ডিস্কোজেনিক কঁকালৰ বিষৰ বাবে মিথিলিন ব্লু ইনজেকচন: পৰীক্ষাসমূহত কি পোৱা গ’ল

কঁকালৰ বিষ এটা লক্ষণ, ৰোগ নিৰ্ণয় নহয়। কঁকালৰ বিষৰ বাবে মিথিলিন ব্লু সম্পৰ্কীয় কোনো দাবী অৰ্থপূৰ্ণ হয় নে নহয়, সেয়া এই পাৰ্থক্যই নিৰ্ধাৰণ কৰে।

কঁকালৰ বেছিভাগ বিষৰ বাবে কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট গাঁথনিক অংশক নিশ্চিতভাৱে দায়ী কৰিব নোৱাৰি। ডিস্কোজেনিক বিষ এটা অধিক নিৰ্দিষ্ট দাবী। ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল, বিষটো মেৰুদণ্ডৰ দুটা কশেৰুকাৰ মাজত থকা এটা নিৰ্দিষ্ট ডিস্কৰ ভিতৰৰ স্নায়ুৰ প্ৰান্তৰ পৰা আহে। সাধাৰণতে এনুলাছ নামৰ বাহিৰৰ বলয়টোত ফাট মেলিলে তাৰ মাজেৰে সৰু স্নায়ু ভিতৰলৈ বৃদ্ধি পাব পাৰে আৰু প্ৰদাহজনিত সংকেত ভিতৰলৈ প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে। ধাৰণাটো বুজোৱা সহজ, কিন্তু প্ৰমাণ কৰা কঠিন, কাৰণ MRI-ত দেখা বহু ক্ষয়প্ৰাপ্ত ডিস্কে একেবাৰেই বিষ সৃষ্টি নকৰে। কেৱল এটা স্কেনে বিষৰ উৎস চিনাক্ত কৰিব নোৱাৰে।

সেইবাবেই ইয়াত আলোচনা কৰা দুয়োটা পৰীক্ষা বিষ উদ্ৰেককাৰী ডিস্কোগ্ৰাফীৰে আৰম্ভ হৈছিল। ফ্লুৰ’স্কোপীৰ সহায়ত সন্দেহজনক ডিস্ক এটাৰ কেন্দ্ৰত থকা নিউক্লিয়াছত বেজী সুমুওৱা হয়, নিয়ন্ত্ৰিত চাপত কনট্ৰাষ্ট দ্ৰব্য প্ৰৱেশ কৰোৱা হয়, আৰু চিকিৎসকে এটা সৰল প্ৰশ্ন কৰে: এই ডিস্কত চাপ দিলে আপোনাৰ সচৰাচৰ হোৱা বিষটো পুনৰ হয়নে? নিয়ন্ত্ৰণ হিচাপে অন্ততঃ এটা কাষৰ ডিস্কো পৰীক্ষা কৰা হয়, আৰু তাত বিষ হ’ব নালাগে। কেৱল যিসকল ৰোগীৰ এটা ডিস্কত তেওঁলোকৰ সাধাৰণ বিষৰ সৈতে মিল থকা বিষ হয় আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ডিস্কত বিষ নহয়, তেওঁলোকহে পৰৱৰ্তী পৰ্যায়লৈ যায়। এইটো শৰীৰৰ ভিতৰত হস্তক্ষেপ কৰি কৰা এক নিৰ্বাচন প্ৰক্ৰিয়া, আৰু ইয়েই পৰৱৰ্তী সকলো পদক্ষেপৰ ৰূপ নিৰ্ধাৰণ কৰে।

ৰাসায়নিক স্তৰত মিথিলিন ব্লু কি, সেই বিষয়ে নতুনকৈ জানিবলৈ আৰম্ভ কৰা পাঠকে কেতিয়াবা ধৰি লয় যে এই পৰীক্ষাসমূহত অধ্যয়ন কৰা ইনজেকচনৰ সৈতে নীলা তৰল খোৱাৰ সম্পৰ্ক আছে। তেনে নহয়। ডিস্কৰ ভিতৰত মিথিলিন ব্লু ইনজেকচন দিলে ইতিমধ্যে বিষৰ উৎস বুলি চিনাক্ত কৰা এটা ডিস্কৰ ভিতৰত প্ৰায় 10 mg ৰঞ্জক পোনপটীয়াকৈ প্ৰৱেশ কৰোৱা হয়। অনুমানটো আছিল স্থানীয় প্ৰভাৱৰ: ৰঞ্জকটোৱে এনুলাছৰ ফাটবোৰত থকা সৰু স্নায়ুৰ প্ৰান্ত ধ্বংস কৰিব বা নিষ্ক্ৰিয় কৰিব পাৰে আৰু স্থানীয় প্ৰদাহ কমাব পাৰে। এনে কাৰ্যপ্ৰণালী যদি থাকে, তেন্তে সেয়া সেই ডিস্কৰ ভিতৰত পোনপটীয়া সংস্পৰ্শৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

দুয়োটা পৰীক্ষাত ব্যৱহৃত পদ্ধতি

বুজিবলৈ এটা উপযোগী আৰ্হি হ’ল কেৱল এটা প্ৰৱেশপথ থকা বন্ধ কোঠালি। কোঠালিটো হ’ল ডিস্ক। প্ৰৱেশপথটো হ’ল ফ্লুৰ’স্কোপীৰ সহায়ত সুমুওৱা বেজী, সাধাৰণতে পিছফালৰ কাষেৰে সুমুওৱা হয়। অৱস্থান নিশ্চিত হোৱাৰ পিছত অধ্যয়নৰ তৰলখিনি লাহে লাহে নিউক্লিয়াছত প্ৰৱেশ কৰোৱা হয়।

দুয়োটা পৰীক্ষাতে ডিস্কৰ ভিতৰত আন দ্ৰব্যও দিয়া হৈছিল। প্ৰথম পৰীক্ষাত 1 mL 1 শতাংশ মিথিলিন ব্লুৰ পিছত 1 mL 2 শতাংশ লিড’কেইন দিয়া হৈছিল। পিছৰ পৰীক্ষাত প্ৰতি mL-ত 10 mg থকা 1 mL মিথিলিন ব্লুৰ লগতে 0.5 mL 2 শতাংশ লিড’কেইন আৰু 0.5 mL কনট্ৰাষ্ট দ্ৰব্য দিয়া হৈছিল। গতিকে তুলনাটো কেতিয়াও ইনজেকচন দিয়া আৰু কোনো পদ্ধতি নকৰাৰ মাজত নাছিল। দুয়োটা গোটতে বেজী সুমুওৱা, ডিস্কত চাপ সৃষ্টি কৰা আৰু ডিস্কৰ ভিতৰত স্থানীয় অৱশকাৰক দিয়া হৈছিল। একমাত্ৰ পৰিকল্পিত পাৰ্থক্য আছিল মিথিলিন ব্লু আৰু ছেলাইনৰ মাজত। কোষত মিথিলিন ব্লুৱে কেনেকৈ কাম কৰে, তাৰ সবিশেষে গৱেষকসকলে স্থানীয় প্ৰভাৱ সম্ভৱ বুলি কিয় ভাবিছিল, সেয়া বুজাত সহায় কৰে; কিন্তু সম্ভাৱনীয়তা প্ৰমাণ নহয়।

নিয়ন্ত্ৰণ গোটৰ প্ৰতিক্ৰিয়া বুজিবলৈ এই কথাটো গুৰুত্বপূৰ্ণ। ইয়াত নিয়ন্ত্ৰণ গোটৰ যিকোনো উন্নতিৰ সৈতে মেৰুদণ্ডত কৰা পদ্ধতিৰ সামগ্ৰিক অভিজ্ঞতা, লিড’কেইন, বিষৰ স্বাভাৱিক গতিপথ আৰু উপশমৰ আশা জড়িত থাকে।

প্ৰথম ইতিবাচক পৰীক্ষা

Peng আৰু সহকৰ্মীসকলৰ 2010 চনৰ যাদৃচ্ছিকভাৱে গোট নিৰ্ধাৰণ কৰা পৰীক্ষাত 72 জন প্ৰাপ্তবয়স্কক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল। তেওঁলোকৰ ভৰিত স্নায়ুজনিত বিষ নোহোৱাকৈ দীৰ্ঘস্থায়ী অক্ষীয় কঁকালৰ বিষ আছিল, ফিজিঅ’থেৰাপীৰ লগতে প্ৰদাহৰোধী বা অপিঅইড চিকিৎসা কৰাৰ পিছতো 6 মাহতকৈ অধিক সময় লক্ষণ আছিল, MRI-ত ডিস্কৰ উচ্চতা অক্ষুণ্ণ থকা অৱস্থাত ক্ষয়ৰ চিন আছিল, পূৰ্বে কঁকালৰ মেৰুদণ্ডত অস্ত্ৰোপচাৰ কৰা হোৱা নাছিল, আৰু কাষৰ নিয়ন্ত্ৰণ ডিস্কত ঋণাত্মক ফলৰ সৈতে এটা ধনাত্মক ডিস্কোগ্ৰাম আছিল। ছয়ত্ৰিশজনে ডিস্কৰ ভিতৰত মিথিলিন ব্লু আৰু লিড’কেইন পাইছিল। ছয়ত্ৰিশজনে ছেলাইন আৰু লিড’কেইন পাইছিল। ৰোগী আৰু ফলাফল মূল্যায়নকাৰীয়ে কোনে কোন চিকিৎসা পাইছে সেয়া জনা নাছিল। ৰঞ্জকটো নীলা হোৱা বাবে ইনজেকচন দিওঁতাক এই তথ্যৰ পৰা অজ্ঞাত ৰখা সম্ভৱ নাছিল।

পৰৱৰ্তী মূল্যায়নৰ সময় দীঘলীয়া আছিল: 6, 12 আৰু 24 মাহ। ফলাফলৰ মাপকাঠি আছিল 0 ৰ পৰা 100 লৈকে সংখ্যাভিত্তিক স্কেলত বিষ, 0 ৰ পৰা 100 লৈকে Oswestry Disability Index-ত অক্ষমতা, লগতে সন্তুষ্টি, বিষনাশক ব্যৱহাৰ আৰু জটিলতা। প্ৰকাশিত ফলাফলত উন্নতিৰ পৰিমাণ অস্বাভাৱিকভাৱে বৃহৎ আছিল। মিথিলিন ব্লু গোটত 24 মাহত গড় বিষ প্ৰায় 72 ৰ পৰা প্ৰায় 20 লৈ নামিছিল, আনহাতে নিয়ন্ত্ৰণ গোটত প্ৰায় 67 ৰ পৰা প্ৰায় 60 লৈ নামিছিল। মিথিলিন ব্লুৰ সৈতে অক্ষমতাৰ মান প্ৰায় 48 ৰ পৰা প্ৰায় 13 লৈ নামিছিল, কিন্তু নিয়ন্ত্ৰণ গোটত প্ৰায় কোনো পৰিৱৰ্তন হোৱা নাছিল। 24 মাহত চিকিৎসা পোৱা 36 জনৰ ভিতৰত 33 জনে সন্তুষ্ট বা সম্পূৰ্ণ সন্তুষ্ট বুলি জনাইছিল, তাৰ বিপৰীতে নিয়ন্ত্ৰণ গোটৰ 35 জনৰ ভিতৰত 5 জনে তেনেকৈ জনাইছিল। চিকিৎসা পোৱা বেছিভাগ ৰোগীয়ে বিষনাশক ব্যৱহাৰ নকৰাৰ কথা জনাইছিল। পৰৱৰ্তী মূল্যায়নৰ সময়ছোৱাত ডিস্কৰ সংক্ৰমণ বা স্নায়ুৰ আঘাতৰ কোনো ঘটনা প্ৰকাশ কৰা হোৱা নাছিল। লেখকসকলে তেওঁলোকৰ প্লেচেবো-নিয়ন্ত্ৰিত প্ৰতিবেদনত চিকিৎসাটো নিৰাপদ, ফলপ্ৰসূ আৰু ন্যূনতম হস্তক্ষেপমূলক বুলি বৰ্ণনা কৰিছিল।

এটা কেন্দ্ৰ আৰু 72 জন নিৰ্বাচিত ৰোগীৰ পৰা পোৱা ইমান বৃহৎ ফলাফলৰ ক্ষেত্ৰত স্বতন্ত্ৰ পুনৰাবৃত্তি পৰীক্ষা বিশেষভাৱে প্ৰয়োজন।

বহুকেন্দ্ৰিক পুনৰাবৃত্তি পৰীক্ষা

Kallewaard আৰু সহকৰ্মীসকলৰ IMBI অধ্যয়নটো নেদাৰলেণ্ডছৰ চাৰিটা কেন্দ্ৰত পুনৰাবৃত্তি পৰীক্ষা হিচাপে পৰিকল্পনা কৰা হৈছিল। চৌৰাশীজন ৰোগীক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু 81 জনৰ পৰা বিশ্লেষণযোগ্য যাদৃচ্ছিক তথ্য পোৱা গৈছিল: 40 জন মিথিলিন ব্লু গোটত আৰু 41 জন প্লেচেবো গোটত। নিৰ্বাচনৰ বাবে পুনৰ ডিস্কোজেনিক বিষৰ সৈতে সামঞ্জস্য থকা দীৰ্ঘস্থায়ী অক্ষীয় বিষৰ প্ৰয়োজন আছিল। এইবাৰ অন্ততঃ 6 মাহৰ বিষ, পৰ্যাপ্ত ফল নিদিয়া ৰক্ষণশীল চিকিৎসা, বহি থকা অৱস্থাত 10 ৰ ভিতৰত অন্ততঃ 5 মানৰ বিষ আৰু পূৰ্বৱৰ্তী বছৰৰ ভিতৰত কৰা MRI-ত 50 শতাংশতকৈ অধিক গুৰুতৰ উচ্চতা হ্ৰাস নথকাটো প্ৰয়োজন আছিল। ফেচেট সন্ধিৰ বিষ বাদ দিবলৈ ৰোগীসকলক প্ৰথমে ফেচেট ব্লক দিয়া হৈছিল, তাৰ পিছত কাষৰ নিয়ন্ত্ৰণ ডিস্ক আৰু স্পষ্ট চাপসীমাৰ সৈতে মানকীকৃত চাপ-নিয়ন্ত্ৰিত ডিস্কোগ্ৰাফী কৰা হৈছিল। পদ্ধতিটো অস্ত্ৰোপচাৰ কক্ষত, সংক্ৰমণ প্ৰতিৰোধৰ বাবে এণ্টিবায়’টিক ব্যৱহাৰ কৰি আৰু ধীৰ, নিয়ন্ত্ৰিত হাৰত ইনজেকচন দি সম্পন্ন কৰা হৈছিল। নিয়ন্ত্ৰণ গোটে পুনৰ ছেলাইন, লিড’কেইন আৰু কনট্ৰাষ্ট দ্ৰব্য পাইছিল।

প্ৰাথমিক ফলাফলৰ মাপকাঠি আছিল 6 মাহত চিকিৎসাৰ সফলতা। ইয়াৰ সংজ্ঞা আছিল চাৰিদিন ধৰি সংগ্ৰহ কৰা গড় বিষৰ মানত অন্ততঃ 30 শতাংশ হ্ৰাস, লগতে পৰিৱৰ্তনৰ সামগ্ৰিক মূল্যায়ন। গৌণ মাপকাঠিসমূহৰ ভিতৰত আছিল Oswestry অক্ষমতা, জীৱনৰ মানৰ স্কেল, বিষৰ প্ৰকৃতি, বিষনাশক ব্যৱহাৰ আৰু বিৰূপ ঘটনা। প্লেচেবো পোৱাৰ পিছতো বিষ থকা ৰোগীসকলে 6 মাহৰ পিছত মিথিলিন ব্লু ল’ব পাৰিছিল। সেয়েহে বিশুদ্ধ যাদৃচ্ছিক তুলনাটো 12 বা 24 মাহলৈ চলাৰ পৰিৱৰ্তে 6 মাহতেই শেষ হয়।

6 মাহত 0 ৰ পৰা 10 লৈকে স্কেলত মিথিলিন ব্লুৰ সৈতে গড় বিষ 1.4 পইণ্ট আৰু নিয়ন্ত্ৰণ গোটত 1.2 পইণ্ট কমিছিল; গোট দুটাৰ মাজৰ তুলনাৰ p মান আছিল 0.671। নিৰ্ধাৰিত সঁহাৰিৰ মাপকাঠি পূৰণ কৰা ৰোগীৰ হাৰ আছিল 35.0 শতাংশ বনাম 26.8 শতাংশ, p সমান 0.426। অক্ষমতাৰ মান 7.8 পইণ্ট বনাম 5.5 পইণ্ট উন্নত হৈছিল, p সমান 0.459। সামগ্ৰিক উন্নতিৰ হাৰ প্ৰায় একে আছিল। সাময়িকভাৱে বিষ বৃদ্ধি বা বিয়পি যোৱা বিষৰ দৰে অস্থায়ী ঘটনা দুয়োটা গোটতে হৈছিল, আৰু গোট দুটাৰ মাজত উল্লেখযোগ্য পাৰ্থক্য নাছিল। লেখকসকলে তেওঁলোকৰ বহুকেন্দ্ৰিক পৰীক্ষাৰ প্ৰতিবেদনত এই সিদ্ধান্ত দিছিল যে তথ্যসমূহে দীৰ্ঘস্থায়ী ডিস্কোজেনিক বিষৰ বাবে ডিস্কৰ ভিতৰত মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰৰ পৰামৰ্শ দিয়াৰ সমৰ্থন নকৰে।

পৰীক্ষাৰ তুলনা

আন এটা তথ্যই বিভ্ৰান্তি আঁতৰায়। কিছুমান সাৰাংশত এই পৰীক্ষাসমূহৰ সৈতে Pfirrmann গ্ৰেডৰ এটা সীমা সংযুক্ত কৰা হয়। সেই সীমাটো নেদাৰলেণ্ডছৰ এটা সৰু প্ৰাৰম্ভিক অধ্যয়নৰ পৰা আহিছিল, ওপৰত সাৰাংশ দিয়া দুয়োটা যাদৃচ্ছিক পৰীক্ষাৰ কোনোটোৰ যোগ্যতাৰ নিয়মৰ পৰা নহয়।

পৰস্পৰবিৰোধী ফলাফল কেনেকৈ বুজিব

দুয়োটা পৰীক্ষা সৎভাৱে কৰা হ’লেও ফলাফল বেলেগ হ’ব পাৰে; তাৰ অৰ্থ কোনোটো প্ৰৱঞ্চনামূলক বুলি নহয়। গুৰুত্বপূৰ্ণ পাৰ্থক্যবোৰ হ’ল নিৰ্বাচনৰ নিখুঁততা, পদ্ধতিৰ মানকীকৰণ, চিকিৎসাৰ তথ্য গোপন ৰখাৰ সীমাবদ্ধতা, নমুনাৰ আকাৰ আৰু ফলাফলৰ মাপকাঠিৰ সংজ্ঞা।

Peng-এ এটা কেন্দ্ৰৰ পৰা সীমিত বৈশিষ্ট্যৰ এটা গোট নিৰ্বাচন কৰি চিকিৎসা গোট সলনি নকৰাকৈ দুবছৰ ধৰি তেওঁলোকৰ পৰৱৰ্তী মূল্যায়ন কৰিছিল। ইয়াৰ ফলত বৃহৎ প্ৰভাৱ স্পষ্টকৈ দেখা সহজ হয়, কিন্তু প্ৰতিবেদনত ধৰা নপৰা ধৰণে ৰোগী নিৰ্বাচন, একেলগে দিয়া চিকিৎসা বা প্ৰত্যাশা গোট দুটাৰ মাজত বেলেগ হ’লে প্ৰভাৱ অতিমাত্ৰা দেখুওৱাও সহজ হয়। ইনজেকচন দিওঁতাই গোট নিৰ্ধাৰণৰ তথ্য জানিছিল। নীলা ৰঞ্জকৰ ক্ষেত্ৰত এইটো এৰাব নোৱাৰি, তথাপি ই এটা দুৰ্বলতা। IMBI-ত একাধিক কেন্দ্ৰ, অধিক কঠোৰ চাপৰ মাপকাঠি, ফেচেট-সম্পৰ্কীয় পৰীক্ষা, মানকীকৃত ইনজেকচনৰ গতি আৰু 6 মাহত সঁহাৰি পোৱা ৰোগীৰ পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সংজ্ঞা ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এনে নক্সাত আকস্মিকভাৱে চৰম ফলাফল ওলোৱাৰ সম্ভাৱনা কম, কিন্তু ই অধিক চুটি সময়সীমাৰ প্ৰশ্নৰহে উত্তৰ দিয়ে। 6 মাহৰ পিছত নিয়ন্ত্ৰণ গোটক আন চিকিৎসা গোটলৈ সলনি হ’বলৈ দিয়া হৈছিল বাবে ই 24 মাহৰ যাদৃচ্ছিক ফলাফল সম্পৰ্কে কঠোৰভাৱে সমৰ্থিত কোনো কথা নকয়।

ৰোগী বা চিকিৎসকৰ বাবে ব্যৱহাৰিক ব্যাখ্যাটো সতৰ্ক হোৱা উচিত। এটা সৰু প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষাত অতি বৃহৎ আৰু দীৰ্ঘস্থায়ী উপকাৰ পোৱা গৈছিল। এটা বৃহত্তৰ মানকীকৃত পুনৰাবৃত্তি পৰীক্ষাত ইতিমধ্যে লিড’কেইন অন্তৰ্ভুক্ত থকা পদ্ধতিগত নিয়ন্ত্ৰণৰ ওপৰত কেৱল সামান্য, পৰিসংখ্যাগতভাৱে উল্লেখযোগ্য নোহোৱা অতিৰিক্ত উন্নতিহে পোৱা গৈছিল। এই আৰ্হিয়ে ফলপ্ৰসূতা নিশ্চিত কৰাৰ পৰিৱৰ্তে আস্থা দুৰ্বল কৰে। যিকোনো ব্যক্তিক মিথিলিন ব্লু ডিস্ক ইনজেকচনৰ প্ৰস্তাৱ দিলে তেওঁ সোধা উচিত: ক্লিনিকে কি নিৰ্বাচন মাপকাঠি ব্যৱহাৰ কৰে, ডিস্কোগ্ৰাফী আৰু নিয়ন্ত্ৰণ ডিস্কৰ প্ৰয়োজন হয়নে, একেলগে আৰু কি ইনজেকচন দিয়া হয়, বিষৰ পূৰ্বনিৰ্ধাৰিত সংজ্ঞা ব্যৱহাৰ কৰি 6 মাহত ক্লিনিকে কিমান সফলতাৰ হাৰ দাবী কৰে, আৰু জটিলতা তথা পৰৱৰ্তী মূল্যায়ন কেনেকৈ নজৰত ৰখা হয়। শৰীৰৰ ভিতৰত হস্তক্ষেপ কৰা যিকোনো পৰিকল্পনাৰ আগতে মিথিলিন ব্লু ব্যৱহাৰৰ সুৰক্ষা-সম্পৰ্কীয় প্ৰশ্নৰ পটভূমি পঢ়াটো উপযোগী। লগতে মিথিলিন ব্লুৰ ক্লিনিকেল গৱেষণাই কি দেখুৱাইছে আৰু কি দেখুওৱা নাই, তাৰ বহল প্ৰসংগো পঢ়া উচিত।

ই কিয় মুখেৰে খোৱা ড্ৰপ বা গামিৰ সমৰ্থনত প্ৰমাণ নহয়

প্ৰয়োগৰ পথো চিকিৎসাগত হস্তক্ষেপৰ অংশ। এই পৰীক্ষাসমূহত নিৰ্বাচিত ডিস্কৰ ভিতৰত ৰঞ্জক প্ৰৱেশ কৰাই পৰীক্ষা কৰা হৈছিল। মুখেৰে খোৱা মিথিলিন ব্লু অন্ত্ৰৰ মাজেৰে সমগ্ৰ শৰীৰৰ ৰক্তসঞ্চালনত প্ৰৱেশ কৰে আৰু বহু কম, কম লক্ষ্যভিত্তিক ঘনত্বত কলাত উপনীত হয়। এই পৰীক্ষাসমূহৰ কোনো পৰিমাপে দেখুওৱা নাই যে মুখেৰে খোৱা মাত্ৰাই কঁকালৰ এটা ডিস্কৰ ভিতৰত একে ঘনত্ব বা একে সময় ধৰি উপস্থিতি সৃষ্টি কৰে। ডিস্কৰ ভিতৰৰ প্ৰভাৱ নিৰ্ভৰযোগ্যভাৱে পুনৰ পোৱা গ’লেও, সেই প্ৰয়োগপথ, সেই মাত্ৰা আৰু সেই বিষ থকা ৰোগী গোটক লৈ পৃথক পৰীক্ষা নকৰাকৈ ফলাফলটো পানীয়, ড্ৰপ বা গামিৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰি।

সুৰক্ষাৰ ফলাফলো আন প্ৰয়োগপথলৈ স্থানান্তৰ কৰিব নোৱাৰি। সমগ্ৰ শৰীৰত সংস্পৰ্শ হ’লে সমগ্ৰ শৰীৰত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়া ঘটিব পাৰে, যাৰ ভিতৰত ছেৰ’ট’নিন-সম্পৰ্কীয় ঔষধৰ সৈতে ভালদৰে নথিভুক্ত পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াও আছে। স্থানীয় ডিস্ক পদ্ধতি আৰু দৈনিক মুখেৰে ব্যৱহাৰ বেলেগ ধৰণৰ সংস্পৰ্শ, আৰু দুয়োটাৰ বিপদৰ প্ৰকৃতিও বেলেগ। এই বিষয়টো মিথিলিন ব্লুৰ ঔষধ-পাৰস্পৰিক ক্ৰিয়াৰ প্ৰমাণ-ত অধিক গভীৰভাৱে আলোচনা কৰা হৈছে।

সাৰকথাটো সীমিত। মিথিলিন ব্লু ডিস্ক ইনজেকচনৰ এটা প্ৰাৰম্ভিক পৰীক্ষাত দুবছৰলৈকে উল্লেখযোগ্য উপশমৰ কথা প্ৰকাশ কৰা হৈছিল। পিছৰ বহুকেন্দ্ৰিক প্লেচেবো-নিয়ন্ত্ৰিত পুনৰাবৃত্তি পৰীক্ষাত ছমাহত সেই ফলাফল পুনৰ পোৱা নগ’ল। কোনোটো ফলাফলেই মুখেৰে খোৱা মিথিলিন ব্লুৱে কঁকালৰ বিষত সহায় কৰে বুলি প্ৰমাণ নিদিয়ে।