लेख

रुमेन तरलका लागि मेथिलिन ब्लू अपचयन परीक्षण

रुमेन तरलका लागि मेथिलिन ब्लू अपचयन परीक्षण

एक स्नातकले हातमा नीलो परीक्षण नली लिएर फार्मबाट फोन गर्छिन्। उनले दस मिनेटअघि रुमेन तरलमा मेथिलिन ब्लू थपेकी थिइन्, तर नीलो रङ अझै बाँकी छ। उनी गाईलाई थप रङ दिनुपर्ने हो कि भनेर सोध्छिन्।

त्यो प्रश्नले गलत बुझाइ देखाउँछ। रुमेन तरलको मेथिलिन ब्लू अपचयन परीक्षणमा रङ परीक्षण नलीमा हालिन्छ, पशुमा कहिल्यै हालिँदैन। सम्पूर्ण परीक्षण त्यही नलीमा हुन्छ। नीलो रङ कति छिटो हराउँछ भनेर समय नाप्दा त्यस नमुनामा रहेका सूक्ष्मजीवबारे केही जानकारी मिल्छ, पशुलाई चाहिने उपचारबारे होइन।

यो भ्रम बुझ्न सकिन्छ, किनभने मेथिलिन ब्लू पशुचिकित्साका तीन फरक सन्दर्भमा प्रयोग हुन्छ। यस लेखले ती सन्दर्भलाई छुट्याउँछ र अपचयन समयलाई pH, प्रोटोजोआ, नमुनाको गुणस्तर तथा नैदानिक लक्षणसँगै कसरी बुझ्ने भनेर देखाउँछ।

परीक्षणले वास्तवमा के मापन गर्छ

मेथिलिन ब्लू अक्सीकृत हुँदा नीलो र अपचयित हुँदा लगभग रङहीन हुन्छ। स्वस्थ पशुको ताजा रुमेन तरलमा बलियो अपचायक क्षमता हुन्छ, किनभने अवायवीय जीवाणुहरूले सक्रिय रूपमा आहारा किण्वन गरिरहेका हुन्छन्। यस्तो तरलमा थोरै रङ मिसाउँदा जीवाणुहरूको चयापचयले केही मिनेटभित्र रङ हटाउँछ।

त्यसैले परीक्षणको कार्यसिद्धान्त सरल छ: सक्रिय अवायवीय सूक्ष्मजीव समुदायले नीलो रङ छिटो हटाउँछ, निष्क्रिय वा क्षतिग्रस्त समुदायले बिस्तारै हटाउँछ। छोटो समयले त्यस नमुनाको बढी अपचायक क्षमता जनाउँछ। नमुना राम्ररी सङ्कलन र व्यवस्थापन गरिएको छ भने, लामो समयले सूक्ष्मजीवी गतिविधि कम भएको सङ्केत गर्छ।

यसले रुमेनको रेडक्स विभव प्रत्यक्ष मापन गर्दैन। अपचयन परीक्षणलाई प्रत्यक्ष मिलिभोल्ट मापनसँग तुलना गरेको गाईवस्तुको परीक्षण विधिसम्बन्धी एक अध्ययनले अपचयन समय र मापन गरिएको रेडक्स विभवबीच रेखीय सहसम्बन्ध भेटेन। त्यस अध्ययनले यी दुईलाई एउटै चरको परस्पर साट्न मिल्ने मापन मान्नु हुँदैन भन्ने निष्कर्ष निकाल्यो। पूर्ण तुलनाको सारांश PubMed मा छ। अपचयन परीक्षणलाई सूक्ष्मजीव समुदायको कार्यात्मक परीक्षणका रूपमा बुझ्नुहोस्, सस्तो इलेक्ट्रोडका रूपमा होइन।

जुगाली गर्ने पशुमा साधारण अपचसम्बन्धी Merck/MSD को विवरण ले लामो अपचयन समयलाई असामान्य रुमेन pH र प्रोटोजोआको घटेको सङ्ख्यासँगै देखिने ढाँचामा राख्छ। कुनै एउटा मानले मात्र निदान गर्दैन। समग्र ढाँचाले गर्छ।

पशुको छेउमै गरिने मानक प्रक्रिया

शिक्षण संस्थाअनुसार परीक्षण विधि केही फरक हुन्छन्। त्यसैले आफूले प्रयोग गरेको ठ्याक्कै आयतन र तापक्रम अभिलेख गर्नुहोस् र एउटै विधिबाट प्राप्त नतिजा मात्र तुलना गर्नुहोस्। व्यापक रूपमा सिकाइने एउटा विधि यस्तो छ:

  1. लारको मिसावट, हावासँगको सम्पर्क र चिसिने अवस्था न्यून राखेर कम्तीमा 10 देखि 20 mL ताजा रुमेन तरल सङ्कलन गर्नुहोस्। तुरुन्त परीक्षण गर्नुहोस्।
  2. 0.03 प्रतिशत मेथिलिन ब्लू तयार गर्नुहोस्, जुन प्रति mL 0.3 mg हुन्छ।
  3. तरलको आयतनको 5 प्रतिशत बराबर रङ थप्नुहोस्। अर्थात् 20 mL तरलमा 1.0 mL रङ, वा 10 mL तरलमा 0.5 mL रङ। दुवैले तरल र रङको उही 20 र 1 को अनुपात दिन्छन्।
  4. रङ तुलना गर्ने नियन्त्रणका लागि उही नमुनाको रङ नथपिएको तरल अर्को नलीमा राख्नुहोस्।
  5. बिस्तारै मिसाउनुहोस्, तुरुन्त समय नाप्न सुरु गर्नुहोस् र स्थानीय विधिअनुसार नलीलाई शरीरको तापक्रमनजिक, करिब 37 देखि 39 डिग्री सेल्सियसमा राख्नुहोस्।
  6. परीक्षण नलीको रङ नियन्त्रण नलीसँग मिल्न लाग्ने समय अभिलेख गर्नुहोस्। हावासँग सम्पर्क हुने सतहमा पातलो नीलो घेरा रहिरहन सक्छ, किनभने त्यहाँ अक्सिजनले रङलाई पुनः अक्सीकृत गर्छ। त्यो घेरा हराउने समयसम्म नपर्खनुहोस्।

मेथिलिन ब्लूको रेडक्स रसायन ले यहाँ अक्सिजन किन महत्त्वपूर्ण छ भन्ने स्पष्ट पार्छ। जोडले हल्लाउँदा, फराकिलो मुख भएको खुला नली प्रयोग गर्दा वा धेरै ढिलो गर्दा अक्सिजन भित्र पस्छ र रङ रुमेनभित्र रहनेभन्दा लामो समय नीलो रहन्छ। यही कारणले सफा रुमेन तरल सङ्कलन गर्ने विधि का विवरण महत्त्वपूर्ण हुन्छन्। लारले नमुना पातलो बनाउँछ र pH बढाउँछ। त्यसैले आमाशय नलीबाट सङ्कलन गर्दा, पर्याप्त आयतन उपलब्ध भएमा धेरै चिकित्सकले सुरुको अंश फाल्छन्।

फरक अवलोकनले के मापन गर्छन्

अपचयन समयले एउटा प्रश्नको मात्र उत्तर दिन्छ। तलको रुमेन मूल्याङ्कनले पशुको छेउमै गरिने प्रत्येक अवलोकनले के जानकारी दिन्छ भनेर देखाउँछ। एउटा कोष्ठ मात्र होइन, पूरै पङ्क्ति प्रयोग गर्नुहोस्।

अवलोकनयसले के मापन गर्छपशुको छेउमै जाँच्दा सामान्यतया देखिने नतिजाव्याख्यालाई असर पार्ने सामान्य कारक
मेथिलिन ब्लू अपचयन समयनमुनाका अवायवीय जीवाणुहरूको कार्यात्मक अपचायक गतिविधिगाईवस्तुमा प्रायः 2 देखि 6 मिनेट; भेडा र बाख्रामा प्रायः अझ छिटो। पर्याप्त गतिविधिको व्यावहारिक सीमा 6 मिनेट मानिन्छ र 10 मिनेटभन्दा बढी समय स्पष्ट रूपमा असामान्य हुन्छचिसो, ढिलो परीक्षण गरिएको, हावासँग सम्पर्क भएको वा लारले पातलो भएको नमुना; लामो समय आहारा नखाएपछि किण्वनयोग्य पदार्थको कमी; मुखबाट दिइने सूक्ष्मजीवरोधी औषधि; फरक रङ अनुपात वा तापक्रमबीच तुलना
रुमेन pHरासायनिक वातावरण, अम्ल वा क्षारको भाररेसायुक्त आहारा खाने गाईवस्तुमा प्रायः 6.0 देखि 7.2 नजिक; साना जुगाली गर्ने पशुसम्बन्धी पाठ्यग्रन्थमा प्रायः करिब 6.5 देखि 7.5 उल्लेख हुन्छ; आहारा र खुवाएपछिको समयले मान बदल्छआमाशय नलीबाट लिइएका नमुनामा लारको मिसावटले pH बढाउँछ; सङ्कलनपछि कार्बन डाइअक्साइडको ह्रास; अन्न खुवाउँदा pH घट्छ
प्रोटोजोआको सङ्ख्या र गतिशीलतासिलियेट समुदायको अखण्डता, विशेषतः गडबडीप्रति संवेदनशील ठूला प्रकारहरूकोन्यानो ताजा थोपामा विभिन्न आकारका धेरै जीवहरू, जो निश्चित दिशामा सक्रिय रूपमा चलिरहेका हुन्छन्चिसिँदा चाल सुस्त हुन्छ; गम्भीर एसिडोसिसले प्रोटोजोआ समाप्त गर्न सक्छ; ढिलाइले सामान्य नमुनालाई पनि सुस्त देखाउँछ
गन्ध, रङ र गाढापनकिण्वनको प्रकृति र दूषणहल्का सुगन्धित, हरियो झल्को भएको खैरो र हल्का चिपचिपे तरलसूक्ष्मजीव समुदायको गम्भीर असन्तुलनमा सडेको वा अमिलो गन्ध; खराब सङ्कलनपछि पानीजस्तो वा धेरै लार मिसिएको तरल
रुमेनका सङ्कुचन र भोकसमग्र पशुको अग्र-आमाशयको कार्य र आहारा सेवनसचेत पशुमा नियमित सङ्कुचन र निरन्तर जुगालीहालै गरिएको आहारा परिवर्तन, दुखाइ, निर्जलीकरण, शरीरभरि असर गर्ने रोग

तालिकाको मुख्य सन्देश यही हो। लामो अपचयन समयसँगै सुस्त प्रोटोजोआ, असामान्य pH र कमजोर सङ्कुचन देखिँदा सूक्ष्मजीवी गतिविधि वास्तवमै घटेको सङ्केत हुन्छ। सक्रिय रूपमा जुगाली गरिरहेको सचेत पशुमा प्रोटोजोआ पनि सक्रिय छन् तर अपचयन समय मात्र लामो छ भने, समस्या रुमेनभन्दा नमुनामा भएको सङ्केत हुन्छ। कदम चाल्नुअघि फेरि नमुना सङ्कलन गर्नुहोस्।

समयलाई pH र इतिहाससँगै बुझ्ने

आहाराले आधारभूत अवस्था निर्धारण गर्छ। दाना धेरै भएको आहारा छिटो किण्वन हुन्छ र करिब एक मिनेटमै रङ हटाउन सक्छ। तर सुक्खा घाँसको आहारामा स्वस्थ पशुमा पनि धेरै मिनेट लाग्न सक्छ। त्यसैले छोटो समयले मात्र राम्रो स्वास्थ्य प्रमाणित गर्दैन। यसले बढी किण्वनयोग्य पदार्थ सक्रिय सूक्ष्मजीवको सम्पर्कमा आएको प्रमाणित गर्छ।

अत्यधिक अन्न सेवनको गम्भीर अवस्थाले यो सरल प्रवृत्ति बदल्छ। सुरुमा कार्बोहाइड्रेटको किण्वन तीव्र हुन सक्छ, त्यसपछि अम्लबाट भएको क्षतिले सामान्य सूक्ष्मजीव समुदाय र प्रोटोजोआको गतिविधि दबाउँछ र अपचयन समय लामो हुन्छ। त्यसैले एउटा शिक्षण नियमले रुमेन pH करिब 5.5 भन्दा कम हुँदा यो परीक्षण मान्य हुँदैन भन्छ। त्यस अवस्थामा परीक्षण भइरहेको सूक्ष्मजीव समुदाय नै बदलिएको हुन्छ।

ढाँचा बुझ्ने व्यावहारिक मार्गदर्शन:

  • सामान्य pH र करिब 6 मिनेटभित्र अपचयनले कार्यात्मक रूपमा सक्रिय सूक्ष्मजीव समुदायको सङ्केत गर्छ।
  • सामान्य pH तर स्पष्ट रूपमा लामो अपचयन समयले आहारा नखाएको अवस्था, सूक्ष्मजीवरोधी औषधिको प्रभाव वा गुणस्तर बिग्रिएको नमुनाका कारण निष्क्रियता भएको सङ्केत गर्छ।
  • उच्च pH र लामो अपचयन समय प्रायः लामो समय आहारा नखाँदा र किण्वनयोग्य पदार्थ कम हुँदा देखिन्छ, तर नलीमार्फत लार मिसिएको सम्भावना पनि विचार गर्नुहोस्।
  • कम pH र प्रोटोजोआको घटेको गतिविधिले कार्बोहाइड्रेटसँग सम्बन्धित सूक्ष्मजीवी असन्तुलनको चिन्ता बढाउँछ। रुमेन pH को व्याख्यासम्बन्धी मार्गदर्शन यहाँ उपयोगी हुन्छ। 5.5 भन्दा कम मानसँगै पशुको समग्र सक्रियता घटेको छ भने, साधारण अपचभन्दा अत्यधिक अन्न सेवन र गम्भीर एसिडोसिसतर्फ सङ्केत गर्छ।

हालै मुखबाट दिइएका टेट्रासाइक्लिन, आहारामा भएका आयोनोफोर, लामो समय दिइएका प्रणालीगत सूक्ष्मजीवरोधी औषधि, अचानक गरिएको आहारा परिवर्तन, आहारा नखाएको अवधि र पानी सेवन सधैं अभिलेख गर्नुहोस्। MSD निर्देशिकाले मुखबाट दिइने टेट्रासाइक्लिनले रुमेनको सूक्ष्मजीव समुदायको गतिविधि उल्लेख्य रूपमा घटाउन सक्छ भनेर विशेष चेतावनी दिन्छ। आयोनोफोरले जानाजानी जीवाणु समुदायको संरचना बदल्छन्। यो इतिहासबिना लामो समयको अर्थ लगाउन सकिँदैन।

नमुनाको गुणस्तरलाई पनि उत्तिकै महत्त्व दिनुपर्छ। नियन्त्रित अध्ययनमा उही पशुबाट क्यानुलामार्फत लिइएका नमुनाभन्दा आमाशय नलीबाट लिइएका नमुनामा pH बढी र वाष्पशील फ्याटी एसिड कम भेटिए, मुख्यतः लारका कारण। परीक्षण गरिएका सबै आयतनमा सङ्कलनको 60 मिनेटपछि अपचयन समय उल्लेख्य रूपमा बढ्यो, र साना नमुना सबैभन्दा बढी प्रभावित भए। कम्तीमा 10 mL सङ्कलन गर्नुहोस्, 30 मिनेटभित्र परीक्षण गर्नुहोस्, अपचयन परीक्षण सुरुमा गर्नुहोस्, नमुना न्यानो राख्नुहोस् र हावासँगको सम्पर्क न्यून गर्नुहोस्।

भ्रमित हुन नहुने तीन प्रयोग

एउटै रङ, तीन फरक प्रणाली।

पहिलो, यहाँ वर्णन गरिएको रुमेन तरल परीक्षण। परीक्षण नमुना सङ्कलित रुमेन तरल हो। रङ शरीरबाहिर 0.03 प्रतिशतमा थपिन्छ। अन्तिम मापन रङ हराउन लाग्ने समय हो। उद्देश्य सूक्ष्मजीवी अपचायक गतिविधिको मूल्याङ्कन हो।

दोस्रो, जीवित जुगाली गर्ने पशुलाई दिइने मेथिलिन ब्लू। स्थापित उदाहरण मेटहेमोग्लोबिनेमियासहितको नाइट्रेट वा नाइट्राइट विषाक्ततामा नसामार्फत दिइने उपचार हो, जहाँ औषधिले हेमोग्लोबिनको कार्यक्षमता पुनःस्थापित गर्छ। मात्रा, औषधिको स्वरूप, अवशेष र पशुजन्य उत्पादन प्रयोग गर्नुअघिको प्रतीक्षा अवधिसम्बन्धी नियम लागू हुन्छन्। त्यो निर्णयको परीक्षण नलीमा समय नाप्नुसँग कुनै सम्बन्ध छैन। कुनै विशेष प्रक्रियामा रङलाई शरीरभित्रको ट्रेसरका रूपमा प्रयोग गरिन्छ भने, मुख्य कुरा रङ कहाँ पुग्छ भन्ने हो, रुमेनका सूक्ष्मजीवले त्यसलाई कति छिटो अपचयन गर्छन् भन्ने होइन।

तेस्रो, दूधको अपचयन परीक्षण। परीक्षण नमुना दूध हो। दूधको नमुनामा रङ थपिन्छ। नीलो रङ छिटो हराउनु सामान्यतया बढी सूक्ष्मजीवी गतिविधि र भण्डारणमा टिक्ने गुणस्तर कमजोर भएको सङ्केत हो, जबकि ढिलो अपचयनले राम्रो गुणस्तर जनाउँछ। यो खाद्य सूक्ष्मजीवविज्ञान र दूधको गुणस्तर परीक्षण अन्तर्गत पर्छ, रुमेन चिकित्साअन्तर्गत होइन, र यो जीवाणुको गणना पनि होइन।

नाम स्पष्ट राख्दा त्रुटि रोकिन्छ: रुमेन तरलको अपचयन समय, प्रणालीगत मेथिलिन ब्लू उपचार वा ट्रेसर प्रयोग, र दूधको अपचयन परीक्षण। सुरक्षा नियम एउटै वाक्यमा अट्छ। रुमेन परीक्षणको रङ प्रयोगशालाको नलीमै रहन्छ र त्यो नली फालिन्छ। परीक्षण गर्नका लागि त्यो रङ पशुलाई कहिल्यै दिइँदैन।

फार्मबाट आएको फोनका लागि छोटो नियम

रङलाई 0.03 प्रतिशत र 20 भाग तरलमा 1 भाग रङको अनुपातमा मानकीकरण गर्नुहोस्। ताजा तरललाई शरीरको तापक्रमनजिक राखेर रङ नथपिएको नियन्त्रण नमुनासँग तुलना गरी परीक्षण गर्नुहोस्। अनि लागेको समयलाई pH, प्रोटोजोआको गतिशीलता, सङ्कलनको गुणस्तर, आहारा, औषधि, सङ्कुचन, भोक, दिसा र शरीरको जलस्थितिसँगै बुझ्नुहोस्। कुनै एक्लो सङ्ख्याले अपचको निदान गर्दैन। आपसमा मेल खाने समग्र ढाँचाले गर्छ।