मेथिलिन ब्लू र Bartonella: प्रयोगशालाका निष्कर्ष र चिकित्सकीय प्रमाणका सीमाहरू

कल्चरको भाँडा र बिरामी दुवैका लागि संक्रमण भन्ने एउटै शब्द प्रयोग हुन्छ, तर त्यसको अवधारणा एउटै हुँदैन। भाँडामा संक्रमण भनेको अगरमा भएका कोलोनीहरूको संख्या हो। बिरामीमा भने यो कोष र रक्तनलीभित्रका जीवाणु, रगत र तन्तु हुँदै सर्ने औषधि, अनि कामको केही हिस्सा सम्हालिरहेको प्रतिरक्षा प्रणाली हो। यी दुईलाई एउटै ठान्दा प्रयोगशालाको उल्लेखनीय संख्या उपचारजस्तो देखिन थाल्छ। तिनलाई अलग राख्दा त्यही संख्या वास्तवमा जे हो, त्यही रहन्छ: अर्को प्रयोग गर्नुपर्ने एउटा कारण।

मेथिलिन ब्लू र Bartonella सम्बन्धी यस समीक्षाको मुख्य काम नै त्यो भिन्नता स्पष्ट राख्नु हो। एउटै अनुसन्धान समूहका दुई प्रयोगशाला अध्ययनले वृद्धि नगर्ने अवस्थामा रहेका Bartonella henselae विरुद्ध मेथिलिन ब्लूको परीक्षण गरे। दुवैले काँच र प्लास्टिकका भाँडामा बलियो सक्रियता देखिएको बताए। कुनैले पनि मानिसमा परीक्षण गरेन।

अनुसन्धानकर्ताहरूले स्थिर चरणको परीक्षण किन गर्छन्

धेरैजसो एन्टिबायोटिक परीक्षणमा वृद्धि भइरहेका कोष प्रयोग गरिन्छ। त्यो ढाँचाले अझ कठिन अवस्थालाई समेट्दैन: विभाजन रोकिएका र वृद्धि भइरहेका आफ्ना समकक्षीलाई मार्ने औषधि सहन सक्ने कोष।

Bartonella शरीरमा, रातो रक्तकोष र रक्तनलीको भित्री तहका कोषभित्र समेत, टिकिरहन सक्छ। त्यसैले उक्त समूहले स्थिर चरणमा पुगेपछि B. henselae लाई कुन स्वीकृत औषधिले मार्न सक्छन् भन्ने प्रश्न उठायो। वृद्धि भइरहेका कोषविरुद्धको कम MIC ले स्थिर चरणका कोष मारिने वा नमारिने कुरा अनुमान गर्न सकेन। रिफाम्पिनको MIC निकै कम भए पनि यसले स्थिर चरणका कोषलाई कमजोर रूपमा मात्र मार्‍यो, जबकि उच्च MIC भएका यौगिकहरूले तिनलाई राम्ररी मारे। यस प्रकारका शोधपत्र पढ्ने सामान्य विधि चाहने पाठकहरूले मेथिलिन ब्लू अनुसन्धान पढ्ने मार्गदर्शिकामा त्यो पाउन सक्छन्।

पहिलो छनोट परीक्षण: Li र सहकर्मीहरू, 2019

Antibiotics मा प्रकाशित 2019 को स्थिर-चरण छनोट परीक्षण मा एउटै स्ट्रेन, B. henselae JK53, प्रयोग गरिएको थियो। यसलाई 10 प्रतिशत भ्रूणीय गाईको सिरम भएको Schneider माध्यममा 37 C तापक्रम र 5 प्रतिशत CO2 मा हुर्काइएको थियो। एक दिनका कल्चरमा मुख्यतः छरिएका, विभाजन भइरहेका कोष थिए। पाँच दिनका कल्चरमा प्रति mL करिब 10 को 8औँ घात बराबर कोलोनी बनाउने एकाइ थिए; तिनलाई स्थिर चरणका रूपमा लिइएको थियो र तिनमा देखिने समूहहरू थिए।

परीक्षणमा प्रोपिडियम आयोडाइडसँग SYBR Green I प्रयोग गरिएको थियो, जसलाई जीवित र आइसोप्रोपानोलले मारिएका कोषका मिश्रणका आधारमा क्यालिब्रेट गरिएको थियो। मेथिलिन ब्लूको रङ गाढा हुने भएकाले सक्रिय देखिएका पदार्थको पुष्टि पहिले सूक्ष्मदर्शीबाट र त्यसपछि अझ कडा नतिजा-मापदण्डका रूपमा रक्त अगरमा कोलोनी गणना गरेर गरिएको थियो।

50 micromolar मा परीक्षण गरिएका 1,581 स्वीकृत औषधिमध्ये मेथिलिन ब्लू प्रयोगपछि प्लेट रिडरअनुसार 16 प्रतिशत र सूक्ष्मदर्शीअनुसार 25 प्रतिशत जीवितता बाँकी थियो। ड्याप्टोमाइसिनमा 21 प्रतिशत, केही एजोलमा 22 देखि 27 प्रतिशत, जेन्टामाइसिनमा 32 प्रतिशत, एरिथ्रोमाइसिनमा 66 प्रतिशत र सिप्रोफ्लोक्सासिनमा 74 प्रतिशत थियो। प्लेट रिडरमा पिर्भिनियम पामोएट अझ प्रभावशाली देखियो, तर यसको आफ्नै फ्लोरेसेन्सका कारण सूक्ष्मदर्शीबाट अंकन गर्न सकिएन।

वृद्धि भइरहेका B. henselae विरुद्ध मेथिलिन ब्लूको MIC 0.08 देखि 0.16 micrograms per mL थियो। पाँच दिनका स्थिर चरणका कोषमा 5 micrograms per mL प्रयोग गर्दा एक दिनको सम्पर्कपछि पत्ता लगाउन सकिने कुनै कोलोनी बाँकी रहेनन्। यो नतिजा परीक्षण गरिएका सांद्रतामा ड्याप्टोमाइसिन र पिर्भिनियम पामोएटको नतिजासँग मेल खान्थ्यो। समयसँगै जीवाणु मारिने क्रम हेर्ने छुट्टै परीक्षणमा 10 micrograms per mL प्रयोग गरिएको थियो। यी प्रयोगशालामा सम्पर्क गराइएका सांद्रता हुन्, औषधिका मात्रा होइनन्, र शोधपत्रले पनि तिनलाई त्यसरी नै प्रस्तुत गर्छ। मानिसमा प्लाज्माको उच्चतम सांद्रता करिब 3.9 micrograms per mL भएको उद्धृत मान शोधपत्रमा पृष्ठभूमि सन्दर्भका रूपमा मात्र छ। मेथिलिन ब्लूको फार्माकोकाइनेटिक्सको सिंहावलोकनले प्लाज्माको संख्यालाई किन तन्तुको संख्या मान्न मिल्दैन भन्ने बुझाउँछ।

शोधपत्रमा दुई सीमा स्पष्ट छन्। बायोफिल्मको मोडेल थिएन र मेथिलिन ब्लूका संयोजनको परीक्षण गरिएको थिएन। पाँच दिनमा बनेका समूहहरू स्थिर चरणको तरल कल्चरमा भएका कोषका गुच्छा थिए, प्रमाणित बायोफिल्म प्रयोग थिएनन्। लेखकहरूले जनावरमा अध्ययन, संयोजनसम्बन्धी अध्ययन, बायोफिल्मसम्बन्धी अध्ययन र अन्य Bartonella प्रजातिमा परीक्षण गर्न आह्वान गरे।

संयोजन र बायोफिल्मबाट निकालिएका कोष: Zheng र सहकर्मीहरू, 2020

BMC Microbiology मा प्रकाशित 2020 को अनुवर्ती अध्ययन ले उही स्ट्रेन र माध्यम प्रयोग गर्‍यो, तर छ दिनका स्थिर चरणका कल्चरमा गयो र पहिलो शोधपत्रमा नभएका दुई कुरा थप्यो: दुई औषधिका संयोजन र बायोफिल्मबाट निकालिएका कोषको मोडेल।

एकल औषधिहरूलाई समान 5 micrograms per mL मा 24 घण्टा प्रयोग गर्दा मेथिलिन ब्लूको समूहमा प्रति mL 3.2 गुणा 10 को 4औँ घात बराबर कोलोनी बनाउने एकाइ बाँकी थिए, जबकि नियन्त्रण समूहमा करिब 2.8 गुणा 10 को 10औँ घात थिए। त्यही समयमा सिप्रोफ्लोक्सासिन, जेन्टामाइसिन र नाइट्रोफ्युरान्टोइन प्रयोग गरिएका समूहमा कम कोलोनी बाँकी थिए। यो 2019 को नतिजाभन्दा फरक छ, जहाँ उही नाममात्रको सांद्रतामा एक दिनपछि पत्ता लगाउन सकिने कोलोनी थिएनन्। कल्चरको उमेर, घनत्व र सम्हाल्ने तरिका फरक थिए, त्यसैले जीवाणु मारिने प्रवृत्ति दोहोरियो, तर त्यसको परिमाण उस्तै थिएन। परीक्षणपिच्छे हुने यस्तो परिवर्तन प्रयोगशालाको शक्तिलाई चिकित्सकीय प्रभावबाट अलग राखेर हेर्ने मानक सुरक्षा र अन्तरक्रिया जाँचहरूको एउटा कारण हो।

संयोजनको छनोट परीक्षण सबैभन्दा बढी उद्धृत हुने भाग हो। हरेक घटकको सांद्रता 5 micrograms per mL मा स्थिर राखिएको थियो। एजिथ्रोमाइसिनसँग मेथिलिन ब्लू र रिफाम्पिनसँग मेथिलिन ब्लू दुवै संयोजनमा 24 घण्टापछि स्थिर चरणका कुनै कोलोनी पत्ता लागेनन्। सिप्रोफ्लोक्सासिनका दुवै संयोजनमा पनि यही नतिजा थियो, र परीक्षण गरिएका 25 जोडीमध्ये यी चारमा मात्र यस्तो भयो। कुनै औपचारिक सहक्रियात्मक प्रभावको विश्लेषण गरिएको थिएन, त्यसैले उचित शब्द यी अवस्थामा सक्रिय संयोजन हो, प्रमाणित सहक्रियात्मक प्रभाव होइन।

बायोफिल्म प्रयोगले नयाँ बनेको, भत्काइएको बायोफिल्मबाट निकालिएका कोष परीक्षण गर्‍यो; यसले अक्षुण्ण परिपक्व बायोफिल्मभित्र प्रवेशको परीक्षण गरेन। कल्चर पाँच दिन हुर्काइयो, पातलो पारेर वेल प्लेटमा थप पाँच दिन राखियो, क्रिस्टल भायोलेट रञ्जनबाट पुष्टि गरियो, अनि औषधिको सम्पर्क गराउनुअघि खुर्केर निकालियो। 5 micrograms per mL मा मेथिलिन ब्लू एक्लैले दिन 6 सम्म संख्या 2.3 गुणा 10 को 2औँ घातमा झार्‍यो। यो उत्कृष्ट एकल औषधिमध्ये पर्थ्यो, तर संख्या शून्य थिएन। मेथिलिन ब्लूका दुवै संयोजन दिन 6 सम्म शून्यमा पुगे, र सिप्रोफ्लोक्सासिनका दुवै संयोजन पनि त्यसै भए।

सावधान पाठकले देख्ने सीमाहरू लेखकहरूले पनि औँल्याए: पुरानो अक्षुण्ण बायोफिल्मको सट्टा नयाँ, खुर्किएको बायोफिल्म; हरेक औषधिको आफ्नै यथार्थपरक उच्चतम सांद्रताको सट्टा सबैका लागि एउटै सुविधाजनक सांद्रता; एजिथ्रोमाइसिन वा रिफाम्पिनमा केन्द्रित छानिएका जोडी मात्र; एउटै स्ट्रेन; जनावर थिएनन्; बिरामी थिएनन्। पछिको तीन औषधिको अध्ययन प्रस्ताव गरिएको थियो, त्यसको नतिजा प्रस्तुत गरिएको थिएन।

अध्ययनको ढाँचाको तुलना

यो तालिकाले लेखको मुख्य कुरा संक्षेपमा प्रस्तुत गर्छ। अन्तिम स्तम्भको बायाँपट्टिका सबै कुरा कल्चरमा गरिएका अध्ययन हुन्। कुनै पनि शोधपत्रमा अन्तिम स्तम्भमा पर्ने प्रमाण छैन।

Bartonella, Borrelia होइन

दुवै शोधपत्रले लाइम रोगको स्पाइरोकीट Borrelia burgdorferi को उल्लेख गर्छन्, किनभने रङमा आधारित परीक्षण त्यही प्रयोगशालामा पहिले गरिएको Borrelia को स्थिर-चरण अध्ययनबाट आएको थियो। त्यस अध्ययनमा मेथिलिन ब्लू र ड्याप्टोमाइसिन पनि सक्रिय देखिएका थिए। त्यो इतिहास उपयोगी सन्दर्भ हो र गल्तीको सामान्य स्रोत पनि हो।

कुनै पनि Bartonella शोधपत्रको प्रयोगले Borrelia र Bartonella लाई सँगसँगै परीक्षण गरेको छैन। जीवाणु फरक छन्, माध्यम फरक छन्, सांद्रता फरक छन्, र Bartonella मा मेथिलिन ब्लूले झिल्लीमा पार्ने भनिएको प्रभावलाई थप अध्ययन आवश्यक पर्ने अनुमानका रूपमा प्रस्तुत गरिएको थियो। नतिजालाई एउटा प्रजातिबाट अर्कोमा लागू गर्नु हुँदैन, र कुनै पनि शोधपत्रले परजीवीबारे व्यापक दाबीलाई समर्थन गर्दैन। यही कारणले Borrelia र Bartonella का टिकिरहने जीवाणुको तुलनाले यी दुई अनुसन्धान-साहित्यलाई अलग राख्छ।

कल्चरका नतिजा किन उपचार प्रोटोकल बन्दैनन्

मेथिलिन ब्लू र Bartonella को उपचार प्रोटोकल खोज्ने चासो बुझ्न सकिन्छ। तर यी शोधपत्रकै कारण त्यो वाक्यांशलाई किनमेलको सूचीभन्दा चेतावनीको संकेतका रूपमा लिनुपर्छ।

पहिलो, वेलमा 5 micrograms per mL हुनु औषधि लेखिदिनु होइन। त्यससँग अवशोषण, वितरण, प्रोटिनसँगको बन्धन, कोषभित्र प्रवेश वा सहनशीलताको जानकारी जोडिएको छैन। लेखकहरूले यसलाई एन्टिबायोटिकको उच्चतम सांद्रताको मोटामोटी औसतका रूपमा छानेका थिए र भविष्यका अध्ययनमा हरेक औषधिलाई त्यसको आफ्नै यथार्थपरक सांद्रतामा प्रयोग गर्नुपर्ने बताएका थिए।

दोस्रो, शून्य कोलोनीको अर्थ ती प्लेटिङ अवस्थाहरूमा कोलोनी नहुनु हो, जीवाणुरहित तन्तु हुनु होइन। टिकिरहने जीवाणु, कोषभित्रका जीवाणु र नमुना सङ्कलनका सीमाहरू सबै अगर प्लेटको दायराबाहिर छन्।

तेस्रो, वेललाई जीवाणुरहित बनाउने संयोजन शरीरमा असफल हुन वा हानि गर्न सक्छन्। एजिथ्रोमाइसिनसँग मेथिलिन ब्लू र रिफाम्पिनसँग मेथिलिन ब्लू प्रयोगशालाका सांद्रतामा परीक्षण गरिएका प्रयोगशालाका जोडी हुन्। जनावरमा फार्माकोकाइनेटिक्स र मानिसमा नियन्त्रित अध्ययनका तथ्याङ्कबिना न मात्रा तय छ, न अवधि, न लाभ र जोखिमको अनुपात। विकल्पहरू विचार गर्ने जोसुकैले चिकित्सकसँग छलफल गर्नुपर्छ र भाँडाका तथ्याङ्कबाट कुनै निष्कर्ष निकाल्नुअघि मेथिलिन ब्लूको प्रयोगमा कहिले चिकित्सकीय निगरानी आवश्यक पर्छ भन्ने समीक्षा गर्नुपर्छ।

यी शोधपत्रले समर्थन गर्ने सीमित निष्कर्ष यस्तो छ: प्रयोगशालामा वृद्धि नगर्ने B. henselae JK53 विरुद्ध मेथिलिन ब्लूको सक्रियता दोहोर्‍याएर देखिएको छ, दुई औषधिका प्रयोगशाला संयोजनमा समेत। संयोजन र बायोफिल्मबाट निकालिएका कोषसम्बन्धी सबैभन्दा बलिया नतिजा 2020 को अध्ययनबाट आएका हुन्। यो सक्रियता मानिसको बार्टोनेलोसिसमा महत्त्वपूर्ण हुन्छ कि हुँदैन भन्ने प्रश्नसहित अरू सबै कुरा परीक्षण हुन बाँकी छन्।