Wangenzelle mat Methylenblo fierwen: wat ze observéieren ass

Eng Schülerin setzt eng Drëps Wangenzellsuspensioun op en Objektträger, kuckt duerch de Mikroskop a gesäit bal näischt. E puer bleech Geeschter dreiwen duerch en hellt Bildfeld. Si stellt méi schaarf, erhéicht dann d'Liicht a kënnt zum Schluss, datt den Objektträger eidel ass. Den Objektträger ass net eidel. D'Zelle sinn do. Si si bal transparent, an dës Transparenz ass genee de Problem, deen dës Fierwung léise soll.

Dës Diskrepanz tëscht Erwaardung a Bild sollt ee benennen, éier de Protokoll ufänkt. Ufänger erwaarden, datt e Mikroskop Detailer sichtbar mécht, esou wéi de Zoom vun enger Kamera e Schëld an der Distanz weist. E Hellfeldmikroskop mécht eppes méi Spezifesches: et weist Ënnerscheeder an der Liichtabsorptioun. Eng ongefierfte Wangenzell absorbéiert bal kee Liicht a liwwert dofir bal keen Ënnerscheed. Methylenblo füügt dësen Ënnerscheed derbäi. Et bënnt sech ongläichméisseg am Zellbanneschten a verwandelt Struktur a Kontrast. Wann d'Schüler dëst Konzept verstanen hunn, erschéngt all spéidere Schrëtt als eng Konsequenz an net als e Rezept.

Hannergrondwëssen doriwwer, wéi einfach Fierwungen am Schoullabor Kontrast schafen, hëlleft hei. Eng Opfrëschung iwwer d'Ariichte vun engem Hellfeldmikroskop virum Fierwen verhënnert d'Hallschent vun de feelgeschloene Preparater. D'Chimie hannert der Faarf gëtt an enger Aféierung an de Gebrauch vu Methylenblo an der Mikroskopie erkläert, déi weist, firwat genee dëse Faarfstoff ëmmer nees op der Laborbänk opdaucht.

De Protokoll fir de Schoulunterrecht

D'Variant mat engem Naasspreparat hei ënnendrënner ass déi méi einfach Standardmethod fir den allgemengen Unterrecht. Si brauch weder eng Flam nach e Fixéierungsschrëtt. Bei der Variant mat engem fixéierten Ausstréch, déi a verschiddenen Héichschoulhandbicher benotzt gëtt, kommen d'Dréchnen un der Loft an eng kuerz Hëtztfixéierung derbäi, wéi an der Aktivitéit zum Wangenausstréch vum North Central Texas College, publizéiert iwwer Biology LibreTexts. D'Hëtztfixéierung ass awer eng üblech Praxis an der Mikrobiologie, keng Viraussetzung fir Epithelzellen ze gesinn.

Wat Dir braucht: propper Objektträger an Deckglieser, steril Wattestäbercher fir eemolege Gebrauch (bevirzucht) oder nei flaach Zännstocher, eng Drëpsfläsch mat enger 0.5 bis 1 Prozent wässerlecher Methylenbloléisung, destilléiert oder deioniséiert Waasser, Läschpabeier, Händschen an e zesummegesate Mikroskop mat enger Gesamtvergréisserung vun 100x a 400x.

1. De Mond mat rengem Waasser ausspullen. Dëst läscht Liewensmëttelreschter, déi sech spéider intensiv fierwen a vun den Zellen oflenken.
2. All Schüler hëlt nëmmen eng Prouf vun der eegener Wang. Mat engem frësche sterile Wattestäbche sanft iwwer d'Bannesäit vun der Wang reiwen. Drécken, net krazen. Ophalen, laang éier Onwuelsinn oder Bluddungen optrieden.
3. D'Wattestäbchen iwwer d'Mëtt vun engem propperen Objektträger rullen, fir eng dënn Schicht ze verdeelen. Eng dënn Schicht ass dee wichtegste Faktor fir e gutt erkennbart Preparat. En décke wäisse Belag gëtt beim Fierwen zu enger bloer Mass, an där näischt méi z'ënnerscheeden ass.
4. Eng Drëps Methylenblo op den Ausstréch ginn. 1 bis 3 Minutten awierke loossen. Eng Minutt geet a ville Protokoller fir Héichschoulen duer; am NCERT-Laborhandbuch fir Naturwëssenschaften an der Klass IX ginn ongeféier 3 Minutte fir en temporäert Preparat benotzt. Méi laang ass net besser, an ze laangt Fierwen ass deen heefegste Feeler beim Zäitplang.
5. Sanft mat destilléiertem Waasser spullen oder iwwerschëssege Faarfstoff mat Läschpabeier ofsaugen, jee nom lokale Protokoll. Den Hannergrond soll hellblo ginn, net donkel marineblo.
6. En Deckglas schréi erofloossen, sou datt eng Kant als éischt beréiert, an et dann lues ofleeën. Dëst verhënnert Loftblosen.
7. Mat enger klenger Vergréisserung ufänken, fir d'Zellen ze fannen, d'Schäerft an d'Zentréierung kontrolléieren, duerno op 100x a schliisslech op 400x wiesselen. Bei 400x nëmmen de Feintrieb benotzen.

D'Konzentratioun vum Faarfstoff verdéngt eng präzis Bemierkung. Schoulprotokoller benotze meeschtens eng wässerlech Methylenbloléisung vun ongeféier 1 Prozent. Eng méi konzentréiert Stammléisung oder eng laang Awierkzäit mécht den Hannergrond méi séier däischter wéi den Zellkär. Domat gëtt de Kontrast ëmgedréint, op deen dës Übung ugewisen ass.

Sécheren Ëmgang mat Wangematerial

Wangeprouwe enthalen Spaut an normal Mikroorganismen aus dem Mond. Behandelt dofir all frëschen Ausstréch als potenziell ustiechend Material, och wann d'Donateure gesond Klassekomerode sinn. D'Richtlinne vun der American Society for Microbiology zur Biosécherheet an Unterrechtslaboratoiren nennen déi allgemeng Prinzippien: de Risiko virun der Sessioun bewäerten, Händschen undoen, d'Ae schützen, wa Sprëtzer méiglech sinn, duerno d'Hänn wäschen, d'Laborbänken desinfizéieren a kontaminéiert Wegwerfmaterial iwwer den zougeloossene Wee fir biologeschen Offall entsuergen.

Véier Reegele fir de Schoulunterrecht decken de gréissten Deel vum Risiko of. Ee Spender pro Wattestäbchen a pro Objektträger; ni deelen. Nëmme Prouwe vun sech selwer huelen, ni vun engem Noper. Wattestäbercher an Zännstocher fir eemolege Gebrauch kommen direkt an de virgesinnen Offallbehälter, ni zréck op d'Laborbänk. Methylenblo selwer fierft Haut a Kleedung a reizt d'Aen, dofir gëlle Händschen an déi üblech Hygiènesreegele fir Faarfstoffer. Erweidert dës Übung net, fir eppes aus dem Ausstréch ze kultivéieren, an improviséiert keng Hëtztfixéierung vu frëschem mënschlechem Material ausserhalb vun de Sécherheetsprozedure vun der Schoul.

Wat ze observéieren ass, a firwat et esou ausgesäit

Bei 100x sicht Dir no breeden, flaachen, hellbloen Zelle mat onreegelméissegen ovalen oder polygonale Konturen. Si leien eenzel oder a lockeren, iwwerlappende Schichten. All Zell huet normalerweis ee méi donkelbloe Fleck. Dëse Fleck ass den Zellkär. Notéiert och d'Uerdnung: Plattenepithelzelle sinn dënn Placken, keng Kugelen. Dofir gesinn hir Kante wéi eng gerass Glasur aus an net wéi ronn Ballonen.

Bei 400x ginn dräi Eegenschafte kloer erkennbar. D'Zellgrenz erschéngt als eng dënn, méi däischter Linn, déi d'Zell ëmfaasst. Den Zytoplasma fëllt d'Bannescht mat engem hellen, gläichméissege Blo. Den Zellkär ass méi däischter a méi kompakt, dacks oval a meeschtens no bei der Mëtt, awer net ëmmer. Frot d'Schüler, all dräi zesumme mat der Form an der Vergréisserung festzehalen, well d'Aarbechtsblat genee dat verlaangt.

Ee Punkt ass hei fir d'Genauegkeet wichteg, a vill Aarbechtsblieder stellen en falsch duer. Déi sichtbar Grenz entsprécht der Regioun vun der Plasmamembran, awer d'Membran selwer, eng Lipidduebelschicht vun ongeféier 7 bis 10 Nanometer Déckt, läit wäit ënner deem, wat e Schoulmikroskop opléise kann. Wat d'Schüler gesinn, ass den optesche Rand vun der Zell zesumme mam Faarfstoff, dee sech do ugesammelt huet. Déi selwecht Virsiicht gëllt fir Organellen. Mitochondrien, den endoplasmatesche Retikulum, de Golgi-Apparat an d'Ribosome sinn an dësem Preparat net ze gesinn. E konventionelle Liichtmikroskop kann ënner gudde Bedéngungen Detailer bis op ongeféier 0.2 Mikrometer opléisen, wéi den NCBI-Hannergrondtext iwwer Mikroskopieinstrumenter an der Zellbiologie erkläert. De gréissten Deel vun der Ultrastruktur läit ënner oder no bei dëser Grenz. Eng méi héich eidel Vergréisserung mécht d'Bild méi grouss, ouni Detailer derbäizesetzen.

Firwat gëtt den Zellkär am däischterste gefierft? Methylenblo ass e kationesche Faarfstoff, deen an der Léisung positiv gelueden ass a sech mat negativ geluedenem Material an der Zell verbënnt, virun allem mat Nukleinsaieren. Chromatin konzentréiert DNA am Zellkär, dofir sammelt den Zellkär am meeschte Faarfstoff. Den Zytoplasma enthält RNA an aner geluede Moleküllen a gëtt dofir och gefierft, awer méi diffus a méi hell. Déi entscheedend Aschränkung: Methylenblo ass keen DNA-spezifesche Faarfstoff. Fuerschung iwwer d'Verdeelung vu Methylenblo bei der Bildgebung vun Zellkären beschreift, wéi sech de Kation mat nukleinsaierräiche Regioune verbënnt. Eeler quantitativ Fuerschung iwwer d'Bindung vu Methylenblo an Zellpreparater huet festgestallt, datt de gréissten Deel vum gebonnene Faarfstoff mat Nukleinsaieren verbonne war. En däischteren Zellkär zesumme mat hellem Zytoplasma ass dofir e Kontrastmuster, keng molekular Analys.

Feeler, déi Schüler maache wäerten, a wéi een se erkennt

Bal all feelgeschloent Preparat passt an ee vu fënnef Musteren. Léiert d'Schüler, de Problem um Preparat ze erkennen, amplaz et blann ze widderhuelen.

Ze staarkt Fierwe mécht d'Zellen an den Hannergrond gläichméisseg däischter, sou datt den Zellkär am Bildfeld verschwënnt. Eng méi kuerz Fierfzäit oder e méi grëndlecht Spulle léist dëse Problem. Ze schwaacht Fierwen hannerléisst geeschterhaft Zellen, déi verschwannen, wann d'Liicht méi staark gëtt; verlängert d'Zäit a Schrëtt vun drësseg Sekonnen. Déck Ausstrécher bilden dicht, iwwerlappend Massen, an deene keng Kontur nogezeechent ka ginn. D'Korrektur ass mechanesch: déi nächst Kéier méi dënn verdeelen, well kee Spullen e Koup Zelle rette kann. Loftblosen erschéngen als perfekt Kreesser mat schaarfen, däischtere Ränner a lenken Ufänger of, déi se mat Strukture verwiesselen; leet d'Deckglas nach eng Kéier lues a schréi op. Kleng donkel Punkten, déi op oder ronderëm d'Zelle verstreet sinn, si meeschtens normal Mondbakterien, wéi Schoulprotokoller, zum Beispill d'Prozedur fir Wangenzelle vun Ingrid Science, bemierken. Si bestätegen, datt de Mond bewunnt ass, wat de Schüler an Erënnerung bleiwe kann. An dëser Übung kënne si awer net bis op d'Aart identifizéiert ginn a sollten net als Zelldeeler gezeechent ginn. Liewensmëttelreschter a Schläimfiedem fierwe sech onreegelméisseg an intensiv; d'Ausspulle virdru soll hir Quantitéit reduzéieren.

Wat dës Übung net ka maachen

Dëst ass eng Observatioun fir Léierzwecker, keen diagnosteschen Test. Näischt um Ausgesi vun Zellen an enger Fierwung am Schoulunterrecht kann eng Infektioun, Kriibs oder eng aner Krankheet diagnostizéieren, an den Artikel soll net esou gelies ginn, wéi wann en dat géif suggeréieren. D'Preparat weist Form, Grenz, Zytoplasma an Zellkär bei zwou Vergréisserungen. Et weist weder d'Ultrastruktur vun der Membran nach Detailer vun Organellen oder eng molekular Identitéit. D'Grenz ausdrécklech ze nennen, schützt souwuel d'Wëssenschaft wéi och d'Schüler: e gutt Resultat ass eng korrekt beschrëften Zeechnung mat notéierter Vergréisserung a Fierwung, keng Conclusioun iwwer d'Gesondheet.

Aarbechtsblat fir Schüler a beschrëfte Mikrofotografien

Déi zwee Projetmaterialie fir dës Säit sinn déi beschrëfte Mikrofotografie uewen an d'Aarbechtsblat hei ënnendrënner. Dréckt fir all Schüler en Aarbechtsblat aus oder projizéiert et a loosst d'Schüler d'Këschten an hir Hefter iwwerhuelen.

Esou benotzt Dir et an enger Sessioun vu 45 Minutten: zéng Minutte fir d'Sécherheetsinstruktiounen an d'Proufnam, zéng Minutte fir d'Fierwen an d'Montéiere vum Preparat, fofzéng Minutte fir d'Observatioun an d'Skizzéiere bei béide Vergréisserungen, zéng Minutte fir d'Checklëscht an de Verglach mat der beschrëfter Mikrofotografie. D'Punkten op der Checklëscht si bewosst op konkret Aarbechtsschrëtt ausgeriicht. Dënnen Ausstréch, korrekt Fierfzäit, Zellkär méi däischter wéi den Zytoplasma, Vergréisserung notéiert. E Schüler, deen all véier ofhake kann, huet dat Konzept verstanen, dat dës Lektioun vermëttele soll: Mikroskope weisen Ënnerscheeder, a Fierwunge schafen déi Ënnerscheeder, déi et derwäert ass ze weisen.