Grein

Metýlenblátt og leukometýlenblátt: eitt redox-par, tveir litir

Metýlenblátt og leukometýlenblátt: eitt redox-par, tveir litir

Ein lesandi koyrir nakrar dropar av bláum litevni í eina kolbu, sveipar henni og sær litin hvørva. Hon ristir kolbuna, og blái liturin kemur aftur. Einki varð lagt afturat ella tikið burtur millum hesi bæði støðini uttan elektronir og samband við luft. Henda kolban rúmar øllum evninum í hesi grein: metýlenbláum og reduseraða makkara tess, leukometýlenbláum, sum skifta sínámillum í einum vendiligum redox-pari, har liturin vísir støðuna.

Tann verkligi týdningurin kemur fyrst. Litbroyting er ikki ein hjáárin her. Hon er tað analytiska signalinum. Øll, sum gera blandingar við metýlenbláum, titrera við tí ella brúka tað í undirvísing, eiga at kunna skriva hálvreaktiónina eftir minninum, tilskila umstøðurnar, sum flyta hana til vinstru ella høgru, og nevna óreinsuevnini, sum gera úrslitið ógreitt.

Parið í einari líkningu

Oxiderað metýlenblátt er metýltióninium-katiónin: eitt flatt fenotiazinium-skipan við svávuli og køvievni í miðringinum og einum dimetýlamino-bólki í hvørjum enda, veitt sum kloridsalt. PubChem skrásetur tað sum metýltióniniumklorid, C.I. Basic Blue 9. Í vatni absorberar monomerið nær 664 nm, og tað er blái liturin, sum eygað sær.

Reduserað leukometýlenblátt (LMB) hevur sama grundbygnað, men køvievnið í miðringinum er protonerað, og kromoforurin er brotin. Tað er óhlaðið við nærum neutralt pH og næstan litleyst, við óveruligari absorbatión í sjónliga økinum og einum sterkum ultraviolettum bandi nær 258 nm (PubChem-skráseting fyri leukometýlenblátt, CAS 613-11-6). Protons­ talið í hálvreaktiónini er treytað av pH, tí reduseraða formið verður protonerað í súrum umhvørvi (leiðbeinandi pKa-virði nær 4.5 og 5.8). Trý øki fevna um tað verkliga viðkomandi spennið:

MB(+) + 2 e(-) + H(+) <=> LMB, blátt <=> litleyst (nær neutralt pH, 1 proton)

MB(+) + 2 e(-) + 2 H(+) <=> LMBH(+), blátt <=> litleyst (miðal súrt, 2 protonir)

MB(+) + 2 e(-) + 3 H(+) <=> dupult protonerað leuko-form (sera súrt, 3 protonir)

Allir tríggir skrivihættirnir lýsa sama parið í ymiskum protoneringarstøðum, eitt atriði, sum bókmentirnar um redox-atburðin hjá tiazin-litevnum viðgera skipað. pH-treytnið fylgir Nernst-líkningini fyri Ox + mH(+) + 2e(-) <=> Red, sum gevur eitt hall á umleið 29.6, 59.2 ella 88.7 mV fyri hvørja pH-eind, tá m = 1, 2 ella 3. Mátað hall nær 28, 58 og 87 mV fyri hvørja pH-eind vátta hesa flokking, so ein uppgivin spenna uttan tilhoyrandi pH er meiningsleys.

Javnvigað redox-mynd. Vinstra myndin vísir oxideraðu metýltióninium-katiónina sum ein djúpbláan fenotiazinium-bygnað við trimum ringum, merktur blátt, absorberar nær 664 nm, katióniskt. Ein pílur við tveimum oddum vísir tilskilaðu umstøðurnar: redusering við tveimum elektronum og protonum, enduroxidering við upploystum súrevni. Høgra myndin vísir leukometýlenblátt sum ein ljósan ummálsbygnað av sama grundbygnaði við brotnum kromofori, merktur litleyst reduserað form, óhlaðið nær neutralum pH. Ein teigur niðast nevnir radikal-millumstigið við einari elektron og dimerið, sum verður til við høgum styrki.

Hvat líkningin sigur teimum, sum gera blandingar

Tríggjar sannroyndir fylgja av støkiometriini. Fyri tað fyrsta merkja tvær elektronir fyri hvørja molekylu, at metýlenblátt í samlaðu reaktiónini er ein tveggja-elektrona indikatorur og miðlari, ikki ein ein-elektrona flytari. Fyri tað annað luttaka protonir, so formella spennan broytist við pH sum lýst omanfyri. Fyri tað triðja er formella spennan við pH 7 nær +0.011 V í mun til standard-brintelektroduna (umleið +0.53 V við pH 0), og tað setur parið millum mild oxideringarevni: nóg sterkt til at taka elektronir frá góðum gevarum sum NAD(P)H ella askorbati, men nóg veikt til at lata tær víðari til upployst súrevni ella jarn(III)-miðdeplar. Henda miðstøðan er júst orsøkin til, at litevnið fer í ringrás í staðin fyri at verða verandi í øðrum endanum.

Styrkurin ger málið eitt sindur fløktari. Oman fyri umleið eitt hundrað mikromolar í vatni leggur oxideraða katiónin seg í løg og myndar dimerir og størri samanleggingar við einum fluttum absorbatiónsbandi nær 610 til 615 nm. Hetta samsvarar við eina uppgivna dissosiatiónskonstant fyri monomer og dimer nær 170 til 250 uM við pH 7. Eitt spektrum, har toppurin tykist liggja skeivt, kann tí merkja samanlegging heldur enn óreinsuevni. Tynn fyrst, og met síðani.

Umstøður, sum dríva hvønn veg

Talvan niðanfyri er ein tilvísing til arbeiðið á starvsstovuni. Redusering krevur ein elektrongevara; enduroxidering krevur ein elektronmóttakara, og luft er vanliga nóg mikið.

KósReagens ella umstøðaHvat hendirViðmerkingar
ReduseringGlukosa í basiskari loysnBlái liturin hvørvur, tá loysnin stendurKlassiska skipanin við bláu fløskuni; risting við luft gevur litin aftur
ReduseringAskorbinsýraBlái liturin hvørvurGrundarlag fyri C-vitamin-klokku og titreringssýniroyndir
ReduseringNatriumditionitSkjót, fullkomin avlitingSterkt reduseringarevni til analytiskt arbeiði; luft verður hildin burtur eftir hetta
ReduseringNAD(P)H við hóskandi katalysatori ella ensýmiBlái liturin hvørvurMyndar eina modell av lívfrøðiligu reduseringarleiðini
ReduseringSink í saltsýruAvliting í sera súrum umhvørviFramleiðsluleið til leuko-formið
OxideringRisting við luft ella reinum súrevniLitleysa loysnin verður blá afturUpployst O2 er vanliga oxideringarevnið; prógvið í undirvísingini fyri vendiligheit
OxideringJarn(III)-jón, persulfat ella dikromatBlái liturin kemur skjótt afturSterk oxideringarevni til kvantitativa enduroxidering

Hvør røð fylgir somu líkningu. Bert drívmegin broytist. Tað er í hesum týdningi, at parið er vendiligt: leiðin er hin sama, men verður gingin í øvugum ættum undir mótsettum umstøðum.

Bláa flaskan, frágreidd

Mekanisman í sýniroyndini eigur at verða greitt frá í greiðum orðum, tí hon vísir parið í lítlum. Í einari basiskari glukosuloysn fremur basi enolisering av glukosu, og enediolatið, sum verður til, reduserar metýlenblátt til leukometýlenblátt, so innihaldið í kolbuni verður litleyst. Risting loysir súrevni úr luftini oman fyri loysnina upp í henni, súrevnið enduroxiderar leuko-formið, og blái liturin kemur aftur. Tá kolban stendur í friði, verður upploysta súrevnið nær reaktiónsøkinum við yvirflatuna uppbrúkt, og glukosan vinnur aftur. Ringrásin endurtekur seg, til glukosan er uppbrúkt, og hvør risting er ein sjónlig Nernst-líkning: øk virknið hjá oxideringarevninum, og javnvágin flytur seg móti bláum.

Radikalið í miðjuni

Samlaða reaktiónin flytur tvær elektronir, men einstøku reaktiónsstigini flyta eina í senn. Millum bláu katiónina og litleysa leuko-formið er eitt semikinon-radikal sum millumstig. Tað disproport ionerar fyri tað mesta aftur til parið heldur enn at savnast upp. Ein-elektrona spennan hjá tí nær minus 0.23 V við pH 7 liggur langt undir miðspennuni hjá samlaðu tveggja-elektrona reaktiónini, og tí er radikalið bert til staðar í lítlari nøgd í støðugari støðu. Tað hevur týdning av tveimum orsøkum. Tá ljós fellur á litevnið, kemur tað í uppøst støði, sum opna radikalleiðir; tí eru metýlenbláar loysnir ljósviðkvæmar, og tí hoyrir ljósevnafrøði til í hvørjari mannagongd fyri støðugleikakanningar. Og við høgum styrki myndar oxideraða formið dimerir, sum broyta spektrið og ta eygleiddu kinetikkina uttan at broyta sjálvt parið. Hvørki av hesum brýtur vendiligheitina. Bæði greiða frá eygleiðingum, sum annars tykjast vísa óvendiligheit.

Demetýlerað skyldevni flyta skalan

Verða metýlbólkar tiknir av teimum báðum dimetýlamino-armunum, verður parið varðveitt, men við broyttum eginleikum. Absorbatiónsmaksimum flytur seg støðugt móti bláa endanum við hvørjari demetýlering: metýlenblátt nær 664 nm, Azure B nær 654, Azure A nær 630, Azure C nær 615 og tiónin nær 600 nm. Azure B, sum manglar ein metýlbólk, er næsta skyldevnið: eitt høvuðsniðurbrotingarevni frá metýlenbláum og eitt skjalprógvað óreinsuevni í metýlenbláum tilfari. Azure A og Azure C halda røðina fram við sama redox-virkna grundbygnaði. Tiónin, har báðir aminobólkarnir eru fullkomiliga demetýleraðir, liggur í endanum við einari formellari spennu nær +0.06 V við pH 7 mótvegis metýlenbláum við +0.011 V og er munandi lættari at redusera. Redox-spennurnar í røðini eru treytaðar av miðli og elektrodu, so samanber bert virði undir somu umstøðum. Tí er lýsing av óreinsuevnum eitt redox-mál, ikki bara ein krossur á einum reinleikalista. Nøkur prosent av Azure B merkja nøkur prosent av einum øðrum redox-pari í fløskuni, og Azure B sum óreinsuevni og niðurbrotingarevni skjalprógvar, hvussu hetta lutfallið verður stýrt.

Hvar lívfrøðin kemur inn

Inni í einum reyðum blóðkroppi reduserar NADPH metýlenblátt til leukometýlenblátt, og leuko-formið letur elektronir víðari til jarn(III) í hem og endurskapar jarn(II)-støðuna í hemoglobini. Henda ein-elektrona flutningsleiðin er evnafrøðiliga grundarlagið undir nýtsluni av metýlenbláum við ognaðari methemoglobinemi. Alt, sum fylgir eftir hesa flutningsleiðina — orkuumseting, elektronstreymur í mitokondrium og eitthvørt lívfrøðiligt úrslit — hoyrir til elektronflutning í mitokondrium og verður tilvitað viðgjørt har heldur enn her.

Keyp parið, ikki bara litin

Eitt redox-litevni er bert so gott sum krøvini, tað lýkur. Høgur reinleiki hevur týdning, tí metýlenblátt, sum ikki lýkur USP, er vanliga ætlað til tekstilnýtslu og inniheldur Azure B, tungmetal ella leivdir av loysingarevnum, sum flyta redox-mátingar og gera endapunkt ógreið. Eingin litingarmannagongd kannar fyri hesum. Flestu seljarar, sum siga vøruna lúka USP, kanna bert tungmetal og lýsa síðani sigurin. Fullt samsvar fevnir um samleika, innihaldsmáting, lívrunnin óreinsuevni, leivdir av loysingarevnum, grundevnaóreinsur, gløðileivd, mørk fyri mikroorganismur og bakteriuendotoksin, og hvussu tú velur metýlenblátt av farmaseutiskari góðsku greiðir frá, hvussu hesi skjøl verða lisin. Blupreme samstarvar við ein farmaseutiskan framleiðara av metýlenbláum, kannar øll USP-krøvini og almannakunnger fullfíggjaða COA. Tá liturin er mátingin, eru hesi skjølini ein partur av mátitólinum.