অক্সিজেনৰ ব্যৱহাৰ তিনিৰ পৰা চাৰিগুণলৈ বাঢ়িছিল। মিথিলিন ব্লুৰ বাবে হৃদ্যন্ত্ৰই পাম্প কৰা ৰক্তৰ পৰিমাণ আৰু অক্সিজেনৰ ব্যৱহাৰৰ মাজৰ সম্পৰ্ক সলনি হোৱা নাছিল।
ধাৰণাগতভাৱে ক’বলৈ গ’লে, ৰেডক্সৰ দিশত পৰিৱৰ্তন হৈছিল, কিন্তু পাম্প কৰাৰ দিশত হোৱা নাছিল। জৈৱৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তনে ব্যায়ামৰ সময়ত হৃদ্যন্ত্ৰই পাম্প কৰা ৰক্তৰ পৰিমাণৰ দৰে বহু ব্যৱস্থাৰ সমন্বিত প্ৰতিক্ৰিয়া সলনি কৰিবই লাগিব বুলি কথা নাই। মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ মাপবোৰ উন্নত হ’লেই শাৰীৰিক সক্ৰিয়তাৰ সময়ত হৃদ্যন্ত্ৰ অধিক শক্তিশালী হ’ব বুলি কৰা দাবীৰ ক্ষেত্ৰত এই পাৰ্থক্য পোনপটীয়াকৈ প্ৰাসংগিক।
চিকিৎসালয়ত ব্যৱহাৰ আৰু দীৰ্ঘকালীন চিকিৎসা পৃথক ধাৰণা
চিকিৎসালয়ত তিনিটা পৰিস্থিতিত শিৰাৰ ভিতৰেৰে মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এইবোৰ হৃদ্যন্ত্ৰ-সম্পৰ্কীয় যেন শুনা যায়, কিন্তু ইহঁতে পৃথক প্ৰশ্ন পৰীক্ষা কৰে।
প্ৰথমতে, হৃদ্যন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পিছৰ ভেছ’প্লেজিয়া মানে হৃদ্যন্ত্ৰই পৰ্যাপ্তভাৱে ৰক্ত পাম্প কৰি থকাৰ পিছতো ৰক্তনলীৰ টান গুৰুতৰভাৱে হ্ৰাস পোৱা। পৰীক্ষণবোৰত সাধাৰণতে প্ৰায় 1.5ৰ পৰা 2 mg per kg মাত্ৰা শিৰাৰ ভিতৰেৰে এটা ইনফিউজন হিচাপে দিয়া হৈছিল। বাৰে বাৰে দেখা ফলাফল হৈছে গড় চাপ আৰু ৰক্তনলীৰ প্ৰতিৰোধ বৃদ্ধি আৰু ভেছ’প্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন হ্ৰাস, কিন্তু হৃদ্যন্ত্ৰই পাম্প কৰা ৰক্তৰ পৰিমাণ একেধৰণে বৃদ্ধি হোৱা নাই। পৰীক্ষণবোৰৰ বিস্তৃত পৰ্যালোচনা ভেছ’প্লেজিয়া আৰু ছেপটিক শ্বকৰ প্ৰমাণৰ পৃষ্ঠাত আছে।
দ্বিতীয়তে, ছেপটিক শ্বকৰ সহায়ক চিকিৎসাত শিৰাগত প্ৰয়োগৰ বিভিন্ন নিয়ম ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াৰ ভিতৰত 2023 চনৰ এটা নিয়মত দৈনিক ছয় ঘণ্টাৰ ভিতৰত 100 mg ইনফিউজন কৰি তিনিটা মাত্ৰা দিয়া হৈছিল। ভেছ’প্ৰেছৰ বন্ধ কৰিব পৰালৈকে মধ্যমা সময় 94ৰ পৰা 69 hours-লৈ কমিছিল, কিন্তু মৃত্যুহাৰ আৰু শ্বাস-সহায়ৰ সময়কাল প্ৰায় একে আছিল। পিছৰ সমন্বিত বিশ্লেষণবোৰে স্বল্পকালীন মৃত্যুহাৰত সম্ভাৱ্য প্ৰভাৱৰ ইংগিত দিয়ে, কিন্তু প্ৰমাণৰ নিশ্চিততা কম আৰু কোনবোৰ পৰীক্ষণ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হয়, তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল বুলি মূল্যায়ন কৰে। অধিক শক্তিশালী দাবীটো হৈছে ভেছ’প্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন কমা, বাচি থকাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি প্ৰমাণিত হোৱা নহয়।
তৃতীয়তে, অৰ্জিত মেথিম’গ্ল’বিনেমিয়া হৈছে শিৰাগত ব্যৱহাৰৰ অনুমোদিত চিকিৎসাগত কাৰণ। সাধাৰণতে 1 mg per kg শিৰাৰ ভিতৰেৰে দিয়া হয় আৰু প্ৰয়োজন হ’লে এবাৰ পুনৰ মাত্ৰা দিয়া হয়। ইয়াত মিথিলিন ব্লুৱে হিম’গ্ল’বিনৰ কাৰ্যক্ষমতা আৰু অক্সিজেনৰ যোগান পুনৰুদ্ধাৰ কৰে। বুকুৰ লক্ষণবোৰ উন্নত হয় কাৰণ অক্সিজেন বহন কৰাৰ ক্ষমতা উন্নত হয়, মিথিলিন ব্লুৱে হৃদ্যন্ত্ৰৰ গঠন পুনৰ বিন্যাস কৰে বাবে নহয়।
এই পৰিস্থিতিবোৰৰ কোনোটোৱেই দীৰ্ঘস্থায়ী হৃদ্বিফলতা, কৰোনাৰী ৰোগ বা প্ৰতিৰোধৰ বাবে দৈনিক মুখেৰে মিথিলিন ব্লু গ্ৰহণ পৰীক্ষা নকৰে। বৰ্তমানৰ হৃদ্বিফলতা আৰু কৰোনাৰী ৰোগৰ চিকিৎসা-পদ্ধতিত ইয়াক অনুমোদিত দীৰ্ঘকালীন চিকিৎসা হিচাপে তালিকাভুক্ত কৰা হোৱা নাই। ৰক্তচাপৰ প্ৰমাণ-ত ৰক্তনলীৰ টানৰ ক্ষেত্ৰতো প্ৰয়োগৰ পথ আৰু পৰিস্থিতিৰ একে পাৰ্থক্য দেখুওৱা হৈছে: শ্বকৰ সময়ত শিৰাগত প্ৰয়োগে চাপত কৰা পৰিৱৰ্তনৰ পৰা মুখেৰে গ্ৰহণ কৰা সামগ্ৰীৰ বাবে ঘৰত ৰক্তচাপ মাপা যন্ত্ৰত কি ফল দেখা যাব, সেয়া অনুমান কৰিব নোৱাৰি।
দীৰ্ঘস্থায়ী ৰোগ-সম্পৰ্কীয় দাবীৰ ভৱিষ্যতৰ যিকোনো সমন্বিত মূল্যায়নৰ বাবে প্ৰকৃত মৌখিক প্ৰয়োগৰ নিয়ম অনুসৰি লক্ষণ, কাৰ্যক্ষমতা, চিকিৎসালয়ত ভৰ্তি আৰু সুৰক্ষাৰ ওপৰত যাদৃচ্ছিক বণ্টনভিত্তিক তথ্যৰ প্ৰয়োজন হ’ব; আন এটা মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ পৰীক্ষাই যথেষ্ট নহ’ব।
হৃদ্ৰোগ-সম্পৰ্কীয় পাঠকে প্ৰথমে স্পষ্ট কৰিবলগীয়া সুৰক্ষাৰ প্ৰশ্ন
হৃদ্ৰোগীয়ে প্ৰায়ে পাৰস্পৰিক প্ৰতিক্ৰিয়া কৰিব পৰা একাধিক ঔষধ গ্ৰহণ কৰে। কাৰ্যপদ্ধতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি আশাবাদী হোৱাৰ আগতে তিনিটা সুৰক্ষা পৰীক্ষা কৰা উচিত।
প্ৰথমতে, মিথিলিন ব্লু এটা শক্তিশালী মনোএমাইন অক্সিডেজ অৱৰোধক। শিৰাগত প্ৰয়োগৰ লেবেলত SSRIs, SNRIs, MAO অৱৰোধক আৰু কেইবাটাও অ’পিঅ’ইডৰ সৈতে ছেৰ’ট’নিন ছিণ্ড্ৰ’মৰ বিষয়ে বাকচৰ ভিতৰত বিশেষ সতৰ্কবাণী দিয়া আছে। লক্ষণবোৰৰ ভিতৰত অস্থিৰতা, বিভ্ৰান্তি, জ্বৰ, ঘাম, অস্থিৰ হৃদ্স্পন্দনৰ হাৰ বা ৰক্তচাপ, কঁপনি, পেশীৰ জঠৰতা আৰু ক্ল’নাছ থাকে। হৃদ্ৰোগীয়ে সকলো ঔষধৰ সম্পূৰ্ণ তালিকা চিকিৎসক বা ফাৰ্মাচিষ্টক দেখুৱাব লাগে আৰু নিজে নিজে এণ্টিডিপ্ৰেছেণ্ট বা বিষৰ ঔষধ বন্ধ কৰিব নালাগে।
দ্বিতীয়তে, গ্লুক’জ-6-ফছফেট ডিহাইড্ৰ’জেনেজৰ অভাৱ থাকিলে মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ, কাৰণ ই গুৰুতৰ হিম’লাইছিছ ঘটাব পাৰে। পাল্ছ অক্সিমিটাৰৰ স্বাভাৱিক পাঠে এই বিপদ নথকা বুলি নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰে। মিথিলিন ব্লুৱে অক্সিমিটাৰৰ পাঠ আৰু কিছুমান এনাস্থেচিয়া মনিটৰৰ মাপো বিকৃত কৰিব পাৰে। চিকিৎসালয়ত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ নিৰীক্ষণৰ অধীনত ৰখাৰ এইটোও এটা কাৰণ।
তৃতীয়তে, জৈৱৰাসায়নিক পথৰ যুক্তি মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণৰ নিৰ্দেশিকা নহয়। নাইট্ৰেটে নাইট্ৰিক অক্সাইড আৰু চক্ৰীয় GMP-ৰ জৰিয়তে কাম কৰে। পৰীক্ষাত মিথিলিন ব্লুৱে নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ দ্বাৰা হোৱা ৰক্তনলীৰ শিথিলতা কমাব পাৰে, কিন্তু ইয়াৰ পৰা ই নিৰাপদে নাইট্ৰেটৰ প্ৰভাৱ প্ৰতিহত কৰিব পাৰে বা চিকিৎসকে দিয়া হৃদ্ৰোগৰ ঔষধৰ বিকল্প হ’ব পাৰে বুলি প্ৰমাণ নহয়। শিৰাগত মিথিলিন ব্লুৰ সৈতে প্ৰতিবেদিত ৰক্তচাপৰ প্ৰভাৱৰ ভিতৰত উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু নিম্ন ৰক্তচাপ দুয়োটাই আছে, লগতে টেকিকাৰ্ডিয়া আৰু হৃদ্স্পন্দনৰ ছন্দৰ অনিয়মো আছে। সেয়ে নিৰীক্ষণ গুৰুত্বপূৰ্ণ।
ব্যৱহাৰিক নিয়মটো সহজ। কলা আৰু প্ৰাণীৰ অধ্যয়নৰ ফলাফল সাৱধানে পৰীক্ষণ চলোৱাৰ কাৰণ, হৃদ্ৰোগৰ স্ব-চিকিৎসা কৰাৰ কাৰণ নহয়। হৃদ্বিফলতা, কৰোনাৰী ৰোগ, হৃদ্স্পন্দনৰ ছন্দৰ অনিয়ম বা হৃদ্যন্ত্ৰ-সম্পৰ্কীয় যন্ত্ৰ থকা যিকোনো ব্যক্তিয়ে মিথিলিন ব্লুৰ যিকোনো সংস্পৰ্শ বা ব্যৱহাৰৰ বিষয়ে হৃদ্ৰোগ চিকিৎসা দলৰ সৈতে আলোচনা কৰিব লাগে; সামগ্ৰী, ঘনত্ব, পৰিমাণ, প্ৰয়োগৰ পথ, সময় আৰু লক্ষণ নথিভুক্ত কৰি ৰাখিব লাগে।