Reduktiónsroynd við metylenbláum í vombarvætu

Ein nýútbúgvin djóralækni ringir frá einum bóndagarði við einum bláum royndarglasi í hondini. Hon koyrdi metylenblátt í vombarvætu fyri tíggju minuttum síðan, og vætan er framvegis blá. Hon spyr, um hon eigur at geva kúnni meira litevni.

Spurningurin vísir eina skeiva fatan av royndini. Í reduktiónsroyndini við metylenbláum í vombarvætu verður litevnið koyrt í royndarglasið, ongantíð í djórið. Øll greiningin fer fram í royndarglasinum. Tíðin, tað tekur bláa litinum at hvørva, sigur nakað um mikroburnar í sýninum, ikki um eina viðgerð, sum djórinum tørvar.

Henda samanblanding er skiljandi, tí metylenblátt verður brúkt í trimum ymiskum djóralæknaligum samanhangum. Henda greinin heldur teir sundur og vísir, hvussu reduktiónstíðin verður tulkað saman við pH, frumdýrum, góðskuni á sýnistøkuni og kliniskum teknum.

Hvat royndin í veruleikanum mátar

Metylenblátt er blátt í oxideraðum formi og nærum litleyst í reduséraðum formi. Fersk vombarvæta frá einum frískum djóri hevur sterkan reduserandi eginleika, tí anaerobar bakteriur virkið gera fóður. Tá ið ein lítil nøgd av litevni verður blandað í slíka vætu, fær evnaskiftið hjá bakteriunum litin at hvørva eftir fáum minuttum.

Meginreglan er tí einføld: virkin anaerob mikroflora fær bláa litin at hvørva skjótt, meðan óvirkin ella skadd mikroflora ger tað spakuliga. Stutt tíð merkir størri reduserandi evni í tí sýninum. Longd tíð bendir á niðursett mikrobuvirksemi, treytað av at sýnið er tikið og handfarið rætt.

Royndin mátar ikki redox-potentialið í vombini beinleiðis. Ein kanning av mátingarháttum hjá neytum, sum samanbar reduktiónsroyndina við beinleiðis millivoltmátingar, fann einki linjurætt samband millum reduktiónstíð og mátað redox-potential. Niðurstøðan var, at tær báðar mátingarnar ikki eiga at verða roknaðar sum útskiftandi mátingar av somu variablu. Samanberingin er samandráttað á PubMed. Hugsa um reduktiónsroyndina sum eina virksemisroynd av mikrobustovninum, ikki sum eina bíliga elektrodu.

Í lýsingini hjá Merck/MSD av einføldum sodningartrupulleikum hjá jóturdýrum er longd reduktiónstíð partur av sama mynstri sum óvanligt pH í vombini og færri frumdýr. Einki einstakt virði staðfestir diagnosuna. Tað ger samlaða mynstrið.

Ein vanlig mannagongd við djórið

Mannagongdir eru eitt sindur ymiskar millum lærustovnar. Skráset tí neyvt, hvørji rúmmál og hvønn hita tú brúkar, og samanber bara úrslit, sum eru fingin við somu mannagongd. Ein útgáva, sum verður nógv undirvíst í, er:

Tak í minsta lagi 10 til 20 mL av ferskari vombarvætu við sum minstum spýtti, luftávirkan og køling. Ger royndina beinanvegin.
Ger eina 0.03 prosent loysn av metylenbláum, sum er 0.3 mg fyri hvønn mL.
Koyr litevni í svarandi til 5 prosent av rúmmálinum á vætuni. Tað er 1.0 mL av litevni til 20 mL av vætu, ella 0.5 mL av litevni til 10 mL av vætu. Í báðum førum er lutfallið millum vætu og litevni tað sama, 20 til 1.
Hav eitt annað royndarglas við óviðgjørdari vætu úr sama sýni sum litasamanbering.
Blanda varliga, set tíðarmátaran í gongd beinanvegin, og halt royndarglasið nær kropshita, um 37 til 39 stig Celsius eftir staðbundnu mannagongdini.
Skráset tíðina, til liturin í royndarglasinum samsvarar við samanberingarsýnið. Ein tunnur bláur ringur kann verða verandi við yvirflatuna móti luftini, tí súrevni oxiderar litevnið aftur har. Bíða ikki eftir, at tann ringurin hvørvur.

Redox-evnafrøðin hjá metylenbláum greiðir frá, hví súrevni hevur týdning her. Harður ristur, eitt víðopið royndarglas ella long bíðitíð letur súrevni sleppa framat og heldur litevnið blátt longur, enn vombin sjálv hevði gjørt. Smálutir um sýnistøku av vombarvætu uttan dálking hava týdning av somu orsøk. Spýtt tynnir sýnið og hækkar pH, so tá ið magasondu verður brúkt, koyra nógvir djóralæknar fyrsta partin burtur, um nóg mikið av vætu er tøkt.

Hvat ymisku eygleiðingarnar máta

Reduktiónstíðin svarar bara einum spurningi. Metingin av vombini niðanfyri vísir, hvat hvør eygleiðing við djórið leggur afturat. Brúka alla røðina, ikki bara ein punt.

Eygleiðing	Hvat hon mátar	Vanligt funn við djórið	Vanlig órógvandi viðurskifti
Reduktiónstíð við metylenbláum	Virkið reduserandi virksemi hjá anaerobum bakterium í sýninum	Hjá neytum ofta 2 til 6 minuttir; hjá seyði og geitum ofta skjótari, við 6 minuttum sum praktiskum marki fyri nøktandi virksemi og tíðum yvir 10 minuttir sum greitt óvanligum	Kalt sýni, seinkað roynd, luftávirkað ella spýtttynt sýni; lítið av hvarvevni eftir langvarandi vantandi matarlyst; antimikrobiell evni givin um munnin; samanbering millum ymisk litevnislutføll ella hitastig
pH í vombini	Evnafrøðiligt umhvørvi, sýru- ella basubelastningur	Hjá neytum, sum fáa grovfóður, ofta nær 6.0 til 7.2; fakbøkur um smá jóturdýr nevna ofta um 6.5 til 7.5; fóður og tíð síðan fóðring broyta virðið	Spýttdálking hækkar pH í sýnum tiknum við magasondu; tap av koltvísúrni eftir sýnistøku; kornfóðring lækkar pH
Tal og rørsluføri hjá frumdýrum	Støðan hjá stovninum av bifháradýrum, serliga stórum formum, sum eru viðkvæmir fyri órógvi	Nógvar verur í ymiskum støddum við lívligari, ávísari rørslu í einum heitum, ferskum dropa	Køling minkar um rørsluna; álvarslig sýrueitran kann beina frumdýr burtur; bíðitíð fær eitt vanligt sýni at síggja sløvt út
Luktur, litur og konsistensur	Eyðkenni við geringini og dálking	Veikt aromatisk, grønbrún og eitt sindur seig væta	Rotin ella súrur luktur við álvarsligari ójavnvág í mikrofloruni; vatnkend væta ella væta við nógvum spýtti eftir vánaliga sýnistøku
Vombarsamandrættir og matarlystur	Virksemi í formagunum og fóðurinntøka hjá djórinum sum heild	Regluligir samandrættir og støðug jótan hjá einum væluppløgdum djóri	Nýlig broyting í fóðurskamtinum, pína, vætutrot, sjúka sum ávirkar alt djórið

Talvan er kjarnin. Longd reduktiónstíð saman við sløvum frumdýrum, óvanligum pH og veikum samandrættum bendir á veruliga niðursett mikrobuvirksemi. Einans longd tíð hjá einum væluppløgdum djóri, sum jótur og hevur lívlig frumdýr, bendir á sýnið heldur enn vombina. Tak eitt nýtt sýni, áðrenn tú gert nakað.

At tulka tíðina saman við pH og sjúkrasøgu

Fóðrið ásetur útgangsstøðið. Fóðurskamtir við nógvum kraftfóðri gerjast skjótt og kunnu fáa litevnið at hvørva eftir umleið ein minutt, meðan tað kann taka fleiri minuttir við hoyfóðring, eisini hjá frískum djórum. Stutt tíð prógvar tí ikki í sjálvum sær betri heilsu. Hon vísir, at meira av gerbarum hvarvevni hevur hitt virknar mikrobur.

Álvarslig ovátan av korni brýtur hetta einfalda rákið. Í byrjanini kann geringin av kolhydratum vera ágrýtin, men síðani niðurseta sýruskadar vanligu mikrofloruna og frumdýrini, og reduktiónstíðin verður longd. Tí sigur ein regla, sum verður brúkt í undirvísing, at royndin ikki er gild, tá ið pH í vombini er undir umleið 5.5. Tá er mikrofloran, sum verður kannað, broytt.

Ein praktisk vegleiðing um mynstur:

Vanligt pH við reduktión innan umleið 6 minuttir bendir á virkna mikrofloru.
Vanligt pH við munandi longdari reduktión bendir á óvirksemi vegna vantandi matarlyst, antimikrobiella ávirkan ella eitt sýni, sum ikki er álítandi.
Høgt pH við longdari reduktión kemur ofta eftir langvarandi vantandi matarlyst við lítlum hvarvevni, men hav eisini spýttdálking frá sonduni í huga.
Lágt pH við niðursettum virksemi hjá frumdýrum gevur orsøk at hugsa um kolhydrat-tengda ójavnvág í mikrofloruni. Vegleiðing um tulking av pH í vombini hjálpir her. Virði undir 5.5 saman við niðursettari almennari støðu benda burtur frá einføldum sodningartrupulleikum og móti ovátan av korni og álvarsligari sýrueitran.

Skráset altíð nýliga nýtslu av tetrasyklinum givnum um munnin, ionoforum í fóðrinum, langvarandi systemiskari antimikrobiellari viðgerð, bráðum broytingum í fóðurskamtinum, hvussu leingi matarlysturin hevur vantað, og vatninntøku. MSD-handbókin ávarar serliga um, at tetrasyklin givið um munnin kann niðurseta vombarmikrofloruna munandi. Ionoforur verða brúktar við tí endamáli at broyta bakteriustovnar. Uttan hesa søgu ber ikki til at tulka eina longda tíð.

Góðskan á sýnistøkuni eigur at viga líka nógv. Kanningar undir stýrdum umstøðum funnu hægri pH og minni av flúgvandi feittsýrum í sýnum tiknum við magasondu enn í sýnum tiknum við kanylu úr somu djórum, í stóran mun vegna spýtt. Reduktiónstíðin var munandi longd 60 minuttir eftir sýnistøku fyri øll kannað rúmmál, og smá sýni vóru mest ávirkað. Tak í minsta lagi 10 mL, kanna innan 30 minuttir, ger reduktiónsroyndina tíðliga, halt sýnið heitt, og avmarka sambandið við luft.

Tríggir nýtsluhættir, sum ikki mugu blandast saman

Sama litevni, tríggjar ymiskar skipanir.

Fyrst er tað royndin av vombarvætu, sum er lýst her. Sýnið er vombarvæta, sum er tikin úr djórinum. Litevni verður koyrt í in vitro við 0.03 prosent styrki. Endapunktið er tíðin, til liturin hvørvur. Endamálið er at meta um reduserandi virksemi hjá mikrobum.

Næst er tað metylenblátt givið einum livandi jóturdjóri. Eitt viðurkent dømi er viðgerð í æðr við nitrat- ella nitriteitran við methemoglobinemi, har heilivágurin endurgevur hemoglobininum virkni. Reglur um skamt, samanseting, leivdir og afturhaldstíð eru galdandi. Tann avgerðin hevur einki at gera við at máta tíðina í einum royndarglasi. Verður litevnið brúkt sum sporevni in vivo í eini ávísari mannagongd, snýr meginreglan seg um, hvar litevnið fer, ikki um hvussu skjótt mikroburnar í vombini redusera tað.

Triðji nýtsluhátturin er reduktiónsroyndin í mjólk. Sýnið er mjólk. Litevni verður koyrt í mjólkarsýnið. Tá ið blái liturin hvørvur skjótt, bendir tað vanliga á størri mikrobuvirksemi og verri haldføri, meðan sein reduktión bendir á betri góðsku. Hetta hoyrir til matvørumikrobiologi og kanning av mjólkargóðsku, ikki til vombarlæknafrøði, og tað er ikki ein uppteljing av bakterium.

Greið heiti fyribyrgja mistøkum: reduktiónstíð í vombarvætu, systemisk viðgerð við metylenbláum ella nýtsla sum sporevni, og reduktiónsroynd í mjólk. Trygdarreglan kann sigast í einum setningi. Litevni til vombarroyndina verður verandi í royndarglasinum á starvsstovuni, og royndarglasið verður burturbeint. Tað verður ongantíð givið djórinum fyri at gera royndina.

Ein stutt regla til vitjanina á bóndagarðinum

Staðla litevnið til 0.03 prosent og 1 part av litevni til 20 partar av vætu, kanna ferska vætu nær kropshita við einum óviðgjørdum samanberingarsýni, og tulka minuttirnar saman við pH, rørsluføri hjá frumdýrum, góðskuni á sýnistøkuni, fóðri, heilivági, samandrættum, matarlysti, skarni og vætustøðu. Eitt einstakt tal staðfestir ongantíð sodningartrupulleikar. Tað ger eitt samsvarandi mynstur.