लेख
सततच्या गुदद्वाराच्या खाजेसाठी मेथिलीन ब्लू: पुरावे आणि मर्यादा
एका अशा रुग्णाचा विचार करा, ज्याने अनेक महिने त्वचेला संरक्षक थर देणारी क्रीम, बुरशीनाशक औषधे, स्टेरॉइड मलमे आणि स्वच्छतेच्या सवयींमध्ये बदल करून पाहिले आहेत, तरीही रात्री गुदद्वाराची खाज सुरूच आहे. बृहदांत्र आणि गुदाशयाचे शल्यचिकित्सक गुदद्वाराभोवतीच्या त्वचेत निळ्या रंगद्रव्याचे इंजेक्शन देण्याचा उल्लेख करतात. बहुतेक वाचकांना वाटते की सुईने दिलेल्या आणखी एका क्रीमप्रमाणे, त्वचेवर आरामदायी द्रवाचा थर चढवला जातो. प्रत्यक्षात ही प्रक्रिया वेगळ्या संकल्पनेवर आधारित आहे. खाज सुटणे आणि खाजवणे हे चक्र तोडण्यासाठी ती त्वचेच्या अंतःस्तरातील लहान संवेदनाक्षम मज्जातंतूंच्या टोकांना इजा करते. तिच्या समर्थनार्थ उपलब्ध पुरावे हे काही मोजक्या, नियंत्रण गट नसलेल्या शल्यचिकित्साविषयक रुग्ण-मालिकांमधून आले आहेत, ज्यांचा पाठपुरावा असमान आहे.
या लेखात त्या संशोधन साहित्याचा आढावा घेतला आहे. तज्ज्ञांकडून केल्या जाणाऱ्या या प्रक्रियेत काय केले जाते, खाज अज्ञात कारणाची असल्याचे म्हणण्यापूर्वी कोणती कारणे नाकारली पाहिजेत, दोन महत्त्वाचे संदर्भ काय नोंदवतात आणि पुरावे कुठे अपुरे पडतात, याचा यात समावेश आहे. या संयुगाची पार्श्वभूमी समजून घेण्यासाठी मेथिलीन ब्लू पेशींच्या पातळीवर कसे कार्य करते ते पाहा; तसेच व्यापक यादीसाठी मान्यताप्राप्त आणि संशोधनाधीन वैद्यकीय उपयोग पाहा.
ही प्रक्रिया आहे, क्रीम नाही
उपचारांना दाद न देणाऱ्या, अज्ञात कारणाच्या गुदद्वाराच्या खाजेसाठी त्वचेच्या आत किंवा त्वचेच्या अगदी खाली मेथिलीन ब्लूचे इंजेक्शन देणे ही वैद्यकीय व्यावसायिकाकडून केली जाणारी आक्रमक प्रक्रिया आहे. प्रकाशित कार्यपद्धतींनुसार, गुदद्वाराभोवतीच्या बाधित त्वचेच्या अंतःस्तरात निर्जंतुक परिस्थितीत विरळ केलेले मेथिलीन ब्लू दिले जाते. साधारणपणे स्थानिक भूल किंवा विशिष्ट भागाची संवेदना रोखणारा नर्व्ह ब्लॉक दिला जातो आणि रुग्णाला पोटावर झोपवले जाते. वरवरच्या संवेदनाक्षम मज्जातंतूंच्या टोकांचा रासायनिक पद्धतीने नाश करणे ही अपेक्षित क्रिया आहे. अमेरिकन सोसायटी ऑफ कोलन अँड रेक्टल सर्जन्स बाधित त्वचेत आणि तिच्या खाली इंजेक्शन देण्याचे वर्णन करते आणि इंजेक्शन त्वचेच्या पृष्ठभागाच्या अतिशय जवळ दिल्यास त्वचा खराब होण्याचा किंवा व्रण पडण्याचा धोका असल्याचा इशारा देते.
तीन फरक महत्त्वाचे आहेत. प्रथम, त्वचेच्या पृष्ठभागावर लावलेले मेथिलीन ब्लू हा या अभ्यासांत तपासलेला उपचार नाही, आणि ते त्वचेच्या आत दिल्या जाणाऱ्या प्रक्रियेची जागा घेऊ शकते असे दाखवणारे तुलनात्मक पुरावे नाहीत. दुसरे, प्रकाशित कार्यपद्धतींच्या आधारावर स्वतः इंजेक्शन देण्याविषयी निष्कर्ष काढता येत नाही. सुरक्षिततेसाठी इंजेक्शनच्या खोलीवर नियंत्रण हा निर्णायक घटक आहे: खूप वरवर दिल्यास व्रण आणि ऊतकांचा मृत्यू होण्याचा धोका असतो; खूप खोल दिल्यास किंवा निर्जंतुक पद्धत न वापरल्यास पूयुक्त फोड आणि शारीरिक रचनांना इजा होण्याचा धोका असतो. तिसरे, अमेरिकेत विकल्या जाणाऱ्या व्यावसायिक मेथिलीन ब्लू इंजेक्शनच्या लेबलवर अर्जित मेथेमोग्लोबिनेमियासाठी शिरेतून उपचार देण्याचा उपयोग नमूद आहे. त्यामुळे गुदद्वाराभोवती त्वचेच्या आत त्याचा वापर हा मंजूर लेबलवरील निर्देशांच्या बाहेरचा वापर आहे. सेरोटोनिनवर परिणाम करणारी औषधे घेणाऱ्या वाचकांनी सेरोटोनिन सिंड्रोम आणि औषधांच्या परस्परक्रियांविषयीचे इशारे देखील पाहावेत; त्यांची पुढे अधिक चर्चा केली आहे.
आधी निदान करा: बहुतांश खाजेला कारण असते
गुदद्वाराची खाज हे एका लक्षणाचे वर्णन आहे, एखाद्या एकाच आजाराचे नाही. मार्गदर्शक तत्त्वांमध्ये दुय्यम कारणांचे गुदद्वार व गुदाशयाशी संबंधित, त्वचाविषयक, संसर्गजन्य, संपूर्ण शरीराशी संबंधित, चिडचिड निर्माण करणारे आणि मानसिक अशी वर्गवारी केली आहे. खाज अज्ञात कारणाची असल्याचे ठरवण्यापूर्वी वैद्यकीय इतिहास, अॅनोस्कोपीसह गुदद्वार व गुदाशयाची तपासणी आणि आवश्यकतेनुसार विशिष्ट चाचण्या करण्याची शिफारस केली आहे. इटालियन सोसायटी ऑफ कोलोरेक्टल सर्जरीची उपचारविषयक मानके ही तपासणी प्रक्रिया स्पष्ट करतात. यात निष्कर्षांनुसार निवडलेले स्वॅब किंवा खरवडून घेतलेले नमुने, प्रयोगशाळेतील चाचण्या, पॅच चाचणी आणि बायोप्सी यांचा समावेश आहे.
नाकारावयाच्या सामान्य कारणांमध्ये मूळव्याध, गुदद्वारातील भेग, भगंदर, त्वचेचे लोंबते तुकडे, मलाची गळती किंवा मलावरील नियंत्रण सुटणे, अवयव खाली सरकणे आणि चामखीळ यांचा समावेश होतो. त्यासोबत साबण, पुसण्यासाठीचे वाइप्स, सुगंधी पदार्थ आणि त्वचेवर लावायच्या उत्पादनांमुळे होणारा संपर्कजन्य त्वचादाह, तसेच ओलावा आणि न दिसणाऱ्या मलाच्या अंशांमुळे होणारे दूषितीकरण हीदेखील कारणे असू शकतात. सारखी लक्षणे निर्माण करणाऱ्या त्वचेच्या विकारांमध्ये सोरायसिस, लायकेन स्क्लेरोसस आणि लायकेन सिम्प्लेक्स क्रॉनिकस यांचा समावेश आहे. संसर्गजन्य कारणांमध्ये कॅन्डिडा, डर्मॅटोफाइट बुरशी, पिनवर्म, खरूज आणि लैंगिक संपर्कातून पसरणारी कारणे येतात. शरीरव्यापी संबंधित स्थितींमध्ये मधुमेह, पित्तप्रवाह अडथळ्याशी संबंधित यकृतविकार, दीर्घकालीन मूत्रपिंडविकार आणि थायरॉइडचे विकार यांचा समावेश आहे. सतत टिकणाऱ्या, असामान्य किंवा व्रणयुक्त त्वचाविकारांमध्ये गुदद्वाराच्या उपकला-स्तरातील निओप्लाझिया किंवा स्तनाबाहेरील पॅजेट रोग नाकारण्यासाठी बायोप्सी आवश्यक ठरते. ही तपासणी आणि विनाशस्त्रक्रिया उपचार करूनही सतत तीव्र लक्षणे असलेल्या अगदी लहान गटातच इंजेक्शनचा विचार केला जातो. ASCRS चे रुग्णांसाठीचे मार्गदर्शन देखील हीच भूमिका मांडते.
2023 च्या मेटा-विश्लेषणात काय आढळले
सर्वांत व्यापक एकत्रित आढावा म्हणजे जिया आणि सहकाऱ्यांचे 2023 मधील एकाच उपचार गटाचे मेटा-विश्लेषण, ज्यात 7 अभ्यास आणि 225 रुग्णांचा एकत्रित समावेश होता. एका इंजेक्शननंतर लक्षणे पूर्णपणे दूर होण्याचे प्रमाण 76.1 टक्के होते (95 टक्के CI 64.9 ते 87.3); दुसऱ्या इंजेक्शननंतर ते 85.4 टक्क्यांपर्यंत वाढले. नोंदवलेले लक्षणमुक्तीचे प्रमाण एका वर्षाने 75.3 टक्के आणि तीन वर्षांनी 77.3 टक्के होते, तर पाच वर्षांनी ते 24.0 टक्क्यांपर्यंत घटले.
हे आकडे काळजीपूर्वक समजून घेणे आवश्यक आहे. एकत्रित केलेले अभ्यास 1979 ते 2019 या काळातील नियंत्रण गट नसलेल्या रुग्ण-मालिका होत्या. त्यातील तंत्रे, सांद्रता आणि परिणाम मोजण्याचे निकष वेगवेगळे होते, आणि सांख्यिकीय विषमता मोठी होती. दीर्घकालीन टक्केवारी ही एकाच रुग्णगटाचा पाच वर्षे पाठपुरावा करून मिळालेली नाही. वेगवेगळ्या कालबिंदूंवरील आकडे वेगवेगळ्या लहान अभ्यासांतून आले आहेत, त्यामुळे पाच वर्षांचा आकडा कमी ठोस आहे. सामान्य गुंतागुंतींमध्ये तात्पुरते निळे टॅटूसारखे डाग आणि गुदद्वाराभोवती बधिरपणा यांचा समावेश होता. नोंदवलेल्या घटनांमध्ये सेल्युलायटिस, रक्तसंचय, तात्पुरती मलगळती, मूत्र अडणे, वरवरचा पूयुक्त फोड आणि दीर्घकाळ बदललेली संवेदना यांचा समावेश होता. महत्त्वाचे म्हणजे, युसेबिओ आणि सहकाऱ्यांची (1990) त्वचेच्या ऊतक-मृत्यूची ऐतिहासिक रुग्ण-मालिका या सात एकत्रित अभ्यासांमध्ये नव्हती. त्यामुळे मेटा-विश्लेषणातील सुरक्षिततेविषयीची आश्वासक भाषा म्हणजे ऊतक-मृत्यू कधीच झाला नाही, असा अर्थ होत नाही. आमचा मेथिलीन ब्लूच्या सुरक्षितता-प्रोफाइलचा सारांश या घटनांचा संदर्भ स्पष्ट करतो.
सर्वांत मोठ्या स्वतंत्र अभ्यासात काय आढळले
सर्वांत मोठा स्वतंत्र अभ्यास म्हणजे किम आणि सहकाऱ्यांनी 2019 मध्ये केलेला, पुढील काळात माहिती गोळा करणाऱ्या डेटाबेसचा पूर्वलक्षी आढावा. गुदद्वाराची खाज घेऊन आलेल्या 362 रुग्णांपैकी 259 रुग्णांमध्ये विनाशस्त्रक्रिया उपचारांनी सुधारणा झाली. उरलेल्या 103 रुग्णांची तीव्र लक्षणे उपचारांना दाद देत नव्हती; त्यांना त्वचेच्या आत इंजेक्शन दिले गेले. या कार्यपद्धतीत 1 टक्के मेथिलीन ब्लूच्या मूळ द्रावणाचे 5 mL आणि 1 टक्के लिडोकेनचे 15 mL एकत्र केले. त्यामुळे सुमारे 0.25 टक्के अंतिम सांद्रतेचे 20 mL इंजेक्शनयोग्य मिश्रण तयार झाले, जे सॅडल ब्लॉक भूल देऊन वापरले गेले. मूळ द्रावणाची सांद्रता आणि अंतिम मिश्रणाची सांद्रता यातील हा फरक संशोधन साहित्यात वारंवार दिसतो: 1 टक्के नमूद करणारे लेख अनेकदा मूळ द्रावणाचे वर्णन करतात, प्रत्यक्ष दिलेल्या विरळ मिश्रणाचे नाही.
सहा आठवड्यांनी, पाठपुरावा केलेल्या 96 रुग्णांपैकी 87 (90.6 टक्के) रुग्णांमध्ये सुधारणा झाल्याचे वर्गीकरण करण्यात आले. नंतर आठ रुग्णांना पुन्हा इंजेक्शन दिले गेले; त्यांपैकी पाच रुग्णांमध्ये सुधारणा झाली. तीन वर्षांनी, दीर्घकालीन मूल्यमापनासाठी उपलब्ध असलेल्या 62 रुग्णांपैकी 53 (85.5 टक्के) रुग्णांमध्ये सुधारणा होती, आणि सुरुवातीला प्रतिसाद दिलेल्या 53 रुग्णांपैकी 4 (7.5 टक्के) रुग्णांना खाज पुन्हा झाली होती. पाठपुराव्यातून रुग्ण कमी झाल्यामुळे या आकड्यांना मर्यादा आहेत: मूळ 103 रुग्णांपैकी केवळ 62 रुग्णांची तीन वर्षांची माहिती उपलब्ध होती. सहा आठवड्यांनी 96 पैकी 84 (87.5 टक्के) रुग्णांमध्ये निळे टॅटूसारखे डाग टिकून होते; साधारण चार आठवड्यांपर्यंत ते बहुधा फिकट होऊन लहान ठिपक्यांपुरते उरले होते. 62 पैकी 6 (9.7 टक्के) रुग्णांमध्ये रक्तसंचय झाला आणि तो आपोआप निवळला. लेखकांनी त्यांच्या रुग्णगटात मलगळती, सेल्युलायटिस, ऊतक-मृत्यू किंवा पूयुक्त फोड नसल्याचे नोंदवले.
अभ्यासांची गुणवत्ता आणि पाठपुराव्याचा तक्ता
खालील तक्ता या आढाव्याचा मुख्य संदर्भ आहे. तारकाचिन्हाने दर्शवलेल्या सांद्रता या अंतिम मिश्रणाच्या अंदाजित सांद्रता आहेत, कारण अनेक लेखांनी केवळ मूळ द्रावणाची सांद्रता नोंदवली होती.
| अभ्यास | रचना आणि रुग्ण | इंजेक्शनची कार्यपद्धती | पाठपुरावा | परिणामकारकता आणि पुनरावृत्ती | प्रतिकूल परिणाम |
|---|---|---|---|---|---|
| वोलॉक आणि डिंट्समन, 1979 | रुग्ण-मालिका, n=9 | 1% द्रावणाचे सुमारे 10 ते 15 mL, त्वचेखाली | 3 ते 15 महिने | पहिल्या इंजेक्शननंतर 9 पैकी 8 रुग्णांमध्ये सुधारणा; पुन्हा दिल्यानंतर 9 पैकी 9 | सुमारे एक दिवस ताप, 9 पैकी 1 |
| युसेबिओ, ग्रॅहम आणि मोदी, 1990 | रुग्ण-मालिका, n=23 | 0.5% द्रावणाचे 30 mL पर्यंत, त्वचेच्या आत पसरवून इंजेक्शन | प्रतिसाद देणाऱ्यांचा 12 आठवड्यांपेक्षा अधिक काळ, काहींचा 9 वर्षांपर्यंत | 23 पैकी 21 रुग्णांचा सुरुवातीला पूर्ण किंवा अंशतः प्रतिसाद; दीर्घ पाठपुराव्यात प्रतिसाद देणाऱ्या 18 पैकी 4 रुग्णांमध्ये (22%) पुनरावृत्ती | त्वचेच्या पूर्ण जाडीतील ऊतक-मृत्यू, 23 पैकी 3 (13%); मृत ऊतक काढावे लागले |
| फारूक आणि ली, 1997 | पुढील काळात पाठपुरावा करणारी रुग्ण-मालिका, n=6 | 1% मूळ द्रावणाचे 10 mL, त्यात भूल देणारे औषध आणि सलाईन; अंतिम सांद्रता सुमारे 0.44%* | मध्यक 3 वर्षे, कालमर्यादा 2 ते 5 | 6 पैकी 5 रुग्णांमध्ये सुरुवातीला मोठी सुधारणा; एकत्रित पुनरावृत्ती सुमारे 1 वर्षाने 20%, 2 वर्षांनी 40%, 3 वर्षांनी 60% | मूत्र अडणे, वरवरचा पूयुक्त फोड, तात्पुरते मलावरील नियंत्रण सुटणे; प्रत्येकी 6 पैकी 1 |
| बॉटेरिल आणि सागर, 2002 | पुढील काळात पाठपुरावा करणारी रुग्ण-मालिका, n=25 | 1% मूळ द्रावणाचे 5 mL, त्यात लिग्नोकेन आणि हायड्रोकॉर्टिसोन; अंतिम सांद्रता सुमारे 0.25%* | मध्यक 11 महिने, कालमर्यादा 2 ते 25 | एका इंजेक्शननंतर 25 पैकी 16 रुग्ण लक्षणमुक्त; पुन्हा दिल्यानंतर 25 पैकी 22 (88%) | तात्पुरती मलगळती, 25 पैकी 1, सुमारे 2 दिवस |
| मेंटेस आणि सहकारी, 2004 | पुढील काळात पाठपुरावा करणारा, यादृच्छिकीकरण नसलेला अभ्यास, n=30 | 2% मूळ द्रावण सुमारे 1:1 प्रमाणात विरळ करून अंतिम 1% सांद्रतेचे सुमारे 15 mL; त्वचेच्या आत आणि त्वचेखाली वरवर | बहुतेकांचा 12 महिने; 5 ते 24 महिने | 1 महिन्याने 30 पैकी 24 रुग्ण लक्षणमुक्त; पुन्हा उपचारानंतर 30 पैकी सुमारे 28; 12 महिन्यांनी 30 पैकी 23; पुनरावृत्ती सुमारे 28 पैकी 5 (18%) | आपोआप मर्यादित होणारा सेल्युलायटिस, 30 पैकी 2 (7%) |
| सदरलँड, फराघर आणि फ्रिझेल, 2009 | एकाच शल्यचिकित्सकाची पुढील काळात पाठपुरावा करणारी रुग्ण-मालिका, n=49 | 1% मूळ द्रावणाचे 10 mL, त्यात अॅड्रेनालिनसह बुपिवाकेन आणि मिथाइलप्रेडनिसोलोन; अंतिम सांद्रता सुमारे 0.32%* | मुख्यतः 4 आणि 8 आठवडे | 49 पैकी 47 (96%) रुग्णांमध्ये सुधारणा; एका इंजेक्शननंतर 49 पैकी 28 रुग्णांची लक्षणे पूर्णपणे दूर; पुन्हा दिल्यानंतर 49 पैकी 32 (65%) | मलावरील नियंत्रणात बदल 49 पैकी 7 (14%), सुमारे 10 दिवस ते 6 आठवड्यांत निवळले; त्रासदायक संवेदना कमी होणे 49 पैकी 2 (4%) |
| समालाविसियस आणि सहकारी, 2012 | पुढील काळात पाठपुरावा करणारी रुग्ण-मालिका, n=10 | नोंदीनुसार 1% द्रावणाचे 15 mL, त्वचेच्या आत | मध्यक 47 महिने, कालमर्यादा 29 ते 60 | 4 आठवड्यांपर्यंत 10 पैकी 10 रुग्णांची लक्षणे दूर; दीर्घ निरीक्षणात 10 पैकी 8 (80%) रुग्णांमध्ये पुनरावृत्ती | तात्पुरता बधिरपणा आणि टॅटूसारखे डाग; सुमारे 2 महिन्यांपर्यंत सूज; ऊतक-मृत्यूची नोंद नाही |
| किम, किम आणि ली, 2019 | पुढील काळात माहिती गोळा करणाऱ्या डेटाबेसचा पूर्वलक्षी आढावा, n=103 उपचार केलेले रुग्ण | 1% मूळ द्रावणाचे 5 mL, त्यात 1% लिडोकेनचे 15 mL; अंतिम सांद्रता सुमारे 0.25%* | 6 आठवडे (103 पैकी 96) आणि 3 वर्षे (103 पैकी 62) | 6 आठवड्यांनी 96 पैकी 87 रुग्णांमध्ये सुधारणा (91%); 3 वर्षांनी 62 पैकी 53 रुग्णांमध्ये सुधारणा (86%); प्रतिसाद देणाऱ्या 53 पैकी 4 रुग्णांमध्ये पुनरावृत्ती (8%) | 6 आठवड्यांनी 96 पैकी 84 रुग्णांमध्ये टॅटूसारखे डाग (88%); 62 पैकी 6 रुग्णांमध्ये रक्तसंचय (10%); मलगळती, सेल्युलायटिस, ऊतक-मृत्यू किंवा पूयुक्त फोड नाही |
सर्व ओळींमध्ये दिसणारा नमुना सुसंगत आहे. सुरुवातीचा प्रतिसाद सहसा चांगला असतो, तर पुनरावृत्तीचे अंदाज रुग्णांचे किती काळ निरीक्षण केले जाते आणि किती रुग्ण पाठपुराव्यात राहतात यावर मोठ्या प्रमाणात अवलंबून असतात. समालाविसियस यांनी सुरुवातीला 100 टक्के लक्षणे दूर झाल्याचे, पण 47 महिन्यांच्या मध्यक कालावधीत अखेरीस 80 टक्के पुनरावृत्ती झाल्याचे नोंदवले; किम यांनी पाठपुराव्यात राहिलेल्या प्रतिसाद देणाऱ्या रुग्णांमध्ये तीन वर्षांनी 8 टक्क्यांपेक्षा कमी पुनरावृत्ती नोंदवली. लहान नमुने, पुन्हा दिलेली इंजेक्शने, परिणाम मोजण्याचे वेगवेगळे निकष आणि पाठपुराव्यातून रुग्ण कमी होणे यांमुळे थेट तुलना अविश्वसनीय ठरते.
वाचकांनी लक्षात ठेवावयाच्या मर्यादा
या प्रक्रियेला पाठिंबा देणारी कोणतीही यादृच्छिकीकृत चाचणी नाही. वरील प्रत्येक परिणामकारकतेचा अंदाज नियंत्रण गट नसलेल्या रुग्ण-मालिका किंवा पूर्वलक्षी रुग्णगटातून आलेला आहे. त्यामुळे प्लासिबो प्रतिसाद, अत्यंत तीव्र लक्षणे कालांतराने सरासरी पातळीकडे परतण्याची प्रवृत्ती आणि त्याच वेळी केलेले स्वच्छतेचे उपाय यांचे परिणाम उपचाराच्या परिणामापासून वेगळे करता येत नाहीत. इंजेक्शन कोणत्या ऊतक-स्तरात दिले जाते, द्रवाचे प्रमाण, सांद्रता कशी नोंदवली जाते, भूल देणाऱ्या औषधाचे मिश्रण आणि स्टेरॉइडचा वापर यांत कार्यपद्धती भिन्न आहेत. त्यामुळे प्रमाणित मात्रा नाही: मूळ द्रावणाच्या लेबलवरील सांद्रतेऐवजी अंतिम मिश्रणांच्या सांद्रतांची तुलना करा. 6 ते 103 रुग्णांच्या मालिका अतिसंवेदनशीलता किंवा संपूर्ण शरीरावर होणाऱ्या प्रतिक्रिया यांसारख्या दुर्मिळ घटनांचे प्रमाण निश्चित करू शकत नाहीत. तसेच बहुतेक अभ्यासांमध्ये उशिरा होणाऱ्या पुनरावृत्तीसाठीचा पाठपुरावा अपूर्ण आहे.
ऊतक-मृत्यूचा इतिहास स्पष्टपणे सांगणे आवश्यक आहे. 1990 मधील युसेबिओ यांच्या रुग्ण-मालिकेत 23 पैकी तीन रुग्णांना त्वचेच्या पूर्ण जाडीतील ऊतक-मृत्यू झाला आणि मृत ऊतक काढावे लागले. त्यानंतर तंत्र अधिक विरळ अंतिम मिश्रणांकडे आणि खोलवर देण्याऐवजी त्वचेच्या आत इंजेक्शन देण्याकडे वळले आहे. नंतरच्या रुग्ण-मालिकांमध्ये सौम्य गुंतागुंत नोंदवली गेली आहे. तरीही ही ऐतिहासिक घटना नोंदीचा भाग आहे आणि ही प्रक्रिया सहजपणे स्वीकारू नये, याची जाणीव करून देते.
संपूर्ण शरीरावर होणाऱ्या औषधपरिणामांविषयीचे इशारेही तत्त्वतः लागू होतात. सध्याच्या मेथिलीन ब्लू इंजेक्शनच्या औषधनिर्देशन माहितीमध्ये सेरोटोनिनवर परिणाम करणारी औषधे आणि ओपिओइड्स यांसोबत संभाव्य प्राणघातक सेरोटोनिन सिंड्रोमचा ठळक चौकटीतील इशारा आहे. त्यात अॅनाफिलॅक्सिसच्या नोंदी दिल्या आहेत आणि G6PD कमतरता व थायाझिन रंगद्रव्यांबाबत तीव्र अतिसंवेदनशीलता असताना वापर निषिद्ध केला आहे. हे इशारे मुख्यतः शिरेतून दिल्याने संपूर्ण शरीरावर होणाऱ्या परिणामांवर आधारित आहेत. गुदद्वाराभोवती इंजेक्शन दिल्यानंतर शरीरभर किती प्रमाणात औषध पोहोचते याचे मोजमाप पुरेसे झालेले नाही, त्यामुळे हे इशारे अप्रासंगिक आहेत असे गृहीत धरता येत नाही. कोणत्याही मेथिलीन ब्लू प्रक्रियेपूर्वी सर्व नैराश्यविरोधी औषधे, ओपिओइड्स आणि G6PD स्थिती यांची माहिती द्या.
याविषयी डॉक्टरांशी कोण चर्चा करू शकते
संभाव्य उमेदवारांचा गट मर्यादित आहे: दुय्यम कारणांचा शोध घेतल्यानंतर आणि विनाशस्त्रक्रिया उपाय अयशस्वी झाल्यानंतरही टिकणारी, अज्ञात कारणाची खाज; आणि ती इतकी तीव्र असणे की टॅटूसारखे डाग, बधिरपणा तसेच संसर्ग किंवा मलावरील नियंत्रणात बिघाड होण्याचा लहान धोका स्वीकारण्याजोगा वाटेल. लक्षणांचा कालक्रम, तारखांसह आधी केलेले उपचार, अॅनोस्कोपी आणि कोणत्याही बायोप्सीसह चाचण्यांचे अहवाल, तसेच सर्व औषधांची संपूर्ण यादी सोबत आणा. उपयुक्त प्रश्न आमच्या मेथिलीन ब्लूविषयी डॉक्टरांना विचारावयाचे प्रश्न या लेखात एकत्र केले आहेत. निदानासाठीची तपासणी टाळणाऱ्या उपचारकर्त्याकडून इंजेक्शन घेऊ नका आणि स्वतः इंजेक्शन देण्याचा प्रयत्न कधीही करू नका.