মিথিলিন ব্লু আৰু দৃষ্টি: ৰেটিনাৰ গৱেষণাই কি দেখুৱায় আৰু ইয়াৰ সীমা ক’ত

এজন পাঠকে এনে এটা অধ্যয়ন পায় য’ত মিথিলিন ব্লুৱে ৰেটিনাক সুৰক্ষিত কৰিছিল, আৰু তাৰ পাছত স্বাভাৱিক প্ৰশ্নটো সোধে: ইয়াক চকুত দিয়া উচিত নেকি? মিথিলিন ব্লু আৰু দৃষ্টিৰ সম্পৰ্কে কৰা গৱেষণাই এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নিদিয়ে, কাৰণ মূল অধ্যয়নবোৰৰ কোনোটোৱেই সেই ব্যৱহাৰ পৰীক্ষা কৰা নাছিল। এটাত বিষাক্ত পদাৰ্থৰ সৈতে ৰঞ্জকটো নিগনিৰ চকুৰ ভিট্ৰিয়াছত বেজীৰে দিয়া হৈছিল। এটাত পাত্ৰত পৃথক কৰি ৰখা কোষবোৰ ডুবি থকা মাধ্যমত ইয়াক যোগ কৰা হৈছিল। আন এটাত জিনগত পৰিৱৰ্তনযুক্ত নিগনিৰ খোৱা পানীত ইয়াক মিহলোৱা হৈছিল। প্ৰতিটো ফলাফল সেই প্ৰয়োগৰ পথ আৰু সেই আৰ্হিৰ ক্ষেত্ৰতেই প্ৰযোজ্য।

এই প্ৰবন্ধত তিনিটা প্ৰাক্-ক্লিনিকেল অধ্যয়ন, ৰেটিনাৰ দুই প্ৰকাৰৰ কোষ, আৰু পৰীক্ষাগাৰৰ সুৰক্ষামূলক ফলাফল আৰু ক্লিনিকেল চকুৰ চিকিৎসাৰ মাজৰ সীমা আলোচনা কৰা হৈছে। সামগ্ৰিক চিত্ৰটো একে: নিয়ন্ত্ৰিত পৰিস্থিতিত মিথিলিন ব্লুৱে ৰেটিনাৰ কোষত মাইট’কণ্ড্ৰিয়াজনিত চাপ সলনি কৰিব পাৰে, কিন্তু এই ফলাফলে খুচুৰা বজাৰত পোৱা দ্ৰৱ চকুত প্ৰয়োগ কৰাৰ যৌক্তিকতা প্ৰদান নকৰে।

দুই প্ৰকাৰৰ কোষ, দুটা পৃথক ৰোগ

ৰেটিনা কেইবাটাও স্তৰেৰে গঠিত, আৰু কোনটো স্তৰ জড়িত সেয়া গুৰুত্বপূৰ্ণ। পোহৰ প্ৰথমে ৰেটিনাৰ বাহিৰৰ অংশৰ ফটোৰিচেপ্টৰত পৰে। ইহঁতৰ সংকেত মধ্যৱৰ্তী নিউৰনৰ মাজেৰে ৰেটিনাৰ ভিতৰৰ অংশৰ গেংগ্লিয়ন কোষলৈ যায়; এই কোষবোৰৰ এক্সন দৃষ্টিস্নায়ুৰ মাজেৰে বাহিৰলৈ ওলাই যায়। তলৰ চিত্ৰত স্তৰবোৰ ক্ৰম অনুসৰি দেখুওৱা হৈছে।

গ্লুকোমা আৰু অপটিক নিউৰোপেথিত ৰেটিনাৰ গেংগ্লিয়ন কোষবোৰেই বিপদত পৰে। অনুসন্ধানত মিথিলিন ব্লু আৰু গ্লুকোমাৰ কথা উল্লেখ কৰিলে সাধাৰণতে এই ভিতৰৰ স্তৰ আৰু ইয়াৰ এক্সনবোৰক বুজোৱা হয়। ৰেটিনাৰ বাহিৰৰ অংশৰ অৱক্ষয়ত ফটোৰিচেপ্টৰবোৰ বিপদত পৰে। ৰেটিনাত ইহঁতৰ শক্তিৰ চাহিদা সৰ্বাধিক আৰু ইহঁতে কোষীয় শ্বসনৰ সীমাৰ ওচৰত কাম কৰে; সেয়ে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ কমপ্লেক্স I বিকল হ’লে ইহঁতৰ হাতত অতিৰিক্ত ক্ষমতা কম থাকে। এটা প্ৰকাৰৰ কোষৰ ফলাফল আনটোলৈ প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰি, আৰু তলৰ তিনিটা অধ্যয়নত এই দুই প্ৰকাৰ পৃথককৈ ৰখা হৈছে। আৰ্হি আৰু সিদ্ধান্ত পৃথক কৰি চোৱাৰ সাধাৰণ কৌশলটো মিথিলিন ব্লুৰ গৱেষণা কেনেকৈ পঢ়িব লাগে প্ৰবন্ধত ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।

জীৱিত নিগনিৰ চকুৰ গেংগ্লিয়ন কোষ

এই তিনিটাৰ ভিতৰত আটাইতকৈ আগৰ অধ্যয়নটোত, গৱেষকসকলে নিগনিৰ এটা চকুৰ ভিট্ৰিয়াছত ৰটেনন সূক্ষ্ম বেজীৰে প্ৰয়োগ কৰি অপটিক নিউৰোপেথিৰ আৰ্হি তৈয়াৰ কৰিছিল, আৰু আনটো চকুক কেৱল বাহক দ্ৰৱ দিয়া নিয়ন্ত্ৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। ৰটেননে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ কমপ্লেক্স I বন্ধ কৰে; এই প্ৰৱেশবিন্দুৱেই NADHৰ পৰা ইলেক্ট্ৰন আগলৈ পঠিয়ায়। কমপ্লেক্স Iৰ কাৰ্যহীনতাই এই আৰ্হিক লেবাৰৰ বংশগত অপটিক নিউৰোপেথিৰ সৈতে সংযোগ কৰে; এই ৰোগত গেংগ্লিয়ন কোষ আৰু দৃষ্টিস্নায়ু প্ৰভাৱিত হয়।

চৌব্বিশ ঘণ্টাৰ পাছত ৰটেনন দিয়া চকুৰ গেংগ্লিয়ন কোষৰ স্তৰ নিয়ন্ত্ৰণ চকুৰ তুলনাত পাতল আছিল আৰু তাত কোষৰ সংখ্যাও কম আছিল। ৰটেননৰ সৈতে মিথিলিন ব্লু একেলগে বেজীৰে দিলে এই ক্ষতি প্ৰয়োগ কৰা পৰিমাণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি প্ৰতিৰোধ হৈছিল; পৰীক্ষা কৰা সৰ্বাধিক পৰিমাণেৰে (0.07 mg/kg, নিগনিৰ LD50তকৈ বহু কম) স্তৰৰ ডাঠত্ব আৰু কোষৰ সংখ্যা দুয়োটাই সংৰক্ষিত হৈছিল। মস্তিষ্কৰ সমসত্ত্ব মিশ্ৰণত সমান্তৰালভাৱে কৰা পৰীক্ষাই দুটা প্ৰভাৱ দেখুৱাইছিল: মিথিলিন ব্লুৱে ৰটেননৰ ফলত হোৱা অক্সিডেটিভ চাপ আৰু অক্সিজেন ব্যৱহাৰৰ হ্ৰাস উভয়কে উলটাই দিছিল। লেখকসকলে উত্তেজনাজনিত বিষক্ৰিয়াৰ এটা প্ৰক্ৰিয়া প্ৰস্তাৱ কৰিছিল, য’ত ৰটেননে সংকেত নিয়ন্ত্ৰণকাৰী এমাক্ৰাইন কোষক আঘাত কৰে, গেংগ্লিয়ন কোষে অত্যধিক সংকেত প্ৰেৰণ কৰে, আৰু এণ্টিঅক্সিডেণ্ট ক্ৰিয়াই তাৰ ফলত হোৱা ক্ষতিৰ ধাৰা বাধা দিয়ে। এই সুৰক্ষাৰ আঁৰৰ প্ৰস্তাৱিত ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়া মিথিলিন ব্লুৰ মাইট’কণ্ড্ৰিয়াসংক্রান্ত কাৰ্যপ্ৰণালী প্ৰবন্ধত বিশদভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে।

এই ফলাফলৰ তিনিটা সীমা আছে। ৰঞ্জকটো বিষাক্ত পদাৰ্থৰ সৈতে পোনপটীয়াকৈ চকুত একেলগে বেজীৰে দিয়া হৈছিল; এয়া প্ৰয়োগৰ পদ্ধতি, চিকিৎসাৰ সময়সূচী নহয়। পৰ্যবেক্ষণৰ সময় আছিল 24 ঘণ্টা। তদুপৰি, ক্ষতিগ্ৰস্ত দুয়োটা গোটতে চাইট’ক্ৰ’ম অক্সিডেজৰ মাপ বৃদ্ধি পাইছিল; লেখকসকলে ইয়াক জীৱিত ৰেটিনাত শ্বসন পুনৰুদ্ধাৰ হোৱাৰ প্ৰমাণৰ পৰিৱৰ্তে অতি-সক্ৰিয়তা হিচাপে ব্যাখ্যা কৰিছিল।

পাত্ৰত পৃথক কৰি ৰখা গেংগ্লিয়ন কোষ

দ্বিতীয় অধ্যয়নটোত চকুটোক সম্পূৰ্ণৰূপে বাদ দিয়া হৈছিল। গৱেষকসকলে কমবয়সীয়া এন্দুৰৰ পৰা প্ৰাথমিক ৰেটিনাৰ গেংগ্লিয়ন কোষ পৃথক কৰি সেইবোৰক ৰটেনন, এপ’প্ট’ছিছ উদ্দীপক ষ্ট’ৰ’স্প’ৰিন, অথবা 72 ঘণ্টা কম অক্সিজেনৰ সংস্পৰ্শলৈ আনিছিল, তাৰ পাছত জীৱিত/মৃত কোষ চিনাক্ত কৰা ৰঞ্জক ব্যৱহাৰ কৰি কোষ জীয়াই থকাৰ পৰিমাণ জুখিছিল। কালচাৰ মাধ্যমত 1 আৰু 10 micromolar ঘনত্বৰ মিথিলিন ব্লুৱে প্ৰতিটো ক্ষতিকাৰক পৰিস্থিতিত কোষ জীয়াই থকাৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰিছিল; পৰিস্থিতি অনুসৰি এই বৃদ্ধি প্ৰায় 1.5ৰ পৰা 1.9 গুণ আছিল। এটা সহযোগী পৰীক্ষাই দেখুৱাইছিল যে হাইড্ৰ’জেন পেৰ’ক্সাইডৰ সংস্পৰ্শৰ সময়ত মিথিলিন ব্লুৱে চাইট’ক্ৰ’ম c অক্সিডেজৰ সক্ৰিয়তা বজাই ৰাখিছিল।

এয়া পৃথক কৰি ৰখা কোষৰ ঔষধবিজ্ঞান। নিৰ্দিষ্ট ঘনত্বত কালচাৰ মাধ্যমৰ মাজেৰে ব্যাপন হৈ যৌগটো কোষলৈ গৈছিল; সেই পথত কৰ্নিয়া, চকুপানীৰ স্তৰ, লেন্স, ভিট্ৰিয়াছ, ৰক্তসৰবৰাহ বা ৰোগপ্ৰতিৰোধ ব্যৱস্থা নাছিল। এই সৰলতাই আৰ্হিটোৰ উদ্দেশ্য: যৌগটো গেংগ্লিয়ন কোষলৈ গৈ পালে কোষবোৰ নিজেই সুৰক্ষিত হ’ব পাৰে বুলি ই দেখুৱায়। কৰ্নিয়াৰ পৃষ্ঠত দিয়া এটোপাল দ্ৰৱে ৰেটিনাৰ ভিতৰৰ অংশলৈ কোনো নিৰ্দিষ্ট ঘনত্বত যৌগটো পঠিয়াব পাৰিব নে নাই, সেই বিষয়ে ই একো নকয়। একেবোৰ কোষৰ প্ৰতি বিষাক্ত হোৱাৰ বাবে 10 micromolarৰ ওপৰৰ ঘনত্ব এৰাই চলা হৈছিল; ই মনত পেলাই দিয়ে যে পাত্ৰত পৰিমাণৰ প্ৰতি সঁহাৰি দুয়ো দিশতে যাব পাৰে।

জিনগত পৰিৱৰ্তনযুক্ত নিগনি আৰু এটা কোষ-শাৰীৰ ফটোৰিচেপ্টৰ

তৃতীয় অধ্যয়নটো ৰেটিনাৰ বাহিৰৰ অংশৰ বিষয়ে। গৱেষকসকলে হাৰ্লেকুইন নিগনি ব্যৱহাৰ কৰিছিল, যিবোৰত এপ’প্ট’ছিছ উদ্দীপক কাৰকৰ অভাৱৰ বাবে কমপ্লেক্স I অসম্পূৰ্ণভাৱে গঠিত হয়, আৰু 11 মাহ বয়সত ফটোৰিচেপ্টৰৰ গঠন, বাহিৰৰ খণ্ডৰ চিহ্নক আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ অখণ্ডতা পৰীক্ষা কৰিছিল। গাখীৰ এৰুৱাৰ পাছত খোৱা পানীৰ জৰিয়তে প্ৰতি দিনে প্ৰায় 10 mg/kg মিথিলিন ব্লু সমগ্ৰ দেহত প্ৰভাৱ পেলোৱাকৈ দিয়া হৈছিল। মিথিলিন ব্লু দিয়া জিনগত পৰিৱৰ্তনযুক্ত নিগনিবোৰৰ ৰেটিনাৰ ডাঠত্ব অধিক বজাই আছিল, ৰ’ড’প্ছিন আৰু অপ্ছিনৰ চিহ্নক অধিক আছিল, আৰু মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ গঠন মিথিলিন ব্লু নিদিয়া নিগনিবোৰতকৈ অধিক সুস্থ আছিল।

সহযোগী কোষ-অধ্যয়নত 661W কোষ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল; এইবোৰ নিগনিৰ ফটোৰিচেপ্টৰ-সদৃশ, নিৰন্তৰ বংশবৃদ্ধি কৰিব পৰা এটা কোষ-শাৰী। কোষবোৰক মিথিলিন ব্লুৰ উপস্থিতি বা অনুপস্থিতিত 24 ঘণ্টা ৰটেননৰ সংস্পৰ্শত ৰখা হৈছিল। 30 micromolarত কোষ জীয়াই থকাৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি পাইছিল, আৰু কম ঘনত্বই NADH আৰু NAD+ৰ অনুপাত স্বাভাৱিক কৰিছিল তথা অক্সিডেটিভ চাপ কমাইছিল। উল্লেখযোগ্য কথাটো হ’ল মিথিলিন ব্লুৱে কি কৰা নাছিল: ই ATP পুনৰুদ্ধাৰ কৰা নাছিল। সুৰক্ষাৰ সৈতে ৰেডক্স চাপৰ উপশম আৰু চাপ-সঁহাৰিৰ পথবোৰৰ সক্ৰিয়তা হ্ৰাসৰ সম্পৰ্ক দেখা গৈছিল; ইয়াৰ ভিতৰত মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ আনফ’ল্ডেড প্ৰ’টিন সঁহাৰি আৰু মাইট’ফেজিৰ চিহ্নকো আছিল। শক্তিৰ যোগান পুনৰুদ্ধাৰৰ সৈতে এই সুৰক্ষাৰ সম্পৰ্ক নাছিল।

মিথিলিন ব্লু আৰু ৰেটিনা সম্পৰ্কীয় দাবীৰ ক্ষেত্ৰত এই পাৰ্থক্য গুৰুত্বপূৰ্ণ। এটা যৌগই ফটোৰিচেপ্টৰৰ শক্তিৰ ঘাটি ঠিক নকৰাকৈও চাপত থকা সেই কোষক জীয়াই ৰাখিব পাৰে; সেয়ে যিকোনো চিকিৎসামূলক ব্যাখ্যা ব্যাপক পুনৰুজ্জীৱনৰ পৰিৱৰ্তে ৰেডক্স চাপৰ মাজতে সীমিত থাকে।

তিনিটা অধ্যয়নৰ মুখামুখি তুলনা

তলৰ তুলনাত প্ৰতিটো অধ্যয়নৰ আৰ্হি আৰু প্ৰয়োগৰ পথ দেখুওৱা হৈছে, কাৰণ এই দুটা স্তম্ভই ফলাফলটোৱে কি সমৰ্থন কৰিব পাৰে সেয়া নিৰ্ধাৰণ কৰে।

প্ৰতিটো শাৰীয়েই প্ৰাক্-ক্লিনিকেল। কোনো অধ্যয়নতে ৰোগী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হোৱা নাছিল, দৃষ্টি জোখা হোৱা নাছিল, বা চকুৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা ফৰ্মুলেচন পৰীক্ষা কৰা হোৱা নাছিল।

এইটো কিয় গ্লুকোমাৰ চিকিৎসা নহয়

গ্লুকোমাৰ চিকিৎসাই চকুৰ ভিতৰৰ চাপ কমায়। স্নায়ু-সুৰক্ষাই বেলেগ এটা লক্ষ্য লয়: চাপৰ মাজতো গেংগ্লিয়ন কোষ আৰু সিহঁতৰ এক্সন জীয়াই ৰখা। ওপৰৰ অধ্যয়নবোৰ দ্বিতীয় লক্ষ্যটোৰ অন্তৰ্গত, প্ৰথমটোৰ নহয়। কোনোটোৱেই চাপ কমোৱা নাছিল, আৰু কোনোটোৱেই মিথিলিন ব্লুক চাপ কমোৱা চিকিৎসাৰ সৈতে তুলনা কৰা নাছিল। সেইবাবেই গ্লুকোমা আৰু চাপ নিয়ন্ত্ৰণৰ স্বীকৃত পদ্ধতিবোৰ ৰেডক্স-ভিত্তিক স্নায়ু-সুৰক্ষাৰ পৰা পৃথক প্ৰশ্ন হৈ থাকে, আৰু কোষ জীয়াই থকাৰ ফলাফলক দৃষ্টি ৰক্ষা পোৱা বুলি পঢ়িব নোৱাৰি।

প্ৰয়োগৰ পথৰ পাৰ্থক্যই এই কথাটো অধিক স্পষ্ট কৰে। ভিট্ৰিয়াছৰ ভিতৰত একেলগে বেজীৰে প্ৰয়োগ কৰিলে আঘাতৰ মুহূৰ্ততে ৰেটিনাৰ কাষত এটা জনা পৰিমাণ ৰখা হয়। খোৱা পানীৰ জৰিয়তে দিলে কেইবামাহো ধৰি সমগ্ৰ প্ৰাণীটো ইয়াৰ সংস্পৰ্শত থাকে, কিন্তু ৰেটিনাত ইয়াৰ ঘনত্ব অজ্ঞাত থাকে। কালচাৰ মাধ্যমে আৱৰণহীন কোষবোৰক পোনপটীয়াকৈ সংস্পৰ্শলৈ আনে। চকুৰ পৃষ্ঠত প্ৰয়োগ কৰা পৰিমাণৰ কিমান অংশ কৰ্নিয়া পাৰ হ’ব, চকুপানীৰ সৈতে আঁতৰি যোৱাৰ পাছতো থাকিব, লেন্স আৰু ভিট্ৰিয়াছ অতিক্ৰম কৰিব, আৰু ৰেটিনাৰ কোনো এটা স্তৰত সহায়ক ঘনত্বত উপস্থিত হ’ব—এইবোৰৰ কোনোটোৱেই সেই পূৰ্বানুমান নিদিয়ে। এই প্ৰেৰণ-সমস্যাটো মিথিলিন ব্লু প্ৰয়োগৰ পথ আৰু দেহত ইয়াৰ বিতৰণ সম্পৰ্কীয় বৃহত্তৰ প্ৰশ্নৰ অংশ; প্ৰতিটো পথৰ বাবে ঘনত্বৰ নিজস্ব জোখ প্ৰয়োজন।

কলাৰ পাৰ্থক্যই দ্বিতীয় এটা বাধা যোগ কৰে। চকুৰ সন্মুখৰ অংশলৈ যোৱা ৰঞ্জক এটা চকুৰ পিছফাললৈ গৈ পোৱা বুলি ধৰা নাযায়, আৰু এটা স্তৰক সহায় কৰা ঘনত্বই আন এটা স্তৰক ক্ষতি কৰিব পাৰে। খুচুৰা বজাৰৰ দ্ৰৱবোৰ চকুত ব্যৱহাৰৰ প্ৰস্তুতি হিচাপে নিৰ্মাণ, বীজাণুমুক্তকৰণ, বাফাৰ যোগে pH নিয়ন্ত্ৰণ বা সংৰক্ষণ কৰা নহয়; কৰ্নিয়া আৰু চকুৰ ভিতৰৰ অংশৰ সংস্পৰ্শৰ ক্ষেত্ৰত বিশুদ্ধতা, pH, অছম’লেলিটি আৰু সহায়ক উপাদান সকলোবোৰেই গুৰুত্বপূৰ্ণ। ৰেটিনা সম্পৰ্কীয় এই ফলাফলবোৰৰ কোনোটোৱেই এনে দ্ৰৱ চকুৰ ভিতৰত বা পৃষ্ঠত দিয়াৰ বৈধতা প্ৰতিষ্ঠা নকৰে। প্ৰস্তুতিৰ মানদণ্ড সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নবোৰ মিথিলিন ব্লুৰ সুৰক্ষা আৰু চম্ভালাৰ আলোচনাৰ অন্তৰ্গত।

প্ৰমাণৰ সীমা ক’ত

তিনিখন গৱেষণাপত্ৰ একেলগে পঢ়িলে এটা সীমিত দাবীৰ সমৰ্থন পোৱা যায়: নিয়ন্ত্ৰিত পৰিস্থিতিত মিথিলিন ব্লুৱে ৰেটিনাৰ নিউৰনত মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ ৰেডক্স চাপ কমাব পাৰে আৰু সিহঁতৰ গঠন সংৰক্ষণ কৰিব পাৰে। সেই পৰিস্থিতিবোৰ য’ত শেষ হয়, দাবীটোৰ সীমাও তাতেই। বিষাক্ত পদাৰ্থ আৰু জিনগত কমপ্লেক্স Iৰ আৰ্হিবোৰ গ্লুকোমা, ড্ৰুজেন বা ডায়েবেটিছজনিত ৰোগ নহয়। কম সময়ৰ পৰ্যবেক্ষণ আৰু গঠনভিত্তিক ফলাফলৰ সূচক দীৰ্ঘস্থায়ী দৃষ্টিৰ সমতুল্য নহয়। আৰু এটা দেহীয় অংশত সুৰক্ষা দিয়া ঘনত্ব আন এটা অংশৰ বাবে প্ৰয়োগৰ পৰিমাণ নহয়।

অধিক শক্তিশালী ভিত্তিৰ বাবে পৃথক পৃথক প্ৰমাণ লাগিব: ক্লিনিকেলভাৱে ব্যৱহাৰযোগ্য পথেৰে প্ৰয়োগ কৰাৰ পাছত ৰেটিনাত নিৰ্দিষ্ট সংস্পৰ্শৰ পৰিমাণ, প্ৰাণীত কাৰ্যকৰী দৃষ্টিৰ ফলাফলৰ সূচক, গ্লুকোমাৰ সৈতে প্ৰাসংগিক আৰ্হিত চাপৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ নকৰা উপকাৰ, আৰু তাৰ পাছত মানুহৰ সুৰক্ষা আৰু কাৰ্যকাৰিতাৰ তথ্য। এইবোৰ নোপোৱালৈকে মিথিলিন ব্লু আৰু দৃষ্টি স্পষ্ট সীমাৰেখাযুক্ত এক গৱেষণা-অনুমান হৈ থাকিব: ৰেটিনাত সম্ভাৱনাপূৰ্ণ মাইট’কণ্ড্ৰিয়াভিত্তিক ঔষধবৈজ্ঞানিক ক্ৰিয়া, যিটো কেৱল কোষ আৰু প্ৰাণীত দেখুওৱা হৈছে, আৰু এই অধ্যয়নবোৰৰ পৰা চকুৰ চিকিৎসালৈ যোৱাৰ কোনো পথ প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা নাই।