မက်သလင်းဘလူးနှင့် Bartonella: ဓာတ်ခွဲခန်းတွေ့ရှိချက်များနှင့် လက်တွေ့ကုသမှုအထောက်အထား၏ ကန့်သတ်ချက်များ

မွေးမြူပန်းကန်နှင့် လူနာတို့တွင် “ကူးစက်မှု” ဆိုသည့် စကားလုံးတူညီသော်လည်း အဓိပ္ပာယ်သဘောတရားမှာ မတူပါ။ ပန်းကန်ထဲတွင် ကူးစက်မှုဆိုသည်မှာ အာဂါပေါ်ရှိ ဘက်တီးရီးယားကိုလိုနီ အရေအတွက်ဖြစ်သည်။ လူနာတွင်မူ ဆဲလ်များနှင့် သွေးကြောများအတွင်းရှိ ဘက်တီးရီးယားများ၊ သွေးနှင့် တစ်ရှူးများတစ်လျှောက် ရွေ့လျားနေသော ဆေးများ၊ လုပ်ငန်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဆောင်ရွက်ပေးနေသော ကိုယ်ခံအားစနစ်တို့ ပါဝင်သည်။ နှစ်ခုကို ရောထွေးမိလျှင် ထူးခြားသည့် ဓာတ်ခွဲခန်းကိန်းဂဏန်းတစ်ခုက ကုသမှုတစ်ခုအဖြစ် ထင်မြင်စရာဖြစ်လာသည်။ သီးခြားခွဲထားလျှင် ထိုကိန်းဂဏန်းသည် မူလအတိုင်း နောက်ထပ်စမ်းသပ်မှုလုပ်ရန် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေမည်။

ထိုသို့ ခွဲခြားထားခြင်းသည် မက်သလင်းဘလူးနှင့် Bartonella အကြောင်း ဤသုံးသပ်ချက်၏ အဓိကတာဝန်ဖြစ်သည်။ သုတေသနအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှ ဓာတ်ခွဲခန်းလေ့လာမှုနှစ်ခုသည် မတိုးပွားနေသော အခြေအနေများရှိ Bartonella henselae အပေါ် မက်သလင်းဘလူးကို စမ်းသပ်ခဲ့သည်။ နှစ်ခုစလုံးက ဖန်နှင့် ပလတ်စတစ်စမ်းသပ်ပစ္စည်းများထဲတွင် အားကောင်းသော လုပ်ဆောင်မှုရှိကြောင်း တင်ပြခဲ့သည်။ မည်သည့်လေ့လာမှုကမျှ လူတစ်ဦးကို စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပါ။

သုတေသီများက တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့်ကို အဘယ်ကြောင့် စမ်းသပ်ကြသနည်း

ပဋိဇီဝဆေးစမ်းသပ်မှုအများစုတွင် တိုးပွားနေသော ဆဲလ်များကို အသုံးပြုသည်။ ထိုပုံစံတွင် ပိုခက်ခဲသည့် အခြေအနေတစ်ခု လွတ်ကျန်နေသည်။ ယင်းမှာ ဆဲလ်ပွားခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီး တိုးပွားနေသော မျိုးတူဆဲလ်များကို သေစေနိုင်သည့် ဆေးများကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော ဆဲလ်များဖြစ်သည်။

Bartonella သည် သွေးနီဥများနှင့် သွေးကြောအတွင်းလွှာဆဲလ်များအတွင်း အပါအဝင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ဆက်လက်တည်ရှိနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အဖွဲ့သည် B. henselae တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့်သို့ ရောက်ပြီးနောက် မည်သည့်ခွင့်ပြုထားသော ဆေးများက ၎င်းကို သေစေနိုင်သနည်းဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။ တိုးပွားနေသော ဆဲလ်များအပေါ် MIC နိမ့်ခြင်းသည် တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့်ရှိ ဆဲလ်များကို သေစေနိုင်ခြင်းအား မခန့်မှန်းပေးနိုင်ခဲ့ပါ။ Rifampin တွင် MIC အလွန်နိမ့်သော်လည်း တိုးပွားမှုရပ်တန့်နေသော ဆဲလ်များကို သေစေနိုင်မှု နည်းပါးခဲ့ပြီး MIC ပိုမြင့်သော ဒြပ်ပေါင်းများကမူ ၎င်းတို့ကို ကောင်းစွာသေစေနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသို့သော စာတမ်းမျိုးကို ဖတ်ရှုရန် ယေဘုယျနည်းလမ်းကို လိုချင်သော စာဖတ်သူများအနေဖြင့် မက်သလင်းဘလူး သုတေသနဖတ်ရှုနည်းလမ်းညွှန်တွင် ရှာဖွေနိုင်သည်။

ပထမအဆင့် စိစစ်စမ်းသပ်မှု: Li နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ 2019

Antibiotics ရှိ 2019 တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့် စိစစ်စမ်းသပ်မှု တွင် မျိုးကွဲတစ်ခုတည်းဖြစ်သော B. henselae JK53 ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ၎င်းကို နွားသန္ဓေသား သွေးရည်ကြည် 10 percent ပါဝင်သော Schneider မွေးမြူအာဟာရကြားခံတွင် 37 C နှင့် CO2 5 percent အခြေအနေ၌ မွေးမြူခဲ့သည်။ တစ်ရက်ကြာ မွေးမြူထားသော နမူနာများတွင် အများစုသည် ပြန့်ကျဲနေပြီး ပွားနေသော ဆဲလ်များဖြစ်သည်။ ငါးရက်ကြာ မွေးမြူထားသော နမူနာများတွင် ကိုလိုနီဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ယူနစ်အရေအတွက်သည် တစ် mL လျှင် 10 ၏ 8 ထပ်ကိန်းခန့်ရှိပြီး ယင်းတို့ကို တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့သည်။ ထိုနမူနာများတွင် မြင်နိုင်သော ဆဲလ်အစုအဝေးများ ပါဝင်သည်။

စမ်းသပ်တိုင်းတာမှုတွင် SYBR Green I နှင့် propidium iodide ကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အသက်ရှင်နေသော ဆဲလ်များနှင့် isopropanol ဖြင့် သေစေထားသော ဆဲလ်များ ရောနှောထားသည့် နမူနာများနှင့် ချိန်ညှိခဲ့သည်။ မက်သလင်းဘလူးသည် အရောင်ပြင်းသောကြောင့် ထိရောက်မှုတွေ့ရှိချက်များကို အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် အတည်ပြုပြီးနောက် ပိုမိုတင်းကျပ်သော ရလဒ်သတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သည့် သွေးအာဂါပေါ်ရှိ ကိုလိုနီရေတွက်မှုဖြင့် ထပ်မံအတည်ပြုခဲ့သည်။

ခွင့်ပြုထားသော ဆေး 1,581 မျိုးကို 50 micromolar ဖြင့် စမ်းသပ်ရာတွင် မက်သလင်းဘလူးကြောင့် ကျန်ရှိသော အသက်ရှင်နိုင်မှုသည် ပန်းကန်ဖတ်စက်ဖြင့် 16 percent၊ အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် 25 percent ဖြစ်ခဲ့သည်။ Daptomycin တွင် 21 percent၊ azole အုပ်စုဝင် ဆေးအချို့တွင် 22 မှ 27 percent၊ gentamicin တွင် 32 percent၊ erythromycin တွင် 66 percent၊ ciprofloxacin တွင် 74 percent ဖြစ်ခဲ့သည်။ Pyrvinium pamoate သည် ဖတ်စက်ပေါ်တွင် ပိုအားကောင်းပုံရသော်လည်း ၎င်းကိုယ်တိုင်၏ အလင်းပြန်ထုတ်မှုကြောင့် အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် အကဲဖြတ်မရခဲ့ပါ။

တိုးပွားနေသော B. henselae အပေါ် မက်သလင်းဘလူး၏ MIC သည် 0.08 မှ 0.16 micrograms per mL ဖြစ်ခဲ့သည်။ ငါးရက်ကြာ တိုးပွားမှုရပ်တန့်နေသော ဆဲလ်များအပေါ် 5 micrograms per mL ဖြင့် စမ်းသပ်ရာတွင် ထိတွေ့စေပြီး တစ်ရက်အကြာ ကိုလိုနီအရေအတွက်သည် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်သော ကိုလိုနီ မရှိတော့သည်အထိ လျော့ကျခဲ့သည်။ ယင်းသည် daptomycin နှင့် pyrvinium pamoate တို့ကို သက်ဆိုင်ရာ စမ်းသပ်အာရုံစူးစိုက်မှုများဖြင့် စမ်းသပ်ထားသည့် ရလဒ်များနှင့် ကိုက်ညီခဲ့သည်။ သီးခြား အချိန်အလိုက် သေစေနိုင်မှုစမ်းသပ်ချက်တစ်ခုတွင် 10 micrograms per mL ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ ယင်းတို့သည် ဓာတ်ခွဲခန်း၌ ထိတွေ့စေသည့် အဆင့်များဖြစ်ပြီး ဆေးပေးပမာဏများ မဟုတ်ပါ။ စာတမ်းတွင်လည်း ထိုအတိုင်း ဖော်ပြထားသည်။ ကိုးကားထားသော လူ့သွေးရည်ကြည်အတွင်း အမြင့်ဆုံးအဆင့် 3.9 micrograms per mL ခန့်ကို စာတမ်းတွင် နောက်ခံအချက်အလက်အဖြစ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ မက်သလင်းဘလူး၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဆေးသွားလာပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ ခြုံငုံသုံးသပ်ချက်တွင် သွေးရည်ကြည်ကိန်းဂဏန်းကို တစ်ရှူးကိန်းဂဏန်းအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် မယူဆနိုင်သနည်းကို ရှင်းပြထားသည်။

စာတမ်းတွင် ကန့်သတ်ချက်နှစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြထားသည်။ ဇီဝအလွှာ စမ်းသပ်ပုံစံ မပါဝင်သလို မက်သလင်းဘလူး ပေါင်းစပ်ဆေးစမ်းသပ်မှုလည်း မရှိပါ။ ငါးရက်ကြာ ဆဲလ်အစုအဝေးများသည် တိုးပွားမှုရပ်တန့်နေသော အရည်မွေးမြူနမူနာထဲရှိ အစုများဖြစ်ပြီး အတည်ပြုထားသော ဇီဝအလွှာစမ်းသပ်မှု မဟုတ်ပါ။ စာရေးသူများက တိရစ္ဆာန်စမ်းသပ်မှု၊ ပေါင်းစပ်ဆေးစမ်းသပ်မှု၊ ဇီဝအလွှာစမ်းသပ်မှုနှင့် အခြား Bartonella မျိုးစိတ်များတွင် စမ်းသပ်မှုတို့ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

ပေါင်းစပ်ဆေးများနှင့် ဇီဝအလွှာမှရရှိသော ဆဲလ်များ: Zheng နှင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၊ 2020

BMC Microbiology ရှိ 2020 နောက်ဆက်တွဲလေ့လာမှု တွင် မျိုးကွဲနှင့် မွေးမြူအာဟာရကြားခံကို မပြောင်းလဲဘဲ ခြောက်ရက်ကြာ တိုးပွားမှုရပ်တန့်နေသော မွေးမြူနမူနာများသို့ ပြောင်းလဲအသုံးပြုခဲ့သည်။ ပထမစာတမ်းတွင် မပါဝင်သော အချက်နှစ်ခုဖြစ်သည့် ဆေးနှစ်မျိုးပေါင်းစပ်မှုနှင့် ဇီဝအလွှာမှရရှိသော ဆဲလ်စမ်းသပ်ပုံစံတို့ကို ထည့်သွင်းခဲ့သည်။

ဆေးတစ်မျိုးချင်းကို တူညီသော 5 micrograms per mL ဖြင့် 24 hours စမ်းသပ်ရာတွင် မက်သလင်းဘလူးဖြင့် စမ်းသပ်ထားသော နမူနာ၌ တစ် mL လျှင် ကိုလိုနီဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သော ယူနစ် 3.2 × 10⁴ ကျန်ရှိခဲ့ပြီး ထိန်းချုပ်နှိုင်းယှဉ်နမူနာတွင် 2.8 × 10¹⁰ ခန့်ရှိခဲ့သည်။ တူညီသော အချိန်အမှတ်တွင် ciprofloxacin၊ gentamicin နှင့် nitrofurantoin တို့ဖြင့် စမ်းသပ်ထားသော နမူနာများ၌ ကိုလိုနီ ပိုနည်းခဲ့သည်။ ယင်းသည် တူညီသည်ဟု သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်ဖြင့် တစ်ရက်အကြာတွင် ကိုလိုနီ မတွေ့ရှိတော့သည့် 2019 ရလဒ်နှင့် ကွာခြားသည်။ မွေးမြူနမူနာသက်တမ်း၊ သိပ်သည်းဆနှင့် ကိုင်တွယ်ဆောင်ရွက်ပုံတို့ ကွာခြားသောကြောင့် သေစေနိုင်မှု၏ ဦးတည်ချက်ကို ပြန်လည်တွေ့ရှိနိုင်သော်လည်း ပမာဏအတိုင်းအတာမှာ မတူညီခဲ့ပါ။ တစ်ကြိမ်နှင့်တစ်ကြိမ် ထိုသို့ ပြောင်းလဲခြင်းသည် ပုံမှန်ဘေးကင်းရေးနှင့် ဆေးအပြန်အလှန်သက်ရောက်မှု စစ်ဆေးချက်များတွင် ဓာတ်ခွဲခန်းထိရောက်အားကို လက်တွေ့ကုသမှုသက်ရောက်မှုနှင့် သီးခြားစီ သတ်မှတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။

ပေါင်းစပ်ဆေး စိစစ်စမ်းသပ်မှုသည် အများဆုံးကိုးကားခံရသော အပိုင်းဖြစ်သည်။ ဆေးအစိတ်အပိုင်းတိုင်းကို 5 micrograms per mL တွင် ပုံသေထားခဲ့သည်။ Azithromycin နှင့် မက်သလင်းဘလူး ပေါင်းစပ်မှု၊ rifampin နှင့် မက်သလင်းဘလူး ပေါင်းစပ်မှု နှစ်မျိုးစလုံးတွင် 24 hours အကြာ၌ တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့်ရှိ ကိုလိုနီများ မတွေ့ရှိတော့ပါ။ Ciprofloxacin ပါဝင်သော ပေါင်းစပ်မှုနှစ်မျိုးစလုံးတွင်လည်း အလားတူဖြစ်ပြီး စမ်းသပ်ခဲ့သော ဆေးအတွဲ 25 တွဲအနက် ထိုလေးတွဲသာ ယင်းရလဒ်ရရှိခဲ့သည်။ တရားဝင် အပြန်အလှန်အားဖြည့်သက်ရောက်မှု ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို မလုပ်ခဲ့သောကြောင့် မှန်ကန်သော အသုံးအနှုန်းမှာ ဤအခြေအနေများတွင် လုပ်ဆောင်မှုရှိသော ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်ပြီး အတည်ပြုထားသော အပြန်အလှန်အားဖြည့်သက်ရောက်မှု မဟုတ်ပါ။

ဇီဝအလွှာစမ်းသပ်မှုတွင် နုနယ်ပြီး ဖြိုခွဲထားသော ဇီဝအလွှာမှ ပြန်လည်ရယူထားသော ဆဲလ်များကို စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး မပျက်မစီးရှိသော ရင့်ကျက်သည့် ဇီဝအလွှာအတွင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို စမ်းသပ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။ မွေးမြူနမူနာများကို ငါးရက်ကြာ မွေးမြူပြီး အပေါက်ပါစမ်းသပ်ပန်းကန်များထဲသို့ ဖျော့၍ထည့်ကာ နောက်ထပ်ငါးရက်ထားခဲ့သည်။ ထို့နောက် crystal violet အရောင်ဆိုးခြင်းဖြင့် အတည်ပြုပြီး ဆေးနှင့် မထိတွေ့စေမီ ခြစ်ယူခဲ့သည်။ 5 micrograms per mL တွင် မက်သလင်းဘလူးတစ်မျိုးတည်းဖြင့် စမ်းသပ်ရာ၌ ရက် 6 တွင် 2.3 × 10² အထိ လျော့ကျခဲ့သည်။ ယင်းသည် ဆေးတစ်မျိုးချင်းအနက် အကောင်းဆုံးရလဒ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း သုညမဟုတ်ပါ။ မက်သလင်းဘလူး ပေါင်းစပ်မှုနှစ်မျိုးစလုံးနှင့် ciprofloxacin ပေါင်းစပ်မှုနှစ်မျိုးစလုံးသည် ရက် 6 တွင် သုညသို့ ရောက်ခဲ့သည်။

သတိထားဖတ်ရှုသူတစ်ဦး ထောက်ပြမည့် ကန့်သတ်ချက်များကို စာရေးသူများကလည်း ထောက်ပြထားသည်။ သက်တမ်းရင့်ပြီး မပျက်မစီးရှိသော ဇီဝအလွှာအစား နုနယ်သော ဇီဝအလွှာကို ခြစ်ယူထားခြင်း၊ ဆေးတစ်မျိုးစီ၏ လက်တွေ့ဖြစ်နိုင်သော အမြင့်ဆုံးအဆင့်အစား ဆေးအားလုံးအတွက် အဆင်ပြေသည့် အာရုံစူးစိုက်မှုတစ်ခုတည်းကို သုံးထားခြင်း၊ azithromycin သို့မဟုတ် rifampin ကို အခြေခံသော ရွေးချယ်ထားသည့် ဆေးအတွဲများသာ ပါဝင်ခြင်း၊ မျိုးကွဲတစ်ခုတည်းသာ အသုံးပြုခြင်း၊ တိရစ္ဆာန်နှင့် လူနာများ မပါဝင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် ဆေးသုံးမျိုးပေါင်းစပ်စမ်းသပ်မှုကို အဆိုပြုခဲ့သော်လည်း ရလဒ်တင်ပြထားခြင်း မရှိပါ။

လေ့လာမှုပုံစံ နှိုင်းယှဉ်ချက်

ဤဇယားသည် ဆောင်းပါး၏ အဓိကအချက်ကို အကျဉ်းချုပ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးကော်လံ၏ ဘယ်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးသည် မွေးမြူစမ်းသပ်မှုများဖြစ်သည်။ စာတမ်းနှစ်ခုစလုံးတွင် နောက်ဆုံးကော်လံနှင့် ကိုက်ညီသော အချက်တစ်ခုမျှ မပါဝင်ပါ။

Bartonella သည် Borrelia မဟုတ်ပါ

စာတမ်းနှစ်ခုစလုံးတွင် Lyme ရောဂါကို ဖြစ်စေသော ခရုပတ်ပုံဘက်တီးရီးယား Borrelia burgdorferi ကို ဖော်ပြထားသည်။ အကြောင်းမှာ ဆိုးဆေးဖြင့် စမ်းသပ်တိုင်းတာနည်းသည် အလားတူဓာတ်ခွဲခန်း၌ ယခင်ပြုလုပ်ခဲ့သော Borrelia တိုးပွားမှုရပ်တန့်အဆင့် လေ့လာမှုများမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုလေ့လာမှုများတွင်လည်း မက်သလင်းဘလူးနှင့် daptomycin တို့ကို လုပ်ဆောင်မှုရှိသည့် ဆေးများအဖြစ် တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထိုသမိုင်းကြောင်းသည် အသုံးဝင်သော နောက်ခံအချက်အလက်ဖြစ်သကဲ့သို့ အမှားဖြစ်ပေါ်စေတတ်သော အရင်းအမြစ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

Bartonella စာတမ်းနှစ်ခုစလုံးရှိ မည်သည့်စမ်းသပ်ချက်တွင်မျှ Borrelia ကို Bartonella နှင့် ယှဉ်တွဲစမ်းသပ်ထားခြင်း မရှိပါ။ သက်ရှိပိုးများ၊ မွေးမြူအာဟာရကြားခံများနှင့် အာရုံစူးစိုက်မှုများ မတူညီကြပါ။ Bartonella တွင် မက်သလင်းဘလူး၏ ဆဲလ်အမြှေးပါးအပေါ် သက်ရောက်မှုရှိမည်ဟု ယူဆချက်ကိုလည်း ထပ်မံလေ့လာရန် လိုအပ်သော ခန့်မှန်းချက်အဖြစ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ ရလဒ်များကို မျိုးစိတ်တစ်ခုမှ အခြားတစ်ခုသို့ လွှဲပြောင်းမယူဆသင့်ပါ။ စာတမ်းနှစ်ခုစလုံးက ကပ်ပါးကောင်များအကြောင်း ကျယ်ပြန့်သည့် အဆိုများကိုလည်း မထောက်ခံပါ။ ထို့ကြောင့် Borrelia နှင့် Bartonella တို့၏ ဆက်လက်ရှင်သန်နေသော ဆဲလ်များကို နှိုင်းယှဉ်သည့် ဆောင်းပါးသည် သုတေသနစာပေ နှစ်မျိုးကို သီးခြားခွဲထားသည်။

မွေးမြူစမ်းသပ်မှုများကို ကုသမှုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဖြစ် အဘယ်ကြောင့် မပြောင်းနိုင်သနည်း

Bartonella အတွက် မက်သလင်းဘလူး ကုသမှုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ရှာဖွေလိုစိတ်ရှိခြင်းမှာ နားလည်နိုင်သည်။ ဤစာတမ်းများကြောင့်ပင် ထိုစကားစုကို ဝယ်ယူရန်စာရင်းအဖြစ် မဟုတ်ဘဲ သတိပေးအချက်အဖြစ် သဘောထားသင့်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် စမ်းသပ်ပန်းကန်အပေါက်တစ်ခုထဲရှိ 5 micrograms per mL သည် ဆေးညွှန်းမဟုတ်ပါ။ ၎င်းနှင့်ဆက်စပ်သော စုပ်ယူမှု၊ ဖြန့်ဝေမှု၊ ပရိုတင်းနှင့် ချိတ်ဆက်မှု၊ ဆဲလ်အတွင်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှု သို့မဟုတ် ခံနိုင်ရည်ရှိမှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ မပါဝင်ပါ။ စာရေးသူများသည် ယင်းကို ပဋိဇီဝဆေးများ၏ အမြင့်ဆုံးအဆင့်များအတွက် အကြမ်းဖျဉ်း ပျမ်းမျှတန်ဖိုးအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး နောင်လေ့လာမှုများတွင် ဆေးတစ်မျိုးစီကို ၎င်း၏ လက်တွေ့ဖြစ်နိုင်သော အဆင့်ဖြင့် အသုံးပြုသင့်ကြောင်း ပြောထားသည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ကိုလိုနီသုညဆိုသည်မှာ ထိုပန်းကန်ပေါ် မွေးမြူသည့် အခြေအနေများအောက်တွင် ကိုလိုနီမရှိခြင်းကို ဆိုလိုပြီး တစ်ရှူးထဲတွင် ပိုးလုံးဝကင်းစင်ခြင်းကို မဆိုလိုပါ။ ဆက်လက်ရှင်သန်နေသော ဆဲလ်များ၊ ဆဲလ်အတွင်းရှိ ဘက်တီးရီးယားများနှင့် နမူနာယူမှုဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များအားလုံးသည် အာဂါပန်းကန်၏ အတိုင်းအတာပြင်ပတွင် ရှိနေသည်။

တတိယအချက်အနေဖြင့် စမ်းသပ်ပန်းကန်အပေါက်ကို ပိုးကင်းစေနိုင်သည့် ပေါင်းစပ်ဆေးများသည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ မအောင်မြင်နိုင်သကဲ့သို့ ထိခိုက်မှုလည်း ဖြစ်စေနိုင်သည်။ Azithromycin နှင့် မက်သလင်းဘလူး၊ rifampin နှင့် မက်သလင်းဘလူးတို့သည် ဓာတ်ခွဲခန်းထိတွေ့မှုအဆင့်များတွင် စမ်းသပ်ထားသော ဓာတ်ခွဲခန်းဆေးအတွဲများဖြစ်သည်။ တိရစ္ဆာန်များတွင် ခန္ဓာကိုယ်တွင်း ဆေးသွားလာပြောင်းလဲမှုဆိုင်ရာ အချက်အလက်နှင့် လူများတွင် ထိန်းချုပ်ထားသော လေ့လာမှုအချက်အလက်များ မရှိဘဲ ဆေးပမာဏ၊ ကြာချိန်နှင့် အကျိုးကျေးဇူး-အန္တရာယ် အချိုးကို မသတ်မှတ်နိုင်ပါ။ ရွေးချယ်စရာများကို စဉ်းစားနေသူ မည်သူမဆို မွေးမြူပန်းကန်အချက်အလက်များမှ ကောက်ချက်မချမီ ဆရာဝန်နှင့် ဆွေးနွေးပြီး မက်သလင်းဘလူး အသုံးပြုမှုအတွက် မည်သည့်အချိန်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကြီးကြပ်မှုလိုအပ်သနည်းကို ပြန်လည်သုံးသပ်သင့်သည်။

ဤစာတမ်းများက ထောက်ခံပေးနိုင်သော ကျဉ်းမြောင်းသည့် ကောက်ချက်မှာ အောက်ပါအတိုင်းဖြစ်သည်။ မက်သလင်းဘလူးသည် ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပ စမ်းသပ်မှုတွင် မတိုးပွားနေသော B. henselae JK53 အပေါ် ထပ်တလဲလဲ ပြန်လည်တွေ့ရှိနိုင်သော လုပ်ဆောင်မှုရှိသည်။ ဆေးနှစ်မျိုးပေါင်းစပ်သည့် ဓာတ်ခွဲခန်းစမ်းသပ်မှုများတွင်လည်း ယင်းကို တွေ့ရပြီး အားအကောင်းဆုံး ပေါင်းစပ်ဆေးနှင့် ဇီဝအလွှာမှရရှိသော ဆဲလ်ဆိုင်ရာ ရလဒ်များသည် 2020 လေ့လာမှုမှ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ဆောင်မှုသည် လူများ၏ Bartonella ကူးစက်ရောဂါအတွက် အရေးပါခြင်းရှိမရှိ အပါအဝင် အခြားအရာအားလုံးကို စမ်းသပ်ထားခြင်း မရှိသေးပါ။