Loeffler ၏ အယ်လ်ကာလိုင်းနှင့် ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူးဆိုးဆေးများအကြောင်း ရှင်းလင်းချက်

အရောင်ဆိုးသည့် စားပွဲပေါ်တွင် ပုလင်းသုံးလုံး ဘေးချင်းယှဉ် ရှိနေနိုင်ပြီး ပုလင်းတစ်လုံးစီတွင် မက်သလင်းဘလူး တစ်မျိုးမျိုးဟု တံဆိပ်ကပ်ထားသည်။ တစ်လုံးတွင် ရေပျော် မက်သလင်းဘလူး 1% ဟု ရေးထားသည်။ နောက်တစ်လုံးတွင် Loeffler ၏ အယ်လ်ကာလိုင်း မက်သလင်းဘလူးဟု ရေးထားသည်။ ကျန်တစ်လုံးတွင် ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူးဟု ရေးထားသည်။ အလုပ်များနေသော ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက အနီးဆုံးပုလင်းကို ယူသုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် နမူနာလွှာသည် အရောင်ဖျော့လွန်းခြင်း၊ အပြာရောင်တစ်မျိုးတည်း ညီညာစွာ စွဲနေခြင်း သို့မဟုတ် မမျှော်လင့်ထားသော ခရမ်းရောင်အနုအရင့်များ ပေါ်လာခြင်းတို့ ဖြစ်ပြီး ရလဒ်အတွက် နမူနာကို အပြစ်တင်လိုက်ကြသည်။

ဤသည်မှာ ဖော်စပ်ပုံဆိုင်ရာ ပြဿနာဖြစ်ပြီး နမူနာဆိုင်ရာ ပြဿနာမဟုတ်ပါ။ အရည်သုံးမျိုးတွင် ဆက်စပ်မှုရှိသော ဆိုးဆေးများ ပါဝင်သော်လည်း အရောင်ဆိုးခြင်း သဘောတရား မတူညီကြပါ။ တစ်မျိုးမှာ pH ကြားနေအနီးရှိ ရိုးရိုး အပေါင်းဓာတ်ဆောင်ဆိုးဆေးဖြစ်သည်။ တစ်မျိုးမှာ ထိုဆိုးဆေးကိုပင် အယ်လ်ကာလီဖြင့် အရောင်စွဲအား ပိုပြင်းအောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်တစ်မျိုးမှာ ဆိုးဆေးတစ်မျိုးတည်း မဟုတ်တော့ဘဲ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဓာတ်တိုးပြုလုပ်ထားသော အရောအနှောဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသော ဆိုးဆေးကို သုံးမိလျှင် သင့်လက်ထဲတွင်ပင် အရောင်ဆိုးခြင်း အခြေခံသဘောတရား ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ်အဖြေ

ရိုးရိုးရေပျော် မက်သလင်းဘလူးသည် အခြေခံစံဖြစ်သည်။ ရေထဲတွင် ဆိုးဆေး 1% ခန့် ပါဝင်ပြီး ဘက်တီးရီးယားတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ယေဘုယျ အဏုကြည့်လေ့လာမှုအတွက် အသုံးပြုသော ရိုးရှင်းသည့် အပေါင်းဓာတ်ဆောင်ဆိုးဆေးဖြစ်သည်။ Loeffler ၏ အယ်လ်ကာလိုင်း မက်သလင်းဘလူးတွင် အရက်ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော မူလဆိုးဆေးရည်ကို ရေဖြင့် ဖျော့ပြီး တိကျစွာ တိုင်းတာထားသော အယ်လ်ကာလီအပျော့ အနည်းငယ် ထည့်ထားသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက pH ကို မြှင့်တင်ပြီး အပေါင်းဓာတ်ဆောင်ဆိုးဆေးကို ဘက်တီးရီးယား၏ အက်စစ်သဘောရှိသော ဖွဲ့စည်းပုံများပေါ် ပိုမိုအားကောင်းစွာ စွဲကပ်စေသည်။ ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူးမှာ အယ်လ်ကာလီထဲတွင် ဓာတ်တိုးခြင်းဖြင့် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရင့်ကျက်အောင် ပြုလုပ်ထားသော မက်သလင်းဘလူးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ပုလင်းထဲတွင် မက်သိုင်းအုပ်စုများ ဖယ်ရှားထားသော ဆက်စပ်ဒြပ်ပေါင်းများဖြစ်သည့် azure A၊ azure B၊ azure C တို့အပြင် သိုင်အိုနင်၊ မက်သလင်းဗိုင်အိုလက်နှင့် ကျန်ရှိနေသော မက်သလင်းဘလူးတို့ ရောနှောပါဝင်ပြီး ထိုအရောအနှောသည် မတူညီသော ဖွဲ့စည်းပုံများကို မတူညီသော အရောင်များဖြင့် ဆိုးပေးသည်။

ဝါကျတစ်ကြောင်းတည်းကိုသာ မှတ်ထားမည်ဆိုလျှင်—အယ်လ်ကာလိုင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းက အရောင်စွဲပြင်းအားကို ပြောင်းလဲစေပြီး ရောင်စုံဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ခြင်းက စွဲသည့်အရောင်များကို ပြောင်းလဲစေသည်။

သာမန်ရေပျော် မက်သလင်းဘလူး—နှိုင်းယှဉ်ရန် အခြေခံစံ

အရိုးရှင်းဆုံး ဖော်စပ်ပုံမှာ မက်သလင်းဘလူးကို ရေထဲတွင် ပျော်ဝင်စေထားခြင်းဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် 1% w/v ပြင်းအားရှိသည်။ အယ်လ်ကာလီ မပါသကဲ့သို့ ဓာတ်တိုးပြုလုပ်ထားခြင်းလည်း မရှိပါ။ အရောင်ရှိသော ဓာတုမျိုးစိတ်မှာ ကလိုရိုက် ဆန့်ကျင်အိုင်းယွန်းတစ်ခုနှင့် တွဲနေသော မက်သိုင်းသိုင်အိုနီယမ် အပေါင်းအိုင်းယွန်းဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်ပြီး ပြားသော ဖီနိုသိုင်ယာဇင်းဆိုးဆေးဖြစ်ပြီး PubChem ၏ မက်သလင်းဘလူးမှတ်တမ်း တွင် မက်သိုင်းသိုင်အိုနီယမ် ကလိုရိုက်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ အပေါင်းအိုင်းယွန်းဖြစ်သောကြောင့် နျူကလိယစ်အက်စစ်များ၏ ဖော့စဖိတ်ကျောရိုးဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် ဘက်တီးရီးယားဆဲလ်နံရံများပေါ်ရှိ အက်စစ်သဘောရှိသော အုပ်စုများကို စွဲကပ်ပြီး အရောင်ဖျော့နောက်ခံပေါ်တွင် ဆဲလ်များကို အပြာရောင်ဖြစ်စေသည်။

၎င်း၏ အားသာချက်မှာ ရလဒ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဆဲလ်နျူကလိယပ်များနှင့် ဘက်တီးရီးယားများသည် အပြာရောင် ပေါ်လာသည်။ အရောင်ကွာခြားမှုမှာ အသင့်အတင့်သာ ရှိသည်။ မြင်ရခက်သော အဏုဇီဝများသည် အရောင်စွဲအား နည်းနိုင်ပြီး ယင်းသည် Loeffler က ဖြေရှင်းရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော ကန့်သတ်ချက်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရည်ပါဝင်သည့် ရိုးရိုးဘက်တီးရီးယားဆိုးဆေး အုပ်စုကို ပိုမိုကျယ်ပြန့်စွာ သိရှိရန် ဘက်တီးရီးယားကို ရိုးရိုးအရောင်ဆိုးခြင်းဆိုင်ရာ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်ကို ကြည့်ပါ။ ဤနေရာတွင်လည်း ဆိုးဆေးအမျိုးအစားကို တိကျစွာ ခွဲခြားရန် အရေးကြီးနေဆဲဖြစ်သည်။ မက်သိုင်းဘလူးနှင့် မက်သလင်းဘလူး ကွာခြားချက် တွင် ရှင်းပြထားသကဲ့သို့ မက်သိုင်းဘလူးသည် လုံးဝမတူညီသော မော်လီကျူးတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကုန်ပစ္စည်းစာရင်းတွင် အရောင်အမည်တစ်ခုတည်းဖြင့် ရှာဖွေခြင်းက ဆိုးဆေးအုပ်စု မှားယွင်းစွာ ရရှိစေနိုင်သည်။

Loeffler ၏ အယ်လ်ကာလိုင်း မက်သလင်းဘလူး—တူညီသော ဆိုးဆေးကို ပိုမိုအားကောင်းစေခြင်း

မူလ Loeffler ဖော်စပ်နည်းတွင် အရက်ဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော မက်သလင်းဘလူး မူလအရည်ကို ရေတွင် ဖျော်ထားသော အယ်လ်ကာလီအပျော့နှင့် ပေါင်းစပ်သည်။ ပြဋ္ဌာန်းစာအုပ်များမှ ဖော်စပ်နည်းများအရ 95% အီသနော 30 mL တွင် ဆိုးဆေး 0.3 g ထည့်ပြီး 0.01% ရေပျော် ပိုတက်စီယမ်ဟိုက်ဒရောက်ဆိုက် 100 mL နှင့် ပေါင်းစပ်ရသည်။ သို့မဟုတ် အလားတူအဖြစ် အရက်ပျော် မက်သလင်းဘလူး ပြည့်ဝရည် 30 mL၊ ပေါင်းခံရေ 100 mL နှင့် 1% KOH 1 mL တို့ကို ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဆိုးဆေး 0.3% နီးပါးပါဝင်ပြီး သိသာစွာ အယ်လ်ကာလိုင်းဘက်သို့ ရောက်နေသော pH ရှိသည့် အသင့်သုံးအရည်ကို ရရှိသည်။ စီးပွားဖြစ်ထုတ်ကုန်များလည်း တူညီသော အခြေခံသဘောတရားကို လိုက်နာကြပြီး Thermo Fisher ၏ အဏုဇီဝဗေဒဆိုးဆေး ကုန်ပစ္စည်းစာရင်း တွင် Loeffler ၏ အယ်လ်ကာလိုင်း မက်သလင်းဘလူးကို ရောင်စုံနှင့် ရေပျော်အမျိုးအစားများနှင့်အတူ သီးခြားရည်ရွယ်အသုံးပြုမှုရှိသော သီးခြားကုန်ပစ္စည်းများအဖြစ် ဖော်ပြထားသည်။

အဓိကလုပ်ဆောင်ပေးသည့် အချက်မှာ အယ်လ်ကာလီဖြစ်သည်။ pH ကို မြှင့်တင်ခြင်းက နမူနာပေါ်ရှိ ကာဘောက်ဆီလ်နှင့် ဖော့စဖိတ်အုပ်စုများမှ ပရိုတွန်များကို ဖယ်ရှားပေးပြီး အနုတ်ဓာတ်ဆောင် နေရာများ၏ သိပ်သည်းမှုကို တိုးစေသည်။ တစ်ဖက်တွင် အီသနောဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော မူလအရည်က ဆိုးဆေးကို အပြည့်အဝ ပျော်ဝင်နေစေသဖြင့် ထိုနေရာများသို့ မော်လီကျူးတစ်ခုချင်းစီအဖြစ် ရောက်ရှိစေသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ကြားနေ ရေပျော်ဆိုးဆေးထက် ဘက်တီးရီးယားများကို ပိုမြန်ပြီး ပိုပြင်းထန်စွာ အရောင်စွဲစေကာ ပုံမှန် ဘက်တီးရီးယားနမူနာလွှာတွင် တွေ့ရလေ့ရှိသော အပြာရင့်ရောင် တုတ်ချောင်းပုံနှင့် အလုံးပုံ ဘက်တီးရီးယားများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ အရောင်ဆိုးချိန်မှာ ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်မိနစ်မှ သုံးမိနစ်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် ရေဖြင့် ဆေးကြောရသည်။

အစဉ်အလာအသုံးပြုမှုမှာ Loeffler သွေးရည်ကြည် အာဟာရခံပစ္စည်းပေါ်တွင် မွေးမြူထားသော Corynebacterium diphtheriae ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့မှာ သွယ်လျသော တုတ်ချောင်းပုံရှိပြီး မကြာခဏ တင်းပုတ်ပုံစံဖြစ်ကာ သိုလှောင်ထားသော ပေါ်လီဖော့စဖိတ်မှ ဖွဲ့စည်းသည့်၊ အရောင်ပြောင်းစွဲသော Babes-Ernst အမှုန်ငယ်များတွင် အရောင်ပြင်းထန်စွာ စွဲနေသည်။ အာဟာရခံပစ္စည်းနှင့် ဆိုးဆေးကို တွဲသုံးခြင်းသည် သမိုင်းနောက်ခံရှိပြီး နှစ်မျိုးစလုံးကို ဘက်တီးရီးယားပညာရှင် တစ်ဦးတည်း၏ လက်ရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုထားသည်။ အမှုန်ငယ်များကို ကွဲပြားထင်ရှားစွာ မြင်ရခြင်းက ရောဂါခွဲခြားစစ်ဆေးရာတွင် ရရှိသည့် အကျိုးဖြစ်သည်။ ဆုံဆို့နာဆိုင်ရာ လုပ်ငန်းအပြင် ဤဆိုးဆေးကို မွေးမြူထားသော ဘက်တီးရီးယားများမှ နမူနာလွှာများအတွက် ယေဘုယျ ဘက်တီးရီးယားဆိုးဆေးအဖြစ်လည်းကောင်း၊ ဆေးခန်းနမူနာလွှာများတွင် Neisseria ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို လေ့လာရန်လည်းကောင်း၊ Gram အရောင်ဆိုးခြင်း မလိုအပ်သော်လည်း ရိုးရိုးရေပျော် အပြာရောင်ဆိုးဆေးက ဖျော့လွန်းသည့် အခြေအနေများတွင်လည်းကောင်း အသုံးပြုသည်။ ၎င်းသည် တစ်ရောင်တည်းဆိုးဆေးဖြစ်သည်။ အက်စစ်သဘောရှိသော အရာအားလုံးသည် အပြာရောင်အနုအရင့် တစ်မျိုးမျိုးဖြစ်လာသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက အရောင်ကွဲပြားစွာ ခွဲခြားပြရန် လိုအပ်လျှင် အယ်လ်ကာလီတစ်မျိုးတည်းက ထိုလိုအပ်ချက်ကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ပါ။

လက်တွေ့အသုံးပြုရာတွင် သတိပြုရမည့် အချက်တစ်ခုမှာ အယ်လ်ကာလိုင်းဆိုးဆေးရည်များသည် သိုလှောင်ထားစဉ်နှင့် ကာဗွန်ဒိုင်အောက်ဆိုက် စုပ်ယူမိသည့်အခါ အရည်အသွေးကျဆင်းပြီး အနည်ကျလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဓာတ်ခွဲခန်းများသည် ထုထည်အနည်းအကျဉ်းသာ ဖော်စပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကုန်ပစ္စည်းစာရင်းပါ အသင့်ဖော်စပ်အရည်ကို ဝယ်ယူပြီး သတ်မှတ်သိုလှောင်သက်တမ်းကို လိုက်နာခြင်းတို့ ပြုလုပ်ကြသည်။ မှန်ပြားတိုင်းပေါ်သို့ အနည်များ ကျစေပြီဖြစ်သော ပုလင်းဟောင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းသုံးစွဲခြင်း မပြုကြပါ။

ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူး—အမည်တစ်ခု၊ ဆိုးဆေးအမျိုးမျိုး

ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူးကို တူညီသော မူလဆိုးဆေးမှ စတင်ပြုလုပ်သော်လည်း အယ်လ်ကာလီထဲတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော ဓာတ်တိုးခြင်းကို ခံယူစေသည်။ ယင်းကို ယခင်က ရင့်ကျက်အောင်ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် ရောင်စုံဖြစ်အောင်ပြုလုပ်ခြင်းဟု ခေါ်ခဲ့သည်။ အယ်လ်ကာလိုင်းအခြေအနေတွင် အချိန်ကြာထားခြင်း၊ ကာဘိုနိတ်နှင့် အပူပေးခြင်း သို့မဟုတ် ဒိုင်ခရိုမိတ်ကဲ့သို့သော ဓာတ်တိုးပစ္စည်းများဖြင့် ဓာတ်တိုးစေခြင်းက ဒိုင်မက်သိုင်းအမိုင်နို ဘေးတွဲအုပ်စုများမှ မက်သိုင်းအုပ်စုများကို တစ်ဆင့်ချင်း ဖယ်ရှားပေးသည်။ ရရှိသည့်ပစ္စည်းမှာ အရောအနှောဖြစ်သည်။ ကျန်ရှိနေသော မက်သလင်းဘလူးအပြင် azure B (မက်သိုင်းအုပ်စုတစ်ခု ဖယ်ရှားထားသောပစ္စည်း)၊ azure A နှင့် azure C (မက်သိုင်းအုပ်စုများ ထပ်မံဖယ်ရှားထားသောပစ္စည်းများ)၊ သိုင်အိုနင် (မက်သိုင်းအုပ်စုအားလုံး ဖယ်ရှားထားသောပစ္စည်း) နှင့် မက်သလင်းဗိုင်အိုလက် အုပ်စုဝင် ဓာတ်တိုးဘေးထွက်ပစ္စည်းများ ပါဝင်သည်။ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင်အရောင်နှင့် တစ်ရှူးအပေါ် စွဲကပ်နိုင်စွမ်း ရှိသဖြင့် အရောအနှောသည် မူလဆိုးဆေးအရောင်နှင့် ကွဲပြားသော အရောင်ပြောင်းစွဲမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ဆဲလ်နျူကလိယပ်များ၊ အမှုန်ငယ်များ၊ မျူစင်များနှင့် အရိုးနုတို့သည် အပြာမှ နီခရမ်းအထိ ကွဲပြားသော အရောင်အနုအရင့်များ စွဲလာကြသည်။

ဤဓာတုဖြစ်စဉ်သည် ထင်ရှားသော သွေးနမူနာဆိုးဆေးများ၏ နောက်ခံဓာတုဖြစ်စဉ်နှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။ အစောပိုင်း သုတေသီများက အယ်လ်ကာလိုင်းဖြစ်အောင် ပြုလုပ်ထားသော မက်သလင်းဘလူးသည် ငှက်ဖျားကပ်ပါးပိုးများ၏ နျူကလိယပ်များကို ခရမ်းရောင်အနုအရင့်များဖြင့် ဆိုးပေးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ရင့်ကျက်အောင်ပြုလုပ်ထားသော ရေပျော်အရည်များသည် မတည်ငြိမ်ဘဲ ရက်ပိုင်းအတွင်း အနည်ကျလာခဲ့သည်။ ခရမ်းရောင် သွေးနမူနာဆိုးဆေးကို မည်သို့တီထွင်ခဲ့သည်ဆိုသည့် သုံးသပ်ချက် တွင် Malachowski နှင့် Romanowsky တို့က 1891 တွင် ဤဖြစ်စဉ်ကို သီးခြားစီ မည်သို့အသုံးချခဲ့ကြောင်း၊ ဆိုးဆေးအနည်ကို တည်ငြိမ်စေရန်နှင့် နမူနာလွှာများကို အပူမပေးဘဲ တည်မြဲစေရန် မက်သနောကို မည်သို့စတင်အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် Giemsa က တိကျစွာတိုင်းတာထားသော azure B နှင့် အီအိုစင်တို့ကို အခြေခံကာ ဂလစ်ဆရောဖြင့် တည်ငြိမ်စေသည့် အရောအနှောကို မည်သို့စံသတ်မှတ်ခဲ့ကြောင်းတို့ကို ခြေရာခံဖော်ပြထားသည်။ ခေတ်သစ် Giemsa အမျိုးအစားဆိုးဆေးများသည် Romanowsky အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူးနှင့် အီအိုစင် ပေါင်းစပ်မှုမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ အီအိုစင်နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုခြင်း၊ azure B အစိတ်အပိုင်းတို့အကြောင်း အသေးစိတ်ကို Romanowsky အမျိုးအစားဆိုးဆေးများနှင့် azure B၊ အီအိုစင်တို့၏ အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှု တွင် ကြည့်ပါ။

အရောအနှောဖြစ်သောကြောင့် ရောင်စုံ မက်သလင်းဘလူးသည် သဘာဝအားဖြင့် ဆိုးဆေးသုံးမျိုးအနက် စံတစ်ခုတည်းအဖြစ် သတ်မှတ်ရန် အခက်ဆုံးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရောင်ချိန်ညှိမှု အတိအကျသည် ဓာတ်တိုးစေသည့် နည်းလမ်းနှင့် အတိုင်းအတာပေါ် မူတည်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ရှူးဗေဒပစ္စည်း ပေးသွင်းသူများက ၎င်းကို အချိန်ကြာထားသော Loeffler ဆိုးဆေးအဖြစ် မရောင်းဘဲ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းဆောင်ရည် စမ်းသပ်မှုရှိသော သီးခြားထုတ်ကုန်အဖြစ် ရောင်းချကြသည်။ ပုံမှန်အသုံးပြုမှုများတွင် မတ်စ်ဆဲလ် အမှုန်ငယ်များ၊ မျူစင်များနှင့် အရိုးနုတို့ကို အရောင်ပြောင်းစွဲမှုဖြင့် ဖော်ပြခြင်း၊ ပလာစမာဆဲလ်များ၏ အသေးစိတ်ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖော်ပြခြင်းနှင့် Goodpasture အမျိုးအစား ရောင်စုံဆိုးနည်းများဖြင့် တစ်ရှူးအလွှာများတွင် Helicobacter pylori ကို ဖော်ပြခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။ အရောင်ဖြင့် ခွဲခြားရန် လိုအပ်သည့်အခါ ၎င်းသည် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပြီး လုပ်ထုံးလုပ်နည်းက တစ်ရောင်တည်းဖြင့် ရှင်းလင်းသော ဘက်တီးရီးယားပုံသဏ္ဌာန်ကို မျှော်မှန်းထားသည့်အခါ မှားယွင်းသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

ဖော်စပ်ပုံနှင့် ရည်ရွယ်ချက် နှိုင်းယှဉ်ချက်

ဤဇယားကို ရွေးချယ်ဆုံးဖြတ်ရန် အဆင့်များအဖြစ် ဖတ်ပါ။ နမူနာတွင် အရောင်စွဲမှု ဖျော့လွန်းလျှင် pH ဆိုင်ရာ သဘောတရားကို ပြောင်းလဲပြီး Loeffler ဆိုးဆေးကို ရွေးပါ။ အရာအားလုံး အရောင်စွဲသော်လည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မကွဲပြားလျှင် ဆိုးဆေးဆိုင်ရာ သဘောတရားကို ပြောင်းလဲပြီး ရောင်စုံဆိုးဆေးကို ရွေးပါ။ Loeffler ဖြင့် ဆိုးထားသော နမူနာလွှာတွင် အမှုန်ငယ်များ လှပထင်ရှားစွာ ပေါ်နေသော်လည်း ကြီးကြပ်သူက နျူကလိယပ်နှင့် ဆိုက်တိုပလာဇမ်တို့ အဘယ်ကြောင့် အပြာရောင်တစ်မျိုးတည်း ဖြစ်နေသနည်းဟု မေးလျှင် အဖြေမှာ အယ်လ်ကာလိုင်း တစ်ရောင်တည်းဆိုးဆေး မည်သည့်အမျိုးအစားမျှ ထိုအရောင်ခွဲခြားမှုကို မလုပ်ပေးနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုလိုအပ်ချက်သည် ရောင်စုံဆိုးဆေးအုပ်စုနှင့် ၎င်း၏ သွေးနမူနာဆိုးဆေး ဆင့်ပွားအမျိုးအစားများ နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည်။

အဖြစ်များသော ရောထွေးမှုများကို ရှောင်ရှားခြင်း

ရှုပ်ထွေးမှုအများစုမှာ အမှားနှစ်မျိုးကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပထမအမှားမှာ ပုလင်းထဲတွင် နှစ်မျိုးစလုံး အပြာရောင်ဖြစ်နေသောကြောင့် Loeffler ဆိုးဆေးနှင့် ရိုးရိုး မက်သလင်းဘလူးကို အစားထိုးသုံးနိုင်သည်ဟု ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် pH နှင့် အရောင်စွဲပြင်းအားတွင် ကွာခြားကြသည်။ Loeffler ဆိုးဆေးဟု သတ်မှတ်ထားသည့်နေရာတွင် ကြားနေဆိုးဆေးကို အစားထိုးသုံးပါက လုပ်ထုံးလုပ်နည်း ရေးဆွဲရာတွင် အဓိကထားခဲ့သည့် အမှုန်ငယ်များ၏ အရောင်ကွာခြားထင်ရှားမှုကို အတိအကျ ဆုံးရှုံးစေသည်။ ဒုတိယအမှားမှာ အဟောင်းဖြစ်နေသော သို့မဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲ အချိန်ကြာသွားသော အယ်လ်ကာလိုင်း အပြာရောင်ဆိုးဆေးမှန်သမျှကို ရောင်စုံဆိုးဆေးဟု ယူဆခြင်းဖြစ်သည်။ ထိန်းချုပ်မှုမရှိဘဲ အချိန်ကြာထားခြင်းက ပြင်းအားမသိသော၊ ပါဝင်ဖွဲ့စည်းမှုမသိသော အရောအနှောကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ရောင်စုံဆိုးဆေးရည် အစစ်များကိုမူ သတ်မှတ်ထားသော ဓာတ်တိုးနည်းလမ်းများဖြင့် ဖော်စပ်ပြီး သွေးနမူနာဆိုးဆေးမျိုးရိုးတွင် တိကျစွာတိုင်းတာထားသော အီအိုစင်နှင့် ပေါင်းစပ်သည်။ ဤနေရာတွင် သမိုင်းက သင်ခန်းစာပေးသည်။ 1890 ပြည့်လွန်နှစ်များ၏ မတည်ငြိမ်သော ရင့်ကျက်အောင်ပြုလုပ်ထားသည့် ရေပျော်အရည်များနေရာတွင် မက်သနောဖြင့် တည်ငြိမ်စေထားသော ဖော်စပ်ပုံများ အစားထိုးဝင်လာခဲ့ခြင်းမှာ ထိန်းချုပ်မှုမရှိသော အရောအနှောများကို တူညီစွာ ပြန်လည်ထုတ်လုပ်၍ မရသောကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။ သက်တမ်းမသေချာသော ပုလင်းမှ ဆိုးဆေးကို ယူ၍ ရောဂါခွဲခြားစစ်ဆေးရေး မှန်ပြားတစ်ချပ်အား အရောင်မဆိုးမီ ဤသင်ခန်းစာကို ပြန်လည်သတိရသင့်သည်။

အမည်ကို တိကျစွာ စစ်ဆေးခြင်းက ဤပြဿနာများကို အဆုံးသတ်ပေးသည်။ အရောင်ကိုကြည့်၍ ခန့်မှန်းမည့်အစား ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားသည် ရေပျော်၊ Loeffler သို့မဟုတ် ရောင်စုံ မည်သည့်အမျိုးအစားဖြစ်ကြောင်း၊ ဆိုးဆေးပါဝင်ပမာဏနှင့် ရည်ရွယ်အသုံးပြုမှုတို့ကို တံဆိပ်ပေါ်တွင် အတည်ပြုပါ။ ဖော်စပ်ပုံသုံးမျိုးစလုံးသည် အရောင်ဖြစ်စေသော မူလဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုတည်းမှ ဆင်းသက်လာကြသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်များမှာ မတူညီကြပါ။