Artikel
Eosien-metileenblou-agar: beginsel, samestelling en interpretasie

’n Student haal ’n EMB-plaat uit die broeikas en stop. Verskeie kolonies is amper swart met ’n metaalgroen glans. Die student het twee teorieë. Óf die kultuur is gekontamineer, óf die bakterieë het groen pigment geproduseer. Albei teorieë is verkeerd, en albei spruit uit dieselfde ontbrekende konsep.
’n Eosien-metileenblou-agarplaat, gewoonlik verkort tot EMB-agar of EMB-plaat, is ’n vaste bakteriële kultuurmedium wat die kleurstowwe eosien Y en metileenblou bevat, saam met voedingstowwe en agar. Dit is nie ’n bottel kleurstof wat in agar verdun is nie. Dit is ’n geformuleerde stelsel waarin dieselfde twee kleurstowwe ongewenste organismes onderdruk én suikerfermentasie aandui deur die koloniekleur te verander. Sodra dié dubbele rol duidelik is, lyk die donker kolonies en die sporadiese groen glans nie meer soos toevallighede nie.
Die kort antwoord
EMB-agar is selektief teen baie Gram-positiewe bakterieë en differensieel vir sterk laktosefermentasie. Eosien Y en metileenblou inhibeer Gram-positiewe organismes, terwyl suur uit laktosefermentasie die presipitasie van ’n eosien- en metileenblou-kleurstofkompleks binne kolonies veroorsaak. Sterk suurprodusente soos baie Escherichia coli-stamme word donker blou-swart en kan in weerkaatste lig ’n metaalgroen glans toon. Swakker fermenteerders word pienk tot pers. Nie-fermenteerders bly kleurloos of deurskynend. EMB is ’n komplekse, ongedefinieerde medium omdat dit peptoon bevat, en peptoon verskaf die meeste van die stikstof. Standaard-EMB bevat nie sorbitol nie. Sorbitol behoort by ’n ander siftingstaak, hoofsaaklik sorbitol-MacConkey-agar vir E. coli O157:H7.
EMB is ’n medium, nie ’n kleurstof nie
Die naam veroorsaak die eerste verwarring. Eosien-metileenblou klink soos ’n kleuringsoplossing, en metileenblou is inderdaad ’n kationiese kleurstof wat vir mikroskopie en eenvoudige bakteriële kleuring gebruik word. Maar ’n EMB-plaat bevat veel meer as opgeloste kleurstof. Die funksionele stelsel sluit ’n stikstof- en voedingsbasis, ’n bepaalde fermentasiesuiker, ’n fosfaatbuffer, ’n stolmiddel en die twee kleurstowwe in lae, noukeurig gebalanseerde konsentrasies in.
Daardie balans is belangrik. Dieselfde metileenblou wat selle op ’n skyfie kleur, tree anders op wanneer dit by ’n byna neutrale pH met eosien Y in agar gekombineer word en daarna aan plaaslike suur rondom ’n kolonie blootgestel word. Vir die breër kleurstoffamilie en waarom katalogusname misleidend kan wees, sien metielblou teenoor metileenblou. Vir hoe EMB met die ander belangrike enteriese siftingsmedium vergelyk, sien EMB-agar teenoor MacConkey-agar.
Twee funksies in een paar kleurstowwe
Mikrobiologie-onderrig onderskei twee mediumfunksies wat EMB toevallig kombineer. ’n Selektiewe medium onderdruk sommige organismes terwyl dit ’n teikengroep toelaat om te groei. ’n Differensiële medium laat organismes wat wel groei, sigbaar verskillende reaksies toon, gewoonlik deur die metabolisme van een substraat. Standaardhandboeke soos die OpenStax-mikrobiologiehoofstuk oor kultuurmedia definieer albei terme, en EMB is ’n standaardvoorbeeld van ’n medium wat albei tegelyk is.
Op EMB kom seleksie van die kleurstowwe. Eosien Y en metileenblou inhibeer saam baie Gram-positiewe organismes, sodat enteriese Gram-negatiewe organismes die plaat oorheers. Die ASM-protokol vir eosien-metileenblou-agar beskryf die medium as beide selektief en differensieel en beklemtoon metileenblou as die sterker inhibeerder van Gram-positiewe organismes. Inhibisie is gedeeltelik eerder as absoluut, dus kan sporadiese klein Gram-positiewe kolonies steeds deurbreek.
Differensiasie kom van fermentasie plus dieselfde kleurstowwe. Laktosefermenteerders stel sure rondom die kolonie vry. Namate die plaaslike pH daal, assosieer eosien en metileenblou tot ’n kleurstofkompleks wat in die kolonie neerslaan. Swak of matige suurproduksie gee pienk, bruin of pers groei. Sterk suurproduksie gee donker blou-swart groei en, wanneer die neerslag voldoende is, die metaalgroen glans in weerkaatste lig. Die groen kleur is ’n optiese effek van neergeslane kleurstof, nie ’n pigment wat deur E. coli afgeskei word nie. ’n Nuttige ketting om te onthou is suikerfermentasie, dan suur, dan laer pH, dan neerslag van die kleurstofkompleks, dan ’n donker kolonie, dan moontlike glans.
Moenie die twee rolle omkeer nie. EMB selekteer nie laktosefermenteerders nie. Laktosegebruik is die differensiële eienskap. Kleurstofinhibisie is die selektiewe eienskap.
Is EMB-agar gedefinieerd of ongedefinieerd
Studente vra dikwels of EMB-agar ’n gedefinieerde of ongedefinieerde medium is. Die antwoord is ongedefinieerd, wat ook kompleks genoem word.
’n Chemies gedefinieerde medium lys elke chemiese spesie teen ’n presiese konsentrasie. ’n Komplekse of ongedefinieerde medium bevat ’n biologiese hidrolisaat of ekstrak waarvan die molekulêre samestelling van lot tot lot wissel. EMB bevat peptoon teen 10 g per liter, en peptoon is ’n proteïenhidrolisaat met ’n mengsel van peptiede, aminosure, minerale en groeifaktore. Die vermelding van die hoeveelheid peptoon maak nie die medium gedefinieerd nie, omdat die samestelling van peptoon self nie volledig gespesifiseer is nie.
Hierdie klassifikasie is onafhanklik van selektiewe en differensiële gedrag. EMB is tegelyk kompleks, selektief, differensieel en vast. Daardie vier etikette beantwoord vier verskillende vrae: wat oor die samestelling bekend is, wie toegelaat word om te groei, of groeiende organismes verskillend lyk, en wat die fisiese toestand van die medium is.
Aangehaalde formulering: Levine-EMB
Resepte verskil, daarom moet aangeteken word watter EMB die laboratorium aanhou. Twee formulerings oorheers in onderrig en voedselmikrobiologie. Die ouer Holt-Harris-Teague-styl bevat beide laktose en sukrose. Levine-EMB bevat laktose sonder sukrose, wat die differensiële reaksie daarvan spesifiek vir laktose maak. Die FDA BAM-metode vir Levine-EMB-agar lys die Levine-samestelling wat in voedseltoetsing gebruik word.
| Bestanddeel per liter | Levine L-EMB, FDA BAM M80 |
|---|---|
| Peptoon | 10 g |
| Laktose | 10 g |
| Dikaliumfosfaat | 2 g |
| Eosien Y | 0.4 g |
| Metileenblou | 0.065 g |
| Agar | 15 g |
| Finale pH | 7.1 plus or minus 0.2 |
Die ASM-studenteprotokol gee ’n gekombineerde Difco-styl resep met 10 g peptoon, 5 g laktose, 5 g sukrose, 2 g dikaliumfosfaat, 13.5 g agar, 0.4 g eosien Y en 0.065 g metileenblou by pH 7.2, en ASM merk op dat dit Holt-Harris-Teague-suikers met Levine-peptoon en -fosfaat kombineer. Dié besonderheid het praktiese betekenis. Op EMB met twee suikers kan ’n donker kolonie die gebruik van sukrose, laktose of albei weerspieël. Op Levine-EMB dui ’n donker kolonie op laktose. Proteus-gedrag illustreer die punt: ASM waarsku dat Proteus ’n glans kan toon op sukrosebevattende EMB wanneer verspreiding onderdruk word, terwyl dit op Levine-EMB gewoonlik kleurloos bly. Kontroleer die bottel of voubiljet voordat jy interpreteer.
Watter bestanddele verskaf stikstof en koolstof
Die algemene eksamenvraag vra watter bestanddele in EMB-agar stikstof verskaf. Die hoofantwoord is peptoon. Peptoon verskaf peptiede en aminosure, en dus organiese stikstof, saam met ’n mate van koolstof, minerale en groeifaktore. Dit is die voedingsbasis van die plaat.
Die doelbewus bygevoegde koolhidraat is die koolstof- en energiebron vir die differensiële reaksie: laktose in Levine-EMB, of laktose plus sukrose in EMB met twee suikers. Dikaliumfosfaat verskaf fosfaat en buffer die pH sodat slegs betekenisvolle fermentasie die plaaslike pH genoeg laat daal om kleurstof te laat presipiteer. Agar dra vir hierdie doel geen voeding by nie. Dit stol slegs die plaat. Eosien Y en metileenblou vorm die selektiewe en rapporterende stelsel.
Lees van die plaat: geannoteerde grafiek
Lees EMB onder weerkaatste of skuins lig, omdat die glans só die maklikste sigbaar is. Vergelyk elke onbekende monster met bekende kontroles uit dieselfde lot. Die grafiek hieronder is ’n illustratiewe rekonstruksie om die patroon aan te leer, nie ’n foto van lewende kulture nie.

Gebruik hierdie leeslogika:
- Donker blou-swart kolonies, klassiek met ’n metaalgroen glans: sterk laktosefermentasie, vermoedelik ’n E. coli-patroon. Bevestig dit, want die afwesigheid van glans sluit E. coli nie uit nie, en ander sterk suurprodusente kan op sommige formulerings glans toon.
- Pienk, bruin of pers, dikwels mukoidale kolonies sonder die klassieke glans: stadiger of swakker fermentasie, die gewone Enterobacter- en Klebsiella-patroon.
- Kleurlose, deurskynende, bleek of amberkleurige kolonies: nie-fermenteerderpatroon, die gewone voorkoms van Salmonella, Shigella en Proteus op Levine-EMB.
- Geen groei of slegs speldepuntkolonies waar Gram-positiewe organismes uitgestreep is nie: verwagte selektiewe onderdrukking. Deurbraakgroei kom voor en moet nie as ’n differensiële resultaat gelees word nie. Kleur is ’n siftingsfenotipe. Dit rig Gram-kleuring, oksidase, biochemiese panele of instrumentidentifikasie. Dit identifiseer nooit op sy eie ’n spesie nie. ’n Direkte sy-aan-sy-vergelyking met die ander enteriese siftingsmedium help hier, en daarom behandel ’n aparte vergelyking EMB teenoor MacConkey-seleksie en -interpretasie in besonderhede.
Oorsig van voorbereiding
Vir gedehidreerde kommersiële EMB moet die vervaardiger se voubiljet vir die presiese produk gevolg word, aangesien kleurstofinhoud en sterilisasie-instruksies verskil. Vir die ASM-styl formulering skryf die ASM-protokol vir eosien-metileenblou-agar voor dat die bestanddele opgelos word, die pH aangepas word, die mengsel gekook word om die agar op te los, vir 15 minutes by 121 degrees Celsius geoutoklaveer word, tot ongeveer 60 degrees afgekoel word, die presipitaat deur draaiende beweging weer in suspensie gebring word en die medium uitgegiet word. Die FDA Levine-metode spesifiseer sterilisasie by hoogstens 121 degrees en dieselfde finale pH-venster. ’n Mate van presipitaat in EMB is normaal en word deur sagte draaiende beweging weer in suspensie gebring eerder as om as kontaminasie weggegooi te word.
Inkubeer aërobies, tipies 18 to 24 hours naby 35 to 37 degrees, en lees op die laboratorium se gespesifiseerde tydstip. Gehaltebeheer gebruik algemeen E. coli vir die donkerglansreaksie, ’n Salmonella-stam en Proteus mirabilis vir kleurlose groei, Enterobacter of Klebsiella aerogenes vir mukoidale fermentasie, en Staphylococcus aureus plus Enterococcus faecalis om Gram-positiewe onderdrukking te kontroleer. Stem stamnommers en aanvaardingskriteria met die voubiljet ooreen.
Wat vrae oor sorbitol-EMB eintlik vra
Nog ’n gereelde eksamenvraag stel dat EMB-agar wat sorbitol bevat, gebruik word om ’n sekere patogeen op te spoor, en vra watter een. Die uitgangspunt moet reggestel word voordat die vraag beantwoord word.
Standaard-EMB bevat nie sorbitol nie. Die gevestigde sorbitolsifting vir E. coli O157:H7 is sorbitol-MacConkey-agar, veral cefixime tellurite sorbitol MacConkey. Die beginsel is dat die meeste gewone E. coli sorbitol vinnig fermenteer en pienk-rooi word, terwyl tipiese O157:H7-stamme sorbitol stadig of glad nie fermenteer nie en kleurloos of grys bly, soos beskryf in die FDA BAM-metode vir sorbitol-MacConkey-agar. Daar is geen ekwivalente gestandaardiseerde sorbitol-EMB in ASM- of FDA-bakteriologiese metodes nie. In FDA-werkvloeie vir diarreeveroorsakende E. coli verskyn Levine-EMB saam met chromogene en ander bevestigingsmedia, maar EMB alleen kan nie patogene STEC van gewone E. coli onderskei nie. Wanneer ’n vraag dus sorbitol plus E. coli O157:H7 noem, is die bedoelde medium sorbitol-MacConkey, nie EMB nie. Algemene molekulêre konteks vir metileenblou self word behandel in hoe metileenblou werk.
Slaggate wat elke termyn herhaal
Eerstens, om te veel uit die glans af te lei. FDA beskryf tipiese E. coli op Levine-EMB as donker in die middel, met of sonder ’n glans. Beskou glans as ’n sterk voorlopige leidraad, nooit as bewys nie.
Tweedens, om die formulering te ignoreer. ’n Sukrosebevattende plaat verbreed die betekenis van elke donker kolonie. ’n Levine-plaat beperk dit tot laktose. Skryf die formulering saam met die resultaat in die notaboek neer.
Derdens, om gemengde groei as een organisme te interpreteer. In mengsels kan een organisme die sure verbruik wat deur ’n ander geproduseer word, wat die verwagte glans kan uitwis. ASM dokumenteer so ’n mengseleffek met E. coli en Salmonella. Kies geïsoleerde kolonies en hanteer elke morfotipe afsonderlik.
Vierdens, om te laat te lees. Langdurige inkubasie laat swak fermenteerders en deurbrekende Gram-positiewe organismes kleur opbou en vervaag die onderskeid tussen fermenteerders en nie-fermenteerders. Teken inkubasietyd saam met die koloniebeskrywing aan.
Vyfdens, om onderdrukking as steriliteit te beskou. EMB verminder Gram-positiewe organismes. Dit waarborg nie hul afwesigheid nie. ’n Klein kolonie in die Gram-positiewe kontrolestreep is ’n produkeienskap wat aangeteken moet word, nie noodwendig ’n studentefout nie.
Onthou een sin by die werkbank. Kleurstowwe selekteer deur Gram-positiewe organismes te onderdruk, suur uit laktose spreek deur kleurstofneerslag, en die formulering bepaal watter suiker die kleur mag aandui.