മെത്തിലീൻ ബ്ലൂയും കാൻസറും: ലബോറട്ടറി കണ്ടെത്തലുകളും രോഗികളിൽ നിന്നുള്ള തെളിവുകളും

മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ കാൻസർ കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുമോ? ലബോറട്ടറി പാത്രത്തിൽ, പലപ്പോഴും അതെ. ആ ഉത്തരം ആളുകളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതിനാൽ അത് വ്യാപകമായി പ്രചരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിനുള്ളിൽ മറ്റൊരു ചോദ്യം ഒളിച്ചുകടത്തപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് പ്രശ്നം: മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ രോഗികളിലെ കാൻസറിന് ചികിത്സയാകുമോ? ആ ചോദ്യത്തിന് ഗവേഷണസാഹിത്യം നൽകുന്നത് മറ്റൊരു ഉത്തരമാണ്. ഒരേ ചായം ഉപയോഗിക്കുന്നെങ്കിലും വ്യത്യസ്ത ഇടപെടലുകൾ പരിശോധിക്കുന്ന മൂന്ന് ഗവേഷണധാരകളെ കൂട്ടിക്കലർത്തുന്നതാണ് ഓൺലൈനിലെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗത്തിന് കാരണം.

ഒരേ പേരുള്ള മൂന്ന് ആശയങ്ങളായി ഇതിനെ കാണുക. ഒന്നാമത്തേത്, സ്വയം ട്യൂമറുകൾക്ക് വിഷകരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു മരുന്ന്. രണ്ടാമത്തേത്, പ്രകാശം പതിക്കുന്നിടത്ത് മാത്രം വിഷകരമാകുന്ന ഒരു പ്രകാശസംവേദക പദാർഥം. മൂന്നാമത്തേത്, ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ധന് കാണാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു നീല ചായം. ഒന്നിലെ ഫലം മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് ബാധകമല്ല. ഈ വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കിയാൽ തെളിവുകളെ വേർതിരിച്ചറിയുന്നത് എളുപ്പമാകും.

കാൻസർ നിഘണ്ടുവിലെ കുറിപ്പ് യഥാർഥത്തിൽ പറയുന്നത്

നാഷണൽ കാൻസർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ സംബന്ധിച്ച നിഘണ്ടു കുറിപ്പ് ന്യൂക്ലിക് ആസിഡുകൾ പോലുള്ള ഋണചാർജുള്ള കോശഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധിക്കുന്ന ഒരു കൃത്രിമ നീല ചായമായി ഇതിനെ വിവരിക്കുന്നു. കാൻസർ പരിചരണത്തിലെ ഉപയോഗമായി, ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കിടെ ലിംഫാറ്റിക് കലകളിൽ ഇത് കുത്തിവച്ച് അവയിൽനിന്ന് ലിംഫ് ഒഴുകിയെത്തുന്ന ലിംഫ് നോഡുകൾക്ക് നിറം നൽകുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. ഇതിലൂടെ ശസ്ത്രക്രിയാവിദഗ്ധന് അവ കണ്ടെത്താനാകും. മെത്തീമോഗ്ലോബിനീമിയയിൽ ശിരയിലൂടെ നൽകുന്ന റെഡോക്സ് ഉപയോഗവും പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കുന്നു.

ആ കുറിപ്പ് മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിനെ അംഗീകൃത കാൻസർവിരുദ്ധ മരുന്നായി പട്ടികപ്പെടുത്തുന്നില്ല. പേജിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങൾ തിരയാനുള്ള ലിങ്ക് നിഘണ്ടു പേജുകളുടെ സാധാരണ ഘടകമാണ്; ഫലപ്രാപ്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള വിധിയല്ല. കാൻസർ ചികിത്സയ്ക്ക് മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ തെളിവായി ആരെങ്കിലും NCI പേജ് ഉദ്ധരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഒരു നിഘണ്ടു നൽകുന്ന പ്രസ്താവനയുടെ സ്വഭാവം അവർ തെറ്റായി വായിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇരുട്ടിൽ നേരിട്ടുള്ള കോശനാശം: കോശങ്ങളിൽ ഉണ്ട്, രോഗികളിൽ ഇല്ല

പ്രവർത്തനസംവിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന ബന്ധം മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിനെ ഒരു ബദൽ മൈറ്റോകോണ്ട്രിയൽ ഇലക്ട്രോൺ വാഹകമായി പരിശോധിക്കുന്ന അവലോകനമാണ്. അതിലെ നിർദേശം ലളിതമാണ്. മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ കോംപ്ലക്സ് I-ന് സമീപം NADH-ൽനിന്ന് ഇലക്ട്രോണുകൾ സ്വീകരിക്കുകയും ശ്വസനശൃംഖലയിലെ കേടുപാടുള്ള ഭാഗങ്ങളെ മറികടന്ന് അവയെ സൈറ്റോക്രോം c-യിലേക്ക് കൈമാറുകയും ചെയ്യുന്നു. കോശ കൾച്ചറിൽ ഈ മാറ്റം ഓക്സിജൻ ഉപഭോഗം വർധിപ്പിക്കുകയും ഗ്ലൈക്കോളിസിസും ലാക്ടേറ്റ് ഉൽപ്പാദനവും കുറയ്ക്കുകയും ഉപാപചയത്തെ വീണ്ടും ഓക്സിഡേറ്റീവ് ഫോസ്ഫോറിലേഷനിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഗ്ലിയോബ്ലാസ്റ്റോമയ്ക്കായി നടത്തിയ അടിസ്ഥാന പരീക്ഷണത്തിൽ കൾച്ചർ ചെയ്ത ട്യൂമർ കോശനിരകളാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ നൽകിയ കോശങ്ങളിൽ വാർബർഗ് മാറ്റത്തിന്റെ വിപരീതദിശ, കോശപെരുക്കം മന്ദഗതിയിലാകൽ, AMPK വഴിയുള്ള ഊർജസമ്മർദ സിഗ്നലിങ്ങിന്റെ സജീവീകരണം, കോശചക്രത്തിന്റെ S-ഘട്ടത്തിൽ തടഞ്ഞുനിൽക്കൽ എന്നിവ കണ്ടു. മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ വാർബർഗ് പ്രഭാവത്തെ മറിച്ചിടുന്നു എന്ന അവകാശവാദത്തിന്റെ ഉറവിടം ഇതാണ്. അത് യഥാർഥമാണ്, പക്ഷേ ലബോറട്ടറി പാത്രങ്ങളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നു.

പ്രധാനപ്പെട്ട തുടർപരീക്ഷണം അപൂർവമായേ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാറുള്ളൂ. അതേ സംഘം മനുഷ്യ ഗ്ലിയോബ്ലാസ്റ്റോമ ഗ്രാഫ്റ്റുകളുള്ള എലികളിലേക്ക് പഠനം മാറ്റുകയും മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ ശരീരമാകെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന രീതിയിൽ നൽകുകയും ചെയ്തപ്പോൾ, നിർദേശിച്ച പാത സജീവമായില്ല; ട്യൂമറുകൾ ചുരുങ്ങിയതുമില്ല. അസൈറ്റീസ്, ല്യൂക്കീമിയ മാതൃകകളിൽ ട്യൂമർ വളർച്ച മന്ദഗതിയിലായതായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്ത 1989-ലെ എലിപഠനം ഉൾപ്പെടെ പഴയ മൃഗപഠനങ്ങളിൽ ചില സൂചനകളുണ്ട്. എന്നാൽ സൂചികപ്പെടുത്തിയ രേഖയിൽ ഇന്നത്തെ വായനക്കാരന് ആവശ്യമായ പഠനരീതിയുടെ വിശദാംശങ്ങളില്ല. ട്യൂമറുകളെ നശിപ്പിക്കാൻ ശരീരമാകെ നൽകുന്ന മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിന്റെ നിയന്ത്രിത മനുഷ്യപരീക്ഷണമായി ഈ ഗവേഷണധാരയിലെ ഒന്നും വളർന്നിട്ടില്ല. മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ ഇലക്ട്രോണുകളെ കൈമാറുന്നതിന്റെ രസതന്ത്രം, അതിന്റെ പ്രഭാവം എന്തുകൊണ്ട് ചില സാഹചര്യങ്ങളിൽ മാത്രം ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നു; ഒരു രോഗി എന്തുകൊണ്ട് അത് പ്രതീക്ഷിക്കണം എന്നല്ല.

വിഷശാസ്ത്രത്തിൽനിന്നുള്ള എതിർതെളിവുകളും ഉണ്ട്. നാഷണൽ ടോക്സിക്കോളജി പ്രോഗ്രാമിന്റെ രണ്ടു വർഷത്തെ പഠനം എലികൾക്കും ചുണ്ടെലികൾക്കും ഗവാജ് വഴി പദാർഥം നൽകി. ഡോസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനീമിയയും പാൻക്രിയാറ്റിക് ഐലറ്റ്, ചെറുകുടൽ ട്യൂമറുകളുടെ വർധനയും മൃഗങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തി. ഇരുട്ടിൽ ലോഹങ്ങൾ മധ്യസ്ഥത വഹിക്കുന്ന DNA ക്ഷതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ലബോറട്ടറി പഠനങ്ങളും ഇതേ ജാഗ്രതയിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്. ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക എക്സ്പോഷറിൽ മനുഷ്യർക്കുള്ള അപകടസാധ്യത ഇതൊന്നും തെളിയിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഒരു റെഡോക്സ്-സജീവ ചായം പഴയതായതിനാൽ നിരുപദ്രവകരമായിരിക്കണം എന്ന ചുരുക്കനിഗമനം ഇതു തടയുന്നു. പൂർണചിത്രം മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിന്റെ സുരക്ഷാ രേഖയോടൊപ്പം പരിഗണിക്കണം.

ഫോട്ടോഡൈനാമിക് ചികിത്സ: അതേ ചായം, വ്യത്യസ്ത ഇടപെടൽ

മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ ഫോട്ടോഡൈനാമിക് ചികിത്സ എന്നത് ശരീരമാകെ നൽകുന്ന ചികിത്സയിൽ അലങ്കാരമായി പ്രകാശം ചേർക്കുന്നതല്ല. അതൊരു പ്രാദേശിക നടപടിക്രമമാണ്: രോഗബാധിത ഭാഗത്തിനുള്ളിലോ അതിനുമുകളിലോ ചായം പുരട്ടുന്നു; തുടർന്ന് ചായം ആഗിരണം ചെയ്യുന്ന തരംഗദൈർഘ്യത്തിലുള്ള പ്രകാശം പതിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ ഉണ്ടാകുന്ന സിംഗ്ലെറ്റ് ഓക്സിജനും റാഡിക്കലുകളും മൈക്രോമീറ്ററുകൾക്കുള്ളിലുള്ള സമീപകലകളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇരുട്ടിലെയും പ്രകാശത്തിലെയും വിഷപ്രഭാവത്തിന്റെ കണക്കുകൾ പത്തുമടങ്ങ് വരെ വ്യത്യാസപ്പെടാം. അതിനാൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ഡോസ് വ്യക്തമാക്കാതെ ലബോറട്ടറി പാത്രത്തിലെ കോശനാശം ഉദ്ധരിക്കുന്നത് അർഥശൂന്യമാണ്.

ഇവിടെ മനുഷ്യരിലെ തെളിവുകൾ പരിമിതവും പ്രാദേശികവുമാണ്. ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ചെറിയ സൂചന നോഡുലാർ ബേസൽ സെൽ കാർസിനോമയിലാണ്. ഒരു പ്രോസ്പെക്ടീവ് പഠനത്തിൽ 20 രോഗികൾക്ക് പുറമേ ചായം പുരട്ടുകയും വലിയ രോഗബാധിത ഭാഗങ്ങളിൽ ചായം കുത്തിവയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് പ്രകാശം നൽകുകയും ചെയ്തു. പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ 17 പേരിൽ 11 പേർക്ക് ആറു മാസത്തിൽ പൂർണമായ ക്ലിനിക്കൽ പ്രതികരണം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു; ആവശ്യമായിടത്ത് ബയോപ്സിയും നടത്തി. യാദൃച്ഛികമായി വിന്യസിച്ച താരതമ്യസംഘമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതിനപ്പുറം, പ്രാദേശിക കലാനാശം വിലയിരുത്താൻ പിന്തുടർന്ന അന്നനാളത്തിലെ മൂന്ന് കാൻസർ ആവർത്തനങ്ങൾ പോലുള്ള കേസ് തലത്തിലുള്ള റിപ്പോർട്ടുകളാണുള്ളത്. ടോളുയിഡിൻ ബ്ലൂവും ഉപയോഗിച്ച ഒരു കപ്പോസി സാർക്കോമ കേസും ഉണ്ട്; അതിനാൽ ആ ഫലം മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിന് മാത്രമായി ചാർത്താനാകില്ല.

സാധാരണ ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റെല്ലാം പ്രീക്ലിനിക്കൽ പഠനങ്ങളാണ്. മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ ഫോട്ടോഡൈനാമിക് ഗവേഷണത്തിന്റെ 2023-ലെ ഒരു ക്രമബദ്ധ അവലോകനത്തിൽ, ഉൾപ്പെടുത്തൽ മാനദണ്ഡങ്ങൾ നിറവേറ്റിയ പത്ത് മൃഗപഠനങ്ങൾ മാത്രമാണ് കണ്ടെത്തിയത്. കൊളോറെക്ടൽ, മെലനോമ, സ്തന മാതൃകകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ളവ പരിശോധിച്ച ആ അവലോകനം ഈ മേഖലയെ പ്രീക്ലിനിക്കൽ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. എലികളിലെ കൊളോറെക്ടൽ സീനോഗ്രാഫ്റ്റുകളിൽ പ്രാദേശികമായി കുത്തിവച്ചശേഷം പ്രകാശം നൽകിയപ്പോൾ ഉയർന്ന പ്രാദേശിക നാശനിരക്കുകൾ കണ്ടു. മൂത്രാശയം, വായ്, മെലനോമ എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ കോശനിരകളിലും മൃഗങ്ങളിലും ജീവക്ഷമത നഷ്ടപ്പെടൽ, അപ്പോപ്റ്റോസിസ്, അല്ലെങ്കിൽ ട്യൂമർ സ്ഥാപിതമാകുന്നത് കുറയൽ എന്നിവയാണ് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നത്; രോഗികളിലെ ട്യൂമർ പ്രതികരണമോ അതിജീവനമോ അല്ല. ചർമ്മത്തിലെ രോഗബാധിത ഭാഗത്തിന് പ്രാദേശിക പ്രകാശചികിത്സ നൽകുന്നത്, പടർന്ന കാൻസറിനായി ഒരു ലായനി കുടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയുന്നില്ല. നൽകുന്ന മാർഗം, ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെ ഡോസ്, പ്രകാശം, ട്യൂമറിന്റെ തരം, വിലയിരുത്തിയ ഫലം എന്നിവയിൽ ഇവ വ്യത്യസ്തമാണ്.

ശസ്ത്രക്രിയയിലെ നീല ചായം: തെളിയിക്കപ്പെട്ട പ്രയോജനം, പക്ഷേ വ്യത്യസ്ത വിലയിരുത്തൽഫലം

ഗണ്യമായ മനുഷ്യപഠനങ്ങളുള്ള മേഖല പരിശോധിക്കുന്നത് ദൃശ്യവൽക്കരണമാണ്, കോശനാശമല്ല. സ്തനശസ്ത്രക്രിയയിൽ 142 രോഗികളിൽ മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിനെ പേറ്റന്റ് ബ്ലൂവുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത യാദൃച്ഛിക പഠനം സെന്റിനൽ നോഡ് തിരിച്ചറിയലാണ് അളന്നത്, ട്യൂമർ ചുരുങ്ങലല്ല. തിരിച്ചറിയൽനിരക്കുകൾ ഏകദേശം 61 ശതമാനവും 68 ശതമാനവുമായിരുന്നു; സ്ഥിതിവിവരശാസ്ത്രപരമായി പ്രസക്തമായ വ്യത്യാസമില്ലായിരുന്നു. 60 രോഗികളുള്ള ഒരു ചെറിയ യാദൃച്ഛിക പഠനം ചായം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതും ചായത്തിനൊപ്പം റേഡിയോകൊളോയ്ഡ് ഉപയോഗിക്കുന്നതും തിരിച്ചറിയലിന്റെ കൃത്യതയും തെറ്റായ നെഗറ്റീവ് നിരക്കും അടിസ്ഥാനമാക്കി താരതമ്യം ചെയ്തു. ഇവിടെയും വിലയിരുത്തിയത് നോഡുകൾ കണ്ടെത്തലാണ്, കാൻസർ ചികിത്സയല്ല.

എൻഡോസ്കോപ്പിയിലും ഇതേ ചിത്രമാണ്. അൾസറേറ്റീവ് കൊളൈറ്റിസുള്ള 165 രോഗികളെ ഉൾപ്പെടുത്തിയ യാദൃച്ഛിക പഠനം, പുറമേ മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ പ്രയോഗിക്കുന്ന ക്രോമോഎൻഡോസ്കോപ്പിയെയും സാധാരണ കൊളോനോസ്കോപ്പിയെയും കാൻസറിന് മുന്നോടിയായ മാറ്റങ്ങളുള്ള ഭാഗങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ താരതമ്യം ചെയ്തു. കൂടുതൽ ഭാഗങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയതായി പഠനം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. 1,205 രോഗികളുള്ള മൂന്നാംഘട്ട സ്ക്രീനിങ് പഠനം, വായിലൂടെ നൽകി വൻകുടലിനെ ലക്ഷ്യമിടുന്ന ചായം ഉപയോഗിച്ച് അഡിനോമ കണ്ടെത്തൽനിരക്ക് അളന്നു. അത് ഏകദേശം 48-ൽനിന്ന് 56 ശതമാനമായി ഉയർന്നു; ചികിത്സാ അവകാശവാദമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ട് രോഗികളുള്ള ഒരു പ്രായോഗികസാധ്യതാ പഠനം, പെൽവിക് കാൻസർ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്കിടെ മൂത്രവാഹിനികൾ കാണാൻ ശിരയിലൂടെ ചായം നൽകുന്നതിനൊപ്പം നിയർ-ഇൻഫ്രാറെഡ് ഇമേജിങ് ഉപയോഗിച്ചു. എല്ലാ കേസുകളിലും രണ്ടു മൂത്രവാഹിനികളും കാണാനായെന്ന് റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു. ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് ഇത് ഉപകാരപ്രദമാണ്; എന്നാൽ ചായം ഏതെങ്കിലും ട്യൂമർ ചുരുക്കിയതിന്റെ തെളിവല്ല. കണ്ടെത്തൽഫലങ്ങൾ ചികിത്സാഫലങ്ങളായി ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നതിനാലാണ് മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ പഠനം എങ്ങനെ വായിക്കാം എന്ന മാർഗനിർദേശം ആവശ്യമായി വരുന്നത്.

പഠനപ്പട്ടിക: ട്യൂമർ, മാതൃക, നൽകുന്ന മാർഗം, യഥാർഥത്തിൽ അളന്ന ഫലം

ഏതെങ്കിലും തലക്കെട്ട് വായിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് അളന്ന ഫലത്തിന്റെ നിര വായിക്കുക. അളന്നത് ലാക്ടേറ്റോ ജീവക്ഷമതയോ ആണെങ്കിൽ, പഠനത്തിന് അതിജീവനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനാകില്ല. അളന്നത് കണ്ടെത്തലാണെങ്കിൽ, അതിന് ചികിത്സാ അവകാശവാദത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാനാകില്ല.

ഓൺലൈൻ ചികിത്സാക്രമങ്ങൾ: സംയോജനവും കാൻസറും ഫലവും പരിശോധിക്കുക

പേരുകളോടെ പ്രചരിക്കുന്ന ഇന്റർനെറ്റ് രീതികൾ സാധാരണയായി മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിനൊപ്പം ഫെൻബെൻഡസോൾ അല്ലെങ്കിൽ ഐവർമെക്റ്റിൻ പോലുള്ള പരാന്നജീവിവിരുദ്ധ മരുന്ന് ചേർക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ ഉപവാസവും ഉൾപ്പെടുത്തുകയും രോഗികളുടെ അനുഭവകഥകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ ഘടകത്തിനും ഒരേ മൂന്ന് പരിശോധനകൾ ആവശ്യമാണ്: ഇതേ സംയോജനം പഠിച്ചിട്ടുണ്ടോ, ഏത് കാൻസറിലാണ്, എന്ത് ഫലമാണ് അളന്നത്?

ഉപവാസത്തോടെയോ അല്ലാതെയോ മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ, ഫെൻബെൻഡസോൾ, ഐവർമെക്റ്റിൻ എന്നിവ ചേർത്തുള്ള ജനപ്രിയ ചികിത്സാക്രമത്തിന്റെ നിയന്ത്രിത പരീക്ഷണമൊന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന സമീപകാല റിപ്പോർട്ട് ആ കഥയ്ക്ക് വിരുദ്ധമാണ്. പടർന്ന മെലനോമയെക്കുറിച്ചുള്ള 2026-ലെ ഒരു കേസ് റിപ്പോർട്ട്, ശരീരമാകെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചികിത്സ നിരസിച്ചശേഷം ഐവർമെക്റ്റിൻ, ഫെൻബെൻഡസോൾ, മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ, മറ്റ് നിരവധി സപ്ലിമെന്റുകൾ എന്നിവ സ്വയം ഉപയോഗിച്ച 74 വയസ്സുകാരനെ വിവരിച്ചു. ഇമേജിങ്ങിലും രക്തത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ട്യൂമർ DNA-യിലും ആദ്യം മെച്ചം കണ്ടെങ്കിലും പിന്നീട് രോഗം പുരോഗമിക്കുന്ന നിലയിലേക്ക് വഷളായി. വളരെ ഉയർന്ന മ്യൂട്ടേഷൻ ഭാരത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, പ്രതിരോധസംവിധാനം മൂലമുള്ള സ്വാഭാവിക ട്യൂമർ ചുരുങ്ങലും കുറഞ്ഞത് അത്രതന്നെ വിശ്വസനീയമായ വിശദീകരണമാണെന്ന് രചയിതാക്കൾ വിലയിരുത്തി. ഒരേസമയം നിരവധി പദാർഥങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചതും ഉപയോഗക്രമം പാലിച്ചോ എന്നത് വ്യക്തമല്ലാത്തതുമായ, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ഒരു രോഗിയുടെ അനുഭവം ഒരു ചികിത്സാക്രമത്തിന്റെ ഫലമല്ല.

ഇതോടനുബന്ധിച്ച അവകാശവാദങ്ങളും പിന്തുണയായി മെച്ചപ്പെട്ട നിലയിലല്ല. വ്യാപകമായി പങ്കുവച്ച, മൂന്ന് രോഗികളെ ഉൾപ്പെടുത്തിയ ഫെൻബെൻഡസോൾ കേസ് പരമ്പര 2026 ജനുവരിയിൽ പിൻവലിച്ചു. വെളിപ്പെടുത്താത്ത താൽപര്യസംഘർഷം വ്യാഖ്യാനത്തെ ബാധിക്കുമായിരുന്നുവെന്ന് ജേണൽ വ്യക്തമാക്കി. ട്രിപ്പിൾ-നെഗറ്റീവ് സ്തനാർബുദത്തിൽ ഐവർമെക്റ്റിനും ചെക്ക്പോയിന്റ് ഇൻഹിബിറ്ററും ചേർക്കുന്ന പഠനം ഒരൊറ്റ സംഘത്തിലുള്ളതാണ്; ഇപ്പോഴും പങ്കാളികളെ ചേർക്കുന്നു, ഫലങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ല. അതിൽ മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവോ ഫെൻബെൻഡസോളോ ഉപവാസമോ ഇല്ല. ഉപവാസത്തെ തന്നെ പ്രത്യേകം പരിഗണിക്കണം: HER2-നെഗറ്റീവ് സ്തനാർബുദത്തിൽ നിയോഅഡ്ജുവന്റ് കീമോതെറാപ്പിയുടെ സമയത്ത് ഉപവാസത്തെ അനുകരിക്കുന്ന ഭക്ഷണക്രമം പരിശോധിച്ച 131 രോഗികളുടെ യാദൃച്ഛിക പഠനം വിഷപ്രഭാവവും പ്രതികരണസൂചനകളും അളന്നു. സമാന മേഖലയിലുള്ള 44 സ്തനാർബുദ രോഗികളുടെ ചെറിയ പരീക്ഷണവും ഉണ്ട്. അവ കീമോതെറാപ്പിയോടൊപ്പം നടത്തുന്ന ഇടപെടലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള, പ്രതികരണഫലങ്ങൾ അളന്ന പഠനങ്ങളാണ്; ചായവും പരാന്നജീവിവിരുദ്ധ മരുന്നും ചേർന്ന ചികിത്സാക്രമത്തിന്റെ അതിജീവനതെളിവല്ല. വലിയൊരു കൊളോറെക്ടൽ ഉപവാസപരീക്ഷണം ഇതുവരെ അതിന്റെ പഠനക്രമം മാത്രമാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഉപവാസ ഗവേഷണം യഥാർഥത്തിൽ പരിശോധിച്ചത് എന്ത് എന്നതിന്റെ വിശദാംശങ്ങൾ ഈ വിഭാഗങ്ങളെ വേർതിരിച്ചുനിർത്തുന്നു.

രോഗികളുടെ അനുഭവകഥകൾ സഹാനുഭൂതി അർഹിക്കുന്നു; എന്നിരുന്നാലും അവ ഏറ്റവും ദുർബലമായ തെളിവുതലത്തിലാണ്. പോസ്റ്റുകൾ എഴുതുന്ന അതിജീവിച്ചവരെയാണ് ഇത്തരം കഥകൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് കാണിക്കുന്നത്; ഒപ്പം ലഭിച്ച സാധാരണ ചികിത്സ ഒഴിവാക്കുകയും ആകെ എത്ര പേരിൽനിന്നാണ് ഈ അനുഭവങ്ങൾ എന്നത് വ്യക്തമാക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു കഥയ്ക്ക് പരീക്ഷണം നടത്താൻ പ്രചോദനമാകാം. പരീക്ഷണത്തിന് പകരമാകാൻ കഴിയില്ല.

ഇതിനകം കാൻസർ പരിചരണത്തിലുള്ള രോഗികൾക്കായി അവസാനമായി ഒരു പ്രായോഗിക കുറിപ്പ്. മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ നിഷ്പക്ഷമായ ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കലല്ല. മേൽനോട്ടത്തിൽ അക്വയർഡ് മെത്തീമോഗ്ലോബിനീമിയയ്ക്ക് ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് അതിന്റെ അംഗീകൃത ഉപയോഗം. നാനോമോളാർ സാന്ദ്രതകളിൽ ഇത് മോണോഅമീൻ ഓക്സിഡേസ് ടൈപ്പ് A-യെ തടയുന്നു; ഇതുമൂലം സെറോട്ടോണിൻ പ്രവർത്തനത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന വിഷാദവിരുദ്ധ മരുന്നുകളുമായി രേഖപ്പെടുത്തിയ പരസ്പരപ്രവർത്തനം ഉണ്ടാകുന്നു. കാൻസർ ചികിത്സയ്ക്കൊപ്പം ഇത് ഉപയോഗിക്കാൻ ആലോചിക്കുന്നവർ കൃത്യമായ ഉൽപ്പന്നം, ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ഡോസ്, ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ മരുന്നുകളുടെയും പട്ടിക എന്നിവ ആദ്യം കാൻസർ ചികിത്സാസംഘത്തിന് നൽകണം. കാരണം, അധിക അപകടസാധ്യത സ്വീകരിക്കാൻ അതിജീവനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാരണമൊന്നും മുകളിലെ പരീക്ഷണരേഖ നൽകുന്നില്ല.

ഈ തെളിവുകൾ എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കാം

കാൻസറിനെ നേരിടുകയും മെത്തിലീൻ ബ്ലൂവിനെക്കുറിച്ച് വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ ഓരോ ഉദ്ധരണിയോടും നാല് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കണം. പ്രകാശം ഉപയോഗിച്ചോ, അതോ ഇരുട്ടിലായിരുന്നോ? കാരണം, ഫോട്ടോഡൈനാമിക് കോശനാശം ശരീരമാകെയുള്ള കോശനാശത്തെ പ്രവചിക്കുന്നില്ല. മാതൃക ലബോറട്ടറി പാത്രമായിരുന്നോ, മൃഗമായിരുന്നോ, അതോ യാദൃച്ഛികമായി വിന്യസിച്ച രോഗികളായിരുന്നോ? കാരണം, അവസാനത്തേതിന് മാത്രമേ രോഗിക്കുള്ള പ്രയോജനം കാണിക്കാനാകൂ. അളന്ന ഫലം കണ്ടെത്തലായിരുന്നോ, പ്രാദേശിക കലാനാശമായിരുന്നോ, അതോ അതിജീവനമായിരുന്നോ? കാരണം, അവസാനത്തേത് മാത്രമാണ് ചികിത്സയെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നത്. പരീക്ഷിച്ച സംയോജനം വിൽക്കപ്പെടുന്ന അതേ സംയോജനമായിരുന്നോ, അതേ കാൻസറിലായിരുന്നോ? കാരണം, ഒരു ചായം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ചികിത്സാക്രമത്തെ പിന്തുണയ്ക്കാൻ ഉപവാസത്തിന്റെ ഫലം കടമെടുക്കുന്നത് വിഭാഗങ്ങളെ തെറ്റായി കൂട്ടിക്കലർത്തലാണ്.

നിലവിലെ തെളിവുകൾ പ്രകാരം, മെത്തിലീൻ ബ്ലൂ ലബോറട്ടറിയിൽ ഉപാപചയം പഠിക്കാനുള്ള വിശ്വസനീയമായ ഒരു ഉപാധിയാണ്; നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത ചെറിയ ചർമ്മപഠനങ്ങളിൽ സൂചനകളുള്ള, അന്വേഷണഘട്ടത്തിലുള്ള പ്രാദേശിക പ്രകാശസംവേദകമാണ്; ശസ്ത്രക്രിയയിൽ തെളിയിക്കപ്പെട്ട ചായവുമാണ്. ശരീരമാകെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന കാൻസർ ചികിത്സയായി അത് തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അങ്ങനെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ചില്ലറവിൽപ്പന ഉൽപ്പന്നത്തെയും മുകളിലെ പഠനങ്ങൾ ന്യായീകരിക്കുന്നില്ല.