ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ, ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਅਤੇ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ: ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਲਈ ਤਿੰਨ ਵਿਸ਼ਨਾਸ਼ਕ

ਤਿੰਨ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਰੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਸਾਂਝਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਲਗਭਗ ਕੁਝ ਵੀ ਸਾਂਝਾ ਨਹੀਂ। ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਰੀਡੌਕਸ ਰੰਗਦਰਵਿਆ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਇੱਕ ਨੀਲੀ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਜਾਲੀ ਹੈ। Cyanokit ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਵਿਕਣ ਵਾਲਾ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ ਵਿਟਾਮਿਨ B12 ਦਾ ਇੱਕ ਲਾਲ ਪੂਰਵਰੂਪ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਪਾਠਕ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਾਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਰ ਦਵਾਈ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਗੜਬੜ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਧਾਰਨਾ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਧਾਰਨਾ ਦੇ ਦਾਇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਰ ਦਵਾਈ ਅਸਫਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਪਸ਼ਟ ਸੰਬੰਧ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਉਸ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਆਕਸੀਕਰਨ ਕਾਰਨ ਕੰਮ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ। ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵ ਸੀਜ਼ੀਅਮ ਅਤੇ ਥੈਲੀਅਮ ਨੂੰ ਆੰਤ ਦੇ ਅੰਦਰ ਫਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਸਰੀਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਸਕੇ। ਰੰਗ ਸਿਰਫ਼ ਬਾਹਰੀ ਪਛਾਣ ਹੈ। ਅੰਦਰਲੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਅਸਲ ਧਾਰਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਤੁਲਨਾ ਹੈ, ਇਲਾਜ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਨਹੀਂ। ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ, ਸਾਇਨਾਈਡ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ, ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਜਾਂ ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵ ਦੂਸ਼ਣ ਦਾ ਸ਼ੱਕ ਹੋਣਾ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਲੇਖ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਕਦਮ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰੋ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਜ਼ਹਿਰ ਨਿਯੰਤਰਣ ਸੇਵਾ ਦੀ ਸਲਾਹ ਮੰਨੋ।

ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ: ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਰੀਲੇ

ਆਮ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਫੈਰਸ ਅਵਸਥਾ, Fe2+, ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਲੋਹੇ ਰਾਹੀਂ ਆਕਸੀਜਨ ਲਿਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਵਿੱਚ ਉਸ ਲੋਹੇ ਦਾ ਆਕਸੀਕਰਨ ਹੋ ਕੇ ਉਹ ਫੈਰਿਕ ਅਵਸਥਾ, Fe3+, ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਕਸੀਜਨ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ। ਖ਼ੂਨ ਚਾਕਲੇਟੀ ਭੂਰਾ ਦਿਸ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਿਆਰੀ ਪਲਸ ਆਕਸੀਮੀਟਰੀ ਗੁੰਮਰਾਹ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਫੇਫੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਵਾ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਹੋ ਰਹੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਮਰੀਜ਼ ਕੋਲ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਇੱਥੇ ਇਸ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰੀਲੇ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਵੱਲੋਂ ਦਾਤਿਆਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰਹਿਣਕਰਤਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲਾਲ ਖ਼ੂਨ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ NADPH ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਮਾਰਗ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਦਾ ਅਪਚਯ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਲਿਊਕੋਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਅਪਚਯਿਤ ਰੂਪ ਐਂਜ਼ਾਈਮਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਫੈਰਿਕ ਲੋਹੇ ਨੂੰ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਫੈਰਸ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਰੰਗਦਰਵਿਆ ਖ਼ਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਵਿੱਚ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹਸਪਤਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਧਰ ਮਾਪੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦੇਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਇਹ ਘਰ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਉਣ ਵਾਲੀ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਲੇਬਲ ਬਾਲਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਅਰਜਿਤ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨੀਮੀਆ ਨੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਵਰਤੋਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਲਗਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮਿਆਰੀ ਖੁਰਾਕ 1 mg ਪ੍ਰਤੀ kg ਹੈ, ਜੋ 5 ਤੋਂ 30 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਨਸ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਪੱਧਰ ਜਾਂ ਲੱਛਣ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਤਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ। ਖੁਰਾਕ ਦੀਆਂ ਹੱਦਾਂ, ਦੁਬਾਰਾ ਦੇਣ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚਿਕਿਤਸਕ ਉਪਾਅ ਵੱਲ ਕਦੋਂ ਜਾਣਾ ਹੈ, ਇਸ ਦੇ ਵੇਰਵੇ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਲੇਬਲ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਦੇਣ ਦੇ ਰਸਤੇ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵਿਹਾਰਕ ਸਵਾਲ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਨਿਗਰਾਨੀ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਤਿੰਨ ਹੱਦਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ। ਪਹਿਲੀ, ਗਲੂਕੋਜ਼-6-ਫਾਸਫੇਟ ਡੀਹਾਈਡ੍ਰੋਜਨੇਜ਼ ਦੀ ਘਾਟ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਰੰਗਦਰਵਿਆ ਦੇ ਅਪਚਯ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ NADPH ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਦਵਾਈ ਬੇਅਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਹੀਮੋਲਾਈਸਿਸ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ, ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਨੈਨੋਮੋਲਰ ਸੰਘਣਤਾਵਾਂ ’ਤੇ ਮੋਨੋਅਮੀਨ ਆਕਸੀਡੇਜ਼ A ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ SSRIs, SNRIs, MAOIs ਅਤੇ ਕਈ ਓਪੀਓਇਡਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਸੈਰੋਟੋਨਿਨ ਸਿੰਡਰੋਮ ਲਈ ਬਾਕਸ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੁਕਤੇ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਤੀਜੀ, ਗੁਰਦਿਆਂ ਦੀ ਕਾਰਜਸ਼ਕਤੀ ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੇਬਲ ਦਰਮਿਆਨੀ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰ ਕਮੀ ਵਾਲੇ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖੁਰਾਕ ਦੀ ਹੱਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਗੱਲ ਮਾਮੂਲੀ ਟਿੱਪਣੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਹਰ ਗੱਲ ਉਸੇ ਰੀਲੇ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ: ਜਿਹੜੀ ਦਵਾਈ ਕੋਸ਼ਿਕਾ ਦੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਸਪਲਾਈ ਵਰਤਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੋਨੋਅਮੀਨ ਐਂਜ਼ਾਈਮਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਦੋਹਾਂ ਨਾਲ ਪਰਸਪਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਰੇਗੀ।

ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦਾ ਸਾਇਨਾਈਡ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ, ਜੋ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਤਿਹਾਸ ਮੌਜੂਦਾ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਖੋਜਕਰਤਿਆਂ ਨੇ ਰੀਡੌਕਸ ਜਾਂ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ ਅਤੇ ਥਾਇਓਸਲਫੇਟ ਵਾਲੀਆਂ ਪਹੁੰਚਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਇਸ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਸਾਇਨਾਈਡ ਵਿਰੁੱਧ ਅਕੁਸ਼ਲ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅੱਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸਾਇਨਾਈਡ ਲਈ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਸਾਇਨਾਈਡ ਬਾਰੇ ਚੂਹਿਆਂ ਅਤੇ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ’ਤੇ ਮੁੜ ਹੋ ਰਹੇ ਅਧਿਐਨ ਪੂਰਵ-ਕਲੀਨਿਕਲ ਸੰਕੇਤ ਹਨ, ਸਾਇਨਾਈਡ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਚੁਣਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ।

ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ: ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਣ ਵਾਲਾ ਕੋਬਾਲਟ ਕੇਂਦਰ

ਸਾਇਨਾਈਡ ਮਾਈਟੋਕੌਂਡ੍ਰੀਆ ਵਿੱਚ ਸਾਇਟੋਕ੍ਰੋਮ c ਆਕਸੀਡੇਜ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਧਮਣੀ ਦੇ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਜਨ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਸਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਆਕਸੀਜਨ ਨਹੀਂ ਵਰਤ ਸਕਦੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੈਕਟਿਕ ਐਸਿਡੋਸਿਸ, ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੇ ਰਕਤ-ਸੰਚਾਰ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਢਹਿ ਜਾਣਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਲਾਜ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਹੀ ਹਟਾਉਣਾ ਹੈ, ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਰਨਾ ਨਹੀਂ।

Cyanokit ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਵਿਕਣ ਵਾਲਾ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ ਇਹ ਕੰਮ ਸਿੱਧਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਕੋਬਾਲਟ ਕੇਂਦਰ ਆਪਣੇ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋ ਲਿਗੈਂਡ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਕ ਸਾਇਨਾਈਡ ਆਇਨ ਬੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਾਇਨੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ, ਅਰਥਾਤ ਆਮ ਵਿਟਾਮਿਨ B12, ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਰਦੇ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਅਲੱਗ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਰੀਡੌਕਸ ਚੱਕਰ ਨਹੀਂ। ਬਾਲਗਾਂ ਲਈ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਖੁਰਾਕ 5 g ਹੈ, ਜੋ ਲਗਭਗ 15 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਨਸ ਰਾਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਜੇ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਅਪਰਿਆਪਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹੋਰ 5 g ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ 10 g ਤੱਕ। ਇਸੇ ਲਈ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਬਨਾਮ Cyanokit ਵਜੋਂ ਕੀਤੀਆਂ ਤੁਲਨਾਵਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਜਲਦੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸਵਾਲ ਸਟੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਵੇ: ਜਾਣੇ-ਪਛਾਣੇ ਜਾਂ ਸ਼ੱਕੀ ਸਾਇਨਾਈਡ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਲਈ ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕ ਪਹਿਲੀ ਚੋਣ ਦੀ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ ਅਤੇ ਥਾਇਓਸਲਫੇਟ ਦਾ ਵੱਖਰਾ ਉਤਪਾਦ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੈ। ਇਸ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਇਸ ਰਸਾਇਣਕ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਦੋ ਵਿਹਾਰਕ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ। ਦਵਾਈ ਦਾ ਰੰਗ ਗੂੜ੍ਹਾ ਲਾਲ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਬ ਦਾ ਲਾਲ ਹੋਣਾ ਉਮੀਦ ਅਨੁਸਾਰ ਹੈ; ਪਿਸ਼ਾਬ ਦੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਕਈ ਵਾਰ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਸੋਖਣ ਦੀ ਇਸ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਰੰਗ-ਮਾਪ ਆਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਜਾਂਚਾਂ ਅਤੇ ਕਾਰਬੋਕਸੀਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ, ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਅਤੇ ਆਕਸੀਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੀਆਂ ਕੋ-ਆਕਸੀਮੀਟਰੀ ਰੀਡਿੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਗਲਤੀ ਦਾ ਆਕਾਰ ਅਤੇ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਯੰਤਰ ਅਨੁਸਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਚਿਕਿਤਸਕ ਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਦਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਗ਼ਲਤ ਸਮਝ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਐਮਾਈਲ ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ, ਸੋਡੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ ਅਤੇ ਸੋਡੀਅਮ ਥਾਇਓਸਲਫੇਟ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਪੁਰਾਣੀ ਸਾਇਨਾਈਡ ਕਿੱਟ ਵੱਖਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ: ਨਾਈਟ੍ਰਾਈਟ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਜਾ ਸਕੇ, ਜਦਕਿ ਥਾਇਓਸਲਫੇਟ ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਥਾਇਓਸਾਇਨੇਟ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨਾਲ ਆਕਸੀਜਨ ਲਿਜਾਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਘਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੈਸ਼ਰ ਵੀ ਘਟ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧੂੰਆਂ ਸਾਹ ਰਾਹੀਂ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਵੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਨੁਕਸਾਨਦਾਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਹੈ। ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਬਣਾਏ ਬਿਨਾਂ ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਇਸ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ: ਆੰਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਕ੍ਰਿਸਟਲੀ ਫੰਦਾ

Radiogardase ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਵਿਕਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਅਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਫੈਰਿਕ ਹੈਕਸਾਸਾਇਨੋਫੈਰੇਟ ਹੈ। ਉਸ ਫਾਰਮੂਲੇ ਵਿੱਚ ਸਾਇਨਾਈਡ ਸ਼ਬਦ ਲੋਹੇ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਵਿੱਚ ਬੱਝੇ ਲਿਗੈਂਡਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮੁਕਤ ਸਾਇਨਾਈਡ ਨੂੰ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਸਾਇਨਾਈਡ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਕੋਈ ਭੂਮਿਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਵਰਤੋਂ ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵ ਸੀਜ਼ੀਅਮ ਜਾਂ ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵ ਜਾਂ ਗ਼ੈਰ-ਰੇਡੀਓਐਕਟਿਵ ਥੈਲੀਅਮ ਨਾਲ ਅੰਦਰੂਨੀ ਦੂਸ਼ਣ ਲਈ ਹੈ।

ਇਸ ਦੀ ਧਾਰਨਾ ਆੰਤ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਖੋਖਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਆਇਨ ਅਦਲ-ਬਦਲ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟਲ ਸਹੀ-ਸਲਾਮਤ ਆੰਤ ਦੀ ਕੰਧ ਰਾਹੀਂ ਜਜ਼ਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਉਹ ਆੰਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਸੀਜ਼ੀਅਮ ਜਾਂ ਥੈਲੀਅਮ ਆਇਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਲੀ ਵਿੱਚ ਅਧਿਸ਼ੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੱਤ ਰਾਹੀਂ ਨਿਕਲੇ ਆਇਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਹ ਆੰਤ-ਜਿਗਰ ਮੁੜ-ਸੰਚਾਰ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਧਾਤ ਮਲ ਰਾਹੀਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਲਈ CDC ਦਾ ਇਲਾਜ ਪੰਨਾ ਇਹੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਸਧਾਰਨ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ: ਇਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਤਾਂ ਨੂੰ ਆੰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਲ ਰਾਹੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਲਗਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਲਈ ਖੁਰਾਕ-ਕ੍ਰਮ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ 3 g, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਹੈ। ਛੋਟੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਭਾਰ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਘੱਟ ਖੁਰਾਕ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਸ਼ਣ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਹੇਠ ਇਹ ਅਕਸਰ 30 ਦਿਨ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਬਨਾਮ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਖੋਜ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਖ਼ੂਨ ਵਿੱਚ ਇਲੈਕਟ੍ਰੌਨ ਰੀਲੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ੀਅਨ ਬਲੂ ਆੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਫੰਦੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਜਜ਼ਬ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇੱਕ ਧਾਤ-ਯੁਕਤ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੂਜਾ ਧਾਤ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਘਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਵਰਤਣ ਨਾਲ ਦੋਵੇਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਬਿਨਾਂ ਇਲਾਜ ਦੇ ਰਹਿ ਜਾਣਗੀਆਂ: ਮੈਥੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਆਕਸੀਕ੍ਰਿਤ ਹੀ ਰਹੇਗਾ, ਅਤੇ ਸੀਜ਼ੀਅਮ ਮੁੜ ਸੰਚਾਰ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।

ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ: ਜਿੱਥੇ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਕੋਈ ਥਾਂ ਨਹੀਂ

ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਆਕਸੀਜਨ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਹੁਤ ਵੱਧ ਆਕਰਸ਼ਣ ਨਾਲ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਯੋਜਨ ਵਕਰ ਨੂੰ ਬਦਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇਹ ਦਿਲ ਅਤੇ ਮਾਈਟੋਕੌਂਡ੍ਰੀਆ ਦੇ ਸਥਾਨਾਂ ’ਤੇ ਵੀ ਅਸਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਿਆਰੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਹਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਲੱਛਣ ਦੂਰ ਹੋਣ ਤੱਕ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਆਕਸੀਜਨ ਦੇਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਕਈ ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ। ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਗੰਭੀਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਈਪਰਬੈਰਿਕ ਆਕਸੀਜਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਕਾਰਜ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਗੰਭੀਰ ਕਮੀ, ਬੇਹੋਸ਼ੀ, ਦਿਲ ਉੱਤੇ ਅਸਰ ਜਾਂ ਗੰਭੀਰ ਐਸਿਡੋਸਿਸ। ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਇਲਾਜ ਬਾਰੇ CDC ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਸੰਘੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਸੰਦਰਭ ਇਸ ਇਲਾਜ ਮਾਰਗ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਆਕਸੀਜਨ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਦੇਖਭਾਲ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਲਈ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਲਈ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਦੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਗਲਤੀ ’ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੈ ਜੋ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਤਰਕਸੰਗਤ ਲੱਗਦੀ ਹੈ: ਜੇ ਇੱਕ ਨੀਲਾ ਰੰਗਦਰਵਿਆ ਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਦੂਜੀ ਵੀ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਵਾਈ ਦੀ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਲਈ ਕੋਈ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਇਲਾਜ ਐਲਗੋਰਿਦਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ: 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਜਾਨਵਰਾਂ ’ਤੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਾਲ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਸਮੀਖਿਆ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਚੂਹਿਆਂ ’ਤੇ ਹੋਇਆ ਉਹ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਅਧਿਐਨ, ਜਿਸ ਦਾ ਕਈ ਵਾਰ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇਰੀ ਨਾਲ ਤੰਤ੍ਰਿਕ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਨਾ ਕਿ ਕਾਰਬੋਕਸੀਹੀਮੋਗਲੋਬਿਨ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉਲਟਾਉਣ ਦੀ। ਆਕਸੀਕ੍ਰਿਤ ਲੋਹਾ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਨਾਲ ਬੱਝਿਆ ਲੋਹਾ ਇੱਕੋ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਅਵਸਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਰੀਲੇ ਦਾ ਦੂਜੀ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਸਥਾਪਿਤ ਅਸਰ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਹੱਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਾਲੇ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਇਹ ਮਿਥੀਲੀਨ ਬਲੂ ਖੋਜ ਦੇ ਵਿਆਪਕ ਪਰਿਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋਵੇਗੀ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰਸ਼ੁਦਾ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਕੋਸ਼ਿਕਾਵਾਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਸੰਕੇਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਵੀ ਤੁਲਨਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਜਾਂਚ

ਇਸ ਸਾਰਣੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਆਮ ਗਲਤੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਦੇਖੋ। ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਨਾਂ ਦਾ ਮਤਲਬ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਟੀਚੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਗੂੜ੍ਹੇ ਰੰਗ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸਾਂਝੀ ਔਸ਼ਧੀ ਕਾਰਜ-ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਹਾਈਡ੍ਰੋਕਸੋਕੋਬਾਲਾਮਿਨ ਦਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਦੋਹਾਂ ਦਾ ਨੀਲਾ ਰੰਗ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੱਸਦੇ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੀ ਥਾਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਵਿੱਚ ਮਿਲਿਆ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਨਤੀਜਾ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਜ਼ਹਿਰਲੇਪਣ ਉੱਤੇ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ, ਫਿਰ ਨਾਂ, ਅਤੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਚਿਕਿਤਸਕਾਂ ਨਾਲ।