မက်သလင်းဘလူး၏ အလင်းစုပ်ယူမှုသည် ပြင်းအားနှင့်အတူ အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲသနည်း

မက်သလင်းဘလူး မူရင်းပြင်းအားပျော်ရည်တစ်ပုလင်းကို ယူပြီး ဖန်ခွက်နှစ်ခွက်ထဲသို့ လောင်းထည့်ကြည့်ပါ။ ပထမခွက်ကို မူရင်းပျော်ရည်ဖြင့် ဖြည့်ပြီး ဒုတိယခွက်ကို ဆယ်ဆဖျော့ထားသော ပျော်ရည်ဖြင့် ဖြည့်ပါ။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ဒုတိယခွက်၏အရောင်က ပိုဖျော့နေမည်။ သေချာကြည့်လိုက်လျှင် အခြားအရာတစ်ခုလည်း ပြောင်းလဲနေသည်။ အရောင်အဆင်း ပြောင်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။ ပျော်ရည်တစ်ခုက ကြည်လင်သော မိုးပြာရောင်ဘက်သို့ ယိမ်းပြီး အခြားတစ်ခုက ခရမ်းရောင်သန်းသော အပြာရောင်ဘက်သို့ ယိမ်းနေသည်။ အရည်ဖျော့ခြင်းသည် အရောင်ပြင်းအားကို လျှော့ချရုံသာမက အလင်းအများစုကို စုပ်ယူနေသော ဓာတုမျိုးစိတ်ကိုပါ ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ဤပြောင်းလဲမှု၏ အခြေခံသဘောတရားမှာ ရိုးရှင်းသည်။ ပျော်ဝင်နေသော မက်သလင်းဘလူးတွင် ဓာတုမျိုးစိတ်တစ်မျိုးတည်း ရှိနေခြင်းမဟုတ်ပါ။ မိုနိုမာဟုခေါ်သော ဆိုးဆေးကက်တိုင်ယွန်တစ်ခုသည် ဒုတိယကက်တိုင်ယွန်တစ်ခုနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထပ်စီကာ ဒိုင်မာတစ်ခု ဖွဲ့စည်းနိုင်ပြီး ဒိုင်မာများသည် ပိုမိုကြီးမားသော အစုအဝေးများအဖြစ် ကြီးထွားနိုင်သည်။ ပုံစံတစ်မျိုးစီတွင် ကိုယ်ပိုင်အလင်းစုပ်ယူမှုရောင်စဉ် ရှိသည်။ ရောင်စဉ်တိုင်းကိရိယာက ဖော်ပြသည့်အရာသည် ထိုအခြေအနေများအောက်တွင် ထိုကျူဗက်ထဲ၌ ရှိနေသော ရောနှောမှုတစ်ခုလုံး၏ စုပ်ယူမှုစုစုပေါင်းဖြစ်သည်။ ရောနှောပါဝင်မှုကို ပြောင်းလိုက်လျှင် ဆိုးဆေးစုစုပေါင်းပမာဏက ရိုးရိုးအရည်ဖျော့အချိုးအတိုင်း လိုက်နာနေသည့်တိုင် ရောင်စဉ်က ပြောင်းလဲသွားသည်။

မိုနိုမာနှင့် ဒိုင်မာတို့သည် အလင်းစုပ်ယူပုံ မတူကြပါ

မိုနိုမာကို ၎င်း၏ကွင်းဆက်ဖွဲ့စည်းပုံတစ်လျှောက် အပေါင်းလျှပ်စစ်ဓာတ် ပျံ့နှံ့နေသည့် ပြားချပ်သောကတ်တစ်ချပ်အဖြစ် မြင်ယောင်ကြည့်ပါ။ ထိုကတ်နှစ်ချပ်သည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထပ်နေနိုင်သည်။ အပေါင်းလျှပ်စစ်ဓာတ်များက အချင်းချင်းတွန်းကန်သော်လည်း ပြားချပ်သော အရိုမက်တစ်မျက်နှာပြင်များက ထပ်စီမှုဆိုင်ရာ အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုများမှတစ်ဆင့် ဆွဲငင်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရေနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဓာတ်ဆောင်အိုင်ယွန်များက ထိုတွန်းကန်မှုကို လျော့ပါးစေသည်။ ရလဒ်မှာ အီလက်ထရွန်အခြေအနေများကို မျှဝေထားသည့် ချိတ်ဆက်နေသော အတွဲတစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခွင့်ပြုထားသော အခြေအနေကူးပြောင်းမှုများသည် မိုနိုမာ၏ ကူးပြောင်းမှုထက် စွမ်းအင်ပိုမြင့်သော နေရာတွင် ရှိသောကြောင့် ဒိုင်မာစုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်းသည် မိုနိုမာစုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်းထက် လှိုင်းအလျားတိုသော နေရာတွင် ပေါ်လာသည်။ ပိုကြီးသော အစုအဝေးများကလည်း အပြာရောင်ဘက် ပိုရောက်သည့် နေရာ၌ ပခုံးပုံအဖြစ် ထပ်မံပံ့ပိုးပေးသည်။

သန့်စင်သောရေတွင် ပြင်းအားအလွန်နိမ့်နေပါက မိုနိုမာများက အများစုဖြစ်ပြီး လှိုင်းအလျားရှည်သော စုပ်ယူမှုအပိုင်းက အဓိကဖြစ်သည်။ စုစုပေါင်းပြင်းအား မြင့်လာသည်နှင့်အမျှ အတွဲဖွဲ့ပုံစံ၏ အချိုးအစား တိုးလာပြီး လှိုင်းအလျားတိုသော စုပ်ယူမှုအပိုင်းသည် ပထမအပိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပိုကြီးလာသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစုပ်ယူမှုအပိုင်းနှစ်ခု၏ အချိုးသည် စုစုပေါင်းပြင်းအားကို တိုက်ရိုက်ဖော်ပြခြင်းမဟုတ်ဘဲ ရောနှောမှု၏ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖော်ပြသည်။ မည်သည့်ပုံစံ ရှိနေသည်ဟူသော ယူဆချက်မပါဘဲ လှိုင်းအလျားတစ်ခုတည်းမှ တိုင်းတာချက်ဖြင့် ထိုနှစ်မျိုးကို ခွဲခြား၍ မရပါ။

ထို့ကြောင့် ကိုးကားရောင်စဉ်များကို ၎င်းတို့၏ အခြေအနေများနှင့် အမြဲတွဲဖော်ပြရသည်။ မက်သလင်းဘလူးအတွက် ရောင်စဉ်ကိုးကားချက် တွင် စုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်းများ၏ တည်နေရာများကို ၎င်းတို့ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ပျော်ဝင်ပစ္စည်း၊ နောက်ခံဆားပါဝင်မှု၊ pH၊ အပူချိန်နှင့် ပြင်းအားအပိုင်းအခြားတို့နှင့်အတူ ဇယားဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ထိုအခြေအနေများမပါဘဲ အမြင့်ဆုံးအမှတ်တစ်ခုကို ကိုးကားလျှင် ထိုကိန်းဂဏန်း၏ သတ်မှတ်ချက်များ မပြည့်စုံပါ။ ဓာတ်ခွဲခန်းနှစ်ခုက ဆိုးဆေးတစ်မျိုးတည်းမှ မတူသောရောင်စဉ်များကို ဖော်ပြရာတွင် နှစ်ခုလုံး မှန်ကန်နေနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့က မတူသော ရောနှောမှုများကို တိုင်းတာခဲ့ကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မျှခြေကို ပြောင်းလဲစေသော အချက်များ

ပြင်းအားသည် အဓိကထိန်းချုပ်သည့် အချက်ဖြစ်သည်။ ဒိုင်မာဖြစ်ပေါ်ရန် မိုနိုမာနှစ်ခု ဆုံတွေ့ရသဖြင့် ဆိုးဆေးစုစုပေါင်း တိုးလာသောအခါ ဒိုင်မာ၏အချိုးအစားသည် မျဉ်းဖြောင့်အချိုးထက် ပိုမြန်စွာ တိုးလာသည်။ အခန်းအပူချိန်အနီးတွင် ရေတွင်းဒိုင်မာဖွဲ့စည်းမှု ကိန်းသေများကို တစ် molar လျှင် ထောင်ဂဏန်းအဆင့်ရှိကြောင်း ဖော်ပြထားသောကြောင့် micromolar အပိုင်းအခြားတစ်လျှောက် ဒိုင်မာအချိုးအစားသည် လျင်မြန်စွာ တက်လာသည်။ ဆိုးဆေးပြင်းအား micromolar မှ millimolar အထိ လွှမ်းခြုံသော ကျယ်ပြန့်သည့် စုပေါင်းမော်ဒယ်ညှိနှိုင်းမှုတစ်ခုတွင် 34 micromolar အောက်၌ပင် တက်ထရာမာ၏ ပံ့ပိုးမှု သုညမဟုတ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် micromolar ဆယ်ဂဏန်းအဆင့်တွင် ဓာတုမျိုးစိတ်နှစ်မျိုးတည်းကိုသာ ထည့်တွက်ထားသည့် မော်ဒယ်ညှိနှိုင်းမှုကို အပြည့်အဝယုံကြည်ရန် မသင့်ကြောင်း သတိပေးနေသည်။ အတိအကျအချိုးအစားများသည် ပျော်ဝင်ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် မူတည်သဖြင့် ဤဆောင်းပါးသည် အခြေအနေအားလုံးအတွက် သုံးနိုင်သည့် ပြောင်းတွက်ဇယားထက် ပြောင်းလဲမှုဦးတည်ရာများကို ဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။

ဆားသည် ဒုတိယထိန်းချုပ်သည့် အချက်ဖြစ်သည်။ ပျော်ဝင်နေသော အိုင်ယွန်များက ကက်တိုင်ယွန်နှစ်ခုကြား တွန်းကန်မှုကို လျော့ပါးစေသဖြင့် ဆိုဒီယမ်ကလိုရိုက်နှင့် အလားတူ အီလက်ထရိုလိုက်များ ထည့်ခြင်းသည် ဆိုးဆေးပြင်းအားတူညီနေသည့်တိုင် ရောနှောမှုကို ဒိုင်မာများနှင့် အစုအဝေးများဘက်သို့ ရွေ့စေသည်။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဆားရည်နှင့် ရေပတ်ဝန်းကျင်များတွင် မက်သလင်းဘလူး အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှုဆိုင်ရာ လေ့လာချက်များ တွင် တွေ့နိုင်သည်။ ထိုလေ့လာချက်များတွင် ဆိုးဆေးပြင်းအား 1 micromolar ခန့်မှ 3.4 millimolar အထိကို ဆိုဒီယမ်ကလိုရိုက် 0 မှ 0.15 molar အထိရှိသော အခြေအနေများ၌ တိုင်းတာခဲ့သည်။ ထိုမော်ဒယ်ညှိနှိုင်းမှုတွင် ဆိုးဆေးပြင်းအားမြင့်ပြီး ဆားပြင်းအားလည်း မြင့်သည့် အခြေအနေ၌ တက်ထရာမာအချိုးအစားသည် 0.93 ခန့်အထိ ရောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရေတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရောင်စဉ်နှင့် ဇီဝကမ္မဆားရည်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရောင်စဉ်တို့ကို အစားထိုးသုံးနိုင်သော စံများအဖြစ် မယူဆနိုင်ပါ။

အပူချိန်က ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ဆွဲသည်။ ထပ်စီခြင်းသည် ချိတ်ဆက်နေသော ရေမော်လီကျူးများကို လွှတ်ထုတ်ပေးပြီး အပူကြောင့်လှုပ်ရှားမှုက ၎င်းကို တားဆီးသဖြင့် ပျော်ရည်ကို ပူနွေးစေခြင်းသည် အများအားဖြင့် ဒိုင်မာအချို့ကို မိုနိုမာများအဖြစ် ပြန်ကွဲစေပြီး အေးစေခြင်းက ပေါင်းစည်းမှုကို အားပေးသည်။ မော်ဒယ်ညှိနှိုင်းမှုမှ ရရှိသော ကွဲထွက်မှုအင်သယ်လ်ပီသည် အနုတ်တန်ဖိုးဖြစ်ပြီး 282 မှ 333 kelvin အတွင်း တစ် mole လျှင် အနုတ် 30 kilojoules ခန့်ရှိသည်။ ယင်းက ပေါင်းစည်းမှုသည် အပူထုတ်လွှတ်သော ဖြစ်စဉ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုသည်။ အအေးခန်းမှ ထုတ်ပြီးချက်ချင်း တိုင်းတာသော အေးနေသည့်နမူနာသည် အခန်းအပူချိန်သို့ မျှခြေရောက်ပြီးမှ တိုင်းတာသည့် တူညီသောနမူနာထက် အစုအဝေးပိုများသကဲ့သို့ တွေ့ရနိုင်သည်။

ပျော်ဝင်ပစ္စည်းက အခြေခံအခြေအနေကို သတ်မှတ်ပေးသည်။ ရေ၏ ရေရှောင်သက်ရောက်မှု ပြင်းထန်ခြင်းက ပြားချပ်သော ဆိုးဆေးကက်တိုင်ယွန်များကို ထပ်စီရန် အားပေးသည်။ အီသနောနှင့် မီသနောကဲ့သို့သော အယ်လ်ကိုဟောများသည် ကွင်းဖွဲ့စည်းပုံများကို ပိုကောင်းစွာ ဝန်းရံပျော်ဝင်စေပြီး အစုအဝေးများကို ဖြိုခွဲပေးသဖြင့် ဆိုးဆေးပြင်းအားတူညီသော်လည်း အီသနောတွင် ရေထက် မိုနိုမာပုံစံ ပိုများနေသည်။ ပရိုတွန်မပေးနိုင်သော တွဲဖက်ပျော်ဝင်ပစ္စည်းများကလည်း အလားတူလုပ်ဆောင်သည်။ 293 kelvin ရှိ ရေနှင့် DMSO ရောနှောပျော်ရည်များတွင် DMSO ထပ်ထည့်ခြင်းက ဒိုင်မာဖွဲ့စည်းမှုကို လျှော့ချခဲ့သည်။ ယင်းက ရေ၏ဖွဲ့စည်းပုံသည် ထပ်စီမှုကို မောင်းနှင်ပေးသော အချက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြသည်။ မျက်နှာပြင်တက်ကြွပစ္စည်းများကိုမူ ဦးတည်ရာနှစ်ဘက်လုံးအတွက် သတိပြုရန် လိုသည်။ မိုင်ဆဲလ်စတင်ဖြစ်ပေါ်သည့် အရေးပါပြင်းအားအထက်တွင် မိုင်ဆဲလ်များသည် မိုနိုမာများကို တစ်ခုချင်း ပျော်ဝင်စေပြီး မိုနိုမာနှင့်ဆင်တူသော ရောင်စဉ်ကို ပြန်လည်ရရှိစေနိုင်သည်။ ထိုအမှတ်အောက်တွင်မူ ဆန့်ကျင်ဘက်လျှပ်စစ်ဓာတ်ရှိသော မျက်နှာပြင်တက်ကြွပစ္စည်းက ထပ်စီမှုကို အစားထိုးအားပေးနိုင်သည်။ ဆိုးဆေးပြင်းအား 100 micromolar တွင် SDS ကြောင့်ဖြစ်သော ပေါ်လီမာဖွဲ့စည်းမှုသည် မိုင်ဆဲလ်ဖြစ်ပေါ်သည့် အမှတ်၏ ထက်ဝက်ခန့်ဖြစ်သော SDS 4 millimolar အနီးတွင် အများဆုံးဖြစ်ခဲ့ပြီး မျက်နှာပြင်တက်ကြွပစ္စည်း ပိုများလာသောအခါ ပြန်လည်ဖြန့်ဝေသွားသည်။ မက်သလင်းဘလူးရောင်စဉ်အပေါ် ဆိုးဆေး-ပျော်ဝင်ပစ္စည်းနှင့် ဖွဲ့စည်းစီစဉ်ထားသော ပတ်ဝန်းကျင်များ၏ သက်ရောက်မှုများ ဆိုင်ရာ လေ့လာချက်က တွေ့ရှိရသော စုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်းများကို စုစုပေါင်းပြင်းအားသာမက မော်လီကျူး၏ အနီးကပ်ပတ်ဝန်းကျင်က မည်မျှပြင်းထန်စွာ သတ်မှတ်ပေးကြောင်း ပြသသည်။

pH သည် အဓိကအားဖြင့် အစွန်းရောက်အခြေအနေများတွင် အရေးပါသည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းလုပ်ငန်းအများစု၌ သုံးသော ကြားနေအနီးအပိုင်းအခြားတွင် မက်သလင်းဘလူးသည် ၎င်း၏အများသိ ကက်တိုင်ယွန်အပြာရောင်ပုံစံအဖြစ် ဆက်ရှိနေပြီး ရောင်စဉ်ပြောင်းလဲမှုတွင် အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှုက အဓိကဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော အက်ဆစ် သို့မဟုတ် ဘေ့စ်၊ အရောင်မဲ့ လျူကိုပုံစံကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် ဓာတ်တိုးဓာတ်လျှော့ဓာတုဖြစ်စဉ်၊ သို့မဟုတ် ပရိုတင်းများနှင့် အမှုန်များသို့ ချိတ်ဆက်ခြင်းတို့သည် မိုနိုမာ-ဒိုင်မာအတွဲထက် ကျော်လွန်သော အခြေအနေများကို အသီးသီး ထပ်ဖြည့်ပေးသည်။ ဘတ်ဖာထည့်ပြီးနောက် ရောင်စဉ်ပြောင်းလဲသွားလျှင် အရာအားလုံးကို pH တစ်ခုတည်းကြောင့်ဟု မသတ်မှတ်မီ ဘတ်ဖာ၏ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းပုံတွင် ဆားနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်သော အစိတ်အပိုင်းများ ရှိမရှိ စစ်ဆေးပါ။ ဓာတုဗေဒနှင့် ပရိုတွန်ပေါင်းစည်းမှုဆိုင်ရာ ကိုးကားချက်တွင် ဤဓာတုပုံစံဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို ယခုဆွေးနွေးထားသော အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှု မေးခွန်းနှင့် သီးခြားခွဲထားသည်။

Beer-Lambert မျဉ်းဖြောင့် အဘယ်ကြောင့် ကွေးသွားသနည်း

Beer-Lambert ဆက်နွယ်မှုအရ အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးသည် အလင်းစုပ်ယူနိုင်စွမ်း၊ ပြင်းအားနှင့် အလင်းလမ်းကြောင်းအလျားတို့၏ မြှောက်လဒ်နှင့် ညီသည်။ ၎င်းသည် အရေအတွက်ရေတွက်ခြင်းဆိုင်ရာ နိယာမတစ်ခုဖြစ်သည်။ ရေတွက်နေသော အရာများ၏ အရေအတွက်ပြောင်းလဲသော်လည်း ၎င်းတို့၏ သဘောသဘာဝ မပြောင်းလဲဟု ယူဆထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အလင်းစုပ်ယူသော ဓာတုမျိုးစိတ်တစ်မျိုးတည်း၊ မပြောင်းလဲသော ရောင်စဉ်၊ ပြင်းအားနှင့်အတူ ဓာတုဖြစ်စဉ်ပြောင်းလဲမှု မရှိခြင်း၊ လှိုင်းအလျားတစ်မျိုးတည်းရှိသော တိုင်းတာအလင်း၊ အလင်းပျံ့ကျဲမှု သို့မဟုတ် ပြန်လည်ထုတ်လွှတ်မှု မရှိခြင်းနှင့် ဖော်ပြထားသော လမ်းကြောင်းကို အလင်းက အမှန်တကယ် ဖြတ်သန်းခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှုက ပထမယူဆချက်ကို ချိုးဖောက်သည်။ သင်္ချာအရ စုစုပေါင်းအလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးသည် ဓာတုမျိုးစိတ်အားလုံး၏ စုပ်ယူမှုများ ပေါင်းလဒ်အဖြစ် ဆက်ရှိနေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အလင်းလမ်းကြောင်းအလျားကို ဓာတုမျိုးစိတ်တစ်မျိုးစီ၏ အလင်းစုပ်ယူနိုင်စွမ်း၊ ထိုမျိုးစိတ်၏ ကိုယ်ပိုင်ပြင်းအားတို့နှင့် မြှောက်ထားသည့် တန်ဖိုးများ၏ ပေါင်းလဒ်ဖြစ်သည်။ ဓာတုမျိုးစိတ်တစ်မျိုးစီသည် နိယာမကို လိုက်နာသည်။ သို့သော် ဓာတုမျိုးစိတ်ပြင်းအားများသည် ဆိုးဆေးစုစုပေါင်းပမာဏနှင့် မျဉ်းဖြောင့်မဟုတ်သော ဆက်နွယ်မှုရှိသဖြင့် ရောနှောမှုတစ်ခုလုံးက မလိုက်နာပါ။ ထို့ကြောင့် မိုနိုမာစုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်းရှိ အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးကို ဆိုးဆေးစုစုပေါင်းနှင့် ယှဉ်ထားသည့် ချိန်ညှိမျဉ်းကွေးသည် အလွန်ဖျော့သောအပိုင်းတွင် မျဉ်းဖြောင့်ဖြင့် စတင်ပြီး ပြင်းအားမြင့်လာသည်နှင့် အောက်ဘက်သို့ ကွေးသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ထပ်တိုးသည့် ပမာဏတစ်ခုစီတွင် အချိုးအားဖြင့် မိုနိုမာ ပိုနည်းလာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒိုင်မာစုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်းတွင် ဖတ်ယူသော မျဉ်းကွေးက ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ကွေးသည်။ အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှုဆိုင်ရာ လေ့လာချက်များက တွေ့ရှိရသော Lambert-Beer သွေဖည်မှုများ၏ အကြောင်းရင်းအဖြစ် ဤဖြစ်စဉ်ကိုပင် ထောက်ပြထားသည်။ ကွေးနေသောအပိုင်းကို မျဉ်းဖြောင့်ဖြင့် ညှိနှိုင်းပြီး ထိုမျဉ်းအတိုင်း အပြင်ဘက်သို့ ခန့်မှန်းဆက်ဆွဲခြင်းသည် အများတွေ့ရသော အမှားဖြစ်သည်။ ထိုမျဉ်းသည် ၎င်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သော အပိုင်းအခြားနှင့် နမူနာပတ်ဝန်းကျင်အတွင်း၌သာ အကျုံးဝင်သည်။

အရည်ဖျော့ခြင်းက ဆက်စပ်သော ထောင်ချောက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ပြင်းအားမြင့်သော မူရင်းပျော်ရည်ကို ကိရိယာ၏တိုင်းတာနိုင်သည့် အပိုင်းအခြားအတွင်း ရောက်စေရန် ဖျော့ခြင်းသည် ဓာတုမျိုးစိတ်အချိုးကို မထိန်းသိမ်းပေးပါ။ ဖျော့ထားသော ကျူဗက်ထဲရှိပျော်ရည်သည် မိုနိုမာဘက်သို့ မျှခြေပြန်ရောက်သဖြင့် ၎င်း၏ရောင်စဉ်က ဖျော့ထားသောနမူနာကို မှန်ကန်စွာ ဖော်ပြသော်လည်း မူရင်းပျော်ရည်ကို မှားယွင်းစွာ ဖော်ပြသည်။ အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးများကို အချိုးအတိုင်း တိုးမြှောက်ကာ မူရင်းပျော်ရည်၏ရောင်စဉ်ကို နောက်ပြန်တွက်ချက်ခြင်းသည် ချိန်ညှိမှုတွင် ထိုပြောင်းလဲမှုကို ကြိုတင်ထည့်တွက်ထားမှသာ စုစုပေါင်းပါဝင်ပမာဏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပြန်ရစေသည်။ မူလစုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကိုမူ မည်သည့်အခါမျှ ပြန်မရစေပါ။ ပြင်းအားမြင့်ပျော်ရည်၏ ရောင်စဉ်ကို ဖျော့ထားသော ကိုးကားရောင်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်သူ မည်သူမဆို မတူသော ရောနှောမှုနှစ်ခုကို နှိုင်းယှဉ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အလင်းလမ်းကြောင်းအလျားသည် ရလဒ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သည်

အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးသည် နမူနာအတွင်း အလင်းဖြတ်သန်းသည့် အကွာအဝေးနှင့် အချိုးကျသည်။ ပျော်ရည်တစ်မျိုးတည်း ထည့်ထားသော 10 mm ကျူဗက်သည် 1 mm ကျူဗက်ထက် အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုး ဆယ်ဆရစေသည်။ ထိုအချိုးကျမှုသည် ပျော်ရည်တစ်မျိုးတည်း ဖြစ်မှသာ အတိအကျမှန်ကန်ပြီး အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှုကြောင့် ထိုသတ်မှတ်ချက်က အလွန်အရေးပါလာသည်။

လက်တွေ့တွင် အလင်းလမ်းကြောင်းအလျားသည် အကျုံးဝင်သော အပိုင်းအခြားအတွင်း ဆက်ရှိနေစေရန် အသုံးပြုနိုင်သော နည်းလမ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ လမ်းကြောင်းရှည်ခြင်းက ဖျော့ပြီး မိုနိုမာအများစုပါသော ပျော်ရည်များအတွက် တိုင်းတာနိုင်စွမ်း ပိုကောင်းစေသည်။ လမ်းကြောင်းတိုခြင်းက မျှခြေကို ပြန်ပြောင်းစေမည့် အလွန်အမင်းအရည်ဖျော့ခြင်းမလိုဘဲ ပြင်းအားမြင့်နမူနာကို တိုင်းတာနိုင်သည့် စကေးအတွင်း ထိန်းထားပေးသည်။ အထက်ပါကိန်းဂဏန်းများကို ရရှိစေခဲ့သော အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှု လေ့လာရေးအစီအစဉ်တွင် ဤနည်းကို အတိအကျ အသုံးပြုခဲ့သည်။ ဆိုးဆေးပြင်းအား 1.1 မှ 34 micromolar အတွက် 1 centimeter တိုင်းတာခန်းများ၊ 94 micromolar မှ 3.4 millimolar အတွက် 0.01 centimeter တိုင်းတာခန်းများကို သုံးခဲ့သည်။ ပမာဏအလွန်နည်းသော နမူနာတင်ခုံများနှင့် ပလိတ်ဖတ်ကိရိယာများတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင်ဂျီဩမေတြီ ရှိသည်။ ၎င်းတို့တွင် တိုတောင်းပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ပြောင်းလဲနိုင်သော လမ်းကြောင်းများအပြင် ကက်တိုင်ယွန်ဆိုးဆေး မျက်နှာပြင်ကပ်စုပ်ယူနိုင်သည့် မျက်နှာပြင်များပါ ရှိသည်။ ရောင်စဉ်ကိုးကားချက်က ပျော်ဝင်ပစ္စည်းနှင့် ဆားကို ဖော်ပြသကဲ့သို့ ကိန်းဂဏန်းနှင့်အတူ အလင်းလမ်းကြောင်းကို ဖော်ပြပါ။ အလင်းလမ်းကြောင်းအလျားမပါသော အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးသည် ရလဒ်မဟုတ်ပါ။ အတည်မပြုနိုင်သော သတင်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

တိုင်းတာရာတွင် စည်းကမ်းတကျ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ချက်များသည် ဤဖြစ်စဉ်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ ဖတ်ယူခြင်းမပြုမီ နမူနာများကို အပူချိန်တစ်ခုတည်း၌ မျှခြေရောက်အောင် ထားပါ။ ကျူဗက်အမျိုးအစားနှင့် ဦးတည်အနေအထားတူညီမှု၊ နောက်ခံဆားနှင့် ဘတ်ဖာပါဝင်မှုတူညီသော ကိုက်ညီသည့် ဗလာနမူနာများ၊ သန့်ရှင်းသော ဖန်ထည်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုပါ။ အကြောင်းမှာ မက်သလင်းဘလူးသည် ဖန်နှင့် ပလတ်စတစ်မျက်နှာပြင်များတွင် ကပ်စုပ်ယူတတ်ပြီး အရောင်စွန်းနေသော ကျူဗက်တစ်ခုတွင် ယခင်ထည့်ခဲ့သော ပြင်းအားမြင့်နမူနာ၏ အကြွင်းအကျန်သက်ရောက်မှု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှု၏ အချိန်နှင့်ဆိုင်သော အရှိန်နှုန်းက အရေးပါသောအခါ ပြင်ဆင်ပြီးသည်နှင့် အချိန်မဆိုင်းဘဲ ဖတ်ယူပါ။ ချိန်ညှိမျဉ်းကွေးတစ်ခုစီကို ပြင်းအားမသိသေးသော နမူနာများနှင့် တူညီသည့် နမူနာပတ်ဝန်းကျင်၊ တူညီသည့် အလင်းလမ်းကြောင်းအလျားတွင် တည်ဆောက်ပါ။ မျက်စိဖြင့် စစ်ဆေးရာတွင် မျက်စိသည် ရောင်စဉ်တိုင်းရန် မကောင်းသော ကိရိယာဖြစ်ကြောင်း သတိရပါ။ ပျော်ရည်၏အရောင်ဖြင့် သန့်စင်မှုကို အတည်ပြုနိုင်သလား ဆိုသည်မှာ သီးခြားမေးခွန်းဖြစ်ပြီး အဖြေမှာ မပြုနိုင်ပါဟူ၍ ဖြစ်သည်။ အစုအဝေးဖွဲ့စည်းမှုကြောင့် အရောင်အဆင်းပြောင်းလဲခြင်းသည် ထိုသို့မပြုနိုင်သည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ကိရိယာဘေးတွင် ထားသင့်သော ပုံကြမ်းတစ်ခု

အောက်ပါပုံသည် ဤဆောင်းပါးကို ဓာတ်ခွဲခန်းစားပွဲပေါ်တွင် အသုံးပြုနိုင်သော ကိုးကားချက်တစ်ခုအဖြစ် အနှစ်ချုပ်ထားသည်။ ပျော်ရည်သုံးခုတွင် ဆိုးဆေးတစ်မျိုးတည်း ပါဝင်သော်လည်း စုစုပေါင်းပြင်းအားနှင့် နောက်ခံဆားပါဝင်မှု မတူကြပါ။ ၎င်းတို့၏ သရုပ်ပြရောင်စဉ်များက ထပ်စီမှုတိုးလာသည်နှင့်အမျှ လှိုင်းအလျားရှည်သော မိုနိုမာစုပ်ယူမှုအပိုင်း၏ အချိုးအစား လျော့လာပြီး လှိုင်းအလျားတိုသော ဒိုင်မာစုပ်ယူမှုအပိုင်း၏ အချိုးအစား တိုးလာပုံကို ပြသသည်။ အခြေအနေများမပါဘဲ မျဉ်းကွေးများကို ပြန်အသုံးမပြုနိုင်သဖြင့် ထိုအခြေအနေများကို ပုံပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ထားသည်။ ဖော်ပြထားသော အခြေအနေများအောက်တွင် တိုင်းတာရရှိသည့် စုပ်ယူမှုလှိုင်းစဉ်အပိုင်း တည်နေရာများအတွက် ရောင်စဉ်ကိုးကားချက်ကို အသုံးပြုပါ။ ဆိုးဆေးသည် ပျော်ရည်အတွင်း ရှိပြီးနောက် ဆဲလ်များထဲသို့ မည်သို့ဝင်ရောက်သည်ကို သိလိုပါက ဓာတ်လျှော့ခြင်းနှင့် ခွဲဝေဝင်ရောက်ခြင်းမှတစ်ဆင့် ဆဲလ်ထဲဝင်ရောက်မှု ကို ကြည့်ပါ။ အလင်းထိတွေ့ပမာဏနှင့် ဂျီဩမေတြီက အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှု တိုင်းတာချက်များကို ထပ်မံပုံဖော်ပေးပုံအတွက် အလင်းထိတွေ့မှုနှင့် တိုင်းတာမှုဂျီဩမေတြီ ကို ကြည့်ပါ။

မှတ်သားသင့်သော စည်းမျဉ်းတွင် အပိုင်းနှစ်ပိုင်း ရှိသည်။ ရောင်စဉ်သည် ဖော်ပြထားသော အခြေအနေများအောက်တွင် ကျူဗက်အတွင်း ရှိနေသော ရောနှောမှုကို ဖော်ထုတ်ပေးသည်။ ထိုအခြေအနေများအတိုင်း တည်ဆောက်ထားသော ချိန်ညှိမှုကသာ အလင်းစုပ်ယူမှုတန်ဖိုးကို စုစုပေါင်းပြင်းအားအဖြစ် ပြောင်းတွက်ပေးနိုင်သည်။