মেথিমোগ্লোবিনেমিয়াৰ বাবে মিথিলিন ব্লু: চিকিৎসালয়ত ইয়াক কিয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়

এজন ৰোগী আহিছে, তেওঁৰ ওঁঠ স্লেটৰ দৰে ধূসৰ, উশাহ খৰ, উত্তৰ দিয়াত লেহেম। মনিটৰত অক্সিজেন সংপৃক্ততা 85 শতাংশ দেখুৱাইছে। নাৰ্ছে অক্সিজেনৰ প্ৰবাহ বঢ়াই দিয়ে। সংখ্যাটো সলনি নহয়। তেজৰ নমুনা লোৱা হয়; তেজ চকলেটৰ দৰে বাদামী, আৰু বায়ুৰ সংস্পৰ্শলৈ আনিলেও বাদামীয়েই থাকে। এই ঘটনাক্ৰম মেথিমোগ্লোবিনেমিয়াত মিথিলিন ব্লুৰে চিকিৎসা আৰম্ভ কৰাৰ এক সুপৰিচিত পটভূমি, আৰু ই দেখুৱায় যে এই অৱস্থাই পৰিয়াল আৰু যন্ত্ৰ—দুয়োকে কিয় বিভ্ৰান্ত কৰে।

সমস্যাটো হাওঁফাওঁত নহয়। সমস্যাটো হিমোগ্লোবিনৰ ভিতৰত থকা লোহাত।

একেটা লোহাৰ পৰমাণুৰ দুটা অৱস্থা

প্ৰতিটো হিমোগ্লোবিন অণুত লোহা ফেৰাছ অৱস্থাত থাকে, যাক Fe2+ বুলি লিখা হয়। এই অৱস্থাত ই হাওঁফাওঁত অক্সিজেন বান্ধি লয় আৰু কলাত এৰি দিয়ে। জাৰক ৰাসায়নিক পদাৰ্থই সেই লোহাৰ পৰা আৰু এটা ইলেক্ট্ৰন আঁতৰাই তাক ফেৰিক অৱস্থা, Fe3+-লৈ ৰূপান্তৰ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা ৰঞ্জকটো হ’ল মেথিমোগ্লোবিন। ফেৰিক লোহাই অক্সিজেন বান্ধিব নোৱাৰে। ইয়াতকৈও বেয়া কথাটো হ’ল, ই একেটা অণুত থকা বাকী ফেৰাছ স্থানবোৰক অক্সিজেন অধিক দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰে, ফলত য’ত অক্সিজেনৰ প্ৰয়োজন তাত কম অক্সিজেন মুকলি হয়।

সুস্থ তেজত মেথিমোগ্লোবিন প্ৰায় 1 শতাংশৰ তলত থাকে, কাৰণ এটা মেৰামতিকাৰী এনজাইমে অবিৰতভাৱে কাম কৰি থাকে। মুখ্য মেৰামতি-পথত NADH আৰু চাইট’ক্ৰ’ম b5 ৰিডাক্টেজ ব্যৱহাৰ হয়, যাৰ বাবে লোহিত ৰক্তকণিকাৰ স্বাভাৱিক গ্লাইক’লাইছিছৰ পৰা যোগান পোৱা যায়। বিকল্প পথত NADPH ব্যৱহাৰ হয়, কিন্তু সাধাৰণ অৱস্থাত এই পথে সামান্যহে কাম কৰে। লক্ষণবোৰ মোটামুটিভাৱে এই শতাংশৰ লগত জড়িত, যদিও ৰক্তাল্পতা বা হৃদযন্ত্ৰ আৰু হাওঁফাওঁৰ ৰোগ থাকিলে কম সংখ্যাও বিপজ্জনক হ’ব পাৰে। প্ৰায় 10 ৰ পৰা 20 শতাংশ মানত চকুত পৰা ছায়ান’ছিছ আৰু ভাগৰ হ’ব পাৰে। 30 শতাংশৰ ওপৰৰ মানত সাধাৰণতে মূৰৰ বিষ, উশাহ লোৱাত কষ্ট আৰু বিভ্ৰান্তি দেখা যায়। প্ৰায় 70 শতাংশ মান প্ৰায়ে প্ৰাণঘাতী হয়। এই সংখ্যাবোৰ পৰিসৰহে, নিশ্চয়তা নহয়, কাৰণ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ’ল কলালৈ অক্সিজেনৰ যোগান, কেৱল পৰীক্ষাগাৰৰ মানটো নহয়।

সাধাৰণ অৰ্জিত কাৰকবোৰৰ ভিতৰত ডেপছ’ন, নাইট্ৰাইট আৰু নাইট্ৰেট, এনিলিন যৌগ, আৰু বেনজ’কেইন আৰু প্ৰিল’কেইনৰ দৰে স্থানীয় অৱেদনকাৰী অন্তৰ্ভুক্ত। জন্মগত এনজাইমৰ অভাৱো থাকে, কিন্তু সেয়া বিৰল। চিকিৎসালয়ৰ বেছিভাগ ঘটনাই অৰ্জিত, অৰ্থাৎ চিকিৎসাৰ প্ৰথম পদক্ষেপ সদায় কাৰকটোৰ সংস্পৰ্শ বন্ধ কৰা।

চিকিৎসালয়ে ব্যৱহাৰ কৰা ইলেক্ট্ৰন-বাহক

মিথিলিন ব্লুৱে অক্সিজেন যোগান নধৰে। ই ইলেক্ট্ৰন পৰিবহণৰ পথ প্ৰদান কৰে। লোহিত ৰক্তকণিকাৰ ভিতৰত এটা এনজাইমে NADPH ব্যৱহাৰ কৰি নীলা ৰঞ্জকটোক বিজাৰিত কৰি ইয়াৰ বৰ্ণহীন ৰূপ, লিউক’মিথিলিন ব্লুলৈ ৰূপান্তৰ কৰে। তাৰ পিছত সেই বৰ্ণহীন ৰূপে এনজাইমৰ সহায় নোলোৱাকৈ ফেৰিক লোহালৈ ইলেক্ট্ৰন হস্তান্তৰ কৰে, ফেৰাছ হিমোগ্লোবিন পুনৰুদ্ধাৰ কৰে, আৰু নিজে পুনৰ নীলা ৰূপলৈ ঘূৰি আহে। ৰঞ্জকটোৱে চক্ৰাকাৰে কাম কৰে। মিথিলিন ব্লুৱে দাতা আৰু গ্ৰহণকাৰীৰ মাজত কেনেকৈ ইলেক্ট্ৰন স্থানান্তৰ কৰে, সেই বৰ্ণনাত এই আদান-প্ৰদান প্ৰক্ৰিয়াটো ব্যাখ্যা কৰা হৈছে; বৰ্ণহীন বিজাৰিত ৰূপটোৰ বিষয়ে মিথিলিন ব্লু আৰু লিউক’মিথিলিন ব্লুৰ তুলনা-ত ব্যাখ্যা কৰা হৈছে।

এই কাৰ্যপদ্ধতিয়ে নতুনকৈ বিষয়টো জানিবলৈ লোৱা লোকক আচৰিত কৰা দুটা সীমাবদ্ধতা বুজায়। প্ৰথমতে, এই ইলেক্ট্ৰন-বহনৰ বাবে NADPH লাগে, আৰু লোহিত ৰক্তকণিকাৰ NADPH গ্লুক’জ-6-ফছফেট ডিহাইড্ৰ’জেনেজ, G6PD-ৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। G6PD-ৰ অভাৱত ৰঞ্জকটো ইয়াৰ সক্ৰিয় ৰূপলৈ ৰূপান্তৰিত নহ’বও পাৰে, অথচ নিজেও জাৰক চাপ যোগ কৰিব পাৰে। সেইবাবেই চিকিৎসালয়ত ব্যৱহাৰৰ লেবেলত G6PD-ৰ অভাৱক ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ কৰা অৱস্থা হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে। দ্বিতীয়তে, মুঠ সঞ্চিত মাত্ৰা বেছি হ’লে মিথিলিন ব্লু নিজেই এটা জাৰক। মুঠ মাত্ৰা প্ৰায় প্ৰতি kg-ত 7 mg অতিক্ৰম কৰিলে, বা কেতিয়াবা পুনৰাবৃত্ত মাত্ৰাত ইয়াতকৈ কমতো, ই মেৰামতি কৰাৰ সলনি মেথিমোগ্লোবিন বঢ়াব আৰু লোহিত ৰক্তকণিকা ধ্বংস কৰিব পাৰে। অধিক ৰঞ্জক মানেই অধিক উদ্ধাৰ নহয়। মাত্ৰাৰ অনুমোদিত পৰিসৰ ইচ্ছাকৃতভাৱেই সংকীৰ্ণ।

সহজে উপলব্ধ পৰীক্ষাটো কিয় বিভ্ৰান্তিকৰ

পৰিয়ালৰ লোকে প্ৰায়ে ঘৰত কৰিব পৰা মিথিলিন ব্লুৰ পৰীক্ষা বিচাৰে। এনে কোনো পৰীক্ষা নাই। এই কথাষাৰে সাধাৰণতে সন্দেহযুক্ত মেথিমোগ্লোবিনেমিয়াৰ ৰোগ নিৰ্ণয়ৰ পৰীক্ষা-প্ৰক্ৰিয়াক বুজায়, আৰু সেই প্ৰক্ৰিয়া পৰীক্ষাগাৰতে হ’ব লাগে।

সাধাৰণ পাল্‌ছ অক্সিমিটাৰে পোহৰৰ মাত্ৰ দুটা তৰংগদৈৰ্ঘ্য মাপে। মেথিমোগ্লোবিন বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে সেই দুটা তৰংগদৈৰ্ঘ্যত শোষণৰ মান একে হ’বলৈ ধৰে, আৰু প্ৰকৃত অৱস্থা যিয়েই নহওক, দেখুওৱা সংপৃক্ততা প্ৰায় 85 শতাংশৰ ফালে যায়। অতিৰিক্ত অক্সিজেনে সংখ্যাটো শুদ্ধ নকৰে, কাৰণ ছেন্সৰে আচল সমস্যাটো মাপি থকা নাই। একে সময়তে ধমনীৰ অক্সিজেন চাপ, PaO2, স্বাভাৱিক যেন লাগিব পাৰে, কাৰণ ই হিমোগ্লোবিনে বহন কৰা অক্সিজেনৰ সলনি প্লাজমাত দ্ৰৱীভূত অক্সিজেন মাপে। সেয়েহে PaO2-ৰ পৰা সংপৃক্ততা গণনা কৰা ব্লাড গেছ বিশ্লেষকে আশ্বস্ত কৰা এটা সংখ্যা দেখুৱাব পাৰে, যদিও ৰোগীৰ ছায়ান’ছিছ থাকিয়েই যায়। আঙুলিৰ প্ৰ’বৰ মান আৰু গণনা কৰা ধমনীৰ মানৰ মাজৰ পাৰ্থক্যক, যি প্ৰায়ে 5 শতাংশ-বিন্দুৰ অধিক হয়, সংপৃক্ততাৰ ব্যৱধান বুলি কোৱা হয়। ই এটা সূত্ৰহে, ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়।

নিশ্চিত কৰিবলৈ তেজৰ নমুনাত বহু-তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ক’-অক্সিমেট্ৰী প্ৰয়োজন, যিয়ে মেথিমোগ্লোবিন পোনপটীয়াকৈ মাপে। অক্সিজেন যোগ কৰিলেও উজ্জ্বল নহোৱা চকলেট-বাদামী তেজেও একে ইংগিত দিয়ে। মেথিমোগ্লোবিনেমিয়াৰ যিকোনো চিকিৎসাৰ সিদ্ধান্ত এই পৰিমাপ আৰু লক্ষণৰ ভিত্তিত আৰম্ভ হয়, কেৱল পাল্‌ছ অক্সিমিটাৰৰ ভিত্তিত কেতিয়াও নহয়।

লেবেল অনুসৰি তত্ত্বাৱধানত চিকিৎসা কেনেকৈ দিয়া হয়

এই অংশত চিকিৎসকে দিয়া প্ৰেছক্ৰিপচন-ভিত্তিক বেজীৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ই মুখেৰে গ্ৰহণ কৰাৰ নিৰ্দেশিকা নহয়, আৰু এই তথ্যবোৰৰ কোনো এটাও গ্ৰাহকৰ ব্যৱহাৰৰ বাবে বিক্ৰী কৰা ড্ৰপ বা কেপছুলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰযোজ্য নহয়।

বৰ্তমানৰ মিথিলিন ব্লু বেজীৰ প্ৰেছক্ৰাইবিং তথ্য-ত প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশুৰ অৰ্জিত মেথিমোগ্লোবিনেমিয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে প্ৰতি kg-ত 1 mg মাত্ৰা 5 ৰ পৰা 30 মিনিটৰ ভিতৰত শিৰাৰ মাধ্যমে দিয়াৰ কথা উল্লেখ আছে। মানক প্ৰতি mL-ত 5 mg থকা উৎপাদনত সেয়া প্ৰতি kg-ত 0.2 mL-ৰ সমান। যদি এঘণ্টাৰ পিছতো মেথিমোগ্লোবিন 30 শতাংশৰ ওপৰত থাকে বা লক্ষণ অব্যাহত থাকে, তেন্তে প্ৰতি kg-ত 1 mg-ৰ দ্বিতীয় মাত্ৰা দিয়া হ’ব পাৰে। দুটা মাত্ৰাই সমস্যা সমাধান নকৰিলে, লেবেলে চিকিৎসকক তৃতীয় মাত্ৰাৰ সলনি বিকল্প চিকিৎসাৰ নিৰ্দেশ দিয়ে।

প্ৰয়োগৰ খুঁটিনাটিও গুৰুত্বপূৰ্ণ। ব্যৱহৃত লাইনটো সঠিকভাৱে কাম কৰি থকা শিৰাৰ লাইন হ’ব লাগিব; ছালৰ তলত বেজী কেতিয়াও দিব নালাগে। বিশেষকৈ শিশুৰ স্থানীয় বিষ কমাবলৈ দ্ৰৱটো 5 শতাংশ ডেক্সট্ৰ’জৰ 50 mL-ত পাতল কৰিব পাৰি, আৰু তৎক্ষণাৎ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। ছ’ডিয়াম ক্ল’ৰাইডৰ দ্ৰৱত ইয়াক পাতল কৰিব নালাগে, কাৰণ ক্ল’ৰাইডে ৰঞ্জকটোৰ দ্ৰাৱ্যতা কমায়। অব্যৱহৃত অংশ পেলাই দিয়া হয় আৰু ব্যৱহাৰৰ আগতে দ্ৰৱটো পৰীক্ষা কৰা হয়।

তিনিটা সতৰ্কবাণীয়ে চিকিৎসালয়ৰ প্ৰতিটো সিদ্ধান্ত নিৰ্ধাৰণ কৰে। বাকচত দিয়া বিশেষ সতৰ্কবাণীটো ছেৰ’ট’নিন ছিণ্ড্ৰ’মৰ বিষয়ে। মিথিলিন ব্লুৰ লগত SSRIs, SNRIs, MAO ইনহিবিটৰ, কিছুমান অপিঅ’ইড আৰু ডেক্সট্ৰ’মেথৰফানকে ধৰি ছেৰ’ট’নিন-সম্পৰ্কীয় ঔষধ একেলগ হ’লে এই অৱস্থা প্ৰাণঘাতী হ’ব পাৰে। শেষ মাত্ৰাৰ পিছত 72 ঘণ্টালৈ এনে ঔষধ নল’বলৈ ৰোগীক কোৱা হয়। একেলগে ব্যৱহাৰ এৰাব নোৱাৰিলে, লেবেলে ঘনিষ্ঠ পৰ্যবেক্ষণৰ সৈতে সম্ভৱপৰ সৰ্বনিম্ন মাত্ৰা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ কয়। ছেৰ’ট’নিনৰ সৈতে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ বিষয়ে মিথিলিন ব্লুৰ ঔষধৰ সৈতে পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া আৰু ছেৰ’ট’নিন ছিণ্ড্ৰ’ম-ত আলোচনা কৰা হৈছে। দ্বিতীয় সতৰ্কবাণীটো হ’ল হিম’লাইছিছ: হাইন্‌জ বডি সৃষ্টি, পৰোক্ষ বিলিৰুবিন বৃদ্ধি, হেপ্ট’গ্ল’বিন হ্ৰাস আৰু ৰক্তাল্পতাৰ সৈতে লোহিত ৰক্তকণিকাৰ ভাঙন। ই এদিন বা তাৰো পিছত দেখা দিব পাৰে আৰু তেজ সঞ্চালনৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। তৃতীয়টো হ’ল প্ৰভাৱ হেৰুৱা বা মেথিমোগ্লোবিন পুনৰ বাঢ়ি অহা, যি ডেপছ’ন বা এনিলিনজাতীয় পদাৰ্থৰ সংস্পৰ্শত আৰু G6PD-ৰ অভাৱত দেখা যায়; এই ক্ষেত্ৰতো লেবেলে বিকল্প চিকিৎসাৰ কথা কয়। বৃক্কৰ কাৰ্যক্ষমতা হ্ৰাসে ব্যৱহাৰ সম্পূৰ্ণ নিষিদ্ধ নকৰে, কিন্তু মধ্যমৰ পৰা গুৰুতৰ হ্ৰাসৰ ক্ষেত্ৰত চিকিৎসা প্ৰতি kg-ত 1 mg-ৰ এটা মাত্ৰাতে সীমিত থাকে। প্ৰাপ্তবয়স্কৰ লেবেলত অন্তৰ্ভুক্ত তথ্যসমষ্টিত মূৰৰ বিষ, বমি ভাব, ডায়েৰিয়া, পটাছিয়াম আৰু মেগনেছিয়াম কমি যোৱা, পেশীৰ জোকাৰণি আৰু খিঁচুনিৰ দৰে ঘটনা প্ৰতিবেদিত হৈছিল; 31 জন ৰোগীৰ মাজত খিঁচুনিৰ দৰে এটা গুৰুতৰ ঘটনা আছিল। ইনফিউজনৰ পিছত ৰঞ্জকটোৱে পাল্‌ছ অক্সিমিটাৰৰ মানো ভুলকৈ কম দেখুৱায়, সেয়েহে চিকিৎসকে তাৰ সলনি ক’-অক্সিমেট্ৰী আৰু লক্ষণ অনুসৰণ কৰে।

সমান্তৰালভাৱে সহায়ক যত্নো চলে: উচ্চ প্ৰবাহৰ অক্সিজেন, শ্বাসপথ আৰু ৰক্তসঞ্চালনৰ সহায়, গ্লুক’জৰ অস্বাভাৱিকতা সংশোধন আৰু পৰ্যবেক্ষণ। কাৰকটো আঁতৰালে মৃদু, লক্ষণহীন ঘটনা নিজে সমাধান হ’ব পাৰে। সঘনে উদ্ধৃত সীমা অনুসৰি লক্ষণ থকা ৰোগীক প্ৰায় 20 শতাংশৰ পৰা, বা অক্সিজেন যোগান ইতিমধ্যে ব্যাহত হ’লে 10 ৰ পৰা 20 শতাংশৰ পৰা চিকিৎসা দিয়া হয়; লক্ষণহীন ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় 30 শতাংশৰ পৰা চিকিৎসাৰ কথা বিবেচনা কৰা হয়। গুৰুতৰ লক্ষণ থাকিলে পৰীক্ষাগাৰৰ সংখ্যাৰ বাবে অপেক্ষা নকৰাকৈ চিকিৎসা দিয়া হয়। মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিলে বা ই ব্যৰ্থ হ’লে এস্ক’ৰবিক এছিড, এক্সচেঞ্জ ট্ৰেন্সফিউজন আৰু হাইপাৰবেৰিক অক্সিজেন উদ্ধাৰমূলক বিকল্প, কিন্তু এস্ক’ৰবিক এছিডে বহু বেছি লাহে লাহে কাম কৰে। যিকোনো বেজীৰে দিব পৰা উৎপাদনৰ বিশুদ্ধতাৰ নথিপত্ৰ উৎপাদন-সম্পৰ্কীয় এক পৃথক বিষয়, যাৰ ব্যাখ্যা মিথিলিন ব্লুৰ বিশ্লেষণৰ প্ৰমাণপত্ৰ কেনেকৈ পঢ়িব লাগে-ত দিয়া হৈছে।

বেনজ’কেইন আৰু দাঁত ওলোৱাৰ জেলৰ প্ৰশ্ন

গ্ৰাহকৰ অনুসন্ধানৰ এটা বৃহৎ অংশ এনে অভিভাৱকৰ পৰা আহে, যিয়ে মুখত ব্যৱহাৰ কৰা বেনজ’কেইনৰ জেল বা স্প্ৰে ব্যৱহাৰ কৰাৰ পিছত নীলা ওঁঠ বা অক্সিমিটাৰত কম মান দেখিছে। তিনিটা পৰ্যায় পৃথককৈ ৰাখিব লাগে।

সন্দেহযুক্ত সংস্পৰ্শ হ’ল ঘৰৰ পৰ্যায়। বেনজ’কেইন এটা স্বীকৃত জাৰক কাৰক। নিয়ন্ত্ৰক সংস্থাসমূহে সতৰ্ক কৰিছে যে প্ৰেছক্ৰিপচন অবিহনে পোৱা মুখত ব্যৱহাৰ কৰা বেনজ’কেইনৰ উৎপাদন দাঁত ওলোৱাৰ বাবে বা 2 বছৰৰ তলৰ শিশুৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰিব নালাগে, কাৰণ বেনজ’কেইন-সম্পৰ্কীয় মেথিমোগ্লোবিনেমিয়া গুৰুতৰ হ’ব পাৰে আৰু দাঁত ওলোৱাৰ বিষত ইয়াৰ উপকাৰ সামান্য। উৎপাদনটো বন্ধ কৰক, সময় আৰু পৰিমাণ লিখি ৰাখক, অস্বাভাৱিক শেঁতা পৰা, ওঁঠ আৰু নখৰ তলৰ অংশ ধূসৰ বা নীলা হোৱা, উশাহ লোৱাত কষ্ট, অস্বাভাৱিক টোপনি ভাব বা ভালদৰে খাব নোৱাৰাৰ দৰে লক্ষণ লক্ষ্য কৰক, আৰু সোনকালে জৰুৰী চিকিৎসা মূল্যায়ন লওক। ঘৰত কোনো ৰূপতে মিথিলিন ব্লু নিদিব। ঘৰত দিয়াৰ কোনো মাত্ৰা নাই আৰু এই অৱস্থা নাই বুলি নিশ্চিত কৰিব পৰা কোনো ঘৰুৱা পৰীক্ষাও নাই।

ৰোগ নিৰ্ণয় হ’ল চিকিৎসালয়ৰ পৰ্যায়। চিকিৎসকে ক’-অক্সিমেট্ৰীৰে নিশ্চিত কৰে, ডেপছ’ন, নাইট্ৰাইট আৰু এনিলিন যৌগকে ধৰি সকলো জাৰকৰ সংস্পৰ্শ পৰ্যালোচনা কৰে, আৰু এটা সংখ্যা পৃথককৈ চোৱাৰ সলনি লক্ষণ আৰু অক্সিজেন যোগানৰ মূল্যায়ন কৰে।

তত্ত্বাৱধানত চিকিৎসা হ’ল ওপৰত বৰ্ণনা কৰা ৱাৰ্ডৰ পৰ্যায়। বেনজ’কেইন কাৰক আছিল নে নাই, সেয়াই মাত্ৰাৰ তালিকা সলনি নকৰে। বৰ্তমানৰ বেজীৰ লেবেলত বেনজ’কেইনৰ নাম বিশেষভাৱে উল্লেখ নাই; বেনজ’কেইনৰ ঘটনা অৰ্জিত মেথিমোগ্লোবিনেমিয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত আৰু G6PD, বৃক্ক আৰু ছেৰ’ট’নিন-সম্পৰ্কীয় পৰীক্ষাকে ধৰি একে তত্ত্বাৱধানযুক্ত প্ৰক্ৰিয়াৰে পৰিচালনা কৰা হয়।

যেতিয়া মিথিলিন ব্লু সমাধান নহয়

G6PD-ৰ অভাৱ আছে বুলি জনা থাকিলে ই সমাধান নহয়। লেবেল অনুসৰি দুটা মাত্ৰা দিয়াৰ পিছতো ব্যৰ্থ হ’লে বা মেথিমোগ্লোবিনেমিয়া পুনৰ বাঢ়ি উঠিলে ই সমাধান নহয়; এনে পুনৰ্বৃদ্ধিয়ে ডেপছ’নৰ দৰে ঔষধৰ শোষণ অব্যাহত থকাৰ ইংগিত দিয়ে। প্ৰতিৰোধ হিচাপে, নিয়মীয়া সম্পূৰক হিচাপে বা ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ সংস্পৰ্শৰ পিছত ঘৰুৱা প্ৰতিকাৰ হিচাপে ই সমাধান নহয়। উচ্চ মাত্ৰা বা পুনৰাবৃত্ত ব্যৱহাৰে যিটো মান কমোৱাৰ উদ্দেশ্য আছিল, সেইটোৱেই আৰু বঢ়াব পাৰে। ৰোগী ইতিমধ্যে ঘৰলৈ যোৱাৰ এদিন পিছতো হিম’লাইছিছ প্ৰকাশ পাব পাৰে। এই পলমকৈ দেখা দিয়া বিপদৰ বাবেই চিকিৎসালয়ে সোনকালে ঘৰলৈ পঠিওৱাৰ সলনি পৰ্যবেক্ষণত ৰাখে।

সৰল সাৰাংশটো চুটি। মেথিমোগ্লোবিনেমিয়া হ’ল অক্সিজেন বহন কৰিব নোৱাৰা জাৰিত লোহাৰ অৱস্থা। মিথিলিন ব্লু এটা ইলেক্ট্ৰন-বাহক, যিয়ে লোহিত ৰক্তকণিকাক সেই লোহা বিজাৰিত কৰিবলৈ সক্ষম কৰে, যদিহে কণিকাটোৱে NADPH উৎপন্ন কৰিব পাৰে আৰু মাত্ৰা লেবেলত নিৰ্ধাৰিত সংকীৰ্ণ চিকিৎসা-সীমাৰ ভিতৰত থাকে। ৰোগ নিৰ্ণয়ত ক’-অক্সিমেট্ৰী লাগে, কাৰণ সৰল মনিটৰবোৰে বিভ্ৰান্ত কৰে। ডেক্সট্ৰ’জেৰে পাতল কৰাৰ পৰা ছেৰ’ট’নিন-সম্পৰ্কীয় ঔষধ ব্যৱহাৰৰ ইতিহাস আৰু ঔষধৰ আলমাৰীত থকা বেনজ’কেইনৰ টিউবলৈকে—বাকী সকলো এই এটা ইলেক্ট্ৰন-বহন প্ৰক্ৰিয়াৰ সৈতে জড়িত খুঁটিনাটি।