लेख
मेथिलीन ब्लू आणि अस्थींचे वृद्धत्व: पेशींमधील निष्कर्ष उंदरांच्या हाडांवरील परिणामांचे भाकीत का करू शकले नाहीत
एखादे संयुग हाडांचे विघटन करणाऱ्या पेशींची क्रिया कमी करते, अशी कल्पना करा. प्रयोगशाळेतील संवर्धनपात्रात त्याची चाचणी केली जाते आणि अपेक्षेप्रमाणेच परिणाम मिळतात. बहुकेंद्रकी ऑस्टिओक्लास्ट कमी होतात, मात्रेनुसार स्पष्ट प्रतिसाद दिसतो आणि त्यामागे मायटोकॉन्ड्रियाशी संबंधित एक विश्वासार्ह स्पष्टीकरण असते. मग तेच संयुग उंदरांना त्यांच्या प्रौढ आयुष्यातील बहुतांश काळ दिले जाते, त्यांच्या सांगाड्यांचे त्रिमितीय स्कॅन केले जातात, आणि कोणताही फरक दिसत नाही. उपचार झाले असोत वा नसोत, वृद्ध हाडे वृद्धच दिसतात.
2024 मधील एका अभ्यासाचे हे प्रामाणिक चित्र आहे. ते नेमके समजून घेणे महत्त्वाचे आहे, कारण हाडांबाबत पूरक पदार्थांविषयीचे बहुतेक दावे जिथे टिकत नाहीत, त्या निर्णायक सीमारेषेवर हा अभ्यास आहे. हा शोधनिबंध पौडेल आणि सहकाऱ्यांचा असून तो मार्च 2024 मध्ये Aging मध्ये प्रकाशित झाला. तो मुक्त प्रवेशासाठी उपलब्ध आहे, त्यामुळे खालील प्रत्येक मोजमाप मूळ स्रोताशी पडताळता येते. त्याचा मुख्य निष्कर्ष म्हणजे परिणाम आढळला नाही. परिणाम न आढळणे म्हणजे अपयश नव्हे. तेही एक उत्तर असते, आणि हा अभ्यास एका मर्यादित प्रश्नाचे चांगले उत्तर देतो: मेथिलीन ब्लू किंवा मिटोक्विनोनचा दीर्घकालीन, संपूर्ण शरीरावर परिणाम करणारा अँटिऑक्सिडंट उपचार वृद्ध होत असलेल्या उंदरांचा सांगाडा टिकवून ठेवतो का? नाही.
हाडांचे वृद्धत्व आकड्यांत कसे दिसते
वयानुसार हाडांची झीज ही एकच गोष्ट नाही, म्हणून अभ्यासात एकच गोष्ट मोजली गेली नाही. मायक्रो-कम्प्युटेड टोमोग्राफी वापरून संशोधकांनी सांगाड्यातील तीन ठिकाणांचे स्कॅन केले: मांडीच्या हाडाच्या मध्य डायाफिसिसमधील कॉर्टिकल हाड (दाट मध्यदंड), मांडीच्या हाडाच्या दूरस्थ मेटाफिसिसमधील ट्रॅबेक्युलर हाड (सांध्याजवळचे स्पंजासारखे जाळे), आणि पाचव्या कंबरेच्या मणक्यातील ट्रॅबेक्युलर हाड. प्रत्येक ठिकाणी त्यांनी सूक्ष्मरचनेचे प्रमाणित मापदंड नोंदवले. BV/TV म्हणजे एकूण घनफळातील अस्थिमज्जेच्या जागेऐवजी हाडांनी व्यापलेला अंश. BMD म्हणजे खनिज घनता. Tb.Th, Tb.N आणि Tb.Sp हे ट्रॅबेक्युलांची जाडी, संख्या आणि त्यांतील अंतर दर्शवतात. कॉर्टिकल जाडी आणि छेदक्षेत्रे मध्यदंडाची रचना दर्शवतात.
ट्रॅबेक्युलर हाड म्हणजे गोदामाच्या आतील आधारांचे जाळे समजा. वृद्धत्वामुळे काही आधार पूर्णपणे नाहीसे होतात आणि उरलेले पातळ होतात. त्यामुळे संरचनेने व्यापलेल्या जागेचा अंश कमी होतो, उरलेल्या आधारांतील अंतर वाढते आणि संपूर्ण चौकट कमी भार पेलू शकते. कॉर्टिकल हाड म्हणजे गोदामाची भिंतच, जी पातळ होत जाते. सांगाड्याचे संरक्षण करणाऱ्या उपचाराचा परिणाम या आकड्यांत दिसायला हवा. अभ्यासाने हीच कसोटी लावली.
संवर्धनपात्रात काय झाले
पेशींवरील प्रयोगांसाठी 6 ते 7 महिन्यांच्या UM-HET3 उंदरांच्या मांडीच्या आणि नडगीच्या हाडांमधून घेतलेली अस्थिमज्जा वापरली गेली. वृद्धत्वाच्या संशोधनासाठी प्रजनन केलेली ही आनुवंशिकदृष्ट्या वैविध्यपूर्ण जात आहे. चार निष्कर्ष मिळाले, आणि ते वेगवेगळ्या दिशांनी निर्देश करतात, म्हणून प्रत्येक स्वतंत्रपणे सांगणे आवश्यक आहे.
पहिला निष्कर्ष असा की भविष्यात हाडे निर्माण करणाऱ्या पेशींचाही समावेश असलेल्या मेसेन्कायमल मूलपेशी, मेथिलीन ब्लू आणि मिटोक्विनोनच्या 0.125 ते 0.5 मायक्रोमोलर सांद्रतांमध्ये 48 तासांपर्यंत जिवंत राहिल्या. विषारी परिणामही नाही, वाढीव लाभही नाही. दुसरा निष्कर्ष असा की त्या मूलपेशींना अस्थिनिर्मिती माध्यमात ऑस्टिओब्लास्ट बनण्यास प्रवृत्त करून 18 व्या दिवशी अल्कलाइन फॉस्फेटेजसाठी रंगवले असता, तपासलेल्या कोणत्याही सांद्रतेवर दोन्हीपैकी कोणत्याही संयुगाने परिणाम बदलला नाही. संवर्धनपात्रातील हाडे निर्माण करणाऱ्या बाजूने प्रतिसाद दिला नाही.
तिसरा निष्कर्ष असा की हाडांचे विघटन करणाऱ्या बाजूने मात्र प्रतिसाद दिला. ऑस्टिओक्लास्ट तयार करण्याच्या प्रमाणित पद्धतीनुसार M-CSF आणि RANKL ने उद्दीपित केलेल्या अस्थिमज्जेतील पूर्ववर्ती पेशींमध्ये, सांद्रता वाढल्यावर TRAP-पॉझिटिव्ह बहुकेंद्रकी पेशी कमी तयार झाल्या. 0.25 मायक्रोमोलरपेक्षा जास्त सांद्रतेवर स्पष्ट घट दिसली; प्रत्यक्षात ती तपासलेल्या सर्वाधिक, 0.5 सांद्रतेवर दिसली. हाच निष्कर्ष असंख्य आशावादी सारांशांना जन्म देतो, आणि त्याच्या मर्यादांच्या चौकटीत तो खरा आहे: पेशीसंवर्धनात थेट, सातत्यपूर्ण संपर्कामुळे ऑस्टिओक्लास्टची निर्मिती मात्रेनुसार कमी झाली.
चौथा निष्कर्ष असा की 48 तास संपर्कात ठेवलेल्या आणि मायटोकॉन्ड्रियल ताण चाचणी केलेल्या परिपक्व ऑस्टिओब्लास्टमध्ये, कोणत्याही संयुगामुळे मूलभूत किंवा कमाल ऑक्सिजन वापरात लक्षणीय बदल दिसला नाही. 0.5 मायक्रोमोलरवर दोन्ही संयुगांनी श्वसन किंचित कमी केल्यासारखे दिसले, पण हा बदल सांख्यिकीयदृष्ट्या लक्षणीय नव्हता. त्यामुळे ऑस्टिओक्लास्टविरोधी परिणामासोबत मांडता येईल अशी हाडे निर्माण करणाऱ्या पेशींच्या मायटोकॉन्ड्रियातील सुधारणा संवर्धनपात्रात आढळली नाही. मायटोकॉन्ड्रियल इलेक्ट्रॉन वाहतूक साखळीमार्फत ऊर्जा प्रक्रियांमध्ये सुधारणा होण्याच्या प्रस्तावित यंत्रणेमुळे, संशोधकांनी जिथे शोध घेतला तिथे श्वसनात मोजता येण्याजोगी वाढ झाली नाही.
उंदरांमध्ये काय झाले
यानंतर अतिशय वेगवेगळ्या प्रमाणावर दोन प्राणीप्रयोग झाले.
लहान प्रयोगात अंतःप्रजनित C57BL/6J माद्या वापरल्या गेल्या. जैववैद्यकीय संशोधनात ही जात मोठ्या प्रमाणावर वापरली जाते. वयाच्या 18 महिन्यांपासून, म्हणजे उंदरांसाठी साधारण उत्तर-मध्यम वयापासून, निम्म्या माद्यांना 250 मायक्रोमोलर मेथिलीन ब्लू असलेले पाणी 6 किंवा 12 महिने, म्हणजे वयाच्या 24 किंवा 30 महिन्यांपर्यंत देण्यात आले. उपचार न केलेल्या 18 महिन्यांच्या माद्यांनी प्रारंभिक संदर्भ दिला, आणि 5 महिन्यांच्या माद्यांनी तरुण हाडे कशी दिसतात ते दाखवले. वृद्धत्वाने नेहमीप्रमाणेच आपले काम केले. L5 मणक्यात, उपचार झाले असोत वा नसोत, हाडांच्या घनफळाचा अंश सुमारे 35 टक्क्यांनी, खनिज घनता सुमारे 18 टक्क्यांनी कमी झाली आणि ट्रॅबेक्युलांची संख्या साधारण निम्मी झाली. कॉर्टिकल जाडी 18 ते 24 महिन्यांदरम्यान सुमारे 10 टक्क्यांनी आणि 30 महिन्यांपर्यंत सुमारे 30 टक्क्यांनी कमी झाली. मेथिलीन ब्लूने यांपैकी कोणत्याही बदलाचा कल बदलला नाही.
मोठा प्रयोग नॅशनल इन्स्टिट्यूट ऑन एजिंगच्या इंटरव्हेन्शन्स टेस्टिंग प्रोग्रामद्वारे झाला. हा कार्यक्रम तीन केंद्रांवर दोन्ही लिंगांच्या UM-HET3 उंदरांमध्ये संभाव्य संयुगांची चाचणी करतो. खाद्यात मेथिलीन ब्लूचे प्रमाण प्रति दशलक्ष 28 भाग आणि मिटोक्विनोनचे प्रमाण प्रति दशलक्ष 100 भाग ठेवले गेले. दोन्ही संयुगे प्रौढावस्थेच्या सुरुवातीपासून देण्यात आली आणि वयाच्या सुमारे 22 ते 24 महिन्यांपर्यंत चालू ठेवली गेली. सांगाड्यातील त्याच तीन ठिकाणांची मायक्रो-CT तपासणी झाली. प्रकाशित तक्त्यात समायोजित सांख्यिकीय विश्लेषणासह प्रत्येक मापदंड लिंग आणि उपचारानुसार दिला आहे, आणि उपचाराच्या स्तंभात सर्वत्र तेच दिसते: कुठेही लक्षणीय परिणाम नाही, उपचार आणि लिंग यांचा परस्परसंवादी परिणाम नाही. कॉर्टिकल असो किंवा ट्रॅबेक्युलर, मांडीचे हाड असो किंवा पाठीचा कणा, नर असो किंवा मादी, मेथिलीन ब्लू असो किंवा मिटोक्विनोन. सांगाड्याचे वृद्धत्व नेहमीच्या गतीने सुरू राहिले.
दोन्ही भागांची तुलना करणारा तक्ता
संपूर्ण लेख या तक्त्यावर आधारलेला आहे. अभ्यासातील स्वतःची मोजमापे वापरून, प्रत्येक ओळ त्याच जैविक प्रक्रियेसाठी संवर्धनपात्रात काय दिसले आणि प्राण्यात काय दिसले यांची तुलना करते.
| प्रक्रिया | पेशींमधील निष्कर्ष (0.125 ते 0.5 µM, थेट संपर्क) | प्राण्यांमधील निष्कर्ष (अनेक महिने संपूर्ण शरीराला मात्रा देणे) |
|---|---|---|
| पूर्ववर्ती पेशींची जिवंत राहण्याची क्षमता | तपासलेल्या कोणत्याही सांद्रतेवर MSC च्या जिवंत राहण्याच्या क्षमतेत बदल नाही | सजीव प्राण्यात थेट तपासले नाही; पूर्ववर्ती पेशींवरील परिणाम सूचित करणारे हाडांचे संरक्षण पुढील टप्प्यावर दिसले नाही |
| अस्थिनिर्मिती (ऑस्टिओब्लास्ट) | 18 व्या दिवशी अल्कलाइन फॉस्फेटेज-पॉझिटिव्ह पेशीसमूहांत बदल नाही | कोणत्याही ठिकाणी BV/TV, BMD, ट्रॅबेक्युलांची संख्या किंवा कॉर्टिकल जाडी टिकवून ठेवली गेली नाही |
| हाडांचे विघटन (ऑस्टिओक्लास्ट) | TRAP-पॉझिटिव्ह बहुकेंद्रकी पेशींमध्ये मात्रेनुसार घट, 0.25 µM पेक्षा जास्त सांद्रतेवर स्पष्ट | त्यातून मांडीच्या हाडात किंवा L5 मध्ये ट्रॅबेक्युलांतील अंतर, संख्या किंवा घनफळाचा अंश टिकवून ठेवला गेला नाही |
| ऑस्टिओब्लास्टमधील ऊर्जा प्रक्रिया | मूलभूत किंवा कमाल ऑक्सिजन वापरात लक्षणीय बदल नाही | परिणाम न आढळण्याशी सुसंगत: ऊतकांच्या पातळीपर्यंत कोणताही कार्यात्मक लाभ पोहोचला नाही |
| संपूर्ण सांगाड्यावरील परिणाम | लागू नाही (संवर्धनपात्रांना सांगाडे नसतात) | वयाशी संबंधित झीज सारखीच सुरू राहिली: L5 BV/TV मध्ये ~35% घट, BMD मध्ये ~18% घट, Tb.N साधारण निम्मे; C57BL/6J मध्ये कॉर्टिकल जाडी 24 mo पर्यंत ~10% आणि 30 mo पर्यंत ~30% कमी; दोन्ही लिंगांच्या UM-HET3 मध्ये उपचाराचा परिणाम नाही |
ओळीनुसार वाचल्यास हा तक्ता विरोधाभास दूर करतो. पेशींमधील चार प्रक्रियांपैकी केवळ एकीने प्रतिसाद दिला, आणि तोही सातत्यपूर्ण थेट संपर्कात, तपासलेल्या सांद्रतांच्या वरच्या टोकाजवळच दिला. संवर्धनपात्रात इतर सर्व बाबींमध्ये आधीच परिणाम आढळला नव्हता. त्यामुळे प्राण्यांमधील निष्कर्ष विरोधाभासापेक्षा पुष्टीसारखा वाटतो: पेशीसंवर्धनातील तीन परिणामहीन निष्कर्ष आणि एका अटीवर अवलंबून असलेला परिणाम, प्राण्यात सर्वच बाबींमध्ये परिणाम न आढळण्यात रूपांतरित झाले.
हाडांची रचना म्हणजे आयुर्मान नव्हे
एका गैरसमजासाठी स्वतंत्र विभाग आवश्यक आहे, कारण मेथिलीन ब्लूविषयी आयुर्मानाच्या नोंदी उपलब्ध आहेत आणि त्यांना हाडांवरील परिणामांच्या नोंदी समजण्याची चूक सहज होऊ शकते. इंटरव्हेन्शन्स टेस्टिंग प्रोग्रामच्या आधीच्या गटात, खाद्यातील त्याच मात्रेतील मेथिलीन ब्लूने UM-HET3 माद्यांच्या आयुर्मानाचे 90 व्या पर्सेंटाइलवरील मूल्य सुमारे 6 टक्क्यांनी वाढवले. हा आयुष्याच्या उत्तरार्धातील जगण्यावरचा परिणाम होता; मध्यक आयुर्मानात बदल नव्हता आणि नरांमध्ये कोणताही परिणाम नव्हता. मिटोक्विनोनचा दोन्हीपैकी कोणत्याही लिंगाच्या आयुर्मानावर परिणाम दिसला नाही. जगण्याचे हे आकडे कार्यक्रमाच्या प्रकाशित दीर्घायुष्य नोंदींमधून आले आहेत, हाडांवरील शोधनिबंधातून नाहीत.
या हाडांवरील शोधनिबंधाचे योगदान म्हणजे या नोंदी वेगवेगळ्या ठेवणे. एखादे संयुग एका लिंगात आयुष्याच्या उत्तरार्धातील जगण्यात बदल घडवू शकते, पण सांगाड्याचे मोजलेले कोणतेही वैशिष्ट्य टिकवून ठेवेलच असे नाही. जगण्याच्या मोजमापात सर्व कारणांमुळे होणारे मृत्यू मोजले जातात; मायक्रो-CT मध्ये मणक्यातील आधार मोजले जातात. आयुष्य वाढवण्यासाठी हस्तक्षेपाने हाडांमार्फतच काम केले पाहिजे असा कोणताही नियम नाही, आणि माद्यांमधील मेथिलीन ब्लूचा उत्तरायुष्यातील परिणाम इतर कोणत्या तरी मार्गाने झाला याचा हा अभ्यास थेट पुरावा आहे. मेथिलीन ब्लू आणि ऑस्टिओपोरोसिस यांना समर्थन देण्यासाठी आयुर्मानाचा निष्कर्ष उद्धृत करणारी व्यक्ती चुकीच्या खात्यातील चलन खर्च करत आहे. या नोंदी वेगळ्या ठेवण्याची सर्वसाधारण शिस्त मेथिलीन ब्लूविषयीचे संशोधन कसे वाचावे यात स्पष्ट केली आहे.
संवर्धनपात्रातील निष्कर्ष उंदरांतील परिणामांचे भाकीत का करू शकले नाहीत
पाच स्पष्टीकरणे या आकडेवारीशी सुसंगत आहेत, आणि ती एकमेकांना वगळणारी नाहीत.
पहिले म्हणजे संपर्क. पेशीसंवर्धनात पेशी ज्ञात सांद्रतांच्या द्रावणात सातत्याने बुडवलेल्या होत्या. उंदरांनी अनेक महिने संयुग मिसळलेले खाद्य खाल्ले, आणि अभ्यासात अस्थिमज्जेतील औषधाची पातळी किंवा हाडांतील ऑक्सिडेटिव्ह हानीचा कोणताही निर्देशक मोजला गेला नाही. थेट दिल्यावर ऑस्टिओक्लास्ट कमी करणारी सांद्रता अस्थिमज्जेतील पूर्ववर्ती पेशींपर्यंत त्या पातळीवर कदाचित पोहोचतच नसेल. शोधनिबंधात सजीव प्राण्यात प्रत्येक संयुगाची एकच मात्रा तपासली गेली, त्यामुळे प्राण्यांतील मात्रेनुसार प्रतिसाद अजून अज्ञात आहे.
दुसरे म्हणजे रसायनशास्त्र. प्रतिक्रियाशील ऑक्सिजन प्रजाती पेशीच्या आत एकसारखे मिसळलेले एकच भांडार तयार करत नाहीत. त्या लहान कप्प्यांमध्ये अल्प कालावधीत कार्य करतात, आणि मायटोकॉन्ड्रिया, पेशीद्रव्य आणि पेशीपटलांतील रेडॉक्स प्रणाली काही अंशी स्वतंत्रपणे काम करतात. मिटोक्विनोनची रचना मायटोकॉन्ड्रियात केंद्रित होण्यासाठी केलेली आहे, तर ऑस्टिओक्लास्ट निर्मितीला चालना देणारे ऑक्सिडंट संकेत इतरत्र निर्माण होऊ शकतात. एका भांडारातील पातळी कमी केल्याने, संपूर्ण पेशीला सातत्याने द्रावणात ठेवून जे साध्य होते तेच साध्य होईल असे नाही.
तिसरे म्हणजे प्रक्रियांची परस्परजोड. जिवंत हाडात विघटन आणि निर्मिती जोडलेली असतात: ऑस्टिओक्लास्ट आणि त्यांच्या शेजारच्या पेशी, नुकतेच विघटन झालेल्या ठिकाणी हाडे निर्माण करणाऱ्या पेशींना आणणारे संकेत सोडतात. ऑस्टिओक्लास्टची निर्मिती कमी केल्याने तितक्याच प्रमाणात हाड वाढत नाही, कारण त्यामुळे बांधणी करणाऱ्या पेशींना बोलावणारे संकेतही कमी होऊ शकतात. फक्त पूर्ववर्ती पेशी असलेले संवर्धनपात्र हा अभिप्रत्यय दाखवू शकत नाही. सांगाड्यात तो लपून राहू शकत नाही.
चौथे म्हणजे भार. ऑस्टिओसाइट यांत्रिक ताण ओळखतात आणि संपूर्ण हाडाच्या पुनर्घडणीचा समतोल ठरवतात. प्राण्यांचे वय वाढून हालचाल कमी होते तसा यांत्रिक संकेत कमी होतो, आणि एका पेशीप्रकारावर औषधामुळे पडणाऱ्या मर्यादित प्रभावाची पर्वा न करता झीज सुरू राहते. लेखक स्वतः व्यायाम आणि अस्थिनिर्मितीला चालना देणारा भार हे अधिक शक्यता असलेले प्रभावी घटक मानतात. सांगाडा रेडॉक्स रसायनशास्त्रापेक्षा भौतिकशास्त्राचे अधिक ऐकतो, हेच त्यांनी सौम्यपणे म्हटले आहे.
पाचवे म्हणजे वेळ, पण त्याला एक मर्यादा आहे. C57BL/6J प्रयोगात उपचार वयाच्या 18 महिन्यांपासून सुरू झाले, तेव्हा रचनेची बरीच झीज आधीच झाली होती. अस्थिनिर्मितीला अनुरूप चालना मिळाल्याशिवाय, छिद्रे पडून नष्ट झालेल्या ट्रॅबेक्युला कोणताही अस्थिविघटनविरोधी पदार्थ पुन्हा बांधू शकत नाही. पण संपूर्ण स्पष्टीकरण वेळेवर टाकता येत नाही, कारण इंटरव्हेन्शन्स टेस्टिंग प्रोग्राममध्ये मात्रा देणे प्रौढावस्थेच्या सुरुवातीलाच सुरू झाले होते, तरीही काहीही बदलले नाही. उशिरा सुरुवात केल्याने एका प्रयोगाचा काही भाग स्पष्ट होतो. दुसऱ्या प्रयोगातील कोणताही भाग त्यातून स्पष्ट होत नाही.
मेथिलीन ब्लू आणि ऑस्टिओपोरोसिसविषयीच्या दाव्यांसाठी याचा अर्थ काय
हाडांचे आरोग्य किंवा सांगाड्याचे वृद्धत्व यांसाठी मेथिलीन ब्लूचे मूल्यमापन करणाऱ्या वाचकासाठी व्यावहारिक निष्कर्ष थोडक्यात आहे. पेशीसंवर्धनात ऑस्टिओक्लास्टविरोधी खरा परिणाम दिसूनही, उपलब्ध सर्वोत्तम दीर्घकालीन उंदरांवरील पुराव्यात मेथिलीन ब्लू किंवा मिटोक्विनोन दीर्घकाळ दिल्याने सांगाड्याला कोणताही लाभ झालेला नाही. आयुर्मानावरील साहित्यात मेथिलीन ब्लूचा केवळ माद्यांमध्ये आयुष्याच्या उत्तरार्धात मर्यादित परिणाम दिसतो; हा परिणाम हाडांमार्फत झाला नसल्याचे हा अभ्यास दाखवतो. यांपैकी कोणत्याही नोंदी ऑस्टिओपोरोसिससाठी मानवांमधील वापराला समर्थन देत नाहीत, आणि मानवांच्या हाडांवरील कोणताही डेटा येथे समाविष्टच नाही. मानवांमधील मात्रा आणि उत्पादनाच्या सुरक्षिततेचे प्रश्न मेथिलीन ब्लूची सुरक्षितता आणि दुष्परिणाम या विषयात येतात, या उंदरांच्या सांगाड्यावरील अभ्यासात नाहीत.
यातील अधिक खोल धडा पुराव्याच्या क्रमाबद्दल आहे. पेशींमधील निष्कर्ष हा नियंत्रित संपर्कात एखादे संयुग एका पेशीप्रकारावर काय करू शकते याबद्दलचा दावा असतो. हाडांवरील निष्कर्ष हा अनेक महिन्यांच्या संपूर्ण शरीरावरील संपर्कामुळे, यांत्रिक नियंत्रणाखाली दोन पेशीप्रकारांना जोडणाऱ्या अवयवावर काय परिणाम होतो याबद्दलचा दावा असतो. पहिल्या टप्प्यावर गृहीतके जन्माला येतात. दुसऱ्या टप्प्यावर, सांगाड्याचे वृद्धत्व आणि या दोन अँटिऑक्सिडंटच्या बाबतीत, हे गृहीतक संपुष्टात आले.