အနာသုတေသနတွင် မက်သလင်းဘလူး အသုံးပြုမှု: အနာဖုံးပစ္စည်းများ၊ အလင်းနှင့် အနာကျက်မှုရလဒ်များ

အပြာရောင်စွန်းနေသော ပတ်တီးတစ်ခုနှင့် အပြာရောင်အရည်ပါသော အစက်ချဘူးတစ်ဘူးသည် တူညီသည့် ကုသမှုတစ်မျိုးဟု ထင်ရနိုင်သည်။ သို့သော် အနာသုတေသနတွင် ထိုနှစ်ခု မတူညီပါ။ တစ်ခုမှာ ဆိုးဆေးပမာဏ သတ်မှတ်ထားပြီး အချောထည် ဆေးဘက်သုံးပစ္စည်းအဖြစ် စမ်းသပ်ထားသည့် စက်ရုံထုတ် အနာဖုံးပစ္စည်းဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခုမှာ လက်ဖြင့် လိမ်းပေးသော ပျော်ရည်ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုသည့်အကြိမ်တိုင်း၌ ပြင်းအား၊ ထုထည်နှင့် ထိတွေ့ချိန်တို့ ကွာခြားနိုင်သည်။ ထိုနှစ်မျိုးကို လေ့လာသည့် သုတေသနများက မတူညီသော မေးခွန်းများကို ဖြေရှင်းကြပြီး တိုင်းတာသည့် ရလဒ်ညွှန်းကိန်းများလည်း ထိုအတိုင်း ကွာခြားကြသည်။

ဤသုံးသပ်ချက်တွင် ထိုနှစ်မျိုးကို သီးခြားခွဲထားသည်။ သုတေသီများက မည်သည့်ပစ္စည်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်၊ မည်သည့်အရာပေါ် အသုံးပြုခဲ့သည်၊ မည်သည့်အရာကို တိုင်းတာခဲ့သည်တို့ကို စုစည်းဖော်ပြထားသည်။ တိုင်းတာချက်များတွင် အနာဧရိယာ၊ အနာပိတ်နှုန်း၊ ဘက်တီးရီးယားအရေအတွက် သို့မဟုတ် ဓာတ်ခွဲခန်းပန်းကန်ထဲရှိ ခြစ်ရာကွက်လပ် ပိတ်လာမှုကဲ့သို့ ဓာတ်ခွဲခန်း အစားထိုးညွှန်းကိန်းတို့ ပါဝင်သည်။

သုတေသနအခြေအနေ သုံးမျိုးကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲပြခြင်း

မက်သလင်းဘလူး အသုံးပြုသော အနာသုတေသနကို အခြေအနေ သုံးမျိုးအဖြစ် ခွဲနိုင်သည်။ အခြေအနေတစ်မျိုးစီတွင် ဆိုးဆေး၏ လုပ်ဆောင်ပုံနှင့်ပတ်သက်သည့် သဘောတရား သီးခြားရှိသည်။

ပထမအမျိုးမှာ ဆိုးဆေးပါဝင်သော ဖော့မ်အနာဖုံးပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ မက်သလင်းဘလူးနှင့် ဂျင်ရှန်ဗိုင်အိုလက် စိမ့်ဝင်ထည့်သွင်းထားသော ပေါ်လီဗိုင်နိုင်းအယ်လ်ကိုဟော ဖော့မ်ကဲ့သို့ ထုတ်ကုန်များတွင် ဆိုးဆေးများသည် အနာဖုံးပစ္စည်း၏ အခြေခံဖွဲ့စည်းပုံထဲ၌ တွယ်ကပ်နေသည်။ ထိုထုတ်ကုန်ကို Hydrofera Blue ဘက်တီးရီးယားဆန့်ကျင် ဖော့မ်အဖြစ် ရောင်းချသည်။ ဖော်ပြထားသော လုပ်ဆောင်ပုံမှာ အနာဖုံးပစ္စည်းနှင့် ဆက်နွယ်သည့် ဘက်တီးရီးယားဆန့်ကျင်လုပ်ဆောင်မှုဖြစ်ပြီး ဖော့မ်က အနာမှထွက်သော အရည်ကို ကိုင်တွယ်ပေးနေစဉ် အနာပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဘက်တီးရီးယားပမာဏကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် အထောက်အကူပြုရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ ဤထုတ်ကုန်မျိုးနှင့်ပတ်သက်သည့် ကုသမှုဆုံးဖြတ်ချက်များကို သက်ဆိုင်ရာအနာအတွက် အနာဖုံးပစ္စည်းရွေးချယ်သော ဆေးကုသသူက ချမှတ်ရသည်။ အနာဖုံးထားရမည့် ကြာချိန်နှင့် လဲလှယ်ရမည့် အကြိမ်နှုန်းကို ထိုအနာဖုံးပစ္စည်း၏ အသုံးပြုရန်ညွှန်ကြားချက်များက သတ်မှတ်ပေးသည်။ အပြာရောင်ဆိုးဆေးအတွက် အထွေထွေဖော်စပ်နည်းက သတ်မှတ်ပေးခြင်း မဟုတ်ပါ။

ဒုတိယအမျိုးမှာ မက်သလင်းဘလူး အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြု ကုထုံးဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းတွင် မက်သလင်းဘလူးပျော်ရည်ကို အလင်းတုံ့ပြန်အာရုံခံပစ္စည်းအဖြစ် လိမ်းပြီး အလင်းပေးသည်။ များသောအားဖြင့် ဆိုးဆေး၏ အလင်းစုပ်ယူမှု အမြင့်ဆုံးအမှတ်နှင့် နီးသော အနီရောင်အလင်းကို အသုံးပြုသည်။ အလင်းနှင့် အောက်ဆီဂျင်တို့က အဏုဇီဝပိုးများကို ပျက်စီးစေသော ဓာတ်ပြုနိုင်သည့်ပစ္စည်းများ ထုတ်လုပ်ရာတွင် ပါဝင်ကြသည်။ ဤဓာတုဖြစ်စဉ်သည် အသားအရေထိန်းသိမ်းမှု ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေးတွင် အသုံးပြုသည့် အောက်ဆီဒေးရှင်းဆန့်ကျင်မှုဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်နှင့် မတူညီပါ။ ထိုကွာခြားချက်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ အသားအရေထိန်းသိမ်းမှုတွင် မက်သလင်းဘလူး အသုံးပြုခြင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန် တွင်လည်း ခွဲခြားဖော်ပြထားသည်။ ဤကုသမှုသည် ဆိုးဆေး၊ အလင်းပမာဏနှင့် အောက်ဆီဂျင်တို့ ပေါင်းစပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုသုံးခုအနက် တစ်ခုခုကို ပြောင်းလဲလျှင် ကုသမှုကိုယ်တိုင်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

တတိယအမျိုးမှာ ဆဲလ်များနှင့် တိရစ္ဆာန်များတွင် အလင်းမပါဘဲ မက်သလင်းဘလူးကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစမ်းသပ်မှုများက ဆိုးဆေးကိုယ်တိုင်သည် ဖိုင်ဘရိုဘလတ်စ်ဆဲလ်များ၏ လုပ်ဆောင်ပုံ၊ ဆဲလ်ပြင်ပအခြေခံဖွဲ့စည်းပုံရှိ ပရိုတင်းများ သို့မဟုတ် စမ်းသပ်အနာများ ပိတ်လာမှုကို ပြောင်းလဲစေသလားဟု မေးခွန်းထုတ်လေ့လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ လုပ်ဆောင်ပုံကို လေ့လာသော သုတေသနများဖြစ်ပြီး အနာဖုံးပစ္စည်း စမ်းသပ်မှုများ မဟုတ်ပါ။

လေ့လာမှုမော်ဒယ် အညွှန်းဇယား: မည်သည့်အရာကို၊ မည်သည့်အရာပေါ် စမ်းသပ်ခဲ့ပြီး မည်သို့ ပြောင်းလဲခဲ့သနည်း

ဤဇယားကို ဆောင်းပါး၏ အညွှန်းအဖြစ် အသုံးပြုပါ။ အတန်းတစ်တန်းစီကို ဘယ်မှညာသို့ ဖတ်ပါ။ ပစ္စည်း၊ မော်ဒယ်နှင့် ထိုအတန်းက ထောက်ခံဖော်ပြနိုင်သော ရလဒ်ညွှန်းကိန်းတို့ကို တွေ့ရမည်။ အတန်းတစ်တန်း၏ ရလဒ်ညွှန်းကိန်းကို အခြားအတန်းတစ်တန်းအတွက် ယူသုံးထားခြင်း မရှိပါ။

အနာဖုံးပစ္စည်းများ: ဆိုးဆေးဖော်စပ်နည်း မဟုတ်ဘဲ အချောထည်ပစ္စည်း ဖြစ်သည်

အနာစောင့်ရှောက်မှုတွင် လေ့လာထားသော ဖော့မ်အနာဖုံးပစ္စည်းများသည် စက်ရုံထုတ် ဆေးဘက်သုံးပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ ထုတ်လုပ်သူ၏ ထုတ်ကုန်စာမျက်နှာ တွင် ဖော်ပြထားသော Hydrofera Blue ထုတ်ကုန်အမျိုးအစားများ၌ ပိုးသတ်ထားသော ဖော့မ်ထဲတွင် ဆိုးဆေးနှစ်မျိုးကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသည်။ CLASSIC ပေါ်လီဗိုင်နိုင်းအယ်လ်ကိုဟော အမျိုးအစားတွင် ဖော့မ်တစ်ဂရမ်လျှင် ဆိုးဆေးတစ်မျိုးစီ အများဆုံး 0.00025 g ပါဝင်ပြီး READY ပေါ်လီယူရီသိန်း အမျိုးအစားတွင် တစ်ဂရမ်လျှင် အများဆုံး 0.00035 g ပါဝင်သည်။ ထုတ်လုပ်ချိန်၌ ဆိုးဆေးများ ထည့်သွင်းထားသောကြောင့် အနာဖုံးပစ္စည်းတစ်ခုစီတွင် သိရှိထားသော ပမာဏတစ်ရပ် ပါဝင်သည်။ လက်တွေ့လေ့လာမှု အစီရင်ခံစာများတွင်လည်း ထုတ်ကုန်အမည်၊ အနာဖုံးထားသည့် ကြာချိန်နှင့် လဲလှယ်သည့် အချိန်ဇယားတို့ဖြင့် ဖော်ပြကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဈေးကွက်တင်ခွင့်ရထားသော ဆေးဘက်သုံးပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး အတည်ပြုထားသော ဆေးဝါးများ မဟုတ်ပါ။ မူလအနာဖုံးပစ္စည်းသည် 2002 ခုနှစ် FDA ဈေးကွက်တင်ခွင့် K013462 ရရှိထားသည်။ ပေါ်လီယူရီသိန်း Hydrofera Blue အမျိုးအစားသည် 2014 ခုနှစ် ဈေးကွက်တင်ခွင့် K130670 ရရှိထားပြီး အနားဘောင်ပါ READY အမျိုးအစားသည် 2019 ခုနှစ် ဈေးကွက်တင်ခွင့် K190268 ရရှိထားသည်။ 510(k) လမ်းကြောင်းမှ ဈေးကွက်တင်ခွင့်ရခြင်းသည် ယခင်ပစ္စည်းတစ်ခုနှင့် အဓိကအချက်များတွင် တူညီကြောင်း သတ်မှတ်ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိရောက်မှုကို အတည်ပြုခြင်း မဟုတ်ပါ။ ပစ္စည်းဆိုင်ရာ စာရွက်စာတမ်းများရှိ အဏုဇီဝပိုးဆန့်ကျင်မှု အဆိုများသည် အနာဖုံးပစ္စည်းအတွင်းနှင့် ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုများ၌ တွေ့ရှိသော လုပ်ဆောင်မှုအပေါ် အဓိကအခြေခံထားသည်။ ထို့ကြောင့် အနာဖုံးပစ္စည်းက ပိုးဝင်နေသော တစ်ရှူးကို သတ်မှတ်ထားသည့် လော့ဂ်အတိုင်းအတာဖြင့် ပိုးအရေအတွက်လျှော့ချကာ ပိုးကင်းစေသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ပြောင်း၍ မဆိုသင့်ပါ။

ထုတ်ဝေထားသော လက်တွေ့အတွေ့အကြုံများသည် အများအားဖြင့် ထိန်းချုပ်အုပ်စုမပါသော အသေးစားဖြစ်ရပ်အစုလိုက် လေ့လာမှုများ ဖြစ်သည်။ Woo နှင့် Heil တို့၏ နာတာရှည်အနာ 29 ခုကို ရှေ့ဆက်စောင့်ကြည့်လေ့လာမှု တွင် Hydrofera Blue Classic ကို လေးပတ်ကြာ တစ်ပတ်လျှင် သုံးကြိမ် လဲလှယ်ခဲ့ရာ ပျမ်းမျှအနာဧရိယာသည် 21.4 မှ 12.3 cm² သို့ လျော့ကျခဲ့ပြီး (42.5% လျော့ကျမှု) PUSH အမှတ်များသည် 13.3 မှ 10.7 သို့ လျော့ကျခဲ့သည်။ Coutts၊ Ryan နှင့် Sibbald တို့၏ အောက်ပိုင်းခြေလက်အနာ 15 ခုကို ဖြစ်ရပ်အစုလိုက် လေ့လာမှု တွင် အကဲဖြတ်နိုင်သော အနာ 14 ခုအနက် 8 ခု၌ လေးပတ်အကြာ အနာအရွယ်အစား လျော့ကျလာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ လူနာအချို့၊ အထူးသဖြင့် ဆီးချိုကြောင့် ခြေထောက်အနာရှိသူများတွင် နာကျင်မှု သက်သာလာခဲ့သည်။ Lullove အစီရင်ခံထားသော အနာ 53 ခု၏ နောက်ကြောင်းပြန်အုပ်စုလေ့လာမှု တွင် ဖော့မ်ကို သိုးမှရရှိသော ကော်လာဂျင်အခြေခံဖွဲ့စည်းပစ္စည်းနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခဲ့သောကြောင့် ဆယ့်နှစ်ပတ်အကြာ ပျမ်းမျှဧရိယာ 91.3% လျော့ကျမှုကို ဖော့မ်တစ်ခုတည်းကြောင့်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ Hurd ၏ ကြီးမားသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို နောက်ကြောင်းပြန်ဆန်းစစ်မှု တွင် စံသတ်မှတ်ထားသော စောင့်ရှောက်မှုအစီအမံအစုအတွင်း အနာဖုံးပစ္စည်းများ အသုံးပြုသည့်နေရာများ၌ အနာပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ကျက်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ ဤလေ့လာမှုသည်လည်း ဆိုးဆေးကို စမ်းသပ်ခြင်းထက် အစီအမံအစုတစ်ခုလုံးကို စမ်းသပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤလေ့လာမှုအားလုံးတွင် တူညီသော ကန့်သတ်ချက်တစ်ခု ရှိသည်။ ဘက်တီးရီးယားပမာဏကို အချိန်အလိုက် ထပ်တလဲလဲပြုလုပ်သော ပမာဏအတိအကျတိုင်းတာသည့် တစ်ရှူးပိုးမွေးစစ်ဆေးမှုများဖြင့် မဖော်ပြဘဲ လက်တွေ့ပိုးဝင်အမှတ်များ သို့မဟုတ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပမာဏခန့်မှန်းသည့် တို့ဖတ်နမူနာများဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ တိကျရိုးသားသော အနှစ်ချုပ်မှာ ဆိုးဆေးနှစ်မျိုးပါ ဖော့မ်လေ့လာမှုများက အနာဧရိယာ လျော့ကျမှု၊ အနာအောက်ခံအခြေအနေ အမှတ်များ တိုးတက်မှုနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ နာကျင်မှုလျော့နည်းမှုတို့ကို ဖော်ပြထားသော်လည်း မက်သလင်းဘလူးသီးသန့်၏ ပမာဏနှင့် တုံ့ပြန်မှုဆက်နွယ်ပုံ သို့မဟုတ် တစ်ရှူးအတွင်း တိုင်းတာထားသော ဘက်တီးရီးယားသတ်နှုန်းကို အတည်မပြုနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အနာဖုံးပစ္စည်းလေ့လာမှုများထဲတွင် အစက်ချဘူးမှ ပျော်ရည်ဖြင့် ပိတ်ကျဲစကို စိမ်သုံးခြင်းသည် တူညီသည့်နည်းလမ်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားသည့် အချက်မရှိပါ။ ပြင်းအား၊ ပျံ့နှံ့တည်ရှိပုံ၊ ဆိုးဆေးထွက်လာသည့်နှုန်း၊ ပိုးကင်းစင်မှုနှင့် အနာဖုံးထားသည့်ကြာချိန်တို့ အားလုံး ကွာခြားကြသည်။

အလင်းနှင့် ဆိုးဆေး: အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြု အနာလေ့လာမှုများ

အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြု အနာသုတေသနတွင် လုပ်ငန်းစဉ်ထဲသို့ အလင်းပေးခြင်းကို ထည့်သွင်းသည်။ လူတွင်ပြုလုပ်သော လေ့လာမှုများ၌ မက်သလင်းဘလူးပြင်းအားသည် ယေဘုယျအားဖြင့် 0.01% နှင့် 1% အကြား ရှိပြီး 635 မှ 660 nm ဝန်းကျင် အနီရောင်အလင်းကို အသုံးပြုသည်။ တစ်ယူနစ်ဧရိယာအပေါ် ကျရောက်သော အလင်းစွမ်းအင်ပမာဏမှာ တစ်စတုရန်းစင်တီမီတာလျှင် ဂျူးလ်အနည်းငယ်မှ တစ်ရာကျော်အထိ ရှိသည်။ ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုများ ကွာခြားကြသည်။ အချို့လေ့လာမှုများက စံစောင့်ရှောက်မှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြပြီး အခြားလေ့လာမှုများက တူညီသောအနာများ၌ ကုသမှုမတိုင်မီနှင့် ကုသမှုအပြီး ဘက်တီးရီးယားအရေအတွက်ကို ဖော်ပြကြသည်။

လူတွင်တွေ့ရသော အညီညွတ်ဆုံး ညွှန်ပြချက်များသည် ဘက်တီးရီးယားအရေအတွက်ထက် အနာအခြေအနေနှင့် ဧရိယာကို အဓိကသက်ဆိုင်သည်။ Carrinho နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ဆီးချိုဆိုင်ရာအနာ 12 ခုကို ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်လေ့လာမှု တွင် 0.01% မက်သလင်းဘလူးနှင့် 660 nm အလင်းကို 6 J/cm² ဖြင့် တစ်ပတ်လျှင် သုံးကြိမ်၊ စုစုပေါင်း ဆယ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ရာ ထိန်းချုပ်အုပ်စု၏ ကုသမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အနာဧရိယာ သိသာစွာ ပိုလျော့ကျခဲ့သည်။ Shen နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ပိုးဝင်အနာ ငါးခုကို ဖြစ်ရပ်အစုလိုက် လေ့လာမှု တွင် 1% ဆိုးဆေးနှင့် 635 nm အလင်းကို ပျမ်းမျှ လေးကြိမ် အသုံးပြုပြီးနောက် အနာအပြည့်အဝ ကျက်ခဲ့ကြောင်း ဖော်ပြထားသော်လည်း ဘက်တီးရီးယားပမာဏဆိုင်ရာ ရလဒ်ညွှန်းကိန်းများ မပါဝင်ပါ။ ယနေ့အထိ အကြီးဆုံးသော ကျပန်းခွဲဝေစမ်းသပ်မှုဖြစ်သည့် Chagas နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ဆီးချိုခြေထောက်အနာရှိသူ 94 ဦးပါ နှစ်ဖက်မသိ စမ်းသပ်မှု တွင် 1% ဆိုးဆေးနှင့် 660 nm လေဆာကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရာ တတိယအကြိမ်မှ ရက်သုံးဆယ်အကြာ နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်မှုအထိ Bates-Jensen အနာအမှတ်များ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကုသမှုနှင့်ဆက်နွယ်သော မလိုလားအပ်သည့် ဖြစ်ရပ်များ မရှိခဲ့သော်လည်း ဤလေ့လာမှုတွင်လည်း ဘက်တီးရီးယားပမာဏကို အတိအကျတိုင်းတာသည့် ရလဒ်ညွှန်းကိန်း မပါဝင်ပါ။

ဤသုတေသနစာပေများကို မှန်ကန်စွာ အဓိပ္ပာယ်ဖော်နိုင်ရန် သတိပြုရမည့်အချက် နှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ တစ်ခါတစ်ရံ ကိုးကားလေ့ရှိသော Tardivo နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ၏ ခြေလက်ဖြတ်တောက်မှုဆိုင်ရာ ထူးခြားသည့်ရလဒ်သည် မက်သလင်းဘလူးကို တိုလူးအီဒင်းဘလူးနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုထားခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုရလဒ်ကို မက်သလင်းဘလူးတစ်မျိုးတည်းကြောင့်ဟု မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ ဒုတိယအချက်မှာ အလင်းပေးပြီးနောက် အနာကျက်လာခြင်းကို အဏုဇီဝပိုးဆန့်ကျင် အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုကြောင့်ဟု အလိုအလျောက် မယူဆနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ အနီရောင်အလင်းကိုယ်တိုင်က ပြန်လည်ပြုပြင်မှုကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဆိုးဆေးသီးသန့်၊ အလင်းသီးသန့်၊ နှစ်မျိုးပေါင်းနှင့် ထိန်းချုပ်အုပ်စုတို့ ပါဝင်သော Sperandio နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ကြွက်အနာစမ်းသပ်မှု တွင် လေဆာသီးသန့်ပေးခြင်းကပင် အနာကျက်မှုကို သက်ရောက်စေခဲ့သည်။ ဘက်တီးရီးယားသတ်ခြင်းကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ရန် အဏုဇီဝဗေဒဆိုင်ရာ စစ်ဆေးချက်များနှင့် သင့်လျော်သော ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုများ လိုအပ်သည်။ ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ တိရစ္ဆာန်သုတေသနက ပိုမိုရှင်းလင်းသည်။ Pérez နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ပိုးဝင်ကြွက်ငယ်အနာမော်ဒယ် တွင် အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြု ကုထုံးက မျက်မြင်အနာကျက်မှုရလဒ် အကောင်းဆုံးဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း မူပီရိုစင်က ဘက်တီးရီးယားအရေအတွက်ကို အများဆုံးလျော့ကျစေခဲ့သည်။ ယင်းက ရလဒ်ညွှန်းကိန်းနှစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ခွဲပြထားသည်။ ကျွန်ုပ်တို့၏ မက်သလင်းဘလူးနှင့် အနီရောင်အလင်းဆိုင်ရာ သက်သေအထောက်အထား အနှစ်ချုပ် တွင် ဤအနာကုသမှုလုပ်ငန်းစဉ်များကို အနာမဟုတ်သော အခြေအနေများ၌ အလင်းအသုံးပြုမှုနှင့် ယှဉ်တွဲဖော်ပြထားသည်။ ထို့ကြောင့် အလင်းဓာတုဖြစ်စဉ်တူညီခြင်းကို အသုံးပြုရမည့်အခြေအနေ တူညီခြင်းဟု မမှားယွင်းစေရန် ဖြစ်သည်။

ဆဲလ်များနှင့် အရေပြားမော်ဒယ်များ: အနာကျက်မှု ညွှန်ပြချက် စတင်ရာနေရာ

အနာကျက်မှုဆိုင်ရာ အဆို၏ ဓာတ်ခွဲခန်းအခြေခံမှာ လူ့အရေပြားအတွင်းလွှာ ဖိုင်ဘရိုဘလတ်စ်ဆဲလ်များနှင့် ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော အရေပြားကို လေ့လာခဲ့သည့် Xiong နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ 2017 ခုနှစ် လေ့လာမှု ဖြစ်သည်။ အလှူရှင်နှစ်ဦးမှရသော ဖိုင်ဘရိုဘလတ်စ်ဆဲလ်များကို 100 nM မက်သလင်းဘလူးဖြင့် ကြိုတင်ထိတွေ့စေထားရာ 24 နာရီအချိန်၌ ဆေးမထိတွေ့ထားသော ဆဲလ်များထက် ခြစ်ရာကွက်လပ်ကို သိသာစွာ ပိုမြန်မြန် ပြန်လည်ဖြည့်ဆည်းခဲ့သည်။ အလွှာအပြည့်ပါ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော အရေပြားတွင် ပိုကြာရှည်စွာ ထိတွေ့စေခြင်းက တိုင်းတာထားသည့် ရေဓာတ်ပါဝင်မှုနှင့် အရေပြားအတွင်းလွှာ အထူကို တိုးစေခဲ့သည်။ ဆဲလ်ပြင်ပအခြေခံဖွဲ့စည်းပုံ ပြောင်းလဲမှုများအနက် အီလက်စတင်နှင့် COL2A1 ထုတ်ဖော်မှု မြင့်တက်လာခြင်းလည်း ပါဝင်သည်။

၎င်းတို့သည် အနာနှင့် အမှန်တကယ်သက်ဆိုင်သော ရလဒ်ညွှန်းကိန်းများဖြစ်ပြီး သက်ဆိုင်ရာမော်ဒယ်များအတွက်သာ အကျုံးဝင်သည်။ ခြစ်ရာကွက်လပ်စမ်းသပ်မှုသည် ဓာတ်ခွဲခန်းပန်းကန်ထဲရှိ ကွက်လပ်တစ်ခုကို ဖြတ်၍ ဆဲလ်များ အစုလိုက် ရွေ့လျားမှုကို တိုင်းတာသည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုတွင် ကိုယ်ခံအားတုံ့ပြန်မှု၊ ဘက်တီးရီးယား အခြေချပွားများမှု၊ အနာရည်နှင့် အနာဖုံးပစ္စည်းတို့ မပါဝင်ပါ။ ပြန်လည်တည်ဆောက်ထားသော အရေပြားတွင် တစ်ရှူးဖွဲ့စည်းပုံ ထပ်မံပါဝင်လာသော်လည်း သွေးလည်ပတ်မှုနှင့် အနာကျက်မှုဖြစ်စဉ် အပြည့်အစုံတို့ မရှိသေးပါ။ မော်ဒယ်နှစ်ခုစလုံးသည် ဖော့မ်အနာဖုံးပစ္စည်း သို့မဟုတ် အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြု လုပ်ငန်းစဉ်ကို စမ်းသပ်ထားခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ အိမ်တွင်အသုံးပြုရန် ပြင်းအားကိုလည်း သတ်မှတ်မပေးနိုင်ပါ။

ဖော်စပ်ပြင်ဆင်ထားသော မက်သလင်းဘလူးကို ကြွက်မျိုးဝင်တိရစ္ဆာန်များ၏ အနာများတွင်လည်း စမ်းသပ်ထားသည်။ Farmoudeh နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ လေ့လာခဲ့သော နိုင်အိုဆိုမ်ပါ 0.005% ဂျယ် သည် သီးခြားဆိုးဆေးနှင့် ဆိုးဆေးမပါသော အခြေခံဖော်စပ်ပစ္စည်းတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် တစ်ရှူးဖြတ်ထုတ်ဖန်တီးထားသော ကြွက်အနာများ၏ အစောပိုင်းပိတ်မှုကို ပိုမိုမြန်ဆန်စေခဲ့ပြီး တစ်ရှူးအဏုကြည့်တွေ့ရှိချက်များနှင့် အောက်ဆီဒေးရှင်းဖိစီးမှု တိုင်းတာချက်များလည်း ပိုမိုကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ Gao နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက ဆီးချိုရှိသော ကြွက်ငယ်များတွင် လေ့လာခဲ့သော 0.1 mg/mL နာနိုအီမယ်လ်ရှင် သည် သွေးကြောအသစ်ဖြစ်ပေါ်မှု ညွှန်းကိန်းများ တိုးလာခြင်း၊ အောက်ဆီဒေးရှင်းနှင့် အစီအစဉ်တကျဆဲလ်သေဆုံးမှုဆိုင်ရာ ညွှန်ပြချက်များ လျော့ကျခြင်းတို့နှင့်အတူ အနာပိတ်မှုကို မြန်ဆန်စေခဲ့သည်။ ဖြစ်ရပ်နှစ်ခုစလုံးတွင် ဖော်စပ်ပုံက အရေးပါသည်။ ရလဒ်နှစ်ခုစလုံးကို ရေတွင်ဖျော်ထားသော ရိုးရိုးဆိုးဆေးအတွက် အလိုအလျောက် ယူသုံး၍ မရပါ။

ထို့အပြင် သက်ရောက်မှု၏ ဦးတည်ချက်သည် အခြေအနေအားလုံးတွင် တူညီခြင်း မရှိပါ။ Dinc နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ ကြွက်တွင် အူဆက်ကြောင်း စမ်းသပ်မှု တွင် ဝမ်းဗိုက်အတွင်း ထည့်ထားသော 1% မက်သလင်းဘလူးက တတိယနေ့၌ အူဆက်ကြောင်း ပေါက်ကွဲပျက်စီးသည့် ဖိအားနှင့် ဟိုက်ဒရောက်စီပရိုလင်းပမာဏကို လျော့ကျစေခဲ့သည်။ ယင်းက ထိုပမာဏနှင့် အသုံးပြုလမ်းကြောင်းတွင် အစောပိုင်းအနာကျက်မှု၏ ခိုင်ခံ့မှု အားနည်းလာကြောင်း ပြသသည်။ ပြင်းအား၊ တစ်ရှူး၊ ဖော်စပ်ပုံနှင့် အသုံးပြုလမ်းကြောင်းတို့က ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

အနာဆိုင်ရာ အဆိုတိုင်းကို မေးသင့်သည့်မေးခွန်းများ

မက်သလင်းဘလူးနှင့်ပတ်သက်သော အနာဆိုင်ရာအဆိုတိုင်းသည် မေးခွန်းလေးခုကို ဖြေဆိုနိုင်ရမည်။ ပထမ၊ မည်သည့်အရာကို အတိအကျ အသုံးပြုခဲ့သနည်း။ အမည်သတ်မှတ်ထားသော စက်ရုံထုတ် အနာဖုံးပစ္စည်းလား၊ သတ်မှတ်ထားသော အလင်းတုံ့ပြန်အာရုံခံပစ္စည်းနှင့် အလင်းပေါင်းစပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်လား၊ သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ချက်မရှိသော ပျော်ရည်လား။ ဒုတိယ၊ မည်သည့်အရာပေါ် အသုံးပြုခဲ့သနည်း။ ဆဲလ်များလား၊ တိရစ္ဆာန်အနာလား၊ သို့မဟုတ် အမျိုးအစားဖော်ပြထားသော လူ့အနာများလား။ တတိယ၊ မည်သည့်နှိုင်းယှဉ်အုပ်စုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခဲ့ပြီး မည်မျှကြာမြင့်ခဲ့သနည်း။ စတုတ္ထ၊ မည်သည့်ရလဒ်ညွှန်းကိန်းကို တိုင်းတာခဲ့သနည်း။ ဧရိယာပြောင်းလဲမှုလား၊ အနာပိတ်မှုလား၊ ဘက်တီးရီးယားအရေအတွက်လား၊ သို့မဟုတ် ဓာတ်ခွဲခန်း အစားထိုးညွှန်းကိန်းလား။

ပထမမေးခွန်းကို မရှင်းမလင်းဖြစ်စေသော အဆိုများသည် အများဆုံးတွေ့ရသည့် အမှားဖြစ်သည်။ ဆိုးဆေးထည့်ထားသော ဖော့မ်ဖြင့်ရရှိသည့် ရလဒ်သည် အနာကို အပြာရောင်ဆိုးလိမ်းခြင်းအား အတည်မပြုပေးနိုင်ပါ။ အလင်းဓာတုတုံ့ပြန်မှုအခြေပြု ကုသမှုတစ်ကြိမ်ပြီးနောက် တွေ့ရသော အဏုဇီဝပိုးဆန့်ကျင်မှု ညွှန်ပြချက်သည်လည်း အလင်းမပါဘဲ ပျော်ရည်တို့လိမ်းခြင်းအား အတည်မပြုပေးနိုင်ပါ။ မကြာမီထွက်ရှိမည့် မက်သလင်းဘလူး အနာဆိုင်ရာအဆိုများကို ဖတ်ရှုအကဲဖြတ်ရန် လမ်းညွှန်တွင် ဤစစ်ဆေးရန်စာရင်းကို ရှင်းလင်းတင်ပြထားသော ဥပမာများနှင့်အတူ အမြဲကိုးကားနိုင်ရန် ထည့်သွင်းထားမည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီ အထက်ပါဇယားကို အညွှန်းအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သည်။

နက်သောအနာ၊ ပျံ့လာသောအနာ၊ အနံ့ဆိုးထွက်သောအနာ၊ ဖျားခြင်းနှင့်တွဲနေသောအနာ သို့မဟုတ် မသက်သာလာသောအနာများအတွက် ဆိုးဆေးထက် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှု လိုအပ်သည်။ ဤနေရာတွင် သုံးသပ်ထားသော သုတေသနများကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်သင့်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ပစ္စည်း၊ မော်ဒယ်နှင့် တိုင်းတာချက်များကို တိကျစွာ ဖော်ပြထားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ အဆိုတစ်ခုစီနှင့် ထိုသုံးချက်ကို အမြဲတွဲထားလျှင် ဤသုတေသနနယ်ပယ်ကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်နိုင်မည်။