মিথিলিন ব্লুৰ পৰীক্ষাত ব্লাইণ্ডিং বজাই ৰখা কিয় কঠিন

তেৰজন স্বেচ্ছাসেৱকৰ প্ৰত্যেকেই এটা অস্বচ্ছ কেপচুল গিলি, স্কেনাৰত শুই, স্মৃতিসংক্রান্ত কাম কৰে। কোঠাটোত কোনেও নাজানে কোনে ঔষধটো পাইছে। পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত এই বিন্যাসক ডাবল ব্লাইণ্ড বুলি কোৱা হৈছে, আৰু সেই মুহূৰ্তত বৰ্ণনাটো সঠিক। তাৰ পাছত সকলো ঘৰলৈ যায়, আৰু মিথিলিন ব্লু পোৱা প্ৰতিজন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে নীলা প্ৰস্ৰাৱ কৰে। পৰীক্ষাটো ব্লাইণ্ড আছিল নে? সৎ উত্তৰটো সেই নামকৰণতকৈ অধিক সীমিত: কিছুমান জোখ লোৱাৰ সময়ত ই ব্লাইণ্ড আছিল, আৰু আন কিছুমানৰ সময়ত নাছিল। এই পাৰ্থক্যই মিথিলিন ব্লুৰ ক্লিনিকেল পৰীক্ষাত ব্লাইণ্ডিঙৰ সমগ্ৰ আলোচ্য বিষয়।

ঔষধ দিয়াৰ সময়ত তথ্য লুকুৱাই ৰখা আৰু পৰৱৰ্তী পৰ্যবেক্ষণজুৰি মাস্কিং বজাই ৰখা একে নহয়

ব্লাইণ্ডিং, যাক গৱেষণা-পদ্ধতি বিশেষজ্ঞসকলে ক্ৰমান্বয়ে মাস্কিং বুলি ক’বলৈ লৈছে, মানে ফলাফলক পক্ষপাতদুষ্ট কৰিব পৰা লোকসকলে কাক কোন চিকিৎসা দিয়া হৈছে সেয়া নজনাটো। তিনিটা গোট গুৰুত্বপূৰ্ণ: অংশগ্ৰহণকাৰীসকল, তেওঁলোকৰ সৈতে যোগাযোগ কৰা কৰ্মীসকল, আৰু ফলাফলৰ মূল্যায়ন কৰা লোকসকল। যাদৃচ্ছিক গোট-আবণ্টন আৰু এটা অস্বচ্ছ কেপচুলে ঔষধ দিয়াৰ মুহূৰ্তত আবণ্টনৰ তথ্য লুকুৱাই ৰাখে। বেছিভাগ পাঠকে তাতেই চিন্তা বন্ধ কৰে, আৰু ভুলটো তাতেই।

এটা নীলা ৰঞ্জকে সময়ৰ লগে লগে তথ্য প্ৰকাশ কৰে, আৰু প্ৰতিটো প্ৰকাশ বেলেগ মুহূৰ্তত বেলেগ গোটৰ ওচৰ পায়। গিলাৰ সময়ত কেপচুলে ৰংটো লুকুৱায়। কেইঘণ্টামান পাছত প্ৰস্ৰাৱে অংশগ্ৰহণকাৰীক সেই তথ্য জনায়। নিৰীক্ষণ-যন্ত্ৰই কৰ্মীসকলক তাতকৈ আগতেই জনাব পাৰে। সেয়ে মিথিলিন ব্লু আৰু প্লেচিবোৰ যিকোনো তুলনাৰ ক্ষেত্ৰত সঠিক প্ৰশ্নটো হ’ল পৰীক্ষাটো সামগ্ৰিকভাৱে ব্লাইণ্ড আছিল নে নাই, সেয়া নহয়। প্ৰতিটো জোখৰ তুলনাত কোনে কি জানিছিল, আৰু কেতিয়া জানিছিল, সেয়াহে।

কিহে গোট-আবণ্টনৰ তথ্য প্ৰকাশ কৰে

তথ্য প্ৰকাশ কৰা সংকেতবোৰ শাৰীৰিক, মাত্ৰা-নিৰ্ভৰ আৰু ভালদৰে নথিভুক্ত:

নীলা বা নীলা-সেউজীয়া প্ৰস্ৰাৱ। মুখেৰে লোৱা কম মাত্ৰাৰ ক্ষেত্ৰত এইটোৱেই মুখ্য সংকেত। গ্ৰহণ কৰাৰ কেইঘণ্টামানৰ ভিতৰতে ই দেখা দিয়ে আৰু সাধাৰণতে প্ৰায় এদিন থাকে। ছান এণ্টনিঅ’ৰ কাৰ্যগত ইমেজিং পৰীক্ষাত মিথিলিন ব্লু পোৱা প্ৰতিজন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে ইমেজিং কেন্দ্ৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পাছত নীলা প্ৰস্ৰাৱ কৰা বুলি জনাইছিল, আনহাতে প্লেচিবো পোৱা কোনো অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে ৰঙৰ কোনো পৰিৱৰ্তন জনোৱা নাছিল। প্ৰস্ৰাৱৰ এই লক্ষণটো স্কেনৰ পাছত দেখা দিছিল; এই কথাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ, যিটো তলত স্পষ্ট হ’ব।

নীলা মল আৰু নীলা জিভা। মুখেৰে ঔষধ লোৱাৰ পাছত এইবোৰ অলপ সময়ৰ বাবে দেখা দিয়ে আৰু অংশগ্ৰহণকাৰীৰ লগতে তেওঁলোকক পৰীক্ষা কৰা যিকোনো ব্যক্তিৰ চকুত পৰে।

ছাল আৰু চকুৰ বগা অংশত ৰঙৰ আভা। শিৰাপথে দিয়া অধিক মাত্ৰাত ৰঞ্জকটোৱে ছাল আৰু চকুৰ বগা অংশ দৃশ্যমানভাৱে ৰঙীন কৰে। এই সংকেত কেৱল অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে পাছত দেখাই নহয়, কেন্দ্ৰত থকাৰ সময়তে কৰ্মীসকলৰো চকুত পৰে।

সংবেদকৰ কামত হস্তক্ষেপ। পাল্‌ছ অক্সিমিটাৰে ব্যৱহাৰ কৰা পোহৰ মিথিলিন ব্লুৱে শোষণ কৰে, সেয়ে ইনফিউজনৰ সময়ত অক্সিজেন সম্পৃক্ততাৰ পঢ়ন অবিশ্বাসযোগ্য হৈ পৰে। কিংছ কলেজৰ মস্তিষ্কৰ ৰক্তপ্ৰবাহ অধ্যয়নত দলটোৱে ঠিক এই কাৰণেই অক্সিজেন সম্পৃক্ততা নিৰীক্ষণ কৰিব পৰা নাছিল। অৰ্থাৎ, ৰোগীৰ কাষত থকা কৰ্মীসকলে কিবা এটা বেলেগ ঘটিছে বুলি যন্ত্ৰৰ জৰিয়তে সংকেত পাইছিল।

এই অসমতাটো মন কৰক: ৰঞ্জকটোৱে প্ৰকাশ কৰা সকলো তথ্যই একে দিশলৈ আঙুলিয়ায়। নীলা প্ৰস্ৰাৱ হোৱা অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে জানে যে তেওঁ ঔষধটো পাইছে। স্বাভাৱিক প্ৰস্ৰাৱ হোৱা অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে কেৱল জানে যে তেওঁ সম্ভৱত মিথিলিন ব্লুৰ সলনি প্লেচিবো পাইছে—যদিহে প্লেচিবোটো নিজেই প্ৰস্ৰাৱ ৰঙীন কৰিব পৰাকৈ তৈয়াৰ কৰা হোৱা নাই। এতিয়ালৈকে চেষ্টা কৰা প্লেচিবোবোৰে তেনে নকৰে।

পৰীক্ষাবোৰত প্ৰকৃততে কি চেষ্টা কৰা হৈছে

ইমেজিং পৰীক্ষাবোৰৰ পদ্ধতি-বিভাগেই অধ্যয়নৰ বাবে আটাইতকৈ ভাল উদাহৰণ, কাৰণ সেইবোৰত প্ৰতিৰোধমূলক ব্যৱস্থাবোৰ অস্বাভাৱিকভাৱে বিস্তাৰিত ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কম মাত্ৰাৰ প্ৰমাণ অনুসৰণ কৰা পাঠকসকলে স্মৃতিসংক্রান্ত গৱেষণা-সাহিত্যৰ পৰা এই অধ্যয়নবোৰ চিনিব পাৰিব।

ছান এণ্টনিঅ’ৰ দুয়োটা পৰীক্ষাত সুস্থ প্ৰাপ্তবয়স্কসকলক যাদৃচ্ছিকভাৱে মুখেৰে ল’বলগীয়া 280 mg USP মানৰ মিথিলিন ব্লু (প্ৰায় 4 mg/kg) অথবা FD&C Blue No. 2 খাদ্যৰ ৰংযুক্ত প্লেচিবো দিয়া হৈছিল। এইবোৰ অস্বচ্ছ, তাৎক্ষণিক-মুক্তিৰ কেপচুলত ভৰোৱা হৈছিল। ঔষধ দিয়াৰ সময়ত ৰঙীন প্লেচিবোটোৱে কেপচুলৰ ভিতৰৰ বস্তুৰ ৰূপ মিলাইছিল, কিন্তু প্ৰস্ৰাৱ ৰঙীন কৰা নাছিল। সেয়ে অনুকৰণটো ঠিক গুৰুত্বপূৰ্ণ ঠাইতেই বিফল হৈছিল। এই কথা জানি Radiology পৰীক্ষাৰ দলটোৱে এটা আচৰণসংক্রান্ত নিয়ম যোগ কৰিছিল: অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক কেপচুল লোৱাৰ আগতে প্ৰস্ৰাৱ কৰিবলৈ আৰু ইমেজিং অধিবেশন শেষ নোহোৱালৈকে পুনৰ প্ৰস্ৰাৱ নকৰিবলৈ কোৱা হৈছিল, বিশেষকৈ প্ৰস্ৰাৱৰ ৰঙৰ বাবে ব্লাইণ্ডিং নষ্ট হোৱাটো এৰাবলৈ। এগৰাকী পৃথক গৱেষণা-নাৰ্চে ক্ৰম অনুসৰি লেবেল লগোৱা পাত্ৰত যাদৃচ্ছিক আবণ্টনৰ চাবি সংৰক্ষণ কৰিছিল আৰু অধ্যয়নৰ আন কোনো অংশত জড়িত হোৱা নাছিল। বহুমাধ্যমীয় ইমেজিং প্ৰতিবেদন অনুসৰি, বিশ্লেষণ শেষ নোহোৱালৈকে অংশগ্ৰহণকাৰী, নাৰ্চ আৰু ফলাফলৰ মূল্যায়কসকলৰ বাবে ব্লাইণ্ডিং বজাই ৰখা হৈছিল। সহযোগী সংযোগৰ অধ্যয়নতো একে বিন্যাস ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল আৰু পাছৰ ঘটনাও একেই বুলি জনোৱা হৈছিল: কেৱল মিথিলিন ব্লু গোটেহে কেন্দ্ৰৰ পৰা ওলাই যোৱাৰ পাছত প্ৰস্ৰাৱৰ সাময়িক ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন লক্ষ্য কৰিছিল।

কিংছ কলেজৰ অধ্যয়নটোৱে বেলেগ আৰু অধিক স্পষ্টবাদী পথ লৈছিল। আঠজন সুস্থ স্বেচ্ছাসেৱকৰ প্ৰত্যেককে পৃথক দিনত যাদৃচ্ছিক ক্ৰমত এটা গ্লুক’জ প্লেচিবো ইনফিউজন আৰু শিৰাপথে মিথিলিন ব্লুৰ দুটা মাত্ৰা (0.5 আৰু 1 mg/kg) দিয়া হৈছিল। বিন্যাসটো ছিংগল ব্লাইণ্ড আৰু একেজন অংশগ্ৰহণকাৰীৰ ভিতৰতে তুলনামূলক বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে: গৱেষকসকলে জানিছিল কি ইনফিউজন দিয়া হৈছিল, আৰু বিভিন্ন অধিবেশনৰ মাজত প্ৰতিজন অংশগ্ৰহণকাৰীয়েই নিজৰ তুলনাৰ ভিত্তি আছিল, যিদৰে ৰক্তপ্ৰবাহ আৰু বিপাকৰ গৱেষণা-পত্ৰত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। শিৰাপথে দিয়া নীলা ৰঞ্জকৰ ক্ষেত্ৰত বিভিন্ন সাক্ষাতৰ মাজত অংশগ্ৰহণকাৰীসকল মাস্কিংৰ অধীনত থাকিব বুলি কোনো ভাও ধৰা হোৱা নাছিল।

পুৰণি মনোৰোগবিদ্যাৰ গৱেষণা-সাহিত্যই তৃতীয় এটা কৌশল দেখুৱায়: কম মাত্ৰাক সক্ৰিয় নিয়ন্ত্ৰণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা। মেনিক-ডিপ্ৰেছিভ ছাইক’ছিছৰ বাবে মিথিলিন ব্লুৰ দুবছৰীয়া ক্ৰছঅ’ভাৰ পৰীক্ষাত প্ৰতিদিনে প্ৰায় 300 mg-ৰ বিপৰীতে নিয়ন্ত্ৰণ অৱস্থা হিচাপে প্ৰতিদিনে 15 mg ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই তথ্য ৰক্তপ্ৰবাহ আৰু বিপাকৰ গৱেষণা-পত্ৰৰ আলোচনা অংশত উল্লেখ কৰা হৈছে। আল্‌ঝাইমাৰ ৰোগৰ বাবে মিথিলিন ব্লুৰ এটা ব্যুৎপন্ন যৌগৰ ওপৰত কৰা পৰৱৰ্তী গৱেষণাত প্ৰথমে নিয়ন্ত্ৰণ হিচাপে উদ্দেশ্য কৰা কম মাত্ৰা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আৰু দেখা গৈছিল যে ই চিকিৎসাৰ দৰে আচৰণ কৰিছিল। কম মাত্ৰাৰ নিয়ন্ত্ৰণে নিষ্ক্ৰিয় কেপচুলতকৈ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া আৰু দৃশ্যমান সংকেত বহুত ভালকৈ অনুকৰণ কৰে, কিন্তু ইয়াৰ ফলত এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সীমা মানি ল’বলগীয়া হয়: পৰীক্ষাটোৱে কেৱল মাত্ৰাবোৰৰ মাজৰ পাৰ্থক্য অনুমান কৰিব পাৰে, একো নিদিয়াৰ তুলনাত ঔষধটোৰ প্ৰভাৱ কেতিয়াও নিৰ্ণয় কৰিব নোৱাৰে।

ৰঙীন প্লেচিবোৰ ধাৰণাটোৰ আটাইতকৈ কঠোৰ পৰীক্ষা এটা PTSD পৰীক্ষাত দেখা যায়, য’ত দেখাত একে কেপচুলত মুখেৰে লোৱা 260 mg মিথিলিন ব্লুক ইণ্ডিগো কাৰ্মিন প্লেচিবোৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল। প্ৰভাৱ পাতল কৰিবলৈ অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক পানী খাবলৈও উৎসাহিত কৰা হৈছিল। তথাপি, টেল্‌চ আৰু সহকৰ্মীসকলৰ ভয়-প্ৰতিক্ৰিয়া বিলুপ্তিৰ পৰীক্ষাত মিথিলিন ব্লু গোটৰ 95.6 শতাংশই প্ৰস্ৰাৱৰ ৰঙৰ পৰিৱৰ্তন জনাইছিল, প্লেচিবো গোটত এই সংখ্যা আছিল 21.1 শতাংশ। কেপচুলৰ ভিতৰৰ ৰঞ্জকে ঔষধৰ প্ৰস্তুত ৰূপটো মিলায়। ই অংশগ্ৰহণকাৰীৰ অভিজ্ঞতা মিলাব নোৱাৰে।

পৰীক্ষাৰ পদ্ধতিৰ তুলনা: প্ৰতিটো পক্ষই কি লক্ষ্য কৰিব পাৰিছিল

এই তালিকাখনেই প্ৰবন্ধটোৰ সংক্ষিপ্ত ৰূপ। প্ৰতিটো শাৰীক মান নিৰ্ধাৰণৰ নম্বৰ হিচাপে নহয়, সময়ৰেখা হিচাপে পঢ়ক।

দুটা ধৰণ স্পষ্টকৈ দেখা যায়। প্ৰথমতে, এই তিনিটাৰ কোনোটোৱেই মাস্কিংৰ সফলতা আনুষ্ঠানিকভাৱে যাচাই কৰা নাছিল, যেনে শেষত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক তেওঁলোকৰ আবণ্টিত গোট অনুমান কৰিবলৈ কোৱা। ব্লাইণ্ডিং কৰা বুলি উল্লেখ কৰাটো পদ্ধতিৰ বৰ্ণনা; অনুমান-পৰীক্ষা হ’ল তাৰ ফলাফলৰ প্ৰমাণ, আৰু সেই প্ৰমাণ ইয়াত অনুপস্থিত। এই ঘাটতি সাধাৰণ, কেৱল এই ৰঞ্জকৰ বাবে নহয়: 191টা প্লেচিবো-নিয়ন্ত্ৰিত পৰীক্ষাৰ এটা পৰ্যালোচনাত দেখা গৈছিল যে কেৱল প্ৰায় 2 শতাংশই অংশগ্ৰহণকাৰী আৰু গৱেষক বা মূল্যায়ক—উভয়ৰে মাজত ব্লাইণ্ডিঙৰ সফলতা মূল্যায়ন কৰিছিল, যিদৰে ফাৰ্গুছন আৰু সহকৰ্মীসকলে জনাইছে। দ্বিতীয়তে, মুখেৰে ঔষধ দিয়া পৰীক্ষাবোৰত সময়ে দাবীটোৰ কিছু অংশ ৰক্ষা কৰে: স্কেনাৰৰ তথ্য সংগ্ৰহ কৰাৰ পাছতহে সংকেতটো দেখা দিছিল। সেয়ে ইমেজিংৰ ফলাফল-সূচকবোৰ মাস্কিং যুক্তিসংগতভাৱে বজাই থকা সময়ত জোখা হৈছিল, কিন্তু পাছত মূল্যায়ন কৰা যিকোনো বিষয়ৰ ক্ষেত্ৰত সেয়া হোৱা নাছিল।

অনুমান যাচাই কৰাটো সম্ভৱ, আৰু মিথিলিন ব্লুৰ এটা পৰীক্ষাই সেয়া কেনেকৈ কৰিব লাগে দেখুৱায়। ডিস্কৰ পৰা উৎপন্ন বিষৰ বাবে ডিস্কৰ ভিতৰত বেজী দিয়া পৰীক্ষাত ৰোগীসকলক বেজীৰে দিয়া দ্ৰৱণ চাবলৈ দিয়া হোৱা নাছিল, আৰু পাছত তেওঁলোকে কোন চিকিৎসা পাইছে বুলি ভাবিছিল সেয়া সোধা হৈছিল। কালেভাৰ্ড পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদন অনুসৰি, প্ৰতিটো গোটৰ প্ৰায় তিনি-চতুৰ্থাংশই তেওঁলোকে নাজানে বুলি উত্তৰ দিছিল, আৰু গোটবোৰৰ মাজত কোনো তাৎপৰ্যপূৰ্ণ পাৰ্থক্য নাছিল। এইটো পদ্ধতি-বিভাগত ডাবল ব্লাইণ্ড বুলি লিখি থোৱাৰ পৰা গুণগতভাৱে বেলেগ। ঠিক এই উদ্দেশ্যৰ বাবে আনুষ্ঠানিক সূচক আছে, বিশেষকৈ বাং আৰু সহকৰ্মীসকলে বৰ্ণনা কৰা বাং ব্লাইণ্ডিং সূচক।

প্ৰত্যাশা আৰু মূল্যায়কৰ গুৰুত্ব কিয় সমান নহয়

এবাৰ অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে নিজৰ গোট-আবণ্টন বুজি পালে, প্ৰত্যাশাৰ প্ৰভাৱ নিজস্ব অনুভূতিনিৰ্ভৰ ফলাফল-সূচকত কেন্দ্ৰীভূত হয়: শক্তি আৰু মনোভাৱৰ মূল্যায়ন, লক্ষণৰ মাপনী, প্ৰচেষ্টা-নিৰ্ভৰ কাম। কিংছ কলেজৰ নিজস্ব অনুভূতিনিৰ্ভৰ মূল্যায়নবোৰে এই প্ৰভাৱৰ সুযোগ দেখুৱায়। প্ৰতিটো ইনফিউজনৰ পাছত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলে শক্তি, মনোভাৱ আৰু বিষৰ মূল্যায়ন কৰিছিল, এনে সময়ত যেতিয়া ৰঞ্জক পোৱা যিকোনো ব্যক্তিৰ সেই কথা জানিবলৈ যথেষ্ট কাৰণ আছিল। গৱেষণা-পত্ৰত কম মাত্ৰাত শক্তিৰ মূল্যায়ন অধিক আৰু মাত্ৰাৰ সৈতে বিষৰ মূল্যায়ন বৃদ্ধি পোৱা বুলি জনোৱা হৈছে। এই পঢ়নবোৰ ঔষধীয় প্ৰভাৱ, প্ৰত্যাশা, অথবা দুয়োটাৰে ফল হ’ব পাৰে, আৰু এই বিন্যাসে দুয়োটাক পৃথক কৰিব নোৱাৰে।

বস্তুনিষ্ঠ ফলাফল-সূচকবোৰে প্ৰত্যাশাৰ প্ৰভাৱ বেলেগ ধৰণে প্ৰতিহত কৰে। এজন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে ইচ্ছাৰ জোৰেৰে স্কেনাৰত ৰক্তৰ অক্সিজেনযুক্ততাৰ আৰ্হি সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। মাস্কিং নিখুঁত নহ’লেও ইমেজিংৰ ফলাফলবোৰৰ বহু মূল্য বজাই থকাৰ এয়া এটা কাৰণ। কিন্তু বস্তুনিষ্ঠতা মানেই প্ৰভাৱৰ পৰা সম্পূৰ্ণ মুক্তি নহয়। বিশ্লেষণৰ প্ৰক্ৰিয়াত অঞ্চল বাছনি, সীমামান আৰু মডেল বাছনি জড়িত থাকে, আৰু গোট-আবণ্টন জনা বিশ্লেষকে এই বাছনিবোৰ পছন্দৰ ফলাফলৰ দিশে ঘূৰাব পাৰে। ছান এণ্টনিঅ’ৰ দলবোৰে বিশ্লেষণৰ পৰ্যায়জুৰি ব্লাইণ্ডিং অক্ষুণ্ণ ৰাখি সেই ফাঁকটো বন্ধ কৰিছিল। তেওঁলোকৰ পদ্ধতি-বিভাগৰ সেই এটা বাক্যই সাৰাংশত থকা ডাবল ব্লাইণ্ড শব্দতকৈ অধিক গুৰুত্ব বহন কৰে।

ৰঞ্জকৰ দৰে হস্তক্ষেপৰ বাবে প্ৰচলিত উপায়বোৰ ইয়াৰ পৰাই পোনপটীয়াকৈ ওলাই আহে: ফলাফলৰ মূল্যায়ন কৰা লোকসকলক ঔষধ দিয়া লোকসকলৰ পৰা পৃথক ৰাখক, অংশগ্ৰহণকাৰীৰ সৈতে যোগাযোগৰ বাবে মানকীকৃত কথোপকথনৰ পাঠ ব্যৱহাৰ কৰক, সম্ভৱ হ’লে সংকেত দেখা দিয়াৰ আগতে জোখা প্ৰাথমিক ফলাফল-সূচক বাছক, আৰু মাস্কিং বজাই আছিল বুলি দাবী কৰাৰ সলনি উপযুক্ত সূচকসহ শেষত অনুমানৰ প্ৰশ্নাৱলী ব্যৱহাৰ কৰক। স্মৃতিসংক্রান্ত পৰীক্ষাৰ ফলাফল ঠিক এইদৰে প্ৰতিটো ফলাফল-সূচক পৃথকে পঢ়িব লাগে।

পাঁচ মিনিটত ব্লাইণ্ডিঙৰ দাবী কেনেকৈ পঢ়িব

মিথিলিন ব্লুৰ যিকোনো পৰীক্ষাত এই যাচাই-তালিকা প্ৰয়োগ কৰক, আৰু উত্তৰবোৰক সমগ্ৰ গৱেষণা-পত্ৰ উত্তীৰ্ণ বা অনুত্তীৰ্ণ কৰা বুলি নধৰি প্ৰতিটো ফলাফল-সূচকৰ মূল্যায়ন পৃথকে সংশোধন কৰা বুলি লওক:

1. নিয়ন্ত্ৰণটো ঠিক কি আছিল: নিষ্ক্ৰিয় কেপচুল, ৰঙীন প্লেচিবো, নে কম মাত্ৰা? প্ৰস্ৰাৱ ৰঙীন নকৰা ৰঙীন কেপচুলে কেৱল ঔষধ দিয়াৰ সময়তহে বাহ্যিক ৰূপ মিলায়।
2. ঔষধ দিয়াৰ সময়ত গোট-আবণ্টন লুকুৱাই ৰখা হৈছিল নে: অস্বচ্ছ কেপচুল, তথ্য লুকুৱাই ৰখা ইনফিউজন, স্বতন্ত্ৰ যাদৃচ্ছিক আবণ্টন?
3. লেখকসকলে ৰঞ্জকৰ সংকেতবোৰ স্বীকাৰ কৰিছিল নে, আৰু সেইবোৰৰ বিৰুদ্ধে কোনো নিয়ম যোগ কৰিছিল নে, যেনে নিৰ্ধাৰিত সময়ত প্ৰস্ৰাৱ কৰা বা কৰ্মীসকলৰ পৃথক ভূমিকা?
4. কাক ব্লাইণ্ড ৰখা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছিল, আৰু কেতিয়ালৈকে: ঔষধ দিয়া, মূল্যায়ন, বিশ্লেষণ? বিশ্লেষণৰ আগতে শেষ হোৱা ব্লাইণ্ডিং, বিশ্লেষণজুৰি বজাই থকা ব্লাইণ্ডিংতকৈ দুৰ্বল।
5. প্ৰাথমিক ফলাফল-সূচক নিজস্ব অনুভূতিনিৰ্ভৰ আছিল নে বস্তুনিষ্ঠ, আৰু সংকেত দেখা দিয়াৰ আগতে নে পাছত তাক জোখা হৈছিল? স্কেনাৰৰ ভিতৰত লোৱা তথ্য আৰু কেন্দ্ৰলৈ অহাৰ পাছৰ মূল্যায়ন সেই সীমাৰ বিপৰীত দুই ফালে থাকে।
6. মাস্কিং সফল হৈছিল নে নাই কোনোবাই পৰীক্ষা কৰিছিল নে: অনুমানৰ হাৰ, ব্লাইণ্ডিং সূচক, বিন্যাসৰ নামকৰণৰ বাহিৰে আন কিবা?

ৰঞ্জকটোৱে ন্যায্য পৰীক্ষা অসম্ভৱ নকৰে। ই কেৱল ব্লাইণ্ড শব্দটোক সাৰাংশ হিচাপে অপৰ্যাপ্ত কৰি তোলে। শৰীৰত ৰঞ্জকটোৱে যিদৰে আচৰণ কৰে, তাতে তথ্য প্ৰকাশ পোৱাটো নিশ্চিত, আৰু সুৰক্ষাৰ বৈশিষ্ট্যসংক্রান্ত গৱেষণা-সাহিত্যই নিশ্চিত কৰে যে এই সংকেতবোৰ আকস্মিক ঘটনা নহয়, স্বাভাৱিক ঔষধীয় ক্ৰিয়াৰ ফল। সেয়ে পদ্ধতি-বিভাগটো কোনে কি আৰু কেতিয়া দেখিব পাৰিছিল, তাৰ সময়ৰেখা হিচাপে পঢ়ক। য’ত নীলা প্ৰস্ৰাৱৰ আগতে জোখ লোৱা হৈছিল, তাক অধিক বিশ্বাস কৰক। য’ত পাছত লোৱা হৈছিল, সেই অনুসৰি তাৰ ওপৰত আস্থা কমাওক, আৰু ৰঞ্জকে প্ৰভাৱিত কৰিব নোৱাৰা ফলাফল-সূচকসহ পুনৰাবৃত্তি পৰীক্ষাৰ প্ৰমাণ বিচাৰক।