COVID-19 နှင့် ရေရှည် COVID အတွက် မီသိုင်လင်းဘလူး — အထောက်အထားများ

COVID အတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးကို စိတ်ဝင်စားလာခြင်းသည် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော မေးခွန်းတစ်ခုမှ စတင်ခဲ့သည်။ ဤဒြပ်ပေါင်းသည် ဈေးသက်သာသည်၊ ဆေးပညာတွင် အသုံးပြုခဲ့သည့် သမိုင်းကြောင်းရှည်လျားသည်၊ ဓာတ်ခွဲခန်းလေ့လာမှုများတွင်လည်း SARS-CoV-2 ကို ဆန့်ကျင်သည့် အာနိသင်တွေ့ရသည်။ သို့သော် မကြာမီ ထိုမေးခွန်းတစ်ခုသည် မတူညီသော မေးခွန်းသုံးခုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းတို့ကို ရောထွေးသော စာဖတ်သူများသည် အထောက်အထားများကို အဓိပ္ပာယ်လွဲကောက်ယူမိမည်ဖြစ်သည်။

မေးခွန်းသုံးခုမှာ လူနာများ၏ အရေးပေါ်အဆင့် ရောဂါပိုးကူးစက်မှုကို ကုသနိုင်သလား၊ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပရှိ ဗိုင်းရပ်စ်ကို အာနိသင်မဲ့စေနိုင်သလား၊ ရေရှည် COVID ဟုခေါ်သော အရေးပေါ်အဆင့်လွန် လက္ခဏာများကို အထောက်အကူပြုသလား ဟူ၍ဖြစ်သည်။ တစ်ခုစီတွင် လေ့လာမှုပုံစံ၊ ရလဒ်တိုင်းတာချက်နှင့် အဖြေတို့ ကွဲပြားသည်။ ဤဆောင်းပါးတွင် ၎င်းတို့ကို သီးခြားခွဲထားပြီး ဆရာဝန်နှင့်အတူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုခု မချမီ စစ်ဆေးနိုင်သည့် မှတ်ပုံတင်စာရင်းဖြင့် နိဂုံးချုပ်ထားသည်။

အရေးပေါ်အဆင့် ရောဂါပိုးကူးစက်မှု — အောက်ဆီဂျင်ဆိုင်ရာ အလားအလာကို ထပ်တလဲလဲတွေ့ရသော်လည်း ပျောက်ကင်းစေကြောင်း သက်သေမရှိ

မီသိုင်လင်းဘလူးကို အသုံးပြုမှုအသစ်အတွက် ပြန်လည်စမ်းသပ်သင့်ကြောင်း အစောပိုင်းအဆိုကို 2021 ခုနှစ် ဇာတ်ကြောင်းပုံစံ သုံးသပ်စာတမ်းတစ်ခုတွင် ဖော်ပြခဲ့သည်။ ထိုစာတမ်းသည် မီသိုင်လင်းဘလူး၏ ဆေးဝါးဗေဒကို လေ့လာသုံးသပ်ပြီး COVID-19 စီမံကုသမှုတွင် မီသိုင်လင်းဘလူးအသုံးပြုခြင်း နှင့်ဆိုင်သော မှတ်ပုံတင်ထားသည့် စမ်းသပ်လေ့လာမှု ငါးခုကို စာရင်းပြုစုထားသည်။ ထိုသုံးသပ်ချက်သည် စတင်လေ့လာရာတွင် လမ်းညွှန်အဖြစ် အသုံးဝင်သော်လည်း သက်သေမဟုတ်ပါ။ ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့ အလှည့်ကျဖြစ်စဉ်နှင့် ဓာတ်တိုးမှုကြောင့် ဖြစ်သော ထိခိုက်မှုလျော့နည်းခြင်းကဲ့သို့ ယန္တရားများကို အဆိုပြုထားပြီး ထိုအချိန်က အများစု မပြီးဆုံးသေးသော စမ်းသပ်လေ့လာမှုများကို စုစည်းဖော်ပြထားသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ စမ်းသပ်လေ့လာမှုအခြေအနေများ ပြောင်းလဲလာသောကြောင့် 2021 စာရင်းကိုသာ ယုံကြည်နေမည့်အစား တစ်ခုစီကို အသစ်ပြန်စစ်ဆေးရန် လိုသည်။

နောက်ပိုင်း ထုတ်ဝေချက်များတွင် တွေ့ရသည့် ပုံစံသည် ဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် တစ်သမတ်တည်းရှိသည်။ အီရန်ဆေးရုံများတွင် ပြုလုပ်သော လေ့လာမှုအချို့က ပုံမှန်စောင့်ရှောက်ကုသမှုအပြင် ထပ်ဖြည့်ပေးသော ပေါင်းစပ်ကုသမှု၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် မီသိုင်လင်းဘလူးကို စမ်းသပ်ခဲ့ကြပြီး ကာလတို အောက်ဆီဂျင်ရရှိမှု ပိုကောင်းခြင်းနှင့် ဆေးရုံတက်ကာလ ပိုတိုခြင်းကို ဖော်ပြခဲ့ကြသည်။ လူနာ 80 ပါဝင်သော အဆင့် 2 အစီရင်ခံစာတစ်ခုတွင် ပေါင်းစပ်ကုသမှုခံယူသူများ၏ ဆေးရုံတက်ကာလသည် 7 ရက်ခန့်ဖြစ်ပြီး ပုံမှန်စောင့်ရှောက်ကုသမှုတစ်ခုတည်း ခံယူသူများတွင် 12 ရက်ခန့်ဖြစ်သည်။ လူနာ 223 ပါဝင်သော ပိုမိုကြီးမားသည့် အဆင့် 3 ပုံစံ အစီရင်ခံစာတစ်ခုတွင်လည်း ထိုလမ်းကြောင်းအတိုင်း တွေ့ရသော်လည်း သေဆုံးမှုနှုန်းအတွက် စာရင်းအင်းအရ သိသာမှု မရရှိခဲ့ပါ။ ဤလေ့လာမှုများသည် အစိတ်အပိုင်းများစွာပါဝင်သော ကုသမှုပုံစံကို အသုံးပြုထားပြီး မည်သည့်ကုသမှုရရှိသည်ကို ဖုံးကွယ်မထားသော လေ့လာမှုများဖြစ်သည်။ ယင်းအချက်က အရေးပါသည့်အကြောင်းရင်းများကို အောက်တွင် ပြန်လည်ဆွေးနွေးမည်။

ပိုမိုသစ်လွင်သော ကျပန်းအုပ်စုခွဲ လေ့လာမှုတစ်ခုက အခြေအနေကို ပိုရှင်းစေသည်။ ဆေးရုံတက်နေသော COVID-19 နှင့် ARDS လူနာ 122 ဦးတွင် ပါးစပ်မှသောက်သည့် မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် ပုံမှန်ကုသမှုကို တွဲပေးသောအုပ်စုသည် ပုံမှန်ကုသမှုတစ်ခုတည်း ရရှိသောအုပ်စုထက် သွေးတွင်း အောက်ဆီဂျင်ပြည့်ဝမှု ပိုမိုတိုးလာခဲ့ပြီး အုပ်စုနှင့် အချိန်တို့၏ အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုမှာ စာရင်းအင်းအရ သိသာခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုကျပန်းအုပ်စုခွဲ ARDS စမ်းသပ်လေ့လာမှု တွင် ဆေးရုံတက်ကာလနှင့် တစ်လ၊ သုံးလအချိန်ရှိ သေဆုံးမှုတို့သည် သိသာစွာ မကွာခြားခဲ့ပါ။ ပြင်းထန်သော လူနာ 50 ဦးကို သွေးပြန်ကြောမှ မီသိုင်လင်းဘလူးပေးခဲ့သည့် ထိန်းချုပ်အုပ်စုမပါသော အရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ကုသမှု လူနာဖြစ်စဉ်အစုငယ်တစ်ခုတွင် ကုသမှုနောက်ပိုင်း အောက်ဆီဂျင်အချိုးများ ပိုမြင့်လာကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။ သို့သော် သေဆုံးသူ 20 ဦးရှိပြီး နှိုင်းယှဉ်အုပ်စု မရှိသဖြင့် ထိုအရေးပေါ်ကယ်ဆယ်ကုသမှု လူနာဖြစ်စဉ်အစု က ဆေးကြောင့် အပြောင်းအလဲဖြစ်သည်ဟု မပြနိုင်ပါ။

ဗိုင်းရပ်စ်ဆန့်ကျင်အာနိသင်ကို စမ်းသပ်သည့် အခိုင်မာဆုံး အာနိသင်မဲ့ဆေးဖြင့် ထိန်းချုပ်ထားသော စမ်းသပ်မှုကမူ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ညွှန်ပြသည်။ NCT04635605 စမ်းသပ်လေ့လာမှုတွင် ပြင်ပလူနာများကို ပါးစပ်မှသောက်သည့် မီသိုင်လင်းဘလူး တစ်ကြိမ်ပမာဏ သို့မဟုတ် အာနိသင်မဲ့ဆေး ရရှိရန် ကျပန်းခွဲဝေပြီး ဗိုင်းရပ်စ်ပမာဏနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ကင်းစင်မှုကို တိုင်းတာခဲ့သည်။ ထုတ်ဝေထားသော စမ်းသပ်လေ့လာမှုအစီရင်ခံစာ တွင် အနှစ်ချုပ်ထားသည့်အတိုင်း ဗိုင်းရပ်စ်ဆိုင်ရာ ထိရောက်မှု မတွေ့ခဲ့ပါ။ ဆက်နွှယ်သော်လည်း သီးခြားဖြစ်သော နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုတစ်ခုတွင်လည်း ဆေးရုံတက်ရမှု မလျော့နည်းခဲ့ပါ။ ယင်းစမ်းသပ်မှုသည် ပြန်လည်သက်သာလာသူများထံမှ ရရှိသည့် သွေးရည်ကြည်ကို မသွင်းမီ မီသိုင်လင်းဘလူးဖြင့် ပြုပြင်ထားခြင်းကို စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ပြင်ပလူနာ 376 ဦးပါဝင်သော COnV-ert သွေးရည်ကြည်စမ်းသပ်လေ့လာမှု တွင် သွေးရည်ကြည်အုပ်စုနှင့် အာနိသင်မဲ့ဆေးအုပ်စုတို့၏ ဆေးရုံတက်ရမှုနှုန်းနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ပမာဏပြောင်းလဲမှုတို့မှာ တူညီလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးဖြင့် ပြုပြင်ထားသော သွေးရည်ကြည်သည် သွေးထုတ်ကုန်ပြုပြင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ မီသိုင်လင်းဘလူးပေးသည့် ကုသမှုမဟုတ်သဖြင့် ဆေးကို သောက်သုံးခြင်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှုအဖြစ် မတွက်သင့်ပါ။

ရှင်းရှင်းဆိုရလျှင် COVID အတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးသည် အောက်ဆီဂျင်ရရှိမှု တိုင်းတာချက်များတွင် အလားအလာကို ထပ်တလဲလဲ ပြသနေသော်လည်း ဗိုင်းရပ်စ်ကင်းစင်မှု ပိုမြန်ခြင်း၊ ဆေးရုံတက်ရမှု ပိုနည်းခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးမှု ပိုလျော့ခြင်းကို ယုံကြည်လောက်အောင် မပြနိုင်သေးပါ။ အောက်ဆီဂျင်ပြည့်ဝမှုကို စောင့်ကြည့်တိုင်းတာသင့်သော်လည်း ယင်းသည် ရောဂါပိုးကူးစက်မှုကို ပျောက်ကင်းစေခြင်းနှင့် အဓိပ္ပာယ်မတူပါ။

မီသိုင်လင်းဘလူးက ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့ပစ္စည်းအဖြစ် မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို စတင်လေ့လာနေသူများသည် တစ်ခါတစ်ရံ အောက်ဆီဂျင်ရရှိမှု တိုးတက်ခြင်းကို ဗိုင်းရပ်စ်သတ်နိုင်ခြင်းဟု ယူဆတတ်ကြသည်။ ထိုသို့ မဆိုလိုပါ။ အောက်ဆီဂျင်ရရှိမှုသည် အဆုတ်ထိခိုက်မှု၊ ဟီမိုဂလိုဘင်၏ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် သွေးလည်ပတ်မှုတို့ကို ထင်ဟပ်သည်။ ဗိုင်းရပ်စ်ပမာဏသည် ဗိုင်းရပ်စ်ပွားများမှုကို ထင်ဟပ်သည်။ ဆေးတစ်မျိုးသည် တစ်ခုကို သက်ရောက်စေပြီး အခြားတစ်ခုကို မသက်ရောက်စေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ဗိုင်းရပ်စ်ကို အာနိသင်မဲ့စေခြင်း — ခိုင်မာသောရလဒ်၊ သို့သော် အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်မှု ကျဉ်းမြောင်း

ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ရလဒ်များသည် ပိုမိုခိုင်မာပုံရပြီး ထိုကွာခြားမှုကြောင့် အနှစ်ချုပ်များစွာတွင် ရောထွေးသွားသည်။ အစောပိုင်း ဆဲလ်မွေးမြူမှုလေ့လာချက်များက Vero E6 ဆဲလ်များတွင် SARS-CoV-2 ကို ဆန့်ကျင်သည့် အာနိသင်အများဆုံး၏ တစ်ဝက်ကို ရရှိရန် လိုအပ်သော ပြင်းအားသည် micromolar အနိမ့်ပိုင်း၌ ရှိကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းက အစောပိုင်း ဆဲလ်မွေးမြူမှုလေ့လာချက်များ တွင် ဖော်ပြထားသည့် လူတွင် စမ်းသပ်မှုများအတွက် အခြေခံအကြောင်းပြချက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့စေသည့် စမ်းသပ်မှုများတွင် အလင်းဖြင့် အသက်သွင်းခြင်း မရှိသော်လည်း နာရီအတော်ကြာ ထိတွေ့ပြီးနောက် မီသိုင်လင်းဘလူးက ဗိုင်းရပ်စ် RNA ကို ပျက်စီးစေကြောင်း တွေ့ခဲ့သည်။ Cagno နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ ၏ လေ့လာမှုတွင်လည်း ထိုသို့တွေ့ရသည်။

အလင်းနှင့် တွဲဖက်သည့်အခါ အာနိသင်မှာ များစွာပိုကြီးလာသည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးကို အနီရောင်လေဆာအလင်းနှင့် တွဲဖက်သုံးခြင်းက ဗိုင်းရပ်စ်ပြင်းအားမြင့်သော အရည်များရှိ ဗိုင်းရပ်စ်ကို လုံးဝအာနိသင်မဲ့စေပြီး တစ်လွှာတည်းရှိသော ဆဲလ်အလွှာများကို ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြောင်း အလင်းအသုံးပြု ဓာတ်တုံ့ပြန်မှုဖြင့် အာနိသင်မဲ့စေခြင်း လေ့လာမှု တွင် ဖော်ပြထားသည်။ သွေးထုတ်ကုန်ဆိုင်ရာ လေ့လာမှုများတွင်လည်း အလားတူတွေ့ရသည်။ သွေးရည်ကြည်ရှိ ရောဂါပိုးလျှော့ချခြင်း စမ်းသပ်မှုများ အရ မီသိုင်လင်းဘလူး 0.8 micromolar ခန့်နှင့် မြင်နိုင်သောအလင်းကို တွဲသုံးရာတွင် သွေးရည်ကြည်အတွင်း SARS-CoV-2 ၏ ကူးစက်နိုင်စွမ်းကို ဆယ်ဆတိုးကိန်း ငါးဆင့်ခန့် လျှော့ချနိုင်ခဲ့ပြီး အလင်းမပါသော မီသိုင်လင်းဘလူး၏ အာနိသင်မှာ များစွာပိုနည်းခဲ့သည်။ အလင်းကို ခေတ္တပေး၍ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ နမူနာများကို အလားတူ ပိုးသန့်စင်နိုင်ကြောင်း နောက်ပိုင်း နမူနာပိုးသန့်စင်ခြင်း လေ့လာမှု တစ်ခုတွင်လည်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

မှန်ကန်စွာ နားလည်ရမည့်ပုံစံမှာ ဆဲလ်ပြင်ပ ဗိုင်းရပ်စ်သတ်ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး ဆဲလ်အတွင်း ဗိုင်းရပ်စ်ဆန့်ကျင်ဆေး မဟုတ်ပါ။ 2024 ခုနှစ် ယန္တရားဆိုင်ရာ လေ့လာမှုတစ်ခုက ထိုကွာခြားချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြခဲ့သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးသည် အမှောင်ထဲတွင် ဆဲလ်ပြင်ပရှိ ကိုရိုနာဗိုင်းရပ်စ်အမှုန်များကို ပြန်လည်အာနိသင်ရရှိနိုင်ခြင်းမရှိအောင် အာနိသင်မဲ့စေခဲ့သည်။ သို့သော် ဆဲလ်များ ကူးစက်ခံပြီးသားဖြစ်သွားလျှင် အာနိသင်မရှိသလောက် ဖြစ်ခဲ့ပြီး ပါးစပ်မှပေးခြင်းကလည်း ကူးစက်လွယ်သော ကြွက်များကို သေစေနိုင်သည့် ကူးစက်မှုမှ မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကြောင်း ထိုဆဲလ်ပြင်ပနှင့် ဆဲလ်အတွင်း နှိုင်းယှဉ်မှု တွင် တွေ့ရသည်။

ထိုကွာခြားချက်က လက်တွေ့ကုသမှုတွင် တွေ့ရသောပုံစံကို ရှင်းပြပေးသည်။ ဒြပ်ပေါင်းတစ်ခုသည် အထူးသဖြင့် အလင်းနှင့် တွဲသုံးလျှင် မျက်နှာပြင်၊ နမူနာ သို့မဟုတ် သွေးရည်ကြည်အတွက် အလွန်ကောင်းသော ပိုးသန့်စင်ပစ္စည်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အလုပ်လုပ်သော ဗိုင်းရပ်စ်ဆန့်ကျင်ဆေးအဖြစ် မအောင်မြင်နိုင်ပါ။ အကြောင်းမှာ ကူးစက်ခံထားရသော အသက်ရှူလမ်းကြောင်းတစ်ရှူးနှင့် စမ်းသပ်ပြွန်အတွင်း အခြေအနေတို့ မတူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် အာနိသင်မဲ့စေနိုင်ခြင်းသည် ကိရိယာနှင့် သွေးဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ အသုံးပြုမှုများကို ထောက်ခံပေးသည်။ သို့သော် COVID အတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးကို လူနာကုသမှုအဖြစ် သက်သေပြပြီးသားဟု မဆိုနိုင်ပါ။

ရေရှည် COVID — ယူဆချက်သာရှိပြီး ပြီးဆုံးထားသော ကျပန်းအုပ်စုခွဲ စမ်းသပ်လေ့လာမှု မရှိ

ရေရှည် COVID အတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးဆိုင်ရာ အထောက်အထားများသည် ထိုထက် အဆင့်တစ်ဆင့်နိမ့်နေသည်။ ခေါင်းစဉ်တွင် “COVID နောက်ပိုင်း စိတ်ညစ်ညူးမှု” ဟူသော စကားလုံးများပါပြီး မကြာခဏ ကိုးကားခံရသည့် 2021 စာတမ်းသည် ယူဆချက်တင်ပြစာဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်လေ့လာမှု မဟုတ်ပါ။ အကျိုးရှိလာနိုင်သည့် မိုင်တိုကွန်ဒြီးယားဆိုင်ရာနှင့် အာရုံကြောရောင်ရမ်းမှုဆိုင်ရာ လမ်းကြောင်းများကို အဆိုပြုထားသော်လည်း COVID နောက်ပိုင်း လက္ခဏာများအကြောင်း ယူဆချက်တင်ပြစာ တွင် ထိန်းချုပ်အုပ်စုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ထားသော အရေးပေါ်အဆင့်လွန် ရလဒ်များကို မဖော်ပြထားပါ။ ယင်းသည် စတင်လေ့လာရန် အယူအဆသာဖြစ်ပြီး ရလဒ်မဟုတ်ပါ။

2026 နှောင်းပိုင်းအထိ၊ ဖြစ်ပေါ်နေပြီးသား အရေးပေါ်အဆင့်လွန် နောက်ဆက်တွဲလက္ခဏာများအတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးကို အထူးစမ်းသပ်သည့် မှတ်ပုံတင်ထားပြီး ပြီးဆုံးသော ကျပန်းအုပ်စုခွဲ စမ်းသပ်လေ့လာမှုကို မတွေ့ရပါ။ အရေးပေါ်အဆင့် လူနာများကို မီသိုင်လင်းဘလူး သို့မဟုတ် အလင်းအသုံးပြု ဓာတ်တုံ့ပြန်ကုသမှု ပေးပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲစောင့်ကြည့်ကာ မပျောက်သေးသော လက္ခဏာများအကြောင်း မေးမြန်းထားသည့် အစီရင်ခံစာငယ်များသည် ဤကွက်လပ်ကို မဖြည့်နိုင်ပါ။ ၎င်းတို့သည် လူနာအရေအတွက်နည်းပြီး ထိန်းချုပ်အုပ်စု မပါသည့်အပြင် မီသိုင်လင်းဘလူးကို အလင်းကုထုံး သို့မဟုတ် အခြားဆေးများနှင့် မကြာခဏ တွဲသုံးထားသဖြင့် ရေရှည် COVID ကို ကာကွယ်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ကုသနိုင်ခြင်းကို မပြနိုင်ပါ။

ဤအကြောင်းနှင့်ဆိုင်သော အဆိုတစ်ခုကို ဆန်းစစ်သူတိုင်း မေးခွန်းသုံးခု မေးသင့်သည်။ လေ့လာခံအုပ်စုကို အရေးပေါ်အဆင့်မဟုတ်ဘဲ အရေးပေါ်အဆင့်လွန်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသလား။ ထိန်းချုပ်အုပ်စု ပါသလား။ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု၊ အားစိုက်လှုပ်ရှားမှုကို မခံနိုင်ခြင်း၊ သိမြင်စဉ်းစားမှုအခက်အခဲ သို့မဟုတ် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော အခြားလက္ခဏာတစ်ခုခုကို မှန်ကန်မှုအတည်ပြုထားသော တိုင်းတာစံဖြင့် တိုင်းတာထားသလား။ တစ်ခုခု၏ အဖြေမှာ မဟုတ်ပါဟု ဖြစ်လျှင် ထိုအစီရင်ခံစာသည် နောက်ခံအချက်အလက်သာဖြစ်ပြီး ထိရောက်မှုအထောက်အထား မဟုတ်ပါ။

ပေါင်းစပ်ကုသမှုပုံစံများနှင့် ပမာဏနည်း နယ်လ်ထရက်ဇုန်းအကြောင်း မှတ်ချက်

အွန်လိုင်းကုသမှုအစီအစဉ်အချို့တွင် ဗိုင်းရပ်စ်ကူးစက်မှုနောက်ပိုင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုအတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးကို ပမာဏနည်း နယ်လ်ထရက်ဇုန်းနှင့် တွဲဖက်ထားသည်။ ယင်းက အကျိုးသက်ရောက်မှုကို မည်သည့်ကုသမှုကြောင့်ဟု သတ်မှတ်ရမည်ဆိုသည့် ပြဿနာကို ဖြစ်စေသည်။ ကုသမှုနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက် စတင်ပြီး လက္ခဏာများ ပြောင်းလဲလာလျှင် ထိုအပြောင်းအလဲက မည်သည့်ကုသမှုသည် ပါဝင်အထောက်အကူပြုခဲ့သည်၊ နှစ်ခုအနက် တစ်ခုခုက အမှန်တကယ် အထောက်အကူပြုခဲ့သလား၊ သို့မဟုတ် ပေါင်းစပ်သုံးခြင်းသည် ဘေးကင်းသလား ဆိုသည်ကို မဖော်ပြနိုင်ပါ။ သဘာဝအလျောက် ပြန်လည်သက်သာခြင်း၊ အနားယူခြင်း၊ အာနိသင်မဲ့ဆေးအပေါ် တုံ့ပြန်မှုနှင့် တစ်ပြိုင်နက်ခံယူနေသော စောင့်ရှောက်ကုသမှုတို့ကြောင့်လည်း တိုးတက်လာနိုင်သည်။

ထိုယုတ္တိသည် အထက်ဖော်ပြပါ အရေးပေါ်အဆင့် COVID ပေါင်းစပ်ကုသမှု စမ်းသပ်လေ့လာမှုများနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ ထိုလေ့လာမှုများတွင် ပုံမှန်စောင့်ရှောက်ကုသမှုနှင့်အတူ မီသိုင်လင်းဘလူးကို ဗီတာမင် C၊ N-acetylcysteine သို့မဟုတ် အခြားပစ္စည်းများနှင့် တွဲပေးထားသည်။ ပေါင်းစပ်ကုသမှုအုပ်စုတွင် ဆေးရုံတက်ကာလ ပိုတိုခြင်းက မီသိုင်လင်းဘလူး၏ သီးခြားအာနိသင်ကို မခွဲပြနိုင်ပါ။ မီသိုင်လင်းဘလူးကို အခြားဖြည့်စွက်အာဟာရပစ္စည်းများ သို့မဟုတ် ဆေးများနှင့် တွဲသုံးသူများ သည် ပေါင်းစပ်သုံးစွဲသူတစ်ဦး၏ အတွေ့အကြုံက မိမိနှင့်လည်း သက်ဆိုင်မည်ဟု မယူဆဘဲ ဆေးအချင်းချင်း သက်ရောက်မှုနှင့် မသုံးသင့်သောအခြေအနေများကို ဆရာဝန်နှင့် ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်သည်။ ဆီရိုတိုနင်စနစ်ကို သက်ရောက်သောဆေးများ၊ G6PD ချို့တဲ့မှု၊ ကျောက်ကပ်လုပ်ဆောင်မှုချို့ယွင်းခြင်းနှင့် ကိုယ်ဝန်ရှိခြင်းတို့က အန္တရာယ်အကဲဖြတ်မှုကို လုံးဝပြောင်းလဲစေသဖြင့် မီသိုင်လင်းဘလူး၏ ဘေးကင်းရေးအချက်အလက်များ သည် အထူးသက်ဆိုင်သည်။

အခြေအနေအလိုက် ရလဒ်တိုင်းတာချက်များပါသော စမ်းသပ်လေ့လာမှုနှင့် သုတေသနမှတ်ပုံတင်စာရင်း

ဤဇယားကို ဤဆောင်းပါး၏ မူရင်းကိုးကားစာရင်းအဖြစ် အသုံးပြုပါ။ မည်သည့်ရလဒ်တိုင်းတာချက်ကို အရေးထားရမည်ဆိုသည်ကို လေ့လာထားသော အခြေအနေက သတ်မှတ်ပေးသည်။ မှတ်ပုံတင်စာရင်းများတွင် 2026 နှောင်းပိုင်းအထိ ဖော်ပြထားသည့် အခြေအနေကို ထင်ဟပ်ထားသည်။ မှတ်ပုံတင်မှတ်တမ်းများသည် ထုတ်ဝေချက်များထက် နောက်ကျတတ်သဖြင့် ကိုးကားမီ လက်ရှိအခြေအနေကို အတည်ပြုပါ။

ဤအထောက်အထားများကို မည်သို့အသုံးပြုမည်နည်း

အခြေအနေသုံးမျိုးကို သီးခြားခွဲထားပါ။ အရေးပေါ်အဆင့် ရောဂါပိုးကူးစက်မှုအတွက် ရိုးသားသော အနှစ်ချုပ်မှာ အောက်ဆီဂျင်ရရှိမှု တိုးတက်နိုင်သော်လည်း ဗိုင်းရပ်စ်ကင်းစင်မှု၊ ဆေးရုံတက်ရမှု သို့မဟုတ် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မှုအပေါ် သက်ရောက်မှုကို သက်သေမပြနိုင်သေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် ကိုင်တွယ်ခြင်းအတွက် မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် အလင်းကို တွဲသုံးခြင်းသည် စမ်းသပ်ထားသော အခြေအနေများတွင် အာနိသင်မဲ့စေနိုင်ကြောင်း သက်သေပြထားသည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ရေရှည် COVID အတွက်မူ လက်ရှိတွင် ကုသမှုကို အခြေခံပေးနိုင်သော စမ်းသပ်လေ့လာမှု မရှိပါ။

အသုံးပြုရန် စဉ်းစားနေသူတိုင်း ဆေးပမာဏ၊ အသုံးပြုချိန်၊ အပြန်အလှန်သက်ရောက်နိုင်သော ဆေးများနှင့် အသုံးပြုရန် သင့်လျော်မှုတို့ကို ဆရာဝန်နှင့် ဆွေးနွေးသင့်ပြီး နောက်ပိုင်း စမ်းသပ်လေ့လာမှုရလဒ်တစ်ခုက အကျိုးနှင့်အန္တရာယ် ချိန်ဆမှုကို ပြောင်းလဲစေသလား စစ်ဆေးသင့်သည်။ သုံးသပ်ချက်များ ထုတ်ဝေရန် ပေးပို့ပြီးနောက် စမ်းသပ်လေ့လာမှုမှတ်တမ်းများကို အပ်ဒိတ်လုပ်လေ့ရှိပြီး ဤနယ်ပယ်သည်လည်း အဆိုပြုချက်အဆင့်မှ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းရလဒ်များ ရရှိသည့်အဆင့်သို့ တစ်ကြိမ် ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်သည်။ မှတ်ပုံတင်စာရင်းကို ပြန်လည်စစ်ဆေးသည့် အလေ့အထသည် လေ့လာမှုတစ်ခုတည်းထက် ပိုအရေးကြီးသည်။