မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် အသည်းအဆီဖုံးခြင်း — စမ်းသပ်လေ့လာမှုများမှ တွေ့ရှိချက်များ

အသည်းအဆီဖုံးခြင်းဟူသည် မတူညီသောပြဿနာများစွာအတွက် အသုံးပြုသည့် အမည်တစ်ခုဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးတွင် အရက်ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလွန်အကျွံသောက်ခြင်းက အစပျိုးအကြောင်းရင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အခြားတစ်ဦးတွင်မူ အင်ဆူလင်တုံ့ပြန်မှုလျော့နည်းခြင်းနှင့် အသည်းသို့ အဆီပိုမိုရောက်ရှိခြင်းတို့နှင့်အတူ အာဟာရဓာတ်များ အလွန်အကျွံရရှိခြင်းက အကြောင်းရင်းဖြစ်နိုင်သည်။ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် စစ်ဆေးရာတွင် နှစ်မျိုးစလုံး၌ အဆီစုဆောင်းမှုသာ တွေ့ရနိုင်သော်လည်း နောက်ခံအကြောင်းရင်းများမှာ မတူညီကြပါ။ ထိုကွာခြားချက်က စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြင့် မည်သည့်အရာကို သက်သေပြနိုင်မည်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည်။

မီသိုင်လင်းဘလူးနှင့် အသည်းအဆီဖုံးခြင်းဆိုင်ရာ သုတေသနစာပေမှာ အနည်းငယ်သာရှိပြီး ဤမေးခွန်းနှင့်ပတ်သက်သည့် လေ့လာမှုအားလုံးသည် လူတွင်မစမ်းသပ်မီ အဆင့်၌သာ ရှိသေးသည်။ ကြွက်ကြီးနှင့် ကြွက်ငယ်တို့တွင် ပြုလုပ်ထားသော လေ့လာမှု 3 ခုကို အများဆုံး ကိုးကားလေ့ရှိကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးက တူညီသည့်ရလဒ်ကို မညွှန်ပြကြပါ။ အီသနောကျွေးသည့် လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့ပြောင်းလဲမှုကို ပြန်ပြုပြင်နိုင်ခဲ့သော်လည်း အသည်းအဆီမှာ မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ အဆီများသောအစားအစာ ကျွေးသည့် လေ့လာမှုတစ်ခုတွင် အချက်ပြမှု ပြောင်းလဲခြင်းနှင့်အတူ အသည်းအဆီ လျော့နည်းခဲ့သည်။ ကျန်းမာသောတိရစ္ဆာန်များကို လေ့လာသည့် အခြားတစ်ခုတွင် အသည်းနှင့် ကျောက်ကပ်တို့၌ အဆီဓာတ်ပါအောက်ဆိုဒ်ဖြစ်ခြင်း၏ ရလဒ်များ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤလေ့လာမှုများကို စုပေါင်းဖတ်ရှုလျှင် ရလဒ်အညွှန်း 3 မျိုးဖြစ်သည့် ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့ပြောင်းလဲမှု၊ အချက်ပြမှု အသက်ဝင်လာခြင်းနှင့် တစ်ရှူးအတွင်း အဆီစုဆောင်းမှုတို့ကို အဘယ်ကြောင့် သီးခြားခွဲထားရမည်ကို သိနိုင်သည်။

ရောထွေးနားလည်ရန် လွယ်ကူသော ရလဒ်အညွှန်း 3 မျိုး

ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့တိုင်းတာချက်သည် အီလက်ထရွန်များကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်လွှဲပြောင်းနေသည်ကို ဖော်ပြသည်။ အသည်းရှိ NAD+ နှင့် NADH အချိုးက ဆဲလ်အတွင်းပတ်ဝန်းကျင်သည် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ဓာတ်တိုးသည့်အခြေအနေလား၊ ဓာတ်လျှော့သည့်အခြေအနေလားကို ပြသသည်။ အီသနော ဓာတ်တိုးခြင်းက NAD+ ကို NADH အဖြစ် ပြောင်းလဲစေသောကြောင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အရက်သောက်ခြင်းသည် ထိုအချိုးကို လျော့ကျစေသည်။ အီလက်ထရွန်ကို လက်ခံနိုင်သော ဆိုးဆေးတစ်မျိုးက ထိုအချိုးကို ပြန်မြင့်တက်စေနိုင်သည်။ ယင်းသည် ဓာတုဖြစ်စဉ်ဖြစ်ပြီး စုဆောင်းထားသောအဆီ နည်းသွားကြောင်း သက်သေမဟုတ်ပါ။

အချက်ပြမှုတိုင်းတာချက်သည် ထိန်းညှိမှုကို ဖော်ပြသည်။ SIRT1 သည် NAD+ ကို မှီခိုသော ထိန်းညှိအင်ဇိုင်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး မိုင်တိုကွန်ဒြီးယား၏ လုပ်ဆောင်မှုနှင့် အဆီဓာတ်ကို ကိုင်တွယ်အသုံးပြုမှုတွင် ပါဝင်သော ပရိုတင်းများကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲပေးသည်။ AMPK သည် စွမ်းအင်နည်းပါးမှုကို အာရုံခံသည့်အရာအဖြစ် လုပ်ဆောင်ပြီး အသက်ဝင်လာသည့်အခါ လောင်စာဓာတ်တိုးခြင်းကို အားပေးကာ အဆီဓာတ်အသစ် ဖွဲ့စည်းခြင်းကို ထိန်းချုပ်သည်။ စာတမ်းတစ်ခုက အသည်းတွင် မီသိုင်လင်းဘလူးကြောင့် SIRT1 အသက်ဝင်လာကြောင်း ဖော်ပြပါက ထိန်းညှိမှုဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲခြင်းကို ဖော်ပြနေခြင်းဖြစ်သည်။ လူနာတစ်ဦး၏ ရလဒ်ကို ဖော်ပြနေခြင်း မဟုတ်သေးပါ။

တစ်ရှူးဗေဒ သို့မဟုတ် ဇီဝဓာတုတိုင်းတာချက်သည် အသည်းကိုယ်တိုင်၏ အခြေအနေကို ဖော်ပြသည်။ အများသုံးဥပမာများမှာ တစ်ရှူးတစ်ဂရမ်လျှင် ထရိုင်ဂလစ်စရိုက်ပါဝင်မှု၊ ကြားနေအဆီကို Oil Red O ဖြင့် ဆေးရောင်တင်စစ်ဆေးခြင်း၊ ဆဲလ်များ ဖောင်းပွလာခြင်းနှင့် ထိခိုက်မှုကို hematoxylin နှင့် eosin ဖြင့် အကဲဖြတ်ခြင်း၊ သွေးပလာစမာရှိ ALT လုပ်ဆောင်မှုတို့ဖြစ်သည်။ ထိုစမ်းသပ်မှုတွင် မီသိုင်လင်းဘလူးကြောင့် အသည်းအဆီဖုံးခြင်း သက်သာလာသလားဆိုသည်ကို ဤတတိယအမျိုးအစားကသာ ဖြေပေးနိုင်သည်။

ဤအမျိုးအစားများကို သီးခြားခွဲထားခြင်းဖြင့် အဖြစ်များဆုံး အဓိပ္ပာယ်လွဲမှားမှုကို ရှောင်ရှားနိုင်သည်။ ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့ သို့မဟုတ် အချက်ပြမှုဆိုင်ရာ ရလဒ်ကောင်းတစ်ခု ရရှိခြင်းသည် အသည်းအဆီဖုံးမှု လျော့နည်းခြင်းနှင့် မတူညီပါ။

အီသနောမော်ဒယ် — ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာသော်လည်း အဆီမပြောင်းလဲ

အရှင်းလင်းဆုံး အကျိုးမတွေ့သည့် ရလဒ်ကို Wistar ကြွက်ကြီးအထီးများအား အီသနောကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျွေးသည့် လေ့လာမှု တွင် တွေ့ရသည်။ တိရစ္ဆာန်များကို အရည်အစားအစာ၏ အစိတ်အပိုင်းအဖြစ် အီသနောကျွေးပြီး စုစုပေါင်းစွမ်းအင်၏ 36 ရာခိုင်နှုန်းအထိ တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။ အစားအစာပမာဏတူညီအောင် တွဲဖက်ကျွေးထားသော ထိန်းချုပ်အုပ်စုများတွင် အီသနောမှရမည့် စွမ်းအင်အစား ဂလူးကို့စ်ကို ပေးခဲ့သည်။ အီသနောအုပ်စုတစ်ခုနှင့် ထိန်းချုပ်အုပ်စုတစ်ခုကိုလည်း ရက် 5 မှ ရက် 30 အထိ အစားအစာတစ်လီတာလျှင် မီသိုင်လင်းဘလူး 130 mg၊ ခန့်မှန်းအားဖြင့် တစ်ရက်လျှင် ကိုယ်အလေးချိန်တစ် kg အတွက် 42 mg ပေးခဲ့သည်။

ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့အခြေအနေကို စံသတ်မှတ်ထားသော ဇီဝဖြစ်ပျက်ပစ္စည်းအတွဲများမှ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ ဆဲလ်အတွင်းအရည်အတွက် lactate နှင့် pyruvate အချိုး၊ မိုင်တိုကွန်ဒြီးယားအတွက် 3-hydroxybutyrate နှင့် acetoacetate အချိုးကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အီသနောပမာဏများစွာ ကျွေးသည့် အစောပိုင်းကာလတွင် အီသနောအုပ်စုများ၌ ကြီးမားသောပြောင်းလဲမှုများ တွေ့ရပြီး ဆဲလ်အတွင်းအရည်ရှိ NAD+ နှင့် NADH အချိုးသည် 62 ရာခိုင်နှုန်းခန့်၊ မိုင်တိုကွန်ဒြီးယားရှိ အချိုးသည် 71 ရာခိုင်နှုန်းခန့် လျော့ကျခဲ့ကာ glycerol 3-phosphate လည်း မြင့်တက်ခဲ့သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးက ထိုပြောင်းလဲမှုများကို အများအားဖြင့် ပြန်ပြောင်းစေပြီး glycerol 3-phosphate ကို ထိန်းချုပ်အုပ်စု၏ တန်ဖိုးများနှင့် နီးစပ်အောင် ပြန်ရောက်စေခဲ့သည်။ သို့သော် အီသနောစားသုံးပမာဏ၊ ကိုယ်အလေးချိန်တိုးမှု သို့မဟုတ် သွေးရည်ကြည်ရှိ အီသနောပမာဏတို့ကို မပြောင်းလဲစေခဲ့ပါ။

အသည်းအဆီ၏ ရလဒ်မှာမူ မတူညီခဲ့ပါ။ အဆီများစွာ မစုဆောင်းမီ ရက် 12 တွင် အုပ်စုများအကြား ထရိုင်ဂလစ်စရိုက်ပမာဏ မကွာခြားခဲ့ပါ။ ရက် 27 တွင် မီသိုင်လင်းဘလူး ရရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရရှိသည်ဖြစ်စေ အီသနောအုပ်စုများ၌ ထရိုင်ဂလစ်စရိုက်ပမာဏ အလွန်မြင့်တက်ခဲ့သည်။ ရက် 30 တွင် အီသနောကျွေးထားသော တိရစ္ဆာန်များ၌ စုစုပေါင်းအဆီဓာတ် 89 ရာခိုင်နှုန်းခန့်နှင့် ထရိုင်ဂလစ်စရိုက် 196 ရာခိုင်နှုန်းခန့် မြင့်တက်ခဲ့ပြီး ဆိုးဆေးက ယင်းကို ထပ်မံ၍ သက်ရောက်မှုမရှိခဲ့ပါ။ အသည်းအငယ်ခန်း၏ အလယ်ပိုင်းတွင် အဆီဝင်ရောက်စုဆောင်းမှုသည် စမ်းသပ်ကုသမှု ရရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရရှိသည်ဖြစ်စေ တူညီနေခဲ့သည်။ ဤမော်ဒယ်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျွေးပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်သော အသည်းအဆီဖုံးခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ အီသနောကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သည့် ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့ပြောင်းလဲမှု မဟုတ်ကြောင်း စာတမ်းရေးသူများက ကောက်ချက်ချခဲ့သည်။ တိရစ္ဆာန်နှင့် ဆဲလ်တွေ့ရှိချက်များကို လူတွင်ဖြစ်နိုင်သော အန္တရာယ်နှင့် မည်သို့ ဆက်စပ်အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရမည်ကို ခွဲခြားနားလည်ခြင်းသည် ဤနေရာတွင် အသုံးဝင်သည်။ ယန္တရားတစ်ခုသည် အမှန်တကယ်ရှိနေနိုင်သော်လည်း နောက်ဆုံးရလဒ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့အခြေအနေကို ပြန်ပြုပြင်နိုင်လျှင် အသည်းအဆီကို မဖြစ်မနေ ဖယ်ရှားနိုင်ရမည်ဟု တစ်စုံတစ်ဦးက ဆိုသည့်အခါ ကိုးကားသင့်သောလေ့လာမှုမှာ ဤလေ့လာမှုပင်ဖြစ်သည်။ ဤစမ်းသပ်ပုံစံတွင် ထိုသို့ မဖြစ်ခဲ့ပါ။

ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုမော်ဒယ် — ကြွက်ငယ်များတွင် အချက်ပြမှုနှင့်အတူ အဆီလျော့နည်းခြင်း

SIRT1 နှင့် AMPK ကို အခြေခံထားသော အသည်းဆဲလ်နှင့် အဆီများသောအစားအစာကျွေးထားသည့် ကြွက်ငယ်များဆိုင်ရာ လေ့လာမှု မှာမူ မတူညီသောအခြေအနေကို ပြသသည်။ HepG2 ဆဲလ်များ၊ AML-12 ဆဲလ်များနှင့် ကြွက်ကြီးများမှ တိုက်ရိုက်ခွဲထုတ်ထားသော အသည်းဆဲလ်များတွင် မီသိုင်လင်းဘလူးက NAD+ နှင့် NADH အချိုးကို မြင့်တက်စေခဲ့သည်။ ထို့ပြင် SIRT1 ပရိုတင်းတိုးပွားစေခြင်း၊ ထိန်းညှိပစ္စည်း PGC-1alpha တွင် အက်စီတိုင်လ်အုပ်စု ပေါင်းထည့်မှုကို လျော့နည်းစေခြင်း၊ မိုင်တိုကွန်ဒြီးယား DNA ပါဝင်မှုနှင့် အောက်ဆီဂျင်အသုံးပြုမှုကို မြင့်တက်စေခြင်း၊ AMPK ကို အသက်ဝင်စေပြီး ဆက်စပ်လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် CPT-1 နှင့် PPARalpha ကို တိုးပွားစေခြင်းတို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ SIRT1 ထုတ်ဖော်မှုကို လျှော့ချလိုက်သည့်အခါ AMPK အသက်ဝင်မှု ပျောက်ကွယ်သွားသောကြောင့် ထိုဆဲလ်စနစ်တွင် ဤဖြစ်စဉ်အဆက်အစပ်သည် SIRT1 နှင့် ဆက်နွယ်ကြောင်း ပြသသည်။ ဆိုးဆေးသည် LXR ကို အသက်ဝင်စေသည့် T0901317 နှင့် palmitate ထိတွေ့မှုမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဆီဓာတ်ဖွဲ့စည်းရေး အချက်ပြမှုများကိုလည်း ဆန့်ကျင်ခဲ့သည်။ ယင်းတွင် SREBP-1c၊ FAS နှင့် ACC တိုးပွားအောင် လှုံ့ဆော်မှုတို့ ပါဝင်သည်။

တိရစ္ဆာန်ဆိုင်ရာအပိုင်းတွင် C57BL/6 ကြွက်ငယ်အထီးများကို အဆီ 60 ရာခိုင်နှုန်းပါသော အစားအစာဖြင့် 8 ပတ် ကျွေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး 4 ပတ်အတွင်း မီသိုင်လင်းဘလူးကို တစ်ရက်လျှင် ကိုယ်အလေးချိန်တစ် kg အတွက် 3 သို့မဟုတ် 10 mg နှုန်းဖြင့် တစ်ပတ်လျှင် လေးကြိမ် ပါးစပ်မှ ပေးခဲ့သည်။ စမ်းသပ်ကုသမှုရရှိသော ကြွက်ငယ်များသည် မရရှိဘဲ အဆီများသောအစားအစာစားထားသည့် ကြွက်ငယ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် Oil Red O ဆေးရောင်တင်မှု နည်းခြင်း၊ အသည်းထရိုင်ဂလစ်စရိုက် နည်းခြင်း၊ တစ်ရှူးစစ်ဆေးမှုတွင် ဆဲလ်ဖောင်းပွမှုနှင့် အဆီကြောင့် ယိုယွင်းမှု နည်းခြင်း၊ သွေးပလာစမာ ALT နည်းခြင်းတို့ကို ပြသခဲ့သည်။ အဆိုပါစာတမ်း၏ ဆေးဝါးခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရွေ့လျားပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ လေ့လာမှုတွင် အူမှ စုပ်ယူမှုသည် အပြည့်အဝနီးပါးဖြစ်သော်လည်း ဇီဝပြောင်းလဲမှု များပြားသောကြောင့် ပါးစပ်မှပေးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အသုံးပြုနိုင်သော အချိုးမှာ 31 မှ 35 ရာခိုင်နှုန်းခန့်သာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ တစ်ရှူးနှင့် သွေးပလာစမာကြား ပမာဏအချိုးမှာ အသည်းတွင် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြန့်ဝေမှုအရ ကြည့်လျှင် အသည်းအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ခြေမှာ အနည်းဆုံး ယုတ္တိရှိသည်။

ယင်းသည် အဆီစုဆောင်းမှုလျော့နည်းကြောင်း အမှန်တကယ်ညွှန်ပြသည့် တွေ့ရှိချက်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အကျုံးဝင်မှုမှာ ကျဉ်းမြောင်းသည်။ အုပ်စုတစ်ခုလျှင် တိရစ္ဆာန် 9 မှ 10 ကောင်ပါဝင်ပြီး အစားအစာတစ်မျိုး၊ ပမာဏနှစ်မျိုးနှင့် လေးပတ်ကြာ စမ်းသပ်ကုသမှုကို အသုံးပြုထားသော ကာလတို ကြွက်ငယ်စမ်းသပ်မှုဖြစ်သည်။ ၎င်းက ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုဆိုင်ရာ အဆီစုဆောင်းခြင်းနှင့် အဆီဖုံးအသည်းရောင်ခြင်း၏ လက္ခဏာများကို စမ်းသပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး အရက်နှင့်ဆက်စပ်သော ရောဂါကို မစမ်းသပ်ထားပါ။ အသည်းခြောက်ခြင်း၊ အမျှင်တစ်ရှူးဖြစ်ပေါ်မှုကို ပြန်လည်လျော့ကျစေခြင်း သို့မဟုတ် လူတွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် မည်သည့်ရလဒ်ကိုမျှလည်း မစမ်းသပ်ထားပါ။ ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်များကို အဓိပ္ပာယ်ကောက်ရာတွင် မိုင်တိုကွန်ဒြီးယားနှင့် ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့တိုင်းတာချက်များ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ ယူဆချက်တစ်ခုကို ထောက်ပံ့သည့် အထောက်အထားအဖြစ် သတ်မှတ်ရန်ဖြစ်ပြီး သုံးစွဲပမာဏ သို့မဟုတ် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် မဟုတ်ပါ။

ကျန်းမာသောတစ်ရှူး၏ အခြေအနေတစ်ရပ် — ပမာဏတူသော်လည်း အင်္ဂါများတွင် ဆန့်ကျင်ဘက်ရလဒ်

တတိယလေ့လာမှုကို အသည်းဆိုင်ရာ အဆိုများတွင် မသက်ဆိုင်သည့် နေရာများ၌ ထည့်သွင်းကိုးကားလေ့ရှိသည်။ ကျန်းမာသော Wistar ကြွက်ကြီးအမများတွင် ရက် 30 ကြာ ပြုလုပ်သည့် စမ်းသပ်မှု တွင် တိရစ္ဆာန်ငါးကောင်ကို သောက်ရေထဲမှ မီသိုင်လင်းဘလူး 1 mM ပေးခဲ့ပြီး အခြားငါးကောင်ကို ထိန်းချုပ်အုပ်စုအဖြစ် ထားခဲ့သည်။ အသည်းနှင့် ကျောက်ကပ်တို့တွင် superoxide dismutase၊ catalase နှင့် ဓာတ်လျှော့ထားသော glutathione တို့ မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ အဆီဓာတ်ပါအောက်ဆိုဒ်ဖြစ်ခြင်းသည် အသည်းတွင် အနည်းငယ်မြင့်တက်ပြီး ကျောက်ကပ်တွင် လျော့ကျခဲ့သည်။ သွေးရည်ကြည် ALT နှင့် creatinine လျော့ကျခဲ့သော်လည်း သွေးရှိ ယူရီးယားနိုက်ထရိုဂျင် မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။

ဤလေ့လာမှုကို တိတိကျကျ အဓိပ္ပာယ်ကောက်လျှင် ကျန်းမာသောတိရစ္ဆာန်များတွင် တစ်ရှူးအလိုက် သက်ရောက်မှုကွာခြားခြင်းကိုသာ ပြသပြီး ရောဂါကုသမှုကို မပြသပါ။ တူညီသောထိတွေ့မှုသည် အညွှန်းတစ်ခုအရ အသည်းတွင် ဓာတ်တိုးခြင်းကို အနည်းငယ်အားပေးသည့်ပုံစံ ပြသခဲ့ပြီး ထိုအညွှန်းတူအရ ကျောက်ကပ်တွင် အနည်းငယ်ကာကွယ်ပေးသည့်ပုံစံ ပြသခဲ့သည်။ ပုံမှန် ဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ကာကွယ်ရေးစနစ်များမှာမူ မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။ အုပ်စုတစ်ခုလျှင် တိရစ္ဆာန်ငါးကောင်သာရှိပြီး ရောဂါမော်ဒယ်မပါဝင်သောကြောင့် မီသိုင်လင်းဘလူးကို အသည်းအတွက် ယေဘုယျဓာတ်တိုးဆန့်ကျင်ပစ္စည်းဟု ခေါ်ဆိုခြင်းမပြုရန် ဤစာတမ်းက သတိပေးသည်။ ထို့ပြင် အသည်းအင်ဇိုင်းပြောင်းလဲမှုများကို တိုးတက်မှုဟု အဓိပ္ပာယ်မကောက်မီ သတ်မှတ်ထားသော ရောဂါနောက်ခံအခြေအနေ လိုအပ်ကြောင်း ကိုလည်း ပြသသည်။

အသည်းဆိုင်ရာ စမ်းသပ်မှု 3 ခုကို နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

ဇယားက အဓိကအချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ပြသသည်။ အပြာရောင်ဆိုးဆေးတူသော်လည်း ဇီဝဖြစ်စဉ်များ ကွာခြားကြသည်။ အီသနောလေ့လာမှုက ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့အခြေအနေ ပြန်ကောင်းလာခြင်းကို အဆီလျော့ကျမှု မရရှိခြင်းနှင့် ခွဲခြားပြသသည်။ အစားအစာလေ့လာမှုက မော်ဒယ်တစ်ခုအတွင်း အချက်ပြမှုနှင့် အဆီဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုကို တွဲဖက်ပြသသည်။ ကျန်းမာသောတိရစ္ဆာန်လေ့လာမှုက ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့အညွှန်းများသည် အင်္ဂါအလိုက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဦးတည်ချက်များသို့ ပြောင်းလဲနိုင်ကြောင်း ပြသသည်။

ဤရလဒ်များမှ ကုသမှုဆိုင်ရာ အဆိုကို အဘယ်ကြောင့် မချမှတ်နိုင်သနည်း

ဤလေ့လာမှုများထဲမှ မည်သည့်တစ်ခုမျှ အသည်းအဆီဖုံးနေသူများကို ပါဝင်စေခဲ့ခြင်း မရှိပါ။ စာတမ်းတစ်ခုနှင့်တစ်ခုအကြား သုံးစွဲပမာဏ၊ ပေးသွင်းလမ်းကြောင်းနှင့် ကြာချိန်တို့ ကွာခြားကြပြီး ပမာဏကို ရိုးရိုးအချိုးချခြင်းဖြင့် လူအတွက် သုံးစွဲနည်းအဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်ပါ။ အုပ်စုအရွယ်အစားများ သေးငယ်ခြင်း၊ အထူးသဖြင့် အီသနောလေ့လာမှုတွင် ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့တိုင်းတာသည့် အချိန်မှတ်တစ်ခုစီ၌ တိရစ္ဆာန်သုံးကောင်သာရှိခြင်းနှင့် ကျန်းမာသောတိရစ္ဆာန်လေ့လာမှုတွင် အုပ်စုတစ်ခုလျှင် ငါးကောင်သာရှိခြင်းတို့ကြောင့် မသေချာမှု များစွာကျန်ရှိသည်။ အထီးအမ၊ မျိုးရိုးလိုင်း၊ အစားအစာပါဝင်ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ထိခိုက်မှုဖြစ်ပေါ်ချိန်နှင့် ဆက်စပ်သော စမ်းသပ်ကုသမှုစတင်ချိန်တို့လည်း ကွာခြားကြသည်။ ထို့ပြင် ရောဂါမော်ဒယ်နှစ်ခုသည် မတူညီသော နောက်ခံအကြောင်းရင်းများကို ကိုယ်စားပြုသောကြောင့် အစားအစာမော်ဒယ်မှ အကျိုးတွေ့ရလဒ်သည် အီသနောမော်ဒယ်၏ အကျိုးမတွေ့ရလဒ်ကို ချေဖျက်မပေးနိုင်သကဲ့သို့ ပြောင်းပြန်လည်း အလားတူဖြစ်သည်။

အသည်းရောဂါရှိကြောင်း ရောဂါအမည်သတ်မှတ်ခံထားရသူများအတွက် ပိုမိုအရေးတကြီး ဖတ်ရှုသင့်သည်မှာ ကုသရေးအချက်အလက်ထက် ကြိုတင်သတိပြုရန် အချက်အလက်များဖြစ်သည်။ မီသိုင်လင်းဘလူးအတွက် ကျောက်ကပ်နှင့် အသည်းဆိုင်ရာ သတိပြုရန်အချက်များ၏ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက် တွင် တိရစ္ဆာန်စာတမ်းတစ်ခု၏ ရလဒ်က ကောင်းမွန်ပုံပေါ်နေလျှင်ပင် အင်္ဂါလုပ်ဆောင်မှုချို့ယွင်းခြင်းက ဘေးကင်းရေးဆိုင်ရာ မေးခွန်းများကို အဘယ်ကြောင့် ပြောင်းလဲစေသည်ကို ရှင်းပြထားသည်။ ရောဂါအမည်၊ မကြာသေးမီက ဓာတ်ခွဲရလဒ်များ၊ အသုံးပြုမည့် ထုတ်ကုန်အတိအကျနှင့် ပေးသွင်းလမ်းကြောင်း၊ ဆေးဝါးစာရင်းအပြည့်အစုံတို့ကို ဆရာဝန်ထံ ယူဆောင်သွားပါ။ ထိုအဆင့်အထိ လုပ်ဆောင်မှုချို့ယွင်းနေသူတစ်ဦးတွင် ထိုရည်ရွယ်ချက်အတွက် ထိုထုတ်ကုန်ကို အသုံးပြုရန် မည်သည့်အထောက်အထားရှိသည်ကို မေးမြန်းပါ။

အနှစ်ချုပ်အားဖြင့် မီသိုင်လင်းဘလူးသည် အီသနောမော်ဒယ်တစ်ခုတွင် စုဆောင်းထားသောအဆီကို မလျော့နည်းစေဘဲ အသည်း၏ ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့အခြေအနေကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။ ကြွက်ငယ်ဇီဝဖြစ်ပျက်မှုမော်ဒယ်တစ်ခုတွင် အဆီလျော့နည်းခြင်းနှင့်အတူ SIRT1 နှင့် AMPK ကို အသက်ဝင်စေခဲ့ပြီး ကျန်းမာသော ကြွက်ကြီးများတွင် အင်္ဂါအလိုက် ကွဲပြားသော ဓာတ်တိုး-ဓာတ်လျှော့သက်ရောက်မှုများကို ပြသခဲ့သည်။ ယင်းတို့သည် သုတေသနဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် လမ်းစများသာဖြစ်ပြီး အသည်းအဆီဖုံးခြင်းအတွက် အတည်ပြုထားသော ကုသမှုမဟုတ်ပါ။