မက်သလင်းဘလူးနှင့် NAD+/NADH: ဆဲလ်အတွင်း ရီဒေါ့စ်ဟန်ချက်ကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ခြင်း

မက်သလင်းဘလူးနှင့် NAD+ ဆိုင်ရာ အစီရင်ခံချက်များသည် မတူညီသော ပြောဆိုချက်သုံးခုကို တစ်ခုတည်းသဖွယ် ရောထွေးဖော်ပြလေ့ရှိသည်။ ပထမပြောဆိုချက်မှာ NAD+ နှင့် NADH အချိုးသည် အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်ထားသည့် အခြေအနေဘက်သို့ ရွေ့သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယမှာ ဆဲလ်တွင် NAD စုစုပေါင်းပမာဏ ပိုများလာခြင်းဖြစ်သည်။ တတိယမှာ စွမ်းအင်ထုတ်လုပ်မှု ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းတို့ကို ကြားရသည့်အခါ ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုကို ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသည့် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုတည်းဟု ထင်ရနိုင်သည်။ သို့သော် စမ်းသပ်မှုများတွင် ယင်းတို့သည် မကြာခဏ သီးခြားစီဖြစ်ပေါ်တတ်ပြီး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည့် ရလဒ်များမှာ ထိုအရာများ တစ်ထပ်တည်းမဖြစ်သည့် အခြေအနေများပင် ဖြစ်သည်။

ဤပမာဏသုံးမျိုးကို တူညီသော ဝေါဟာရများဖြင့် ဖော်ပြကြသောကြောင့် ရောထွေးနားလည်မိခြင်းကို နားလည်နိုင်သည်။ NAD+ သည် ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုဆိုင်ရာ တုံ့ပြန်မှုများတွင် အီလက်ထရွန်များကို လက်ခံပြီး NADH ဖြစ်လာသည်။ ထို့နောက် မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားများက ကွန်ပလက်စ် I တွင် NADH ကို NAD+ အဖြစ် ပြန်လည်အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်စေပြီး ထွက်လာသော စွမ်းအင်ကို ATP ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။ ထိုအီလက်ထရွန်သွားရာလမ်းကြောင်းကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ ရှင်းလင်းထားသည့် အကြောင်းအရာကို မိုင်တိုကွန်ဒရီးယား၏ အီလက်ထရွန်သယ်ပို့မှု ရှင်းလင်းချက် တွင် တွေ့နိုင်ပြီး စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ အပိုင်းကို ATP နှင့် စွမ်းအင်ဇီဝဖြစ်ပျက်မှု တွင် တွေ့နိုင်သည်။ သို့သော် အချိုးနှင့် စုစုပေါင်းမော်လီကျူးပမာဏသည် မတူညီသော အရာများဖြစ်သည်။ အချိုးက ရှိပြီးသား သယ်ပို့မော်လီကျူးများကို အီလက်ထရွန်တင်ထားသည့် အခြေအနေနှင့် မတင်ထားသည့် အခြေအနေတို့အကြား မည်သို့ခွဲဝေထားကြောင်း ပြသည်။ စုစုပေါင်းပမာဏကမူ သယ်ပို့မော်လီကျူး အရေအတွက် မည်မျှရှိကြောင်း ပြသည်။ စုစုပေါင်းပမာဏ မပြောင်းဘဲ အချိုးပိုကောင်းလာခြင်းသည် အသစ်ထုတ်လုပ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပြန်လည်ခွဲဝေခြင်းဖြစ်သည်။

အပိုင်းနှစ်ခု၊ ညွှန်ပြစနစ်နှစ်ခု

သတိမပြုမိဘဲ အဓိပ္ပာယ်ကောက်လွဲစေနိုင်သည့် ဒုတိယကွာခြားချက်တစ်ခုလည်း ရှိသည်။ ဆဲလ်အရည်ပိုင်းနှင့် မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားအတွင်းရှိ NAD မော်လီကျူးစုများကို မိုင်တိုကွန်ဒရီးယား၏ အတွင်းအမြှေးပါးက အများအားဖြင့် ခွဲထားသည်။ ထို့ကြောင့် အပိုင်းတစ်ခုစီသည် အခြားအပိုင်းနှင့် မတူဘဲ အောက်စီဒေးရှင်း သို့မဟုတ် ရီဒတ်ရှင်းဘက်သို့ နှိုင်းယှဉ်အားဖြင့် ပိုရောက်နေနိုင်သည်။ ဆဲလ်တစ်ခုလုံးအတွက် ကိန်းဂဏန်းတစ်ခုတည်းကို သုံးခြင်းက ဤကွာခြားချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

အသည်းသုတေသနက ဤအပိုင်းခွဲခြားမှုကို တိုင်းတာနိုင်စေခဲ့သည်။ လက်တိတ်နှင့် ပိုင်ရူဗိတ်ကြား ဓာတုမျှခြေက ဆဲလ်အရည်ပိုင်းရှိ NAD+ နှင့် NADH အချိုးကို ညွှန်ပြသည်။ အကြောင်းမှာ လက်တိတ်ဒီဟိုက်ဒရိုဂျနေးစ်က ထိုဓာတုပစ္စည်းအတွဲနှစ်တွဲကို ချိတ်ဆက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ 3-ဟိုက်ဒရောက်စီဘျူတီရိတ်နှင့် အက်စီတိုအက်စီတိတ်ကြား ဓာတုမျှခြေကလည်း အလားတူချိတ်ဆက်မှုမှတစ်ဆင့် မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားအတွင်းရှိ အချိုးကို ညွှန်ပြသည်။ ကြွက်များကို အီသနော ရေရှည်ကျွေးမွေးသည့် လေ့လာမှု ကဲ့သို့ တစ်ရှူးကို ကိရိယာဖြင့် ဖိညှပ်ကာ ချက်ချင်းအေးခဲစေပြီး အတွဲနှစ်တွဲစလုံးကို တိုင်းတာလျှင် အသည်းတစ်ခုတည်းမှ ရီဒေါ့စ်တိုင်းတာချက်နှစ်ခု ရရှိသည်။ ဒြပ်ပေါင်းတစ်မျိုးသည် တိုင်းတာချက်တစ်ခုကို အခြားတစ်ခုထက် ပိုမိုပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။

မက်သလင်းဘလူးသည် ဤစနစ်အတွင်း လောင်စာအဖြစ်မဟုတ်ဘဲ အီလက်ထရွန်သယ်ပို့ပစ္စည်းအဖြစ် လုပ်ဆောင်သည်။ ကွန်ပလက်စ် I အနီးရှိ NADH မှ အီလက်ထရွန်များကို လက်ခံပြီး ရီဒတ်ရှင်းဖြစ်လာကာ ထိုအီလက်ထရွန်များကို ဆက်လက်လမ်းကြောင်းပေါ်ရှိ ဆိုင်တိုခရုမ်း c ကဲ့သို့သော သယ်ဆောင်ပစ္စည်းများထံ လွှဲပေးသည်။ စုစုပေါင်းအကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပုံမှန်လမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးကို မဖြတ်သန်းဘဲ NADH ကို အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်စေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုယန္တရားက ၎င်း၏ စိတ်ဝင်စားဖွယ်အချက်နှင့် အကန့်အသတ်ကိုပါ ရှင်းပြပေးသည်။ ရီဒတ်ရှင်းလွန်ကဲ၍ ပိတ်ဆို့နေမှုကို လျော့ပါးစေနိုင်သော်လည်း ပျက်စီးနေသော ကွန်ပလက်စ်ကို ပြန်တည်ဆောက်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် NAD မော်လီကျူးအသစ်များ ပေါင်းစပ်ထုတ်လုပ်ပေးခြင်း မပြုနိုင်ပါ။

လေ့လာမှုငါးခု၊ ရလဒ်များ သီးခြားကွဲထွက်သည့် ပုံစံတစ်ခု

အောက်ပါဇယားသည် လေ့လာမှုငါးခုကို တစ်ရှူး၊ ရီဒေါ့စ်ဆိုင်ရာ တိုင်းတာရလဒ်၊ စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ တိုင်းတာရလဒ်နှင့် အမှန်တကယ် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခဲ့သည့် အရာတို့အလိုက် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။ နောက်ဆုံးကော်လံနှစ်ခုကို တွဲဖတ်ပါ။ ထိုနှစ်ခု၏ ဆက်စပ်မှုသည် ဤဆောင်းပါး၏ အဓိကအချက်ဖြစ်သည်။

ရီဒေါ့စ်ဟန်ချက်ကို ပြင်ဆင်နိုင်သော်လည်း တစ်ရှူးကို မကယ်တင်နိုင်သည့် အခြေအနေများ

ဤလေ့လာမှုများအနက် သက်တမ်းအကြာဆုံးလေ့လာမှုသည် အရှင်းလင်းဆုံး သတိပေးချက်အဖြစ် ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ စွမ်းအင်၏ 36 percent ကို အီသနောမှ ရရှိအောင် ကျွေးထားသော ကြွက်များတွင် ဆဲလ်အရည်ပိုင်းနှင့် မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားအတွင်း NAD+/NADH အချိုးများ လျော့ကျလာခဲ့သည်။ ယင်းကို ညွှန်ပြဓာတုပစ္စည်းအတွဲနှစ်တွဲလုံးမှတစ်ဆင့် တိုင်းတာခဲ့ပြီး အစားအစာထဲတွင် မက်သလင်းဘလူးကို 42 mg per kg per day ခန့် ထည့်ကျွေးခြင်းက ထိုပြောင်းလဲမှုများကို အများအားဖြင့် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ကျသည့် တိုင်းတာချိန်တွင် ဆိုးဆေးပါဝင်သည်ဖြစ်စေ၊ မပါဝင်သည်ဖြစ်စေ အသည်းရှိ ထရိုင်အက်စီလ်ဂလစ်စရောသည် သုံးဆခန့် တိုးလာခဲ့ပြီး တစ်ရှူးစစ်ဆေးမှုကလည်း အသည်းအစုငယ်များ၏ အလယ်ဗဟိုဝန်းကျင်တွင် တူညီသော အဆီစုဝေးမှုကို ပြသခဲ့သည်။ စာရေးသူများက လက်ခံရခက်နိုင်သည့် ကောက်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ချခဲ့သည်။ အီသနော အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်စဉ်နှင့်အတူ ဖြစ်ပေါ်သည့် ရီဒေါ့စ်ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုတည်းက အဆီဖုံးအသည်းကို ဖြစ်စေခြင်းမဟုတ်ပါ။ အချိုးကို ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်းအား ကိုယ်အင်္ဂါကို ပြင်ဆင်နိုင်ခြင်းဟု ယူဆသည့် စာဖတ်သူသည် ဤစာတမ်းကို မှားယွင်းဖော်ပြမိလိမ့်မည်။ အစားအစာပမာဏ တူညီအောင် တွဲဖက်ကျွေးမွေးထားသည့် ထိန်းချုပ်အုပ်စုများနှင့် အရက်မူးယစ်မှု အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည့် သန်းခေါင်ချိန်၌ နမူနာယူခြင်းတို့ပါဝင်သော လေ့လာမှုဒီဇိုင်းအပြည့်အစုံကို အီသနောနှင့် အသည်းလေ့လာမှု တွင် ဖော်ပြထားသည်။

ယင်းကို အဆီများသော အစားအစာနှင့် အသည်းဆိုင်ရာ လေ့လာမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါ။ ထိုလေ့လာမှုတွင် အလားတူ အချိုးပြောင်းလဲမှုနှင့်အတူ တစ်ရှူး အမှန်တကယ်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။ အသည်းဆဲလ်များနှင့် ပါးစပ်မှ တိုက်ကျွေးထားသည့် ကြွက်ငယ်၏ အသည်းတွင် မက်သလင်းဘလူးက NAD+/NADH အချိုးကို မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး အချက်ပြကွင်းဆက်ကို တစ်ဆင့်ချင်း လေ့လာခဲ့သည်။ SIRT1 မြင့်တက်လာပြီး PGC-1alpha မှ အက်စီတိုင်လ်အုပ်စုများ ဖယ်ရှားခံရကာ မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားအသစ် ဖြစ်ပေါ်မှုဆိုင်ရာ အမှတ်အသားများနှင့် အောက်စီဂျင်သုံးစွဲမှု မြင့်တက်လာသည်။ ထို့နောက် AMPK၊ CPT-1 နှင့် PPARalpha တို့ ပါဝင်လှုပ်ရှားလာပြီး AMPK လှုပ်ရှားမှုဖြစ်ပေါ်ခြင်းသည် SIRT1 အပေါ် မှီခိုကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ အဆီများသော အစားအစာကျွေးထားသည့် ကြွက်ငယ်များတွင် အသည်းအဆီစုဝေးမှု ပိုနည်းခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် တင်ပြထားသည့် ရှင်းလင်းချက်မှာ ရီဒေါ့စ်ပြောင်းလဲမှုသည် ဓာတုဟန်ချက်ကို ပြန်ညှိပေးရုံသာမက မျိုးဗီဇထိန်းညှိရေး ဝင်ရိုးတစ်ခုကို လှုပ်ရှားစေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အသေးစိတ်ကို SIRT1၊ AMPK နှင့် အသည်းလေ့လာမှု တွင် ဖော်ပြထားသည်။ အီသနောလေ့လာမှုနှင့် တိုင်းတာချက်အမျိုးအစား တူသော်လည်း တစ်ရှူးဆိုင်ရာ ကောက်ချက်က ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ အချိုးတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ထိုနောက်တွင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်သည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်။

နှလုံးနှင့် မြင်လွှာ: ဆာတူအင်များ၊ အက်စီတိုင်လ်အုပ်စုတပ်ဆင်မှုနှင့် ATP ပြန်မရဘဲ ကယ်တင်နိုင်မှု

ဆီးချိုနှလုံးလေ့လာမှုသည် မတူညီသော ဆာတူအင်တစ်မျိုးမှတစ်ဆင့် ရီဒေါ့စ်ပြောင်းလဲမှုကို ပရိုတိန်းအက်စီတိုင်လ်အုပ်စုတပ်ဆင်မှုနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ဆီးချိုအခြေအနေရှိ မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားများ၏ ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုဆိုင်ရာ အင်ဇိုင်းများပေါ်တွင် လိုင်စင်းအက်စီတိုင်လ်အုပ်စုတပ်ဆင်မှု လွန်ကဲနေပြီး ယင်းသည် စွမ်းအင်အရင်းအမြစ် ပြောင်းလဲအသုံးပြုနိုင်စွမ်း နည်းပါးမှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ မက်သလင်းဘလူး 10 mg per kg per day ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သီးခြားထုတ်ယူထားသော မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားများတွင် 6 to 18 micromolar အတွင်း ပမာဏပေါ်မူတည်၍ NADH အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်မှုကို အားပေးကာ SIRT3 လုပ်ဆောင်မှုကို မြင့်တက်စေပြီး အက်စီတိုင်လ်အုပ်စုတပ်ဆင်မှုကို ကျယ်ပြန့်စွာ လျော့နည်းစေခဲ့သည်။ အရင်းခံ ကွန်ပလက်စ် I ချို့ယွင်းမှု ကျန်ရှိနေသော်လည်း နှလုံးထုထည်တိုင်းတာချက်များနှင့် သွေးညှစ်ထုတ်သည့် အချိုး ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။ စာတမ်းက အခြားသုတေသနစာပေများတွင် ဖော်ပြထားသည့် ပမာဏဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ပါဝင်နှုန်းနိမ့်လျှင် ရီဒတ်ရှင်းဆိုင်ရာ အီလက်ထရွန်သယ်ပို့မှုကို အားပေးသော်လည်း ပိုမြင့်လျှင် အီလက်ထရွန်များကို အကျိုးမဖြစ်ထွန်းသည့် လမ်းကြောင်းများသို့ ပြောင်းပို့နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ပမာဏတိုးသလောက် တစ်ဘက်တည်း တိုးသွားခြင်းမဟုတ်ဘဲ ပမာဏနည်းနှင့် ပမာဏများတွင် မတူညီသော တုံ့ပြန်မှုရှိသည့် ဟော်မီစစ်ပုံစံ ဖြစ်သည်။ ပရိုတိန်းအစုအဝေး စစ်တမ်းနှင့် နှလုံးတိုင်းတာချက်များကို ဆီးချိုနှလုံး၏ အက်စီတိုင်လ်အုပ်စုတပ်ဆင်မှု လေ့လာမှု တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ဤအကြောင်းအရာ၏ နောက်ခံဖြစ်သော အောက်စီဒေးရှင်းဖိစီးမှုဆိုင်ရာ ရှုထောင့်ကို အောက်စီဒေးရှင်းဖိစီးမှုနှင့် ROS ထိန်းချုပ်မှုဆိုင်ရာ အကြောင်းအရာတွင် ဆွေးနွေးထားသည်။

မြင်လွှာလေ့လာမှုက ဤခွဲခြားမှုကို အထင်ရှားဆုံး ပြသသည်။ ကွန်ပလက်စ် I ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်မှု ချို့ယွင်းချက်ဖြစ်သော AIF ချို့တဲ့မှုရှိသည့် Harlequin ကြွက်ငယ်များတွင် မက်သလင်းဘလူးက မြင်လွှာအထူ၊ အလင်းအာရုံခံဆဲလ်၏ အပြင်ပိုင်းအစိတ်အပိုင်းများနှင့် တုတ်ပုံဆဲလ်၊ ကတော့ပုံဆဲလ်၊ မူလာဆဲလ်နှင့် ဂန်ဂလီယွန်ဆဲလ်တို့၏ အမှတ်အသားများကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။ ရိုတီနုန်းဖြင့် ထိတွေ့စေထားသော 661W အလင်းအာရုံခံဆဲလ်များတွင် ဆိုးဆေး 15 micromolar က NADH နှင့် NAD+ အချိုးကို ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်စေပြီး ဓာတ်ပြုလွယ်သော အောက်စီဂျင်မျိုးစိတ်များကို လျော့နည်းစေခဲ့သည်။ သို့သော် ဆဲလ်ရှင်သန်မှုကို အားပေးသည့် ပါဝင်နှုန်းများ၌ ATP သည် နိမ့်ကျနေဆဲဖြစ်သည်။ စွမ်းအင် ပြန်လည်မရရှိဘဲ ဖွဲ့စည်းပုံနှင့် ရှင်သန်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် မိုင်တိုကွန်ဒရီးယား၏ ခေါက်သိမ်းပုံမမှန်သော ပရိုတိန်းများအပေါ် တုံ့ပြန်မှုနှင့် မိုင်တိုကွန်ဒရီးယားများကို ဖယ်ရှားဖြိုခွဲသည့် မီတိုဖက်ဂျီ လှုပ်ရှားမှုတို့လည်း ငြိမ်သက်လာခဲ့သည်။ ဤရလဒ်အရ ဆိုးဆေးကို စွမ်းအင်ပြန်လည်ရရှိစေသည့် ပစ္စည်းထက် ရီဒတ်ရှင်းနှင့် အောက်စီဒေးရှင်းဖိစီးမှုတို့ကို လျော့ပါးစေသည့် ပစ္စည်းအဖြစ် ပြန်လည်ရှုမြင်စေသည်။ ယင်းကို မြင်လွှာအလင်းအာရုံခံဆဲလ် ကာကွယ်မှုလေ့လာမှု တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

အရွတ်: ဓာတုအခြေအနေ ပြောင်းလဲသော်လည်း တစ်ရှူး မကောင်းမွန်လာသည့် စမ်းသပ်မှု

အခီလိစ်အရွတ်လေ့လာမှုတွင် ပုံစံနှစ်မျိုးစလုံးကို စာတမ်းတစ်စောင်တည်း၌ တွေ့ရသောကြောင့် သေချာဖတ်ရှုသင့်သည်။ စမ်းသပ်မှုအခွဲတစ်ခုချင်းစီ၏ အသေးစိတ်ကို 2026 အခီလိစ်အရွတ်ရောဂါဆိုင်ရာ ဆန်းစစ်ချက် တွင် ဖော်ပြထားသည်။ ရောဂါဖြစ်နေသော အရွတ်တွင် NAD+ လျော့နည်းမှု၊ NAD+ နှင့် NADH အချိုးနိမ့်မှု၊ ကွန်ပလက်စ် I ဆိုင်ရာ အမှတ်အသားများ အားနည်းမှု၊ ATP နည်းမှုနှင့် ကော်လာဂျင်ဖွဲ့စည်းပုံ မစနစ်ကျမှုတို့ကို တွေ့ရသည်။ မက်သလင်းဘလူးက ကြွက်၊ လူ့တစ်ရှူးထုတ်ယူနမူနာနှင့် ဆဲလ်နမူနာများတွင် NAD ဆိုင်ရာ ဓာတုအခြေအနေနှင့် ATP ကို ပြန်လည်ရရှိစေပြီး တစ်ရှူးမက်ထရစ်အမှတ်အသားများကို ပိုကောင်းစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် စနစ်ကို နှောင့်ယှက်ပြောင်းလဲသည့် စမ်းသပ်မှုနှစ်မျိုးကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ရိုတီနုန်းဖြင့် ကွန်ပလက်စ် I ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့်အခါ ဆိုးဆေးက NAD+ ဆိုင်ရာ ဓာတုအခြေအနေနှင့် ATP ဆက်စပ်တိုင်းတာချက်များကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ဆဲဖြစ်သော်လည်း အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်စေသည့် ပစ္စည်းများ၏ ဝန်ကို မလျော့ပါးစေနိုင်၊ ကော်လာဂျင်ဟန်ချက်ကို ပြန်မရရှိစေနိုင်၊ ဆဲလ်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကိုလည်း မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပါ။ AIF ထုတ်ဖော်မှုကို လျှော့ချထားသည့်အခါတွင်မူ ကွန်ပလက်စ် I ယန္တရားကို ဆေးဝါးဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားခြင်းမဟုတ်ဘဲ လုံလောက်စွာ မတည်ဆောက်နိုင်သည့် အခြေအနေဖြစ်သောကြောင့် ဆိုးဆေးက ကျယ်ပြန့်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေခဲ့သည်။ NAD ဟန်ချက်၊ အောက်စီဒေးရှင်းဖိစီးမှု၊ အမြှေးပါးလျှပ်စစ်အလားအလာနှင့် ကော်လာဂျင်အမှတ်အသားများ ပိုကောင်းလာခဲ့သည်။ ရရှိသည့် သင်ခန်းစာမှာ တိကျသည်။ ကွန်ပလက်စ် I ကို ပိတ်ဆို့ထားလျှင်ပင် NAD တိုင်းတာချက် ပိုကောင်းလာအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ဤစမ်းသပ်နမူနာတွင် တစ်ရှူးပြန်လည်ကောင်းမွန်မှုသည် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် ကွန်ပလက်စ် I လမ်းကြောင်းအပေါ် မှီခိုခဲ့သည်။ ဤဖြစ်စဉ်တွင် အချိုးပြောင်းလဲမှုသည် လိုအပ်သော်လည်း တစ်ခုတည်းနှင့် မလုံလောက်ပါ။ ဤအချက်ကို အရွတ်ရီဒေါ့စ်လေ့လာမှု တွင် ဆက်လက်ဆွေးနွေးထားသည်။

နောက်ထပ် ရီဒေါ့စ်ဆိုင်ရာ ပြောဆိုချက်ကို မည်သို့ဖတ်ရှုမည်နည်း

အချက်သုံးချက်ကို စစ်ဆေးခြင်းဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ကောက်လွဲမှုအများစုကို ရှောင်နိုင်သည်။ ပထမ၊ အချိုးသည် ဆဲလ်အတွင်း မည်သည့်အပိုင်းနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး မည်သည့်ညွှန်ပြဓာတုပစ္စည်းအတွဲမှ ရရှိသနည်းဟု မေးပါ။ ဆဲလ်အရည်ပိုင်းရှိ လက်တိတ်နှင့် ပိုင်ရူဗိတ်ရလဒ်က မိုင်တိုကွန်ဒရီးယား၏ အတွင်းမက်ထရစ်အကြောင်း တိုက်ရိုက်မပြောနိုင်ပါ။ ဒုတိယ၊ စာတမ်းက အချိုးပြောင်းလဲမှု၊ စုစုပေါင်းမော်လီကျူးပမာဏ တိုးလာမှု သို့မဟုတ် ATP ပြန်လည်ရရှိမှုတို့အနက် မည်သည့်အရာကို အစီရင်ခံထားသနည်းဟု မေးပြီး တစ်ခုစီကို သီးခြားတွေ့ရှိချက်အဖြစ် သဘောထားပါ။ တတိယ၊ မည်သည့်ချို့ယွင်းမှုက ကျန်နေသေးသနည်းဟု မေးပါ။ မပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သော အဆီစုဝေးမှု၊ မပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သော ကွန်ပလက်စ် I ချို့ယွင်းချက် သို့မဟုတ် မပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့သော ATP မလုံလောက်မှုတို့ကို ဤစာတမ်းများတွင် ရီဒေါ့စ် အမှန်တကယ်ကောင်းမွန်လာမှုနှင့် ယှဉ်တွဲတွေ့ရသည်။

ဤအကြောင်းအရာများသည် သုံးစွဲပမာဏလမ်းညွှန် မဟုတ်ပါ။ လေ့လာမှုငါးခုစလုံးသည် ထိခိုက်စေသည့် အခြေအနေများကို ထိန်းချုပ်ထားသော တိရစ္ဆာန်၊ ဆဲလ် သို့မဟုတ် တစ်ရှူးနမူနာ သုတေသနများဖြစ်သည်။ ထိုအခြေအနေများတွင် အီသနောပါသော အရည်အစားအစာများ၊ စထရက်ပတိုဇိုတိုစင်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဆီးချို၊ မျိုးဗီဇဆိုင်ရာ ကွန်ပလက်စ် I ချို့ယွင်းချက်များ၊ ရိုတီနုန်း၊ ပါအောက်ဆိုဒ်နှင့် ကော်လာဂျနေးစ်တို့ ပါဝင်သည်။ စမ်းသပ်ပန်းကန်များရှိ ပါဝင်နှုန်းများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ပါးစပ်မှ သောက်သုံးပမာဏအဖြစ် ပြောင်းလဲတွက်ချက်၍ မရသကဲ့သို့ ဤစာတမ်းများတွင် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရီဒေါ့စ်ဟန်ချက်အတွက် မက်သလင်းဘလူးကို မသောက်သုံးခဲ့ပါ။ ရီဒေါ့စ်ဆိုင်ရာ ဆေးဝါးဗေဒနှင့် သုံးစွဲပမာဏအကြောင်း ဆက်စပ်ကောက်ချက်သည် မည်သည့်သုံးစွဲနည်းအစီအစဉ်ထက်မဆို အတိုင်းအတာပိုကျဉ်းသော်လည်း ပိုအသုံးဝင်သည်။ မက်သလင်းဘလူးသည် NADH ကို အောက်စီဒေးရှင်းဖြစ်စေပြီး တိုင်းတာထားသော အချိုးကို ပြောင်းလဲစေသည်။ အချို့တစ်ရှူးများတွင် ဆာတူအင်များက ထိုပြောင်းလဲမှုကို အက်စီတိုင်လ်အုပ်စုဖယ်ရှားမှုနှင့် ဇီဝဖြစ်ပျက်မှု ပြန်လည်စီစဉ်မှုအဖြစ် ဆက်လက်ပြောင်းလဲပေးသည်။ တစ်ရှူးက ထိုအတိုင်း လိုက်လံကောင်းမွန်လာမလာဆိုသည်မှာ ဆိုးဆေးက အစားမထိုးနိုင်သော ယန္တရားများအပေါ် မူတည်သည်။