ঘনত্বৰ সৈতে মিথিলিন ব্লুৰ শোষণ কিয় সলনি হয়

মিথিলিন ব্লুৰ এটা ষ্টক বটল লৈ দুটা গিলাচত ঢালক। প্ৰথমটো ষ্টক দ্ৰৱণেৰে আৰু দ্বিতীয়টো দহগুণ পাতল কৰা দ্ৰৱণেৰে ভৰাওক। আশা কৰা ধৰণেই দ্বিতীয় গিলাচটোৰ ৰং পাতল। ভালদৰে চালে আন এটা পৰিৱৰ্তনো দেখা যাব। ৰঙৰ আভা সলনি হৈছে। এটা দ্ৰৱণৰ ৰং নিৰ্মল আকাশী নীলাৰ ফালে আৰু আনটোৰ ৰং বেঙুনীয়া আভাযুক্ত নীলাৰ ফালে ঢাল খাইছে। পাতল কৰাটোৱে কেৱল তীব্ৰতা কমোৱা নাই। কোনটো ৰাসায়নিক প্ৰজাতিয়ে বেছিভাগ পোহৰ শোষণ কৰে, সেয়াও সলনি কৰিছে।

এই পৰিৱৰ্তনৰ আঁৰৰ ধাৰণাটো সৰল। দ্ৰৱীভূত মিথিলিন ব্লু কেৱল এটা প্ৰজাতি নহয়। মনোমাৰ বুলি কোৱা একক ৰঞ্জক কেটায়নটো আন এটা কেটায়নৰ সৈতে সমতল পৃষ্ঠ মুখামুখিকৈ সজাই ডাইমাৰ গঠন কৰিব পাৰে, আৰু ডাইমাৰবোৰে মিলি অধিক ডাঙৰ সমষ্টি গঠন কৰিব পাৰে। প্ৰতিটো ৰূপৰ নিজা শোষণ বৰ্ণালী আছে। স্পেকট্ৰ'ফটোমিটাৰে দেখুওৱা ফলটো হ'ল সেই পৰিস্থিতিত সেই কিউভেটত থকা মিশ্ৰণৰ সকলো প্ৰজাতিৰ শোষণৰ যোগফল। মিশ্ৰণ সলনি কৰিলে বৰ্ণালীও সলনি হয়, আনকি ৰঞ্জকৰ মুঠ পৰিমাণে সৰল পাতলকৰণ অনুপাত অনুসৰণ কৰিলেও।

মনোমাৰ আৰু ডাইমাৰে বেলেগকৈ পোহৰ শোষণ কৰে

মনোমাৰটোক এখন সমতল কাৰ্ডৰ দৰে কল্পনা কৰক, যাৰ বলয়-তন্ত্ৰজুৰি ধনাত্মক আধান বিয়পি আছে। এনে দুখন কাৰ্ড মুখামুখিকৈ থাকিব পাৰে। ধনাত্মক আধানবোৰে পৰস্পৰক বিকৰ্ষণ কৰে, কিন্তু সমতল এৰোমেটিক পৃষ্ঠবোৰে স্তূপীকৰণৰ আন্তঃক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে পৰস্পৰক আকৰ্ষণ কৰে, আৰু চাৰিওফালৰ পানী আৰু বিপৰীত আয়নবোৰে বিকৰ্ষণৰ প্ৰভাৱ কমায়। ফলত উমৈহতীয়া ইলেক্ট্ৰনিক অৱস্থা থকা এটা আবদ্ধ যোৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ অনুমোদিত স্থানান্তৰবোৰ মনোমাৰৰ স্থানান্তৰতকৈ উচ্চ শক্তিত ঘটে, সেয়ে ডাইমাৰ বেণ্ডটো মনোমাৰ বেণ্ডতকৈ চুটি তৰংগদৈৰ্ঘ্যত দেখা যায়; অধিক ডাঙৰ সমষ্টিবোৰে নীলা দিশত আৰু আগলৈ বেণ্ডৰ কাষৰ উঁচু অংশ হিচাপে অৰিহণা যোগায়।

পৰিষ্কাৰ পানীত অতি কম ঘনত্বত মনোমাৰৰ প্ৰাধান্য থাকে আৰু দীঘল তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ বেণ্ডটো প্ৰধান হয়। মুঠ ঘনত্ব বাঢ়িলে যোৰযুক্ত ৰূপৰ অংশ বৃদ্ধি পায় আৰু প্ৰথম বেণ্ডটোৰ তুলনাত চুটি তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ বেণ্ডটো বাঢ়ে। সেয়ে দুয়োটা বেণ্ডৰ অনুপাতে পোনপটীয়াকৈ মুঠ ঘনত্ব নহয়, মিশ্ৰণৰ গঠনহে জনায়। কোনটো ৰূপ উপস্থিত আছে সেই বিষয়ে এটা অনুমান নকৰাকৈ একক তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পাঠে দুয়োটাক পৃথক কৰিব নোৱাৰে।

সেইবাবেই প্ৰসংগ বৰ্ণালীৰ সৈতে সদায় পৰিস্থিতিৰ তথ্য থাকিব লাগে। মিথিলিন ব্লুৰ বৰ্ণালীগত প্ৰসংগ-ত বেণ্ডৰ অৱস্থানৰ লগতে সেইবোৰ সৃষ্টি কৰা দ্ৰাৱক, লৱণৰ পটভূমি, pH, উষ্ণতা আৰু ঘনত্বৰ পৰিসৰ তালিকাভুক্ত কৰা হৈছে। এই পৰিস্থিতিবোৰ নজনোৱাকৈ শীৰ্ষস্থানৰ মান উল্লেখ কৰিলে সংখ্যাটোৰ বিৱৰণ অসম্পূৰ্ণ থাকে। একেটা ৰঞ্জকৰ বেলেগ বেলেগ বৰ্ণালী সম্পৰ্কে দুটা পৰীক্ষাগাৰেই সঠিক হ'ব পাৰে, কাৰণ সিহঁতে বেলেগ বেলেগ মিশ্ৰণ জুখিছিল।

কিহে সাম্যাৱস্থা সলনি কৰে

ঘনত্বই প্ৰধান নিয়ন্ত্ৰক। ডাইমাৰ গঠনৰ বাবে দুটা মনোমাৰ লগ হ'ব লাগে, সেয়ে মুঠ ৰঞ্জকৰ পৰিমাণ বাঢ়িলে ইয়াৰ অংশ সৰলৰৈখিক হাৰতকৈ বেছি দ্ৰুততাৰে বাঢ়ে। কোঠাৰ উষ্ণতাৰ ওচৰত পানীত প্ৰকাশিত ডাইমাৰ গঠন ধ্ৰুৱকৰ মান প্ৰতি molar-ত কেইবা হাজাৰৰ ঘৰত থাকে, সেয়ে micromolar পৰিসৰত ডাইমাৰৰ অংশ দ্ৰুতভাৱে বাঢ়ে। micromolar-ৰ পৰা millimolar ৰঞ্জকলৈ বিস্তৃত এক সামগ্ৰিক ফিটত 34 micromolar-ৰ তলতেই টেট্ৰামাৰৰ শূন্যতকৈ অধিক অৱদান পোৱা গৈছিল। ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে কেইবা দহ micromolar ঘনত্বত কেৱল দুটা প্ৰজাতি ধৰি কৰা ফিটক সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস কৰা উচিত নহয়। সঠিক অংশবোৰ মাধ্যমৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে; সেইবাবেই এই প্ৰবন্ধই সাৰ্বজনীন ৰূপান্তৰ তালিকাৰ সলনি পৰিৱৰ্তনৰ দিশবোৰ দিছে।

লৱণ দ্বিতীয় নিয়ন্ত্ৰক। দ্ৰৱীভূত আয়নবোৰে দুটা কেটায়নৰ মাজৰ বিকৰ্ষণৰ প্ৰভাৱ কমায়, সেয়ে ছ'ডিয়াম ক্ল'ৰাইড আৰু অনুৰূপ ইলেক্ট্ৰ'লাইট যোগ কৰিলে একে ৰঞ্জক ঘনত্বতো মিশ্ৰণ ডাইমাৰ আৰু সমষ্টিৰ ফালে আগবাঢ়ে। এই প্ৰভাৱ লৱণাক্ত আৰু জলীয় মাধ্যমত মিথিলিন ব্লুৰ সমষ্টি গঠনৰ অধ্যয়ন-ত দেখা যায়, য'ত প্ৰায় 1 micromolar-ৰ পৰা 3.4 millimolar ৰঞ্জকক 0-ৰ পৰা 0.15 molar ছ'ডিয়াম ক্ল'ৰাইডৰ পৰিসৰত জোখা হৈছিল। সেই ফিটত অধিক ৰঞ্জক আৰু অধিক লৱণ থকা প্ৰান্তত টেট্ৰামাৰৰ অংশ প্ৰায় 0.93 হৈছিল। সেয়ে পানীত ৰেকৰ্ড কৰা বৰ্ণালী আৰু শাৰীৰবৃত্তীয় ছেলাইনত ৰেকৰ্ড কৰা বৰ্ণালী পৰস্পৰৰ বিকল্প মানদণ্ড নহয়।

উষ্ণতাই বিপৰীত দিশত প্ৰভাৱ পেলায়। স্তূপীকৰণে আবদ্ধ পানী মুক্ত কৰে আৰু তাপীয় গতিয়ে ইয়াৰ বিৰোধিতা কৰে, সেয়ে দ্ৰৱণ গৰম কৰিলে সাধাৰণতে কিছুমান ডাইমাৰ ভাঙি পুনৰ মনোমাৰ হয়, আনহাতে ঠাণ্ডা কৰিলে সংযোজনৰ অনুকূল পৰিস্থিতি হয়। ফিট কৰা বিয়োজন এনথালপি ঋণাত্মক, 282-ৰ পৰা 333 kelvin পৰিসৰত প্ৰায় ঋণাত্মক 30 kilojoules per mole, যিয়ে সংযোজন তাপমুক্তকাৰী বুলি নিশ্চিত কৰে। ফ্ৰিজৰ পৰা উলিওৱাৰ লগে লগে জোখা ঠাণ্ডা নমুনাত, একেটা নমুনা কোঠাৰ উষ্ণতালৈ সাম্যাৱস্থাত উপনীত হোৱাৰ পিছত জোখাতকৈ, অধিক সমষ্টি থকা যেন দেখা যাব পাৰে।

দ্ৰাৱকে মূল ভিত্তি নিৰ্ধাৰণ কৰে। পানীৰ শক্তিশালী জলবিৰাগী প্ৰভাৱে সমতল ৰঞ্জক কেটায়নবোৰক স্তূপীকৰণৰ বাবে উৎসাহিত কৰে। ইথানল আৰু মিথানলৰ দৰে এলক'হলে বলয়বোৰক অধিক ভালদৰে দ্ৰাৱকীয় আৱৰণ দিয়ে আৰু সমষ্টিবোৰ ভাঙে, সেয়ে একে ৰঞ্জক ঘনত্ব পানীতকৈ ইথানলত অধিক মনোমাৰপ্ৰধান যেন দেখা যায়। এপ্ৰ'টিক সহ-দ্ৰাৱকেও একে কাম কৰে: 293 kelvin-ত পানী আৰু DMSO-ৰ মিশ্ৰণত DMSO যোগ কৰাত ডাইমাৰ গঠন কমিছিল, যিয়ে স্তূপীকৰণৰ চালক হিচাপে পানীৰ গঠনৰ ভূমিকা সূচায়। ছাৰ্ফেক্টেণ্টৰ ক্ষেত্ৰত দুয়ো দিশতে সাৱধানতা লাগে। সিহঁতৰ সংকটজনক মাইচেল ঘনত্বৰ ওপৰত মাইচেলবোৰে মনোমাৰ পৃথকে পৃথকে দ্ৰৱীভূত কৰি মনোমাৰৰ দৰে বৰ্ণালী পুনৰ ঘূৰাই আনিব পাৰে। সেই সীমাৰ তলত বিপৰীত আধানযুক্ত ছাৰ্ফেক্টেণ্টে তাৰ সলনি স্তূপীকৰণ বঢ়াব পাৰে: 100 micromolar ৰঞ্জকত SDS-এ চালিত কৰা পলিমাৰ গঠন প্ৰায় 4 millimolar SDS-ত সৰ্বাধিক হৈছিল, যিটো মাইচেল গঠনৰ সীমাৰ প্ৰায় আধা; তাৰ পিছত অধিক ছাৰ্ফেক্টেণ্টত পুনৰ্বণ্টন হৈছিল। মিথিলিন ব্লুৰ বৰ্ণালীত ৰঞ্জক-দ্ৰাৱক আৰু সংগঠিত মাধ্যমৰ প্ৰভাৱ-ৰ কামে দেখুৱায় যে কেৱল সামগ্ৰিক ঘনত্বই নহয়, অণুৰ একেবাৰে ওচৰৰ পৰিৱেশেও পৰ্যবেক্ষিত বেণ্ডবোৰ কিমান শক্তিশালীভাৱে নিৰ্ধাৰণ কৰে।

pH-ৰ গুৰুত্ব মূলতঃ চৰম সীমাবোৰত। অধিকাংশ পৰীক্ষাগাৰৰ কামত ব্যৱহৃত প্ৰায় নিৰপেক্ষ পৰিসৰত মিথিলিন ব্লু তাৰ পৰিচিত নীলা কেটায়নিক ৰূপতে থাকে, আৰু বৰ্ণালীৰ পৰিৱৰ্তনত সমষ্টি গঠনেই প্ৰধান ভূমিকা লয়। শক্তিশালী অম্ল বা ক্ষাৰ, বৰ্ণহীন লিউকো ৰূপ সৃষ্টি কৰা জাৰণ-বিজাৰণ ৰসায়ন, বা প্ৰ'টিন আৰু কণাৰ সৈতে বন্ধন—প্ৰতিটোৱেই মনোমাৰ-ডাইমাৰ যোৰৰ বাহিৰেও অন্য অৱস্থা যোগ কৰে। বাফাৰ যোগ কৰাৰ পিছত বৰ্ণালী সলনি হ'লে সকলো পৰিৱৰ্তন কেৱল pH-ৰ বাবে বুলি ধৰাৰ আগতে বাফাৰৰ গঠনত লৱণ আৰু বন্ধনকাৰী উপাদান আছে নে নাই পৰীক্ষা কৰক। ৰসায়ন আৰু প্ৰ'টনীকৰণৰ প্ৰসংগই এই পৰিচয়-সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নবোৰ ইয়াত আলোচনা কৰা সমষ্টি গঠনৰ প্ৰশ্নৰ পৰা পৃথক কৰি ৰাখে।

বিয়েৰ-লেম্বাৰ্টৰ সৰলৰেখা কিয় বেঁকা হয়

বিয়েৰ-লেম্বাৰ্ট সম্বন্ধ অনুসৰি শোষণমান হ'ল শোষণক্ষমতা, ঘনত্ব আৰু পথৰ দৈৰ্ঘ্যৰ গুণফল। ই এটা গণনাৰ নিয়ম। ইয়াত ধৰা হয় যে গণনা কৰা বস্তুবোৰৰ সংখ্যা সলনি হ'লেও সিহঁত একেই থাকে: এটা শোষণকাৰী প্ৰজাতি, স্থিৰ বৰ্ণালী, ঘনত্বৰ সৈতে কোনো ৰাসায়নিক পৰিৱৰ্তন নহয়, পৰীক্ষাৰ বাবে একবৰ্ণী পোহৰ, কোনো বিক্ষেপণ বা পুনৰ নিৰ্গমন নহয়, আৰু পোহৰে প্ৰকৃততে উল্লেখ কৰা পথটো অতিক্ৰম কৰে।

সমষ্টি গঠনে প্ৰথম অনুমানটো ভংগ কৰে। আনুষ্ঠানিকভাৱে মুঠ শোষণমান এতিয়াও সকলো প্ৰজাতিৰ অৱদানৰ যোগফল: পথৰ দৈৰ্ঘ্য, প্ৰতিটো প্ৰজাতিৰ শোষণক্ষমতা আৰু সেই প্ৰজাতিৰ নিজা ঘনত্বৰ গুণফলবোৰ যোগ কৰা হয়। প্ৰতিটো প্ৰজাতিয়ে নিয়মটো মানে। মিশ্ৰণটোৱে নামানে, কাৰণ প্ৰজাতিবোৰৰ ঘনত্ব মুঠ ৰঞ্জকৰ অৰৈখিক ফলন। সেয়ে মুঠ ৰঞ্জকৰ বিপৰীতে মনোমাৰ বেণ্ডৰ শোষণমানৰ মানাংকন বক্ৰৰেখা পাতল দ্ৰৱণৰ সীমাত সৰলভাৱে আৰম্ভ হয় আৰু ঘনত্ব বাঢ়িলে তললৈ বেঁকা হয়, কাৰণ প্ৰতিবাৰ যোগ হোৱা ৰঞ্জকৰ লগত অনুপাতগতভাৱে কম মনোমাৰ আহে। ডাইমাৰ বেণ্ডত পঢ়া বক্ৰৰেখা বিপৰীত দিশত বেঁকা হয়। সমষ্টি গঠনৰ অধ্যয়নবোৰে পৰ্যবেক্ষিত লেম্বাৰ্ট-বিয়েৰ বিচ্যুতিৰ উৎস হিচাপে ঠিক এই প্ৰক্ৰিয়াটোৱেই চিনাক্ত কৰে। বেঁকা অংশৰ মাজেৰে সৰলৰেখা ফিট কৰি তাক বহিৰ্প্ৰক্ষেপণ কৰাটোৱেই সাধাৰণ ভুল। ৰেখাটো কেৱল যি পৰিসৰ আৰু মেট্ৰিক্সত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল, তাৰ ভিতৰতহে বৈধ।

পাতল কৰিলেও একেধৰণৰ ফান্দ সৃষ্টি হয়। যন্ত্ৰৰ পৰিসৰৰ ভিতৰলৈ আনিবলৈ ঘন ষ্টক পাতল কৰিলে প্ৰজাতিবোৰৰ অনুপাত একে নাথাকে। পাতল কৰা কিউভেটৰ দ্ৰৱণ পুনৰ মনোমাৰৰ ফালে সাম্যাৱস্থাত উপনীত হয়, সেয়ে ইয়াৰ বৰ্ণালীয়ে পাতল নমুনাটোক সঠিকভাৱে বৰ্ণনা কৰে, কিন্তু ষ্টকটোক ভুলকৈ বৰ্ণনা কৰে। শোষণমান অনুপাতে বঢ়াই ষ্টকৰ বৰ্ণালী উলিয়াবলৈ উভতি গণনা কৰিলে মুঠ পৰিমাণৰ অনুমান কেৱল তেতিয়াহে ঘূৰি আহে, যেতিয়া মানাংকনত ইতিমধ্যে এই পৰিৱৰ্তন ধৰা হৈছে। ই কেতিয়াও মূল বেণ্ডৰ আকৃতি পুনৰুদ্ধাৰ নকৰে। ঘন দ্ৰৱণৰ বৰ্ণালীক পাতল দ্ৰৱণৰ প্ৰসংগৰ সৈতে তুলনা কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়ে দুটা বেলেগ মিশ্ৰণ তুলনা কৰি আছে।

পথৰ দৈৰ্ঘ্য ফলাফলৰ অংশ

নমুনাৰ মাজেৰে পোহৰে অতিক্ৰম কৰা দূৰত্বৰ সৈতে শোষণমান সমানুপাতিকভাৱে সলনি হয়। একে দ্ৰৱণ থকা 1 mm কিউভেটৰ তুলনাত 10 mm কিউভেটে দহগুণ শোষণমান দিয়ে। এই অনুপাত কেৱল একে দ্ৰৱণৰ বাবেহে হুবহু প্ৰযোজ্য, আৰু সমষ্টি গঠনৰ বাবে এই চৰ্তটো বিশেষ গুৰুত্বপূৰ্ণ।

বাস্তৱত বৈধ পৰিসৰৰ ভিতৰত থাকিবলৈ পথৰ দৈৰ্ঘ্য এটা উপায়। দীঘল পথে পাতল, মূলতঃ মনোমাৰপ্ৰধান দ্ৰৱণৰ বাবে সংবেদনশীলতা দিয়ে। চুটি পথে সাম্যাৱস্থা নতুনকৈ স্থাপন কৰা বৃহৎ পাতলকৰণৰ ধাপ নোলোৱাকৈ ঘন নমুনাক জোখৰ পৰিসৰৰ ভিতৰত ৰাখে। ওপৰৰ সংখ্যাবোৰৰ আঁৰৰ সমষ্টি গঠন অধ্যয়নত ঠিক এই পদ্ধতিয়েই ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল: 1.1-ৰ পৰা 34 micromolar ৰঞ্জকৰ বাবে 1 centimeter কোষ, আৰু 94 micromolar-ৰ পৰা 3.4 millimolar-ৰ বাবে 0.01 centimeter কোষ। মাইক্ৰ'ভলিউম পেডেষ্টেল আৰু প্লেট ৰিডাৰৰ নিজা জ্যামিতি থাকে, য'ত চুটি আৰু কেতিয়াবা পৰিৱৰ্তনশীল পথৰ লগতে কেটায়নিক ৰঞ্জক অধিশোষিত হ'ব পৰা পৃষ্ঠও থাকে। বৰ্ণালীৰ প্ৰসংগত দ্ৰাৱক আৰু লৱণ উল্লেখ কৰাৰ দৰেই সংখ্যাৰ সৈতে পথৰ দৈৰ্ঘ্যও জনাওক। পথৰ দৈৰ্ঘ্য নথকা শোষণমান কোনো ফলাফল নহয়। ই এটা উৰাবাতৰি।

এই প্ৰক্ৰিয়াৰ পৰাই জোখ-মাখৰ শৃংখলা নিৰ্ধাৰিত হয়। পাঠ লোৱাৰ আগতে নমুনাবোৰ একে উষ্ণতাত সাম্যাৱস্থালৈ আনক। একে ধৰণৰ কিউভেট আৰু একে অভিমুখ ব্যৱহাৰ কৰক, একে লৱণ আৰু বাফাৰৰ পটভূমি থকা মিলোৱা ব্লেংক ব্যৱহাৰ কৰক, আৰু পৰিষ্কাৰ কাঁচৰ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰক; কাৰণ মিথিলিন ব্লু কাঁচ আৰু প্লাষ্টিকত অধিশোষিত হয়, আৰু দাগ লগা কিউভেটত আগৰ ঘন নমুনাৰ প্ৰভাৱ ৰৈ যায়। সমষ্টি গঠনৰ গতিবিদ্যা গুৰুত্বপূৰ্ণ হ'লে প্ৰস্তুতিৰ পিছতেই সোনকালে পাঠ লওক, আৰু প্ৰতিটো মানাংকন বক্ৰৰেখা অজ্ঞাত নমুনাবোৰৰ সৈতে একে মেট্ৰিক্স আৰু একে পথৰ দৈৰ্ঘ্যত নিৰ্মাণ কৰক। চকুৰে পৰীক্ষা কৰাৰ সময়ত মনত ৰাখিব যে চকু এটা দুৰ্বল স্পেকট্ৰ'মিটাৰ। দ্ৰৱণৰ ৰঙে বিশুদ্ধতা নিৰ্ণয় কৰিব পাৰে নে সেয়া এটা পৃথক প্ৰশ্ন, যাৰ উত্তৰ নেতিবাচক; সমষ্টি গঠনৰ ফলত ৰঙৰ আভা সলনি হোৱাটো ইয়াৰ এটা কাৰণ।

যন্ত্ৰৰ কাষত ৰাখিবলৈ এখন চিত্ৰ

তলৰ চিত্ৰখনে প্ৰবন্ধটোৰ কথাবোৰ পৰীক্ষাগাৰৰ কামৰ টেবুলত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা এটা প্ৰসংগ হিচাপে সংক্ষেপ কৰিছে। তিনিটা দ্ৰৱণত একে ৰঞ্জক আছে, কিন্তু মুঠ ঘনত্ব আৰু লৱণৰ পটভূমি বেলেগ। সিহঁতৰ ৰূপৰেখামূলক বৰ্ণালীয়ে দেখুৱায় যে স্তূপীকৰণ বাঢ়িলে দীঘল তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ মনোমাৰ বেণ্ডৰ অংশ কমি চুটি তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ডাইমাৰ বেণ্ডৰ অংশ বাঢ়ে। চিত্ৰখনত পৰিস্থিতিবোৰ ছপা কৰা হৈছে, কাৰণ সেইবোৰৰ অবিহনে বক্ৰৰেখাবোৰ পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি। উল্লেখিত পৰিস্থিতিত জোখা বেণ্ডৰ অৱস্থানৰ বাবে বৰ্ণালীগত প্ৰসংগ ব্যৱহাৰ কৰক। দ্ৰৱণত থকা ৰঞ্জক কেনেকৈ কোষত সোমায়, তাৰ বাবে বিজাৰণ আৰু বিভাজনৰ জৰিয়তে কোষত প্ৰৱেশ চাওক। পোহৰৰ পৰিমাণ আৰু জ্যামিতিয়ে আলোকৰাসায়নিক পাঠক আৰু কেনেকৈ ৰূপ দিয়ে, তাৰ বাবে পোহৰৰ সংস্পৰ্শ আৰু জোখৰ জ্যামিতি চাওক।

মনত ৰাখিবলগীয়া নিয়মটোৰ দুটা অংশ আছে। বৰ্ণালীয়ে উল্লেখিত পৰিস্থিতিত কিউভেটত থকা মিশ্ৰণ চিনাক্ত কৰে। কেৱল সেই একে পৰিস্থিতিত নিৰ্মাণ কৰা মানাংকনেহে শোষণমানক মুঠ ঘনত্বলৈ ৰূপান্তৰ কৰে।