মিথিলিন ব্লু আৰু পোহৰৰ সংস্পৰ্শ: তৰংগদৈৰ্ঘ্য, বিকিৰণ তীব্ৰতা আৰু চিকিৎসাৰ জ্যামিতি

দুখন গৱেষণা-পত্ৰত মিথিলিন ব্লুক প্ৰতি বৰ্গ cm-ত 10 J পোহৰৰ সংস্পৰ্শলৈ অনাৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে। এটাত বেক্টেৰিয়া ধ্বংস হয়। আনটোত জুখিব পৰা কোনো পৰিৱৰ্তন নহয়। কেৱল মাত্ৰা তুলনা কৰা পাঠকে সিদ্ধান্ত লয় যে এই গৱেষণা ক্ষেত্ৰখনত সংগতি নাই। ক্ষেত্ৰখনত সংগতি আছে। মাত্ৰাই কেতিয়াও সংস্পৰ্শৰ সম্পূৰ্ণ বিবৰণ নাছিল।

পোহৰৰ সংস্পৰ্শ হৈছে একেলগে কাম কৰা কেইবাটাও পৰামিতিৰ এটা সৰু ব্যৱস্থা: তৰংগদৈৰ্ঘ্য, বিকিৰণ তীব্ৰতা, সময়কাল, তাৰ ফলত পোৱা ফ্লুয়েন্স, অক্সিজেনৰ উপলব্ধতা, ৰঞ্জকৰ ঘনত্ব আৰু একত্ৰীকৰণৰ অৱস্থা, ৰঞ্জক প্ৰয়োগ আৰু পোহৰ দিয়াৰ মাজৰ সময়, আৰু নমুনাৰ মাজেৰে পোহৰে প্ৰকৃততে অতিক্ৰম কৰা আলোকীয় পথ। এটা সলনি হ’লেই আলোক-ৰসায়ন সলনি হয়। এই প্ৰবন্ধত প্ৰতিটো পৰামিতি আলোচনা কৰা হৈছে, তাৰ পাছত নিকট-অৱৰক্ত ফটোবায়’মডুলেচন আৰু ৰঞ্জকৰ প্ৰত্যক্ষ আলোক-সক্ৰিয়কৰণৰ পাৰ্থক্য দেখুওৱা হৈছে, কাৰণ এই দুটা প্ৰক্ৰিয়াকেই আটাইতকৈ বেছিকৈ একে বুলি ভুল কৰা হয়।

তৰংগদৈৰ্ঘ্যই নিৰ্ধাৰণ কৰে ৰঞ্জকে অংশ ল’ব নে নল’ব

পানীত থকা মিথিলিন ব্লুৱে মনোমাৰ হিচাপে ৰঙা পোহৰ শক্তিশালীভাৱে শোষণ কৰে। ইয়াৰ শোষণৰ শীৰ্ষ 664-ৰ পৰা 665 nm-ৰ ওচৰত থাকে, আৰু চুটি তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ ফালে 610 nm-ৰ ওচৰত এটা কাঁধ-সদৃশ অংশ থাকে, যি ৰঞ্জক ডাইমাৰ আৰু ডাঙৰ স্তূপৰ ৰূপত একত্ৰিত হোৱাৰ লগে লগে বৃদ্ধি পায়। শীৰ্ষৰ ওচৰত মোলাৰ শোষণ সহগ প্ৰায় 65,000-ৰ পৰা 85,000 M-1 cm-1 হয়, সেয়ে মাইক্ৰ’মোলাৰ দ্ৰৱণো ইতিমধ্যে গাঢ় নীলা। আগৰ DNA আৰু জৈৱিক আধাৰ-পদাৰ্থৰ সৈতে মিথিলিন ব্লুৰ আলোক-ৰাসায়নিক পৰ্যালোচনা-ত এই শোষণ আচৰণ আৰু তাৰ পাছৰ উত্তেজিত অৱস্থাৰ ৰসায়ন লিপিবদ্ধ কৰা হৈছে: শোষণে অল্পায়ু ছিংলেট অৱস্থা সৃষ্টি কৰে, তাৰ পৰা অধিক দীৰ্ঘায়ু ট্ৰিপলেট অৱস্থালৈ পৰিৱৰ্তন ঘটে, যাৰ উৎপাদন অনুপাত প্ৰায় 0.5 বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে। বায়ুযুক্ত দ্ৰৱণত অক্সিজেনে প্ৰায় 2 মাইক্ৰ’ছেকেণ্ডৰ ভিতৰত এই অৱস্থা প্ৰশমিত কৰে।

এই প্ৰশমন ধাপতেই দুটা আলোক-ৰাসায়নিক পথ পৃথক হয়। Type II ৰসায়নত ট্ৰিপলেট ৰঞ্জকে মূল অৱস্থাৰ অক্সিজেনলৈ শক্তি স্থানান্তৰ কৰি ছিংলেট অক্সিজেন উৎপন্ন কৰে, যাৰ সাধাৰণতে উল্লেখ কৰা উৎপাদন অনুপাত প্ৰায় 0.52। Type I ৰসায়নত ট্ৰিপলেটে তাৰ সলনি কোনো আধাৰ-পদাৰ্থলৈ এটা ইলেক্ট্ৰন বা হাইড্ৰ’জেন স্থানান্তৰ কৰে, আৰু ছুপাৰঅক্সাইড তথা হাইড্ৰক্সিল প্ৰজাতিকে ধৰি মুক্তমূলক উৎপন্ন কৰে। দুয়োটা একেলগে চলিব পাৰে, আৰু Type I-এ অৰিহণা যোগালেও প্ৰচলিত ফটোডাইনামিক প্ৰভাৱ অক্সিজেনৰ ওপৰত শক্তিশালীভাৱে নিৰ্ভৰশীল হৈ থাকে।

মিথিলিন ব্লুৰ বাবে তৰংগদৈৰ্ঘ্য বাছনিৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ পৰা এটা সৰল নিয়ম পোৱা যায়। প্ৰায় 630-ৰ পৰা 680 nm-ৰ ৰঙা পোহৰ ৰঞ্জকৰ শোষণ বেণ্ডৰ সৈতে মিলে, আৰু 660-ৰ পৰা 665 nm মনোমাৰৰ সৰ্বাধিক শোষণৰ ওচৰত থাকে। সেয়ে য’তেই উল্লেখযোগ্য পৰিমাণৰ ৰঞ্জক থাকে, ত’তেই ই আলোক-সংবেদক-চালিত ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়া ঘটাব পাৰে। 810 nm-ৰ নিকট-অৱৰক্ত পোহৰ মূল অৱস্থাৰ শোষণ বেণ্ডৰ বহু বাহিৰত পৰে, সেয়ে ৰঞ্জকক প্ৰত্যক্ষভাৱে উত্তেজিত কৰিবলৈ ই উপযুক্ত তৰংগদৈৰ্ঘ্য নহয়। ঘনত্বই এটা বাস্তৱ কাৰণত বিষয়টো জটিল কৰে: ঘনত্ব বঢ়াৰ লগে লগে অধিক ৰঞ্জক ডাইমাৰ আৰু একত্ৰিত ৰূপত থাকে, যিবোৰে 610 nm-ৰ ফালে শোষণ কৰে আৰু প্ৰতিটো অণুৰ হিচাপত কম দক্ষতাৰে আলোক-সংবেদন ঘটায়। সেয়ে ৰঞ্জকৰ পৰিমাণ দুগুণ কৰিলে প্ৰভাৱ দুগুণ নহয়। ৰঙা পোহৰৰ চিকিৎসাৰ সৈতে মিথিলিন ব্লুৰ সহযোগী পৰ্যালোচনা-ত এই শোষণৰ নিয়মক যিকোনো আলোক-সংবেদিত বিক্ৰিয়াৰ পূৰ্বচৰ্ত হিচাপে ধৰা হৈছে।

বিকিৰণ তীব্ৰতা, সময়কাল আৰু ফ্লুয়েন্স তিনিটা পৰামিতি, এটা নহয়

প্ৰতি বৰ্গ cm-ত J হিচাপে প্ৰকাশ কৰা ফ্লুয়েন্স হৈছে বিকিৰণ তীব্ৰতাক সময়েৰে গুণ কৰা মান। কেৱল ফ্লুয়েন্স উল্লেখ কৰিলে শক্তি কিমান হাৰত আহিল সেয়া লুকাই থাকে, আৰু সেই হাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ।

কম সময়ৰ বাবে দিয়া উচ্চ বিকিৰণ তীব্ৰতা আৰু দীঘলীয়া সময়ৰ বাবে দিয়া নিম্ন বিকিৰণ তীব্ৰতাই একে ফ্লুয়েন্স দিব পাৰে, কিন্তু ৰাসায়নিক প্ৰক্ৰিয়া বেলেগ হ’ব পাৰে। উচ্চ বিকিৰণ তীব্ৰতাই দ্ৰৱীভূত অক্সিজেন যিমান দ্ৰুতগতিত খৰচ কৰে, ব্যাপন সেই হাৰত তাৰ যোগান পূৰণ কৰিব নোৱাৰে। ফলত সংস্পৰ্শ চলি থকাৰ মাজতে অক্সিজেন-নিৰ্ভৰ Type II পথ বাধাগ্ৰস্ত হয়। ই তাপো জমা কৰে, আৰু কলাই উত্তাপৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাই ৰক্তপ্ৰবাহ সলনি কৰে, যাৰ ফলত অক্সিজেনৰ যোগান আৰু ৰঞ্জকৰ বিতৰণ দুয়োটাই সলনি হয়। দীঘলীয়া সংস্পৰ্শত নিম্ন বিকিৰণ তীব্ৰতাই অক্সিজেনৰ যোগান বজাই ৰাখে, কিন্তু সংস্পৰ্শ চলি থাকোঁতেই মেৰামতি আৰু পুনৰ অক্সিজেন লাভৰ প্ৰক্ৰিয়াক কাম কৰিবলৈ সময় দিয়ে। কেৱল মুঠ মাত্ৰাই গুৰুত্বপূৰ্ণ বুলি কৰা ধাৰণাটোক আলোক-ৰসায়নৰ পাঠ্যপুথিত পাৰস্পৰিকতাৰ নীতি বোলা হয়। অক্সিজেন, উত্তাপ বা জৈৱিক প্ৰক্ৰিয়াই অংশ ল’লেই এই নীতি প্ৰযোজ্য নহয়; কলাৰ ক্ষেত্ৰত ইয়াৰ অৰ্থ প্ৰায় সদায়েই।

মানুহৰ ক্ষেত্ৰত মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰ কৰা অণুজীৱ-বিৰোধী ফটোডাইনামিক সংস্পৰ্শত সাধাৰণতে প্ৰতি বৰ্গ cm-ত 6-ৰ পৰা 18 J ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যি ফটোবায়’মডুলেচনৰ মানৰ সৈতেও মিলে। সেয়ে কেৱল ফ্লুয়েন্সৰ পৰা প্ৰক্ৰিয়াৰ ধৰণ চিনাক্ত কৰিব নোৱাৰি। ৰঞ্জক থকা কলাত 660 nm-ত প্ৰতি বৰ্গ cm-ত 10 J-ৰ সংস্পৰ্শ হৈছে আলোক-সংবেদক-চালিত আলোক-ৰসায়ন। অতি সামান্য ৰঞ্জক থকা কলাত 810 nm-ত একে ফ্লুয়েন্স দিলে সেয়া সম্পূৰ্ণ বেলেগ প্ৰক্ৰিয়া। সংখ্যাটো মিলে। ধাৰণাটো বেলেগ।

আলোকীয় পথ আৰু নমুনাৰ জ্যামিতিয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰে পোহৰে কিহৰ সন্মুখীন হ’ব

বিয়েৰ–লেম্বাৰ্ট আচৰণ অনুসৰি নমুনাৰ আগফালত পিছফালতকৈ বহু বেছি পোহৰ পৰে। কেইবা দহ মাইক্ৰ’মোলাৰ ঘনত্বৰ ৰঞ্জক থকা কিউভেটত প্ৰথম মিলিমিটাৰেই আপতিত ৰঙা পোহৰৰ বেছিভাগ শোষণ কৰিব পাৰে, ফলত গভীৰ স্তৰবোৰ কাৰ্যতঃ পোহৰৰ সংস্পৰ্শ নাপায়। একে দ্ৰৱণকে কম আয়তনত এটা অগভীৰ কূপত ৰাখিলে সংস্পৰ্শ প্ৰায় সমান হয়। একে ৰঞ্জক, একে বাতি, পৃষ্ঠত একে ফ্লুয়েন্স, কিন্তু ফলাফল বেলেগ।

কলাত শোষণৰ লগতে বিচ্ছুৰণো ঘটে। 660 nm-ৰ ওচৰৰ ৰঙা পোহৰ কেইমিলিমিটাৰমান গভীৰতালৈ প্ৰৱেশ কৰে; সঠিক গভীৰতা ৰক্তৰ পৰিমাণ, ৰঞ্জকতা আৰু কলাৰ ধৰণে নিৰ্ধাৰণ কৰে। কূপবোৰেও নিজস্ব পৰীক্ষাগত বিকৃতি যোগ কৰে: মেনিস্কাছৰ লেন্স-সদৃশ প্ৰভাৱ, বেৰৰ পৰা প্ৰতিফলন, কাষৰ কূপবোৰত ছাঁ পৰা, আৰু উৎসৰ তলত কম আয়তনৰ নমুনা গৰম হোৱা। দুটা পৰীক্ষাগাৰে একে বাতিৰ ছেটিং উল্লেখ কৰিলেও প্লেটৰ ধৰণ, আয়তন বা উৎসৰ দূৰত্ব বেলেগ হ’লে সিহঁতে বেলেগ পৰীক্ষা চলাইছে।

দূৰত্বক বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া উচিত, কাৰণ ই আটাইতকৈ সাধাৰণ অনুল্লেখিত চলক। সমান্তৰাল ৰশ্মি নথকা উৎসৰ পৰা দূৰত্ব বঢ়াৰ লগে লগে বিকিৰণ তীব্ৰতা দ্ৰুতগতিত কমে। সেয়ে প্লেটৰ ওপৰত বাতিটো 2 cm-ৰ পৰা 5 cm-লৈ আঁতৰালে বিকিৰণ তীব্ৰতা কেইবাগুণো কমিব পাৰে, অথচ পদ্ধতিৰ অংশত বিবৰণ একেই থাকিব পাৰে। নমুনাৰ পৃষ্ঠত বিকিৰণ তীব্ৰতা জোখা নহ’লে প্ৰস্তুতকাৰকৰ ক্ষমতাৰ নিৰ্ধাৰিত মানৰ পৰা গণনা কৰা প্ৰকাশিত ফ্লুয়েন্সবোৰ অনুমানহে, জোখ নহয়।

টোকাসহ পৰামিতিৰ পথপ্ৰদৰ্শিকা: কিহে সংস্পৰ্শ পুনৰুৎপাদনযোগ্য কৰে

এই পৃষ্ঠাৰ মৌলিক উপকৰণটো হৈছে এখন পৰীক্ষা-তালিকা। যিকোনো অধ্যয়নৰ পোহৰৰ সংস্পৰ্শৰ বিবৰণত এই তথ্যবোৰ বাদ পৰিলে তাক আন এটা অধ্যয়নৰ সৈতে তুলনা কৰিব নোৱাৰি, মুখ্য মাত্ৰা দেখাত যিমানেই একে নহওক কিয়।

1. তৰংগদৈৰ্ঘ্য আৰু বেণ্ডউইড্থ। শীৰ্ষ আৰু সম্পূৰ্ণ প্ৰস্থ, কেৱল ৰঙৰ নাম নহয়। ৰঙা LED-এ 630-ৰ পৰা 680 nm সামৰি লয়, য’ত ৰঞ্জকৰ শোষণ যথেষ্ট বেলেগ।
2. নমুনাৰ পৃষ্ঠত জোখা বিকিৰণ তীব্ৰতা, প্ৰতি বৰ্গ cm-ত mW হিচাপে। প্ৰস্তুতকাৰকে দিয়া ৱাটৰ মান বিকিৰণ তীব্ৰতা নহয়।
3. সময়কাল আৰু স্পন্দন। নিৰৱচ্ছিন্ন নে স্পন্দিত প্ৰয়োগ, প্ৰযোজ্য ক্ষেত্ৰত স্পন্দনৰ কম্পাঙ্ক আৰু ডিউটি চাইকেলসহ।
4. ওপৰৰ জোখা বিকিৰণ তীব্ৰতা আৰু সময়কালৰ পৰা গণনা কৰা ফ্লুয়েন্স, প্ৰতি বৰ্গ cm-ত J হিচাপে।
5. ৰঞ্জকৰ ঘনত্ব, প্ৰস্তুতিৰ ৰূপ আৰু একত্ৰীকৰণৰ অৱস্থা। 664 nm-ৰ ওচৰৰ মনোমাৰে 610 nm-ৰ ওচৰৰ একত্ৰিত ৰূপতকৈ বেলেগকৈ আলোক-সংবেদন ঘটায়।
6. ঔষধ আৰু পোহৰৰ মাজৰ ব্যৱধান। ৰঞ্জক প্ৰয়োগ আৰু বিকিৰণ দিয়াৰ মাজত মিনিটৰ পৰা ঘণ্টালৈকে সময়, যিয়ে পোহৰ আহোঁতে ৰঞ্জক ক’ত থাকিব সেয়া নিৰ্ধাৰণ কৰে।
7. অক্সিজেনৰ যোগান। বায়ুযুক্ত দ্ৰৱণ আৰু অক্সিজেন-স্বল্প কলাৰ পাৰ্থক্যই Type I আৰু Type II-ৰ ভাৰসাম্য প্ৰত্যক্ষভাৱে সলনি কৰে।
8. জ্যামিতি। নমুনাৰ গভীৰতা, আয়তন, পাত্ৰৰ ধৰণ, উৎসৰ দূৰত্ব আৰু কোণ, আৰু কলাৰ লক্ষ্যস্থানৰ গভীৰতা।

গৱেষণা-পত্ৰ পঢ়োঁতে এটা উপযোগী অভ্যাস: প্ৰথমে ঔষধ আৰু পোহৰৰ মাজৰ ব্যৱধান পৰীক্ষা কৰক। ই উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰে। ফটোডাইনামিক পৰিকল্পনাত ইচ্ছাকৃতভাৱে ৰঞ্জক থকা কলাত বিকিৰণ দিয়া হয়। তলত দেখুওৱাৰ দৰে, সংযুক্ত পদ্ধতিৰ পৰিকল্পনাত এই দুটাক ইচ্ছাকৃতভাৱে পৃথক কৰা হ’ব পাৰে।

নিকট-অৱৰক্ত ফটোবায়’মডুলেচন ৰঞ্জকৰ আলোক-সক্ৰিয়কৰণ নহয়

ফটোবায়’মডুলেচন, সাধাৰণতে PBM বুলি সংক্ষেপ কৰা হয়, কোনো আলোক-সংবেদক যোগ নকৰাকৈ দেহৰ নিজস্ব সংকেত প্ৰক্ৰিয়া পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ ৰঙা বা নিকট-অৱৰক্ত পোহৰ ব্যৱহাৰ কৰে। ফটোডাইনামিক থেৰাপি, সাধাৰণতে PDT বুলি সংক্ষেপ কৰা হয়, তিনিটা উপাদান একেলগে ব্যৱহাৰ কৰে: সংবেদকে শোষণ কৰা পোহৰ, সংবেদক নিজে, আৰু অক্সিজেন—যাতে লক্ষ্যস্থানৰ ক্ষতি কৰা বিক্ৰিয়াশীল প্ৰজাতিৰ এক আকস্মিক উত্থান সৃষ্টি হয়। স্নায়ু-সুৰক্ষাৰ লক্ষ্য হিচাপে মাইট’কণ্ড্ৰিয়াৰ এখন পৰ্যালোচনা-ত মিথিলিন ব্লুক PBM-ৰ সৈতে যোৰা লগোৱা হৈছে, কাৰণ দুয়ো বেলেগ দিশৰ পৰা শ্বসন প্ৰক্ৰিয়াত প্ৰভাৱ পেলায়: ৰঞ্জকে ইলেক্ট্ৰনৰ প্ৰবাহ সমৰ্থন কৰা এটা অনুঘটক ৰেডক্স চক্ৰকাৰ হিচাপে কাম কৰে, আনহাতে PBM-এ Complex IV-ৰ চাইট’ক্ৰ’ম c অক্সিডেজৰ পৰা বাধাদানকাৰী নাইট্ৰিক অক্সাইডৰ বিচ্ছিন্নতা বৃদ্ধি কৰে বুলি অনুমান কৰা হৈছে। এই এনজাইম-সম্পৰ্কীয় প্ৰক্ৰিয়াটোক অনুমান বুলিয়েই চিহ্নিত কৰি ৰাখিব লাগে।

সংযুক্ত প্ৰয়োগৰ সৰ্বাধিক উদ্ধৃত নিগনিৰ দুটা অধ্যয়নেই 810 nm পোহৰ ব্যৱহাৰ কৰে, আৰু ঠিক সেই কাৰণেই সিহঁতে ৰঞ্জকৰ আলোক-সক্ৰিয়কৰণ প্ৰদৰ্শন নকৰে। নিদ্ৰাবঞ্চনাৰ আগতে চিকিৎসা প্ৰয়োগৰ এটা অধ্যয়ন-ত নিগনিবোৰক নিদ্ৰাবঞ্চনাৰ আগতে দৈনিক প্ৰতি kg-ত 0.5 mg মিথিলিন ব্লু, এদিন এৰি এদিন 810 nm স্পন্দিত লেজাৰ, অথবা দুয়োটা দিয়া হৈছিল। সংযুক্ত পূৰ্ব-চিকিৎসাই স্মৃতি-সম্পৰ্কীয় আচৰণ আৰু হিপ’কেম্পাছৰ ছিনেপটিক প্ৰ’টিন সুৰক্ষিত কৰিছিল, আনহাতে একক চিকিৎসাবোৰ বেছিভাগ ক্ষেত্ৰতে ব্যৰ্থ হৈছিল। সমান্তৰাল চিকিৎসাসহ দীৰ্ঘস্থায়ী মানসিক চাপৰ এটা অধ্যয়ন-ত নিগনিবোৰক দৈনিক প্ৰতি kg-ত 0.5 mg ৰঞ্জকৰ লগতে প্ৰতি বৰ্গ cm-ত 8 J-ৰ 810 nm PBM দিয়া হৈছিল। ৰঞ্জক থকা কলাত বিকিৰণ দিয়াৰ পৰা বিশেষভাৱে বিৰত থাকিবলৈ প্ৰথমে লেজাৰ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল আৰু তাৰ দুই ঘণ্টাৰ পাছত ৰঞ্জক বেজীৰে দিয়া হৈছিল। তিনিওটা গোটতে শিক্ষণৰ ঘাটি উলটি স্বাভাৱিকৰ ফালে গৈছিল, আৰু যোগাত্মক লাভ মূলতঃ ছিৰামৰ কৰ্টিছল আৰু মস্তিষ্কৰ বিক্ৰিয়াশীল অক্সিজেন প্ৰজাতিৰ ক্ষেত্ৰত দেখা গৈছিল। এই ফলাফলবোৰে একেলগে ব্যৱহাৰ কৰা দুটা মাইট’কণ্ড্ৰিয়াল হস্তক্ষেপ পৰীক্ষা কৰে। প্ৰতিটো ব্যৱহাৰৰ উদ্দেশ্য অনুসৰি তৰংগদৈৰ্ঘ্য লিপিবদ্ধ কৰি ফটোডাইনামিক অধ্যয়নৰ সংকলনে এই পাৰ্থক্য স্পষ্ট কৰি ৰাখে।

ছালৰ প্ৰমাণ আনটো দিশত পৰে। মানুহৰ ছালত মিথিলিন ব্লু আৰু পোহৰৰ তথ্য মূলতঃ 630-ৰ পৰা 680 nm-ত কেন্দ্ৰীভূত, য’ত ছালৰ ওপৰত বা ক্ষতস্থানৰ ভিতৰত ৰঞ্জক প্ৰয়োগ কৰা হয় আৰু উদ্দেশ্য ধ্বংস বা পুনৰ্গঠন কৰা। সংজ্ঞা অনুসৰি এয়া PDT। সেই অপসাৰণক ৰঞ্জকে PBM বৃদ্ধি কৰাৰ প্ৰমাণ বুলি উদ্ধৃত কৰা, অথবা 810 nm-ত নিগনিৰ অৱস্থা পুনৰুদ্ধাৰ হোৱাক 660 nm পেনেল আৰু ৰঞ্জক মিলি জ্ঞানীয় কাৰ্যৰ প্ৰট’কল গঠন কৰাৰ প্ৰমাণ বুলি উদ্ধৃত কৰা মানে পৃথক প্ৰক্ৰিয়াবোৰ গুলিয়াই পেলোৱা। মাত্ৰা নিৰ্ধাৰণ আৰু ঔষধবিজ্ঞানৰ তথ্যসূত্ৰ তথা সুৰক্ষা আৰু পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ পথপ্ৰদৰ্শিকাত এই বিষয়ৰ ঘনত্ব আৰু ব্যৱহাৰ-নিষেধ সম্পৰ্কীয় অংশবোৰ অধিক বিস্তৃতভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে।

সংখ্যা তুলনা কৰাৰ আগতে ধাৰণাটোৰ নাম নিৰ্ধাৰণ কৰক। তৰংগদৈৰ্ঘ্যই নিৰ্ধাৰণ কৰে ৰঞ্জকে শোষণ কৰিব নে নকৰে। বিকিৰণ তীব্ৰতা আৰু সময়কালে নিৰ্ধাৰণ কৰে সেই শোষণৰ ফলত ৰসায়নে কি কৰে। জ্যামিতিয়ে নিৰ্ধাৰণ কৰে নমুনাৰ কোনটো অংশ এই প্ৰক্ৰিয়াৰ সংস্পৰ্শলৈ আহে। এটা পৰামিতিত মিল থকা কিন্তু বাকীবোৰত পাৰ্থক্য থকা দুটা সংস্পৰ্শ বেলেগ পৰীক্ষা, আৰু সিহঁতক পৰস্পৰৰ বিকল্প বুলি ধৰা ভুলটো ৰোধ কৰাই এই পথপ্ৰদৰ্শিকাৰ উদ্দেশ্য। ইয়াৰ কোনো কথাৰ পৰাই ঘৰত অনুসৰণ কৰিব পৰা প্ৰট’কল ওলাই নাহে; ৰঞ্জকৰ শোষণৰ সৈতে সামঞ্জস্য থকা তৰংগদৈৰ্ঘ্যৰ পোহৰ আৰু সমগ্ৰ দেহত প্ৰয়োগ কৰা ৰঞ্জক একেলগে থাকিলে অন্যথা কেৱল মডুলেচন কৰা সংস্পৰ্শ আলোক-সংবেদক-চালিত আলোক-ৰসায়নলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, যি চিকিৎসা বিশেষজ্ঞৰ তত্ত্বাৱধানতহে হোৱা উচিত।