নিউৰোপেথী আৰু বিষৰ বাবে মিথিলিন ব্লু: কোনবোৰ অৱস্থাৰ অধ্যয়ন কৰা হৈছে?

মিথিলিন ব্লুৱে নিউৰোপেথী আৰু বিষ উপশম কৰেনে? প্ৰশ্নটো এটা প্ৰশ্ন যেন শুনালেও গৱেষণা-সাহিত্যই কেইবাটাও বেলেগ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়ে। মেৰুদণ্ডৰ ডিস্কত বেজীৰে দিয়া ৰঞ্জক, মলদ্বাৰৰ চাৰিওফালৰ ছালৰ তলত বেজীৰে দিয়া ৰঞ্জক, শিৰাত প্ৰৱেশ কৰোৱা ৰঞ্জক আৰু মুখ কুলকুলাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা ৰঞ্জকৰ নাম একে, কিন্তু ইহঁতে বেলেগ কাৰ্যনীতিসম্পন্ন বেলেগ ধাৰণা পৰীক্ষা কৰে। এটাৰ ফলাফল আনবোৰৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয়।

ইয়াক একেটা নামৰ অধীনত থকা চাৰিটা ধাৰণা হিচাপে ভাবক। প্ৰথম ধাৰণাটোৱে ক্ষতিগ্ৰস্ত ডিস্কৰ ভিতৰলৈ বাঢ়ি অহা ক্ষুদ্ৰ স্নায়ুৰ প্ৰান্তবোৰ ধ্বংস কৰে বা সিহঁতৰ সংবেদনশীলতা কমায়। দ্বিতীয়টোৱে বেজী দিয়া ঠাইৰ ছালৰ স্নায়ুবোৰ অসাড় কৰে বা সিহঁতৰ সক্ৰিয়তা কমায়। তৃতীয়টোৱে ৰক্তসঞ্চালনৰ জৰিয়তে স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰত সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰে। চতুৰ্থটোৱে আঘাতপ্ৰাপ্ত পৃষ্ঠভাগ ঢাকি স্থানীয় বিষ উপশম কৰে। এই পাৰ্থক্যটো মনত ৰাখিলে প্ৰমাণবোৰ সহজে পৃথক কৰিব পাৰি, আৰু প্ৰমাণৰ অভাৱটোও স্পষ্ট হয়: জনপ্ৰিয় দাবীটো হৈছে গিলি খোৱা তৰলৰ ৰূপত তৃতীয় ধাৰণাটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ বিষয়ে, অথচ ঠিক সেইখিনিতে মানুহৰ ওপৰত পোৱা প্ৰমাণ আটাইতকৈ কম।

অৱস্থা আৰু প্ৰয়োগ-পথ অনুসৰি প্ৰমাণৰ তালিকা

এই তালিকাখনেই প্ৰবন্ধটোৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ। প্ৰতিটো শাৰীত অৱস্থা, প্ৰয়োগ-পথ আৰু হস্তক্ষেপ একেলগে নিৰ্দিষ্ট কৰা হৈছে, কাৰণ এইবোৰ পৃথক কৰি উপস্থাপন কৰিলেই বিষৰ বিষয়ে দাবী অতিৰঞ্জিত হয়।

যিকোনো শিৰোনাম পঢ়াৰ আগতে প্ৰয়োগ-পথৰ স্তম্ভটো ওপৰৰ পৰা তললৈ পঢ়ক। মানুহৰ ওপৰত পোৱা প্ৰতিটো ইতিবাচক সংকেত স্থানীয় বা চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়াভিত্তিক শাৰীত আছে। সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা ব্যৱহাৰৰ শাৰীসমূহত এটা অতি সৰু প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষা আৰু কেইবাটাও খালী ঘৰহে আছে।

ডিস্কজনিত কঁকালৰ বিষ: এটা উল্লেখযোগ্য পৰীক্ষা, এটা ব্যৰ্থ পুনৰাবৃত্তি

ডিস্কৰ ভিতৰত প্ৰয়োগৰ কাহিনীটো আৰম্ভ হয় 2007 চনৰ এটা নিয়ন্ত্ৰণ-দলবিহীন প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষাৰে, য’ত ডিস্কোগ্ৰাফীৰে নিশ্চিত কৰা বিষ থকা আৰু অস্ত্ৰোপচাৰবিহীন চিকিৎসাত উপশম নোপোৱা 24 জন ৰোগী আছিল। ডিস্কৰ ভিতৰত এবাৰ 10 mg মিথিলিন ব্লু দিয়াৰ পাছত, প্ৰায় 18 মাহৰ অনুসৰণকালত 24 জনৰ ভিতৰত 21 জনে বিষ নাইকিয়া হোৱা বা যথেষ্ট উপশম হোৱাৰ কথা জনাইছিল। নিয়ন্ত্ৰণ-দল নথকাত সেই ফলাফল ৰোগী বাছনি, অৱস্থাটোৰ স্বাভাৱিক গতিপথ বা একেলগে দিয়া লিডোকেইনৰ ফল হ’ব পাৰে। গতিকে ই ফলপ্ৰসূতাৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে সেই প্ৰশ্নৰ অধিক অনুসন্ধানৰ প্ৰেৰণা দিছিল।

ইয়াৰ পাছত 72 জন ৰোগীৰ ওপৰত 2010 চনৰ এটা দ্বি-অন্ধ, প্লেচিবো-নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষা কৰা হয়, য’ত মিথিলিন ব্লু আৰু লিডোকেইনৰ সৈতে চেলাইন আৰু লিডোকেইনৰ তুলনা কৰা হৈছিল। 24 মাহত প্ৰকাশ কৰা পাৰ্থক্যবোৰ অতি বৃহৎ আছিল: গড় বিষৰ স্ক’ৰ হ্ৰাস 52.5 বনাম 0.7 পইণ্ট আৰু সন্তুষ্টি 91.6% বনাম 14.3%। ইয়াৰ সৈতে প্ৰকাশিত এটা সম্পাদকীয়ই মুকলিকৈ সুধিছিল, এয়া কঁকালৰ বিষৰ নিৰাময় নেকি। ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে সেই সময়ত বিশেষজ্ঞসকলৰ বাবে দাবীটো কিমান ব্যতিক্ৰমী আছিল।

ব্যতিক্ৰমী দাবীৰ বাবে ফলাফলৰ পুনৰুৎপাদন প্ৰয়োজন, আৰু এই ক্ষেত্ৰত সেয়া সম্ভৱ নহ’ল। পাছৰ বহুকেন্দ্ৰিক IMBI পৰীক্ষাই বিভিন্ন কেন্দ্ৰত ডিস্কৰ ভিতৰত মিথিলিন ব্লুৰ প্ৰয়োগ পৰীক্ষা কৰিছিল, কিন্তু Peng-ৰ প্ৰভাৱ নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰিলে। সৰু, স্বতন্ত্ৰ আৰু নিয়ন্ত্ৰণ-দলবিহীন ৰোগী-গোটৰ অধ্যয়নবোৰে সাধাৰণতে কম বা সময়ৰ লগে লগে হ্ৰাস পোৱা সঁহাৰিৰ হাৰ প্ৰকাশ কৰিছিল। সৎ সাৰাংশটো হৈছে পৰস্পৰবিৰোধী প্ৰমাণ: এটা কেন্দ্ৰৰ উল্লেখযোগ্য সফলতাৰ বিপৰীতে বহুকেন্দ্ৰিক পুনৰাবৃত্তিৰ ব্যৰ্থতা। এই ধৰণৰ ফলাফলে কোনো চিকিৎসা প্ৰতিষ্ঠা নকৰে, আৰু গিলি খোৱা মিথিলিন ব্লুৰ বিষয়েও একো নকয়, কাৰণ সেই প্ৰয়োগত মিথিলিন ব্লু তুলনীয় ঘনত্বত ডিস্কত কেতিয়াও প্ৰৱেশ নকৰে। দীৰ্ঘস্থায়ী বিষৰ প্ৰমাণৰ আমাৰ সামগ্ৰিক পৰ্যালোচনাই এই বিতৰ্কক আন চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়াভিত্তিক হস্তক্ষেপৰ সৈতে আলোচনা কৰে।

মলদ্বাৰৰ চাৰিওফালে বেজী: প্ৰকৃত সংকেত, সীমিত পৰিসৰ

চিকিৎসাত উপশম নোহোৱা মলদ্বাৰৰ খজুৱতিৰ বাবে ছালৰ ভিতৰত মিথিলিন ব্লু প্ৰয়োগৰ ৰোগী-শৃংখলাৰ নথি আটাইতকৈ দীঘলীয়া; ই 1990 চনত আৰম্ভ হৈ 25, 30, 49 আৰু 103 জন ৰোগীৰ গোটলৈকে আগবাঢ়িছে। সঁহাৰিৰ হাৰ বেছি যেন দেখা যায়, আৰু প্ৰায়ে এটা বা দুটা বেজীৰ পাছত অধিকাংশ ৰোগী লক্ষণমুক্ত হয়, কিন্তু প্ৰতিটো শৃংখলাই নিয়ন্ত্ৰণ-দলবিহীন। ৰোগীক আক্রমণাত্মক চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়া গ্ৰহণ কৰিবলৈ বাধ্য কৰা খজুৱতিৰ তীব্ৰতা উঠা-নমা কৰিব পাৰে, আৰু বেজী দিয়াৰ ক্ষেত্ৰতো আশা-প্ৰত্যাশাৰ প্ৰভাৱ থাকে। সেয়ে নিয়ন্ত্ৰণ-দলবিহীন উপশমৰ হাৰে ফলপ্ৰসূতা প্ৰতিষ্ঠা কৰিব নোৱাৰে।

অধিক শক্তিশালী তুলনামূলক প্ৰমাণ আছে ইয়াৰ ওচৰৰে এটা ক্ষেত্ৰত—অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছৰ বিষত। অৰ্শ অপসাৰণৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ সময়ৰ আশে-পাশে মলদ্বাৰৰ চাৰিওফালৰ ছালৰ ভিতৰত মিথিলিন ব্লু প্ৰয়োগ কৰা দুটা যাদৃচ্ছিকভাৱে দলবিভাজিত পৰীক্ষাত বিষৰ স্ক’ৰ আৰু প্ৰয়োজনত দিয়া অতিৰিক্ত ঔষধৰ ব্যৱহাৰ কম পোৱা গৈছিল: 67 জন ৰোগীৰ পৰীক্ষাত 1 ৰ পৰা 3 নম্বৰ দিনলৈ আৰু 97 জন ৰোগীৰ পৰীক্ষাত 1 ৰ পৰা 7 নম্বৰ দিনলৈ। এয়া এটা নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়া, মাত্ৰা আৰু সপ্তাহৰ বাবে প্ৰকৃত বিষ উপশমৰ প্ৰমাণ। ই দীৰ্ঘস্থায়ী নিউৰোপেথীৰ প্ৰমাণ নহয়, আৰু আলোচিত কাৰ্যপ্ৰণালীটো হৈছে ক্ষতস্থানৰ স্থানীয় স্নায়ুৰ সংবেদনশীলতা হ্ৰাস কৰা, যিটো গিলি খোৱা ড্ৰপে পুনৰুৎপাদন কৰিব নোৱাৰে। মিথিলিন ব্লুৱে স্নায়ু আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াত কেনেকৈ ক্ৰিয়া কৰে সেই সম্পৰ্কীয় পটভূমিয়ে স্থানীয় ৰাসায়নিক ক্ৰিয়া কিয় স্থানীয়তে থাকে সেয়া ব্যাখ্যা কৰে।

স্নায়ুজনিত বিষৰ বাবে সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা ব্যৱহাৰ: এটা অতি সৰু প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষা

বেছিভাগ ক্ৰেতাই আগ্ৰহ দেখুওৱা দাবীটো—সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা মিথিলিন ব্লুৱে স্নায়ুজনিত বিষ উপশম কৰা—সম্পৰ্কে মানুহৰ ওপৰত কৰা নিয়ন্ত্ৰিত গৱেষণাৰ সমগ্ৰ নথি মাত্ৰ 2015 চনৰ 10 জন ৰোগীৰ এটা প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষা যেনেই দেখা যায়। এই ৰোগীসকলৰ মিশ্ৰ কাৰণৰ দীৰ্ঘস্থায়ী, চিকিৎসাত উপশম নোহোৱা স্নায়ুজনিত বিষ আছিল। শিৰাৰ ভিতৰত 2 mg/kg মিথিলিন ব্লু দিয়াত অতি কম মাত্ৰাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ তুলনাত চিকিৎসাৰ দিনা আৰু তাৰ পাছদিনা বিষৰ স্ক’ৰ অধিক কমিছিল, কিন্তু কেইদিনমানৰ ভিতৰতে উপকাৰ প্ৰায় নোহোৱা হৈছিল। তিনিজন ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত যান্ত্ৰিক স্পৰ্শৰ দৰে সাধাৰণতে বিষ নোহোৱা উদ্দীপনাৰ ফলত হোৱা বিষ কমিছিল।

বিভিন্ন বৈশিষ্ট্যৰ দহজন ৰোগী আৰু দুদিনৰ উপশম অধিক গৱেষণাৰ যুক্তি, চিকিৎসাৰ ভিত্তি নহয়। কেৱল এজন অংশগ্ৰহণকাৰীৰহে হাৰ্পিছৰ পাছৰ স্নায়ুজনিত বিষ আছিল, গতিকে ই সেই অৱস্থাৰ পৰীক্ষাও নহয়। ডায়েবেটিছজনিত প্ৰান্তীয় নিউৰোপেথী, ট্ৰাইজেমিনেল স্নায়ুজনিত বিষ বা জটিল আঞ্চলিক বিষ সিন্ড্ৰোমৰ বাবে সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা মিথিলিন ব্লুৰ মানদণ্ড পূৰণ কৰা কোনো মানৱ পৰীক্ষা চিনাক্ত হোৱা নাই। সন্ধান ইঞ্জিনে কেতিয়াবা দেখুওৱা মেৰুদণ্ডৰ কাষত প্ৰয়োগ কৰা হাৰ্পিছৰ পাছৰ স্নায়ুজনিত বিষৰ অধ্যয়নবোৰত মিথিলিন ব্লু আৰু স্থানীয় অৱেদনকাৰী মেৰুদণ্ডৰ ওচৰত একেলগে দিয়া হৈছিল। সেয়া চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়াভিত্তিক ধাৰণাৰ অন্তৰ্গত, সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা ধাৰণাৰ নহয়।

কুলকুলোৱা দ্ৰৱণ, ক্ষত আৰু সন্ধি: আন ব্যৱহাৰলৈ টানি নিব নোৱাৰা স্থানীয় প্ৰমাণ

মানুহৰ ওপৰত পোৱা বাকী সংকেতবোৰ সকলো স্থানীয়। 2022 চনৰ এটা যাদৃচ্ছিকভাৱে দলবিভাজিত পৰ্যায় 2 পৰীক্ষাই দেখুৱাইছিল যে তিনিটা ঘনত্বত ব্যৱহাৰ কৰা মিথিলিন ব্লুৰ মুখ কুলকুলোৱা দ্ৰৱণে কৰ্কটৰ চিকিৎসাৰ ফলত হোৱা মুখৰ শ্লেষ্মাৱৰণৰ প্ৰদাহজনিত বিষ 2 নম্বৰ দিনৰ ভিতৰত প্ৰচলিত পৰিচৰ্যাতকৈ অধিক কমাইছিল। কুলকুলোৱা দ্ৰৱণে আঘাতপ্ৰাপ্ত শ্লেষ্মাৱৰণ ঢাকি ৰাখে আৰু পাছত তাক থুৱাই উলিয়াই দিয়া হয়। গিলি খোৱা ড্ৰপৰ সমৰ্থনত ইয়াক উদ্ধৃত কৰিলে স্থানীয় সংস্পৰ্শক সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা মাত্ৰাৰ সৈতে গুলিয়াই পেলোৱা হয়।

একেদৰে, কঁকালৰ ডিস্ক অপসাৰণৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ সময়ত পাতল মিথিলিন ব্লুৰে অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা কলা ঢাকি দিয়াত 115 জন ৰোগীৰ এটা ত্ৰি-অন্ধ পৰীক্ষাত কঁকালৰ বিষৰ স্ক’ৰ কমিছিল। আনহাতে, মেৰুদণ্ডৰ ফেচেট সন্ধিত বেজী দিয়াৰ এটা পৰীক্ষাত 3 আৰু 6 মাহত বিষ আৰু অক্ষমতাৰ স্ক’ৰ কম পোৱা গৈছিল। প্ৰতিটো ফলাফল তাৰ প্ৰয়োগস্থানৰ সৈতে জড়িত। এইবোৰৰ এটাও মুখেৰে খোৱা সামগ্ৰীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয়।

প্ৰাণীৰ গৱেষণাই কি দেখুৱায়, আৰু কাৰ্যপ্ৰণালীয়ে ক’ত বিপৰীত ফল দিব পাৰে

নিগনিৰ স্নায়ুজনিত বিষৰ মডেলবোৰে সততে উদ্ধৃত কৰা কাৰ্যপ্ৰণালীগত সম্ভাৱনাৰ ভিত্তি যোগায়। প্ৰাৰম্ভিক 1992 চনৰ এটা পৰীক্ষাত, ছায়াটিক স্নায়ু বান্ধি দিয়াৰ পাছত মেৰুদণ্ডৰ চাৰিওফালৰ তৰল থকা স্থানত দিয়া মিথিলিন ব্লুৱে ইতিমধ্যে সৃষ্টি হোৱা তাপৰ প্ৰতি অতিৰিক্ত বিষ-সংবেদনশীলতা প্ৰায় 4 ঘণ্টালৈ বাধা দিছিল। এই ফলাফল মেৰুদণ্ডত নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ পৰা cGMP-লৈ যোৱা পথৰ অৱদানৰ সৈতে সামঞ্জস্যপূৰ্ণ আছিল। পাছৰ দীৰ্ঘস্থায়ী সংকোচনজনিত আঘাতৰ গৱেষণাত মিথিলিন ব্লুৱে নিজেও বিষ-উদ্দীপনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া কমোৱা আৰু চিলডেনাফিলে বঢ়োৱা অতিৰিক্ত বিষ-সংবেদনশীলতা বাধা দিব পৰা দেখা গৈছিল; ইয়াতো নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ সংকেত-পথৰ ভূমিকা সূচিত হৈছিল। 2021 চনৰ এটা অধ্যয়নে দ্বিতীয় এটা কাৰ্যপ্ৰণালী যোগ কৰিলে: ছ’ডিয়াম চেনেলৰ প্ৰভাৱৰ সৈতে মিল থকা স্নায়ুৰ সংকেত নিৰ্গমনৰ প্ৰত্যক্ষ দমন, যি পৰীক্ষা কৰা প্ৰস্তুতিত লিডোকেইনতকৈ বেছি সময় ধৰি চলিছিল।

এটা সূক্ষ্ম দিশ মনত ৰখা উচিত, কাৰণ বিক্ৰেতাসকলে ইয়াক বাদ দিয়ে। নাইট্ৰিক অক্সাইড সম্পৰ্কীয় প্ৰাক্-ক্লিনিকেল গৱেষণা-সাহিত্যত মিথিলিন ব্লু মানেই বিষ উপশমকাৰী বুলি একেধৰণৰ ফল নাই। কিছুমান পৰীক্ষামূলক আৰ্হিত নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ সংকেত-পথে নিজেই বিষ উপশমত ভূমিকা লয়, আৰু মিথিলিন ব্লুৱে সেই উপশম বাধা দিয়ে। পৰীক্ষামূলক ডায়েবেটিছজনিত নিউৰোপেথীত মিথিলিন ব্লুৱে চিলডেনাফিলৰ সৈতে জড়িত বিষ-উদ্দীপনাৰ প্ৰতিক্ৰিয়া হ্ৰাস বাধা দিছিল আৰু অকলে প্ৰয়োগ কৰাত অতিৰিক্ত বিষ-সংবেদনশীলতা বঢ়াইছিল। কাৰ্যপ্ৰণালীৰ প্ৰভাৱ মডেল আৰু সংকেত-পথৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। সেয়া প্ৰাণীৰ ফলাফলক মাত্ৰা সম্পৰ্কীয় পৰামৰ্শ হিচাপে ল’ব নোৱাৰাৰ আন এটা কাৰণ।

কি অধ্যয়ন কৰা হোৱা নাই, আৰু সুৰক্ষাৰ সীমা

দীৰ্ঘস্থায়ী স্নায়ুজনিত বিষ, ডায়েবেটিছজনিত নিউৰোপেথী, ট্ৰাইজেমিনেল স্নায়ুজনিত বিষ, জটিল আঞ্চলিক বিষ সিন্ড্ৰোম বা হাৰ্পিছৰ পাছৰ স্নায়ুজনিত বিষৰ বাবে মুখেৰে গিলি খোৱা মিথিলিন ব্লুৰ কোনো যাদৃচ্ছিকভাৱে দলবিভাজিত পৰীক্ষা বা বিশ্বাসযোগ্য ক্লিনিকেল ৰোগী-শৃংখলা চিনাক্ত হোৱা নাই। সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা প্ৰয়োগে স্নায়ুজনিত বিষৰ ওপৰত কি কৰে তাৰ একমাত্ৰ প্ৰত্যক্ষ পৰীক্ষাটো হৈছে 10 জন ৰোগীৰ শিৰাৰ ভিতৰত প্ৰয়োগ কৰা প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষা, য’ত 1 ৰ পৰা 2 দিনৰ সংকেত পোৱা গৈছিল। ডিস্কৰ ভিতৰত, ছালৰ ভিতৰত, সন্ধিৰ ভিতৰত, মেৰুদণ্ডৰ কাষত আৰু মুখ কুলকুলোৱাৰ ফলাফল খুচুৰা বজাৰৰ ড্ৰপৰ ক্ষেত্ৰত ঔষধবিজ্ঞানৰ ভিত্তিত প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰি। এই ড্ৰপবোৰৰ লক্ষ্যস্থানত ঘনত্ব বহুগুণে বেলেগ হয় আৰু কোনো নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়াৰে সেই স্থানত প্ৰয়োগ কৰা নহয়।

প্ৰয়োগ-পথ গুলিয়াই পেলোৱাৰ সৈতে সুৰক্ষাৰ সকীয়নিও জড়িত। মেৰুদণ্ডৰ বিভিন্ন স্থান পৰস্পৰৰ বিকল্প নহয়: ডিস্কৰ ভিতৰত, মেৰুদণ্ডৰ কাষত, এপিডুৰেল স্থানত আৰু মেৰুদণ্ডৰ চাৰিওফালৰ তৰল থকা স্থানত প্ৰয়োগ ঔষধবিজ্ঞান আৰু বিষক্ৰিয়াবিজ্ঞানৰ দিশৰ পৰা বেলেগ। মেৰুদণ্ডৰ চাৰিওফালৰ তৰল থকা স্থানত মিথিলিন ব্লু প্ৰয়োগৰ পাছত হোৱা গুৰুতৰ স্নায়ু-বিষক্ৰিয়াৰ বাবে স্পষ্ট বিপদৰ সকীয়নি দিয়া হৈছিল। ইয়াৰ উপৰি, মিথিলিন ব্লুৱে ছেৰ’টনিনৰ ওপৰত ক্ৰিয়া কৰা ঔষধৰ সৈতে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া কৰে আৰু G6PD-ৰ অভাৱ থকা অৱস্থাত ইয়াৰ ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ। সেয়ে বিষত ভুগি থকা যিকোনো ৰোগীয়ে ইয়াক ব্যৱহাৰৰ কথা ভাবিলে প্ৰথমে পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ হোৱা অৱস্থাসমূহৰ সামগ্ৰিক পৰ্যালোচনা পঢ়া আৰু চিকিৎসকৰ সৈতে আলোচনা কৰা প্ৰয়োজন; সেই আলোচনাত মিথিলিন ব্লুৰ বিষয়ে সুধিবলগীয়া এই প্ৰশ্নবোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে।

এই প্ৰমাণ কেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰিব

বিষৰ বাবে মিথিলিন ব্লু মূল্যায়ন কৰা যিকোনো ব্যক্তিয়ে প্ৰতিটো উদ্ধৃতিৰ বিষয়ে তিনিটা প্ৰশ্ন সোধা উচিত। ঠিক কোনটো অৱস্থা, কাৰণ অৰ্শ অপসাৰণৰ পাছৰ আৰোগ্য ডায়েবেটিছজনিত নিউৰোপেথী নহয়। ঠিক কোনটো প্ৰয়োগ-পথ, কাৰণ ডিস্কৰ ভিতৰত বা ছালৰ ভিতৰত প্ৰয়োগ গিলি খোৱা মাত্ৰা নহয়। আৰু কিমান সময়ৰ ভিতৰত কোনটো ফলাফল মাপি চোৱা হৈছে, কাৰণ চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়াৰ পাছত কেইদিনমানৰ উপশম মাহৰ পিছত মাহ নিউৰোপেথী নিয়ন্ত্ৰণৰ সমান নহয়।

বৰ্তমানৰ প্ৰমাণ অনুসৰি, মানুহৰ ওপৰত মিথিলিন ব্লুৰ বিষ উপশমৰ সংকেত স্থানীয় বা চিকিৎসা-প্ৰক্ৰিয়াভিত্তিক প্ৰয়োগতে সীমাবদ্ধ, আৰু বিভিন্ন ব্যৱহাৰৰ ক্ষেত্ৰত ফলপ্ৰসূতা অসামঞ্জস্যপূৰ্ণ। সমগ্ৰ শৰীৰত ক্ৰিয়া কৰা ব্যৱহাৰৰ প্ৰমাণ শিৰাৰ ভিতৰত প্ৰয়োগ কৰা এটা অতি সৰু প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষাতে সীমাবদ্ধ। স্নায়ুজনিত বা দীৰ্ঘস্থায়ী বিষৰ বাবে খুচুৰা বজাৰত বিক্ৰী হোৱা মিথিলিন ব্লু মুখেৰে খোৱাৰ সমৰ্থনত কোনো ক্লিনিকেল প্ৰমাণ নাই।