ভাছোপ্লেজিয়া আৰু ছেপ্টিক শ্বকত মিথিলিন ব্লু: ক্লিনিকেল পৰীক্ষাসমূহে কি দেখুৱায়

হৃদযন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছত এজন ৰোগী স্বাভাৱিক কাৰ্ডিয়াক আউটপুট লৈ অস্ত্ৰোপচাৰ কক্ষৰ পৰা ওলাই আহে, কিন্তু তেওঁৰ ৰক্তচাপ স্থিৰ হৈ নাথাকে। আন এখন বিছনাত গুৰুতৰ সংক্ৰমণত ভোগা এজন ৰোগীৰ ৰক্তচাপ নিৰ্ধাৰিত সীমাৰ ওপৰত ৰাখিবলৈ নৰএপিনেফ্ৰিনৰ মাত্ৰা ক্ৰমে বঢ়াবলগীয়া হয়। দুয়োটা ক্ষেত্ৰতে ৰক্তনলীয়ে নিজৰ টোন হেৰুৱাইছে, আৰু দুয়োটা পৰিস্থিতিতে নিবিড় পৰিচৰ্যাৰ চিকিৎসকসকলে মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ কৰি চাইছে। এই প্ৰবন্ধত ক্লিনিকেল পৰীক্ষাসমূহে প্ৰকৃততে কি পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু কি ফল পাইছিল, তাৰ পৰ্যালোচনা কৰা হৈছে।

তলৰ আলোচনাৰ ভিত্তি হৈছে দুটা পাৰ্থক্য। প্ৰথমতে, হৃদযন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছৰ ভাছোপ্লেজিয়া আৰু ছেপ্টিক শ্বক পৃথক ৰোগ, আৰু সেইবোৰৰ পৰীক্ষাৰ নক্সাও পৃথক; সেয়ে প্ৰত্যেকটোৰ বাবে পৃথক খণ্ড দিয়া হৈছে। দ্বিতীয়তে, কম ভাছোপ্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা আৰু অধিক ৰোগী জীয়াই থকা একে কথা নহয়। অধিকাংশ পৰীক্ষাই প্ৰথমটো জুখিছিল; দ্বিতীয়টো নিশ্চিত কৰিবলৈ প্ৰায় কোনো পৰীক্ষাই যথেষ্ট ডাঙৰ নাছিল।

মিথিলিন ব্লুৱে ৰক্তনলীৰ টোন কিয় বঢ়াব পাৰে

ধমনীৰ মসৃণ পেশী সংকুচিত আৰু শিথিল হোৱাৰ লগে লগে ধমনী সংকীৰ্ণ আৰু প্ৰসাৰিত হয়, আৰু এই ব্যাসে সমগ্ৰ দেহৰ ৰক্তনলীৰ প্ৰতিৰোধৰ বহুখিনি নিৰ্ধাৰণ কৰে। শিথিলতাৰ এটা সংকেত নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ পৰা দ্ৰৱণীয় গুয়ানাইলেট চাইক্লেজৰ মাজেৰে চক্ৰীয় GMP-লৈ যায়, যিয়ে শিথিলতা বৃদ্ধি কৰে। মিথিলিন ব্লুৱে এই পথত বাধা দিয়ে; সেইবাবেই ই শ্বকৰ সময়ত হোৱা ব্যাপক ৰক্তনলী প্ৰসাৰণৰ বিপৰীতে কাম কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ঔষধীয় ক্ৰিয়া এটা মাত্ৰ নিৰ্দিষ্ট অৱৰোধতকৈ বিস্তৃত: নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ সংশ্লেষণ আৰু ৰক্তনলীৰ শিথিলতা সম্পৰ্কীয় পৰীক্ষামূলক গৱেষণাত মিথিলিন ব্লুৱে সংকেত-শৃংখলৰ একাধিক স্থানত কাম কৰিছিল। সেই গৱেষণাই এটা সম্ভাৱ্য কাৰ্যপ্ৰণালী ব্যাখ্যা কৰে। কিন্তু কোনো নিৰ্দিষ্ট ৰোগীৰ ৰক্তচাপে কেনে সঁহাৰি দিব, সেয়া পূৰ্বানুমান নকৰে।

তলৰ প্ৰতিটো পৰীক্ষাত চিকিৎসালয়ত মানক নিবিড় পৰিচৰ্যাৰ লগতে শিৰাৰ জৰিয়তে মিথিলিন ব্লু দিয়া হৈছিল। ইয়াত ঘৰতে মুখেৰে গ্ৰহণ কৰা কোনো সামগ্ৰী পৰীক্ষা কৰা হোৱা নাই।

হৃদযন্ত্ৰৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছৰ ভাছোপ্লেজিয়া

ইয়াত ভাছোপ্লেজিয়া বুলিলে কাৰ্ডিঅ’পালমোনাৰী বাইপাছৰ পাছত ৰক্তনলীৰ টোন গুৰুতৰভাৱে কমি যোৱাকে বুজোৱা হৈছে: কাৰ্ডিয়াক আউটপুট অক্ষুণ্ণ থকা সত্ত্বেও ৰক্তচাপ আৰু ৰক্তনলীৰ প্ৰতিৰোধ কম থাকে। ইতিমধ্যে সৃষ্টি হোৱা ভাছোপ্লেজিয়াৰ চিকিৎসাৰ বাবে যাদৃচ্ছিকভাৱে গোটত ভাগ কৰা পৰীক্ষাৰ প্ৰমাণ মূলতঃ এটা সৰু পৰীক্ষাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। আন দুটা পৰীক্ষাত ভাছোপ্লেজিয়া প্ৰতিৰোধ কৰিবলৈ অস্ত্ৰোপচাৰৰ আগতে বা সময়ত মিথিলিন ব্লু পৰীক্ষা কৰা হৈছিল, যিটো এটা পৃথক ক্লিনিকেল প্ৰশ্ন।

Levin আৰু সহকৰ্মীসকলৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ পাছত ইতিমধ্যে সৃষ্টি হোৱা ভাছোপ্লেজিয়াৰ যাদৃচ্ছিক পৰীক্ষাত 56 জন ৰোগীক এক ঘণ্টাত 1.5 mg/kg ইনফিউজন অথবা প্লেচিবো লাভ কৰা গোটত ভাগ কৰা হৈছিল। চিকিৎসা পোৱা গোটত ভাছোপ্লেজিয়া দ্ৰুতভাৱে দূৰ হৈছিল, আনহাতে প্লেচিবো পোৱা 28 জনৰ ভিতৰত 8 জনৰ ভাছোপ্লেজিয়া 48 ঘণ্টাৰ পাছতো আছিল; মৃত্যুৰ সংখ্যা আছিল 28 জনৰ ভিতৰত 0 জন বনাম 28 জনৰ ভিতৰত 6 জন। শ্বক দূৰ হোৱাৰ ফলাফল উল্লেখযোগ্য, কিন্তু 56 জন ৰোগীৰ পৰা জীয়াই থকাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ নিশ্চিত কৰিব নোৱাৰি, আৰু মৃত্যুহাৰৰ এই পাৰ্থক্য সকলো ক্ষেত্ৰতে প্ৰযোজ্য বুলি ধৰিবলৈ যথেষ্ট দৃঢ় নহয়।

প্ৰতিৰোধমূলক পৰীক্ষাসমূহে মিশ্ৰ ফল দেখুৱায়। Ozal আৰু সহকৰ্মীসকলৰ উচ্চ বিপদাশংকা থকা কৰোনাৰী বাইপাছ ৰোগীৰ অধ্যয়নত অস্ত্ৰোপচাৰৰ আগৰ ইনফিউজনে ভাছোপ্লেজিয়াৰ সংখ্যা 50 জনৰ ভিতৰত 13 জনৰ পৰা 50 জনৰ ভিতৰত 0 জনলৈ কমাইছিল। Maslow আৰু সহকৰ্মীসকলে বাইপাছৰ সময়ত তুলনামূলকভাৱে কম সময় স্থায়ী হোৱা প্ৰভাৱ পাইছিল, আনহাতে Cho আৰু সহকৰ্মীসকলে প্ৰায় কোনো ৰক্তসঞ্চালনগত বা ভাছোপ্ৰেছৰ-সম্পৰ্কীয় সুবিধা পোৱা নাছিল। নিৰ্বাচিত অস্ত্ৰোপচাৰ ৰোগীৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰতিৰোধ আৰু ইতিমধ্যে সৃষ্টি হোৱা ভাছোপ্লেজিয়া দূৰ কৰাৰ চিকিৎসাক পৃথক প্ৰমাণ থকা পৃথক দাবী হিচাপে পঢ়িব লাগে।

ছেপ্টিক শ্বক

ছেপ্টিক শ্বকত সংক্ৰমণৰ লগতে তৰল দিয়াৰ পাছতো অব্যাহত থকা ৰক্তসঞ্চালনৰ বিকলতা থাকে; সেয়ে নৰএপিনেফ্ৰিন চিকিৎসাৰ মূল ভিত্তি হৈ পৰে, আৰু পৰীক্ষাসমূহে মিথিলিন ব্লুৱে কেটেকোলামিন ব্যৱহাৰৰ সময় কমায় নে নাই, সেয়া যাচাই কৰে। অস্ত্ৰোপচাৰৰ তুলনাত ইয়াৰ ফলাফলৰ ইংগিত অধিক সামঞ্জস্যপূৰ্ণ, কিন্তু এতিয়াও বিভিন্ন পৰীক্ষাৰ মাজত ভিন্নতা আছে; আৰু এই ইংগিত জীয়াই থকাৰ সলনি ভাছোপ্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন হ্ৰাসৰ সৈতে জড়িত।

আধুনিক পৰীক্ষাসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰটো হৈছে Ibarra-Estrada আৰু সহকৰ্মীসকলৰ 2023 চনৰ আৰম্ভণিতে সহায়ক হিচাপে মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰৰ যাদৃচ্ছিক অধ্যয়ন। ইয়াত বিশ্লেষণত অন্তৰ্ভুক্ত 91 জন প্ৰাপ্তবয়স্কই নৰএপিনেফ্ৰিন, হাইড্ৰোকৰ্টিছোন আৰু প্ৰয়োজন অনুসৰি ভাছোপ্ৰেছিনৰ লগতে তিনিটা মাত্ৰাৰ বাবে দৈনিক ছয় ঘণ্টাৰ ইনফিউজন অথবা মিল থকা প্লেচিবো লাভ কৰিছিল। ভাছোপ্ৰেছৰ বন্ধ কৰালৈকে মধ্যম সময় আছিল 69 ঘণ্টা বনাম 94 ঘণ্টা, আনহাতে মৃত্যুহাৰ আৰু ভেণ্টিলেচনৰ সময় প্ৰায় একে আছিল। আগৰ পৰীক্ষাসমূহ সৰু আছিল: Kirov আৰু সহকৰ্মীসকলৰ 20 জন ৰোগীৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষাত 2 mg/kg বলাছৰ পাছত ক্ৰমে বঢ়োৱা ইনফিউজনৰ সৈতে কেটেকোলামিনৰ ব্যৱহাৰ বহুখিনি কমিছিল, আৰু Memis আৰু সহকৰ্মীসকলে ইনফিউজনৰ পাছত অধিক গড় ধমনী চাপ পাইছিল (85 বনাম 74 mmHg), কিন্তু ভাছোপ্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন হ্ৰাস জোখাৰ কোনো অন্তিম সূচক নাছিল। ইয়াৰ বিপৰীতে, Dong আৰু সহকৰ্মীসকলৰ 72 জন ৰোগীৰ প্লেচিবো-নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষাত নৰএপিনেফ্ৰিন বা ৰক্তচাপৰ ক্ষেত্ৰত কোনো অৰ্থপূৰ্ণ সুবিধা পোৱা নাছিল, আৰু এটা তুলনামূলক অধ্যয়নত 12 আৰু 24 ঘণ্টাত দ্বিতীয় ভাছোপ্ৰেছৰ হিচাপে ভাছোপ্ৰেছিন মিথিলিন ব্লুতকৈ উন্নত বুলি পোৱা গৈছিল। Juffermans আৰু সহকৰ্মীসকলৰ মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণৰ গৱেষণাত মাত্ৰা বঢ়াৰ লগে লগে চাপ আৰু প্ৰতিৰোধ বাঢ়িছিল, কিন্তু 7 mg/kg-ত উদৰীয় অংগসমূহৰ ৰক্তপ্ৰবাহ ব্যাহত হোৱাটো উদ্বেগৰ বিষয় আছিল।

পৰীক্ষাসমূহৰ তালিকা

IV মানে শিৰাৰ জৰিয়তে। NE মানে নৰএপিনেফ্ৰিন। MAP মানে গড় ধমনী চাপ। SVR মানে সমগ্ৰ দেহৰ ৰক্তনলীৰ প্ৰতিৰোধ। প্ৰতিটো শাৰীয়ে এটা অধ্যয়নত ব্যৱহৃত চিকিৎসা বৰ্ণনা কৰিছে, চিকিৎসাৰ পৰামৰ্শ দিয়া নাই।

এইবোৰৰ কোনো ফলেই কম মৃত্যু হোৱা দেখুৱায়নে?

একত্ৰিত বিশ্লেষণসমূহৰ ফল পৃথক পৰীক্ষাসমূহতকৈ অধিক অনুকূল দেখা গৈছে, কিন্তু গভীৰভাৱে যাচাই কৰিলে এই অনুকূল অনুমানসমূহ দুৰ্বল হৈ পৰে। ছেপ্টিক শ্বকৰ ছয়টা পৰীক্ষাৰ 2024 চনৰ একত্ৰিত বিশ্লেষণত হ্ৰস্বম্যাদী মৃত্যুৰ বিপদাশংকাৰ অনুপাত 0.66 পোৱা গৈছিল, কিন্তু পক্ষপাতৰ উচ্চ আশংকা থকা পৰীক্ষাসমূহ বাদ দিয়াৰ পাছত এই প্ৰভাৱ পৰিসংখ্যাগতভাৱে উল্লেখযোগ্য নাথাকিল। কেৱল RCT অন্তৰ্ভুক্ত কৰা আটাইতকৈ শেহতীয়া একত্ৰিত বিশ্লেষণে নটা পৰীক্ষা আৰু 535 জন ৰোগীক সামৰি লৈছিল। ইয়াত 28ৰ পৰা 30 দিনৰ মৃত্যুৰ অডছ অনুপাত 0.73 আৰু আস্থা-ব্যৱধান 0.40ৰ পৰা 1.36 আছিল, যিটো পৰিসংখ্যাগতভাৱে উল্লেখযোগ্য নহয়। ইয়াৰ পৰীক্ষা-ক্ৰমিক বিশ্লেষণে অনুমান কৰিছিল যে উপলব্ধ কেইশমান ৰোগীৰ বিপৰীতে 1,773 জন ৰোগীৰ প্ৰয়োজন হ’ব। সৎ সাৰাংশটো হৈছে—জীৱন ৰক্ষাৰ লাভ এতিয়াও প্ৰমাণিত হোৱা নাই, এনে লাভ নাই বুলি প্ৰমাণিত হোৱা নহয়।

চিকিৎসালয়ৰ প্ৰমাণৰ পৰা সুৰক্ষা-সম্পৰ্কীয় টোকা

পৰীক্ষাসমূহত সাধাৰণতে দেখা প্ৰভাৱ আছিল নীলা বা সেউজীয়া প্ৰস্ৰাৱ আৰু ছালৰ ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন, লগতে মেথিমোগ্লবিনৰ সামান্য বৃদ্ধি। গুৰুতৰ বিপদৰ তথ্য পৰীক্ষাত হোৱা ঘটনাৰ সংখ্যাৰ সলনি অনুমোদিত শিৰাৰ জৰিয়তে প্ৰয়োগ কৰা সামগ্ৰীৰ তথ্যৰ পৰা আহে: ছেৰোটোনিন-সম্পৰ্কীয় ঔষধ বা অপিঅইডৰ সৈতে একেলগে ব্যৱহাৰ কৰিলে ছেৰোটোনিন ছিণ্ড্ৰোম, হিমোলাইছিছৰ বিপদৰ বাবে G6PD-ৰ অভাৱত ব্যৱহাৰ নিষিদ্ধ হোৱা, ইনফিউজনৰ সময়ত আৰু তাৰ কিছু সময় পাছলৈ পাল্‌ছ অক্সিমিটাৰত ভুলকৈ কম মান দেখুওৱা, আৰু প্ৰতিবেদিত বিৰূপ প্ৰতিক্ৰিয়া হিচাপে উচ্চ ৰক্তচাপ। কেইবাটাও আধুনিক পৰীক্ষাই G6PD-ৰ অভাৱ থকা বা শেহতীয়াকৈ ছেৰোটোনিন-সম্পৰ্কীয় ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰা ৰোগীক বাদ দিছিল; সেয়ে সেই পৰীক্ষাবোৰৰ আপাতদৃষ্টিত সমস্যামুক্ত সুৰক্ষা-তালিকাই এই গোটসমূহৰ বিপদ জুখিব নোৱাৰে। এই প্ৰমাণ বিস্তৃত ক্লিনিকেল ব্যৱহাৰৰ সামগ্ৰিক পৰ্যালোচনা আৰু সুৰক্ষা মূল্যায়নৰ লগত মিলাই পঢ়িব লাগে; পৰীক্ষাৰ নক্সাৰ সৈতে অপৰিচিত পাঠকে মিথিলিন ব্লুৰ গৱেষণা পঢ়াৰ নিৰ্দেশিকাৰ পৰা আৰম্ভ কৰিব পাৰে।

প্ৰমাণ বাঢ়িলে ভাছোপ্লেজিয়া আৰু ছেপ্টিক শ্বকৰ বাবে পৃথক বিস্তৃত পৰ্যালোচনাৰ প্ৰয়োজন হ’ব পাৰে। কিন্তু বৰ্তমানৰ সাহিত্যক এটা নিবিড় পৰিচৰ্যা-সম্পৰ্কীয় পৰ্যালোচনাত সামৰিব পাৰি: ৰক্তনলী সংকুচিত কৰা আৰু ভাছোপ্ৰেছৰৰ প্ৰয়োজন কমোৱাৰ প্ৰকৃত প্ৰভাৱ আছে, যিটো ইতিমধ্যে সৃষ্টি হোৱা ভাছোপ্লেজিয়া আৰু ছেপ্টিক শ্বকৰ আৰম্ভণিৰ পৰ্যায়ত আটাইতকৈ স্পষ্ট; কিন্তু জীয়াই থকাৰ লাভ প্ৰদৰ্শিত হোৱা নাই, আৰু সুৰক্ষাৰ সীমাবদ্ধতাৰ বাবে কেইবাটাও ৰোগী-গোট ইয়াৰ পৰা বাদ পৰে। এই অৱস্থাসমূহৰ সন্মুখীন হোৱা ব্যক্তি ইতিমধ্যে নিবিড় পৰিচৰ্যাত থাকে, আৰু এই পৰিস্থিতিত মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ চিকিৎসা কৰা দলটোৱে লোৱা ICU-ৰ সিদ্ধান্ত—চিকিৎসালয়ৰ ইনফিউজনৰ পৰা অনুমান কৰি লোৱা ঘৰুৱা চিকিৎসা নহয়।