Metýlenblátt í sárgransking: umbindingar, ljós og grøðingarúrslit

Ein blálitað umbinding og ein dropafløska við bláum løgi kunnu líkjast somu viðgerð. Í sárgransking eru tey ikki tað sama. Annað er ein framleidd umbinding við føstum innihaldi av litevni, kannað sum liðugur útbúnaður. Hitt er ein loysn, sum verður borin á við hond, har styrki, rúmmál og snertitíð eru ymisk hvørja ferð. Kanningar av hesum báðum svara ymiskum spurningum, og endapunktini eru tí eisini ymisk.

Hetta yvirlitið heldur tey bæði atskild. Tað lýsir, hvat granskarar bóru á, hvat tað varð borið á, og hvat teir mátaðu: sárflata, lokkingarferð, bakterjutal ella eitt óbeinleiðis rannsóknarstovumát, so sum lokking av eini skøvu í eini dyrkingarskál.

Tey trý kanningarhøpini, greitt lýst

Sárgransking við metýlenbláum fer fram í trimum høpum. Í hvørjum teirra er fatanin av, hvat litevnið ger, ymisk.

Fyrst eru tað skúmumbindingar við litevnum. Vørur sum polyvinylalkoholskúm, ið er gjøgnumvætt við metýlenbláum og gentianviolettum (marknaðarført sum Hydrofera Blue antibakterielt skúm), hava litevnini bundin í sjálvum umbindingartilfarinum. Lýsti virknishátturin er antibakteriell virksemi knýtt at umbindingini, sum er ætlað at hjálpa við at stýra bakterjumongdini í sárumhvørvinum, meðan skúmið tekur upp sárvætu. Viðgerðaravgerðir við slíkari vøru hoyra til heilsustarvsfólkið, sum velur eina umbinding til eitt ávíst sár; nýtsluvegleiðingin fyri umbindingina ásetur, hvussu leingi hon skal sita á, og hvussu ofta hon skal skiftast, ikki ein almenn uppskrift fyri blátt litevni.

Síðan er tað fotodynamisk viðgerð við metýlenbláum. Her verður ein metýlenbláloysn borin á sum ljósnæmandi evni og síðani lýst á, vanliga við reyðum ljósi nær við tað aldulongdarøkið, har litevnið upptøkur mest ljós. Ljós og súrevni eru við til at mynda reaktiv evni, sum skaða mikrobur. Hetta er ein annar kemiskur tilgongdarháttur enn grundgevingin um andoxandi virknað, sum verður nýtt í marknaðarføring av húðrøkt; okkara vegleiðing um metýlenblátt í húðrøkt ger eisini henda munin greiðan. Viðgerðin er samansetingin av litevni, ljósdosi og súrevni, og verður eitt av hesum trimum broytt, verður viðgerðin broytt.

Triðja høpið er metýlenblátt uttan ljós í kyknum og djórum. Hesar royndir kanna, um litevnið sjálvt broytir atferðina hjá fibroblastum, matrixprotein ella lokkingina av royndarsárum. Tær eru kanningar av virknisháttum, ikki royndir við umbindingum.

Yvirlit yvir kanningarmyndlar: hvat varð roynt, á hvørjum og við hvørjum broytingum

Nýt hesa talvuna sum yvirlit yvir greinina. Les hvørja røð frá vinstru til høgru: tilfarið, myndilin og endapunktið, sum røðin kann undirbyggja. Eingin røð lænir endapunktið frá eini aðrari.

Umbindingar: liðugur útbúnaður, ikki ein litevnisuppskrift

Skúmumbindingarnar, sum verða kannaðar í sárviðgerð, eru framleiddur útbúnaður. Hydrofera Blue-vørurøðin, sum er lýst á vørusíðuni hjá framleiðaranum, sameinir tey bæði litevnini í sterilum skúmi: CLASSIC-útgávan úr polyvinylalkoholi inniheldur í mesta lagi 0.00025 g av hvørjum litevni fyri hvørt gramm av skúmi, og READY-útgávan úr polyurethani í mesta lagi 0.00035 g fyri hvørt gramm. Av tí at litevnini verða løgd í undir framleiðsluni, hevur hvør umbinding eina kenda nøgd, og kliniskar frágreiðingar lýsa vøruna við navni, tíðini, hon situr á, og skiftiskipanini.

Hetta er medisinskur útbúnaður við marknaðarloyvi, ikki góðkendur heilivágur. Upprunaliga umbindingin hevur FDA-marknaðarloyvi K013462 frá 2002, Hydrofera Blue-útgávan úr polyurethani hevur marknaðarloyvi K130670 frá 2014, og READY-útgávan við kanti hevur marknaðarloyvi K190268 frá 2019. Marknaðarloyvi gjøgnum 510(k)-skipanina staðfestir, at útbúnaðurin í høvuðsheitum er samsvarandi við ein eldri útbúnað; tað er ikki ein góðkenning av virkni. Pástandirnir um antimikrobielt virksemi í skjalfestingini fyri útbúnaðin byggja í stóran mun á virksemi inni í umbindingini og í rannsóknarstovuroyndum. Hetta eigur ikki at verða umsett til ein pástand um, at umbindingin steriliserar vevnað við ígerð við eini ásettari logaritmiskari minking.

Útgevin klinisk roynd byggir fyri tað mesta á smáar raðir uttan samanberingarbólk. Í eini framlítandi kanning av 29 langvinnum sárum hjá Woo og Heil, har Hydrofera Blue Classic varð skift tríggjar ferðir um vikuna í fýra vikur, minkaði miðal sárflatin úr 21.4 niður í 12.3 cm² (ein minking á 42.5%), og PUSH-stigini minkaðu úr 13.3 niður í 10.7. Ein tilburðarøð við 15 sárum á niðaru limum hjá Coutts, Ryan og Sibbald vísti minkandi sárstødd eftir fýra vikur í 8 av 14 sárum, sum kundu metast, og minni pínu hjá summum sjúklingum, serliga teimum við diabetes-fótsárum. Ein afturlítandi kohort við 53 sárum, lýst av Lullove, sameindi skúmið við eina kollagenmatrix úr seyði, so miðal minkingin í flata á 91.3% eftir tólv vikur kann ikki verða knýtt at skúminum einsamøllum. Ein stór afturlítandi greining av eini viðgerðarskipan hjá Hurd lýsti skjótari grøðing, har umbindingarnar vóru nýttar sum partur av einum standardiseraðum røktarpakka. Eisini her er tað pakkurin, ið verður kannaður, heldur enn litevnið.

Ein avmarking gongur aftur í øllum hesum kanningunum: bakterjumongdin verður lýst við kliniskum ígerðarstigum ella hálvkvantitativum strokroyndum, ikki við endurtiknum kvantitativum vevnaðardyrkingum. Ein rættvís samandráttur er, at kanningar av skúmi við tveimum litevnum vísa minking í flata, betri stig fyri sárbotnin og viðhvørt minni pínu, uttan at staðfesta eitt metýlenblátt-serstakt samband millum dosis og respons ella eitt mált stig av bakterjudrápi í vevnaði. Og einki í umbindingarkanningunum staðfestir, at gazubind, sum er vætt við eini loysn úr dropafløsku, er eitt samsvarandi alternativ. Styrki, býti, útloysingarferð, sterilitetur og tíðin, umbindingin situr á, eru øll ymisk.

Ljós og litevni: fotodynamiskar sárkanningar

Í fotodynamiskari sárgransking verður lýsing løgd afturat mannagongdini. Styrkin í kanningum við menniskjum liggur vanliga millum 0.01% og 1% metýlenblátt, við reyðum ljósi nær við 635 til 660 nm og ljósorku fyri hvønn flataeind frá fáum joule fyri hvønn fercentimetur upp í meira enn hundrað. Samanberingarbólkarnir eru ymiskir: summar kanningar samanbera við vanliga viðgerð, meðan aðrar lýsa bakterjutøl fyri og eftir í somu sárum.

Tey mest støðugu tekinini í kanningum við menniskjum snúgva seg um sárgóðsku og flata heldur enn bakterjutøl. Í eini stýrdari kanning av 12 diabetes-sárum hjá Carrinho og starvsfeløgum gav 0.01% metýlenblátt við 660 nm ljósi við 6 J/cm², tríggjar ferðir um vikuna í tíggju viðgerðum, munandi størri minking í flata enn samanberingarviðgerðin. Ein tilburðarøð við fimm sárum við ígerð hjá Shen og starvsfeløgum lýsti fulla grøðing eftir í miðal fýra viðgerðir við 1% litevni og 635 nm ljósi, uttan kvantitativ bakterjuendapunkt. Størsta tilvildarbýtta royndin higartil, ein tvíblind roynd við 94 luttakarum við diabetes-fótsárum hjá Chagas og starvsfeløgum, vísti bata í Bates-Jensen-sárstigum frá triðju viðgerð og fram til uppfylgingina eftir tríati dagar við 1% litevni og 660 nm lasara, uttan óynsktar hendingar knýttar at viðgerðini, men aftur uttan eitt kvantitativt endapunkt fyri bakterjumongd.

Tvey fyrivarni eru neyðug fyri at meta rætt um hesar útgávur. Í fyrsta lagi varð metýlenblátt sameint við toluidinbláum í tí kanning hjá Tardivo og starvsfeløgum, sum viðhvørt verður endurgivin fyri sítt sláandi úrslit um avliming. Tí kann úrslitið ikki knýtast at metýlenbláum einsamøllum. Í øðrum lagi kann grøðing eftir eina ljósviðgerð ikki sjálvvirkandi verða knýtt at antimikrobiellari ljós­kemi, tí reytt ljós sjálvt kann broyta umvælingina av vevnaði. Í eini sárroynd við rottum hjá Sperandio og starvsfeløgum við bólkum, sum fingu bert litevni, bert ljós, bæði, ella samanberingarviðgerð, ávirkaði lasarin grøðingina eisini einsamallur. At knýta úrslitið at bakterjudrápi krevur mikrobiologi og røttu samanberingarnar. Djóraroyndirnar eru greiðari á hesum øki: í einum myndli av sárum við ígerð hjá músum hjá Pérez og starvsfeløgum gav fotodynamisk viðgerð besta sjónliga grøðingarúrslitið, meðan mupirocin gav størstu minkingina í bakterjum. Hetta skildi tey bæði endapunktini greitt at. Okkara yvirlit yvir próvgrundarlagið fyri metýlenblátt og reytt ljós setur hesar sármannagongdir við síðuna av ljósnýtslu, sum ikki snýr seg um sár, so at felags ljós­kemi ikki verður mistikin fyri felags viðgerðarendamál.

Kyknur og húðmyndlar: har tekinið um grøðing byrjar

Rannsóknarstovugrundarlagið undir pástandinum um sárgrøðing er ein kanning frá 2017 hjá Xiong og starvsfeløgum av fibroblastum úr húð hjá menniskjum og endurskaptari húð. Fibroblastar frá tveimum gevarum, sum frammanundan vóru viðgjørdir við 100 nM metýlenbláum, fyltu eitt skøvuglopp við kyknum munandi skjótari enn óviðgjørdar kyknur eftir 24 tímar. Í endurskaptari húð við fullari tjykd økti longri útseting málda vætuinnihaldið og tjykdina á leðurhúðini, og økt framleiðsla av elastini og COL2A1 var millum broytingarnar í matrixini.

Hetta eru verulig endapunkt við týdningi fyri sár, og tey hoyra til sínar myndlar. Ein skøvuprøva mátar felags kyknuflyting tvørtur um eitt glopp í eini dyrkingarskál. Hon hevur onga immunverjureaktión, onga bakterjusetan, onga sárvætu og onga umbinding. Endurskapt húð leggur vevnaðarbygnað afturat, men hevur framvegis hvørki blóðrensl ella alla grøðingartilgongdina. Hvørgin myndilin kannar eina skúmumbinding ella eina fotodynamiska mannagongd, og hvørgin gevur eina styrki til nýtslu heima.

Metýlenblátt í serligum samansetingum er eisini kannað í sárum hjá nagdjórum. Eitt niosomalt 0.005% gel, kannað av Farmoudeh og starvsfeløgum, skundaði undir tíðliga lokking av sárum, har vevnaður var skorin burtur hjá rottum, samanborið við frítt litevni og berevni, við meira jaligari histologi og mátum fyri oxidativt strongd. Ein 0.1 mg/mL nanoemulsjón, kannað av Gao og starvsfeløgum hjá músum við diabetes, skundaði undir lokking við fleiri markørum fyri nýgerð av blóðæðum og færri oxidativum og apoptotiskum signalum. Samansetingin hevur týdning í báðum førum; hvørki úrslitið kann sjálvvirkandi flytast til vanligt litevni í vatni.

Og ávirkanin gongur ikki altíð sama veg. Í eini anastomosuroynd við rottum hjá Dinc og starvsfeløgum minkaði 1% metýlenblátt, lagt inn í búkholuna, bæði brestingstrýstið í anastomosuni og hydroxyprolin á triðja degi. Hetta vísti verri styrki í tíðligu grøðingini við hesum dosi og hesi íberingarleið. Styrki, vevnaður, samanseting og íberingarleið avgera úrslitið.

Spurningar at seta til ein og hvønn sárpástand

Ein og hvør sárpástandur um metýlenblátt eigur at kunna standast móti fýra spurningum. Fyrst: hvat varð nágreiniliga borið á — ein nevnd, framleidd umbinding, ein ásett mannagongd við ljósnæmandi evni og ljósi, ella ein ótilskilað loysn? Síðan: á hvat — kyknur, eitt djórasár ella menniskjasár av ásettum slagi? Triðja: samanborið við hvat og yvir hvussu langa tíð? Fjórða: við hvørjum máldum endapunkti — broyting í flata, lokking, bakterjutølum ella einum óbeinleiðis rannsóknarstovumáti?

Pástandir, sum gera fyrsta spurningin ógreiðan, eru vanligasti feilurin. Eitt úrslit við litevnisfyltum skúmi staðfestir ikki, at tað er rætt at mála eitt sár blátt, og eitt antimikrobielt tekin eftir fotodynamiska viðgerð staðfestir ikki, at tað er rætt at duppa eina loysn á uttan ljós. Komandi vegleiðingin um at lesa sárpástandir um metýlenblátt fer at geva hesum eftirlitslista eitt fast stað við gjøgnumgingnum dømum; inntil tá virkar talvan omanfyri sum yvirlit.

Sár, sum eru djúp, breiða seg, lukta illa, koma saman við fepri ella ikki batna, krevja kliniska meting heldur enn eitt litevni. Granskingin, sum er gjøgnumgingin her, er verd at fylgja júst tí, at hon er nágreinilig um tilfar, myndlar og mátingar. Halt hesi trý knýtt at hvørjum pástandi, og granskingarøkið verður greitt at lesa.