Artikel
Wien huet de violette Bluttausstréch entwéckelt? Methylenblo, Malachowski, Romanowsky a Giemsa
Eosin ass rout. Methylenblo ass blo. Mëscht een déi zwee a bréngt d'Mëschung op en gedréchente Bluttausstréch op, da ginn Deeler dovu violett.
Net all Deel. Bei engem gudde Preparat ginn d'Käre vun de wäisse Bluttzelle routviolett, an an engem Malariaparasit hëlt d'Chromatin déiselwecht Faarf un, wärend déi rout Zellen ronderëm rosa bleiwen an d'Zytoplasma groblo bleift. Duerch de Violett loosse sech d'Zelltyppen ënnerscheeden.
A kenger vun de Fläsche ass Violett dran. D'Faarf entsteet eréischt, wann e bestëmmt Ofbauprodukt vu Methylenblo um Objetsträger op Eosin trëfft. An den 1880er an 1890er Jore wousst keen, datt et dëst Produkt gouf, geschweige dann, wat et war. Déi Leit, déi no der Faarf gesicht hunn, hu mat onrenge Faarwstoffer geschafft, op sech eleng gestallt, ouni eng zouverlässeg Méiglechkeet erauszefannen, wat an enger Fläsch war, nodeems se zwee Méint am Regal gestanen hat.
Dofir gëtt et méi wéi eng verdeedegbar Äntwert op d'Fro am Titel, an dofir huet sech d'Äntwert 2011 geännert.
E siichtbaart Resultat, dat sech mat der Mëschung geännert huet
D'Fierwung gouf net erfonnt. Si ass Schrëtt fir Schrëtt entstanen. All Ännerung un der Mëschung huet genee eng nei siichtbar Informatioun bruecht, an d'Reiefolleg vun dësen Informatiounen ass dee kloerste Wee, fir d'Geschicht ze verstoen.
| Joer | Wat an der Schuel war | Wat ee konnt gesinn |
|---|---|---|
| 1865 | Pikrinsäier, den éischte syntheetesche Faarwstoff, deen op Blutt applizéiert gouf, vum Wilhelm Erb | E spëtzenaartegt Muster a verschiddene roude Zellen. |
| 1876 | Methylenblo, vum Heinrich Caro an Adolf von Baeyer bei BASF | Tuberkelbakterien, an den Hänn vum Robert Koch. Bluttzellen an engem eenzege Blo-Toun. |
| 1880 | Methylenblo mat Säierfuchsin, dem Ehrlich seng neutral Fierwung | Rout Zellen an eosinophil Granula rout, Kären déifblo, Lymphozytenzytoplasma hellblo an donkelviolett Granula, déi béid Faarwstoffer opgeholl hunn. Dofir gëtt d'Zell neutrophil genannt. Déi éischt differenziell Zielung vu wäisse Bluttzellen. |
| 1888 | Methylenblo mat Eosin. Czesław Chęciński | De Parasit selwer: blo Margréidercher-fërmeg Formen (Plasmodium malariae) a séchelfërmeg Formen (P. falciparum-Gametozyten). Net säi Kär. |
| 1890 | Méi Methylenblo, manner Alkohol, dobäi Kaliumhydroxid. Albert Plehn | Eng méi breet a méi intensiv Faarfpalette, dorënner rosarout Zellen a rosarout eosinophil Granula. Ëmmer nach nëmme Rout a Blo. |
| 1890 | Eosin mat Methylenblo, dat mat Borax alkalesch gemaach gouf. Ernst Malachowski | Routviolett Chromatin am Parasit, de Kär vum Zytoplasma ënnerscheedbar. Bewosst produzéiert an, no sengen Aussoen, reproduzéierbar. |
| 1891 | Eosin mat Methylenblo aus enger schimmeleger Fläsch, déi iwwer zwee Méint al war. Dmitri Romanowsky | Dee selwechte Violett, eemol, mat enger Method, déi anerer net widderhuele konnten. |
| 1898 bis 1902 | Mat Chloroform extrahéierte polychrome Faarwstoff (Nocht); Methanol (Jenner); erneit Opléise vum Nidderschlag an Alkohol (Leishman, Reuter, Wright); ofgemoosse Faarwstoffer mat Glycerol (Giemsa) | De Violett op Ufro, an engem Produkt, dat sech am nächste Laboratoire déiselwecht beholl huet. Dem Jenner seng Versioun, ouni polychroméierte Faarwstoff, huet kee Violett erginn. |
| 1940 bis 1943 | De Lillie, de Roe an d'Wilcox hunn d'Komponente getrennt an eenzel getest | Azure B, net d'Mëschung, ass dee Bestanddeel, deen de Violett produzéiert. |
D'Muster an der leschter Kolonn ass dat Wichtegt. All Fortschrëtt huet d'Faarfpalette erweidert, an all Erweiderung huet eng weider Struktur siichtbar gemaach. De Violett ass keng Dekoratioun vun der Technik; et ass den Ënnerscheed tëscht der Erkenntnis, datt e Parasit do ass, an der Erkenntnis, aus wat en opgebaut ass. Wéi de Faarwstoff selwer aus enger BASF-Faarwstofffabrick an d'Medezin koum, ass eng méi laang Geschicht mat hiren eegenen Dokumenter. Déi komplett Reiefolleg hei uewen, mat der Quell fir all Entrée, ass an enger Chronologie vun de Bäiträg mat Quellelinken festgehalen.
Illustratioun: déi selwecht sechs Mëschungen, duergestallt als dat, wat an der Schuel war, an dat, wat dobäi erauskoum. D'Kreesser weisen d'Faarwstoffer; d'Bléck drënner weisen d'Faarwen, déi dës Faarwstoffer an engem Bluttausstréch konnte produzéieren. Virun 1890 gëtt et kee routviolette Block, an dono feelt en néierens.
De Mann, dee Borax bewosst agesat huet
Den Ernst Malachowski war en Dokter zu Breslau, haut Wrocław, dee seng berufflech Lafbunn an enger Privatpraxis an an enger klenger Klinik verbruecht huet, déi hie mat engem Kolleeg geleet huet. D'Laboraarbecht huet hien a senger Fräizäit gemaach. Hie gouf den 12. Mäerz 1857 zu Strzelno gebuer, huet Medezin op der Universitéit vu Breslau studéiert an huet vun 1882 bis 1887 als Assistent an der bannenzeger Medezin am Allerhellegen-Spidol geschafft, deemools dat zweetgréisst Spidol an Däitschland.
Hien huet 1888 mat der Duebelfierwung vum Chęciński a Plehn ugefaangen. An engem Preparat vun 1889 huet hie gesinn, datt d'Chromatin vum Plasmodiekär sech anescht gefierft huet wéi d'Zytoplasma, an duerno festgestallt, datt hien et net reproduzéiere konnt. Hien huet probéiert, d'Methylenblo unzesäieren, wat d'Resultat verschlechtert huet. Hien huet probéiert, et mat Borax ze alkaliséieren, wat all Kéier funktionéiert huet. Hien huet d'Method de 15. Juni 1890 ëffentlech demonstréiert an am August 1891 eng méi detailléiert Beschreiwung publizéiert, mat der Instruktioun fir Borax ze benotzen. Hien huet festgehalen, datt d'Fierwung véieranzwanzeg Stonne gedauert huet an datt d'Resultater liicht reproduzéierbar waren.
Véieranzwanzeg Stonne sinn eng laang Zäit an engem diagnostesche Laboratoire, a säin Artikel ass net am Detail op déi violettrout Faarf vum Parasitekär agaangen. Wat och ëmmer de Grond war: Keen huet déi bewosst Alkaliséierung vu Methylenblo opgegraff, bis de Nocht et 1898 nach eng Kéier gemaach huet. De Malachowski huet ni méi iwwer Bluttfierwung geschriwwen.
De Grond, firwat bis viru kuerzem esou wéineg iwwer hie bekannt war, läit an den Archiven an ass net mysteriéis. Bal keng Spuer vu sengem Liewen ass an der medezinescher Literatur erhale bliwwen, an dat, wat erhale bliwwen ass, koum iwwer een eenzege Wee. Seng Duechter Marie huet Däitschland 1939 fir London verlooss, huet an der brittescher Arméi gedéngt a sech a Kanada néiergelooss. Hir Sammlung vu Familljendokumenter ass schlussendlech am Leo Baeck Institute zu New York gelant. Hire Brudder Leo ass am Éischte Weltkrich ëmkomm. Hir Schwëster Eva gouf am Abrëll 1942 vu Breslau an den Transitlager Izbica deportéiert an ass ni zeréckkomm. Hir Mamm Hedwig huet sech den 22. Abrëll 1942 d'Liewe geholl, amplaz op déi selwecht Deportatioun ze waarden. De Malachowski war 1934 gestuerwen, éier dat alles geschitt ass.
Eng Familljegeschicht, déi esou ophält, ass eng Familljegeschicht, déi net méi zitéiert gëtt. Déi zwee Artikelen, déi de Malachowski nees an d'Entwécklung vun der Fierwung ageuerdent hunn, allebéid 2011 publizéiert, goufen op Basis vun Archivdokumenter zu Poznań a Wrocław an dem Marie hiren Dokumenter zu New York zesummegestallt.
Eng schimmeleg Fläsch an e Russ mat Gléck
Den Dmitri Romanowsky huet Medezin op der Militärmedezinescher Akademie zu Sankt Petersburg studéiert an huet sech wärend dem gréissten Deel vu senger berufflecher Lafbunn mat Malaria beschäftegt. 1890 huet hien eng Method publizéiert, déi um Pabeier bal identesch mat där vum Chęciński war: onverännert Methylenblo an Eosin, mat e bësse méi Eosin.
Am September 1891 huet hien déi Method publizéiert, déi hie bekannt gemaach huet, an de wichtegen Detail war an den Instruktioune verstoppt. Seng bescht Resultater koume vun die vorräthige Methylenlösung, enger Stammléisung vu Methylenblo, déi iwwer zwee Méint gestanen hat a mat Schimmel bewues war. De Schimmel an d'Stoezäit haten de Faarwstoff deelweis demethyléiert. De Romanowsky wousst dat net a konnt et net kontrolléieren, an aner Fuerscher, déi seng Method probéiert hunn, konnten de Violett net kréien. Seng Dissertatioun war am Juni 1891 zu Sankt Petersburg agereecht ginn, an dofir gëllt 1891 an der üblecher Duerstellung als d'Joer vun der Entdeckung.
Dem Malachowski seng Demonstratioun war am Juni 1890 gewiescht, méi wéi ee Joer virdrun, a seng Method huet duerch bewosst Virgäng funktionéiert.
Firwat d'Fierwung nom falsche Mann benannt gouf
D'Argumenter zugonschte vum Malachowski goufe vum Kristine Krafts, Ernst Hempelmann a Barbara Oleksyn zesummegestallt a baséieren op véier Saachen. Den Datum vun der ëffentlecher Demonstratioun: Juni 1890 géintiwwer September 1891. D'Wuert bewosst géintiwwer dem Wuert zoufälleg. D'Tatsaach, datt de Malachowski seng Method, mat Borax an allem, publizéiert huet, wärend dem Romanowsky seng vun enger onkontrolléierter Variabel ofhängeg war. An d'Observatioun, datt d'Beschreiwung vum Plasmodiekär, zesumme mam Violett, deen e siichtbar gemaach huet, fir siwe Joer praktesch aus der Literatur verschwonnen ass, well keen déi zoufälleg Versioun reproduzéiere konnt.
Si formuléieren hir Conclusioun ouni Ëmweeër. Am biografeschen Artikel nennen si d'Zouschreiwung „eng Farce“, a si zitéieren de Ralph Lillie, deen 1978 geschriwwen huet: „Vläicht sollte mir dës Famill vu Fierwungen als Malachowski-Fierwunge bezeechnen.“
Dës Fuerderung ass ëmstridden, wéi Prioritéitsfuerderungen et meeschtens sinn, an et lount sech, d'Natur vum Sträit z'erklären, amplaz en ze léisen. En Argument iwwer d'Prioritéit muss soen, wat d'Entdeckung war. Wann d'Entdeckung déi violett Faarf ass, huet de Malachowski déi méi fréi dokumentéiert Demonstratioun. Wann d'Entdeckung déi publizéiert Method ass, hunn déi zwee Männer 1891 publizéiert, an d'Fierwung gouf nom Romanowsky benannt. Wann d'Entdeckung d'Erklärung ass, huet kee vun deenen zwee en Usproch, well kee wousst, datt d'Räifung eng Demethyléierung war, a kee konnt soen, firwat d'Faarf iwwerhaapt entstanen ass. Dee leschte Punkt ass deen, deen a populären Duerstellungen iwwerspronge gëtt. Den aktive Bestanddeel war eng Veronrengegung, déi keen identifizéiert hat, an déi éischt Persoun, déi d'Faarf bewosst produzéiert huet, huet dat mat engem reproduzéierbaren empiresche Rezept gemaach, net duerch e Verständnis dovun, wat d'Rezept bewierkt huet.
Déi zwee Artikelen aus dem Joer 2011 sinn déi ëmfaassendst publizéiert Duerstellung vun den Argumenter zugonschte vum Malachowski, a béid si gratis iwwer PubMed ze liesen: déi laang Iwwersiichtsaarbecht ënner PMID 21235291 an de biografeschen Artikel ënner PMID 21660627. De PubMed-Entrée fir d'Iwwersiichtsaarbecht féiert och e Kommentar dozou op, deen am selwechten Zäitschrëft méi spéit dat Joer bei 86(5):366 publizéiert gouf. Dat erënnert zu Recht drun, datt d'Argument direkt no senger Verëffentlechung an der Fachliteratur ëmstridde war.
De Sträit ass awer keng Meenungsverschiddenheet iwwer d'Chimie. All Bedeelegt sinn sech eens doriwwer, wat de Violett ass a wéi eng Komponenten e produzéieren. D'Meenungsverschiddenheet geet drëm, wien als Éischten do ukomm ass, an ob en Zoufall, dee keen widderhuele konnt, iwwerhaapt als do ukomme gëllt.
Wat déi spéider Nimm bäigedroen hunn
Wann de Malachowski de Violett als Éischte produzéiert huet, firwat dréit d'Fierwung dann d'Nimm vum Romanowsky, Wright a Giemsa?
Well eng Fierwung, déi eemol an den Hänn vun hirem Erfinder funktionéiert, nach kee Reagens ass. Déi spéider Aarbecht huet aus enger onberechenbarer Mëschung eppes gemaach, dat en Techniker an engem anere Land op engem Dënschdeg benotze konnt.
De Nocht ass duerch Iwwerleeung dohinner komm. Nodeems hie mat engem einfachen neutrale Faarwstoff keen zouverlässegt Resultat krut, ass hien zur Conclusioun komm, datt de Violett vun eppes am Methylenblo misst stamen, dat net Methylenblo war, an huet duerno gesicht. Den Unna hat schonn observéiert, datt al Methylenblo-Léisunge Mastzellgranula rout gefierft hunn, an hat virgeschloen, datt beim Räife vum Faarwstoff eng nei Substanz entsteet. De Bernthsen hat 1885 gewisen, datt alkalesch Bedéngunge Methylgruppe vum Methylenblo ofspalten, an datt dës Produkter dat sinn, wat mir haut Azurfaarwstoffer nennen. De Nocht huet déi aktiv Fraktioun mat Chloroform extrahéiert a konnt se nëmmen Rot aus Methylenblau, Rout aus Methylenblo, nennen; de Michaelis huet se 1901 Azur I genannt. De Jenner huet d'Logistik geléist. Duerch dat erneit Opléise vum Nidderschlag aus Methylenblo an Eosin an absoluttem Methanol ass eng eenzeg stabil Léisung entstanen, déi de Bluttausstréch beim Fierwen fixéiert huet an d'Hëtztfixéierung iwwerflësseg gemaach huet. De Leishman an de Reuter hunn e polychroméierte Faarwstoff mat engem alkoholesche Léisungsmëttel kombinéiert an domat Stabilitéit a Violett zesumme kritt. De Wright huet eng zwielefstonneg Inkubatioun bei 65 °C an zéng Deeg Stoe loossen duerch eng Stonn a stréimendem Damp ersat. De Giemsa huet sech guer net méi op eng zoufälleg geräifte Léisung verlooss. Hien huet ofgemoosse Quantitéite vu bekannte Faarwstoffer mat Glycerol am Methanol benotzt, fir datt d'Produkt tropesch Hëtzt iwwerstanen huet. Hien huet ni publizéiert, wéi hie rengt Methylenazur hiergestallt huet. Hien huet et un de Laboratoire vum Dr Grübler zu Leipzig verkaaft, deen et als Azur I vermaart a behaapt huet, datt nëmme seng Versioun eng authentesch Giemsa-Fierwung wier.
Iwwer d'Identitéit vun dësem Azur gëtt nach ëmmer gestridden. Déi eng mengen, et wier einfach polychroméiert Methylenblo gewiescht, déi aner, et wier räich un Azure B gewiescht. D'Äntwert ass aus engem Krich ervirgaangen. Wéi däitsch Faarwstoffer net méi ze kréie waren, huet eng Ekipp vum United States Public Health Service, de Ralph Lillie zesumme mam Maurice Roe an Aimee Wilcox, festgestallt, datt déi bescht Fierwung vun dräi getrennte Komponente koum: onverännert Methylenblo, säin demethyléiert Ofbauprodukt Azure B an Eosin. Azure B huet dat net verfügbart Azur I ersat, an dës dräi Komponente sinn nach ëmmer d'Basis vun der Fierwung, déi haut fir d'Diagnos vu Malaria benotzt gëtt.
D'Chimie dovun, wéi dës dräi Komponenten op engem Objetsträger matenee wierken, ass eng separat Fro an d'Thema vun enger anerer Säit. D'Roll vun de Faarwstoffer an d'Chimie vu Fierwunge vum Romanowsky-Typ erkläert, wat Azure B an Eosin jeeweils maachen a firwat déi zwee zesummen eng Faarf produzéieren, déi kee vun hinnen eleng produzéiert. D'Säit iwwer Mikroskopie a Laborapplikatiounen behandelt déi praktesch Säit: wat e bestëmmt Preparat weist a wéi ee beurteele kann, ob e bestëmmt Produkt fir déi Method gëeegent ass, déi ee benotze wëllt.
Deen Deel vun der Geschicht, deen nach aktuell ass
Een Detail an dëser Geschicht huet net 1902 opgehalen, wouer ze sinn. Wärend ongeféier fofzeg Joer war de wichtegste Bestanddeel vun der weltwäit üblecher Malariafierwung eng onbenannt Veronrengegung. Si war duerch Zoufall do, hir Quantitéit huet vu Fläsch zu Fläsch variéiert, hir Identitéit war wärend engem Deel vun där Zäit e Geschäftsgeheimnis, an iwwer hiren Undeel gouf bis an d'1940er Jore gestridden. Déi Leit, déi d'Fierwung benotzt hunn, waren net nolässeg. Si hate keng Méiglechkeet ze wëssen, wat an der Fläsch war.
Déi modern Versioun vum selwechte Problem ass eng Spezifikatioun, déi nëmmen en Deel vum Material beschreift. USP-Konformitéit ass de Wee zu der héchster Rengheet, déi de Maart ubitt, well et e komplette publizéierte Standard ass an net eng eenzel Miessung: Identitéit, Rengheet, organesch Veronrengegungen inklusiv den Azurfaarwstoffer, Reschtléisungsmëttel, elementar Veronrengegungen, Gléirescht, mikrobiell Grenzwäerter a bakteriell Endotoxinen. Blupreme bezitt säi Methylenblo vun engem pharmazeuteschen Hiersteller a publizéiert de kompletten Analysenzertifikat, soudatt all Zeil vun där Lëscht ka kontrolléiert ginn, amplaz nëmme behaapt ze ginn. En Zertifikat, deen e Resultat fir Schwéiermetaller ugëtt an dat als USP-Konformitéit bezeechent, ass den haitegen Equivalent vun enger Fläsch mam Etikett „geräift Methylenblo“: méiglecherweis en ausgezeechente Reagens, mee d'Etikett seet Iech net, wat dran ass.